Ustawa z dnia 14 kwietnia 2023 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowych oraz inwestycji towarzyszących
Table of Provisions (46)
Statutory Text (46 Articles)
Ustawa określa zasady przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie elektrowni
szczytowo-pompowych oraz inwestycji towarzyszących, a także organy właściwe w tych
sprawach.
Użyte w ustawie określenia oznaczają
1)
elektrownia szczytowo-pompowa - wyodrębniony zespół urządzeń wraz z obiektami powiązanymi
z nimi technicznie lub funkcjonalnie dokonujący przemiany energii elektrycznej w energię
potencjalną wody pompowanej do zbiornika górnego, a następnie przemiany energii potencjalnej
wody magazynowanej w zbiorniku górnym na skutek wpompowania do tego zbiornika lub
na skutek dopływu naturalnego w energię elektryczną w wyniku spuszczenia tej wody
do zbiornika dolnego;
2)
ewidencja gruntów i budynków - ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości)
w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne
(Dz. U. z 2021 r. poz. 1990, z 2022 r. poz. 1846 i 2185 oraz z 2023 r. poz. 803);
3)
inwestor - spółkę o istotnym znaczeniu dla gospodarki państwa określoną w przepisach
wydanych na podstawie art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym
(Dz. U. z 2023 r. poz. 973) lub przedsiębiorcę wchodzącego w skład grupy kapitałowej w rozumieniu art. 4 pkt 14 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów
(Dz. U. z 2021 r. poz. 275, z 2022 r. poz. 2581 i 2640 oraz z 2023 r. poz. 852), w której ta spółka stanowi przedsiębiorcę dominującego w rozumieniu art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, lub spółkę kapitałową, w której jedynym albo większościowym udziałowcem albo akcjonariuszem
jest jednostka samorządu terytorialnego lub związek jednostek samorządu terytorialnego,
lub Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, realizujące inwestycję w zakresie elektrowni
szczytowo-pompowej lub inwestycję towarzyszącą;
4)
inwestycja w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej - inwestycję w zakresie budowy
lub przebudowy w rozumieniu odpowiednio art. 3 pkt 6 i 7a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
(Dz. U. z 2023 r. poz. 682, 553 i 967) elektrowni szczytowo-pompowej;
5)
inwestycja towarzysząca - inwestycję w zakresie budowy lub przebudowy w rozumieniu
odpowiednio art. 3 pkt 6 i 7a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane sieci przesyłowej lub sieci dystrybucyjnej w rozumieniu odpowiednio art. 3 pkt 11a i 11b ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne
(Dz. U. z 2022 r. poz. 1385, z późn. zm. lub innych urządzeń, instalacji, sieci lub obiektów budowlanych w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, koniecznych do wyprowadzenia mocy z elektrowni szczytowo-pompowej lub jej budowy,
przebudowy lub eksploatacji;
6)
uzbrojenie terenu - urządzenia infrastruktury technicznej, o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
(Dz. U. z 2023 r. poz. 344).
1.
Decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej,
na wniosek inwestora, wydaje wojewoda właściwy ze względu na miejsce lokalizacji tej
inwestycji.
2.
W przypadku inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej realizowanej na obszarze
dwóch lub więcej województw decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowej wydaje wojewoda, na którego obszarze właściwości znajduje
się największa część nieruchomości przeznaczonych na realizację tej inwestycji, po
zasięgnięciu opinii pozostałych wojewodów właściwych ze względu na miejsce lokalizacji
tej inwestycji. Opinię, o której mowa w zdaniu pierwszym, wydaje się w terminie 14
dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1. Niewydanie opinii, o której
mowa w zdaniu pierwszym, w tym terminie, traktuje się jako brak zastrzeżeń do tego
wniosku.
3.
W sprawach lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej organem
wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w stosunku do wojewody jest minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i
zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.
4.
Wojewoda zawiadamia organ wyższego stopnia o złożeniu wniosku o wydanie decyzji o
ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej oraz o wydaniu
tej decyzji, w terminie 7 dni od dnia odpowiednio złożenia tego wniosku albo wydania
decyzji.
1.
Wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni
szczytowo-pompowej zawiera
1)
określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii aktualnej mapy
zasadniczej, a w przypadku jej braku - na kopii aktualnej mapy ewidencyjnej w skali
1:2000 lub większej, w tym
a)
określenie linii rozgraniczających teren inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej,
b)
określenie granic terenu, w stosunku do którego decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej ma wywołać skutki, o których mowa w art.
22 ust. 5, 8 lub 9,
c)
określenie granic terenu, w stosunku do którego decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej ma wywołać skutki, o których mowa w art.
22 ust. 13 lub 14,
d)
określenie granic terenu, w stosunku do którego decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 26
ust. 1,
e)
oznaczenie wód powierzchniowych i podziemnych na nieruchomościach objętych inwestycją
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej;
2)
określenie zmian w dotychczasowym sposobie zagospodarowania i uzbrojeniu terenu;
3)
analizę powiązania inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej z uzbrojeniem
terenu;
4)
charakterystykę inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej, obejmującą określenie
a)
zapotrzebowania na wodę i energię oraz sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków,
a także innych potrzeb w zakresie uzbrojenia terenu, a w razie potrzeby również sposobu
zagospodarowywania odpadów,
b)
planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania
terenu, w tym przeznaczenia i wielkości projektowanych obiektów budowlanych, przedstawione
w formie opisowej i graficznej,
c)
charakterystycznych parametrów technicznych tej inwestycji oraz danych charakteryzujących
jej wpływ na środowisko;
5)
decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaną na podstawie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego
ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania
na środowisko
(Dz. U. z 2023 r. poz. 1094);
6)
mapy z projektami podziału nieruchomości sporządzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - w przypadku konieczności zatwierdzenia podziału nieruchomości;
7)
wskazanie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej ma wywołać skutki, o których mowa w art.
22 ust. 5, 8 lub 9;
8)
wskazanie ujawnionych ograniczonych praw rzeczowych obciążających nieruchomości wskazane zgodnie z pkt 7;
9)
wskazanie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej ma wywołać skutki, o których mowa w art.
22 ust. 13 lub 14;
10)
wskazanie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 26
ust. 1, w tym gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa, obejmujące
a)
oznaczenie gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa pokrytych wodami, gruntów
stanowiących pas drogowy lub gruntów objętych obszarem kolejowym - jeżeli inwestycja
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej wymaga przejścia przez te grunty, wraz z
określeniem sposobu, miejsca i warunków umieszczenia na tych gruntach obiektów lub
urządzeń,
b)
w odniesieniu do gruntów stanowiących pas drogowy drogi publicznej
-
lokalizację i warunki techniczne części drogi i urządzeń drogi, w tym parametry techniczne
zjazdów - jeżeli wniosek obejmuje ich budowę,
-
warunki techniczne części drogi i urządzeń drogi, w tym parametry techniczne zjazdów
- jeżeli wniosek obejmuje ich przebudowę,
-
sposób, miejsce i warunki umieszczenia w pasie drogowym urządzeń obcych w rozumieniu
art. 4 pkt 2b ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
(Dz. U. z 2023 r. poz. 645 i 760) zgodnie z przepisami tej ustawy;
11)
wskazanie podmiotów innych niż inwestor, na rzecz których ma nastąpić ograniczenie
sposobu korzystania z nieruchomości zgodnie z art. 26 ust. 2, oraz zgodę tych podmiotów
na takie ograniczenie na ich rzecz sposobu korzystania z nieruchomości;
12)
wskazanie okresu, w jakim decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni
szczytowo-pompowej ma wywoływać skutek, o którym mowa w art. 26 ust. 1, w przypadku
gdy ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości ma nastąpić na czas określony;
13)
opinie, o których mowa w ust. 2;
14)
uzgodnienia, o których mowa w ust. 4 lub 5, albo informację o nieprzedstawieniu przez
właściwego zarządcę drogi lub zarządcę infrastruktury kolejowej albo inny właściwy
podmiot zarządzający obszarem kolejowym stanowiska w terminie, o którym mowa w ust.
7;
15)
uproszczone wypisy z rejestru gruntów w postaci papierowej lub elektronicznej lub
inne dokumenty w postaci papierowej lub pliku komputerowego w formacie zgodnym z obowiązującym
standardem wymiany danych ewidencyjnych - wydane z ewidencji gruntów i budynków przez
organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków, zawierające oznaczenie działki ewidencyjnej
oraz, o ile zostały ujawnione, numer jej księgi wieczystej, imię i nazwisko albo nazwę
oraz adres jej właściciela lub użytkownika wieczystego;
16)
projekt planu nasadzeń zastępczych lub planu przesadzenia drzewa lub krzewu, o których
mowa w art. 83b ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody
(Dz. U. z 2022 r. poz. 916, 1726, 2185 i 2375), z wyjątkiem drzew i krzewów usuwanych z nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków
oraz objętych formą ochrony przyrody, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.
2.
Przed złożeniem wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowej inwestor występuje o opinie do
1)
ministra właściwego do spraw zdrowia - w odniesieniu do inwestycji w zakresie elektrowni
szczytowo-pompowej lokalizowanej na obszarach, którym został nadany status uzdrowiska
albo status obszaru ochrony uzdrowiskowej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach
ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych
(Dz. U. z 2023 r. poz. 151);
2)
Ministra Obrony Narodowej albo ministra właściwego do spraw energii - odpowiednio
do właściwości organu w zakresie ustanowienia terenu zamkniętego - w odniesieniu do
inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej mogącej oddziaływać na tereny
zamknięte niezbędne dla obronności lub bezpieczeństwa państwa określone na podstawie
przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz na ich strefy ochronne, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
(Dz. U. z 2023 r. poz. 977);
3)
właściwych miejscowo zarządów województwa, zarządów powiatu oraz wójtów (burmistrzów,
prezydentów miast) - w przypadku inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej
lokalizowanej na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego, w szczególności
w zakresie wpływu tej inwestycji na zadania wykonywane przez te jednostki, ich rozwój,
ład przestrzenny i walory krajobrazowe, w tym w zakresie audytu krajobrazowego;
4)
właściwego operatora systemu elektroenergetycznego dotyczącą możliwości przyłączenia
elektrowni szczytowo-pompowej do sieci tego operatora - w przypadku inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowej przyłączanej do sieci tego operatora;
5)
organu właściwego w sprawach terenów zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych - w odniesieniu
do terenów zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych;
6)
organu właściwego w sprawie zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu z terenów nieruchomości
objętych wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowej;
7)
dyrektora właściwej regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe
- w odniesieniu do gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa, będących
w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe zgodnie z przepisami ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach
(Dz. U. z 2022 r. poz. 672, 1726 i 2311 oraz z 2023 r. poz. 412 i 803);
8)
właściwego organu nadzoru nad gospodarką leśną - w odniesieniu do gruntów leśnych
innych niż określone w pkt 7;
9)
właściwego dyrektora parku narodowego - w odniesieniu do parku narodowego i jego otuliny
zgodnie z przepisami ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody;
10)
właściwego regionalnego dyrektora ochrony środowiska - w przypadku gdy decyzję o środowiskowych
uwarunkowaniach dla inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej będzie wydawał
wójt, burmistrz albo prezydent miasta zgodnie z art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji
o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach
oddziaływania na środowisko;
11)
właściwego dyrektora parku krajobrazowego - w odniesieniu do parku krajobrazowego
i jego otuliny zgodnie z przepisami ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody;
12)
właściwego dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa
Wodnego Wody Polskie - w odniesieniu do wymagań związanych z zapobieganiem suszy i
powodzi, w związku z wykonaniem urządzeń wodnych oraz pozostałych obiektów funkcjonalnie
z nimi związanych, a także ich eksploatacją;
13)
właściwego komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej - w odniesieniu do
wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, w szczególności zapewnienia wody do
celów przeciwpożarowych i dojazdu dla pojazdów jednostek ochrony przeciwpożarowej,
oraz wymagań dotyczących lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej
w bezpiecznej odległości od zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnej
awarii przemysłowej;
14)
właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków - w odniesieniu do obiektów i obszarów
objętych formami ochrony, o których mowa w art. 7 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami
(Dz. U. z 2022 r. poz. 840 oraz z 2023 r. poz. 951), a także zabytków ujętych w wojewódzkiej ewidencji zabytków lub w gminnej ewidencji
zabytków;
15)
właściwego podmiotu wykonującego prawa właścicielskie w stosunku do gruntów stanowiących
własność Skarbu Państwa pokrytych wodami zgodnie z art. 212 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne
(Dz. U. z 2022 r. poz. 2625 i 2687 oraz z 2023 r. poz. 295, 412 i 877) - w odniesieniu do sposobu, miejsca i warunków lokalizacji inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowej na tych gruntach;
16)
właściwego organu nadzoru górniczego - w odniesieniu do terenów górniczych w rozumieniu
art. 6 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze
(Dz. U. z 2023 r. poz. 633);
17)
państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego - w przypadku inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowej lokalizowanej na obszarze danego województwa, w zakresie
zgodności warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, na którym ma zostać zlokalizowana
elektrownia szczytowo-pompowa, z wymaganiami higienicznymi i zdrowotnymi;
18)
Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego - w odniesieniu do obiektów budowanych w granicach
powierzchni ograniczających przeszkody lub powierzchni ograniczających zabudowę lub
stanowiących przeszkody lotnicze zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze
(Dz. U. z 2022 r. poz. 1235, 1715, 1846, 2185 i 2642);
19)
Spółki Celowej w rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym
(Dz. U. z 2023 r. poz. 892) w zakresie dotyczącym lokalizacji Inwestycji i Inwestycji Towarzyszących oraz obszaru
otoczenia CPK, o których mowa w przepisach tej ustawy.
3.
Właściwe organy i podmioty wydają opinie, o których mowa w ust. 2, w terminie nie
dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania wniosku o wydanie opinii, z wyjątkiem właściwego
operatora systemu elektroenergetycznego, który wydaje opinię w terminie 60 dni od
dnia otrzymania wniosku o jej wydanie. Niewydanie opinii w terminie traktuje się jako
brak zastrzeżeń do wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w
zakresie elektrowni szczytowo-pompowej.
4.
W odniesieniu do gruntów stanowiących pas drogowy drogi publicznej, przed złożeniem
wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni
szczytowo-pompowej, inwestor występuje do właściwego zarządcy drogi o uzgodnienie
1)
lokalizacji i warunków technicznych części drogi i urządzeń drogi, w tym parametrów
technicznych zjazdów - jeżeli ten wniosek obejmuje ich budowę;
2)
warunków technicznych części drogi i urządzeń drogi, w tym parametrów technicznych
zjazdów - jeżeli ten wniosek obejmuje ich przebudowę;
3)
sposobu, miejsca i warunków umieszczenia w pasie drogowym urządzeń obcych w rozumieniu
art. 4 pkt 2b ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych zgodnie z przepisami tej ustawy.
5.
W odniesieniu do gruntów objętych obszarem kolejowym, przed złożeniem wniosku o wydanie
decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej,
inwestor występuje do właściwego zarządcy infrastruktury kolejowej lub innego właściwego
podmiotu zarządzającego obszarem kolejowym o uzgodnienie sposobu, miejsca i warunków
lokalizacji tej inwestycji w obszarze kolejowym.
6.
W odniesieniu do zabytków objętych formami ochrony, o których mowa w art. 7 pkt 1-2 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, przed złożeniem wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowej, inwestor występuje do właściwego wojewódzkiego konserwatora
zabytków o uzgodnienie sposobu, miejsca i warunków lokalizacji tej inwestycji w obszarze
położenia tych zabytków.
7.
Właściwy zarządca drogi lub właściwy zarządca infrastruktury kolejowej lub inny właściwy
podmiot zarządzający obszarem kolejowym, lub właściwy wojewódzki konserwator zabytków
dokonują uzgodnienia w terminie nie dłuższym niż 21 dni od dnia otrzymania wystąpienia
inwestora o uzgodnienie. Niezajęcie stanowiska w tym terminie traktuje się jako dokonanie
uzgodnienia. Kopię uzgodnienia inwestor przekazuje wojewodzie.
8.
Opinie, o których mowa w ust. 2, jak również brak zastrzeżeń, o którym mowa w ust.
3 zdanie drugie, zastępują uzgodnienia, pozwolenia, opinie, zgody lub stanowiska właściwych
organów lub podmiotów wymagane odrębnymi przepisami dla lokalizacji inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowej.
9.
Przepisu ust. 8 nie stosuje się do pozwolenia wodnoprawnego oraz do decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach dla inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej.
1.
Decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej
wydaje się w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 3 ust.
1.
2.
W przypadku niewydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni
szczytowo-pompowej w terminie określonym w ust. 1 minister właściwy do spraw budownictwa,
planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa wymierza wojewodzie,
w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 2000 zł za
każdy dzień zwłoki. Wpływy z kar stanowią dochód budżetu państwa.
3.
Karę, o której mowa w ust. 2, uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym postanowienie
o jej wymierzeniu stało się ostateczne. W przypadku nieuiszczenia kary podlega ona
ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
4.
Do terminu, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się terminów i okresów określonych
w art. 35 § 5 Kodeksu postępowania administracyjnego.
1.
Wojewoda w terminie 7 dni od dnia otrzymania kompletnego wniosku o wydanie decyzji
o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej zawiadamia
o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej
1)
wnioskodawcę;
2)
właścicieli, użytkowników wieczystych i zarządców nieruchomości objętych wnioskiem
o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej,
przy czym zawiadomienia wysyła się na adresy określone w ewidencji gruntów i budynków
ze skutkiem doręczenia, oraz sądy wieczystoksięgowe prowadzące księgi wieczyste dla
nieruchomości objętych wnioskiem, przez złożenie wniosku o ujawnienie w dziale III
tych ksiąg wieczystych faktu objęcia danej nieruchomości wnioskiem o wydanie decyzji
o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej;
3)
pozostałe strony, w drodze obwieszczenia w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin właściwych
ze względu na miejsce lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej,
w Biuletynie Informacji Publicznej, na stronie podmiotowej urzędu wojewódzkiego i
urzędów gmin, a także w prasie o zasięgu ogólnopolskim; w obwieszczeniu zamieszcza
się w szczególności oznaczenia nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji
o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej, według
ewidencji gruntów i budynków oraz księgi wieczystej, a także informację o miejscu,
w którym strony mogą zapoznać się z aktami sprawy;
4)
organy właściwe miejscowo w sprawach, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3, przy czym
wójt (burmistrz, prezydent miasta) niezwłocznie ogłaszają o wszczęciu postępowania
w Biuletynie Informacji Publicznej, na stronie podmiotowej urzędu gminy.
2.
Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, uważa się za dokonane po upływie 14 dni
od dnia, w którym nastąpiło obwieszczenie w urzędzie wojewódzkim.
3.
Z dniem dokonania skutecznego zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1
1)
nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego
objęte wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni
szczytowo-pompowej nie mogą być przedmiotem obrotu w rozumieniu przepisów o gospodarce
nieruchomościami do dnia, w którym ta decyzja stała się ostateczna;
2)
w odniesieniu do nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji
inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej do dnia, w którym ta decyzja stała
się ostateczna, nie wydaje się decyzji o pozwoleniu na budowę, a toczące się postępowania
ulegają zawieszeniu z mocy prawa;
3)
w odniesieniu do nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji
inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej do dnia, w którym ta decyzja stała
się ostateczna, zawiesza się postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i
zagospodarowania terenu.
4.
Czynność prawna dokonana z naruszeniem ust. 3 pkt 1 jest nieważna.
5.
Przepisów ust. 3 pkt 2 nie stosuje się do postępowań dotyczących terenów zamkniętych
określonych przez
1)
Ministra Obrony Narodowej lub innych postępowań prowadzonych na wniosek jednostek
podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych lub na rzecz
tych jednostek;
2)
ministra właściwego do spraw energii.
6.
W przypadku przeniesienia własności nieruchomości, innej niż określona w ust. 3 pkt
1 objętej wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowej, po zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, nabywca i
zbywca są obowiązani do zgłoszenia wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce lokalizacji
inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej danych nowego właściciela. Brak
dokonania tego zgłoszenia i prowadzenie postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu
lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej bez udziału nowego
właściciela nie stanowią podstawy do wznowienia tego postępowania albo stwierdzenia
nieważności decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej.
1.
Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej
zawiera
1)
określenie granic terenu objętego inwestycją w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej,
w tym
a)
określenie linii rozgraniczających teren tej inwestycji,
b)
określenie granic terenu, w stosunku do którego decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej ma wywołać skutki, o których mowa w art.
22 ust. 5, 8 lub 9,
c)
określenie granic terenu, w stosunku do którego decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej ma wywołać skutki, o których mowa w art.
22 ust. 13 lub 14,
d)
określenie granic terenu, w stosunku do którego decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 26
ust. 1,
e)
oznaczenie wód powierzchniowych i podziemnych na nieruchomościach objętych inwestycją
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej;
2)
określenie warunków technicznych realizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej;
3)
określenie warunków wynikających z potrzeb ochrony środowiska, ochrony krajobrazu,
ochrony gruntów leśnych i ochrony zabytków, w tym projekt planu nasadzeń zastępczych
lub planu przesadzenia drzewa lub krzewu, o których mowa w art. 83b ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, z wyjątkiem drzew i krzewów usuwanych z nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków
oraz objętych formą ochrony przyrody, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, oraz dotyczących przeciwdziałania poważnym awariom przemysłowym;
4)
określenie warunków ochrony przeciwpożarowej dla inwestycji w zakresie elektrowni
szczytowo-pompowej;
5)
wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich, na które ta decyzja ma wpływ;
6)
zatwierdzenie podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 22 ust. 1 lub 2;
7)
oznaczenie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej ma wywołać skutki, o których mowa w art.
22 ust. 5 i 8;
8)
oznaczenie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 22
ust. 9;
9)
oznaczenie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 26
ust. 1, obejmujące
a)
oznaczenie gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa pokrytych wodami, gruntów
stanowiących pas drogowy lub gruntów objętych obszarem kolejowym - jeżeli inwestycja
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej wymaga przejścia przez te grunty, wraz z
określeniem sposobu, miejsca i warunków umieszczenia na tych gruntach obiektów lub
urządzeń,
b)
w odniesieniu do gruntów stanowiących pas drogowy drogi publicznej
-
lokalizację i warunki techniczne części drogi i urządzeń drogi, w tym parametry techniczne
zjazdów - jeżeli inwestycja w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej obejmuje ich
budowę,
-
warunki techniczne części drogi i urządzeń drogi, w tym parametry techniczne zjazdów
- jeżeli inwestycja w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej obejmuje ich przebudowę,
-
sposób, miejsce i warunki umieszczenia w pasie drogowym urządzeń w rozumieniu w art. 4 pkt 2b ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych zgodnie z przepisami tej ustawy;
10)
oznaczenie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej ma wywołać skutki, o których mowa w art.
22 ust. 13 lub 14, oraz wskazanie podmiotów, na rzecz których mają być ustanowione
prawa, o których mowa w art. 22 ust. 13 lub 14;
11)
wskazanie podmiotów innych niż inwestor, na rzecz których ma nastąpić ograniczenie
sposobu korzystania z nieruchomości zgodnie z art. 26 ust. 2;
12)
wskazanie okresu, w jakim decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni
szczytowo-pompowej ma wywoływać skutek, o którym mowa w art. 26 ust. 1, w przypadku
gdy ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, o którym mowa w art. 26 ust.
1, ma nastąpić na czas określony;
13)
termin wydania nieruchomości lub opróżnienia lokali i innych pomieszczeń, objętych
inwestycją w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej;
14)
oznaczenie wód powierzchniowych i podziemnych na nieruchomościach objętych inwestycją
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej.
2.
Sporządzenie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni
szczytowo-pompowej powierza się osobie, o której mowa w art. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, albo osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego architektów, posiadającej
uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej bez ograniczeń.
1.
Nieuregulowany stan prawny nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu
lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej nie stanowi przeszkody
do wszczęcia i prowadzenia postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji
inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej.
2.
Przez nieuregulowany stan prawny należy rozumieć sytuację, w której ze względu na
brak księgi wieczystej, zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić
osób, którym przysługują prawa rzeczowe do nieruchomości.
3.
Przepis ust. 2 stosuje się również, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości
nie żyją i nie przeprowadzono postępowania spadkowego lub postępowanie spadkowe nie
zostało zakończone.
1.
Do decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej
poprzedzonej decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach stosuje się przepisy art. 72 ust. 6 i 6a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji
o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach
oddziaływania na środowisko.
2.
W sprawach określonych w niniejszym rozdziale nie stosuje się przepisów o planowaniu
i zagospodarowaniu przestrzennym, z wyjątkiem art. 57 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
przestrzennym, które stosuje się do decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni
szczytowo-pompowej.
1.
Wojewoda niezwłocznie doręcza decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowej wnioskodawcy i zawiadamia pozostałe strony o jej wydaniu,
w drodze obwieszczenia, w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu
na miejsce lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej, w Biuletynie
Informacji Publicznej, na stronie podmiotowej urzędu wojewódzkiego i urzędów gmin,
a także w prasie o zasięgu ogólnopolskim. Zawiadomienie uważa się za dokonane po upływie
14 dni od dnia, w którym nastąpiło obwieszczenie w urzędzie wojewódzkim.
2.
Właścicielom, użytkownikom wieczystym, zarządcom nieruchomości objętych decyzją o
ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej zawiadomienie
o wydaniu decyzji wysyła się na adres określony w ewidencji gruntów i budynków. Doręczenie
zawiadomienia na adres wskazany w ewidencji gruntów i budynków jest skuteczne.
3.
Obwieszczenie, o którym mowa w ust. 1, oraz zawiadomienie, o którym mowa w ust. 2,
zawierają również pouczenie o rozpoczęciu biegu terminu do wniesienia odwołania od
decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej
w terminie 14 dni od dnia, w którym zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, uważa się
za dokonane.
4.
Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do innych zawiadomień i wezwań, doręczanych
stronom w toku postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowych, w tym do
1)
zawiadamiania stron o wniesieniu odwołania od decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej lub o wniesieniu zażalenia na postanowienia
wydane w toku postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej;
2)
zawiadamiania stron o wszczęciu postępowania w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji
o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej;
3)
zawiadamiania stron o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją
o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej;
4)
zawiadamiania stron o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji
o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej;
5)
zawiadamiania stron o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji
o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej;
6)
doręczeń decyzji wydanych w sprawach, o których mowa w pkt 1-5, oraz do zawiadamiania
o ich wydaniu;
7)
doręczeń postanowień wydanych w toku postępowań w sprawach, o których mowa w pkt 1-5,
na które przysługuje zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego, oraz do zawiadamiania
o ich wydaniu.
1.
Ostateczna decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej
stanowi podstawę do dokonania wpisów w księdze wieczystej i w ewidencji gruntów i
budynków.
2.
Inwestor składa wnioski o wpisy, o których mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia,
w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej
stała się ostateczna.
3.
Wojewoda, w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej stała się ostateczna, przekazuje tę decyzję
wójtom (burmistrzom, prezydentom miasta) właściwym ze względu na miejsce lokalizacji
tej inwestycji oraz organom właściwym do wydania pozwolenia na budowę, decyzji o ustaleniu
lokalizacji linii kolejowej, decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej
oraz pozwolenia wodnoprawnego dla tej inwestycji.
4.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest wiążąca dla organów właściwych do sporządzenia
studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz miejscowego planu
zagospodarowania przestrzennego oraz organów właściwych do wydania decyzji o warunkach
zabudowy i zagospodarowania terenu, pozwolenia na budowę, decyzji o ustaleniu lokalizacji
linii kolejowej i decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.
5.
Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, o którym mowa w art. 26 ust. 1,
wygasa z upływem okresu określonego w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w
zakresie elektrowni szczytowo-pompowej. Inwestor występuje z wnioskiem o wykreślenie
tego ograniczenia z księgi wieczystej w terminie 30 dni od dnia jego wygaśnięcia.
Do usuwania drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją
o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej nie stosuje
się przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody w zakresie obowiązku uzyskania zezwolenia na ich usunięcie, z wyjątkiem drzew i krzewów
usuwanych z nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków oraz objętych formą ochrony
przyrody, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.
1.
Do gruntów rolnych i leśnych objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w
zakresie elektrowni szczytowo-pompowej nie stosuje się przepisów rozdziału 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych
(Dz. U. z 2022 r. poz. 2409).
2.
Inwestycję w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej realizuje się w sposób umożliwiający
utrzymanie w jak największym stopniu dotychczasowego sposobu zalesienia oraz obszaru
gruntów leśnych w rozumieniu ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych.
1.
Pozwolenie na budowę elektrowni szczytowo-pompowej i pozwolenie na rozbiórkę tej elektrowni
wydaje wojewoda na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.
2.
Do postępowania w sprawie pozwolenia na budowę elektrowni szczytowo-pompowej i pozwolenia
na rozbiórkę tej elektrowni przepisy art. 5, art. 6 ust. 1-4 i 6, art. 8 oraz art.
10 stosuje się odpowiednio, z tym że karę, o której mowa w art. 5 ust. 2, wymierza
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.
3.
W sprawach pozwolenia na budowę elektrowni szczytowo-pompowej i pozwolenia na rozbiórkę
tej elektrowni organem wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w stosunku do wojewody jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.
4.
Ilekroć w przepisach ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane jest mowa o decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, rozumie się przez
to także decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej.
5.
Do inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej nie stosuje się przepisów art. 32 ust. 1 pkt 3 i art. 35 ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo
budowlane.
6.
Zmiana oznaczenia w ewidencji gruntów i budynków dotycząca nieruchomości objętej decyzją
o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej dokonana
po wydaniu tej decyzji, wynikająca w szczególności z podziału nieruchomości, scalenia
i podziału nieruchomości, scalenia lub wymiany gruntów lub aktualizacji operatu ewidencyjnego,
nie stanowi przeszkody do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę elektrowni szczytowo-pompowej.
7.
Niezgodność między oznaczeniem nieruchomości objętej decyzją o ustaleniu lokalizacji
inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej w ewidencji gruntów i budynków
a oznaczeniem tej nieruchomości w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowej wynikająca z zatwierdzenia podziału tej nieruchomości
decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej
nie stanowi przeszkody do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę elektrowni szczytowo-pompowej.
1.
Pozwolenie na użytkowanie elektrowni szczytowo-pompowej wydaje właściwy wojewódzki
inspektor nadzoru budowlanego na zasadach i w trybie uregulowanych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.
2.
Do wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie elektrowni szczytowo-pompowej przepisy
art. 5 stosuje się odpowiednio, z tym że karę, o której mowa w art. 5 ust. 2, wymierza
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.
3.
W sprawach dotyczących pozwolenia na użytkowanie elektrowni szczytowo-pompowej organem
wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w stosunku do wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego jest Główny Inspektor
Nadzoru Budowlanego.
4.
Właściwy wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego jest obowiązany do przeprowadzenia
obowiązkowej kontroli przed upływem 14 dni od dnia otrzymania wniosku o wydanie pozwolenia
na użytkowanie elektrowni szczytowo-pompowej. O terminie obowiązkowej kontroli właściwy
wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego zawiadamia inwestora w terminie 7 dni od
dnia otrzymania wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowej.
1.
Pozwolenie wodnoprawne w odniesieniu do inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej
wydaje właściwy organ Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie albo minister
właściwy do spraw gospodarki wodnej w terminie nie dłuższym niż 90 dni od dnia złożenia
wniosku o jej wydanie. W sprawach dotyczących wydania pozwolenia wodnoprawnego nie
stosuje się przepisów art. 396 ust. 1 pkt 7 i art. 407 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo
wodne.
2.
Pozwolenie wodnoprawne w odniesieniu do inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej
może być wydane przed złożeniem wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji
inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej.
3.
Stan prawny nieruchomości, o których mowa w art. 409 ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, ustala się według ksiąg wieczystych albo według ewidencji gruntów i budynków, a
siedziby i adresy właścicieli, użytkowników wieczystych i zarządców ustala się według
ewidencji gruntów i budynków. Przepisy art. 6 ust. 1-4 i 6, art. 8 i art. 10 stosuje
się odpowiednio.
4.
Przepis art. 401 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne stosuje się również w tych postępowaniach, w których liczba stron nie przekracza
10.
5.
W sprawach dotyczących wydania pozwolenia wodnoprawnego w stosunku do
1)
wnioskodawcy - stosuje się przepis art. 6 ust. 1 pkt 1;
2)
właściciela, posiadacza samoistnego lub użytkownika wody, organów administracji publicznej,
jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej lub osób prawnych lub
osób fizycznych wykonujących prawa właścicielskie w stosunku do wód - stosuje się
odpowiednio przepisy art. 6 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 oraz art. 10.
6.
W przypadku niewydania pozwolenia wodnoprawnego w terminie, o którym mowa w ust. 1,
minister właściwy do spraw gospodarki wodnej wymierza Państwowemu Gospodarstwu Wodnemu
Wody Polskie, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę pieniężną
w wysokości 2000 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z tytułu kar pieniężnych stanowią
dochód budżetu państwa.
7.
Karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym postanowienie o jej
wymierzeniu stało się ostateczne. W przypadku nieuiszczenia kary pieniężnej podlega
ona ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
1.
Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji w zakresie elektrowni
szczytowo-pompowej następuje zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego
ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania
na środowisko, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.
2.
Właściwy regionalny dyrektor ochrony środowiska zawiadamia Generalnego Dyrektora Ochrony
Środowiska o złożeniu wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla
inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej oraz o wydaniu tej decyzji, w
terminie 7 dni od dnia odpowiednio złożenia tego wniosku albo wydania tej decyzji.
3.
Termin wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, wynosi 90 dni od dnia złożenia wniosku
o jej wydanie.
4.
Termin rozpatrzenia przez organ wyższego stopnia odwołania od decyzji, o której mowa
w ust. 1, wynosi 90 dni od dnia otrzymania odwołania.
5.
Do terminów, o których mowa w ust. 3 i 4, nie wlicza się terminów i okresów określonych
w art. 35 § 5 Kodeksu postępowania administracyjnego.
6.
Organ właściwy do
1)
wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, niezwłocznie po wydaniu tej decyzji przekazuje
jej kopię ministrowi właściwemu do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania
przestrzennego oraz mieszkalnictwa;
2)
rozpatrzenia odwołania od decyzji, o której mowa w ust. 1, niezwłocznie przekazuje
kopię decyzji wydanej w wyniku rozpatrzenia tego odwołania ministrowi właściwemu do
spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.
7.
O każdym przypadku niewydania w terminie decyzji, o której mowa w ust. 1, organ właściwy
do wydania tej decyzji zawiadamia strony postępowania, ministra właściwego do spraw
środowiska i Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, podając przyczyny zwłoki i
wskazując nowy termin załatwienia sprawy, nie dłuższy niż 120 dni od dnia złożenia
wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 1.
8.
O każdym przypadku nierozpatrzenia w terminie odwołania od decyzji, o której mowa
w ust. 1, organ właściwy do rozpatrzenia tego odwołania zawiadamia strony postępowania
i ministra właściwego do spraw środowiska, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy
termin rozpatrzenia odwołania, nie dłuższy niż 120 dni od dnia jego wniesienia.
9.
W przypadku niewydania decyzji, o której mowa w ust. 1, w terminie organ wyższego
stopnia wymierza organowi właściwemu do wydania tej decyzji, w drodze postanowienia,
na które przysługuje zażalenie, karę pieniężną w wysokości 2000 zł za każdy dzień
zwłoki. Wpływy z tytułu kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.
10.
Karę, o której mowa w ust. 9, uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym postanowienie
o jej wymierzeniu stało się ostateczne. W przypadku nieuiszczenia kary pieniężnej
podlega ona ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
1.
Jeżeli do przeprowadzenia pomiarów, badań lub innych prac niezbędnych do sporządzenia
dla inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej karty informacyjnej przedsięwzięcia
lub raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, o których mowa w przepisach
ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego
ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania
na środowisko, lub do przeprowadzenia prac niezbędnych do sporządzenia wniosków o wydanie decyzji,
o których mowa w art. 3 ust. 1, art. 14 ust. 1 lub art. 17 ust. 1, lub dokonania zgłoszenia,
o którym mowa w art. 21 ust. 1, polegających w szczególności na wykonaniu badań przyrodniczych,
archeologicznych, geologicznych, hydrogeologicznych lub określeniu geotechnicznych
warunków posadowienia obiektu, jest konieczne wejście na teren cudzej nieruchomości,
inwestor może wystąpić z wnioskiem do właściwego miejscowo wojewody o wydanie decyzji
o zezwoleniu na wejście na teren tej nieruchomości.
2.
Przed wystąpieniem z wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu, o której mowa w ust.
1, inwestor jest obowiązany do wystąpienia do właściciela albo użytkownika wieczystego
nieruchomości o zgodę na wejście na teren tej nieruchomości oraz do uzgodnienia odpowiednio
z właścicielem albo użytkownikiem wieczystym nieruchomości przewidywanego sposobu,
zakresu i terminów korzystania z tej nieruchomości.
3.
W przypadku nieuzyskania zgody, o której mowa w ust. 2, w terminie 30 dni od dnia
otrzymania odpowiednio przez właściciela albo użytkownika wieczystego nieruchomości
wystąpienia inwestora o taką zgodę, wojewoda wydaje decyzję o zezwoleniu, o której
mowa w ust. 1.
4.
Wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, zawiera
1)
ogólną charakterystykę planowanej inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej;
2)
określenie granic terenu objętego tym wnioskiem;
3)
oznaczenie nieruchomości, na które jest konieczne wejście w celu sporządzenia karty
informacyjnej przedsięwzięcia lub raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko
w celu sporządzenia wniosków o wydanie decyzji, o których mowa w art. 3 ust. 1, art.
14 ust. 1 lub art. 17 ust. 1, lub dokonania zgłoszenia, o którym mowa w art. 21 ust.
1;
4)
wskazanie pomiarów, badań lub innych prac, które mają być przeprowadzone przez inwestora;
5)
oświadczenie inwestora o braku zgody, o której mowa w ust. 2.
5.
Decyzja o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, określa sposób, zakres i terminy korzystania
z nieruchomości.
6.
W przypadku nieuregulowanego stanu prawnego nieruchomości, o której mowa w ust. 1,
lub braku w ewidencji gruntów i budynków danych pozwalających na ustalenie danych
osobowych, w szczególności adresu, właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości,
o której mowa w ust. 1, przepisów ust. 2 i ust. 4 pkt 5 nie stosuje się, a wojewoda
wydaje decyzję o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia złożenia
przez inwestora wniosku o jej wydanie.
7.
Sposób, zakres i terminy korzystania z nieruchomości uzgodnione na podstawie ust.
2 albo określone w decyzji o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, nie mogą powodować zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, zamknięcia dróg
publicznych oraz śródlądowych dróg wodnych, chyba że istnieje możliwość zorganizowania
objazdów, a także prowadzić do zniszczenia form ochrony przyrody, o których mowa w
art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.
1.
Do postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu, o której mowa w art. 18 ust.
1, przepisy art. 3 ust. 3 i 4, art. 5, art. 6 ust. 1-4 i 6, art. 8 i art. 10 stosuje
się odpowiednio.
2.
Decyzję o zezwoleniu, o której mowa w art. 18 ust. 1, wydaje się na czas określony,
nie dłuższy niż 3 lata.
3.
Do egzekucji obowiązków wynikających z decyzji o zezwoleniu, o której mowa w art.
18 ust. 1, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
1.
Inwestor po zakończeniu pomiarów, badań lub innych prac niezbędnych do sporządzenia
dla inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej karty informacyjnej przedsięwzięcia
lub raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, o których mowa w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego
ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania
na środowisko, lub po przeprowadzeniu prac niezbędnych do sporządzenia wniosków o wydanie decyzji,
o których mowa w art. 3 ust. 1, art. 14 ust. 1 lub art. 17 ust. 1, lub dokonania zgłoszenia,
o którym mowa w art. 21 ust. 1, jest obowiązany do przywrócenia nieruchomości do stanu
poprzedniego. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego nie jest możliwe,
właścicielowi albo użytkownikowi wieczystemu nieruchomości przysługuje odszkodowanie.
2.
Decyzję w zakresie odszkodowania wydaje wojewoda. Obowiązek zapłaty odszkodowania
obciąża inwestora. Inwestor, na podstawie porozumienia zawartego z wojewodą, pokrywa
koszty ustalenia wysokości odszkodowania.
3.
Odszkodowanie powinno odpowiadać wartości poniesionych szkód. Jeżeli wskutek poniesionych
szkód zmniejszy się wartość nieruchomości, w odszkodowaniu uwzględnia się kwotę odpowiadającą
temu zmniejszeniu.
4.
Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania stosuje się przepisy art. 130 i art. 132-135 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 25 i art. 26, z tym że opinia rzeczoznawcy majątkowego, o której
mowa w art. 130 ust. 2 tej ustawy, nie jest wymagana za zgodą właściciela albo użytkownika
wieczystego nieruchomości, jeżeli koszt uzyskania tej opinii jest wyższy niż szacowana
wysokość odszkodowania.
1.
Zgłoszenia dotyczącego robót budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 1 i 3 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej dokonuje się organowi administracji architektoniczno-budowlanej
na zasadach i w trybie określonych w przepisach ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.
2.
W sprawach zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, właściwym organem administracji architektoniczno-budowlanej
jest wojewoda właściwy ze względu na miejsce lokalizacji elektrowni szczytowo-pompowej.
3.
W sprawach zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, organem wyższego stopnia, w rozumieniu
przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w stosunku do wojewody jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.
1.
Decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej
zatwierdza się podział nieruchomości. Mapy, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 6,
stanowią integralną część decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni
szczytowo-pompowej.
2.
W zakresie wskazanym przez inwestora we wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji
inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej, decyzją o ustaleniu lokalizacji
inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej zatwierdza się również podziały
nieruchomości znajdujących się w liniach rozgraniczających teren inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowej, wobec których ta decyzja nie wywołuje skutków, o których
mowa w ust. 5, 8 lub 9.
3.
Podziały nieruchomości, o których mowa w ust. 1 i 2, nie mogą dotyczyć gruntów stanowiących
pas drogowy oraz obszar kolejowy.
4.
Linie rozgraniczające teren inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej ustalone
decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej
stanowią linie podziału nieruchomości w zakresie, w jakim inwestor wystąpił o zatwierdzenie
podziału nieruchomości przedstawiając mapy, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 6.
5.
Nieruchomości znajdujące się w liniach rozgraniczających teren inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowej w zakresie oznaczonym w decyzji o ustaleniu lokalizacji
inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 7
stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja o ustaleniu
lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej stała się ostateczna,
za odszkodowaniem.
6.
Jeżeli nieruchomości, o których mowa w ust. 5 lub 9, lub prawa użytkowania wieczystego tych nieruchomości są obciążone ograniczonymi
prawami rzeczowymi, prawa te wygasają za odszkodowaniem z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji
inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej stała się ostateczna.
7.
W przypadku gdy nieruchomość podlegająca podziałowi zgodnie z ust. 1 i 2 jest obciążona
hipoteką, hipoteka wygasa wyłącznie w stosunku do części nieruchomości objętych decyzją
o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej.
8.
Inwestor nabywa z mocy prawa prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowych,
o których mowa w ust. 5, oraz prawo własności budynków, innych urządzeń trwale z gruntem
związanych i lokali znajdujących się na tych nieruchomościach z dniem, w którym decyzja
o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej stała
się ostateczna.
9.
Inwestor nabywa z mocy prawa prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowych
należących w dniu złożenia wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej do Skarbu Państwa, znajdujących się w liniach
rozgraniczających teren inwestycji w zakresie oznaczonym w tej decyzji zgodnie z art.
7 ust. 1 pkt 8, oraz prawo własności budynków, innych urządzeń trwale z gruntem związanych
i lokali znajdujących się na tych nieruchomościach z dniem, w którym decyzja o ustaleniu
lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej stała się ostateczna.
10.
Nabycie prawa użytkowania wieczystego, prawa własności budynków, innych urządzeń trwale
z gruntem związanych i lokali, stwierdza wojewoda w drodze decyzji wydawanej w terminie
7 dni od dnia, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni
szczytowo-pompowej stała się ostateczna. Przepisy art. 5 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
11.
Opłaty z tytułu ustanowienia użytkowania wieczystego nieruchomości, o których mowa
w ust. 8 i 9, nalicza się i nakłada zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
12.
W decyzji, o której mowa w ust. 10, ustala się
1)
warunki użytkowania wieczystego, z zachowaniem zasad określonych w art. 62 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami i w art. 236 Kodeksu cywilnego;
2)
kwotę należną za nabycie prawa własności budynków, innych urządzeń trwale z gruntem
związanych i lokali znajdujących się na nieruchomościach, o ile nabycie następuje
za odszkodowaniem.
13.
Nieruchomości, na których jest planowana budowa lub przebudowa dróg publicznych, określone
w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej
z dniem, w którym ta decyzja stała się ostateczna, stają się własnością właściwego
samorządu województwa, powiatu lub gminy - w odniesieniu odpowiednio do dróg wojewódzkich,
powiatowych i gminnych.
14.
Nieruchomości, na których jest planowana budowa lub przebudowa linii kolejowych, określone
w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej
z dniem, w którym ta decyzja stała się ostateczna stają się własnością
1)
Skarbu Państwa - w odniesieniu do linii kolejowych zarządzanych przez PKP Polskie
Linie Kolejowe S.A. lub Spółkę Celową, o której mowa w art. 2 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym;
2)
właściwego samorządu województwa, powiatu lub gminy - w odniesieniu do linii kolejowych
stanowiących własność odpowiednio danej jednostki samorządu terytorialnego.
15.
PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. lub Spółka Celowa, o której mowa w art. 2 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym, nabywają z mocy prawa z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej stała się ostateczna, prawo użytkowania wieczystego
nieruchomości gruntowych nabytych z mocy prawa przez Skarb Państwa lub stanowiących
jego własność, o których mowa w ust. 14 pkt 1.
16.
Nie pobiera się pierwszej opłaty i opłat rocznych z tytułu nabycia prawa użytkowania
wieczystego nieruchomości, o których mowa w ust. 15, a nabycie prawa własności budynków,
innych urządzeń i lokali znajdujących się na tych nieruchomościach następuje nieodpłatnie.
17.
Jeżeli przeznaczona na inwestycję w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej nieruchomość
gruntowa stanowiąca własność Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego
została oddana w użytkowanie wieczyste, w zakresie wskazanym w decyzji o ustaleniu
lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej, użytkowanie to wygasa
za odszkodowaniem z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowej stała się ostateczna.
18.
Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania w przypadkach, o których mowa w
ust. 5, 6, 12 pkt 2 i ust. 17, stosuje się przepisy art. 130 i art. 132-135 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 25 i art. 26, z tym że
1)
opinia rzeczoznawcy majątkowego, o której mowa w art. 130 ust. 2 tej ustawy, nie jest
wymagana za zgodą właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, jeżeli koszt
uzyskania tej opinii jest wyższy niż szacowana wysokość odszkodowania;
2)
przez decyzję o wywłaszczeniu, o której mowa w art. 130 ust. 1 oraz art. 132 ust.
1b i 1c tej ustawy, rozumie się decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowej.
19.
Z dniem wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej
inwestor uzyskuje prawo do dysponowania nieruchomościami, o których mowa w ust. 5
i 9 oraz w art. 26 ust. 1, na cele budowlane niezbędne do realizacji i eksploatacji
inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej.
Do egzekucji obowiązków wynikających z decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji.
1.
Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej
stanowi podstawę do wydania przez wojewodę decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu
ustanowionego na nieruchomościach oznaczonych w decyzji zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt
7 i 8 lub zarządu w odniesieniu do gruntów w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego
Lasy Państwowe, przeznaczonych na inwestycję w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej,
z wyłączeniem nieruchomości położonych na terenie parków narodowych.
2.
Jeżeli przeznaczona na inwestycję w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej nieruchomość
oznaczona w decyzji zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 7 i 8 została uprzednio wydzierżawiona,
wynajęta lub użyczona, decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni
szczytowo-pompowej stanowi podstawę do wypowiedzenia przez inwestora umowy dzierżawy,
najmu lub użyczenia ze skutkiem natychmiastowym. Za straty poniesione na skutek rozwiązania
umowy przysługuje odszkodowanie od inwestora w wysokości określonej w tej umowie.
1.
Za nieruchomości, użytkowanie wieczyste oraz za ograniczone prawa rzeczowe do nieruchomości, o których mowa w art. 22 ust. 5, 6, 13, 14 i 17, przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej
między inwestorem a dotychczasowym właścicielem, użytkownikiem wieczystym, osobą,
której przysługuje ograniczone prawo rzeczowe do nieruchomości, lub nadleśniczym Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.
Uzgodnienia dokonuje się w formie pisemnej pod rygorem nieważności.
2.
Jeżeli w terminie 2 miesięcy od dnia, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej stała się ostateczna, nie dojdzie do uzgodnienia,
o którym mowa w ust. 1, wysokość odszkodowania ustala wojewoda w drodze decyzji, w
terminie 30 dni od dnia wszczęcia postępowania.
3.
Wysokość odszkodowania, o którym mowa w ust. 1 i 2, ustala się na podstawie operatu
szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego, według stanu i przeznaczenia
nieruchomości w dniu wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowej przez organ pierwszej instancji oraz według jej wartości
w dniu uzgodnienia, o którym mowa w ust. 1, albo w dniu wydania decyzji ustalającej
wysokość odszkodowania, o której mowa w ust. 2. Odszkodowanie podlega waloryzacji na dzień jego zapłaty. Waloryzacji dokonuje
wojewoda zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
4.
Za zgodą właściciela, użytkownika wieczystego, osoby, której przysługuje ograniczone
prawo rzeczowe do nieruchomości, lub nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe
można odstąpić od sporządzania operatu szacunkowego.
5.
Suma wysokości odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi
wieczystemu, z wyłączeniem kwot, o których mowa w ust. 8 i 9, i wysokości odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych ustanowionych na tej nieruchomości lub na prawie użytkowania wieczystego nie może
przekroczyć wartości nieruchomości lub wartości prawa użytkowania wieczystego. Roszczenia
osób uprawnionych z tytułu ograniczonych praw rzeczowych zaspokaja się według pierwszeństwa tych praw ustalonego zgodnie z odrębnymi przepisami.
6.
Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 22 ust. 5, 9, 13 lub 14, lub na
prawie użytkowania wieczystego tych nieruchomości jest ustanowiona hipoteka, wysokość
odszkodowania z tytułu wygaśnięcia hipoteki ustala się w wysokości świadczenia głównego
wierzytelności zabezpieczonej hipoteką, w zakresie, w jakim wierzytelność ta nie wygasła,
wraz z odsetkami zabezpieczonymi tą hipoteką obliczonymi na dzień spłaty wierzyciela
hipotecznego. Odszkodowanie to podlega zaliczeniu na spłatę świadczenia głównego wierzytelności
zabezpieczonej hipoteką wraz z odsetkami.
7.
Odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych w wysokości ustalonej zgodnie z ust. 3 wypłaca się osobom, którym te prawa przysługiwały.
8.
Jeżeli dotychczasowy właściciel, użytkownik wieczysty nieruchomości objętej decyzją
o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej lub nadleśniczy
Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe wyda tę nieruchomość lub wyda nieruchomość
i opróżni lokal oraz inne pomieszczenia niezwłocznie, lecz nie później niż w terminie
28 dni od dnia otrzymania od inwestora wezwania do wydania nieruchomości, to wysokość
odszkodowania powiększa się o kwotę równą 5% wartości nieruchomości lub wartości prawa
użytkowania wieczystego określonych w operacie szacunkowym, o którym mowa w ust. 3,
a w przypadku odstąpienia od sporządzania operatu szacunkowego - o kwotę równą 5%
wysokości odszkodowania uzgodnionej zgodnie z ust. 1 albo ustalonej w decyzji, o której
mowa w ust. 2.
9.
W przypadku gdy decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej
dotyczy nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym albo budynkiem, w którym został
wyodrębniony lokal mieszkalny, wysokość odszkodowania przysługującego dotychczasowemu
właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu tej nieruchomości, zamieszkałych w tym
budynku albo lokalu, powiększa się o kwotę 10 000 zł w odniesieniu do tej nieruchomości.
10.
Odszkodowania za nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym podlegają przekazaniu
do depozytu sądowego na okres 6 lat.
11.
Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 22 ust. 5, 13 lub 14, są zlokalizowane
obiekty infrastruktury służące wykonywaniu przez jednostki samorządu terytorialnego
zadań własnych, zrealizowane lub realizowane z wykorzystaniem środków pochodzących
z budżetu Unii Europejskiej lub innych źródeł zagranicznych, odszkodowanie powiększa
się o kwotę podlegających zwrotowi środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej
lub innych źródeł zagranicznych wraz z odsetkami należnymi zgodnie z przepisami regulującymi
zasady zwrotu tych środków. Odszkodowanie w części przenoszącej odszkodowanie należne
na zasadach wynikających z przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami przyznaje się pod warunkiem rozwiązującym dokonania przez jednostkę samorządu terytorialnego,
w trybie i w terminie wynikających z właściwych przepisów o zwrocie środków pochodzących
z budżetu Unii Europejskiej lub innych źródeł zagranicznych, zwrotu tych środków wraz
z należnymi odsetkami.
12.
Obowiązek zapłaty odszkodowania obciąża inwestora. Inwestor, na podstawie porozumienia
zawartego z wojewodą, pokrywa koszty ustalenia wysokości odszkodowania. Przepisu art. 132 ust. 8 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami nie stosuje się.
1.
W odniesieniu do nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej oznaczonych w tej decyzji zgodnie z art.
7 ust. 1 pkt 9, w celu zapewnienia prawa wejścia na teren nieruchomości w celu prowadzenia
na nich inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej, a także prac związanych
z rozbiórką, przebudową, zmianą sposobu użytkowania, utrzymaniem, eksploatacją, użytkowaniem,
remontami oraz usuwaniem awarii, wojewoda w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej ograniczy, na czas określony, za odszkodowaniem,
sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie
na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania
płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji,
a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych
do założenia i przeprowadzenia przewodów i urządzeń oraz korzystania z nich. Przepisy
art. 124 ust. 4-7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami stosuje się odpowiednio, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.
2.
Na wniosek inwestora ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, o którym mowa
w ust. 1, może nastąpić na rzecz podmiotu innego niż inwestor, w szczególności przedsiębiorstwa
energetycznego, przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego lub przedsiębiorcy telekomunikacyjnego.
3.
Decyzje w zakresie odszkodowań wydaje wojewoda. Przepisy art. 25 ust. 3-11 stosuje
się odpowiednio. Obowiązek zapłaty odszkodowania obciąża inwestora, a w przypadku,
o którym mowa w ust. 2, podmiot, na rzecz którego następuje ograniczenie sposobu korzystania
z nieruchomości. Inwestor albo podmiot, na rzecz którego następuje ograniczenie sposobu
korzystania z nieruchomości, na podstawie porozumienia zawartego z wojewodą, pokrywają
koszty ustalenia wysokości odszkodowań. Przepisu art. 132 ust. 8 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami nie stosuje się.
1.
Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, o którym mowa w art. 26 ust. 1,
w stosunku do gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa pokrytych wodami, gruntów
stanowiących pas drogowy lub gruntów objętych obszarem kolejowym, w decyzji o ustaleniu
lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej, uprawnia inwestora
do wystąpienia, odpowiednio do właściwego podmiotu wykonującego prawa właścicielskie
w stosunku do wód publicznych stanowiących własność Skarbu Państwa zgodnie z art. 212 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, właściwego zarządcy drogi lub właściwego zarządcy infrastruktury kolejowej lub innego
właściwego podmiotu zarządzającego obszarem kolejowym, o zawarcie porozumienia określającego
warunki wykonywania przysługującego inwestorowi prawa do korzystania z nieruchomości
zgodnie z art. 26 ust. 1.
2.
W przypadku niezawarcia porozumienia, o którym mowa w ust. 1, w terminie 21 dni od
dnia otrzymania odpowiednio przez właściwy podmiot wykonujący prawa właścicielskie
w stosunku do wód publicznych stanowiących własność Skarbu Państwa zgodnie z art. 212 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, właściwego zarządcę drogi lub właściwego zarządcę infrastruktury kolejowej lub inny
właściwy podmiot zarządzający obszarem kolejowym wystąpienia, o którym mowa w ust.
1, inwestor jest uprawniony do złożenia do wojewody wniosku o wydanie decyzji określającej
warunki wykonywania przysługującego inwestorowi prawa do korzystania z nieruchomości
zgodnie z art. 26 ust. 1.
3.
Warunki zawarte w porozumieniu, o którym mowa w ust. 1, albo określone w decyzji,
o której mowa w ust. 2, nie mogą powodować
1)
zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, kolejowego lub lotniczego;
2)
wstrzymania ruchu kolejowego lub lotniczego;
3)
zamknięcia dróg publicznych, chyba że istnieje możliwość zorganizowania objazdów;
4)
zamknięcia śródlądowych dróg wodnych;
5)
negatywnego wpływu na działanie urządzeń lotniczych.
4.
Stronami postępowania o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 2, są wyłącznie inwestor
oraz odpowiednio właściwy podmiot wykonujący prawa właścicielskie w stosunku do wód
publicznych stanowiących własność Skarbu Państwa zgodnie z art. 212 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, właściwy zarządca drogi lub właściwy zarządca infrastruktury kolejowej lub inny
właściwy podmiot zarządzający obszarem kolejowym.
5.
Do postępowania w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 2, przepisy art. 3
ust. 4 i art. 5 stosuje się odpowiednio.
1.
Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe zarządzające, na podstawie ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, nieruchomościami objętymi decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowej jest obowiązane do dokonania wycinki drzew i krzewów
oraz ich uprzątnięcia w terminie oraz na warunkach ustalonych w porozumieniu między
Państwowym Gospodarstwem Leśnym Lasy Państwowe a inwestorem.
2.
Jeżeli w terminie 30 dni od dnia otrzymania przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy
Państwowe wystąpienia o zawarcie porozumienia, o którym mowa w ust. 1, nie dojdzie
do jego zawarcia, termin oraz warunki wycinki drzew lub krzewów oraz ich uprzątnięcia
ustala wojewoda w drodze decyzji; organem wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów
Kodeksu postępowania administracyjnego, w stosunku do wojewody w sprawie tej decyzji jest minister właściwy do spraw środowiska.
3.
Drewno pozyskane z wycinki drzew i krzewów, o której mowa w ust. 1, staje się nieodpłatnie
własnością Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.
4.
Koszty wycinki drzew i krzewów oraz ich uprzątnięcia ponosi inwestor według stawek
rynkowych.
5.
W terminie 3 miesięcy od dnia, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej stała się ostateczna, nadleśniczy Państwowego
Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe zarządzający dotychczas nieruchomościami oznaczonymi
w tej decyzji może wystąpić do inwestora o przyznanie nieruchomości zastępczej. Nieruchomość
zastępcza stanowi las w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach albo grunt przeznaczony do zalesienia określony w miejscowym planie zagospodarowania
przestrzennego albo w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a jej
wartość rynkowa lub powierzchnia powinny być równowarte wartości rynkowej lub powierzchni
nieruchomości, w stosunku do których Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe utraciło
zarząd.
6.
W terminie 3 miesięcy od dnia wystąpienia o przyznanie nieruchomości zastępczej inwestor
jest obowiązany do złożenia nadleśniczemu Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe
oferty w przedmiocie nieruchomości zastępczej. W przypadku przyjęcia oferty inwestor
i nadleśniczy Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, w terminie 3 miesięcy,
zawierają umowę przenoszącą własność nieruchomości zastępczej na rzecz Skarbu Państwa
reprezentowanego przez tego nadleśniczego; z dniem zawarcia tej umowy Państwowe Gospodarstwo
Leśne Lasy Państwowe z mocy prawa obejmuje zarząd nabytej nieruchomości.
7.
Wartość nieruchomości przyznanej na podstawie ust. 5 zalicza się na poczet odszkodowania,
o którym mowa w art. 25.
8.
Przepisy ust. 3-5 i 7 stosuje się odpowiednio do nieruchomości stanowiących las w
rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej
innych niż będące w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe na podstawie
przepisów tej ustawy.
Organem wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawach określonych w niniejszym rozdziale, z wyjątkiem art. 28 ust. 2, jest
minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa.
1.
Decyzje administracyjne, o których mowa w ustawie, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.
2.
Odwołanie od decyzji administracyjnych, o których mowa w ustawie, wnosi się w terminie
14 dni od dnia ich doręczenia stronie albo w terminie 14 dni od dnia, w którym zawiadomienie
o ich wydaniu w drodze obwieszczenia uważa się za dokonane.
3.
Odwołanie od decyzji administracyjnych, o których mowa w ustawie, zawiera zarzuty
odnoszące się do decyzji, określa istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania
oraz wskazuje dowody uzasadniające to żądanie.
4.
Odwołanie od decyzji administracyjnych, o których mowa w ustawie, rozpatruje się w
terminie 14 dni, z wyjątkiem decyzji, o których mowa w art. 3 ust. 1 i art. 14 ust.
1, od których odwołanie rozpatruje się w terminie 60 dni, oraz decyzji, o której mowa
w art. 17 ust. 1.
5.
Do odwołania od decyzji administracyjnych, o których mowa w ustawie, przepisu art. 135 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się, z wyjątkiem odwołania od decyzji, o której mowa w art. 14 ust. 1,
w przypadku gdy to odwołanie zawiera wskazanie niezgodności tej decyzji z decyzją
o środowiskowych uwarunkowaniach lub w przypadku nieuwzględnienia postanowień decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach.
6.
Do terminów, o których mowa w ust. 4, nie wlicza się terminów i okresów określonych
w art. 35 § 5 Kodeksu postępowania administracyjnego.
7.
W postępowaniach administracyjnych, o których mowa w ustawie
1)
w przypadkach określonych w art. 97 § 1 pkt 1-3 Kodeksu postępowania administracyjnego nie zawiesza się postępowania;
2)
przepisów art. 30 § 5 i art. 34 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się, a w przypadkach określonych w tych przepisach organ prowadzący postępowanie
wyznacza z urzędu przedstawiciela uprawnionego do działania w postępowaniu, jeżeli
jest to konieczne dla przeprowadzenia postępowania.
8.
W postępowaniu przed organem wyższego stopnia oraz przed sądem administracyjnym nie
uchyla się decyzji administracyjnych, o których mowa w ustawie, ani nie stwierdza
się ich nieważności w całości, w przypadku gdy wadą jest dotknięta tylko część decyzji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej, nieruchomości lub działki.
9.
W postępowaniu administracyjnym w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych,
o których mowa w ustawie, nie stosuje się przepisów art. 159 Kodeksu postępowania administracyjnego.
10.
O każdym przypadku niewydania w terminie decyzji, o których mowa w
1)
art. 3 ust. 1, art. 14 ust. 1 i art. 15 ust. 1, a także nierozpatrzenia w terminie
odwołania od decyzji, o których mowa w art. 14 ust. 1 i art. 15 ust. 1, organ właściwy
do rozpatrzenia sprawy zawiadamia strony postępowania i ministra właściwego do spraw
budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa,
2)
art. 14 ust. 1 i art. 15 ust. 1, organ właściwy do rozpatrzenia sprawy zawiadamia
Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego
- podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.
1.
Do skarg na decyzje administracyjne, o których mowa w ustawie, stosuje się przepisy
ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. z 2023 r. poz. 259 i 803), z wyłączeniem art. 61 § 3 tej ustawy, z tym że
1)
przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania
skargi;
2)
skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią
na skargę.
2.
Do skarg na decyzje o pozwoleniu na budowę inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej
wniesionych na podstawie art. 86g ust. 5 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o
środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach
oddziaływania na środowisko stosuje się przepis art. 86g ust. 8 tej ustawy.
3.
Wyłączenie, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy skarg na decyzje o pozwoleniu na budowę
inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej, w ramach których wydano postanowienie,
o którym mowa w art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku
i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania
na środowisko.
4.
Termin na rozpatrzenie skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku wydanego na podstawie
skargi, o której mowa w ust. 1, wynosi 2 miesiące od dnia wniesienia skargi kasacyjnej.
1.
Nie stwierdza się nieważności decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowej, jeżeli wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji
został złożony po upływie 60 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, a
inwestor rozpoczął budowę. Przepis art. 158 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.
2.
Nie stwierdza się nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę elektrowni szczytowo-pompowej,
jeżeli wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji został złożony po upływie 60
dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, a inwestor rozpoczął budowę. Przepis
art. 158 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.
3.
W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowej sąd administracyjny po upływie 60 dni od dnia, w którym
decyzja stała się ostateczna, a inwestor rozpoczął budowę może stwierdzić jedynie,
że decyzja narusza prawo z przyczyn określonych w art. 145 lub art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego.
4.
W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o pozwoleniu na budowę elektrowni szczytowo-pompowej
sąd administracyjny po upływie 60 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna,
a inwestor rozpoczął budowę może stwierdzić jedynie, że decyzja narusza prawo z przyczyn
określonych w art. 145 lub art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego.
5.
Przepisów ust. 1 i 3 nie stosuje się w przypadku niezgodności decyzji o ustaleniu
lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej z decyzją o środowiskowych
uwarunkowaniach.
6.
Przepisów ust. 2 i 4 nie stosuje się w przypadku niezgodności decyzji o pozwoleniu
na budowę elektrowni szczytowo-pompowej z
1)
decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach lub
2)
postanowieniem, o którym mowa w art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku
i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania
na środowisko.
7.
W przypadku stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w
zakresie elektrowni szczytowo-pompowej albo stwierdzenia, że ta decyzja została wydana
z naruszeniem prawa, naprawienie szkody powstałej w wyniku wykonania tej decyzji następuje
wyłącznie przez zapłatę sumy pieniężnej w wysokości uzgodnionej z poszkodowanym lub
właściwym organem lub podmiotem uprawnionym do reprezentacji interesów Skarbu Państwa,
z wyjątkiem przypadku, gdy stwierdzenie nieważności decyzji o ustaleniu lokalizacji
inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej nastąpiło na skutek niezgodności
tej decyzji z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach.
1.
Do zmiany decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 1, stosuje się odpowiednio przepis art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zgodę wyraża wyłącznie inwestor.
2.
Wniosek o zmianę decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 1, w zakresie objęcia nieruchomości
znajdujących się na terenie objętym inwestycją w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej
skutkami, o których mowa w art. 22 ust. 5, 8 i 9 lub art. 26 ust. 1, zawiera dane
określone w art. 4 ust. 1 pkt 7-15. Przepisów art. 4 ust. 2 pkt 1-14 i 17-19 nie stosuje
się.
3.
Stronami postępowania o zmianę decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 1, w zakresie,
o którym mowa w ust. 2, są wyłącznie inwestor, właściciel lub użytkownik wieczysty
nieruchomości objętej wnioskiem oraz właściwy zarządca drogi lub właściwy zarządca
infrastruktury kolejowej lub inny właściwy podmiot zarządzający obszarem kolejowym.
Wojewoda jest organem egzekucyjnym prowadzącym egzekucję obowiązków o charakterze
niepieniężnym wynikających z decyzji, o których mowa w art. 3 ust. 1, art. 14 ust.
1, art. 18 ust. 1, art. 27 ust. 2 i art. 28 ust. 2.
1.
Do przygotowania i realizacji inwestycji towarzyszącej przepisy rozdziałów 2-4 stosuje
się odpowiednio.
2.
Inwestycję towarzyszącą określa się w
1)
decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej;
2)
decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji towarzyszącej.
3.
Koszty realizacji inwestycji towarzyszącej stanowią koszty uzasadnione w rozumieniu
art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 11 ust. 6 i 6a ustawy zmienianej
w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie art. 11 ust. 6 i 6a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie art. 1 pkt
19 niniejszej ustawy.
Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do decyzji, o której mowa w art. 17
ust. 1, decyzji, o której mowa w art. 25 ust. 2, oraz decyzji, o której mowa w art.
26 ust. 3.
W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
(Dz. U. z 2023 r. poz. 344) w art. 6 po pkt 4a dodaje się pkt 4b w brzmieniu
„
4b)
budowa, przebudowa i utrzymanie elektrowni szczytowo-pompowej oraz inwestycji towarzyszącej
w rozumieniu odpowiednio art. 2 pkt 1 i 5 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowych oraz inwestycji towarzyszących
(Dz. U. poz. 1113);
”
.
W ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego
ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania
na środowisko
(Dz. U. z 2023 r. poz. 1094) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 64
a)
w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie
„
2)
organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o
których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3a, 10-19 i 21-29, oraz uchwały, o której mowa
w art. 72 ust. 1b;
”
,
b)
w ust. 2 w pkt 3 wyrazy „oraz dla przedsięwzięć realizowanych na podstawie ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r.
o wsparciu przygotowania III Igrzysk Europejskich w 2023 roku (Dz. U. z 2023 r. poz.
851)” zastępuje się wyrazami „, dla przedsięwzięć realizowanych na podstawie ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o wsparciu
przygotowania III Igrzysk Europejskich w 2023 roku (Dz. U. z 2023 r. poz. 851 i 1053)
oraz dla inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej realizowanej na podstawie
ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowych oraz inwestycji towarzyszących (Dz. U. poz. 1113)”;
2)
w art. 72 w ust. 1 w pkt 28 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 29 w
brzmieniu
„
29)
decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej
wydawanej na podstawie ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowych oraz inwestycji towarzyszących.
”
;
3)
w art. 74 w ust. 1 w pkt 5 wyrazy „oraz dla przedsięwzięć realizowanych na podstawie ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r.
o wsparciu przygotowania III Igrzysk Europejskich w 2023 roku” zastępuje się wyrazami „, dla przedsięwzięć realizowanych na podstawie ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o wsparciu
przygotowania III Igrzysk Europejskich w 2023 roku oraz dla inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowej realizowanej na podstawie ustawy z dnia 14 kwietnia
2023 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowych
oraz inwestycji towarzyszących”;
4)
w art. 75 w ust. 1 w pkt 1 w lit. u średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się
lit. w w brzmieniu
„
w)
dla inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej oraz inwestycji towarzyszących
realizowanych na podstawie ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowych oraz inwestycji towarzyszących;
”
;
5)
w art. 77 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie
„
2)
zasięga opinii organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających
decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3a, 10-19 i 21-29, oraz uchwały, o
której mowa w art. 72 ust. 1b, chyba że - w przypadku przedsięwzięcia mogącego potencjalnie
znacząco oddziaływać na środowisko - organ ten wyraził wcześniej opinię, że nie zachodzi
potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko;
”
;
6)
w art. 78 w ust. 1 w pkt 1 w lit. f średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się
lit. g w brzmieniu
„
g)
inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej realizowanej na podstawie ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowych oraz inwestycji towarzyszących;
”
;
7)
w art. 80 w ust. 2 wyrazy „oraz dla przedsięwzięć realizowanych na podstawie ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r.
o wsparciu przygotowania III Igrzysk Europejskich w 2023 roku” zastępuje się wyrazami „, dla przedsięwzięć realizowanych na podstawie ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o wsparciu
przygotowania III Igrzysk Europejskich w 2023 roku oraz dla inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowej realizowanej na podstawie ustawy z dnia 14 kwietnia
2023 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowych
oraz inwestycji towarzyszących”.
W ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym
(Dz. U. z 2023 r. poz. 892) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 29 w ust. 1 w pkt 8 w lit. j średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się
lit. k w brzmieniu
„
k)
ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowych oraz inwestycji towarzyszących
(Dz. U. poz. 1113);
”
;
2)
w art. 44 w ust. 3 w pkt 9 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 10 w brzmieniu
„
10)
ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowych oraz inwestycji towarzyszących.
”
;
3)
w art. 99 w ust. 4 w pkt 4 w lit. e dodaje się tiret trzynaste w brzmieniu
„
-
ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowych oraz inwestycji towarzyszących,
”
;
4)
w art. 120n w ust. 1 w pkt 9 w lit. i średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się
lit. j w brzmieniu
„
j)
ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowych oraz inwestycji towarzyszących;
”
;
5)
w art. 120zl w ust. 1 w pkt 3 w lit. j średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje
się lit. k w brzmieniu
„
k)
ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie
elektrowni szczytowo-pompowych oraz inwestycji towarzyszących;
”
.
W ustawie z dnia 20 maja 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo energetyczne oraz niektórych
innych ustaw
(Dz. U. poz. 1093, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
po art. 35 dodaje się art. 35a w brzmieniu
„
Art. 35a.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 11 ust. 6 i 6a ustawy zmienianej
w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie art. 11 ust. 6 i 6a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie art. 1 pkt
19 niniejszej ustawy.
”
;
2)
w art. 37 pkt 4 otrzymuje brzmienie
„
4)
art. 1 pkt 19, który wchodzi w życie po upływie 48 miesięcy od dnia ogłoszenia;
”
.
W ustawie z dnia 27 października 2022 r. o środkach nadzwyczajnych mających na celu
ograniczenie wysokości cen energii elektrycznej oraz wsparciu niektórych odbiorców
w 2023 roku
(Dz. U. poz. 2243 i 2687 oraz z 2023 r. poz. 295) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 22a dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz dodaje się ust. 2 w brzmieniu
„
2.
Przepisu art. 21 ust. 1 nie stosuje się do wytwórcy energii elektrycznej wytwarzającego
energię elektryczną w instalacjach odnawialnego źródła energii w rozumieniu art. 2
pkt 13 ustawy o odnawialnych źródłach energii, które są własnością, w zarządzie lub
w użytkowaniu państwowej osoby prawnej w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym
(Dz. U. z 2023 r. poz. 973).
”
;
2)
w art. 22b wyrazy „art. 22a” zastępuje się wyrazami „art. 22a ust. 1”.
Do dnia 30 czerwca 2024 r. działania polegające na planowaniu i realizacji inwestycji
w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej z dopływem naturalnym w górnym zbiorniku
lub współpracującej z zabudowaną na zbiorniku dolnym elektrownią wodną będącą instalacją
odnawialnego źródła energii w rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii
(Dz. U. z 2022 r. poz. 1378, 1383, 2370 i 2687) albo innej elektrowni szczytowo-pompowej spełniającej wymagania określone w rozporządzeniu
Rady (UE) 2022/2577 z dnia 22 grudnia 2022 r. ustanawiającym ramy służące przyspieszeniu
wdrażania rozwiązań w zakresie energii odnawialnej (Dz. Urz. UE L 335 z 29.12.2022,
str. 36) lub ich inwestycji towarzyszących stanowią realizację nadrzędnego celu publicznego
oraz są uznawane za służące zdrowiu i bezpieczeństwu publicznemu, o których mowa w
art. 3 ust. 1 tego rozporządzenia.
Do postępowań w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu
oraz decyzji w sprawie pozwolenia na budowę dla
1)
wyodrębnionego zespołu urządzeń wraz z obiektami powiązanymi z nimi technicznie lub
funkcjonalnie dokonującego przemiany energii elektrycznej w energię potencjalną wody
pompowanej do zbiornika górnego, a następnie przemiany energii potencjalnej wody magazynowanej
w zbiorniku górnym na skutek wpompowania do tego zbiornika lub na skutek dopływu naturalnego
w energię elektryczną w wyniku spuszczenia tej wody do zbiornika dolnego,
2)
inwestycji w zakresie budowy lub przebudowy w rozumieniu odpowiednio art. 3 pkt 6 i 7a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane sieci przesyłowej lub sieci dystrybucyjnej w rozumieniu odpowiednio art. 3 pkt 11a i 11b ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne lub innych urządzeń, instalacji, sieci lub obiektów budowlanych w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane koniecznych do wyprowadzenia mocy z wyodrębnionego zespołu urządzeń, o którym mowa
w pkt 1, jego budowy, przebudowy lub eksploatacji
- wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy decyzją ostateczną
stosuje się przepisy dotychczasowe.
1.
W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w art. 22a ust. 2 ustawy zmienianej w art.
41, przekazał odpis na Fundusz Wypłaty Różnicy Ceny, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym
oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 2538, z późn. zm., w odniesieniu do okresu od dnia 1 grudnia 2022 r. do dnia wejścia w życie art. 22a
ust. 2 ustawy zmienianej w art. 41, Zarządca Rozliczeń S.A., o którym mowa w rozdziale 7 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych
u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży
mocy i energii elektrycznej
(Dz. U. z 2022 r. poz. 311), zwraca przekazane środki temu podmiotowi w terminie do dnia 31 sierpnia 2023 r.
na wniosek tego podmiotu złożony do Zarządcy Rozliczeń S.A. w terminie 30 dni od dnia
wejścia w życie niniejszej ustawy. Wnioski złożone po tym terminie pozostawia się
bez rozpoznania.
2.
W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w art. 22a ust. 2 ustawy zmienianej w art.
41, w odniesieniu do okresu od dnia 1 grudnia 2022 r. do dnia wejścia w życie art.
22a ust. 2 ustawy zmienianej w art. 41 nie przekazał odpisu na Fundusz Wypłaty Różnicy
Ceny, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym
oraz niektórych innych ustaw, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 41, nie przekazuje tego odpisu.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 40, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
2)
art. 41 i art. 44, które wchodzą w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po
miesiącu ogłoszenia.