Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 maja 2023 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie sposobu przygotowania przesłuchania przeprowadzanego w trybie określonym w art. 185a-185c Kodeksu postępowania karnego

W rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2020 r. w sprawie sposobu

przygotowania przesłuchania przeprowadzanego w trybie określonym w art. 185a-185c

Kodeksu postępowania karnego

(Dz. U. poz. 1691) wprowadza się następujące zmiany

1)

§ 2-4 otrzymują brzmienie

„

§ 2.

1.

Przed przesłuchaniem sąd ustala właściwości i warunki osobiste świadka, tak aby przesłuchanie

odbyło się w sposób dostosowany do wieku, stanu zdrowia, w tym zdrowia psychicznego,

rozwoju umysłowego i emocjonalnego świadka.

2.

Przed przesłuchaniem sąd ustala, czy będzie brała w nim udział osoba pełnoletnia wskazana

przez świadka.

3.

Planowaną porę i czas przesłuchania dostosowuje się do wieku świadka, jego stanu zdrowia,

pory optymalnej aktywności poznawczej, potrzeby ewentualnych przerw w prowadzonej

czynności oraz konieczności przeprowadzenia przez biegłego psychologa niezbędnych

czynności przed rozpoczęciem przesłuchania.

4.

Miejsce przesłuchania powinno być dostosowane do właściwości i warunków osobistych

świadka, w szczególności przez zapewnienie specjalistycznych pomocy umożliwiających

przeprowadzenie przesłuchania.

5.

Przed przesłuchaniem protokolant sprawdza, czy środki techniczne, o których mowa w

§ 9 i § 10, działają prawidłowo. W przypadku nieprawidłowości protokolant podejmuje

czynności mające na celu zapewnienie prawidłowego funkcjonowania sprzętu i jego naprawę

przed przystąpieniem do czynności. Z czynności sprawdzenia protokolant sporządza notatkę

urzędową, którą przedstawia sędziemu.

§ 3.

1.

Przed przesłuchaniem biegły psycholog przeprowadza ze świadkiem wstępną rozmowę w

pokoju przesłuchań w celu nawiązania z nim kontaktu, zaznajomienia go z przebiegiem

i miejscem przesłuchania oraz w razie potrzeby obniżenia poziomu jego lęku i strachu.

2.

Podczas rozmowy, o której mowa w ust. 1, biegły psycholog może zaprezentować świadkowi

techniki relaksacyjne w celu obniżenia poziomu jego lęku lub strachu.

§ 4.

1.

Przed rozpoczęciem przesłuchania sędzia w uzgodnieniu ze świadkiem - a w miarę potrzeby

także z biegłym psychologiem - ustala, czy podczas przesłuchania obecność w pokoju

przesłuchań osoby, o której mowa w art. 51 § 2 ustawy, lub osoby pełnoletniej wskazanej

przez świadka może ograniczać swobodę wypowiedzi świadka.

2.

Przed rozpoczęciem przesłuchania sędzia informuje o sposobie prowadzenia przesłuchania

określonym w niniejszym rozporządzeniu osobę, o której mowa w art. 51 § 2 ustawy,

oraz wskazaną przez świadka osobę pełnoletnią.

3.

Przed rozpoczęciem przesłuchania sędzia, prokurator, obrońca, pełnomocnik

1)

w porozumieniu z biegłym psychologiem ustalają sposób formułowania zadawanych świadkowi

pytań, w szczególności dotyczących sfery intymnej;

2)

ustalają zasady współpracy oraz sposób komunikowania się w toku przesłuchania.

4.

Biegły psycholog udziela sędziemu, w miarę potrzeby, pomocy w wyjaśnieniu w sposób

zrozumiały dla świadka zasad przesłuchania, w tym prawa odmowy składania zeznań, o

ile prawo to świadkowi przysługuje, obowiązku mówienia prawdy i faktu utrwalania czynności

w formie zapisu obrazu i dźwięku na nośnikach oraz tego, że należy informować sędziego,

jeżeli świadek nie rozumie zadawanych pytań, nie zna odpowiedzi na niektóre pytania

lub pewnych okoliczności nie pamięta.

5.

Biegły psycholog udziela sędziemu, w miarę potrzeby, pomocy w formułowaniu pytań do

świadka oraz wskazuje sposób reagowania na sytuacje utrudniające przebieg przesłuchania,

w szczególności: lęk, strach, płacz lub zdenerwowanie świadka.

”

;

2)

w § 5

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wielkość pokoju przesłuchań powinna umożliwiać swobodne przeprowadzenie przesłuchania

świadka przez sędziego z udziałem biegłego psychologa, tłumacza, jeżeli został powołany,

oraz w obecności osób, o których mowa w § 4 ust. 1.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Wielkość pokoju technicznego powinna umożliwiać swobodny udział w przesłuchaniu prokuratorowi,

obrońcy, pełnomocnikowi oraz swobodną obecność osobom, o których mowa w § 4 ust. 1,

gdy ich obecność w pokoju przesłuchań ogranicza swobodę wypowiedzi świadka. W pokoju

technicznym przebywa również protokolant.

”

;

3)

w § 8

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Pokój przesłuchań jest izolowany od odgłosów dobiegających z zewnątrz w stopniu wystarczającym,

by zapewnić świadkowi możliwość koncentracji i swobodę wypowiedzi oraz by zapewnić

należytą jakość zapisu dźwięku.

”

,

b)

dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu

„

5.

W pokoju przesłuchań nie mogą znajdować się urządzenia umożliwiające bieżące śledzenie

protokołu przesłuchania.

6.

W pokoju przesłuchań nie używa się strojów urzędowych.

”

.

1.

Przed przesłuchaniem sąd ustala właściwości i warunki osobiste świadka, tak aby przesłuchanie

odbyło się w sposób dostosowany do wieku, stanu zdrowia, w tym zdrowia psychicznego,

rozwoju umysłowego i emocjonalnego świadka.

2.

Przed przesłuchaniem sąd ustala, czy będzie brała w nim udział osoba pełnoletnia wskazana

przez świadka.

3.

Planowaną porę i czas przesłuchania dostosowuje się do wieku świadka, jego stanu zdrowia,

pory optymalnej aktywności poznawczej, potrzeby ewentualnych przerw w prowadzonej

czynności oraz konieczności przeprowadzenia przez biegłego psychologa niezbędnych

czynności przed rozpoczęciem przesłuchania.

4.

Miejsce przesłuchania powinno być dostosowane do właściwości i warunków osobistych

świadka, w szczególności przez zapewnienie specjalistycznych pomocy umożliwiających

przeprowadzenie przesłuchania.

5.

Przed przesłuchaniem protokolant sprawdza, czy środki techniczne, o których mowa w

§ 9 i § 10, działają prawidłowo. W przypadku nieprawidłowości protokolant podejmuje

czynności mające na celu zapewnienie prawidłowego funkcjonowania sprzętu i jego naprawę

przed przystąpieniem do czynności. Z czynności sprawdzenia protokolant sporządza notatkę

urzędową, którą przedstawia sędziemu.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Przed przesłuchaniem biegły psycholog przeprowadza ze świadkiem wstępną rozmowę w

pokoju przesłuchań w celu nawiązania z nim kontaktu, zaznajomienia go z przebiegiem

i miejscem przesłuchania oraz w razie potrzeby obniżenia poziomu jego lęku i strachu.

2.

Podczas rozmowy, o której mowa w ust. 1, biegły psycholog może zaprezentować świadkowi

techniki relaksacyjne w celu obniżenia poziomu jego lęku lub strachu.

1.

Przed rozpoczęciem przesłuchania sędzia w uzgodnieniu ze świadkiem - a w miarę potrzeby

także z biegłym psychologiem - ustala, czy podczas przesłuchania obecność w pokoju

przesłuchań osoby, o której mowa w art. 51 § 2 ustawy, lub osoby pełnoletniej wskazanej

przez świadka może ograniczać swobodę wypowiedzi świadka.

2.

Przed rozpoczęciem przesłuchania sędzia informuje o sposobie prowadzenia przesłuchania

określonym w niniejszym rozporządzeniu osobę, o której mowa w art. 51 § 2 ustawy,

oraz wskazaną przez świadka osobę pełnoletnią.

3.

Przed rozpoczęciem przesłuchania sędzia, prokurator, obrońca, pełnomocnik

1)

w porozumieniu z biegłym psychologiem ustalają sposób formułowania zadawanych świadkowi

pytań, w szczególności dotyczących sfery intymnej;

2)

ustalają zasady współpracy oraz sposób komunikowania się w toku przesłuchania.

4.

Biegły psycholog udziela sędziemu, w miarę potrzeby, pomocy w wyjaśnieniu w sposób

zrozumiały dla świadka zasad przesłuchania, w tym prawa odmowy składania zeznań, o

ile prawo to świadkowi przysługuje, obowiązku mówienia prawdy i faktu utrwalania czynności

w formie zapisu obrazu i dźwięku na nośnikach oraz tego, że należy informować sędziego,

jeżeli świadek nie rozumie zadawanych pytań, nie zna odpowiedzi na niektóre pytania

lub pewnych okoliczności nie pamięta.

5.

Biegły psycholog udziela sędziemu, w miarę potrzeby, pomocy w formułowaniu pytań do

świadka oraz wskazuje sposób reagowania na sytuacje utrudniające przebieg przesłuchania,

w szczególności: lęk, strach, płacz lub zdenerwowanie świadka.