Ustawa z dnia 17 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2021 r. poz. 2354) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 7 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Obowiązek pouczenia, o którym mowa w ust. 1, uważa się za spełniony także wówczas,

gdy organ wyśle cudzoziemcowi pouczenie pisemne utrwalone w postaci elektronicznej

na wskazany przez cudzoziemca adres poczty elektronicznej lub wskaże cudzoziemcowi

adres strony internetowej, na której znajduje się pouczenie pisemne utrwalone w postaci

elektronicznej, a cudzoziemiec wyrazi pisemną zgodę na to, aby zostać pouczonym w

jednej z takich form. Oświadczenie cudzoziemca o wyrażeniu zgody może zostać złożone

jednocześnie z wnioskiem o wydanie cudzoziemcowi wizy, o przedłużenie okresu ważności

wydanej wizy lub okresu pobytu objętego tą wizą, o udzielenie zezwolenia na pobyt

czasowy, zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego

UE.

”

;

2)

w art. 22 w ust. 1 w pkt 10a w lit. b średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się

lit. c w brzmieniu

„

c)

krajowego punktu kontaktowego w sprawach Europejskiej Sieci Migracyjnej ustanowionej

decyzją Rady z dnia 14 maja 2008 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Sieci Migracyjnej

(2008/381/WE) (Dz. Urz. UE L 131 z 21.05.2008, str. 7, z późn. zm.

”

;

3)

w art. 60 w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

wykonywania pracy na podstawie wpisanego do ewidencji oświadczenia o powierzeniu wykonywania

pracy cudzoziemcowi;

”

;

4)

w art. 64 uchyla się ust. 3;

5)

w art. 65

a)

ust. 1f otrzymuje brzmienie

„

1f.

Wizę krajową w celu, o którym mowa w art. 60 ust. 1 pkt 9, z adnotacją „student”,

lub w celu, o którym mowa w art. 60 ust. 1 pkt 13, 13a lub 13b, albo decyzję o odmowie

wydania tej wizy wydaje się w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku w tej sprawie

wraz z dokumentami niezbędnymi do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i okoliczności

uzasadniających ubieganie się o wydanie tej wizy, a w przypadku gdy minister właściwy

do spraw zagranicznych albo konsul zwraca się do Szefa Urzędu o przekazanie informacji,

o której mowa w art. 69 ust. 5 pkt 3 - w terminie 5 dni od dnia przekazania przez

Szefa Urzędu tej informacji.

”

,

b)

w ust. 1g wyrazy „14 dni” zastępuje się wyrazami „7 dni”;

6)

w art. 74a ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W uzasadnionych przypadkach termin, o którym mowa w ust. 1, może być przedłużony do

30 dni, a w przypadku gdy minister właściwy do spraw zagranicznych albo konsul zwraca

się do Szefa Urzędu o przekazanie informacji, czy zachodzą okoliczności, o których

mowa w art. 65 ust. 1 pkt 5 lub 8 - do 5 dni od dnia przekazania przez Szefa Urzędu

tej informacji.

”

;

7)

w art. 77 dodaje się ust. 10-12 w brzmieniu

„

10.

Wnioski o wydanie wizy krajowej w celu, o którym mowa w art. 60 ust. 1 pkt 5-6, są

przyjmowane poza kolejnością w przypadkach określonych w przepisach wydanych na podstawie

ust. 11.

11.

Minister właściwy do spraw zagranicznych może określić, w drodze rozporządzenia, państwa,

w których wnioski o wydanie wizy krajowej w celu, o którym mowa w art. 60 ust. 1 pkt

5-6, są przyjmowane od obywateli tych państw poza kolejnością. Określając te państwa,

minister właściwy do spraw zagranicznych może również wskazać zawody, rodzaje umów,

na podstawie których cudzoziemcowi może zostać powierzone wykonywanie pracy, lub rodzaje

działalności podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi według klasyfikacji

określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 955 i 1641), w przypadku których obowiązuje przyjmowanie wniosków o wydanie wizy krajowej w celu,

o którym mowa w art. 60 ust. 1 pkt 5-6, poza kolejnością.

12.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 11, uwzględnia się aktualne potrzeby polskiego

rynku pracy.

”

;

8)

w art. 99 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Przepisu ust. 1 pkt 10 nie stosuje się w przypadkach, o których mowa w art. 168 ust.

1 lub art. 168a ust. 1.

”

;

9)

w art. 105 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Wymogu osobistego stawiennictwa nie stosuje się w przypadkach, o których mowa w art.

168 ust. 1 lub art. 168a ust. 1. W takich przypadkach przepisów art. 106 ust. 4 i

5 nie stosuje się.

”

;

10)

w art. 106 po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

Jeżeli do wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy nie zostały dołączone dokumenty,

o których mowa w ust. 2, wojewoda wzywa cudzoziemca do ich przedłożenia w terminie

nie krótszym niż 14 dni. Określając termin, wojewoda ocenia czas niezbędny do uzyskania

przez cudzoziemca określonego dokumentu.

2b.

Wezwanie, o którym mowa w ust. 2a, może nastąpić jednocześnie z wezwaniem do osobistego

stawiennictwa na podstawie art. 105 ust. 2, wezwaniem do złożenia odcisków linii papilarnych lub wezwaniem do

uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na

podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. W tym przypadku termin wyznaczony przez wojewodę na podstawie ust. 2a nie może być

krótszy od najdłuższego z terminów określonych w tych wezwaniach.

”

;

11)

w art. 106a

a)

w ust. 1 w pkt 17 po wyrazach „art. 139r” dodaje się wyrazy „ust. 1”,

b)

dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

Jeżeli do wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 139a

ust. 1 lub art. 139o ust. 1, nie zostały dołączone dokumenty, o których mowa w ust.

2, wojewoda wzywa jednostkę przyjmującą do ich przedłożenia w terminie nie krótszym

niż 14 dni. Przepis art. 106 ust. 2a zdanie drugie stosuje się.

4.

Wezwanie, o którym mowa w ust. 3, może nastąpić jednocześnie z wezwaniem do uzupełnienia

braków formalnych wniosku na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. W tym przypadku termin wyznaczony przez wojewodę na podstawie ust. 3 nie może być

krótszy od terminu określonego do uzupełnienia braków formalnych wniosku.

”

;

12)

w art. 109

a)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Wymiana informacji między wojewodą a organami, o których mowa w ust. 1, może odbywać

się za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Jeżeli Szef Urzędu w drugiej instancji zamierza udzielić cudzoziemcowi zezwolenia

na pobyt czasowy, a wojewoda nie zwrócił się z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1,

Szef Urzędu występuje z tym wnioskiem do organów wskazanych w ust. 1. Przepisy ust.

2-4 stosuje się odpowiednio.

”

;

13)

po art. 112 dodaje się art. 112a w brzmieniu

„

Art. 112a.

1.

Decyzję w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy wydaje się

w terminie 60 dni.

2.

Termin, o którym mowa w ust. 1, biegnie od dnia, w którym nastąpiło ostatnie z następujących

zdarzeń

1)

cudzoziemiec złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy osobiście lub

nastąpiło jego osobiste stawiennictwo w urzędzie wojewódzkim po złożeniu tego wniosku,

chyba że wobec cudzoziemca nie stosuje się wymogu osobistego stawiennictwa, lub

2)

cudzoziemiec złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, który nie zawiera

braków formalnych lub zostały one uzupełnione, lub

3)

cudzoziemiec przedłożył dokumenty, o których mowa w art. 106 ust. 2 pkt 2, lub wyznaczony

przez wojewodę termin, o którym mowa w art. 106 ust. 2a, upłynął bezskutecznie.

3.

W przypadku postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, o którym

mowa w art. 139a ust. 1 lub art. 139o ust. 1, termin, o którym mowa w ust. 1, biegnie

od dnia, w którym nastąpiło ostatnie z następujących zdarzeń

1)

jednostka przyjmująca złożyła wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, o

którym mowa w art. 139a ust. 1 lub art. 139o ust. 1, który nie zawiera braków formalnych

lub zostały one uzupełnione, lub

2)

jednostka przyjmująca przedłożyła dokumenty, o których mowa w art. 106a ust. 2 pkt

2, lub wyznaczony przez wojewodę termin, o którym mowa w art. 106a ust. 3, upłynął

bezskutecznie.

4.

Postępowanie odwoławcze w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy

kończy się w terminie 90 dni.

5.

Jeżeli odwołanie nie spełnia wymogów przewidzianych przepisami prawa, termin, o którym

mowa w ust. 4, biegnie od dnia uzupełnienia braków.

”

;

14)

w art. 114

a)

w ust. 1

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

cudzoziemiec posiada ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

”

,

-

uchyla się pkt 2,

-

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

wysokość miesięcznego wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 4, nie jest niższa niż wysokość

minimalnego wynagrodzenia za pracę niezależnie od wymiaru czasu pracy i rodzaju stosunku

prawnego stanowiącego podstawę wykonywania pracy przez cudzoziemca.

”

,

b)

w ust. 1a wyrazy „pkt 1, 2, 4 i 5” zastępuje się wyrazami „pkt 1, 4 i 5”,

c)

uchyla się ust. 2,

d)

w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

cudzoziemiec bezpośrednio przed złożeniem wniosku posiadał lub posiada zezwolenie

na pracę lub zezwolenie na pobyt czasowy i pracę u tego samego pracodawcy na tym samym

stanowisku, lub

”

,

e)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu

„

4a.

Wymóg, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, uważa się za spełniony, jeżeli cudzoziemiec będzie

posiadał ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych w związku z wykonywaniem pracy stanowiącej podstawę ubiegania się o udzielenie zezwolenia

na pobyt czasowy.

4b.

Wymóg, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, uważa się za spełniony również wówczas, gdy celem

pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest wykonywanie pracy

na rzecz więcej niż jednego podmiotu powierzającego wykonywanie pracy i suma wynagrodzeń

wskazanych w załącznikach do wniosku o udzielenie zezwolenia, o których mowa w art.

106 ust. 1a, nie jest niższa niż wysokość wynagrodzenia ustalonego w sposób, o którym

mowa w ust. 1 pkt 5.

”

;

15)

w art. 117 we wprowadzeniu do wyliczenia po wyrazach „art. 100” dodaje się wyrazy „ust. 1”;

16)

po art. 117a dodaje się art. 117b w brzmieniu

„

Art. 117b.

W postępowaniu o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę stosuje się odpowiednio

przepis art. 88ca ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach

rynku pracy.

”

;

17)

w art. 118 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Decyzja o udzieleniu cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i pracę zawiera pouczenie

o obowiązku, o którym mowa w art. 121 ust. 1.

”

;

18)

art. 119 i art. 120 otrzymują brzmienie

„

Art. 119.

Zmiana siedziby lub miejsca zamieszkania, nazwy lub formy prawnej podmiotu powierzającego

wykonywanie pracy cudzoziemcowi, przejęcie pracodawcy lub jego części przez innego

pracodawcę, przejście zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę, zastąpienie

umowy cywilnoprawnej umową o pracę, zmiana nazwy stanowiska, na jakim cudzoziemiec

wykonuje pracę, przy jednoczesnym zachowaniu zakresu jego obowiązków lub zwiększenie

wymiaru czasu pracy przy jednoczesnym proporcjonalnym zwiększeniu wynagrodzenia nie

wymagają zmiany lub wydania nowego zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

Art. 120.

1.

Zezwolenie na pobyt czasowy i pracę może być w każdym czasie, na wniosek cudzoziemca,

zmienione przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce aktualnego pobytu cudzoziemca,

jeżeli cudzoziemiec zamierza wykonywać pracę

1)

u innego podmiotu powierzającego wykonywanie pracy lub w warunkach zwolnienia z obowiązku

posiadania zezwolenia na pracę, lub

2)

u innego pracodawcy użytkownika, lub

3)

na innych warunkach niż określone w art. 118 ust. 1 pkt 2-5.

2.

Do decyzji o zmianie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę stosuje się odpowiednio przepisy

art. 118.

3.

Zmianie nie podlega okres ważności zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

4.

Wojewoda odmawia zmiany zezwolenia na pobyt czasowy i pracę w przypadkach, o których

mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli

1)

cudzoziemiec nie spełnia warunków, o których mowa w art. 114 ust. 1 pkt 1, lub

2)

podmiot powierzający wykonywanie pracy nie spełnia warunków, o których mowa w art.

114 ust. 1 pkt 3 lub 4, lub

3)

zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 117 pkt 1 lub 2, lub

4)

wysokość miesięcznego wynagrodzenia nie spełnia warunków określonych w art. 114 ust.

1 pkt 5, lub

5)

cudzoziemiec zamierza wykonywać pracę w okresie krótszym niż okres ważności zmienianego

zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, lub

6)

cudzoziemiec nie powiadomił wojewody o utracie pracy w terminie wskazanym w art. 121

ust. 1.

5.

Wojewoda może odmówić zmiany zezwolenia na pobyt czasowy i pracę w przypadkach, o

których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli podmiot powierzający wykonywanie pracy nie posiada

środków finansowych ani źródeł dochodu niezbędnych do pokrycia zobowiązań wynikających

z powierzenia pracy cudzoziemcowi lub nie prowadzi rzeczywistej działalności gospodarczej,

rolniczej lub statutowej uzasadniającej powierzenie pracy cudzoziemcowi w danym okresie,

w szczególności zawiesił działalność lub został wykreślony z właściwego rejestru,

lub jego działalność jest w okresie likwidacji.

6.

Wojewoda może odmówić zmiany zezwolenia na pobyt czasowy i pracę w przypadkach, o

których mowa w ust. 1 pkt 2 lub 3, jeżeli

1)

cudzoziemiec nie spełnia warunków, o których mowa w art. 114 ust. 1 pkt 1, lub

2)

podmiot powierzający wykonywanie pracy nie spełnia warunków, o których mowa w art.

114 ust. 1 pkt 3 lub 4.

7.

Stroną postępowania w sprawie zmiany zezwolenia na pobyt czasowy i pracę jest wyłącznie

cudzoziemiec, o którym mowa w ust. 1.

”

;

19)

po art. 120 dodaje się art. 120a i art. 120b w brzmieniu

„

Art. 120a.

1.

Wniosek o zmianę zezwolenia na pobyt czasowy i pracę cudzoziemiec składa na formularzu

zawierającym

1)

dane cudzoziemca lub informacje, o których mowa w art. 13, w zakresie niezbędnym do

zmiany tego zezwolenia;

2)

imię, nazwisko, datę urodzenia oraz informacje o płci, obywatelstwach i miejscu zamieszkania

członków rodziny cudzoziemca zamieszkałych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

z określeniem stopnia pokrewieństwa, a także informację o ubieganiu się przez nich

o zezwolenie na pobyt czasowy oraz o tym, czy pozostają na utrzymaniu cudzoziemca;

3)

informację o posiadanym przez cudzoziemca ubezpieczeniu zdrowotnym;

4)

pisemne oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

oświadczeń, że dane zawarte we wniosku są prawdziwe.

2.

Cudzoziemiec ubiegający się o zmianę zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, składając

wniosek o zmianę zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, dołącza do niego

1)

wypełniony przez podmiot powierzający mu wykonywanie pracy załącznik, o którym mowa

w art. 106 ust. 1a;

2)

dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających

zmianę zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

3.

W postępowaniu w sprawie zmiany zezwolenia na pobyt czasowy i pracę stosuje się odpowiednio

przepisy art. 106 ust. 2a i 2b oraz art. 112a ust. 1, 2, 4 i 5.

Art. 120b.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza

wniosku o zmianę zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, o którym mowa w art. 120a ust.

1, uwzględniając potrzebę zapewnienia sprawności postępowania w sprawie zmiany zezwolenia

na pobyt czasowy i pracę oraz możliwości skutecznej weryfikacji przesłanek zmiany

tego zezwolenia.

”

;

20)

w art. 121 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Obowiązek zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, uważa się za spełniony, jeżeli cudzoziemiec

w terminie 15 dni roboczych złożył wniosek o zmianę zezwolenia na pobyt czasowy i

pracę, o którym mowa w art. 120 ust. 1 pkt 1.

”

;

21)

w art. 123 w ust. 1 oraz w ust. 3 w pkt 3 wyrazy „art. 121” zastępuje się wyrazami „art. 121 ust. 1”;

22)

w art. 126 w

a)

ust. 1 skreśla się wyrazy „i 2”,

b)

ust. 2 wyrazy „art. 118 ust. 1 pkt 1 i 2” zastępuje się wyrazami „art. 118 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 i 4”;

23)

w art. 127 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

roczne wynagrodzenie brutto wynikające z miesięcznego lub rocznego wynagrodzenia wskazane

w umowie nie jest niższe niż równowartość 150% kwoty przeciętnego wynagrodzenia w

gospodarce narodowej w roku poprzedzającym złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia

na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji

ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 291, z późn. zm..

”

;

24)

w art. 139i uchyla się ust. 2 i 3;

25)

w art. 139n w ust. 2 w pkt 9 wyrazy „na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej” zastępuje się wyrazami „w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, które wydało cudzoziemcowi dokument

pobytowy, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1030/2002, zawierający

adnotację „ICT” „;

26)

w art. 139r dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Odmawia się wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia,

o którym mowa w art. 139o ust. 1, także gdy wniosek o udzielenie tego zezwolenia został

złożony w dniu otrzymania przez Szefa Urzędu zawiadomienia, o którym mowa w art. 139n

ust. 1 pkt 3, lub w terminie 14 dni od tego dnia.

”

;

27)

w art. 140 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wysokość miesięcznego dochodu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, powinna być wyższa niż

wysokość dochodu uprawniającego do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej określonych

w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, w odniesieniu do cudzoziemca oraz każdego członka rodziny pozostającego na jego

utrzymaniu.

”

;

28)

w art. 142 w ust. 4, w art. 163 w ust. 1, w art. 185a w ust. 5, w art. 188 w ust.

4, w art. 195 w ust. 2a oraz w art. 211 w ust. 2 we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy

„art. 114 ust. 2” zastępuje się wyrazami „art. 140 ust. 2”;

29)

w art. 143a dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Jeżeli cudzoziemiec spełnia warunki zwolnienia z obowiązku posiadania zezwolenia na

pracę określone odrębnymi przepisami, w decyzji o udzieleniu zezwolenia na pobyt czasowy

w celu prowadzenia działalności gospodarczej, poza okresem ważności zezwolenia, zamieszcza

się informację, że cudzoziemiec jest uprawniony do wykonywania pracy na warunkach

określonych w przepisie będącym podstawą zwolnienia z obowiązku posiadania zezwolenia

na pracę.

”

;

30)

w art. 149 uchyla się ust. 1a i 1b;

31)

uchyla się art. 155a;

32)

w art. 157 w pkt 3 wyrazy „lit. c” zastępuje się wyrazami „lit. b”;

33)

w art. 157b uchyla się ust. 3 i 4;

34)

w art. 157h uchyla się ust. 2 i 3;

35)

w art. 159

a)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Małoletnimi dziećmi, o których mowa w ust. 3 pkt 2-4, są osoby, które były małoletnie

w dniu złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu połączenia

się z rodziną.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Za członka rodziny cudzoziemca, któremu nadano status uchodźcy lub udzielono ochrony

uzupełniającej, uważa się także jego wstępnego w linii prostej lub osobę pełnoletnią

odpowiedzialną za małoletniego zgodnie z prawem obowiązującym w Rzeczypospolitej Polskiej,

jeżeli cudzoziemiec

1)

jest osobą małoletnią przebywającą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez opieki

lub

2)

w dniu złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej był osobą małoletnią

przebywającą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez opieki albo pozostawioną

następnie bez opieki, która później osiągnęła pełnoletność, a wniosek o udzielenie

zezwolenia na pobyt czasowy w celu połączenia się z rodziną został złożony przed upływem

6 miesięcy od dnia uzyskania statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony uzupełniającej.

”

;

36)

w art. 183

a)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Wymiana informacji między wojewodą a organami, o których mowa w ust. 1, może odbywać

się za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

”

,

b)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Jeżeli Szef Urzędu w drugiej instancji zamierza udzielić cudzoziemcowi zezwolenia,

o którym mowa w art. 181 ust. 1, a wojewoda nie zwrócił się z wnioskiem, o którym

mowa w ust. 1, Szef Urzędu występuje z tym wnioskiem do organów wskazanych w ust.

1 lub 2. Przepisy ust. 3-5 stosuje się odpowiednio.

”

,

c)

w ust. 6 wyrazy „ust. 1-5” zastępuje się wyrazami „ust. 1-5a”;

37)

w art. 203 po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

Jeżeli do wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały nie zostały dołączone dokumenty,

o których mowa w ust. 2, wojewoda wzywa cudzoziemca do ich przedłożenia w terminie

nie krótszym niż 14 dni. Określając termin, wojewoda ocenia czas niezbędny do uzyskania

przez cudzoziemca określonego dokumentu.

2b.

Wezwanie, o którym mowa w ust. 2a, może nastąpić jednocześnie z wezwaniem do osobistego

stawiennictwa na podstawie art. 202 ust. 2, wezwaniem do złożenia odcisków linii papilarnych lub wezwaniem do

uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały na podstawie

art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. W tym przypadku termin wyznaczony przez wojewodę na podstawie ust. 2a nie może być

krótszy od najdłuższego z terminów określonych w tych wezwaniach.

”

;

38)

w art. 207

a)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu

„

6a.

Wymiana informacji między wojewodą a organami, o których mowa w ust. 2, może odbywać

się za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

”

,

b)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu

„

7a.

Jeżeli Szef Urzędu w drugiej instancji zamierza udzielić cudzoziemcowi zezwolenia

na pobyt stały, a wojewoda nie zwrócił się z wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, Szef

Urzędu występuje z tym wnioskiem do organów wskazanych w ust. 2 lub 3. Przepisy ust.

4-7 stosuje się odpowiednio.

”

;

39)

art. 210 otrzymuje brzmienie

„

Art. 210.

1.

Decyzję w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały wydaje się w

terminie 6 miesięcy.

2.

Termin, o którym mowa w ust. 1, biegnie od dnia, w którym nastąpiło ostatnie z następujących

zdarzeń

1)

cudzoziemiec złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały osobiście lub nastąpiło

jego osobiste stawiennictwo w urzędzie wojewódzkim po złożeniu tego wniosku, chyba

że wobec cudzoziemca nie stosuje się wymogu osobistego stawiennictwa, lub

2)

cudzoziemiec złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały, który nie zawiera

braków formalnych lub zostały one uzupełnione, lub

3)

cudzoziemiec przedłożył dokumenty, o których mowa w art. 203 ust. 2 pkt 2, lub upłynął

bezskutecznie wyznaczony przez wojewodę termin, o którym mowa w art. 203 ust. 2a.

3.

Postępowanie odwoławcze w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały

kończy się w terminie 90 dni.

4.

Jeżeli odwołanie nie spełnia wymogów przewidzianych przepisami prawa, termin, o którym

mowa w ust. 3, biegnie od dnia uzupełnienia braków.

”

;

40)

art. 223 otrzymuje brzmienie

„

Art. 223.

Do udzielenia lub cofnięcia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego

UE stosuje się przepisy art. 202, art. 203 ust. 2a i 2b oraz art. 206-210.

”

;

41)

w art. 239 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

jednostkowe koszty wytworzenia i wydania lub wymiany karty pobytu, polskiego dokumentu

podróży dla cudzoziemca, polskiego dokumentu tożsamości cudzoziemca i dokumentu „zgoda

na pobyt tolerowany” oraz wydania tymczasowego polskiego dokumentu podróży dla cudzoziemca,

w tym w szczególności pobrania i przetwarzania danych w celu zapisania ich w tych

dokumentach;

”

.

W ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1472) w art. 9 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wykaz jednostek administracyjnych

wchodzących w skład azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej, o której mowa w ust.

1 pkt 3, uwzględniając potrzebę zapewnienia jednolitej praktyki w zakresie oceny spełnienia

warunków do wydania wizy krajowej w celu repatriacji.

”

.

W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1100, 1162, 1621, 2270, 2317 i 2445) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1

a)

w ust. 3 w pkt 2

-

po lit. c dodaje się lit. ca w brzmieniu

„

ca) obywateli Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, o których

mowa w art. 10 ust. 1 lit. b i d Umowy o Wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej

Brytanii i Irlandii Północnej

z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz. Urz. UE L 29 z

31.01.2020, str. 7, z późn. zm.

”

,

-

w lit. I średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. m w brzmieniu

„

m)

posiadających w Rzeczypospolitej Polskiej wizę wydaną w celu, o którym mowa w art. 60 ust. 1 pkt 23 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach;

”

,

b)

w ust. 6 wyrazy „ust. 3 pkt 2 lit. h oraz ha” zastępuje się wyrazami „ust. 3 pkt 2 lit. h, ha, k oraz m”;

2)

w art. 2 w ust. 1

a)

w pkt 2 we wprowadzeniu do wyliczenia

-

wyrazy „art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g, i, j, l” zastępuje się wyrazami „art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g oraz i-m”,

-

wyrazy „art. 1 ust. 3 pkt 3 i 4” zastępuje się wyrazami „art. 1 ust. 3 pkt 3, 4 i 4a”,

b)

w pkt 22a po wyrazach „ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach,” dodaje się wyrazy „chyba że przepisy prawa dopuszczają ich zmianę,”;

3)

w art. 43 w ust. 1 w pkt 9 wyrazy „ust. 3 pkt 2 lit. h, ha lub hb” zastępuje się wyrazami „ust. 3 pkt 2 lit. h-hb, k oraz m”;

4)

w art. 87

a)

w ust. 1

-

po pkt 9 dodaje się pkt 9a w brzmieniu

„

9a)

jest obywatelem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, o

którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. b i d Umowy Wystąpienia, lub członkiem jego rodziny,

o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. e i f tej umowy;

”

,

-

pkt 11a otrzymuje brzmienie

„

11a)

posiada zezwolenie na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 114 ust. 1 lub 1a, art. 126, art. 127, art. 139a ust. 1, art. 139o ust. 1 lub

art. 142 ust. 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach - na warunkach określonych w tym zezwoleniu, chyba że przepisy prawa dopuszczają

ich zmianę;

”

,

-

w pkt 12 w lit. ca po wyrazach „pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a państwem obcym” dodaje się wyrazy „lub organizacją międzynarodową”,

b)

w ust. 3 skreśla się wyrazy „przez okres nie dłuższy niż 6 miesięcy w ciągu kolejnych 12 miesięcy”,

c)

uchyla się ust. 4;

5)

po art. 88c dodaje się art. 88ca i art. 88cb w brzmieniu

„

Art. 88ca.

Wojewoda rozpatruje wnioski o wydanie zezwolenia na pracę z uwzględnieniem pierwszeństwa

cudzoziemców mających wykonywać pracę u przedsiębiorców określonych w wykazie, o którym

mowa w art. 88cb.

Art. 88cb.

Minister właściwy do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządzenia, wykaz

przedsiębiorców prowadzących działalność o znaczeniu strategicznym dla gospodarki

narodowej, biorąc pod uwagę potrzeby gospodarki narodowej oraz przedmiot działalności

przedsiębiorcy.

”

;

6)

w art. 88f

a)

ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Zmiana siedziby lub miejsca zamieszkania, nazwy lub formy prawnej podmiotu powierzającego

wykonywanie pracy cudzoziemcowi, przejęcie pracodawcy lub jego części przez innego

pracodawcę, przejście zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę, zastąpienie

umowy cywilnoprawnej umową o pracę, zmiana nazwy stanowiska, na jakim cudzoziemiec

wykonuje pracę, przy jednoczesnym zachowaniu zakresu jego obowiązków lub zwiększenie

wymiaru czasu pracy przy jednoczesnym proporcjonalnym zwiększeniu wynagrodzenia nie

wymagają wydania nowego zezwolenia na pracę.

”

,

b)

ust. 1c otrzymuje brzmienie

„

1c.

Jeżeli warunki pracy cudzoziemca posiadającego zezwolenie na pracę uległy zmianie

na zasadach określonych w art. 9

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1320 oraz z 2021 r. poz. 1162), art. 4 ustawy z dnia 11 października 2013 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych

z ochroną miejsc pracy

(Dz. U. z 2019 r. poz. 669) lub art. 3, art. 15g ust. 6 i 8, art. 15gb, art. 15x ust. 1 lub art. 15zf ust. 1 ustawy

z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem

i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 2095, z późn. zm., uzyskanie zezwolenia na pracę określającego zmienione warunki pracy nie jest wymagane.

”

;

7)

w art. 88h w ust. 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

podwyższenia wynagrodzenia cudzoziemca proporcjonalnie do zwiększenia wymiaru czasu

pracy cudzoziemca zatrudnionego w niepełnym wymiarze czasu pracy lub liczby godzin,

w których cudzoziemiec wykonuje pracę na podstawie umowy cywilnoprawnej;

”

;

8)

w art. 88p

a)

ust. 10 otrzymuje brzmienie

„

10.

Jeżeli wniosek o wydanie zezwolenia na pracę sezonową został wpisany do ewidencji

wniosków, o której mowa w ust. 1 pkt 1, postępowanie w tej sprawie ulega umorzeniu

z mocy prawa, jeżeli podmiot powierzający wykonywanie pracy nie przedstawił kopii

ważnego dokumentu uprawniającego cudzoziemca do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej

1)

po upływie 120 dni od dnia rozpoczęcia pracy określonego we wpisie do ewidencji wniosków

lub

2)

w dniu upływu terminu zakończenia pracy określonego we wpisie do ewidencji wniosków,

lub

3)

w dniu 31 grudnia roku kalendarzowego, w którym cudzoziemiec miał wykonywać pracę.

”

,

b)

uchyla się ust. 11,

c)

dodaje się ust. 12 w brzmieniu

„

12.

Jeżeli postępowanie w sprawie wydania zezwolenia na pracę uległo umorzeniu, wpis do

ewidencji wniosków w sprawie pracy sezonowej ulega unieważnieniu z mocy prawa.

”

;

9)

w art. 88x ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

W postępowaniu w sprawie wydania zezwolenia na pracę sezonową nie stosuje się przepisu

art. 88j ust. 1 pkt 4.

”

;

10)

w art. 88z

a)

w ust. 1 w pkt 3 lit. d otrzymuje brzmienie

„

d)

okres pracy oznaczony datami,

”

,

b)

w ust. 2

-

w pkt 1 skreśla się wyrazy „lub cudzoziemiec będzie wykonywał pracę w zawodzie określonym w przepisach wydanych

na podstawie art. 90 ust. 11”,

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

okres wykonywania pracy określony w złożonym oświadczeniu o powierzeniu wykonywania

pracy cudzoziemcowi jest nie dłuższy niż 24 miesiące, oraz

”

,

-

dodaje się pkt 4 i 5 w brzmieniu

„

4)

dzień rozpoczęcia pracy wskazany w złożonym oświadczeniu nastąpi nie później niż 6

miesięcy od dnia złożenia oświadczenia, oraz

5)

wysokość wynagrodzenia cudzoziemca nie będzie niższa od wynagrodzenia pracowników

wykonujących pracę porównywalnego rodzaju lub na porównywalnym stanowisku.

”

,

c)

w ust. 13 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

podjęciu pracy przez cudzoziemca w terminie 7 dni od dnia rozpoczęcia pracy określonego

w ewidencji oświadczeń;

”

,

d)

uchyla się ust. 14 i 15;

11)

w art. 90

a)

w ust. 1 w części wspólnej wyrazy „w art. 87 ust. 3 i 4” zastępuje się wyrazami „w art. 87 ust. 3”,

b)

uchyla się ust. 11;

12)

w art. 90a ust. 2a otrzymuje brzmienie

„

2a.

W przypadku wpłaty dokonywanej w związku z wnioskiem o wydanie lub przedłużenie zezwolenia

na pracę sezonową lub w związku z oświadczeniem o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi

50% tej wpłaty stanowi dochód powiatu.

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1285, z późn. zm. w art. 3 w ust. 1

1)

w pkt 2 po wyrazach „zgody na pobyt tolerowany,” dodaje się wyrazy „wizy wydanej w celu przyjazdu ze względów humanitarnych, z uwagi na interes państwa

lub zobowiązania międzynarodowe,”;

2)

po pkt 2a dodaje się pkt 2b w brzmieniu

„

2b)

osoby ubiegające się w Rzeczypospolitej Polskiej o udzielenie ochrony międzynarodowej

i małżonkowie, w imieniu których występują z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej,

którzy posiadają zaświadczenie wydane na podstawie art. 35 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1108 i 1918),

”

.

W ustawie z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1923) w załączniku do ustawy w części III po ust. 2c dodaje się ust. 2d w brzmieniu

2d. Zmiana zezwolenia na pobyt czasowy i pracę w przypadku, o którym mowa w art. 120

ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

220 zł

W ustawie z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1598) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 13 w ust. 3 w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 9 w brzmieniu

„

9)

Karta Polaka rodzica lub jednego z dziadków wnioskodawcy.

”

;

2)

w art. 16

a)

w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

jeden z rodziców posiada Kartę Polaka - za zgodą drugiego z rodziców wyrażoną w oświadczeniu

złożonym przed konsulem lub notariuszem, a w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust.

4 - wojewodą, chyba że drugiemu z rodziców nie przysługuje władza rodzicielska.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W przypadku śmierci jednego z rodziców, który spełniał warunki, o których mowa w art.

2 ust. 1 pkt 3, w części dotyczącej polskiej narodowości, Karta Polaka może być przyznana

małoletniemu na wniosek żyjącego rodzica w przypadku wykazania, że małoletni spełnia

warunki określone w art. 2 ust. 1 pkt 3, w części dotyczącej polskiej narodowości.

W przypadku śmierci obojga rodziców, z których przynajmniej jeden spełniał warunki,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3, w części dotyczącej polskiej narodowości, Karta

Polaka może zostać przyznana małoletniemu na wniosek przedstawiciela ustawowego w

przypadku wykazania, że małoletni spełnia warunki określone w art. 2 ust. 1 pkt 3,

w części dotyczącej polskiej narodowości.

”

,

c)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Wniosek o wydanie Karty Polaka małoletniemu może być dołączony do wniosku o wydanie

Karty Polaka rodzicowi, przy czym wszczęcie postępowania o przyznanie Karty Polaka

małoletniemu następuje z dniem przyznania Karty Polaka rodzicowi. Przepisy ust. 1-4

stosuje się odpowiednio.

”

;

3)

w art. 17

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Jeżeli posiadacz Karty Polaka złoży wniosek o przedłużenie jej ważności, ważność Karty

Polaka jest przedłużana na okres kolejnych 10 lat. Wniosek może zostać złożony nie

wcześniej niż 6 miesięcy przed upływem terminu jej ważności.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Jeżeli po osiągnięciu pełnoletności, najpóźniej na 3 miesiące przed terminem, o którym

mowa w ust. 3, posiadacz Karty Polaka złoży wniosek o przedłużenie jej ważności oraz

podpisze deklarację przynależności do Narodu Polskiego, o której mowa w art. 2 ust.

1 pkt 2, ważność Karty Polaka jest przedłużana na okres kolejnych 10 lat.

”

,

c)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Nowa Karta Polaka wydawana w związku ze zmianą danych lub duplikat Karty Polaka wydawane

są na okres 10 lat; przepisy ust. 2a i 3 stosuje się odpowiednio.

”

;

4)

w art. 18 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W przypadku zagubienia lub zniszczenia Karty Polaka właściwy konsul lub wojewoda,

na wniosek jej posiadacza, wydaje duplikat Karty Polaka.

”

.

1.

Do postępowań wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 oraz ustawy zmienianej

w art. 3 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się

przepisy dotychczasowe, z uwzględnieniem art. 8-11 i art. 13.

2.

Do postępowań wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 6 i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Jeżeli postępowanie w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, o którym

mowa w art. 114 ust. 1 lub art. 126 ustawy zmienianej w art. 1, wszczęte przed dniem

1 stycznia 2021 r. nie zostało zakończone decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy, cudzoziemcowi, który złożył wniosek w tej sprawie, udziela się

tego zezwolenia, z wyłączeniem okoliczności gdy

1)

obowiązuje wpis danych cudzoziemca do wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany;

2)

dane cudzoziemca znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu;

3)

sprzeciwiają się temu względy obronności, bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa

i porządku publicznego lub zobowiązania wynikające z postanowień ratyfikowanych umów

międzynarodowych obowiązujących Rzeczpospolitą Polską.

2.

Zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, o którym mowa w art. 114 ust. 1 lub art. 126

ustawy zmienianej w art. 1, w przypadku, o którym mowa w ust. 1, udziela się na okres

2 lat, licząc od dnia wydania decyzji. Do określenia okresu, na jaki udziela się zezwolenia,

stosuje się przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052).

3.

Przepis ust. 1 stosuje się, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki

1)

termin złożenia wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i pracę,

o którym mowa w art. 114 ust. 1 lub art. 126 ustawy zmienianej w art. 1, został zachowany

i wniosek nie zawiera braków formalnych lub braki formalne zostały uzupełnione w terminie,

z uwzględnieniem ust. 11;

2)

cudzoziemiec zadeklarował we wniosku o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy i

pracę, o którym mowa w art. 114 ust. 1 lub art. 126 ustawy zmienianej w art. 1, że

celem jego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest wykonywanie pracy,

lub taką deklarację złożył wobec organu prowadzącego postępowanie najpóźniej w dniu

31 grudnia 2020 r.

4.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli postępowanie było prowadzone mimo istnienia

podstaw do odmowy jego wszczęcia, o których mowa w art. 99 ust. 1 lub 1a lub art.

116 ustawy zmienianej w art. 1.

5.

Przepis ust. 1 stosuje się także do postępowań w nim wymienionych, które były w dniu

wejścia w życie niniejszej ustawy zawieszone, pod warunkiem ich podjęcia w terminie

3 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.

6.

Zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, o którym mowa w art. 114 ust. 1 lub art. 126

ustawy zmienianej w art. 1, w przypadku, o którym mowa w ust. 1, udziela wojewoda

właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca w dniu złożenia wniosku o udzielenie

tego zezwolenia, a jeżeli doszło do zmiany miejsca pobytu cudzoziemca przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy - ze względu na to miejsce pobytu, albo Szef Urzędu

do Spraw Cudzoziemców - w drugiej instancji.

7.

Do ustalenia okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 3, przez organ właściwy do

udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, o którym mowa w art. 114 ust. 1 lub

art. 126 ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się przepisy art. 109 ustawy zmienianej

w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.

8.

Jeżeli w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, wymóg uzyskania informacji w trybie

określonym w art. 109 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym został

spełniony, a po wejściu w życie niniejszej ustawy ujawniły się okoliczności uzasadniające

ponowne wystąpienie o przekazanie informacji, czy wjazd cudzoziemca na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej i jego pobyt na tym terytorium mogą stanowić zagrożenie

dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego,

właściwy do udzielenia zezwolenia organ ponownie zwraca się o takie informacje.

9.

W przypadkach, o których mowa w ust. 7 i 8, wystąpienie o przekazanie informacji i

ich przekazanie w trybie określonym w art. 109 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu

dotychczasowym mogą odbywać się za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

10.

W zezwoleniu na pobyt czasowy i pracę, o którym mowa w art. 114 ust. 1 lub art. 126

ustawy zmienianej w art. 1, udzielonym w przypadku, o którym mowa w ust. 1, poza okresem

ważności zamieszcza się pouczenie o uprawnieniach i obowiązkach, o których mowa w

art. 9, oraz o kontroli, o której mowa w art. 11 ust. 1.

11.

Jeżeli wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, o którym mowa w art.

114 ust. 1 lub art. 126 ustawy zmienianej w art. 1, wpłynął do urzędu wojewódzkiego

przed dniem 1 stycznia 2021 r. i do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy cudzoziemiec

nie stawił się osobiście w tym urzędzie, a wojewoda do dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy nie wezwał do osobistego stawiennictwa na podstawie art. 105 ust. 2 ustawy

zmienianej w art. 1, nie stosuje się wymogów osobistego złożenia wniosku i przedstawienia

ważnego dokumentu podróży przy złożeniu wniosku. W uzasadnionych przypadkach wojewoda

może w toku postępowania wezwać cudzoziemca do przedłożenia ważnego dokumentu podróży

lub jego kopii lub do przedłożenia innego dokumentu stwierdzającego tożsamość, jeżeli

zachodzi przypadek, o którym mowa w art. 106 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1.

12.

Przez osobiste złożenie wniosku, o którym mowa w ust. 11, rozumie się osobiste stawiennictwo

wnioskodawcy w urzędzie wojewódzkim, w którym jest składany wniosek.

13.

W przypadku, o którym mowa w ust. 11, nie stosuje się przepisów art. 99 ust. 1a i

art. 106 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1.

14.

W przypadku, o którym mowa w ust. 11, wojewoda nie umieszcza w dokumencie podróży

odcisku stempla potwierdzającego złożenie wniosku.

15.

Cudzoziemcowi, któremu udzielono zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, o którym mowa

w art. 114 ust. 1 lub art. 126 ustawy zmienianej w art. 1, w przypadku, o którym mowa

w ust. 1, w warunkach niestosowania wymogu osobistego stawiennictwa w urzędzie wojewódzkim,

pierwszą kartę pobytu wydaje się z urzędu pod warunkiem pobrania od niego odcisków

linii papilarnych, chyba że odrębne przepisy zwalniają z tego wymogu.

1.

Cudzoziemiec, któremu udzielono zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, o którym mowa

w art. 114 ust. 1 lub art. 126 ustawy zmienianej w art. 1, w przypadku, o którym mowa

w art. 8 ust. 1, jest uprawniony do wykonywania pracy bez konieczności posiadania

zezwolenia na pracę, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki

1)

otrzymywane przez niego wynagrodzenie nie jest niższe niż minimalne wynagrodzenie

za pracę określone na podstawie art. 2 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

(Dz. U. z 2020 r. poz. 2207) bez względu na wymiar czasu pracy oraz rodzaj stosunku prawnego stanowiącego podstawę

do wykonywania pracy przez cudzoziemca;

2)

cudzoziemiec wykonuje pracę w ramach stosunku pracy lub na podstawie umowy zlecenia;

3)

cudzoziemiec w terminie 60 dni od dnia doręczenia decyzji o udzieleniu zezwolenia

złożył oświadczenie podmiotu powierzającego wykonywanie pracy, o którym mowa w art.

2 ust. 1 pkt 21b ustawy zmienianej w art. 3, dotyczące powierzenia mu pracy, na formularzu

według wzoru określonego w przepisach wydanych na podstawie ust. 23, i wykonuje pracę

na rzecz tego podmiotu na warunkach wynikających z tego oświadczenia, umieszczonych

w rejestrze, o którym mowa w art. 428 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy zmienianej w art.

1.

2.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, zawiera

1)

dane cudzoziemca, któremu udzielono zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, o którym

mowa w art. 114 ust. 1 lub art. 126 ustawy zmienianej w art. 1, w przypadku, o którym

mowa w art. 8 ust. 1

a)

imię (imiona) i nazwisko,

b)

obywatelstwo,

c)

datę urodzenia;

2)

informację o dacie wydania decyzji o udzieleniu zezwolenia na pobyt czasowy i pracę,

o którym mowa w art. 114 ust. 1 lub art. 126 ustawy zmienianej w art. 1, w przypadku,

o którym mowa w art. 8 ust. 1, i organie, który ją wydał;

3)

informacje dotyczące podmiotu powierzającego wykonywanie pracy i pracodawcy użytkownika

a)

nazwę lub imię i nazwisko,

b)

adres siedziby lub miejsce zamieszkania,

c)

podstawę prawną działalności, nazwę rejestru i numer wpisu w rejestrze, a w przypadku

osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej - nazwę dokumentu tożsamości,

serię i numer,

d)

numer PESEL - w przypadku osób fizycznych, jeżeli został nadany,

e)

numer REGON - jeżeli został nadany;

4)

informacje na temat pracy, która ma być powierzona cudzoziemcowi

a)

stanowisko lub rodzaj pracy,

b)

miejsce wykonywania pracy,

c)

podstawę prawną wykonywania pracy,

d)

wymiar czasu pracy,

e)

wysokość wynagrodzenia,

f)

zakres podstawowych obowiązków na stanowisku pracy,

g)

okres, w jakim praca będzie wykonywana;

5)

podpis podmiotu powierzającego wykonywanie pracy lub osoby działającej w imieniu i

na rzecz tego podmiotu;

6)

pouczenie o treści uprawnień i obowiązków wynikających z ust. 1, 3-12, 17 i 18.

3.

Jeżeli oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, podpisuje osoba działająca w imieniu

i na rzecz podmiotu powierzającego wykonywanie pracy, do oświadczenia dołącza się

dokumenty, z których wynika umocowanie dla tej osoby do jego podpisania.

4.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, składa się do wojewody, który udzielił

zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, o którym mowa w art. 114 ust. 1 lub art. 126

ustawy zmienianej w art. 1, w przypadku, o którym mowa w art. 8 ust. 1, a jeżeli zezwolenia

udzielił Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców w drugiej instancji - do wojewody, który

orzekał w sprawie udzielenia tego zezwolenia w pierwszej instancji.

5.

Do obliczenia terminu złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, stosuje

się przepisy art. 57 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

6.

Do terminu złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie stosuje się przepisu

art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

7.

Termin złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, uważa się za zachowany

w przypadkach, o których mowa w art. 57 § 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

8.

Do oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie stosuje się przepisu art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

9.

Ponowne złożenie oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, jest niedopuszczalne.

10.

Zezwolenie na pobyt czasowy i pracę, o którym mowa w art. 114 ust. 1 lub art. 126

ustawy zmienianej w art. 1, udzielone w przypadku, o którym mowa w art. 8 ust. 1,

wygasa z mocy prawa, jeżeli

1)

cudzoziemiec nie złożył w terminie oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3;

2)

warunki wykonywania pracy wskazane w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, są

niezgodne z ust. 1 pkt 1 lub 2.

11.

W przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, wojewoda, o którym mowa w ust. 4, wydaje

decyzję stwierdzającą wygaśnięcie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, o którym mowa

w art. 114 ust. 1 lub art. 126 ustawy zmienianej w art. 1. Organem wyższego stopnia

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego w stosunku do wojewody w tej sprawie jest Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców.

12.

Zezwolenie na pobyt czasowy i pracę, o którym mowa w art. 114 ust. 1 lub art. 126

ustawy zmienianej w art. 1, udzielone w przypadku, o którym mowa w art. 8 ust. 1,

wygasa z dniem następującym po dniu upływu terminu złożenia oświadczenia, o którym

mowa w ust. 1 pkt 3, a w przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, jeżeli wojewoda

wyda decyzję stwierdzającą wygaśnięcie tego zezwolenia przed upływem tego terminu

- z dniem wskazanym przez wojewodę.

13.

W przypadku wygaśnięcia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, o którym mowa w art.

114 ust. 1 lub art. 126 ustawy zmienianej w art. 1, udzielonego w przypadku, o którym

mowa w art. 8 ust. 1, stosuje się przepisy art. 299 ust. 6 pkt 1, ust. 7, 8 i 10 ustawy

zmienianej w art. 1, przy czym termin opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

biegnie od dnia następującego po dniu wygaśnięcia tego zezwolenia.

14.

Pierwszą kartę pobytu, o której mowa w art. 229 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1,

wydaje się po złożeniu oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, chyba że zezwolenie

na pobyt czasowy i pracę, o którym mowa w art. 114 ust. 1 lub art. 126 ustawy zmienianej

w art. 1, udzielone w przypadku, o którym mowa w art. 8 ust. 1, wygasa z przyczyn,

o których mowa w ust. 10 pkt 2.

15.

Jeżeli cudzoziemiec zamierza wykonywać pracę na rzecz więcej niż jednego podmiotu

powierzającego wykonywanie pracy, składa jednocześnie oświadczenia tych podmiotów.

Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, uważa się za spełniony również wówczas, gdy

suma wynagrodzeń za pracę na rzecz poszczególnych podmiotów powierzających wykonywanie

pracy nie jest niższa niż minimalne wynagrodzenie za pracę określone na podstawie

art. 2 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

16.

Informacje o podmiocie powierzającym wykonywanie pracy oraz następujących warunkach

wykonywania pracy wskazanych w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3

1)

stanowisku, na jakim cudzoziemiec ma wykonywać pracę, lub rodzaju tej pracy,

2)

najniższym wynagrodzeniu, jakie cudzoziemiec może otrzymywać na danym stanowisku,

3)

wymiarze czasu pracy,

4)

rodzaju umowy, na podstawie której cudzoziemiec ma wykonywać pracę

- wojewoda, o którym mowa w ust. 4, umieszcza w rejestrze, o którym mowa w art. 428

ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy zmienianej w art. 1, w sposób analogiczny do umieszczania

warunków wykonywania pracy określonych w decyzji o udzieleniu zezwolenia na pobyt

czasowy i pracę na podstawie art. 118 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1.

17.

W przypadku, o którym mowa w ust. 15, przepis ust. 16 stosuje się odpowiednio.

18.

Do zmiany podmiotu powierzającego wykonywanie pracy, pracodawcy użytkownika lub warunków

wykonywania pracy, o których mowa w ust. 16, stosuje się przepisy art. 120-120b ustawy

zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

19.

Jeżeli cudzoziemiec w okresie od dnia doręczenia decyzji o udzieleniu zezwolenia na

pobyt czasowy i pracę, o którym mowa w art. 114 ust. 1 lub art. 126 ustawy zmienianej

w art. 1, w przypadku, o którym mowa w art. 8 ust. 1, do dnia złożenia oświadczenia,

o którym mowa w ust. 1 pkt 3, wykonuje pracę na rzecz podmiotu powierzającego wykonywanie

pracy wskazanego w tym oświadczeniu i na warunkach w nim określonych, pracę cudzoziemca

w tym okresie uważa się za legalną.

20.

W przypadku utraty pracy u podmiotu powierzającego wykonywanie pracy wskazanego w

oświadczeniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, stosuje się przepisy art. 121 ustawy zmienianej

w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

21.

Cudzoziemiec, któremu udzielono zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, o którym mowa

w art. 114 ust. 1 lub art. 126 ustawy zmienianej w art. 1, w przypadku, o którym mowa

w art. 8 ust. 1, w okresie ważności tego zezwolenia zawiadamia o każdej zmianie miejsca

pobytu, w terminie 15 dni roboczych, wojewodę, który udzielił tego zezwolenia. Jeżeli

zezwolenia na pobyt czasowy udzielił Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców w drugiej instancji,

zawiadomienie kieruje się do wojewody, który orzekał w sprawie udzielenia tego zezwolenia

w pierwszej instancji. W tym przypadku wojewoda informuje Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców

o otrzymaniu zawiadomienia.

22.

W przypadku niedopełnienia przez cudzoziemca obowiązku, o którym mowa w ust. 21, pisma

wojewody lub Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w postępowaniu wszczętym wobec tego

cudzoziemca po udzieleniu zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, o którym mowa w art.

114 ust. 1 lub art. 126 ustawy zmienianej w art. 1, lub w toku kontroli, o której

mowa w art. 11 ust. 1, uważa się za doręczone pod dotychczasowym adresem.

23.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór oświadczenia,

o którym mowa w ust. 1 pkt 3, uwzględniając potrzebę jego czytelności i zapewnienia

możliwości skutecznej weryfikacji warunków wykonywania pracy przez cudzoziemca.

24.

Przepisów ust. 1-20 nie stosuje się do cudzoziemca, któremu udzielono zezwolenia na

pobyt czasowy i pracę, o którym mowa w art. 114 ust. 1 lub art. 126 ustawy zmienianej

w art. 1, w przypadku, o którym mowa w art. 8 ust. 1, jeżeli cudzoziemiec spełnia

warunki zwolnienia z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę określone w odrębnych

przepisach.

25.

W przypadku, o którym mowa w ust. 24, w rejestrze, o którym mowa w art. 428 ust. 1

pkt 2 lit. d ustawy zmienianej w art. 1, umieszcza się informację, że cudzoziemiec

jest uprawniony do wykonywania pracy na warunkach określonych w przepisie będącym

podstawą zwolnienia z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę.

1.

Zezwolenie na pobyt czasowy i pracę, o którym mowa w art. 114 ust. 1 lub art. 126

ustawy zmienianej w art. 1, udzielone w przypadku, o którym mowa w art. 8 ust. 1,

cofa się cudzoziemcowi, poza przypadkiem, o którym mowa w art. 101 pkt 1 ustawy zmienianej

w art. 1, gdy

1)

obowiązuje wpis danych cudzoziemca do wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany, lub

2)

wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa

i porządku publicznego lub zobowiązania wynikające z postanowień ratyfikowanych umów

międzynarodowych obowiązujących Rzeczpospolitą Polską, lub

3)

nie jest spełniony co najmniej jeden z warunków określonych w art. 9 ust. 1 pkt 1

lub 2, lub

4)

cudzoziemiec nie wykonuje pracy na warunkach, o których mowa w art. 9 ust. 16, lub

5)

cudzoziemiec nie posiada ubezpieczenia zdrowotnego w rozumieniu przepisów ustawy zmienianej

w art. 4 lub potwierdzenia pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 3 w zakresie, w jakim odnosi się do warunku, o którym mowa w art.

9 ust. 1 pkt 2, nie stosuje się, jeżeli cudzoziemiec posiada ważne zezwolenie na pracę

umożliwiające wykonywanie pracy na podstawie stosunku prawnego innego niż stosunek

pracy lub umowy innej niż umowa zlecenia.

3.

Przepisu ust. 1 pkt 4 nie stosuje się, jeżeli zmiana warunków wykonywania pracy jest

dopuszczalna na mocy przepisów odrębnych.

1.

Wojewoda, który orzekał w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę,

o którym mowa w art. 114 ust. 1 lub art. 126 ustawy zmienianej w art. 1, w przypadku,

o którym mowa w art. 8 ust. 1, może przeprowadzić kontrolę sposobu korzystania przez

cudzoziemca z tego zezwolenia w zakresie okoliczności stanowiących podstawę do jego

cofnięcia.

2.

Jeżeli zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, o którym mowa w art. 114 ust. 1 lub art.

126 ustawy zmienianej w art. 1, w przypadku, o którym mowa w art. 8 ust. 1, udzielił

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców w drugiej instancji, kontrolę sposobu korzystania

przez cudzoziemca z tego zezwolenia w zakresie okoliczności stanowiących podstawę

do jego cofnięcia może przeprowadzić także ten organ.

3.

Kontrolę, o której mowa w ust. 1, przeprowadza pracownik urzędu wojewódzkiego lub

Urzędu do Spraw Cudzoziemców, po podaniu imienia i nazwiska oraz okazaniu upoważnienia

do przeprowadzenia kontroli. Do upoważnienia stosuje się przepis art. 292 ust. 3 ustawy

zmienianej w art. 1.

4.

Kontrolę, o której mowa w ust. 1, przeprowadza się w siedzibie urzędu wojewódzkiego

lub Urzędu do Spraw Cudzoziemców, w terminie wyznaczonym cudzoziemcowi w wezwaniu

doręczanym pod ostatnim znanym organowi adresem pobytu cudzoziemca, który został wskazany

w toku postępowania zakończonego wydaniem decyzji o udzieleniu zezwolenia na pobyt

czasowy i pracę, o którym mowa w art. 114 ust. 1 lub art. 126 ustawy zmienianej w

art. 1, a w przypadku złożenia przez cudzoziemca zawiadomienia, o którym mowa w art.

9 ust. 21 - pod adresem wskazanym w tym zawiadomieniu.

5.

Cudzoziemiec poddany kontroli jest obowiązany stawić się osobiście w czasie i miejscu

wskazanych w wezwaniu oraz okazać dokumenty potwierdzające

1)

spełnianie warunków, o których mowa w art. 9 ust. 1;

2)

posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego w rozumieniu przepisów ustawy zmienianej w art.

4 lub potwierdzenia pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

6.

Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w ust. 1, sporządza się protokół. Do protokołu

stosuje się odpowiednio przepisy art. 297 ustawy zmienianej w art. 1.

7.

W przypadku dwukrotnego nieusprawiedliwionego niestawiennictwa cudzoziemca w urzędzie

wojewódzkim lub w Urzędzie do Spraw Cudzoziemców na wezwanie, o którym mowa w ust.

4, uważa się, że ustał cel pobytu, który był powodem udzielenia zezwolenia na pobyt

czasowy i pracę, o którym mowa w art. 114 ust. 1 lub art. 126 ustawy zmienianej w

art. 1, w przypadku, o którym mowa w art. 8 ust. 1.

8.

W przypadku stwierdzenia w wyniku kontroli, że zachodzą okoliczności mogące stanowić

podstawę do cofnięcia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, o których mowa w art. 10

ust. 1, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców zawiadamia wojewodę właściwego do cofnięcia

tego zezwolenia.

Wpłaty dokonane w związku z wnioskiem o przedłużenie zezwolenia na pracę sezonową

i nieprzekazane do budżetu państwa przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stanowią

dochód powiatu w wysokości określonej w art. 90a ust. 2a ustawy zmienianej w art.

3 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

W postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych

i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy mają zastosowanie przepisy

art. 7 ust. 3, art. 106 ust. 2a i 2b, art. 106a ust. 3 i 4, art. 112a, art. 203 ust.

2a i 2b oraz art. 210 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Jeżeli w postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 wojewoda

wezwał cudzoziemca lub jednostkę przyjmującą, o której mowa w art. 3 pkt 5b ustawy

zmienianej w art. 1, do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do przedłożenia dokumentów

niezbędnych do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających

ubieganie się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały

lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, nie stosuje

się przepisów art. 106 ust. 2a i 2b, art. 106a ust. 3 i 4 i art. 203 ust. 2a i 2b

ustawy zmienianej w art. 1. W tym przypadku terminy załatwiania spraw, o których mowa

w art. 112a ust. 1 lub art. 210 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, biegną od dnia upływu terminu wyznaczonego przez wojewodę, a jeżeli

termin ten upłynął przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy - od dnia jej wejścia

w życie.

3.

Jeżeli terminy załatwiania spraw, o których mowa w art. 112a lub w art. 210 ustawy

zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, rozpoczęły swój bieg przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, biegną one od nowa od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy.

1.

Oświadczenia o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi wpisane do ewidencji oświadczeń

na podstawie art. 88z ust. 2 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym

mogą być przedkładane w postępowaniach w sprawach o wydanie wizy w celu, o którym

mowa w art. 60 ust. 1 pkt 5 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli podmiot powierzający wykonywanie pracy

zamierza powierzyć cudzoziemcowi pracę na okres, o którym mowa w art. 88z ust. 2 pkt

3 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, cudzoziemiec w

postępowaniu w sprawie o wydanie wizy w celu, o którym mowa w art. 60 ust. 1 pkt 5

ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, dołącza dodatkowe

pisemne oświadczenie tego podmiotu o wydłużeniu okresu powierzenia wykonywania pracy

określonego we wpisanym do ewidencji oświadczeniu.

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 239 ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 239 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 80 ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 80 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, jednak nie dłużej niż przez

6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 3 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 90 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

1.

W latach 2022-2031 maksymalny limit wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym

wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi 29 523 061,91 zł, z tym że w

1)

2022 r. - 2 483 652,94 zł;

2)

2023 r. - 2 670 675,02 zł;

3)

2024 r. - 2 742 783,25 zł;

4)

2025 r. - 2 822 323,96 zł;

5)

2026 r. - 2 906 993,68 zł;

6)

2027 r. - 2 994 203,50 zł;

7)

2028 r. - 3 084 029,61 zł;

8)

2029 r. - 3 176 550,50 zł;

9)

2030 r. - 3 271 847,02 zł;

10)

2031 r. - 3 370 002,43 zł.

2.

Wydatki związane z funkcjonowaniem niniejszej ustawy pokrywane są z budżetu państwa,

z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zagranicznych.

3.

Minister właściwy do spraw zagranicznych monitoruje wykorzystanie limitów wydatków,

o których mowa w ust. 1. Jeżeli wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku

budżetowego wyniesie więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok, minister

właściwy do spraw zagranicznych obniża wielkość środków przeznaczonych na wydatki

w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę między wielkością tego limitu a kwotą

przekroczenia wydatków, określając zakres ograniczeń dla poszczególnych zadań realizowanych

na podstawie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Wojewoda rozpatruje wnioski o wydanie zezwolenia na pracę z uwzględnieniem pierwszeństwa

cudzoziemców mających wykonywać pracę u przedsiębiorców określonych w wykazie, o którym

mowa w art. 88cb.

Minister właściwy do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządzenia, wykaz

przedsiębiorców prowadzących działalność o znaczeniu strategicznym dla gospodarki

narodowej, biorąc pod uwagę potrzeby gospodarki narodowej oraz przedmiot działalności

przedsiębiorcy.

1.

Decyzję w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy wydaje się

w terminie 60 dni.

2.

Termin, o którym mowa w ust. 1, biegnie od dnia, w którym nastąpiło ostatnie z następujących

zdarzeń

1)

cudzoziemiec złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy osobiście lub

nastąpiło jego osobiste stawiennictwo w urzędzie wojewódzkim po złożeniu tego wniosku,

chyba że wobec cudzoziemca nie stosuje się wymogu osobistego stawiennictwa, lub

2)

cudzoziemiec złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, który nie zawiera

braków formalnych lub zostały one uzupełnione, lub

3)

cudzoziemiec przedłożył dokumenty, o których mowa w art. 106 ust. 2 pkt 2, lub wyznaczony

przez wojewodę termin, o którym mowa w art. 106 ust. 2a, upłynął bezskutecznie.

3.

W przypadku postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, o którym

mowa w art. 139a ust. 1 lub art. 139o ust. 1, termin, o którym mowa w ust. 1, biegnie

od dnia, w którym nastąpiło ostatnie z następujących zdarzeń

1)

jednostka przyjmująca złożyła wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, o

którym mowa w art. 139a ust. 1 lub art. 139o ust. 1, który nie zawiera braków formalnych

lub zostały one uzupełnione, lub

2)

jednostka przyjmująca przedłożyła dokumenty, o których mowa w art. 106a ust. 2 pkt

2, lub wyznaczony przez wojewodę termin, o którym mowa w art. 106a ust. 3, upłynął

bezskutecznie.

4.

Postępowanie odwoławcze w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy

kończy się w terminie 90 dni.

5.

Jeżeli odwołanie nie spełnia wymogów przewidzianych przepisami prawa, termin, o którym

mowa w ust. 4, biegnie od dnia uzupełnienia braków.

W postępowaniu o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę stosuje się odpowiednio

przepis art. 88ca ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach

rynku pracy.

Zmiana siedziby lub miejsca zamieszkania, nazwy lub formy prawnej podmiotu powierzającego

wykonywanie pracy cudzoziemcowi, przejęcie pracodawcy lub jego części przez innego

pracodawcę, przejście zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę, zastąpienie

umowy cywilnoprawnej umową o pracę, zmiana nazwy stanowiska, na jakim cudzoziemiec

wykonuje pracę, przy jednoczesnym zachowaniu zakresu jego obowiązków lub zwiększenie

wymiaru czasu pracy przy jednoczesnym proporcjonalnym zwiększeniu wynagrodzenia nie

wymagają zmiany lub wydania nowego zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

1.

Zezwolenie na pobyt czasowy i pracę może być w każdym czasie, na wniosek cudzoziemca,

zmienione przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce aktualnego pobytu cudzoziemca,

jeżeli cudzoziemiec zamierza wykonywać pracę

1)

u innego podmiotu powierzającego wykonywanie pracy lub w warunkach zwolnienia z obowiązku

posiadania zezwolenia na pracę, lub

2)

u innego pracodawcy użytkownika, lub

3)

na innych warunkach niż określone w art. 118 ust. 1 pkt 2-5.

2.

Do decyzji o zmianie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę stosuje się odpowiednio przepisy

art. 118.

3.

Zmianie nie podlega okres ważności zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

4.

Wojewoda odmawia zmiany zezwolenia na pobyt czasowy i pracę w przypadkach, o których

mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli

1)

cudzoziemiec nie spełnia warunków, o których mowa w art. 114 ust. 1 pkt 1, lub

2)

podmiot powierzający wykonywanie pracy nie spełnia warunków, o których mowa w art.

114 ust. 1 pkt 3 lub 4, lub

3)

zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 117 pkt 1 lub 2, lub

4)

wysokość miesięcznego wynagrodzenia nie spełnia warunków określonych w art. 114 ust.

1 pkt 5, lub

5)

cudzoziemiec zamierza wykonywać pracę w okresie krótszym niż okres ważności zmienianego

zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, lub

6)

cudzoziemiec nie powiadomił wojewody o utracie pracy w terminie wskazanym w art. 121

ust. 1.

5.

Wojewoda może odmówić zmiany zezwolenia na pobyt czasowy i pracę w przypadkach, o

których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli podmiot powierzający wykonywanie pracy nie posiada

środków finansowych ani źródeł dochodu niezbędnych do pokrycia zobowiązań wynikających

z powierzenia pracy cudzoziemcowi lub nie prowadzi rzeczywistej działalności gospodarczej,

rolniczej lub statutowej uzasadniającej powierzenie pracy cudzoziemcowi w danym okresie,

w szczególności zawiesił działalność lub został wykreślony z właściwego rejestru,

lub jego działalność jest w okresie likwidacji.

6.

Wojewoda może odmówić zmiany zezwolenia na pobyt czasowy i pracę w przypadkach, o

których mowa w ust. 1 pkt 2 lub 3, jeżeli

1)

cudzoziemiec nie spełnia warunków, o których mowa w art. 114 ust. 1 pkt 1, lub

2)

podmiot powierzający wykonywanie pracy nie spełnia warunków, o których mowa w art.

114 ust. 1 pkt 3 lub 4.

7.

Stroną postępowania w sprawie zmiany zezwolenia na pobyt czasowy i pracę jest wyłącznie

cudzoziemiec, o którym mowa w ust. 1.

1.

Wniosek o zmianę zezwolenia na pobyt czasowy i pracę cudzoziemiec składa na formularzu

zawierającym

1)

dane cudzoziemca lub informacje, o których mowa w art. 13, w zakresie niezbędnym do

zmiany tego zezwolenia;

2)

imię, nazwisko, datę urodzenia oraz informacje o płci, obywatelstwach i miejscu zamieszkania

członków rodziny cudzoziemca zamieszkałych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

z określeniem stopnia pokrewieństwa, a także informację o ubieganiu się przez nich

o zezwolenie na pobyt czasowy oraz o tym, czy pozostają na utrzymaniu cudzoziemca;

3)

informację o posiadanym przez cudzoziemca ubezpieczeniu zdrowotnym;

4)

pisemne oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

oświadczeń, że dane zawarte we wniosku są prawdziwe.

2.

Cudzoziemiec ubiegający się o zmianę zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, składając

wniosek o zmianę zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, dołącza do niego

1)

wypełniony przez podmiot powierzający mu wykonywanie pracy załącznik, o którym mowa

w art. 106 ust. 1a;

2)

dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających

zmianę zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

3.

W postępowaniu w sprawie zmiany zezwolenia na pobyt czasowy i pracę stosuje się odpowiednio

przepisy art. 106 ust. 2a i 2b oraz art. 112a ust. 1, 2, 4 i 5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza

wniosku o zmianę zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, o którym mowa w art. 120a ust.

1, uwzględniając potrzebę zapewnienia sprawności postępowania w sprawie zmiany zezwolenia

na pobyt czasowy i pracę oraz możliwości skutecznej weryfikacji przesłanek zmiany

tego zezwolenia.

1.

Decyzję w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały wydaje się w

terminie 6 miesięcy.

2.

Termin, o którym mowa w ust. 1, biegnie od dnia, w którym nastąpiło ostatnie z następujących

zdarzeń

1)

cudzoziemiec złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały osobiście lub nastąpiło

jego osobiste stawiennictwo w urzędzie wojewódzkim po złożeniu tego wniosku, chyba

że wobec cudzoziemca nie stosuje się wymogu osobistego stawiennictwa, lub

2)

cudzoziemiec złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały, który nie zawiera

braków formalnych lub zostały one uzupełnione, lub

3)

cudzoziemiec przedłożył dokumenty, o których mowa w art. 203 ust. 2 pkt 2, lub upłynął

bezskutecznie wyznaczony przez wojewodę termin, o którym mowa w art. 203 ust. 2a.

3.

Postępowanie odwoławcze w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały

kończy się w terminie 90 dni.

4.

Jeżeli odwołanie nie spełnia wymogów przewidzianych przepisami prawa, termin, o którym

mowa w ust. 3, biegnie od dnia uzupełnienia braków.

Do udzielenia lub cofnięcia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego

UE stosuje się przepisy art. 202, art. 203 ust. 2a i 2b oraz art. 206-210.