Obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 10 marca 2022 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

Ustala się ogólne warunki umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, stanowiące

załącznik do rozporządzenia.

Ilekroć w ogólnych warunkach umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zwanych

dalej „ogólnymi warunkami”, jest mowa o

1)

cenie jednostkowej - rozumie się przez to kwotę określającą wartość jednostki rozliczeniowej;

2)

harmonogramie - rozumie się przez to, stanowiący załącznik do umowy, o której mowa

w pkt 14, wykaz zawierający informacje dotyczące

a)

dostępności miejsca udzielania świadczeń opieki zdrowotnej,

b)

personelu udzielającego świadczeń opieki zdrowotnej wraz z czasem jego pracy,

c)

sprzętu i aparatury medycznej;

3)

jednostce rozliczeniowej - rozumie się przez to miarę przyjętą do określenia wartości

świadczenia opieki zdrowotnej w określonym zakresie lub rodzaju; jednostką rozliczeniową

jest w szczególności: punkt, porada, osobodzień;

3a

jednostce sprawozdawczej - rozumie się przez to miarę przyjętą do określenia wartości

względnej świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych w ramach ryczałtu systemu zabezpieczenia,

którą jest punkt;

4)

kapitacyjnej stawce rocznej - rozumie się przez to określoną kwotę przeznaczoną na

objęcie opieką jednego świadczeniobiorcy w okresie jednego roku w ustalonym w umowie,

o której mowa w pkt 14, w zakresie lub rodzaju świadczeń opieki zdrowotnej;

5)

okresie rozliczeniowym - rozumie się przez to nieprzekraczający terminu obowiązywania

umowy okres roku kalendarzowego albo inny, zawierający się w roku kalendarzowym, okres

oznaczony w umowie, o której mowa w pkt 14;

6)

okresie sprawozdawczym - rozumie się przez to odpowiednio

a)

miesiąc kalendarzowy,

b)

okres krótszy niż miesiąc kalendarzowy, upływający w ostatnim dniu miesiąca

-

w przypadku gdy umowa, o której mowa w pkt 14, nie obowiązuje od pierwszego dnia danego

miesiąca albo wygaśnie lub ulegnie rozwiązaniu przed ostatnim dniem miesiąca kalendarzowego,

c)

okres leczenia uzdrowiskowego (turnus) - w przypadku świadczeń stacjonarnego leczenia

uzdrowiskowego;

7)

planie rzeczowo-finansowym - rozumie się przez to wykaz objętych umową, o której mowa

w pkt 14, zakresów świadczeń opieki zdrowotnej, a w przypadku umowy, o której mowa

w art. 159a ust. 1 ustawy, zakresów obejmujących profile systemu podstawowego szpitalnego

zabezpieczenia świadczeń opieki zdrowotnej, zwanego dalej „systemem zabezpieczenia”,

oraz odpowiadających tym zakresom jednostek rozliczeniowych w poszczególnych okresach

sprawozdawczych i w danym okresie rozliczeniowym oraz cen jednostek rozliczeniowych

i kwot zobowiązania dla poszczególnych zakresów tych świadczeń, stanowiący załącznik

do umowy;

8)

(uchylony);

9)

raporcie statystycznym - rozumie się przez to informację o poszczególnych świadczeniach

opieki zdrowotnej, które zostały udzielone w okresie sprawozdawczym;

10)

rozliczeniu wykonania umowy - rozumie się przez to ustalenie stanu faktycznego, na

podstawie którego dokonana zostanie płatność za świadczenia opieki zdrowotnej zrealizowane

w ramach umowy, o której mowa w pkt 14, w danym okresie rozliczeniowym;

11)

ryczałcie - rozumie się przez to określoną kwotę przeznaczoną na sfinansowanie świadczeń

opieki zdrowotnej w danym zakresie albo rodzaju lub zapewnienie gotowości ich udzielania

w określonym czasie;

11a)

ryczałcie systemu zabezpieczenia - ryczałt, o którym mowa w art. 136 ust. 2 pkt 2

ustawy;

12)

szablonie rachunku - rozumie się przez to informację o świadczeniach opieki zdrowotnej

wskazanych przez Fundusz do ujęcia w rachunku;

13)

świadczeniach - rozumie się przez to świadczenia opieki zdrowotnej stanowiące przedmiot

umowy, o której mowa w pkt 14;

14)

umowie - rozumie się przez to umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej;

15)

ustawie - rozumie się przez to ustawę z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych;

16)

współczynnikach korygujących - rozumie się przez to współczynniki ustalone przez Prezesa

Funduszu, określające wysokość mnożników dla poszczególnych

a)

grup świadczeniobiorców albo

b)

świadczeń, albo

c)

grup świadczeniodawców, albo

d)

grup osób wykonujących dany zawód medyczny

- za pomocą których jest wyliczana wysokość zobowiązania Funduszu wobec świadczeniodawcy;

17)

zakresie świadczeń - rozumie się przez to świadczenie lub grupę świadczeń, dla których

w umowie określa się kwotę finansowania.

Fundusz nie może zobowiązywać świadczeniodawcy do używania pieczęci lub pieczątek,

chyba że obowiązek taki wynika z przepisów prawa.

1.

Na wniosek świadczeniodawcy, w okresie, o którym mowa w art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych

z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych

oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

(Dz. U. poz. 374), należność, o której mowa w § 18 ust. 2 rozporządzenia zmienianego w § 1, może być

ustalona jako iloczyn odwrotności liczby okresów sprawozdawczych w okresie rozliczeniowym

i kwoty zobowiązania dla danego zakresu świadczeń.

2.

Podstawą wypłaty należności, o której mowa w ust. 1, jest rachunek składany w oddziale

wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia, w terminie do 10. dnia miesiąca, za miesiąc

poprzedni.

3.

Dyrektor oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia jest obowiązany do rozliczenia,

w terminie do zakończenia okresu rozliczeniowego określonego w umowie o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej, środków wynikających z wypłaty świadczeniodawcy należności,

o których mowa w ust. 1, zgodnie z przepisami § 18 rozporządzenia zmienianego w §

1.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

1.

Przepisy § 1 pkt 1 lit. a tiret drugie i lit. b rozporządzenia stosuje się do świadczeń

udzielonych od dnia 1 stycznia 2022 r.

2.

W przypadku zmiany w trakcie realizacji umowy przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia

przedmiotu postępowania w sprawie zawarcia umowy lub szczegółowych warunków umów o

udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, określonych na podstawie art. 136c ust. 5, art. 146 ust. 1 pkt 2 lub art. 159 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia

2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, dokonanej przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, na którą świadczeniodawca

nie wyraził zgody, świadczeniodawca może rozwiązać umowę z zachowaniem 30-dniowego

okresu wypowiedzenia, pod warunkiem że złożył oświadczenie o jej wypowiedzeniu w terminie

14 dni od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

1.

W terminie 14 dni od dnia ogłoszenia rozporządzenia świadczeniodawca posiadający umowy

o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, z wyłączeniem umowy w rodzaju podstawowa

opieka zdrowotna oraz umowy w rodzaju leczenie szpitalne - świadczenia wysokospecjalistyczne,

przekaże do dyrektora właściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia,

zwanego dalej „Funduszem”, za pośrednictwem serwisów internetowych, o których mowa

w § 10 załącznika do rozporządzenia, informację, według stanu na dzień ogłoszenia

rozporządzenia, o liczbie pielęgniarek i położnych wykonujących, u tego świadczeniodawcy,

zawód w rozumieniu art. 19 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej

(Dz. U. z 2022 r. poz. 551 i 583), i realizujących świadczenia opieki zdrowotnej oraz w formie indywidualnej praktyki

pielęgniarki i położnej wyłącznie w zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego albo

indywidualnej specjalistycznej praktyki pielęgniarki i położnej wyłącznie w zakładzie

leczniczym podmiotu leczniczego, w przeliczeniu na liczbę etatów, realizujących te

świadczenia.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, obejmuje następujące dane

1)

numer dokumentu poświadczającego posiadanie prawa wykonywania zawodu pielęgniarki

albo położnej albo informację o posiadaniu prawa wykonywania zawodu w innym państwie

niż Rzeczpospolita Polska;

2)

wymiar etatu albo równoważnika etatu pielęgniarki albo położnej.

3.

Na podstawie danych przekazanych zgodnie z ust. 1, dyrektor właściwego oddziału wojewódzkiego

Funduszu jest obowiązany w terminie 14 dni od dnia ich otrzymania, do przedstawienia

świadczeniodawcy zmiany umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej określonych

w ust. 1, obejmujących

1)

wysokość dodatkowych środków na świadczenia opieki zdrowotnej udzielane przez pielęgniarki

i położne na okres od dnia 1 września 2015 r. do dnia 30 czerwca 2016 r.;

2)

postanowienia o zwrocie środków określonych w pkt 1, w przypadku ich nieprzeznaczenia

w sposób, o którym mowa w ust. 4 lub 5, i karze umownej w wysokości do 5% tych środków.

4.

Świadczeniodawca, w terminie 14 dni od dnia otrzymania zmian umów, o których mowa

w ust. 3, przekazuje podpisane zmienione umowy wraz z

1)

kopią uzgodnionego, z przedstawicielami związków zawodowych pielęgniarek i położnych

zrzeszających wyłącznie pielęgniarki i położne, działających u świadczeniodawcy, porozumienia

dotyczącego sposobu podziału miesięcznie środków określonych w ust. 3 pkt 1 na wynagrodzenia

pielęgniarek i położnych, z uwzględnieniem zapewnienia średniego wzrostu wynagrodzenia

wraz z innymi składnikami i pochodnymi o 300 zł w przeliczeniu na etat albo równoważnik

etatu;

2)

kopią pozytywnie zaopiniowanego przez upoważnionego przez okręgową radę pielęgniarek

i położnych przedstawiciela samorządu zawodowego pielęgniarek i położnych sposobu

podziału miesięcznie środków określonych w ust. 3 pkt 1 na wynagrodzenia pielęgniarek

i położnych, z uwzględnieniem zapewnienia średniego wzrostu wynagrodzenia wraz z innymi

składnikami i pochodnymi o 300 zł w przeliczeniu na etat albo równoważnik etatu -

w przypadku gdy u danego świadczeniodawcy nie działają związki zawodowe określone

w pkt 1.

5.

W przypadku niezawarcia porozumienia albo braku pozytywnej opinii, o których mowa

w ust. 4, w terminie 7 dni, od dnia przedłożenia przez świadczeniodawcę propozycji

sposobu podziału środków określonych w ust. 3 przedstawicielom, o których mowa w ust.

4, sposób podziału tych środków na wynagrodzenia pielęgniarek i położnych określa

ten świadczeniodawca i przekazuje jego kopię wraz z podpisanymi zmienionymi umowami

dyrektorowi właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu w terminie 14 dni od dnia otrzymania

zmian tych umów.

6.

Prezes Funduszu określa

1)

wzór zmiany umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz szczegółowe warunki

wypłaty należności i rozliczania kwoty zobowiązania wynikających z tej umowy;

2)

wzory dokumentów potwierdzających realizację porozumienia albo pozytywnie zaopiniowanego

sposobu podziału środków, o których mowa w ust. 4, albo potwierdzających realizację

określonego przez świadczeniodawcę podziału środków, o którym mowa w ust. 5;

3)

sposób przekazywania dokumentów, o których mowa w pkt 2.

7.

W zakresie nieuregulowanym w ust. 1-6 do wykonywania umów, o których mowa w ust. 3,

do dnia 30 czerwca 2016 r., stosuje się przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków

umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

(Dz. U. poz. 484).

8.

W przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia jednej z umów, o których mowa w ust. 1, w

okresie od dnia 1 września 2015 r. a przed dniem 30 czerwca 2016 r., w kolejnej umowie

dotyczącej tego samego rodzaju świadczeń opieki zdrowotnej, uwzględnia się postanowienia,

o których mowa w ust. 3, na okres od dnia zawarcia tej umowy do dnia 30 czerwca 2016 r.

Przepisy ust. 4-7 stosuje się.

1.

Przedmiotem umów jest udzielanie przez świadczeniodawcę świadczeń w rodzaju

1)

podstawowa opieka zdrowotna;

2)

ambulatoryjna opieka specjalistyczna;

3)

leczenie szpitalne;

4)

leczenie szpitalne - świadczenia wysokospecjalistyczne;

5)

opieka psychiatryczna i leczenie uzależnień;

6)

rehabilitacja lecznicza;

7)

świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze w ramach opieki długoterminowej;

8)

leczenie stomatologiczne;

9)

leczenie uzdrowiskowe;

10)

zaopatrzenie w wyroby medyczne, na zlecenie osoby uprawnionej oraz ich naprawy, o

których mowa w ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych

(Dz. U. z 2022 r. poz. 463 i 583), zwanej dalej „ustawą o refundacji”;

11)

ratownictwo medyczne;

12)

opieka paliatywna i hospicyjna;

13)

programy zdrowotne;

14)

świadczenia zdrowotne kontraktowane odrębnie;

15)

pomoc doraźna i transport sanitarny.

2.

Prezes Funduszu, z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie art. 31d i art.

146 ustawy, może określić jako przedmiot umowy o udzielanie przez świadczeniodawcę

świadczeń w dwóch lub więcej zakresach lub rodzajach wskazanych w ust. 1 i art. 15

ust. 2 ustawy.

3.

Prezes Funduszu przed określeniem przedmiotu postępowania w sprawie zawarcia umowy

i szczegółowych warunków umów, uwzględniających zasady rozliczania świadczeń, zasięga

opinii Naczelnej Rady Lekarskiej, Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych oraz reprezentatywnych

organizacji świadczeniodawców w rozumieniu art. 31sb ust. 1 ustawy.

3a.

Prezes Funduszu w przypadku, o którym mowa w ust. 3, zasięga także opinii odpowiednio

Krajowej Rady Fizjoterapeutów lub Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych, jeżeli

propozycje dotyczące przedmiotu postępowania w sprawie zawarcia umowy i szczegółowych

warunków umów, uwzględniających zasady rozliczania świadczeń, dotyczą zakresu ich

działania.

4.

Prezes Funduszu udostępnia propozycje dotyczące przedmiotu postępowania w sprawie

zawarcia umowy i szczegółowych warunków umów, uwzględniających zasady rozliczania

świadczeń, na stronie internetowej Funduszu i jednocześnie powiadamia podmioty, o

których mowa w ust. 3 i 3a, o ich udostępnieniu - drogą pocztową, za pomocą telefaksu

lub poczty elektronicznej.

5.

Opinię, o której mowa w ust. 3, przekazuje się Prezesowi Funduszu w terminie nie dłuższym

niż 21 dni od dnia udostępnienia propozycji, o których mowa w ust. 4, chyba że w powiadomieniu

Prezes Funduszu wskaże dłuższy termin.

1.

W terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia świadczeniodawca

posiadający umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, z wyłączeniem świadczeniodawcy

posiadającego umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa

opieka zdrowotna, w zakresie świadczeń, dla których jednostką rozliczeniową jest kapitacyjna

stawka roczna, przekaże do dyrektora właściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego

Funduszu Zdrowia, za pośrednictwem serwisów internetowych, o których mowa w § 10 załącznika

do rozporządzenia zmienianego w § 1, informację, według stanu na dzień 1 kwietnia

2020 r., o liczbie pielęgniarek i położnych, wykonujących u tego świadczeniodawcy

zawód w rozumieniu art. 19 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 576, 577, 1490 i 1590) oraz w formie indywidualnej praktyki pielęgniarki lub położnej wyłącznie w zakładzie

leczniczym podmiotu leczniczego albo indywidualnej specjalistycznej praktyki pielęgniarki

lub położnej wyłącznie w zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego i realizujących

świadczenia opieki zdrowotnej, w przeliczeniu na liczbę etatów albo równoważników

etatów, realizujących te świadczenia oraz w podziale na formę wykonywania zawodu,

o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej.

2.

Informację określoną w ust. 1 świadczeniodawca, z wyłączeniem świadczeniodawcy posiadającego

umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna,

w zakresie świadczeń, dla których jednostką rozliczeniową jest kapitacyjna stawka

roczna, sporządza także według stanu na dzień

1)

1 lipca 2020 r. i przekazuje do dnia 14 lipca 2020 r.;

2)

1 października 2020 r. i przekazuje do dnia 14 października 2020 r.

3.

Świadczeniodawca posiadający umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju

podstawowa opieka zdrowotna, w zakresie świadczeń, dla których jednostką rozliczeniową

jest kapitacyjna stawka roczna, informację określoną w ust. 1 sporządza wyłącznie

według stanu na dzień 1 lipca 2020 r. i przekazuje do dnia 14 lipca 2020 r.

4.

Dyrektor właściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia jest obowiązany,

na podstawie danych przekazanych zgodnie z ust. 1 i 2, w terminie 14 dni od dnia ich

otrzymania, do przedstawienia świadczeniodawcy zmiany umowy o udzielanie świadczeń

opieki zdrowotnej, obejmującej

1)

wysokość dodatkowych środków na świadczenia opieki zdrowotnej udzielane przez pielęgniarki

i położne w okresie od dnia 1 kwietnia 2020 r. do dnia 31 grudnia 2020 r., w sposób

gwarantujący wypłatę kwot, o których mowa w § 4 ust. 5 pkt 3 i § 4a rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2015 r.

zmieniającego rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń

opieki zdrowotnej

(Dz. U. poz. 1628 oraz z 2018 r. poz. 1681);

2)

postanowienia o zwrocie środków określonych w pkt 1, w przypadku ich nieprzeznaczenia

w sposób, o którym mowa w § 2 ust. 4-8 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2015 r. zmieniającego

rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej,

i karze umownej w wysokości do 5% tych środków.

5.

Dyrektor właściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia jest obowiązany,

na podstawie danych przekazanych zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 sierpnia 2019 r. zmieniającego

rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

(Dz. U. poz. 1628), w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia oraz na podstawie

danych przekazanych zgodnie z ust. 3, w terminie 14 dni od dnia ich otrzymania, do

przedstawienia świadczeniodawcy posiadającego umowę o udzielanie świadczeń opieki

zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna, w zakresie świadczeń, dla których

jednostką rozliczeniową jest kapitacyjna stawka roczna, zmiany umowy o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej, obejmującej

1)

wysokość dodatkowych środków na świadczenia opieki zdrowotnej udzielane przez pielęgniarki

i położne w okresie od dnia 1 kwietnia 2020 r. do dnia 31 grudnia 2020 r., w sposób

gwarantujący wypłatę kwot, o których mowa w § 4 ust. 6 pkt 3 i § 4a rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2015 r.

zmieniającego rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń

opieki zdrowotnej;

2)

postanowienia o zwrocie środków określonych w pkt 1, w przypadku ich nieprzeznaczenia

w sposób, o którym mowa w § 2 ust. 4-8 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2015 r. zmieniającego

rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej,

i karze umownej w wysokości do 5% tych środków.

1.

Na wniosek świadczeniodawcy w okresie, o którym mowa w art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych

z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych

oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

(Dz. U. poz. 374, 567 i 568), należność dla danego zakresu świadczeń, o której mowa w § 18 ust. 1 załącznika do

rozporządzenia zmienianego w § 1, może być ustalona jako iloczyn odwrotności liczby

okresów sprawozdawczych w okresie rozliczeniowym i kwoty zobowiązania dla danego zakresu

świadczeń.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do należności za świadczenia, których świadczeniodawca

zaprzestał udzielać, chyba że zaprzestanie ich udzielania wynika z decyzji organów

Państwowej Inspekcji Sanitarnej lub wprowadzenia ograniczenia prowadzenia działalności

leczniczej w związku ze stanem zagrożenia epidemicznego albo stanem epidemii.

3.

Podstawą wypłaty należności, o której mowa w ust. 1, jest rachunek składany w oddziale

wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia, w terminie do 10. dnia miesiąca, za miesiąc

poprzedni.

4.

Dyrektor oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia jest obowiązany do rozliczenia

środków finansowych wypłaconych świadczeniodawcy na podstawie ust. 1, w terminie do

zakończenia okresu rozliczeniowego określonego w umowie o udzielanie świadczeń opieki

zdrowotnej i na zasadach określonych w § 18 załącznika do rozporządzenia zmienianego

w § 1.

1.

Na wniosek świadczeniodawcy, okres rozliczeniowy określony w umowie o udzielanie świadczeń

opieki zdrowotnej, kończący się w 2020 r. może zostać przedłużony, nie dłużej niż

do dnia 30 czerwca 2021 r., w sposób określony przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.

Przepisu § 1 pkt 5 załącznika do rozporządzenia zmienianego w § 1 nie stosuje się.

2.

W przypadku gdy okres rozliczeniowy został przedłużony na podstawie ust. 1, na wniosek

świadczeniodawcy okres ten może zostać przedłużony po raz kolejny, nie dłużej niż

do dnia 31 grudnia 2021 r., w sposób określony przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, świadczeniodawca składa w terminie do dnia 30 czerwca

2021 r.

4.

W przypadku gdy okres rozliczeniowy przedłużony po raz kolejny na podstawie ust. 2

upłynął i środki wynikające z wypłaty świadczeniodawcy należności ustalonych jako

iloczyn odwrotności liczby okresów sprawozdawczych w okresie rozliczeniowym i kwoty

zobowiązania dla danego zakresu świadczeń nie zostały rozliczone, dyrektor oddziału

wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, na wniosek świadczeniodawcy, może rozliczyć

te środki w następnych okresach rozliczeniowych umowy, o której mowa w ust. 1, lub

w ramach kolejnych umów dotyczących tego samego rodzaju świadczeń zawartych przez

danego świadczeniodawcę, nie później niż do dnia 31 grudnia 2023 r.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 4, świadczeniodawca składa do dyrektora oddziału wojewódzkiego

Narodowego Funduszu Zdrowia w terminie do 10 dnia miesiąca poprzedzającego rozpoczęcie

okresu rozliczeniowego, którego dotyczy wniosek.

6.

Na poczet rozliczenia środków, o których mowa w ust. 4, dyrektor oddziału wojewódzkiego

Narodowego Funduszu Zdrowia zalicza kwotę należności wynikającą z przedstawionej przez

świadczeniodawcę do rozliczenia większej liczby jednostek rozliczeniowych w danym

okresie sprawozdawczym niż określona w planie rzeczowo-finansowym na ten okres.

Przepis § 26 rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem,

stosuje się do rozliczania świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie danych przekazywanych

do rejestru medycznego utworzonego na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia

(Dz. U. z 2020 r. poz. 702, 1493, 1875, 2345 i 2401), których obowiązek przekazania powstał po dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

1.

W terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia świadczeniodawca

posiadający umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przekaże do dyrektora właściwego

oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, za pośrednictwem serwisów internetowych,

o których mowa w § 10 załącznika do rozporządzenia zmienianego w § 1, informację,

według stanu na dzień 1 stycznia 2021 r., o liczbie pielęgniarek i położnych, wykonujących

u tego świadczeniodawcy zawód w rozumieniu art. 19 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej

(Dz. U. z 2020 r. poz. 562, 567, 945 i 1493) oraz w formie indywidualnej praktyki pielęgniarki lub położnej wyłącznie w zakładzie

leczniczym podmiotu leczniczego albo indywidualnej specjalistycznej praktyki pielęgniarki

lub położnej wyłącznie w zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego i realizujących

świadczenia opieki zdrowotnej, w przeliczeniu na liczbę etatów albo równoważników

etatów, realizujących te świadczenia oraz w podziale na formę wykonywania zawodu,

o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej.

2.

Informację określoną w ust. 1 świadczeniodawca, z wyłączeniem świadczeniodawcy posiadającego

umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna,

w zakresie świadczeń, dla których jednostką rozliczeniową jest kapitacyjna stawka

roczna, sporządza także według stanu na dzień 1 kwietnia 2021 r. i przekazuje do dnia

14 kwietnia 2021 r.

2a.

W przypadku przeprowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń

opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, które wynika ze zmiany planu działania

systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne, informację określoną w ust. 1 świadczeniodawca

sporządza także według stanu na dzień rozpoczęcia realizacji umowy i przekazuje na

podstawie jednorazowego raportu do ostatniego dnia miesiąca następującego po miesiącu,

w którym rozpoczęto realizację umowy.

3.

Dyrektor właściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia jest obowiązany,

na podstawie danych przekazanych zgodnie z ust. 1, 2 i 2a, w terminie 14 dni od dnia

ich otrzymania, do przedstawienia świadczeniodawcy zmiany umowy o udzielanie świadczeń

opieki zdrowotnej obejmującej

1)

wysokość dodatkowych środków na świadczenia opieki zdrowotnej udzielane przez pielęgniarki

i położne w okresie od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 30 czerwca 2021 r., w sposób

gwarantujący wypłatę kwot, o których mowa w § 4 ust. 5 pkt 3 i § 4a rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2015 r.

zmieniającego rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń

opieki zdrowotnej

(Dz. U. poz. 1628 oraz z 2018 r. poz. 1681);

2)

postanowienia o zwrocie środków określonych w pkt 1, w przypadku ich nieprzeznaczenia

w sposób, o którym mowa w § 2 ust. 4-8 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2015 r. zmieniającego

rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej,

i karze umownej w wysokości do 5% tych środków.

1.

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, zwanego dalej „Funduszem”, określa współczynniki

korygujące, o których mowa w § 16 ust. 4d załącznika do rozporządzenia zmienianego

w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, uwzględniając wysokość dodatkowych

środków wykazanych w informacji przekazanej, w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie

niniejszego rozporządzenia, przez świadczeniodawcę posiadającego umowę o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej do dyrektora właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu

za pośrednictwem serwisów internetowych, o których mowa w § 10 załącznika do rozporządzenia

zmienianego w § 1, obejmującej dane

1)

według stanu na dzień 31 maja 2021 r. o pracownikach wykonujących zawód medyczny oraz

pracownikach działalności podstawowej, innych niż pracownicy wykonujący zawód medyczny,

których wynagrodzenie zasadnicze jest niższe od najniższego wynagrodzenia zasadniczego,

ustalonego na zasadach określonych w ustawie z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego

niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 830 i 2401 oraz z 2021 r. poz. 1104), zwanej dalej „ustawą o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego”,

zawierającej

a)

imię i nazwisko,

b)

numer PESEL,

c)

numer prawa wykonywania zawodu - w przypadku osób, którym nadano ten numer,

d)

przyporządkowanie do grupy zawodowej według kwalifikacji wymaganych na zajmowanym

stanowisku, o której mowa w załączniku do ustawy o sposobie ustalania najniższego

wynagrodzenia zasadniczego,

e)

stanowisko pracy,

f)

wymiar etatu, w ramach którego udziela świadczeń lub uczestniczy w udzielaniu tych

świadczeń w danej umowie;

2)

dotyczące kwoty należnego wynagrodzenia zasadniczego danego pracownika za miesiąc

maj 2021 r., wynagrodzenia brutto, pozostających po stronie pracodawcy kosztach składek

na ubezpieczenia społeczne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych,

Fundusz Solidarnościowy i Fundusz Emerytur Pomostowych oraz kosztach wpłat na Pracownicze

Plany Kapitałowe;

3)

o różnicy między kwotą wynagrodzenia brutto ustalaną dla tego pracownika na zasadach

określonych w ustawie o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego

w taki sposób, aby jego wynagrodzenie zasadnicze osiągnęło wysokość nie niższą niż

najniższe wynagrodzenie zasadnicze, powiększoną o pozostające po stronie pracodawcy

koszty składek na ubezpieczenia społeczne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych, Fundusz Solidarnościowy i Fundusz Emerytur Pomostowych oraz koszty

wpłat na Pracownicze Plany Kapitałowe, a wysokością wynagrodzenia brutto danego pracownika

należnego za miesiąc maj 2021 r. powiększonego o pozostające po stronie pracodawcy

koszty składek na ubezpieczenia społeczne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych, Fundusz Solidarnościowy i Fundusz Emerytur Pomostowych oraz koszty

wpłat na Pracownicze Plany Kapitałowe.

2.

Informację, o której mowa w ust. 1, świadczeniodawca przekazuje zgodnie ze wzorem

określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

3.

Różnica, o której mowa w ust. 1 pkt 3, w przypadku pracownika, którego wynagrodzenie

na dzień 31 maja 2021 r. zawiera inne niż wynagrodzenie zasadnicze składniki wynagrodzenia

i inne zależne od wynagrodzenia zasadniczego składniki wynagrodzenia finansowane w

ramach wzrostu wynagrodzeń, dokonanych na podstawie przepisów wydanych na podstawie

art. 137 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, podlega pomniejszeniu o wysokość tych składników.

4.

Dyrektor właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu, w terminie 14 dni od dnia otrzymania

informacji przekazanych zgodnie z ust. 1-3, jest obowiązany do przedstawienia świadczeniodawcy

zmiany umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmujących wysokość dodatkowych

środków przeznaczonych na pokrycie kosztów podwyższenia wynagrodzenia zasadniczego

pracowników, o których mowa w ust. 1.

5.

Niewykonanie przez świadczeniodawcę obowiązków wynikających z ust. 1 lub przedstawienie

przez świadczeniodawcę danych niezgodnych ze stanem faktycznym, na podstawie których

Fundusz dokonał płatności nienależnych środków finansowych, skutkuje nałożeniem na

świadczeniodawcę kary umownej w wysokości do 5% kwoty zobowiązania wynikającego z

umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Wysokość kary umownej ustala się z

uwzględnieniem rodzaju i wagi stwierdzonych nieprawidłowości, a także wartości świadczeń,

których dotyczyły te nieprawidłowości.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2021 r., z wyjątkiem § 1 pkt 1,

który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od dnia 1 lipca

2021 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

§ 1 pkt 4, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od

dnia 16 stycznia 2021 r.;

2)

§ 1 pkt 1 i pkt 2 w zakresie § 16 ust. 4f pkt 1, 3 i 4, które wchodzą w życie z dniem

następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od dnia 1 lipca 2021 r.;

3)

§ 1 pkt 2 w zakresie § 16 ust. 4f pkt 2 i 5, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2022 r.

1.

Należność dla danego zakresu świadczeń, o której mowa w § 18 ust. 1 załącznika do

rozporządzenia zmienianego w § 1, za okresy sprawozdawcze w okresie od dnia 1 stycznia

do dnia 31 grudnia 2021 r., może być ustalona jako kwota nie większa niż 70% iloczynu

odwrotności liczby okresów sprawozdawczych w okresie rozliczeniowym i kwoty zobowiązania

dla danego zakresu świadczeń.

2.

W przypadku zakresów świadczeń dla dzieci realizowanych w ramach umów o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie szpitalne, należność, o której mowa

w § 18 ust. 1 załącznika do rozporządzenia zmienianego w § 1, za okresy sprawozdawcze

w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2021 r., może być ustalona jako kwota

iloczynu odwrotności liczby okresów sprawozdawczych w okresie rozliczeniowym i kwoty

zobowiązania dla danego zakresu świadczeń.

2a.

W przypadku zakresów świadczeń realizowanych w ramach umów o udzielanie świadczeń

opieki zdrowotnej w rodzaju opieka psychiatryczna i leczenie uzależnień realizowanych

w warunkach stacjonarnych, należność, o której mowa w § 18 ust. 1 załącznika do rozporządzenia

zmienianego w § 1, za okresy sprawozdawcze w okresie od dnia 1 kwietnia do dnia 31

grudnia 2021 r., może być ustalona jako kwota iloczynu odwrotności liczby okresów

sprawozdawczych w okresie rozliczeniowym i kwoty zobowiązania dla danego zakresu świadczeń.

3.

Ustalenie należności w sposób, o którym mowa w ust. 1-2a, następuje na wniosek świadczeniodawcy.

4.

Należności, o których mowa w ust. 1-2a, mogą dotyczyć zakresów świadczeń, dla których

okres rozliczeniowy określony w umowie o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej został

przedłużony na podstawie § 2, z wyłączeniem następujących zakresów świadczeń

1)

domowa antybiotykoterapia dożylna;

2)

leczenie cukrzycy z zastosowaniem pompy insulinowej u dorosłych;

3)

leczenie cukrzycy z zastosowaniem pompy insulinowej u dzieci;

4)

leczenie spastyczności opornej na leczenie farmakologiczne z zastosowaniem pompy baklofenowej;

5)

leki stosowane w chemioterapii określone w przepisach wydanych na podstawie art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 357, 945, 1493, 1875 i 2401 oraz z 2021 r. poz. 159);

6)

leki stosowane w świadczeniach z zakresu ratunkowego dostępu do technologii lekowej,

o których mowa w art. 15 ust. 2 pkt 17a ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych;

7)

leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego objęte programami lekowymi

przysługującymi świadczeniobiorcy na podstawie art. 15 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych;

8)

neurochirurgia dziecięca - hospitalizacja - A03;

9)

neurochirurgia - hospitalizacja - Q31, Q32, Q33;

10)

pozytonowa tomografia emisyjna (PET);

11)

świadczenia endoprotezoplastyki stawu biodrowego lub kolanowego (pierwotnej lub rewizyjnej);

12)

świadczenia ogólnostomatologiczne udzielane w dentobusie uczniom do 18 roku życia;

13)

świadczenia udzielane w dentobusie;

14)

świadczenia wysokospecjalistyczne, o których mowa w art. 15 ust. 2 pkt 12 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych;

15)

świadczenia w zakresie przeszczepów, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie

art. 17 ust. 8 ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu

komórek, tkanek i narządów

(Dz. U. z 2020 r. poz. 2134);

16)

świadczenia zabiegowe w zakresie usunięcia zaćmy;

17)

teleradioterapia protonowa;

18)

terapia hiperbaryczna;

19)

tlenoterapia domowa;

20)

zaopatrzenie protetyczne;

21)

żywienie dojelitowe w warunkach domowych;

22)

żywienie pozajelitowe w warunkach domowych.

5.

Podstawą wypłaty należności, o której mowa w ust. 1, 2 lub 2a, jest rachunek składany

w oddziale wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia, w terminie do 10. dnia miesiąca,

za miesiąc poprzedni.

6.

Dyrektor oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia jest obowiązany do rozliczenia,

w terminie do dnia zakończenia okresu rozliczeniowego określonego w umowie o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej, środków wynikających z wypłaty świadczeniodawcy należności,

o której mowa w ust. 1, 2 lub 2a. Przepisu § 18 ust. 4 załącznika do rozporządzenia

zmienianego w § 1 nie stosuje się.

7.

Należność ustalona w sposób, o którym mowa w ust. 1, 2 lub 2a, nie obejmuje należności

uwzględnianych przy wyliczaniu opłaty ryczałtowej za utrzymanie stanu gotowości do

udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, o którym mowa w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych

z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych

oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

(Dz. U. poz. 1842, z późn. zm., lub w zasadach sprawozdawania oraz warunkach rozliczania świadczeń opieki zdrowotnej

związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 określonych przez

Prezesa Funduszu na podstawie art. 102 ust. 1 i ust. 5 pkt 21 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach

opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Świadczeniodawca jest obowiązany wykonywać umowę zgodnie z warunkami udzielania świadczeń

określonymi w ustawie oraz przepisach wydanych na jej podstawie, ogólnych warunkach

oraz zgodnie ze szczegółowymi warunkami umów określonymi przez Prezesa Funduszu na

podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 i art. 159 ust. 2 ustawy.

2.

Świadczeniodawca jest obowiązany udzielać świadczeń świadczeniobiorcom z zachowaniem

należytej staranności.

3.

Świadczeniodawca jest obowiązany przestrzegać praw pacjenta.

4.

Świadczeniodawca jest obowiązany podejmować i prowadzić działania mające na celu zapewnienie

należytej jakości udzielanych świadczeń, w tym stosować kwestionariusz jakości określony

przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 i art. 159 ust. 2 ustawy

oraz okołooperacyjną kartę kontrolną, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie

art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw

Pacjenta

(Dz. U. z 2020 r. poz. 849 oraz z 2022 r. poz. 64).

5.

Świadczeniodawca jest obowiązany zaopatrywać się we własnym zakresie w leki, środki

spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyroby medyczne i inne materiały

konieczne do wykonania świadczenia na podstawie umowy.

Do trybu oraz sposobu podziału środków przekazanych w drodze zmiany umowy, o której

mowa w § 2 ust. 4 i 5, stosuje się odpowiednio przepisy § 2 ust. 4-8 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2015 r. zmieniającego

rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

W okresie stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii Prezes Narodowego Funduszu

Zdrowia może określić przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej i szczegółowe warunki umów o udzielanie świadczeń opieki

zdrowotnej bez zasięgnięcia opinii, o której mowa w § 2 ust. 3 lub 3a załącznika do

rozporządzenia zmienianego w § 1, lub skrócić termin do jej przedstawienia, jeżeli

jest to niezbędne do niezwłocznego wprowadzenia rozwiązań związanych z zapobieganiem,

przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19.

1.

Na wniosek świadczeniodawcy, w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego

albo stanu epidemii, należność dla danego zakresu świadczeń, o której mowa w § 18

ust. 1 załącznika do rozporządzenia zmienianego w § 1, może być ustalona jako iloczyn

odwrotności liczby okresów sprawozdawczych w okresie rozliczeniowym i kwoty zobowiązania

dla danego zakresu świadczeń.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się do należności za świadczenia, których świadczeniodawca

zaprzestał udzielać w związku z zakazem wykonywania określonej działalności leczniczej

na obszarze czerwonym, o którym mowa w przepisach wydawanych na postawie art. 46a i art. 46b pkt 1-6 i 8-12 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu

oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, z późn. zm., lub w okresie sprawozdawczym rozpoczynającym się nie później niż w terminie 9 dni

od dnia, w którym ten zakaz przestał obowiązywać świadczeniodawcę.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Do trybu oraz sposobu podziału środków przekazanych w drodze zmiany umowy, o której

mowa w § 2 ust. 3, stosuje się odpowiednio przepisy § 2 ust. 4-8 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2015 r. zmieniającego

rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od

dnia 1 lipca 2021 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

Przepisy § 16 ust. 1a i 3-5 oraz § 30 ust. 1a załącznika do rozporządzenia stosuje

się od dnia 1 lipca 2021 r.

1.

W przypadku ograniczenia albo zaprzestania przez świadczeniodawcę udzielania świadczeń

opieki zdrowotnej w wyniku

1)

wydania przez właściwy organ polecenia albo nałożenia obowiązku na podstawie art. 10 ust. 2, art. 10d ust. 2, art. 11 ust. 1-3, art. 11h ust. 1-3 ustawy z dnia

2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem

i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

(Dz. U. poz. 374, z późn. zm. zobowiązującego do realizacji świadczeń opieki zdrowotnej w związku z zapobieganiem,

przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 lub

2)

wydania decyzji przez organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej, lub

2a)

objęcia osób wykonujących zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. z 2020 r. poz. 295, 567, 1493 i 2112) u świadczeniodawcy z powodu narażenia na chorobę wywołaną wirusem SARS-CoV-2 izolacją

albo izolacją w warunkach domowych, zgodnie z przepisami wydawanymi na podstawie art. 34 ust. 5 lub art. 46a i art. 46b pkt 1-6 i 8-13 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r.

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, którego skutkiem było zaprzestanie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej przez

świadczeniodawcę, lub

3)

wprowadzenia ograniczenia prowadzenia działalności leczniczej w związku ze stanem

zagrożenia epidemicznego albo stanem epidemii

- na wniosek świadczeniodawcy, należność dla danego zakresu świadczeń, o której mowa

w § 18 ust. 1 załącznika do rozporządzenia zmienianego w § 1, za okresy sprawozdawcze

w okresie od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2020 r. może być ustalona jako

iloczyn odwrotności liczby okresów sprawozdawczych w okresie rozliczeniowym i kwoty

zobowiązania dla danego zakresu świadczeń.

2.

Podstawą wypłaty należności, o której mowa w ust. 1, jest rachunek składany w oddziale

wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia, w terminie do 10. dnia miesiąca, za miesiąc

poprzedni.

3.

Dyrektor oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia jest obowiązany do rozliczenia,

w terminie do dnia zakończenia okresu rozliczeniowego określonego w umowie o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej, środków wynikających z wypłaty świadczeniodawcy należności,

o której mowa w ust. 1, na zasadach określonych w § 18 załącznika do rozporządzenia

zmienianego w § 1.

4.

Należność ustalona w sposób, o którym mowa w ust. 1, nie obejmuje należności uwzględnianych

przy wyliczaniu opłaty ryczałtowej za utrzymanie stanu gotowości do udzielania świadczeń

opieki zdrowotnej, o którym mowa w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych

z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych

oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych.

Zlecanie podwykonawcy udzielania świadczeń opieki zdrowotnej nie może obejmować

1)

w przypadku umów, o których mowa w art. 159a ust. 1 ustawy

a)

całych profili systemu zabezpieczenia, o których mowa w art. 95l ust. 3 ustawy, lub

dodatkowych profili systemu zabezpieczenia, o których mowa w przepisach wydanych na

podstawie art. 95m ust. 12 pkt 2 ustawy,

b)

prowadzenia poradni przyszpitalnej w danej dziedzinie medycyny;

2)

w przypadku pozostałych umów - całych zakresów świadczeń.

W przypadku braku możliwości realizacji świadczeń opieki zdrowotnej z przyczyn niezależnych

od świadczeniodawcy w związku ze stanem zagrożenia epidemicznego albo stanem epidemii

i wprowadzonych w czasie ich trwania ograniczeń, nakazów i zakazów określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 46a i art. 46b pkt 1-6 i 8-13 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu

oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, na wniosek świadczeniodawcy, należność dla danego zakresu świadczeń, o której mowa

w § 18 ust. 1 załącznika do rozporządzenia zmienianego w § 1, za okresy sprawozdawcze

w okresie od dnia 1 listopada do dnia 31 grudnia 2020 r., może być ustalona jako iloczyn

odwrotności liczby okresów sprawozdawczych w okresie rozliczeniowym i kwoty zobowiązania

dla danego zakresu świadczeń, w przypadku gdy

1)

świadczeniodawca

a)

nie zgłaszał przerw w udzielaniu świadczeń z przyczyn innych niż określone w § 3a

ust. 1,

b)

zapewniał gotowość udzielania świadczeń opieki zdrowotnej zgodnie z warunkami określonymi

w realizowanej umowie o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej;

2)

wartość świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych w okresie rozliczeniowym do końca

okresu sprawozdawczego, poprzedzającego okres, którego dotyczy wniosek, jest nie niższa

niż 65% i nie wyższa niż 100% kwoty zobowiązania określonej w umowie o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej dla tego okresu.

1.

Dyrektor oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia zalicza kwotę należności

wynikającą z przedstawionej do rozliczenia większej liczby jednostek rozliczeniowych

w danym okresie sprawozdawczym niż określona w planie rzeczowo-finansowym na ten okres

na poczet rozliczenia środków wynikających z wypłaty świadczeniodawcy należności ustalonej

na podstawie

1)

§ 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 marca 2020 r. zmieniającego rozporządzenie

w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

(Dz. U. poz. 437) lub

2)

§ 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 kwietnia 2020 r. zmieniającego

rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

(Dz. U. poz. 696), lub

3)

§ 2a ust. 1, 2 lub 2a lub § 3, lub § 3a ust. 1 i 4, lub § 3b rozporządzenia.

2.

Zaliczenie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić do końca danego okresu rozliczeniowego.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2020 r., z wyjątkiem § 1 pkt 2,

który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 14 marca 2020 r.

1.

W okresie trwania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii

1)

przepisów § 6 ust. 2, § 20 ust. 4 pkt 2 i 3, § 21 ust. 3 pkt 2 załącznika do rozporządzenia

zmienianego w § 1 nie stosuje się;

2)

przepisów § 9 ust. 5 i § 35 załącznika do rozporządzenia zmienianego w § 1 nie stosuje

się w przypadku, gdy nakaz zaprzestania udzielania świadczeń opieki zdrowotnej wynika

z wprowadzenia ograniczenia prowadzenia działalności leczniczej w związku ze stanem

zagrożenia epidemicznego albo epidemii;

3)

przepisu § 17 ust. 1 zdanie drugie załącznika do rozporządzenia zmienianego w § 1,

w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, nie stosuje się w przypadku, gdy zaprzestanie

obejmowania opieką wynika z decyzji organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej lub wprowadzenia

ograniczenia prowadzenia działalności leczniczej w związku ze stanem zagrożenia epidemicznego

albo stanem epidemii.

2.

Zmiany w harmonogramie, o którym mowa w § 6 ust. 2 załącznika do rozporządzenia zmienianego

w § 1, wymagają zgłoszenia dyrektorowi oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu

Zdrowia nie później niż w terminie 14 dni od dnia odwołania stanu, o którym mowa w

ust. 1.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem

1)

§ 2, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia

2)

§ 13 ust. 5 załącznika do rozporządzenia, który wchodzi w życie po upływie 14 dni

od dnia ogłoszenia

Świadczeniodawca ponosi odpowiedzialność za udzielanie lub za zaniechanie udzielania

świadczeń przez osoby przez siebie zatrudnione lub udzielające świadczeń w jego imieniu

również na innej podstawie niż umowa o pracę, a także osoby, którym udzielanie świadczeń

powierzył, oraz odpowiada za szkody powstałe, także u osób trzecich, w związku z udzielaniem

lub zaniechaniem udzielania świadczeń.

1.

Do wniosków o zmianę określonego w umowie o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

miejsca udzielania świadczeń, o których mowa w § 7 ust. 3 załącznika do rozporządzenia

zmienianego w § 1, złożonych i nierozpatrzonych przed dniem wejścia w życie niniejszego

rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Świadczeniodawca może składać Narodowemu Funduszowi Zdrowia rachunek, o którym mowa

w § 23 ust. 1 załącznika do rozporządzenia zmienianego w § 1, w postaci papierowej,

nie dłużej niż do dnia 30 czerwca 2020 r.

Świadczeniodawca ponosi odpowiedzialność za ordynowanie leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobów medycznych świadczeniobiorcom, zgodnie

z obowiązującymi przepisami oraz z aktualnym stanem wiedzy medycznej.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem

§ 2 ust. 1, 3 i 4 oraz § 4 ust. 1 pkt 1 i 2, które wchodzą w życie z mocą od dnia

14 marca 2020 r.

1.

Świadczenia są udzielane osobiście przez osoby wykonujące zawody medyczne w rozumieniu

art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. z 2022 r. poz. 633 i 655), zgodnie z harmonogramem.

2

Zmiany w harmonogramie dotyczące osób, o których mowa w ust. 1, wymagają zgłoszenia

Prezesowi Funduszu albo dyrektorowi oddziału wojewódzkiego Funduszu, z którym świadczeniodawca

zawarł umowę, najpóźniej w dniu poprzedzającym ich powstanie albo, w przypadkach losowych,

niezwłocznie po zaistnieniu zdarzenia.

3.

Zmiany, o których mowa w ust. 2, nie mogą naruszać wymagań dotyczących kwalifikacji

osób wykonujących zawód medyczny, określonych w przepisach regulujących wykonywanie

tych zawodów lub określających te kwalifikacje oraz szczegółowych warunkach umów określonych

przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 i art. 159 ust. 2 ustawy.

4.

Osoby, o których mowa w ust. 1, w czasie wyznaczonym do udzielania świadczeń nie mogą

jednocześnie udzielać świadczeń w innym

1)

podmiocie wykonującym działalność leczniczą lub

2)

zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego, lub

3)

podmiocie realizującym czynności z zakresu zaopatrzenia w środki pomocnicze i wyroby

medyczne będące przedmiotami ortopedycznymi

- jeżeli umowa nie stanowi inaczej.

1.

Świadczeniodawca jest obowiązany do udzielania świadczeń w pomieszczeniach odpowiadających

wymaganiom określonym w przepisach wydanych na podstawie ustawy, przepisach o działalności

leczniczej oraz w szczegółowych warunkach umów określonych przez Prezesa Funduszu

na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 i art. 159 ust. 2 ustawy, wyposażonych w aparaturę

i sprzęt medyczny posiadający stosowne certyfikaty, atesty lub inne dokumenty potwierdzające

dopuszczenie aparatury i sprzętu medycznego do użytku oraz dokumenty potwierdzające

dokonanie aktualnych przeglądów wykonanych przez uprawnione podmioty.

2.

Zobowiązanie świadczeniodawcy dotyczące pomieszczeń, o których mowa w ust. 1, nie

dotyczy sytuacji, gdy z charakteru świadczeń wynika konieczność ich udzielania poza

takimi pomieszczeniami.

3

Zmiana określonego w umowie miejsca udzielania świadczeń następuje na wniosek świadczeniodawcy,

po uzyskaniu zgody Prezesa Funduszu albo dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu,

z którym zawarł umowę. Brak odpowiedzi na wniosek w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania

oznacza jego pozytywne rozpatrzenie. Prezes Funduszu albo dyrektor oddziału wojewódzkiego

Funduszu może, przed upływem tego terminu, po poinformowaniu o tym wnioskodawcy, wydłużyć

termin rozpatrzenia wniosku o kolejne 7 dni. Brak odpowiedzi na wniosek w wydłużonym

terminie oznacza jego pozytywne rozpatrzenie.

4

Prezes Funduszu albo dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu może odmówić wydania

zgody, o której mowa w ust. 3, w przypadku gdy zmiana określonego w umowie miejsca

udzielania świadczeń może spowodować ograniczenie dostępności do świadczeń lub pomieszczenia

nie spełniają wymagań, o których mowa w ust. 1.

1.

Świadczeniodawca zapewnia udzielanie świadczeń w sposób kompleksowy obejmujący wykonanie

niezbędnych badań, w tym badań laboratoryjnych i diagnostyki obrazowej, oraz procedur

medycznych związanych z udzielaniem tych świadczeń.

2.

Świadczeniodawca, w przypadkach określonych w ustawie oraz w przepisach wydanych na

podstawie art. 31d ustawy, zapewnia transport sanitarny w ramach kwoty zobowiązania

określonej w umowie, z wyjątkiem świadczeniodawców udzielających świadczeń z zakresu

podstawowej opieki zdrowotnej, jeżeli nie zawarli oni odrębnej umowy.

3.

Transport sanitarny, o którym mowa w ust. 2, odbywa się środkami transportu sanitarnego,

o których mowa w art. 161ba ustawy, i w składzie osobowym określonym w przepisach

wydanych na podstawie art. 31d ustawy lub ustalonym z uwzględnieniem wskazań medycznych

i ciągłości udzielania świadczeń, gwarantującymi najkrótszy czas transportu świadczeniobiorcy,

odpowiedni do jego stanu zdrowia.

1.

Świadczeniodawca udziela świadczeń przez cały okres obowiązywania umowy, zgodnie z

określonym w umowie harmonogramem oraz planem rzeczowo-finansowym.

2

Świadczeniodawca powiadamia na piśmie Prezesa Funduszu albo dyrektora oddziału wojewódzkiego

Funduszu, z którym zawarł umowę, o planowanej przerwie w udzielaniu świadczeń, w terminie

co najmniej 30 dni przed planowaną przerwą, wskazując przewidywany okres jej trwania,

a w przypadku świadczeń w rodzaju podstawowej opieki zdrowotnej oraz świadczeń rozliczanych

ryczałtem albo ryczałtem systemu zabezpieczenia - także sposób zapewnienia ciągłości

udzielania świadczeń w tym czasie.

3

Przerwa w udzielaniu świadczeń, o której mowa w ust. 2, wymaga zgody Prezesa Funduszu

albo dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, udzielonej na piśmie w terminie 14

dni od dnia otrzymania powiadomienia, a w przypadku ambulatoryjnych świadczeń - w

terminie 8 dni od dnia otrzymania powiadomienia.

4

Za zgodę, o której mowa w ust. 3, uważa się także brak sprzeciwu Prezesa Funduszu

albo dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu w terminie 14 dni od dnia otrzymania

powiadomienia; w przypadku ambulatoryjnych świadczeń termin ten wynosi 8 dni od dnia

otrzymania powiadomienia.

5

W przypadku braku możliwości udzielania świadczeń, którego nie można było wcześniej

przewidzieć, świadczeniodawca niezwłocznie podejmuje czynności w celu zachowania ciągłości

udzielania świadczeń, powiadamiając jednocześnie Prezesa Funduszu albo dyrektora oddziału

wojewódzkiego Funduszu, z którym zawarł umowę, o tym zdarzeniu i podjętych czynnościach.

1.

Czynności administracyjne związane z realizacją umowy mogą być wspierane przez wykorzystanie

dedykowanych serwisów internetowych lub usług informatycznych.

2.

(uchylony).

3

Dokonanie zgłoszenia, o którym mowa w § 6 ust. 2, złożenie wniosku, o którym mowa

w § 7 ust. 3, lub powiadomienie, o którym mowa w § 9 ust. 2 i 5, z wykorzystaniem

dedykowanych serwisów internetowych lub usług informatycznych, o których mowa w ust.

1, uważa się za spełnienie obowiązku informacyjnego wynikającego z § 6 ust. 2, § 7

ust. 3 i § 9 ust. 2 i 5.

4.

Serwisy i usługi, o których mowa w ust. 1, udostępnia Fundusz.

5.

Sposób i warunki korzystania z poszczególnych serwisów określają postanowienia odpowiednich

umów lub upoważnień dotyczących korzystania z usługi świadczonej przez Fundusz przy

użyciu systemu teleinformatycznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne

(Dz. U. z 2021 r. poz. 2070), umożliwiającej występowanie o sporządzenie dokumentu potwierdzającego prawo do świadczeń.

6.

Po podpisaniu umów lub upoważnień, o których mowa w ust. 5, świadczeniodawca jest

obowiązany korzystać z serwisów i dbać o aktualność dostępnych w nich informacji przez

bieżącą aktualizację dotyczących ich danych.

1.

Świadczeniodawca jest obowiązany do podłączenia do systemu teleinformatycznego, o

którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia

(Dz. U. z 2021 r. poz. 666 i 1292 oraz z 2022 r. poz. 655).

2.

Przez podłączenie do systemu, o którym mowa w ust. 1, należy rozumieć uzyskanie przez

świadczeniodawcę certyfikatu do uwierzytelnienia systemu w rozumieniu art. 2 pkt 3a ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia lub założenie konta w aplikacji gabinet.gov.pl.

1.

Świadczeniodawca jest obowiązany do podania do wiadomości świadczeniobiorców w miejscu

udzielania świadczeń informacji o godzinach i miejscach udzielania świadczeń w poszczególnych

zakresach świadczeń, a także informacji na temat posiadanych udogodnień dla osób niepełnosprawnych.

2.

Świadczeniodawca jest obowiązany umieścić na zewnątrz budynku, w którym udzielane

są świadczenia, w miejscu ogólnie dostępnym, tablice ze znakiem graficznym Funduszu,

według wzoru określonego przez Prezesa Funduszu.

3.

W przypadku gdy w budynku, o którym mowa w ust. 2, świadczenia są udzielane także

przez podmioty, które nie zawarły umowy z Funduszem, znak graficzny Funduszu powinien

być umieszczony w sposób jednoznacznie wskazujący, który z podmiotów udziela świadczeń

na podstawie umowy.

4.

Świadczeniodawca jest obowiązany umieścić wewnątrz budynków siedziby i jednostek organizacyjnych

informacje dotyczące

1)

imion i nazwisk osób kierujących pracą komórki organizacyjnej, a w przypadku ambulatoryjnych

świadczeń - także imion i nazwisk osób udzielających świadczeń oraz godzin i miejsca

ich udzielania;

2)

miejsc i godzin udzielania świadczeń przez podwykonawców, jeżeli zachodzi potrzeba

poinformowania o tym świadczeniobiorców;

3)

zasad zapisów na porady i wizyty, z uwzględnieniem świadczeń udzielanych w warunkach

domowych;

4)

trybu składania skarg i wniosków u świadczeniodawcy;

5)

praw pacjenta;

6)

zasad potwierdzania prawa do świadczeń;

7)

adresu oraz numerów telefonów najbliższego miejsca, w którym są udzielane świadczenia

nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej;

8)

numerów telefonów alarmowych „112” i „999” obsługiwanych w ramach systemu powiadamiania

ratunkowego;

9)

adresu i numeru bezpłatnej infolinii Biura Rzecznika Praw Pacjenta;

10

adresu i numeru telefonu właściwej miejscowo komórki do spraw skarg i wniosków Funduszu;

10a

adresu i numeru telefonu właściwej komórki wskazanej przez Prezesa Funduszu, w której

świadczeniobiorca uzyska informację o możliwości udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej

przez innych świadczeniodawców, którzy zawarli umowę z Funduszem, średnim czasie oczekiwania

na dane świadczenie opieki zdrowotnej oraz o pierwszym wolnym terminie udzielenia

świadczenia;

11)

informacji o możliwości i sposobie zapisania się na listę oczekujących na udzielenie

świadczenia;

12)

innych informacji, jeżeli obowiązek ich ujawnienia świadczeniobiorcom wynika z umowy.

5.

Z wyjątkiem świadczeniodawców udzielających świadczeń całodobowo, informacje, o których

mowa w ust. 1 i ust. 4 pkt 7 i 8, powinny być widoczne także z zewnątrz budynku.

1.

Lekarz ubezpieczenia zdrowotnego, kierując świadczeniobiorcę do dalszego leczenia,

dołącza do skierowania

1)

kopię wyników badań diagnostycznych i przeprowadzonych konsultacji, będące w jego

posiadaniu, umożliwiające lekarzowi ubezpieczenia zdrowotnego lub felczerowi ubezpieczenia

zdrowotnego kierującemu postawienie wstępnego rozpoznania stanowiącego przyczynę skierowania;

2)

istotne informacje o dotychczasowym leczeniu specjalistycznym lub szpitalnym oraz

zastosowanym leczeniu.

2.

W przypadku skierowania świadczeniobiorcy do leczenia szpitalnego przez felczera ubezpieczenia

zdrowotnego przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

3.

W przypadku stwierdzenia braku możliwości dalszej opieki w danej poradni specjalistycznej,

po uzasadnieniu w dokumentacji medycznej, lekarz ubezpieczenia zdrowotnego kieruje

świadczeniobiorcę do poradni specjalistycznej, w tym o tej samej specjalności, uwzględniając

wyniki badań diagnostycznych i przeprowadzonych konsultacji oraz istotne informacje

o dotychczasowym leczeniu specjalistycznym lub szpitalnym oraz o zastosowanym leczeniu.

4.

Lekarz ubezpieczenia zdrowotnego leczący świadczeniobiorcę w poradni specjalistycznej

jest obowiązany pisemnie informować kierującego świadczeniobiorcę lekarza ubezpieczenia

zdrowotnego lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego oraz lekarza, o którym mowa w art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1050 oraz z 2022 r. poz. 655), o rozpoznaniu, sposobie leczenia, rokowaniu, ordynowanych lekach, środkach spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobach medycznych, w tym okresie ich stosowania

i sposobie dawkowania, oraz wyznaczonych wizytach kontrolnych.

5.

Informację, o której mowa w ust. 4, lekarz jest obowiązany przekazać lekarzowi lub

felczerowi, określonym w ust. 4, nie rzadziej niż co 12 miesięcy, w przypadku gdy

1)

świadczeniobiorca objęty leczeniem specjalistycznym wymaga okresowego monitorowania

lub zmiany leczenia lub

2)

kierujący lekarz ubezpieczenia zdrowotnego lub felczer ubezpieczenia zdrowotnego lub

lekarz, o którym mowa w art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej, nie ma możliwości samodzielnego zweryfikowania zasadności ordynowanych, w ramach

leczenia specjalistycznego, leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego

i wyrobów medycznych.

6.

W przypadku gdy świadczeniobiorca objęty leczeniem specjalistycznym wymaga wykonania

niezbędnych dla prawidłowego leczenia dodatkowych badań diagnostycznych, pozostających

w związku z prowadzonym leczeniem, skierowania na te badania wystawia i pokrywa koszty

ich wykonania świadczeniodawca udzielający świadczeń ambulatoryjnej opieki specjalistycznej.

Dotyczy to również lekarza, o którym mowa w art. 57 ust. 2 pkt 1, 2, 4, 5 i 7 ustawy.

7.

W przypadku skierowania pacjenta do szpitala, w szczególności do planowego leczenia

operacyjnego, szpital wykonuje konieczne dla leczenia w szpitalu badania diagnostyczne

i konsultacje.

8.

Osoby uprawnione na podstawie art. 40 ustawy nie mogą wystawiać świadczeniobiorcy

w czasie trwania leczenia w zakładach leczniczych, w których jest wykonywana działalność

lecznicza w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne, zleceń na zaopatrzenie

w wyroby medyczne oraz ich naprawę.

9.

Osoby uprawnione na podstawie art. 48 ustawy o refundacji nie mogą w czasie leczenia

w zakładach leczniczych, w których jest wykonywana działalność lecznicza w rodzaju

stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne, ordynować świadczeniobiorcy, koniecznych

do wykonania świadczenia, leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego

i wyrobów medycznych dostępnych w aptece na receptę.

10.

W związku z zakończeniem leczenia szpitalnego oraz w przypadku udzielenia świadczenia

w szpitalnym oddziale ratunkowym lub izbie przyjęć, świadczeniodawca wydaje świadczeniobiorcy,

stosownie do jego stanu zdrowia, niezależnie od karty informacyjnej, następujące dokumenty

1)

skierowania na świadczenia zalecone w karcie informacyjnej;

2)

recepty na leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyroby

medyczne;

3)

zlecenia na wyroby medyczne oraz ich naprawę, zalecone w karcie informacyjnej;

4)

zlecenia na transport sanitarny lub transport zgodnie z przepisami ustawy.

1.

Świadczeniodawca zapewnia bieżącą rejestrację świadczeniobiorców na podstawie zgłoszenia

osobistego lub za pośrednictwem osoby trzeciej, w tym przy wykorzystaniu telefonu

lub innych środków komunikacji elektronicznej.

2.

W przypadku porodu przyjęcie następuje niezwłocznie.

3.

Świadczenia powinny być udzielane świadczeniobiorcy przez świadczeniodawcę w możliwie

najkrótszym terminie.

4.

Świadczeniodawca jest obowiązany przyjąć świadczeniobiorcę w ustalonym terminie. W

razie wystąpienia okoliczności, których nie można było przewidzieć w chwili ustalania

terminu udzielenia świadczenia, które uniemożliwiają zachowanie tego terminu, świadczeniodawca

w każdy dostępny sposób informuje świadczeniobiorcę o zmianie terminu.

5.

Odmowa przyjęcia dziecka do szpitala wymaga uprzedniej konsultacji z ordynatorem oddziału,

do którego dziecko miałoby być przyjęte, albo jego zastępcą, albo lekarzem kierującym

tym oddziałem w rozumieniu art. 49 ust. 7 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Wynik tej konsultacji odnotowuje się w dokumentacji medycznej.

6.

W przypadku rozwiązania albo wygaśnięcia umowy świadczeniodawca przekazuje do Prezesa

7.

Przepisów ust. 1-6 nie stosuje się do umów w rodzaju lecznictwo uzdrowiskowe.

Fundusz jest obowiązany do sfinansowania świadczeń udzielonych w okresie rozliczeniowym

do kwoty zobowiązania Funduszu wobec świadczeniodawcy określonej w umowie dla danego

zakresu świadczeń.

1.

Ceny poszczególnych świadczeń lub ceny odpowiadających im jednostek rozliczeniowych

uzgadniają strony umowy w trybie określonym przepisami art. 142, art. 143, art. 159

i art. 161b ustawy, z uwzględnieniem taryfy świadczeń, w przypadku jej ustalenia.

2.

Uzgodnienia, o których mowa w ust. 1, rozpoczynają się od ceny określonej w ofercie

złożonej przez świadczeniodawcę ubiegającego się o zawarcie umowy.

3.

Prezes Funduszu, na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 1 i art. 159 ust. 2 ustawy, określa

jednostki rozliczeniowe dla poszczególnych świadczeń, uwzględniając taryfy świadczeń,

w przypadku ich ustalenia.

4.

W sytuacji nieustalenia taryfy świadczeń, jednostki rozliczeniowe i ich wartość określa

Prezes Funduszu, biorąc pod uwagę kompleksowość i ciągłość udzielania świadczeń, wzajemne

relacje kosztowe udzielanych świadczeń, uwzględniając koszty ich udzielania przez

świadczeniodawców lub koszty zapewnienia gotowości ich udzielania, wskazując jednocześnie

udział tych kosztów w jednostce rozliczeniowej.

5.

W celu ustalania kosztów oraz relacji kosztowych, o których mowa w ust. 4, w poszczególnych

rodzajach i zakresach świadczeń, Fundusz wykorzystuje informacje uzyskane od świadczeniodawców

oraz innych podmiotów, które udostępniają dane o kosztach świadczeń.

1.

Określa się następujące sposoby rozliczania świadczeń

1)

kapitacyjna stawka roczna;

2)

cena jednostkowa jednostki rozliczeniowej;

3)

ryczałt;

4)

ryczałt systemu zabezpieczenia.

1a.

Prezes Funduszu ustala kapitacyjną stawkę roczną w sposób gwarantujący środki na wypłatę

kwot, o których mowa w § 4 ust. 6 pkt 3 i § 4a rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2015 r.

zmieniającego rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń

opieki zdrowotnej

(Dz. U. poz. 1628 oraz z 2018 r. poz. 1681).

2.

Określając szczegółowe warunki rozliczania świadczeń, Prezes Funduszu może ustalać

współczynniki korygujące mające na celu w szczególności polepszenie jakości i zwiększenie

dostępności udzielanych świadczeń. Współczynniki te mogą być wyrażone kwotowo.

3.

Prezes Funduszu określi współczynniki korygujące, o których mowa w ust. 2, dotyczące

świadczeń udzielanych przez pielęgniarki i położne w ramach umów, z wyłączeniem umów

w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie świadczeń, dla których jednostką

rozliczeniową jest kapitacyjna stawka roczna, z przeznaczeniem środków wynikających

z ustalenia tych współczynników na średni wzrost miesięcznego wynagrodzenia pielęgniarek

i położnych, w tym dodatek za pracę w porze nocnej i dodatek za pracę w niedzielę

i święta niebędące dla pracownika dniami pracy wraz ze składkami na ubezpieczenia

społeczne, Fundusz Pracy i Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych.

4.

Określając współczynniki korygujące na podstawie ust. 3, Prezes Funduszu uwzględnia wysokość dodatkowych środków przekazanych świadczeniodawcom

zgodnie z § 4 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października

2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej, w sposób gwarantujący środki na wypłatę kwot, o których mowa w § 4 ust. 5 pkt 3 i §

4a tego rozporządzenia.

4a.

Prezes Funduszu określa współczynniki korygujące, o których mowa w ust. 2, dotyczące

świadczeń udzielanych przez

1)

ratowników medycznych oraz dyspozytorów medycznych udzielających świadczeń opieki

zdrowotnej w ramach umów w rodzaju ratownictwo medyczne, z wyłączeniem dyspozytorów

medycznych będących pielęgniarkami systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne;

2)

ratowników medycznych zatrudnionych na stanowiskach kierowniczych u dysponentów zespołów

ratownictwa medycznego, na których są wykonywane zadania polegające na kierowaniu

i zarządzaniu innymi ratownikami medycznymi lub dyspozytorami medycznymi;

3)

ratowników medycznych oraz pielęgniarki systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne, wykonujących

zawód w zespole ratownictwa medycznego u podwykonawcy;

4)

ratowników medycznych udzielających świadczeń opieki zdrowotnej w ramach umów w rodzaju

leczenie szpitalne, zatrudnionych w

a)

szpitalnych oddziałach ratunkowych,

b)

izbach przyjęć szpitali posiadających w lokalizacji tej izby oddziały niezbędne do

funkcjonowania szpitalnego oddziału ratunkowego, o których mowa w przepisach wydanych

na podstawie art. 34 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym

(Dz. U. z 2021 r. poz. 2053 i 2459).

4b.

Prezes Funduszu określa współczynniki korygujące, o których mowa w ust. 4a, z przeznaczeniem

środków wynikających z ustalenia tych współczynników na średni wzrost miesięcznego

wynagrodzenia osób wymienionych w ust. 4a, w tym składki na ubezpieczenie społeczne,

Fundusz Pracy, Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych

4c.

Prezes Funduszu określa współczynniki korygujące, o których mowa w ust. 4a, uwzględniając

wysokość dodatkowych środków przekazanych świadczeniodawcom zgodnie z § 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 4 stycznia 2019 r. zmieniającego rozporządzenie

w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

(Dz. U. poz. 34, 1629 i 2511, z 2020 r. poz. 545 i 2304 oraz z 2021 r. poz. 657), w sposób gwarantujący środki na wypłatę kwoty, o której mowa w § 3 pkt 1 tego rozporządzenia.

4d

Prezes Funduszu określa współczynniki korygujące, o których mowa w ust. 2, dotyczące

świadczeń udzielanych przez pracowników wykonujących zawód medyczny oraz przy udziale

pracowników działalności podstawowej, innych niż pracownicy wykonujący zawód medyczny,

zatrudnionych w podmiocie leczniczym, których wynagrodzenie zasadnicze jest niższe

od najniższego wynagrodzenia zasadniczego, ustalonego na zasadach określonych w ustawie z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego

niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1801), w celu przeznaczenia dodatkowych środków na pokrycie kosztów podwyższenia wynagrodzenia

zasadniczego tych pracowników do wysokości nie niższej niż najniższe wynagrodzenie

zasadnicze, z uwzględnieniem warunków określonych w tej ustawie.

4e

Prezes Funduszu określa współczynniki korygujące, o których mowa w ust. 2, dotyczące

świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych przez lekarzy i lekarzy dentystów, posiadających

specjalizację, którym na dzień 30 czerwca 2021 r. było należne wynagrodzenie podwyższone

w trybie art. 4 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. poz. 1532 i 2383 oraz z 2020 r. poz. 2401), biorąc pod uwagę wysokość dodatkowych środków przekazanych świadczeniodawcom zgodnie

z art. 7 tej ustawy.

4f

W przypadku zwiększenia po dniu 1 lipca 2021 r. kwoty zobowiązania Funduszu, o której

mowa w art. 136 ust. 1 pkt 5 ustawy, wynikającego ze wzrostu

1

wartości taryfy świadczeń ustalonej po tym dniu,

2)

wyceny świadczeń dokonanej przez Prezesa Funduszu w trybie § 15 ust. 3 i 4,

3)

ceny jednostkowej jednostki rozliczeniowej,

4)

ryczałtu,

5

ryczałtu systemu zabezpieczenia związanego ze zwiększeniem ceny jednostki sprawozdawczej

lub wartości taryfy świadczeń ustalonej po dniu 1 stycznia 2022 r.

- wartość współczynnika korygującego, o którym mowa w ust. 3, 4a, 4d i 4e, ulega zmniejszeniu

o wartość, o którą wzrosło zobowiązanie z tytułu tego wzrostu, proporcjonalnie do

udziału wartości danego współczynnika w sumie wartości współczynników, o których mowa

w ust. 3, 4a, 4d i 4e, do danej umowy.

4g

W przypadku umowy, o której mowa w art. 159a ust. 1 ustawy, zmniejszenie współczynnika

korygującego, o którym mowa w ust. 3, 4a, 4d i 4e, jest proporcjonalne do udziału

w tej umowie ryczałtu systemu zabezpieczenia lub wartości świadczeń opieki zdrowotnej

określonej dla szpitalnego oddziału ratunkowego lub izby przyjęć lub wartości świadczeń

opieki zdrowotnej w rodzajach, których dotyczy wzrost, o którym mowa w ust. 4f pkt

1-5.

5.

Dokumenty potwierdzające przeznaczenie środków wynikających z ustalenia współczynnika

korygującego na wynagrodzenia pielęgniarek i położnych, oraz osób, o których mowa

w ust. 4a, ustala Prezes Funduszu.

1.

W przypadku świadczeń rozliczanych na podstawie kapitacyjnej stawki rocznej, należność

z tytułu realizacji świadczeń za okres sprawozdawczy, określona w rachunku przekazywanym

przez świadczeniodawcę, stanowi sumę dwunastych części iloczynów liczby świadczeniobiorców

objętych opieką w poszczególnych grupach świadczeniobiorców i kapitacyjnych stawek

rocznych, z uwzględnieniem współczynników korygujących. W przypadku zaprzestania obejmowania

opieką świadczeniobiorców w trakcie okresu sprawozdawczego należność, o której mowa

w zdaniu pierwszym, jest ustalana jako suma dwunastych części iloczynów liczby świadczeniobiorców

objętych opieką w poszczególnych grupach świadczeniobiorców i kapitacyjnych stawek

rocznych, pomnożona przez iloraz liczby dni obejmowania opieką i liczby dni roboczych

w danym okresie sprawozdawczym, z uwzględnieniem współczynników korygujących.

2.

Liczba świadczeniobiorców, o której mowa w ust. 1, jest ustalana przez Fundusz

3

Liczbę świadczeniobiorców, o której mowa w ust. 1, ustaloną w sposób określony w ust.

2, świadczeniodawca przekazuje do Prezesa Funduszu do 7. dnia danego miesiąca w celu

weryfikacji. Prezes Funduszu przekazuje świadczeniodawcy do ostatniego dnia każdego

okresu sprawozdawczego informację o potwierdzonej liczbie świadczeniobiorców objętych

przez niego opieką oraz szablon rachunku. Przekazana informacja stanowi podstawę do

sporządzenia rachunku za dany okres sprawozdawczy.

4.

Należność z tytułu realizacji świadczeń za okres sprawozdawczy, udzielanych osobom

uprawnionym do świadczeń na podstawie przepisów o koordynacji, posiadających poświadczenie,

o którym mowa w art. 52 ust. 1 ustawy, może być określona w odrębnych rachunkach dotyczących

poszczególnych osób.

5.

Należność z tytułu realizacji świadczeń za okres sprawozdawczy, udzielanych świadczeniobiorcom,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2-4 ustawy, może być określona w odrębnych rachunkach.

1.

W przypadku świadczeń rozliczanych na podstawie ceny jednostkowej jednostki rozliczeniowej

należność z tytułu realizacji świadczeń za okres sprawozdawczy, określona w rachunku

przekazywanym przez świadczeniodawcę, stanowi sumę należności odpowiadających poszczególnym

zakresom świadczeń, uwzględniającą współczynniki korygujące.

2.

Należność dla danego zakresu świadczeń, o której mowa w ust. 1, stanowi iloczyn liczby

jednostek rozliczeniowych odpowiadających udzielonym świadczeniom i ceny jednostkowej

jednostki rozliczeniowej, z uwzględnieniem współczynników korygujących.

3.

Należność, o której mowa w ust. 2, nie może być większa od iloczynu liczby jednostek

rozliczeniowych i ceny jednostkowej jednostki rozliczeniowej, określonych w planie

rzeczowo-finansowym, dla danego zakresu świadczeń.

4.

Należność za bieżący okres sprawozdawczy, określona w rachunku, może być większa niż

wynikająca z ust. 3, w przypadku gdy łączna kwota należności za bieżący i poprzednie

okresy sprawozdawcze nie jest wyższa od sumy iloczynów liczb jednostek rozliczeniowych

i cen jednostkowych jednostek rozliczeniowych, określonych w planie rzeczowo-finansowym,

dla bieżącego i poprzednich okresów sprawozdawczych, dla danego zakresu świadczeń.

5.

Postanowienia ust. 1-4 obejmują rozliczenie świadczeń udzielonych osobom uprawnionym

do świadczeń na podstawie przepisów o koordynacji oraz świadczeniobiorcom wymienionym

w art. 2 ust. 1 pkt 2-4 oraz w art. 12 pkt 2-4, 6 i 9 ustawy.

6.

Należność z tytułu realizacji świadczeń, za okres sprawozdawczy, udzielanych osobom

uprawnionym do świadczeń na podstawie przepisów o koordynacji, świadczeniobiorcom

wymienionym w art. 2 ust. 1 pkt 1-4, art. 12 pkt 2-4, 6 i 9 ustawy, oraz osobom posiadającym

prawo do świadczeń, o których mowa w art. 67 ust. 4-7 ustawy, może być określona w

odrębnych rachunkach dotyczących poszczególnych osób.

7.

Należność z tytułu realizacji świadczeń, za okres sprawozdawczy, udzielanych świadczeniobiorcom

wymienionym w art. 2 ust. 1 pkt 2-4 oraz w art. 12 pkt 2-4, 6 i 9 ustawy, może być

określona w przekazywanych przez świadczeniodawcę odrębnych rachunkach.

8.

Przepisy ust. 1, 2, 5-7 stosuje się odpowiednio do rozliczania umów na zaopatrzenie

w wyroby medyczne oraz ich naprawę na zlecenie osoby uprawnionej, o których mowa w

art. 38 ustawy o refundacji.

1.

W przypadku świadczeń rozliczanych ryczałtem należność z tytułu realizacji świadczeń,

za okres sprawozdawczy, określona w rachunku przekazywanym przez świadczeniodawcę,

stanowi część kwoty zobowiązania za dany zakres świadczeń

1)

proporcjonalną do liczby dni w miesiącu, który jest okresem sprawozdawczym - w przypadku

ryczałtu dobowego;

2)

stanowiącą iloczyn odwrotności liczby okresów sprawozdawczych w okresie rozliczeniowym

i kwoty zobowiązania - w przypadku ryczałtu miesięcznego.

2.

Należność, o której mowa w ust. 1, nie obejmuje kosztów świadczeń udzielonych osobom

uprawnionym do świadczeń na podstawie przepisów o koordynacji, z wyjątkiem umów w

rodzaju świadczeń ratownictwo medyczne.

3.

Należność z tytułu realizacji świadczeń, za okres sprawozdawczy, stanowiąca równowartość

rzeczywistych kosztów świadczeń udzielonych osobom uprawnionym do świadczeń na podstawie

przepisów o koordynacji, może być określona w odrębnym rachunku.

4

Świadczeniodawca na wniosek Funduszu przedstawia Prezesowi Funduszu albo dyrektorowi

oddziału wojewódzkiego Funduszu, z którym zawarł umowę, kalkulację rzeczywistych kosztów,

o których mowa w ust. 3, w celu ich weryfikacji.

1.

W przypadku świadczeń rozliczanych ryczałtem systemu zabezpieczenia należność z tytułu

realizacji świadczeń, za okres sprawozdawczy, określona w rachunku przekazywanym przez

świadczeniodawcę, stanowi część kwoty zobowiązania wynoszącą iloczyn odwrotności liczby

okresów sprawozdawczych w okresie rozliczeniowym i kwoty zobowiązania.

2.

W przypadku zmiany wysokości ryczałtu systemu zabezpieczenia w trakcie okresu rozliczeniowego

skutki tej zmiany uwzględnia się w rachunku za okres sprawozdawczy, w którym dokonano

zmiany.

3.

Należność, o której mowa w ust. 1, obejmuje koszty świadczeń udzielonych osobom uprawnionym

do świadczeń na podstawie przepisów o koordynacji.

1.

W przypadku zawarcia z Funduszem, na obszarze tego samego oddziału wojewódzkiego Funduszu,

umów na co najmniej dwa z następujących rodzajów świadczeń

1)

ambulatoryjna opieka specjalistyczna,

2)

leczenie szpitalne,

3)

opieka psychiatryczna i leczenie uzależnień,

4)

rehabilitacja lecznicza,

5)

świadczenia zdrowotne kontraktowane odrębnie,

6)

świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze w ramach opieki długoterminowej,

7)

opieka paliatywna i hospicyjna

- strony umowy, na wniosek świadczeniodawcy, składany nie później niż 30 dni po upływie

kwartału kalendarzowego, dokonają zmian zawartych umów, polegających na zwiększeniu

kwoty zobowiązania ustalonej dla jednego lub kilku rodzajów świadczeń i jednoczesnym

zmniejszeniu kwoty zobowiązania za ten kwartał ustalonej dla pozostałych rodzajów

świadczeń, z uwzględnieniem art. 158 ustawy.

2

Prezes Funduszu albo dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu rozpatruje wniosek w

terminie 14 dni od dnia jego otrzymania. Wniosek dotyczący ostatniego kwartału roku

kalendarzowego jest składany do dnia 15 grudnia roku, którego dotyczy.

3

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku zawarcia z Funduszem, na obszarze

tego samego oddziału wojewódzkiego Funduszu, co najmniej dwóch umów na ten sam rodzaj

świadczeń.

4.

Zmiany umów, o których mowa w ust. 1, nie mogą spowodować

1)

zwiększenia łącznej kwoty zobowiązania Funduszu wobec świadczeniodawcy, z tytułu wszystkich

zawartych z nim umów;

2)

zmniejszenia kwot zobowiązań ustalonych dla poszczególnych rodzajów świadczeń, o więcej

niż 15%, dla każdego rodzaju świadczeń, określonych w umowach na pierwszy dzień okresu

rozliczeniowego;

3)

zmniejszenia kwot zobowiązań ustalonych dla poszczególnych zakresów świadczeń w ramach

danego rodzaju świadczeń, o więcej niż 20%, dla danego zakresu świadczeń, określonych

w umowach na pierwszy dzień okresu rozliczeniowego;

4)

ograniczenia dostępności do świadczeń.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się do

1)

umów zawieranych w rodzaju leczenie szpitalne - świadczenia wysokospecjalistyczne,

w części świadczeń niefinansowanych z budżetu państwa;

2)

umów zawieranych odrębnie na poszczególne zakresy świadczeń w ramach rodzajów świadczeń,

o których mowa w ust. 1, z wyłączeniem umów dotyczących programów lekowych oraz chemioterapii

określonych w art. 15 ust. 2 pkt 15 i 16 ustawy.

1.

Strony umowy, na wniosek świadczeniodawcy składany nie później niż 30 dni po upływie

kwartału kalendarzowego, dokonają zmiany zawartej umowy, polegającej na zwiększeniu

kwoty zobowiązania ustalonej dla jednego lub kilku zakresów świadczeń przy jednoczesnym

zmniejszeniu kwoty zobowiązania za ten kwartał ustalonej dla pozostałych zakresów

świadczeń, z uwzględnieniem art. 158 ustawy.

2

Prezes Funduszu albo dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu rozpatruje wniosek w

terminie 14 dni od dnia jego otrzymania. Wniosek dotyczący ostatniego kwartału roku

kalendarzowego jest składany do dnia 15 grudnia roku, którego dotyczy.

3.

Zmiana umowy, o której mowa w ust. 1, nie może spowodować

1)

zwiększenia łącznej kwoty zobowiązania Funduszu wobec świadczeniodawcy, z tytułu zawartej

umowy;

2)

zmniejszenia kwot zobowiązań ustalonych dla poszczególnych zakresów świadczeń, o więcej

niż 20%, dla każdego zakresu świadczeń, określonych w umowie na pierwszy dzień okresu

rozliczeniowego;

3)

ograniczenia dostępności do świadczeń.

W przypadku dokonania zmiany w umowach w trybach określonych w § 20 i 21 świadczeniodawcy

nie przysługuje roszczenie przeciwko Funduszowi o zapłatę za świadczenia wykonane

ponad kwotę zobowiązania odpowiednio w rodzajach albo zakresach świadczeń, których

dotyczyło zmniejszenie kwoty zobowiązania.

1.

Podstawą rozliczeń i płatności za świadczenia udzielone w okresie sprawozdawczym jest

rachunek, wystawiony na podstawie szablonu rachunku, wraz z raportem statystycznym,

zwane dalej „dokumentami rozliczeniowymi”. Świadczeniodawcy przysługuje prawo do korygowania

raportu statystycznego w terminie 40 dni po upływie okresu rozliczeniowego.

2.

W przypadku świadczeń, dla których określono kapitacyjną stawkę roczną, świadczeniodawca

składa rachunek sporządzony na podstawie informacji, o której mowa w § 17 ust. 2,

i szablonu rachunku.

3

Dokumenty rozliczeniowe świadczeniodawca składa Prezesowi Funduszu albo dyrektorowi

oddziału wojewódzkiego Funduszu, z którym zawarł umowę, w terminie do 10. dnia każdego

miesiąca, za miesiąc poprzedni.

4.

W przypadku świadczeń leczenia uzdrowiskowego dokumenty rozliczeniowe świadczeniodawca

składa w terminie 5 dni po zakończeniu okresu sprawozdawczego.

5.

W przypadku świadczeń udzielonych osobom uprawnionym do świadczeń na podstawie przepisów

o koordynacji, świadczeniodawca jest obowiązany przekazać kopię właściwego formularza

E 112 lub E 123, kopię dokumentu przenośnego S2, S3 albo DA1, kopię poświadczenia

lub kopię Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego albo kopię certyfikatu zastępującego

Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego, a także określić tryb przyjęcia pacjenta

czasowo przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W przypadku gdy niemożliwe

jest sporządzenie kopii dokumentu potwierdzającego prawo do świadczeń, świadczeniodawca

przedstawia odpis dokumentu. Świadczeniodawca ponosi odpowiedzialność za umieszczenie

błędnych lub niekompletnych danych zawartych w odpisie.

6

Przepisów ust. 5 nie stosuje się w przypadku, gdy

1)

prawo do świadczeń zostało potwierdzone w sposób określony w art. 50 ust. 1 albo 3

ustawy lub

2)

świadczeniodawca otrzymał za pośrednictwem dedykowanych serwisów internetowych lub

usług informatycznych, o których mowa w § 10 ust. 1, informację o braku konieczności

przekazania kopii albo odpisu dokumentu, o którym mowa w ust. 5.

6a

Fundusz niezwłocznie informuje świadczeniodawcę, na jego wniosek, za pośrednictwem

dedykowanych serwisów internetowych lub usług informatycznych, o których mowa w §

10 ust. 1, o braku konieczności przekazania kopii albo odpisu dokumentu, o którym

mowa w ust. 5.

7

Raport statystyczny i informację, o której mowa w § 17 ust. 2, świadczeniodawca przekazuje

w postaci elektronicznej.

8

Świadczeniodawca składa Funduszowi rachunek w postaci elektronicznej

1)

z wykorzystaniem dedykowanego serwisu internetowego lub usług informatycznych, o których

mowa w § 10 ust. 1;

2)

zgodnie z formatem ustalonym przez Prezesa Funduszu.

9

W przypadku braku możliwości złożenia Funduszowi rachunku w postaci elektronicznej,

dopuszcza się złożenie rachunku w postaci papierowej. Dane zawarte w rachunku świadczeniodawca

przekazuje w postaci elektronicznej w sposób, o którym mowa w ust. 8.

1.

Należności z tytułu realizacji umowy za okres sprawozdawczy Fundusz

2.

W przypadku świadczeń finansowanych z budżetu państwa na podstawie ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym dopuszcza się możliwość wypłacenia należności za miesiąc grudzień w tym samym miesiącu

wyłącznie na podstawie dostarczonych przez świadczeniodawcę rachunków. Pozostałe dokumenty

rozliczeniowe powinny zostać dostarczone przez świadczeniodawcę w terminie określonym

w § 23 ust. 3.

3.

W przypadku świadczeń wysokospecjalistycznych finansowanych z budżetu państwa dopuszcza

się możliwość wypłacenia należności za miesiąc grudzień w tym samym miesiącu, na wniosek

świadczeniodawcy złożony do dnia 7 grudnia i na podstawie prognozy wydatków na te

świadczenia, ustalonej przez Fundusz

3a

W przypadku leków stosowanych w świadczeniach z zakresu ratunkowego dostępu do technologii

lekowej, o którym mowa w art. 15 ust. 2 pkt 17a ustawy, finansowanych z Funduszu Medycznego,

o którym mowa w ustawie z dnia 7 października 2020 r. o Funduszu Medycznym

(Dz. U. poz. 1875), dopuszcza się możliwość wypłacenia należności za miesiąc grudzień w tym samym miesiącu,

na wniosek świadczeniodawcy złożony do dnia 7 grudnia i na podstawie prognozy wydatków

na te świadczenia, ustalonej przez Fundusz w oparciu o harmonogram realizacji umowy

świadczeniodawcy. Przepis ust. 3 zdanie drugie i trzecie stosuje się.

4.

Jeżeli termin płatności upływa w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, to płatności

dokonuje się poprzedniego dnia roboczego.

5

Jeżeli Fundusz nie dokona płatności należności w terminie, o którym mowa w ust. 1,

3 i 3a, świadczeniodawcy przysługują odsetki ustawowe.

6

Prezes Funduszu albo dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu, uwzględniając stan

posiadanych środków finansowych i sytuację finansową świadczeniodawcy, może dokonać

płatności należności za świadczenia udzielone w okresie krótszym niż okres sprawozdawczy,

lecz nie krótszym niż 7 dni, po spełnieniu przez świadczeniodawcę wymagań, o których

mowa w ust. 1. Płatności dokonuje się przelewem na rachunek bankowy określony w umowie,

zgodnie z kolejnością złożenia prawidłowych dokumentów rozliczeniowych.

Należność z tytułu umowy za realizację świadczeń leczenia uzdrowiskowego Fundusz

1.

Nieprzedstawienie przez świadczeniodawcę dokumentów rozliczeniowych i informacji,

o której mowa w § 17 ust. 2, w terminach, o których mowa w § 23 ust. 3 i 4, albo nieprzekazanie

danych do rejestru medycznego utworzonego na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia, zwanego dalej „rejestrem medycznym”, powoduje przesunięcie terminu płatności odpowiednio

o czas opóźnienia w ich przedstawieniu albo przekazaniu.

2.

Przedstawienie przez świadczeniodawcę niekompletnych dokumentów rozliczeniowych, informacji,

o której mowa w § 17 ust. 2, dokumentów, o których mowa w § 23 ust. 5, lub przedstawienie

dokumentów sporządzonych w sposób nieprawidłowy i nierzetelny albo przekazanie niekompletnych

danych do rejestru medycznego, powoduje wstrzymanie płatności należności, w zakresie

rozliczenia albo kompletności danych, do których Fundusz powziął zastrzeżenia.

3.

Podmiot prowadzący rejestr medyczny zawiadamia Fundusz o

1)

nieprzekazaniu danych, o którym mowa w ust. 1,

2)

przekazaniu niekompletnych danych, o którym mowa w ust. 2,

3)

uzupełnieniu danych w rejestrze medycznym

- w terminie 7 dni od dnia zaistnienia danej okoliczności.

4.

Fundusz informuje świadczeniodawcę o przyczynie wstrzymania płatności, w terminie

5 dni roboczych od dnia przyjęcia dokumentów rozliczeniowych, informacji, o której

mowa w § 17 ust. 2, lub dokumentów, o których mowa w § 23 ust. 5, albo zawiadomienia,

o którym mowa w ust. 3 pkt 1 lub 2. W przypadku wstrzymania przez Fundusz płatności

w całości lub w części świadczeniodawca jest obowiązany do uzupełnienia lub usunięcia

nieprawidłowości w dokumentach rozliczeniowych, informacji, o której mowa w § 17 ust.

2, dokumentach, o których mowa w § 23 ust. 5, lub wystawienia korygujących dokumentów

rozliczeniowych albo przekazania danych do rejestru medycznego, w terminie 7 dni od

dnia otrzymania informacji o stwierdzonych uchybieniach.

5.

Fundusz dokonuje płatności wstrzymanych należności w terminie 5 dni roboczych od dnia

otrzymania uzupełnionych lub poprawionych dokumentów rozliczeniowych, informacji,

o której mowa w § 17 ust. 2, dokumentów, o których mowa w § 23 ust. 5, lub otrzymania

korygujących dokumentów rozliczeniowych albo zawiadomienia, o którym mowa w ust. 3

pkt 3.

1.

Płatności uważa się za dokonane w dniu uznania rachunku bankowego świadczeniodawcy.

2.

Rozliczenie wykonania umowy za dany okres rozliczeniowy następuje najpóźniej w terminie

45 dni od dnia upływu tego okresu.

1.

W przypadku stwierdzenia przez Fundusz przekazania świadczeniodawcy nienależnych środków

finansowych, kwota przekazanych środków podlega zwrotowi w terminie 14 dni od dnia

otrzymania przez świadczeniodawcę wezwania Funduszu do ich zwrotu. W przypadku gdy

termin określony w wezwaniu do zapłaty przypada wcześniej niż termin dokonania kolejnej

płatności przez Fundusz, świadczeniodawca jest obowiązany do dokonania zlecenia przelewu

w dniu dokonania płatności przez Fundusz.

2

W przypadku gdy obowiązek zwrotu środków finansowych wynika z zakwestionowania wykonanych

świadczeń, świadczeniodawca jest obowiązany złożyć Funduszowi korygujące dokumenty

rozliczeniowe.

3

W przypadku zakończenia procedury, o której mowa w art. 61s, art. 61t, art. 61x albo

art. 160 i art. 161 ustawy, oraz niedokonania zwrotu środków finansowych przez świadczeniodawcę,

Fundusz dokonuje potrącenia tych środków wraz z odsetkami ustawowymi z należności przysługującej świadczeniodawcy. Odsetki ustawowe nie przysługują Funduszowi

za okres od dnia, w którym upłynął termin określony w ustawie do rozpatrzenia zastrzeżeń

do wystąpienia pokontrolnego lub zażalenia na czynności Prezesa Funduszu albo dyrektora

oddziału wojewódzkiego Funduszu, do dnia jego rozpatrzenia.

1.

Umowa może zawierać zastrzeżenie o możliwości nałożenia przez dyrektora oddziału wojewódzkiego

Funduszu lub Prezesa Funduszu kary umownej w razie stwierdzenia niewykonania lub nienależytego

wykonania umowy, z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy.

2.

Wysokość kary umownej ustala się z uwzględnieniem kwoty zobowiązania określonej w

umowie oraz rodzaju i wagi stwierdzonych nieprawidłowości.

3.

W razie ponownego stwierdzenia naruszeń, które zostały stwierdzone również uprzednio

w czasie obowiązywania umowy, wysokość kary umownej w przypadku powtarzającego się

naruszenia ustala się jako kwotę wyższą od ustalonej uprzednio, z zastrzeżeniem §

30 ust. 4.

4.

W wezwaniu do zapłaty określa się każdorazowo wysokość kary umownej oraz termin zapłaty,

który nie może być krótszy niż 14 dni od dnia otrzymania wezwania przez świadczeniodawcę.

W przypadku gdy termin określony w wezwaniu do zapłaty przypadnie wcześniej niż termin

dokonania kolejnej płatności przez Fundusz, świadczeniodawca jest obowiązany do dokonania

zlecenia przelewu w dniu dokonania płatności przez Fundusz.

4a.

W przypadku gdy obowiązek zapłaty kary umownej wynika z wystąpienia pokontrolnego

sporządzonego w wyniku kontroli przeprowadzonej na podstawie art. 61a ust. 1 ustawy

lub z czynności, o których mowa w art. 61x ustawy, dotyczących zakresu, o którym mowa

w art. 61a ust. 1 ustawy, należności z tego tytułu pobiera lub dochodzi Prezes Funduszu

lub dyrektor właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu.

5.

W razie bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 4, Fundusz

6

W przypadku zakończenia procedury, o której mowa w art. 61s, art. 61t, art. 61x albo

art. 160 i art. 161 ustawy, oraz niedokonania wpłaty środków przez świadczeniodawcę,

Prezes Funduszu lub dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu dokonuje potrącenia należności

z tytułu kary umownej wraz z odsetkami ustawowymi z należności przysługującej świadczeniodawcy. Odsetki ustawowe nie przysługują Funduszowi

za okres od dnia, w którym upłynął termin określony w ustawie do rozpatrzenia zastrzeżeń

do wystąpienia pokontrolnego lub zażalenia na czynności Prezesa Funduszu albo dyrektora

oddziału wojewódzkiego Funduszu, do dnia jego rozpatrzenia.

7.

Fundusz jest uprawniony do dochodzenia odszkodowania przewyższającego wysokość kary

umownej.

8.

(uchylony).

1.

W przypadku zastrzeżenia w umowie kar umownych, w razie niewykonania lub wykonania

umowy niezgodnie z jej postanowieniami, z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy,

wysokość kary umownej wynosi

1)

do 2% kwoty zobowiązania wynikającego z umowy za każde stwierdzone naruszenie w przypadku

a)

obciążania świadczeniobiorcy lub osoby uprawnionej do świadczeń na podstawie przepisów

o koordynacji kosztami leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego

i wyrobów medycznych w przypadkach, o których mowa w art. 35 ustawy,

b)

utrudniania czynności kontrolnych,

c)

pobierania nienależnych opłat od świadczeniobiorcy lub osoby uprawnionej do świadczeń

na podstawie przepisów o koordynacji za świadczenia będące przedmiotem umowy,

d)

nieuzasadnionej odmowy udzielenia świadczeń świadczeniobiorcy lub osobie uprawnionej

do świadczeń na podstawie przepisów o koordynacji świadczeń,

e)

niewykonania przez świadczeniodawcę w terminie zaleceń pokontrolnych,

f

udzielania świadczeń w sposób lub w warunkach nieodpowiadających wymogom określonym

w obowiązujących przepisach lub umowie;

2)

do 1% kwoty zobowiązania określonej w umowie, za każde stwierdzone naruszenie, w przypadku

a)

nieudzielania świadczeń w czasie lub miejscu ustalonym w umowie,

b)

udzielania świadczeń przez osoby nieuprawnione lub nieposiadające kwalifikacji i uprawnień

do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w określonym zakresie lub określonej dziedzinie

medycyny,

c)

przedstawienia przez świadczeniodawcę danych niezgodnych ze stanem faktycznym, na

podstawie których Fundusz dokonał płatności nienależnych środków finansowych,

d)

przedstawienia przez świadczeniodawcę danych niezgodnych ze stanem faktycznym, na

podstawie których Fundusz ustala stawkę ryczałtu systemu zabezpieczenia;

3)

do 1% kwoty zobowiązania określonej w umowie, za każdy rodzaj stwierdzonego naruszenia,

o którym mowa w lit. a-h, w przypadku

a)

nieprowadzenia list oczekujących na udzielenie świadczenia lub prowadzenia tych list

w sposób naruszający przepisy prawa,

b)

nieprzekazywania w terminie oraz zgodnie ze stanem faktycznym

-

danych dotyczących list oczekujących,

-

informacji o pierwszym wolnym terminie udzielenia świadczenia,

c)

niewykonywania obowiązków wynikających z § 13 ust. 1,

d)

gromadzenia informacji lub prowadzenia dokumentacji, w tym dokumentacji medycznej,

w sposób naruszający przepisy prawa,

e)

niepodania do wiadomości świadczeniobiorców zasad rejestracji i organizacji udzielania

świadczeń, zgodnie z § 11 ust. 1, 4 lub 5,

f)

nieumieszczenia informacji, o której mowa w § 11 ust. 2 lub 3,

g)

nieprzekazania w terminie oraz zgodnie ze stanem faktycznym informacji, o której mowa

w § 9 ust. 2 lub § 34 ust. 1;

h)

(uchylona);

4)

w przypadku niewykonania obowiązku, o którym mowa w § 10a

a)

5000 zł dla podmiotów leczniczych wykonujących działalność leczniczą w rodzaju świadczenia

szpitalne,

b)

1000 zł dla podmiotów innych niż wymienione w lit. a.

1a.

W umowach, których dotyczą współczynniki korygujące, o których mowa w § 16 ust. 3

i 4a, zastrzega się karę umowną w wysokości do 5% środków określonych zgodnie z §

16 ust. 3 i 4a oraz postanowienia o zwrocie tych środków, w przypadku ich nieprzeznaczenia

w sposób określony w § 16 ust. 3, 4, 4b i 4c.

2.

Kwotą zobowiązania stanowiącą podstawę nałożenia kary umownej jest kwota zobowiązania

w okresie rozliczeniowym, którego dotyczą stwierdzone naruszenia.

3.

Kary umowne, nałożone przez Fundusz, podlegają sumowaniu, przy czym łączna wysokość

nałożonych kar umownych nie może przekraczać 4% kwoty zobowiązania wynikającego z

umowy dla okresu rozliczeniowego, którego dotyczyły naruszenia.

4.

W przypadku umowy o udzielanie świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej, z wyłączeniem

umowy dotyczącej nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej, albo umowy o zaopatrzenie

w wyroby medyczne na zlecenie osoby uprawnionej oraz ich naprawy, o których mowa w

art. 38 ustawy o refundacji, maksymalna kwota kary umownej odnosi się do kwoty wypłaconej

świadczeniodawcy z tytułu realizacji umowy w okresie rozliczeniowym, którego dotyczyły

stwierdzone naruszenia.

1.

Umowa może zawierać zastrzeżenie, że w przypadku wystawienia recepty na leki, środki

spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyroby medyczne objęte refundacją

1)

przez osobę niebędącą osobą uprawnioną, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji,

lub

2)

pacjentom niebędącym świadczeniobiorcami albo osobami uprawnionymi, o których mowa

w art. 67 ust. 4-7 ustawy, lub

3)

w przypadku braku zasadności ordynowania leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia

żywieniowego i wyrobu medycznego w danym wskazaniu

- dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu albo Prezes Funduszu może nałożyć na świadczeniodawcę

karę umowną w kwocie stanowiącej równowartość kwoty refundacji cen tych leków, środków

spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobów medycznych, wraz z odsetkami

ustawowymi od dnia dokonania refundacji.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w odniesieniu do zaopatrzenia w wyroby medyczne

na zlecenie osoby uprawnionej, oraz ich naprawy, o których mowa w art. 38 ustawy o

refundacji, finansowanych w całości lub w części przez Fundusz.

3.

Wysokość i termin zapłaty kary umownej, o której mowa w ust. 1 i 2, dyrektor oddziału

wojewódzkiego Funduszu albo Prezes Funduszu określa w pisemnym wezwaniu do zapłaty.

Termin zapłaty kary umownej nie może być krótszy niż 14 dni od dnia otrzymania wezwania.

Przepisy § 29 ust. 6 stosuje się.

Fundusz

1.

W przypadku gdy umowa zostaje zawarta na okres dłuższy niż rok, kwoty zobowiązań w

poszczególnych zakresach na następne okresy rozliczeniowe są ustalane corocznie, w

terminie do dnia 30 listopada, chyba że strony postanowią inaczej. W tym samym terminie

są ustalane warunki finansowania świadczeń w umowie niezawierającej kwoty zobowiązania.

2

Propozycje kwot zobowiązań i warunków finansowania świadczeń, o których mowa w ust.

1, przedstawia świadczeniodawcy dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu, z którym

świadczeniodawca zawarł umowę, albo Prezes Funduszu w terminie do dnia 31 października,

chyba że strony postanowią inaczej.

3.

Przygotowanie propozycji, o których mowa w ust. 2, oraz ustalenie kwot zobowiązania

na następne okresy rozliczeniowe uwzględnia

1)

warunki finansowania ustalone na podstawie postępowań w sprawie zawarcia umów, w tym

podlegające ocenie w trakcie tych postępowań;

2)

wysokość kwot zobowiązania oraz realizację świadczeń w bieżącym i poprzednich okresach

rozliczeniowych, z uwzględnieniem zmian w umowach, w tym przesunięć między zakresami

i rodzajami świadczeń, o których mowa w § 20 i 21;

3)

zmiany zasobów świadczeniodawców w zakresie zdolności do udzielania określonej liczby

świadczeń oraz spełnienia ustalonych wymagań jakościowych wynikających z przepisów

odrębnych i ofert złożonych w postępowaniach w sprawie zawarcia umowy.

4.

Ustalenie kwot zobowiązań i warunków finansowania świadczeń, o których mowa w ust.

1, stanowi podstawę sporządzenia i podpisania planu rzeczowo-finansowego.

5.

W przypadku nieustalenia kwoty zobowiązania albo warunków finansowania, o których

mowa w ust. 1, w terminie określonym w ust. 1, umowa ulega rozwiązaniu z ostatnim

dniem lutego następnego roku.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, Fundusz

7.

W przypadku gdy okres rozliczeniowy kończy się przed upływem roku kalendarzowego,

przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio. Termin ustalenia kwoty zobowiązania albo

warunków finansowania świadczeń następuje miesiąc przed zakończeniem okresu rozliczeniowego.

W przypadku nieustalenia kwoty zobowiązania albo warunków finansowania umowa ulega

rozwiązaniu po upływie kolejnych dwóch miesięcy.

Do umów na zaopatrzenie w wyroby medyczne na zlecenie osoby uprawnionej oraz ich naprawę

nie stosuje się przepisów § 8 ust. 2, § 9 ust. 2-5, § 11 ust. 4 pkt 1-3, 7, 8 i 11

oraz ust. 5, § 12-15, § 16 ust. 1, § 17, § 19-22, § 23 ust. 2, 4 i 6 oraz § 32.

1

Przepisów § 2 ust. 2, § 15, § 20-22 i § 32 nie stosuje się do umów

1)

w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna, z wyłączeniem umów dotyczących nocnej i świątecznej

opieki zdrowotnej;

2)

o których mowa w art. 159a ust. 1 ustawy w odniesieniu do świadczeń rozliczanych ryczałtem

systemu zabezpieczenia.

2.

W odniesieniu do świadczeń rozliczanych ryczałtem systemu zabezpieczenia Prezes

1.

W przypadku gdy świadczeniodawca zamierza dokonać zmian podstaw formalno-prawnych

prowadzonej działalności, mających wpływ na sposób realizacji umowy, jest on obowiązany

do pisemnego poinformowania o tym zamiarze Prezesa Funduszu albo dyrektora oddziału

wojewódzkiego Funduszu, z którymi zawarł umowę, nie później niż 30 dni przed ich dokonaniem.

Świadczeniodawca w terminie 7 dni od dnia dokonania tych zmian informuje Prezesa Funduszu

albo dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, z którym zawarł umowę, o dokonaniu

zmian.

2.

O zamiarze rozwiązania, likwidacji lub zaprzestania działalności świadczeniodawca

niezwłocznie informuje Prezesa Funduszu albo dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu,

z którym zawarł umowę.

1.

O zaistnieniu okoliczności stanowiących przeszkodę w wykonaniu umowy świadczeniodawca

niezwłocznie informuje Prezesa Funduszu albo dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu,

z którym zawarł umowę, który wyznacza świadczeniodawcy termin do jej usunięcia, uwzględniając

rodzaj przeszkody i możliwość jej usunięcia w określonym terminie.

2.

W przypadku nieusunięcia przeszkody w wyznaczonym terminie lub niemożności jej usunięcia

Prezes Funduszu albo dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu, z którym świadczeniodawca

zawarł umowę, może rozwiązać umowę w całości albo w części, w której nie może być

realizowana, bez zachowania okresu wypowiedzenia.

1.

Prezes Funduszu albo dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu może rozwiązać umowę

w części albo w całości, bez zachowania okresu wypowiedzenia w przypadku

1)

utraty przez świadczeniodawcę uprawnień koniecznych do udzielania świadczeń;

2)

naruszenia przepisu art. 132 ust. 3 ustawy;

3)

naruszenia § 6 ust. 1 lub 4, lub § 8;

4)

udzielania świadczeń w sposób i w warunkach istotnie nieodpowiadających wymogom określonym

w obowiązujących przepisach prawa lub umowie;

5)

przerwy w udzielaniu świadczeń lub ograniczenia ich dostępności uniemożliwiających

Funduszowi wywiązanie się z terminowego i pełnego wykonania zobowiązań wobec świadczeniobiorców,

z zastrzeżeniem § 9;

5a

udzielenia przez świadczeniodawcę w ramach umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna porad lekarskich za pośrednictwem systemów teleinformatycznych

lub systemów łączności w liczbie przekraczającej 90% wszystkich porad lekarskich zrealizowanych

przez świadczeniodawcę w okresie sprawozdawczym;

6

wielokrotnego przedstawiania przez świadczeniodawcę nieprawdziwych lub niezgodnych

ze stanem faktycznym danych lub informacji, będących dla Funduszu podstawą ustalenia

kwoty należności;

7)

przedstawienia przez świadczeniodawcę nieprawdziwych lub niezgodnych ze stanem faktycznym

danych lub informacji, mających wpływ na zawarcie umowy w postępowaniu w sprawie zawarcia

umowy;

8)

udaremnienia kontroli świadczeniodawcy przeprowadzanej przez Fundusz;

9)

niewykonania przez świadczeniodawcę zaleceń pokontrolnych, z przyczyn leżących po

stronie świadczeniodawcy, jeżeli w tym przypadku nie nałożono kary umownej z tego

tytułu.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2-5, rozwiązanie umowy w części albo w

całości, bez zachowania okresu wypowiedzenia, wymaga uprzedniego wezwania świadczeniodawcy

do usunięcia naruszeń w terminie 14 dni albo dłuższym, jeżeli strony tak ustalą.

3

W przypadku nieusunięcia naruszeń, o których mowa w ust. 2, w wyznaczonym terminie,

Prezesowi Funduszu albo dyrektorowi oddziału wojewódzkiego Funduszu przysługuje uprawnienie,

o którym mowa w ust. 1.

4

Wniesienie zażalenia na czynności Prezesa Funduszu lub dyrektora oddziału wojewódzkiego

Funduszu związane z obowiązkiem usunięcia naruszeń, o których mowa w ust. 2, zawiesza

bieg terminu rozwiązania umowy do czasu rozpatrzenia zażalenia przez Prezesa Funduszu,

z wyjątkiem sytuacji, o której mowa w ust. 5.

5.

W przypadku wystąpienia zagrożenia zdrowia lub życia świadczeniobiorców w związku

z zaistnieniem okoliczności, o których mowa w ust. 1, rozwiązanie umowy w części albo

w całości bez zachowania okresu wypowiedzenia nie wymaga uprzedniego wezwania świadczeniodawcy

do usunięcia naruszeń.

Świadczeniodawca może rozwiązać umowę bez zachowania okresu wypowiedzenia w przypadku

niedokonania przez Fundusz

Umowa wygasa w całości lub w części

1)

w przypadku ustania bytu prawnego świadczeniodawcy lub zaprzestania prowadzenia przez

świadczeniodawcę działalności leczniczej w zakresie wynikającym z umowy, w zakładzie

leczniczym podmiotu leczniczego, w którym działalność ta jest wykonywana;

2)

w przypadku zaistnienia okoliczności, za które strona nie ponosi odpowiedzialności,

a które uniemożliwiają wykonywanie umowy.

(uchylony).

1

Oświadczenia Funduszu wymagające doręczenia świadczeniodawcy na piśmie są skuteczne,

jeżeli zostaną dokonane

1)

listem poleconym na adres siedziby świadczeniodawcy lub wskazany przez niego adres

do doręczeń lub

2)

za pośrednictwem dedykowanych serwisów internetowych lub usług informatycznych, o

których mowa w § 10 ust. 1, przy zapewnieniu, że składający oświadczenie uzyska potwierdzenie

doręczenia pisma.

2.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 1, mogą być doręczone w inny zwyczajowo przyjęty

sposób, z zastrzeżeniem że fakt oraz data doręczenia zostaną potwierdzone podpisem

odbiorcy.

3

W przypadku niepoinformowania przez świadczeniodawcę Prezesa Funduszu albo dyrektora

oddziału wojewódzkiego Funduszu, z którym zawarł umowę, o zmianie adresu siedziby

lub adresu do doręczeń, doręczenie oświadczeń, o których mowa w ust. 1, jest skuteczne,

jeżeli zostało dokonane pod dotychczasowym adresem.

Do oświadczeń świadczeniodawcy wymagających doręczenia Funduszowi na piśmie § 40 stosuje

się odpowiednio.

(uchylony).

1

Z zastrzeżeniem przypadków wynikających ze zmiany obowiązujących przepisów prawa oraz

ust. 3-5, umowa nie może zostać wypowiedziana z powodu braku zgody jednej ze stron

na zmianę treści umowy.

2.

W przypadku braku zgody strony na wprowadzenie niezbędnych zmian w treści umowy, wynikających

ze zmian stanu prawnego, umowa ulega rozwiązaniu z zachowaniem okresu wypowiedzenia,

przy czym ten okres może zostać skrócony nie więcej niż do jednego miesiąca.

3

W przypadku gdy świadczeniodawca rażąco narusza obowiązek realizowania umowy zgodnie

z planem rzeczowo-finansowym, polegający na nienależytym wykonywaniu umowy, Prezes

Funduszu albo dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu może wypowiedzieć, z zachowaniem

30-dniowego okresu wypowiedzenia, dotychczasowe warunki umowy w zakresie kwoty zobowiązania

i zaproponować nowe, odpowiadające dotychczasowemu wykonywaniu umowy. Nowe warunki

obowiązują od pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie okresu wypowiedzenia.

4.

W przypadku odmowy przyjęcia przez świadczeniodawcę zmienionych warunków umowy, o

których mowa w ust. 3, umowa ulega rozwiązaniu po upływie 60 dni od dnia dokonania

wypowiedzenia, jednak nie później niż w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego.

5

W przypadku zmiany w trakcie realizacji umowy przez Prezesa Funduszu przedmiotu postępowania

w sprawie zawarcia umowy lub szczegółowych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki

zdrowotnej, określonych na podstawie art. 136c ust. 5, art. 146 ust. 1 pkt 2 lub art.

159 ust. 2 ustawy, nowe warunki obowiązują od dnia wejścia w życie tej zmiany, o ile

świadczeniodawca nie złoży oświadczenia o wypowiedzeniu w terminie 14 dni od dnia

wejścia zmiany w życie. W przypadku złożenia oświadczenia o wypowiedzeniu umowa ulega

rozwiązaniu po upływie 30-dniowego okresu wypowiedzenia.

1.

Każda ze stron umowy może w uzasadnionych przypadkach wnioskować na piśmie o zmianę

warunków umowy.

2.

W przypadku złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, strony nie później niż w terminie

30 dni od dnia jego otrzymania podejmują czynności zmierzające do ustalenia nowych

warunków umowy, chyba że strona umowy, do której skierowano wniosek, nie wyrazi zgody

na zmianę warunków umowy i uzasadni swoje stanowisko na piśmie.

Spory między stronami powstałe w związku z realizacją umowy rozstrzygane będą polubownie

z zachowaniem zasady działania w dobrej wierze i z poszanowaniem słusznych interesów

stron.