Umowa międzynarodowa Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Białorusi o zabezpieczeniu społecznym, podpisana w Warszawie dnia 13 lutego 2019 r.

1.

W niniejszej Umowie poniższe pojęcia oznaczają

(1)

„ustawodawstwo” - ustawy i inne akty prawne każdej z Umawiających się Stron dotyczące

zakresu przedmiotowego niniejszej Umowy, o którym mowa w artykule 2 niniejszej Umowy;

(2)

„władza właściwa”

1)

w Rzeczypospolitej Polskiej - ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego;

2)

w Republice Białorusi

-

Ministerstwo Pracy i Opieki Społecznej Republiki Białorusi -w części ubezpieczeń społecznych,

z wyjątkiem ubezpieczenia obowiązkowego od wypadków przy pracy i chorób zawodowych,

-

Ministerstwo Zdrowia Republiki Białorusi - w części przeprowadzenia badań lekarskich

i powtórnych badań lekarskich osób ubezpieczonych w celu ustalenia inwalidztwa, w

tym również grupy i przyczyny inwalidztwa, stopnia utraty zawodowej lub ogólnej zdolności

do pracy, określania czasowej niezdolności do pracy,

-

Ministerstwo Finansów Republiki Białorusi - w części ubezpieczenia obowiązkowego od

wypadków przy pracy i chorób zawodowych;

(3)

„instytucja właściwa” - instytucję odpowiedzialną za stosowanie ustawodawstwa;

(4)

„instytucja łącznikowa” - instytucję zapewniającą koordynację i wymianę informacji

między instytucjami Umawiających się Stron, w celu stosowania niniejszej Umowy;

(5)

„miejsce zamieszkania” - miejsce stałego zamieszkania określone zgodnie z przepisami

prawa Umawiającej się Strony, na terytorium której osoba zamieszkuje na stałe;

(6)

„miejsce pobytu” - miejsce czasowego pobytu lub czasowego zamieszkania określone zgodnie

z przepisami prawa Umawiającej się Strony, na terytorium której osoba czasowo przebywa

lub czasowo zamieszkuje;

(7)

„okres ubezpieczenia” - okresy składkowe, okresy zatrudnienia lub okresy pracy na

własny rachunek, określone lub uznane za takie przez ustawodawstwo, zgodnie z którym

zostały one przebyte, oraz okresy z nimi zrównane, zgodnie z ustawodawstwem Umawiającej

się Strony;

(8)

„ubezpieczony” - osobę, która jest lub była ubezpieczona zgodnie z ustawodawstwem

Umawiającej się Strony;

(9)

„świadczenie” - emerytury, renty, zasiłki oraz inne świadczenia pieniężne, o których

mowa w artykule 2 ustęp 1 niniejszej Umowy, przewidziane przez ustawodawstwo każdej

z Umawiających się Stron, w tym podwyżki, dodatki i dopłaty;

2.

Inne pojęcia użyte w niniejszej Umowie mają znaczenie nadane im przez ustawodawstwo

każdej z Umawiających się Stron.

1.

Niniejszą Umowę stosuje się do ustawodawstwa dotyczącego

(1)

w Rzeczypospolitej Polskiej: obowiązkowego ubezpieczenia społecznego i następujących

świadczeń z zabezpieczenia społecznego

1)

zasiłków dla bezrobotnych, oraz z ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia społecznego

rolników;

2)

świadczeń w razie choroby i macierzyństwa,

3)

emerytur, rent z tytułu niezdolności do pracy oraz rent rodzinnych,

4)

świadczeń z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych,

5)

zasiłków pogrzebowych;

(2)

w Republice Białorusi: obowiązkowego państwowego ubezpieczenia społecznego, obowiązkowego

ubezpieczenia z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych i następujących świadczeń

1)

zasiłków dla bezrobotnych,

2)

zasiłków z tytułu czasowej niezdolności do pracy i zasiłków macierzyńskich,

3)

emerytur pracowniczych (emerytur z tytułu osiągnięcia wieku emerytalnego, emerytur

inwalidzkich, emerytur w przypadku utraty żywiciela, emerytur za wysługę lat),

4)

jednorazowych i comiesięcznych świadczeń w związku z obowiązkowym ubezpieczeniem z

tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych,

5)

zasiłków pogrzebowych.

2.

Niniejszą Umowę stosuje się również do wszystkich ustaw i innych przepisów prawnych,

zmieniających lub uzupełniających ustawodawstwo.

3.

Niniejszej Umowy nie stosuje się do ustaw ani innych przepisów prawnych, które rozszerzają

istniejące ustawodawstwo jednej Umawiającej się Strony na nowe kategorie świadczeniobiorców,

jeżeli władze właściwe tej Umawiającej się Strony zawiadomią władze właściwe drugiej

Umawiającej się Strony, w ciągu sześciu miesięcy od daty ogłoszenia takich nowych

ustaw lub innych przepisów prawnych, o tym, że nie przewiduje się takiego rozszerzenia

niniejszej Umowy.

4.

W Republice Białorusi niniejsza Umowa nie ma zastosowania w stosunku do zabezpieczenia

emerytalnego wojskowych oraz osób z nimi zrównanych, jak również członków ich rodzin.

Niniejszą Umowę stosuje się do

1)

osób, które podlegały lub podlegają ustawodawstwu jednej lub obu Umawiających się

Stron,

2)

innych osób, jeżeli wywodzą swoje prawa od osób wymienionych w punkcie 1.

Jeżeli niniejsza Umowa nie stanowi inaczej, osoby, do których stosują się postanowienia

niniejszej Umowy, podlegają obowiązkom i korzystają z uprawnień wynikających z ustawodawstwa

drugiej Umawiającej się Strony na tych samych warunkach, co obywatele tej Umawiającej

się Strony.

1.

Jeżeli niniejsza Umowa nie stanowi inaczej, świadczenia przysługujące na podstawie

ustawodawstwa jednej Umawiającej się Strony nie mogą ulec zmniejszeniu, zawieszeniu,

uchyleniu lub wstrzymaniu z tego powodu, że uprawniony zamieszkuje na terytorium drugiej

Umawiającej się Strony.

2.

Postanowień ustępu 1 nie stosuje się

(1)

w Rzeczypospolitej Polskiej do: zasiłków dla bezrobotnych i świadczeń przyznawanych

w szczególnym trybie oraz w drodze wyjątku;

(2)

w Republice Białorusi do: zasiłków dla bezrobotnych.

Jeżeli artykuły 7 i 8 niniejszej Umowy nie stanowią inaczej, osoba, do której stosuje

się niniejsza Umowa, podlega ustawodawstwu tej Umawiającej się Strony, na której terytorium

wykonuje pracę.

1.

Jeżeli osoba zatrudniona u pracodawcy zarejestrowanego na terytorium jednej Umawiającej

się Strony zostanie wysłana na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, w celu wykonywania

pracy na rachunek tego pracodawcy, podlega ona ustawodawstwu pierwszej Umawiającej

się Strony, pod warunkiem że przewidywany okres wykonywania pracy nie przekracza 24

miesięcy. Jeżeli okres wykonywania pracy przedłuży się ponad 24 miesiące, ustawodawstwo

pierwszej Umawiającej się Strony jest nadal stosowane przez kolejny okres nie

przekraczający 36 miesięcy, pod warunkiem, że władza właściwa drugiej Umawiającej

się Strony lub instytucja upoważniona przez tę władzę udzieli na to zgody.

2.

Osoba prowadząca działalność na własny rachunek, wykonująca swą działalność na terytorium

jednej Umawiającej się Strony, która przenosi czasowo tę działalność na terytorium

drugiej Umawiającej się Strony, podlega ustawodawstwu pierwszej Umawiającej się Strony

przez okres wykonywania tej działalności, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące.

3.

Personel przedsiębiorstwa transportowego wykonujący międzynarodowe przewozy osób i

towarów koleją, drogą lądową, powietrzną lub przez wody śródlądowe na terytoriach

obu Umawiających się Stron, podlega ustawodawstwu tej Umawiającej się Strony, na której

terytorium przedsiębiorstwo jest zarejestrowane.

4.

Załoga statku morskiego podlega ustawodawstwu tej Umawiającej się Strony, pod której

banderą statek pływa.

5.

Urzędnicy i osoby z nimi zrównane podlegają ustawodawstwu tej Umawiającej się Strony,

której administracja ich zatrudnia.

6.

Członkowie misji dyplomatycznych oraz urzędów konsularnych podlegają postanowieniom

Konwencji Wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych z dnia 18 kwietnia 1961 roku oraz

Konwencji Wiedeńskiej o stosunkach konsularnych z dnia 24 kwietnia 1963 roku.

Władze właściwe obu Umawiających się Stron lub upoważnione przez nie instytucje mogą,

za obopólną zgodą, ustalić wyjątki od postanowień artykułu 6 i artykułu 7 ustępy 1

do 5 niniejszej Umowy, w odniesieniu do jakiejkolwiek osoby lub grupy osób i w ich

interesie.

1.

Okresy ubezpieczenia przebyte zgodnie z ustawodawstwem jednej z Umawiających się Stron

są uwzględniane, jeżeli jest to niezbędne i jeżeli się one nie pokrywają, przy ustalaniu

prawa do zasiłku dla bezrobotnych zgodnie z ustawodawstwem drugiej Umawiającej się

Strony, jeżeli bezrobotny posiada okresy ubezpieczenia przebyte bezpośrednio przed

utratą pracy zgodnie z ustawodawstwem tej drugiej Umawiającej się Strony.

2.

Okres wypłacania zasiłku dla bezrobotnych podlega skróceniu o okres, w którym bezrobotny

otrzymywał taki zasiłek na terytorium drugiej Umawiającej się Strony w okresie ostatnich

12 miesięcy przed dniem rejestracji jako osoby bezrobotnej.

1.

Okresy ubezpieczenia przebyte zgodnie z ustawodawstwem każdej z Umawiających się Stron

są uwzględniane, jeżeli jest to niezbędne, przy ustalaniu prawa do świadczeń, ich

wysokości i okresu ich przysługiwania, pod warunkiem że się nie pokrywają.

2.

Świadczenia w razie choroby, czasowej niezdolności do pracy i macierzyństwa są przyznawane

i wypłacane zgodnie z ustawodawstwem i na koszt tej Umawiającej się Strony, na której

terytorium osoba jest ubezpieczona w chwili nabycia prawa do tych świadczeń.

1.

Jeżeli ustawodawstwo jednej Umawiającej się Strony uzależnia nabycie, zachowanie lub

przywrócenie prawa do emerytury lub renty od przebycia okresów ubezpieczenia, to instytucja

właściwa tej Umawiającej się Strony uwzględnia, w niezbędnym zakresie, okresy ubezpieczenia

przebyte zgodnie z ustawodawstwem drugiej Umawiającej się Strony, tak jakby były okresami

ubezpieczenia przebytymi zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem, jeżeli okresy

te się nie pokrywają.

2.

Jeżeli po zsumowaniu, zgodnie z ustępem 1, ubezpieczony nie nabywa prawa do emerytury

lub renty, instytucja właściwa Umawiającej się Strony uwzględnia okres ubezpieczenia

przebyty w państwie trzecim, z którym obie Umawiające się Strony są związane międzynarodową

umową przewidującą sumowanie okresów ubezpieczenia.

3.

Jeżeli nabycie prawa do emerytury lub renty zależy od przebycia okresów ubezpieczenia

w zawodzie objętym ubezpieczeniem w systemie specjalnym lub od wykonywania określonego

zatrudnienia i, zgodnie z ustawodawstwem Rzeczypospolitej Polskiej, został przebyty

taki okres ubezpieczenia, to okresy ubezpieczenia przebyte w tym zawodzie lub w tym

zatrudnieniu zgodnie z ustawodawstwem Republiki Białorusi są sumowane przez polską

instytucję właściwą przy ustalaniu prawa do emerytury lub renty.

1.

Jeżeli okresy ubezpieczenia przebyte zgodnie z ustawodawstwem jednej Umawiającej się

Strony są krótsze niż 12 miesięcy i zgodnie z ustawodawstwem tej Umawiającej się Strony

zainteresowany nie nabywa prawa do emerytury lub renty, to instytucja właściwa tej

Umawiającej się Strony nie przyznaje emerytury lub renty.

2.

Bez naruszenia postanowień ustępu 1 okresy ubezpieczenia krótsze niż 12 miesięcy,

przebyte zgodnie z ustawodawstwem każdej z Umawiających się Stron, są uwzględniane

przez instytucję właściwą tej Umawiającej się Strony, w której po zsumowaniu tych

okresów powstanie prawo do emerytury lub renty.

Fakty i zdarzenia, które mają wpływ na nabycie prawa, zawieszenie lub wysokość emerytury

lub renty, które zaistniały na terytorium jednej Umawiającej się Strony, są uwzględniane

tak, jakby zaistniały na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

Jeżeli osoba spełnia warunki niezbędne do nabycia prawa do emerytury lub renty zgodnie

z ustawodawstwem jednej z Umawiających się Stron, bez uwzględnienia okresów ubezpieczenia

przebytych zgodnie z ustawodawstwem drugiej Umawiającej się Strony, to instytucja

właściwa pierwszej Umawiającej się Strony ustala prawo do emerytury lub renty i jej

wysokość bez sumowania okresów ubezpieczenia.

Jeżeli zgodnie z ustawodawstwem jednej z Umawiających się Stron prawo do emerytury

lub renty przysługuje po zastosowaniu postanowień artykułu 11 niniejszej Umowy, instytucja

właściwa tej Umawiającej się Strony ustala emeryturę lub rentę w następujący sposób

1)

oblicza teoretyczną wysokość emerytury lub renty, należną w przypadku, gdyby wszystkie

okresy ubezpieczenia zostały przebyte zgodnie z obowiązującym ją ustawodawstwem,

2)

dla określenia teoretycznej wysokości emerytury lub renty, o której mowa w punkcie

1, przy ustalaniu podstawy obliczenia uwzględniane jest

-

w Rzeczypospolitej Polskiej - wynagrodzenie i odprowadzone składki, zgodnie z ustawodawstwem

stosowanym przez instytucję właściwą,

-

w Republice Białorusi - wynagrodzenie, zgodnie z ustawodawstwem stosowanym przez instytucję

właściwą;

3)

na podstawie teoretycznej wysokości, o której mowa w punkcie 1, określa rzeczywistą

wysokość emerytury lub renty w oparciu o proporcję okresów ubezpieczenia przebytych

zgodnie z ustawodawstwem obowiązującym instytucję właściwą przyznającą emeryturę lub

rentę do sumy wszystkich przebytych okresów ubezpieczenia.

1.

Prawo do świadczeń z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej ustala się zgodnie

z ustawodawstwem Umawiającej się Strony, któremu podlegał ubezpieczony w chwili wypadku

przy pracy lub podczas wykonywania pracy, w wyniku której powstała u niego choroba

zawodowa.

2.

Jeżeli praca, która spowodowała chorobę zawodową była wykonywana zgodnie z ustawodawstwem

każdej z Umawiających się Stron, to prawo do świadczeń z tytułu choroby zawodowej

ustala instytucja właściwa tej Umawiającej się Strony, której ustawodawstwo miało

zastosowanie jako ostatnie do ubezpieczonego, wykonującego pracę, która spowodowała

chorobę zawodową. Jeżeli instytucja właściwa tej Umawiającej się Strony, zgodnie ze

stosowanym przez nią ustawodawstwem, nie

przyzna prawa do świadczeń z tytułu choroby zawodowej, wówczas prawo do tych świadczeń

ustala instytucja właściwa drugiej Umawiającej się Strony, zgodnie ze stosowanym przez

nią ustawodawstwem.

3.

W przypadku świadczeń z tytułu czasowej niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem

przy pracy lub chorobą zawodową stosuje się odpowiednio artykuł 10 niniejszej Umowy.

1.

Jeżeli prawo do świadczenia z tytułu choroby zawodowej powstało zgodnie z ustawodawstwem

jednej Umawiającej się Strony, instytucja właściwa tej Umawiającej się Strony ponosi

odpowiedzialność za wypłatę świadczenia z tytułu pogłębienia się choroby zawodowej,

nawet jeżeli to pogłębienie nastąpiło w chwili, gdy ubezpieczony podlegał ustawodawstwu

drugiej Umawiającej się Strony, jeżeli nie wykonywał tam pracy narażającej na chorobę

zawodową.

2.

W przypadku pogłębienia się choroby zawodowej u ubezpieczonego otrzymującego świadczenie

z tytułu choroby zawodowej zgodnie z ustawodawstwem jednej Umawiającej się Strony,

podczas wykonywania pracy, która może spowodować chorobę zawodową, na terytorium drugiej

Umawiającej się Strony

(1)

instytucja właściwa pierwszej Umawiającej się Strony nadal wypłaca przyznane świadczenie,

nie uwzględniając pogłębienia się choroby zawodowej;

(2)

instytucja właściwa drugiej Umawiającej się Strony, której ustawodawstwu podlegał

ubezpieczony w czasie wykonywania pracy mogącej spowodować pogłębienie się choroby

zawodowej, przyznaje świadczenie w wysokości różnicy między wysokością świadczenia,

które przysługuje po pogłębieniu się choroby zawodowej, a wysokością świadczenia,

które przysługiwałoby przed pogłębieniem się choroby zawodowej, zgodnie z ustawodawstwem

stosowanym przez instytucję właściwą tej Umawiającej się Strony.

1.

Prawo do zasiłku pogrzebowego ustala instytucja właściwa Umawiającej się Strony, której

ustawodawstwo stosuje się do ubezpieczonego w chwili śmierci.

2.

Jeżeli w wyniku śmierci osoby otrzymującej emeryturę lub rentę na podstawie ustawodawstwa

każdej z Umawiających się Stron, prawo do zasiłku pogrzebowego przysługuje zgodnie

z ustawodawstwem każdej z Umawiających się Stron, zasiłek pogrzebowy przyznaje instytucja

właściwa tej Umawiającej się Strony, na której terytorium emeryt lub rencista miał

miejsce zamieszkania w chwili śmierci.

3.

Postanowienia ustępów 1 i 2 stosuje się odpowiednio do osób, o których mowa w artykule

3 punkt 2 niniejszej Umowy.

Władze właściwe w celu realizacji niniejszej Umowy

1)

ustalą w porozumieniu administracyjnym sposoby realizacji niniejszej Umowy;

2)

wyznaczą instytucje łącznikowe i instytucje właściwe w celu ułatwienia i przyspieszenia

wykonywania postanowień niniejszej Umowy;

3)

wymieniają informacje dotyczące zmian ustawodawstwa, które mogą mieć wpływ na wykonywanie

postanowień niniejszej Umowy.

1.

Władze właściwe, instytucje łącznikowe i instytucje właściwe obu Umawiających się

Stron udzielają sobie wzajemnie pomocy przy wykonywaniu postanowień niniejszej Umowy.

Pomoc ta jest bezpłatna, chyba że władze właściwe ustalą, że dokonywany będzie zwrot

niektórych kosztów związanych z udzielaniem pomocy.

2.

Zaświadczenia lub dokumenty wydawane przez władze właściwe, instytucje łącznikowe

i instytucje właściwe jednej Umawiającej się Strony uznawane są przez władze właściwe,

instytucje łącznikowe i instytucje właściwe drugiej Umawiającej się Strony.

3.

Władze właściwe, instytucje łącznikowe i instytucje właściwe Umawiających się Stron

mogą bezpośrednio kontaktować się ze sobą, jak również z każdą zainteresowaną osobą

lub jej przedstawicielem prawnym.

4.

Orzeczenia o niezdolności do pracy i jej stopniu, o grupie i przyczynie inwalidztwa

oraz stopniu utraty zawodowej lub ogólnej zdolności do pracy, wydane przez instytucję

właściwą jednej Umawiającej się Strony, nie są wiążące dla instytucji właściwej drugiej

Umawiającej się Strony.

1.

Dla celów stosowania niniejszego artykułu, wyrażenie „przepisy prawne” oznacza przepisy

każdej z Umawiających się Stron dotyczące ochrony danych osobowych.

2.

Wszelkie informacje umożliwiające identyfikację osoby fizycznej stanowią dane osobowe.

Dane osobowe podlegają ochronie przez przepisy prawne.

3.

Władze właściwe, instytucje łącznikowe i instytucje właściwe każdej z Umawiających

się Stron mogą przekazać sobie wszelkie dane osobowe niezbędne do stosowania niniejszej

Umowy.

4.

Dane osobowe przekazane władzy właściwej, instytucji łącznikowej i instytucji właściwej

jednej z Umawiających się Stron, w ramach stosowania niniejszej Umowy, mogą być wykorzystywane

tylko w celu stosowania niniejszej Umowy.

5.

Umawiająca się Strona może jednak wykorzystać takie dane do innych celów za zgodą

osoby zainteresowanej, albo bez jej zgody, wyłącznie w następujących przypadkach

(1)

wykorzystania danych, mającego bezpośredni i istotny związek z celami, dla których

dane zgromadzono, lub

(2)

gdy wykorzystanie danych w sposób oczywisty działa na korzyść osoby zainteresowanej,

lub

(3)

gdy wykorzystanie tych danych jest przewidziane w ustawodawstwie Rzeczypospolitej

Polskiej lub Republiki Białorusi.

6.

Dane osobowe przekazane, w związku ze stosowaniem niniejszej Umowy, władzy właściwej,

instytucji łącznikowej i instytucji właściwej jednej z Umawiających się Stron mogą

zostać przekazane innej instytucji tej Umawiającej się Strony tylko dla stosowania

niniejszej Umowy.

7.

Umawiająca się Strona może jednak przekazać takie dane za zgodą osoby zainteresowanej,

albo bez jej zgody, wyłącznie w następujących przypadkach

(1)

dane są niezbędne do wykonywania uprawnień instytucji jednej z Umawiających się Stron,

lub

(2)

przekazanie danych w sposób oczywisty działa na korzyść osoby zainteresowanej, lub

(3)

przekazanie danych jest przewidziane w ustawodawstwie Rzeczypospolitej Polskiej lub

Republiki Białorusi.

8.

Władze właściwe, instytucje łącznikowe, instytucje właściwe i inne instytucje każdej

z Umawiających się Stron gwarantują w trakcie przekazywania danych, o których mowa

w ustępie 3, stosowanie środków zapewniających ochronę tych danych.

9.

Władza właściwa, instytucja łącznikowa, instytucja właściwa i inna instytucja Umawiającej

się Strony, której przekazano dane, o których mowa w ustępie 3, chroni je przed nieuprawnionym

dostępem, zmianami i przekazywaniem.

10.

Władza właściwa, instytucja łącznikowa, instytucja właściwa i inna instytucja Umawiającej

się Strony, której przekazano dane, o których mowa w ustępie 3, podejmuje niezbędne

środki, aby dane te były aktualne, pełne i dokładne dla realizacji celów, dla których

je zgromadzono. W miarę potrzeby dane te są korygowane, a dane zgromadzone lub przechowywane

w sposób nieuprawniony w świetle stosowanych przepisów prawnych są niszczone. Na wniosek

niszczone są również dane, których przekazanie jest zabronione na mocy przepisów prawnych

Umawiającej się Strony, która je przekazała.

11.

Z zastrzeżeniem przepisów prawnych Umawiającej się Strony, dane uzyskane przez Umawiającą

się Stronę w związku ze stosowaniem niniejszej Umowy, zostają zniszczone po osiągnięciu

celów, dla których je zgromadzono lub wykorzystano. Władze właściwe, instytucje łącznikowe,

instytucje właściwe i inne instytucje każdej z Umawiających się Stron stosują bezpieczne

środki umożliwiające całkowite zniszczenie danych i zapewniają ochronę danych osobowych

przeznaczonych do zniszczenia.

12.

Na wniosek zgłoszony władzy właściwej, instytucji łącznikowej i instytucji właściwej

Umawiającej się Strony osoba zainteresowana ma prawo zostać poinformowana o przekazaniu

danych, o których mowa w ustępie 3, i ich wykorzystaniu do celów innych niż stosowanie

niniejszej Umowy. Osoba zainteresowana może również uzyskać dostęp do danych osobowych

jej dotyczących i dokonać ich korekty, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez

przepisy prawne Umawiającej się Strony, na której terytorium znajdują się te dane.

13.

Władze właściwe Umawiających się Stron lub instytucje przez nie upoważnione informują

się wzajemnie o wszelkich zmianach w przepisach prawnych, jeżeli zmiany te mają wpływ

na stosowanie niniejszej Umowy.

1.

Jeżeli ustawodawstwo jednej Umawiającej się Strony przewiduje, że wniosek, zaświadczenie

lub inny dokument nie podlegają opłatom lub zwolnione są całkowicie lub częściowo

od opłat, odnosi się to w takim samym zakresie do wniosków, zaświadczeń i innych dokumentów,

przedkładanych zgodnie z ustawodawstwem drugiej Umawiającej się Strony.

2.

Dokumenty i wnioski pisemne jakiegokolwiek rodzaju, niezbędne do realizacji niniejszej

Umowy, nie wymagają uwierzytelnienia przez władze dyplomatyczne i konsularne.

1.

Wnioski, odwołania od decyzji, oświadczenia składane władzy właściwej, instytucji

łącznikowej lub instytucji właściwej jednej Umawiającej się Strony są uważane za złożone

w tym samym terminie władzy właściwej, instytucji łącznikowej lub instytucji właściwej

drugiej Umawiającej się Strony.

2.

Wniosek o przyznanie świadczeń zgodnie z ustawodawstwem jednej Umawiającej się Strony

jest uważany za wniosek o przyznanie odpowiednich świadczeń zgodnie z ustawodawstwem

drugiej Umawiającej się Strony, chyba że wnioskodawca wystąpi o odroczenie ustalenia

prawa do emerytury zgodnie z ustawodawstwem drugiej Umawiającej się Strony.

1.

Dla stosowania niniejszej Umowy władze właściwe, instytucje łącznikowe i instytucje

właściwe Umawiających się Stron posługują się językiem urzędowym każdej z Umawiających

się Stron.

2.

Władze właściwe, instytucje łącznikowe i instytucje właściwe jednej Umawiającej się

Strony nie mogą odrzucić wniosków, odwołań od decyzji ani innych, skierowanych do

nich, dokumentów z tego powodu, że zostały sporządzone w języku urzędowym drugiej

Umawiającej się Strony.

Instytucje właściwe każdej z Umawiających się Stron wypłacają świadczenia pieniężne

na mocy niniejszej Umowy bezpośrednio osobom uprawnionym, zamieszkałym na terytorium

drugiej Umawiającej się Strony, w walucie urzędowej swojego państwa lub w innej walucie

swobodnie wymienialnej.

Wszelkie spory powstałe między Umawiającymi się Stronami dotyczące stosowania i wykładni

niniejszej Umowy rozstrzygają wspólnie władze właściwe Umawiających się Stron, w drodze

konsultacji i negocjacji.

1.

Niniejsza Umowa nie przyznaje prawa do wypłaty świadczeń za okres poprzedzający datę

jej wejścia w życie.

2.

Przy ustalaniu prawa do świadczeń zgodnie z niniejszą Umową uwzględniane są także

okresy ubezpieczenia przebyte zgodnie z ustawodawstwem Umawiających się Stron przed

jej wejściem w życie.

3.

Z zastrzeżeniem ustępu 1, niniejsza Umowa odnosi się także do zdarzeń ubezpieczeniowych,

które wystąpiły przed jej wejściem w życie, pod warunkiem że zobowiązania z nich wynikające

nie zostały wcześniej uregulowane.

4.

Świadczenia przyznane przed wejściem w życie niniejszej Umowy mogą być, na wniosek

świadczeniobiorcy, ponownie ustalone zgodnie z niniejszą Umową, jeżeli zmiana wynika

wyłącznie z postanowień niniejszej Umowy. Jeżeli to ustalenie spowoduje brak prawa

lub obniżenie wysokości dotychczas wypłacanych świadczeń, polska instytucja właściwa

zapewni uzupełnienie sumy wypłacanych świadczeń polskich i białoruskich lub świadczeń

białoruskich do wysokości świadczeń wypłacanych wcześniej, pod warunkiem że świadczeniobiorca

zamieszkuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

5.

Emerytury transferowane przez białoruską instytucję właściwą (Republikę Białorusi)

do Rzeczypospolitej Polskiej przed wejściem w życie niniejszej Umowy podlegają ponownemu

ustaleniu zgodnie z niniejszą Umową. W przypadku, jeśli takie ponowne ustalenie spowoduje

obniżenie wysokości emerytury, to emerytura nadal jest wypłacana w dotychczasowej

wysokości.

1.

Niniejsza Umowa zawarta zostaje na czas nieokreślony. Niniejsza Umowa może zostać

wypowiedziana przez każdą z Umawiających się Stron w drodze pisemnej notyfikacji drogą

dyplomatyczną nie później niż na sześć miesięcy przed upływem danego roku kalendarzowego.

W takim przypadku niniejsza Umowa utraci moc z końcem tego roku.

2.

W przypadku wypowiedzenia niniejszej Umowy wszelkie prawa nabyte na mocy jej postanowień

zostają utrzymane.

3.

Wnioski złożone przed dniem utraty mocy niniejszej Umowy są rozpatrywane zgodnie z

postanowieniami niniejszej Umowy.

Umawiające się Strony powiadomią się w drodze pisemnej notyfikacji, drogą dyplomatyczną,

o zakończeniu wewnętrznych procedur, niezbędnych do wejścia w życie niniejszej Umowy.

Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia trzeciego miesiąca kalendarzowego

następującego po miesiącu, w którym nastąpiła ostatnia notyfikacja.