Umowa międzynarodowa Protokół między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Malty o zmianie Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Malty w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzonej w La Valetta dnia 7 stycznia 1994 r., zmienionej Protokołem podpisanym w Warszawie dnia 6 kwietnia 2011 r., podpisany w Warszawie dnia 30 listopada 2020 r.

Artykuł 10 ustęp 3 Umowy (Dywidendy) otrzymuje następujące brzmienie

„

3.

Użyte w tym artykule określenie „dywidendy” oznacza dochód z udziałów (akcji) (w tym

dochód z wypłat z tytułu certyfikatów lub jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym

i ich umorzenia, z tytułu likwidacji lub częściowej likwidacji spółki oraz dochód

z tytułu nabycia lub umorzenia przez spółkę własnych udziałów (akcji)) lub z innych

praw, z wyjątkiem wierzytelności, z praw do udziału w zyskach, jak również dochód

z innych praw, które według prawa podatkowego Państwa, w którym spółka wypłacająca

dywidendy ma siedzibę, są pod względem podatkowym traktowane jak dochody z udziałów

(akcji).

”

.

Artykuł 11 ustęp 2 Umowy (Odsetki) otrzymuje następujące brzmienie

„

2.

Jednakże, odsetki takie mogą być również opodatkowane w Umawiającym się Państwie,

w którym powstają, i zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa, ale jeżeli odbiorca odsetek

jest ich właścicielem (rzeczywistym beneficjentem), to podatek w ten sposób ustalony

nie może przekroczyć 4 procent kwoty brutto tych odsetek.

”

.

Artykuł 12 Umowy (Należności licencyjne), zmieniony przez Artykuł 10 Protokołu zmieniającego,

otrzymuje następujące brzmienie

„

Artykuł 12

Należności licencyjne i opłaty za usługi techniczne

1.

Należności licencyjne lub opłaty za usługi techniczne powstające w Umawiającym się

Państwie, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym

się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

2.

Jednakże, należności licencyjne lub opłaty za usługi techniczne mogą być również opodatkowane

w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa,

lecz jeżeli odbiorca tych należności lub opłat za usługi techniczne jest ich właścicielem

(rzeczywistym beneficjentem), podatek ustalony w ten sposób nie może przekroczyć

a)

5 procent kwoty brutto należności licencyjnych;

b)

5 procent kwoty brutto opłat za usługi techniczne.

3.

a)

Określenie „należności licencyjne” użyte w tym artykule oznacza wszelkiego rodzaju

należności otrzymywane w związku z użytkowaniem lub prawem do użytkowania wszelkich

praw autorskich, patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii

lub procesu produkcyjnego, a także za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia

przemysłowego, handlowego lub naukowego lub za informacje (know-how) związane z doświadczeniem

zawodowym w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej; określenie to obejmuje

również wszelkiego rodzaju należności związane z prawami do filmów dla kin oraz filmów

lub taśm do transmisji w radiu lub telewizji.

b)

Określenie „opłaty za usługi techniczne” użyte w tym artykule oznacza wszelkiego rodzaju

płatności w związku z jakimikolwiek usługami o charakterze zarządczym lub doradczym,

chyba że płatność

i)

jest dokonywana na rzecz osoby zatrudnionej przez osobę dokonującą płatności;

ii)

jest dokonywana za nauczanie w instytucji oświatowej lub za nauczanie przez instytucję

oświatową;

iii)

jest dokonywana przez osobę fizyczną za usługi na użytek własny osoby fizycznej;

iv)

jest dokonywana za usługi związane z majątkiem nieruchomym położonym w Umawiającym

się Państwie, w którym osoba dokonująca płatności ma miejsce zamieszkania lub siedzibę,

jeśli efektem takich usług są prace budowlane, konserwacyjne lub w zakresie architektury

kraj obrazu lub podobne prace związane z dobrami materialnymi; lub

v)

została poniesiona, zgodnie z ustawodawstwem Umawiającego się Państwa, na wartość

początkową maszyn lub urządzenia przemysłowego osoby dokonującej płatności lub na

utrzymanie takich maszyn lub urządzenia przemysłowego.

4.

Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli właściciel (rzeczywisty

beneficjent) należności licencyjnych lub opłat za usługi techniczne, mający miejsce

zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, wykonuje w drugim Umawiającym

się Państwie, z którego pochodzą należności licencyjne lub opłaty za usługi techniczne,

działalność gospodarczą poprzez zakład w nim położony, a prawa lub majątek, z których

tytułu wypłacane są należności licencyjne lub opłaty za usługi techniczne, rzeczywiście

wiążą się z działalnością takiego zakładu. W takim przypadku stosuje się postanowienia

artykułu 7.

5.

Uważa się, że należności licencyjne lub opłaty za usługi techniczne powstają w Umawiającym

się Państwie, gdy płatnikiem jest to Państwo, jego jednostka terytorialna, władza

lokalna albo osoba mająca w tym Państwie miejsce zamieszkania lub siedzibę. Jeżeli

jednak osoba wypłacająca należności licencyjne lub opłaty za usługi techniczne, bez

względu na to, czy ma ona w Umawiającym się Państwie miejsce zamieszkania lub siedzibę,

posiada w Umawiającym się Państwie zakład, w związku z którego działalnością powstał

obowiązek zapłaty takich należności licencyjnych lub opłat za usługi techniczne, i

zakład pokrywa te należności lub opłaty za usługi techniczne, to uważa się, że należności

licencyjne lub opłaty za usługi techniczne powstają w Państwie, w którym położony

jest ten zakład.

6.

Jeżeli w wyniku szczególnych powiązań między płatnikiem a właścicielem (rzeczywistym

beneficjentem) lub między nimi a osobą trzecią, kwota należności lub opłat za usługi

techniczne, mających związek z użytkowaniem, prawem lub informacją, przekracza kwotę,

która byłaby uzgodniona pomiędzy płatnikiem a właścicielem (rzeczywistym beneficjentem)

bez takich powiązań, to postanowienia tego artykułu stosuje się tylko do tej ostatniej

wymienionej kwoty. W tym przypadku nadwyżka ponad tę kwotę podlega opodatkowaniu zgodnie

z prawem każdego Umawiającego się Państwa i z uwzględnieniem innych postanowień niniejszej

umowy.

”

.

Artykuł 13 ustęp 2 Umowy (Zyski z przeniesienia własności majątku), zmieniony przez

Artykuł 11 Protokołu zmieniającego, otrzymuje następujące brzmienie

„

2.

Zyski osiągnięte przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym

się Państwie z przeniesienia własności udziałów (akcji) bądź porównywalnych praw,

takich jak prawa w spółce osobowej lub truście, jak również certyfikaty lub jednostki

uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, mogą być opodatkowane w drugim Umawiającym

się Państwie, jeżeli w jakimkolwiek momencie w okresie 365 dni poprzedzających przeniesienie

własności tych udziałów (akcji) bądź porównywalnych praw ich wartość pochodziła w

więcej niż 50% bezpośrednio lub pośrednio z majątku nieruchomego, zdefiniowanego w

artykule 6, położonego w tym drugim Umawiającym się Państwie,

”

.

Artykuł 16 Umowy (Wynagrodzenia dyrektorów) otrzymuje następujące brzmienie

„

Artykuł 16

Wynagrodzenia dyrektorów

Wynagrodzenia dyrektorów i inne podobne należności, które osoba mająca miejsce zamieszkania

w Umawiającym się Państwie otrzymuje z tytułu członkostwa w zarządzie lub radzie nadzorczej

lub jakimkolwiek innym podobnym organie spółki mającej siedzibę w drugim Umawiającym

się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym wymienionym Państwie.

”

.

Artykuł 23 ustęp 1 Umowy (Postanowienia o unikaniu podwójnego opodatkowania), zmieniony

przez Artykuł 16 ustęp 1 Protokołu zmieniającego, otrzymuje następujące brzmienie

„

1.

W przypadku Polski podwójnego opodatkowania unikać się będzie w sposób następujący

a)

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce uzyskuje dochód, który

zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy może być opodatkowany na Malcie (z wyłączeniem

sytuacji, gdy te postanowienia zezwalają na opodatkowanie przez Maltę wyłącznie z

powodu, że dany dochód jest także dochodem uzyskiwanym przez osobę mającą miejsce

zamieszkania lub siedzibę na Malcie), Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu

takiej osoby kwoty równej podatkowi od dochodu zapłaconemu na Malcie.

Jednakże odliczenie takie nie może przekroczyć tej części podatku od dochodu, obliczonego

przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód, który może być opodatkowany

na Malcie.

b)

Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem niniejszej Umowy dochód uzyskany przez

osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce jest zwolniony z podatku w

Polsce, wówczas Polska może, przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu

takiej osoby, uwzględnić zwolniony dochód.

”

.

1.

Artykuł 25 ustęp 2 Umowy (Procedura wzajemnego porozumiewania się) otrzymuje następujące

brzmienie

„

2.

Właściwa władza, jeżeli uzna zarzut za uzasadniony i nie może sama spowodować zadowalającego

rozwiązania, podejmie starania, aby przypadek ten uregulować w drodze wzajemnego porozumienia

z właściwą władzą drugiego Umawiającego się Państwa tak, aby zapobiec opodatkowaniu

niezgodnemu z niniejszą Umową. Każde osiągnięte w ten sposób porozumienie zostanie

wprowadzone w życie bez względu na terminy przewidziane przez prawo wewnętrzne Umawiających

się Państw.

”

.

2.

W Artykule 25 Umowy (Procedura wzajemnego porozumiewania się), bezpośrednio po ustępie

4, dodaje się nowy ustęp w brzmieniu

„

5.

Jeżeli

a)

zgodnie z ustępem 1 osoba przedstawiła sprawę właściwej władzy Umawiającego się Państwa

na tej podstawie, że działania jednego lub obu Umawiających się Państw spowodowały

dla niej opodatkowanie niezgodne z postanowieniami niniejszej Umowy, oraz

b)

właściwe władze nie są w stanie osiągnąć porozumienia w zakresie rozwiązania tej sprawy

zgodnie z ustępem 2 w ciągu trzech lat od przedstawienia sprawy właściwej władzy drugiego

Umawiającego się Państwa,

wszelkie nierozstrzygnięte kwestie dotyczące tej sprawy zostaną przedstawione do arbitrażu,

jeżeli osoba ta złożyła na piśmie stosowny wniosek. Takie nierozstrzygnięte kwestie

nie zostaną jednak przedstawione do arbitrażu, jeżeli rozstrzygnięcie w zakresie tych

kwestii zostało już wydane przez sąd lub trybunał administracyjny któregokolwiek z

Umawiających się Państw. Jeżeli dana osoba, której sprawa bezpośrednio dotyczy, nie

odrzuci wzajemnego porozumienia wdrażającego decyzję arbitrażową, taka decyzja będzie

wiążąca dla obydwu Umawiających się Państw i zostanie wdrożona bez względu na terminy

przewidziane w prawie wewnętrznym tych Państw. Właściwe władze Umawiających się Państw

określą w drodze wzajemnego porozumienia sposób stosowania niniejszego ustępu.

Dla celów stosowania punktu b), właściwe władze Umawiających się Państw mogą się zgodzić

na rozwiązanie sprawy w ciągu dwóch lat.

”

.

W Artykule 26 Umowy (Wymiana informacji), zmienionym przez Artykuł 17 Protokołu zmieniającego,

na końcu ustępu 2 dodaje się następujące zdanie

„

Niezależnie od powyższego, informacje otrzymane przez Umawiające się Państwo mogą

zostać użyte do innych celów, jeżeli zezwala na to prawo obydwu Umawiających się Państw

oraz gdy właściwe władze Państwa udzielającego informacji zezwolą na takie użycie.

”

.

Bezpośrednio po Artykule 26 dodaje się Artykuł 26A

„

Artykuł 26A

Zapobieganie nadużyciom traktatów

Bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, korzyść w niej przewidziana nie zostanie

przyznana w odniesieniu do części dochodu, jeżeli można racjonalnie przyjąć, mając

na względzie wszelkie mające znaczenie fakty i okoliczności, że uzyskanie tej korzyści

było jednym z głównych celów utworzenia jakiejkolwiek struktury lub zawarcia jakiejkolwiek

transakcji, które spowodowały bezpośrednio lub pośrednio powstanie tej korzyści, chyba

że ustalono, że przyznanie tej korzyści w danych okolicznościach byłoby zgodne z przedmiotem

oraz celem odpowiednich postanowień Umowy.

”

.

1.

Umawiające się Państwa notyfikują sobie drogą dyplomatyczną zakończenie wewnętrznych

procedur prawnych niezbędnych do wejścia w życie niniejszego Protokołu.

2.

Protokół niniejszy wejdzie w życie trzydziestego dnia po otrzymaniu późniejszej z

notyfikacji, o których mowa w ustępie 1, i jego postanowienia będą miały zastosowanie

a)

w odniesieniu do podatków potrącanych u źródła, do dochodu osiągniętego w dniu 1 stycznia

lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym po dacie, z którą niniejszy Protokół

wejdzie w życie,

b)

w odniesieniu do pozostałych podatków od dochodu, do podatków należnych za rok podatkowy

rozpoczynający się w dniu 1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym

po dacie, z którą niniejszy Protokół wejdzie w życie.

3.

Protokół niniejszy pozostanie w mocy tak długo, jak długo obowiązywać będzie Umowa

i Protokół zmieniający, chyba, że zostanie on wypowiedziany przez jedno z Umawiających

się Państw. W takim przypadku utraci moc z końcem roku kalendarzowego, w którym drugie

Umawiające się Państwo otrzyma notę o wypowiedzeniu. Nota taka powinna być doręczona

co najmniej trzy miesiące przed zakończeniem roku kalendarzowego.

Sporządzono w Warszawie, dnia 30 listopada 2020 roku, w dwóch egzemplarzach, każdy w językach polskim i angielskim, przy czym oba

teksty są jednakowo autentyczne.

1.

Należności licencyjne lub opłaty za usługi techniczne powstające w Umawiającym się

Państwie, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym

się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

2.

Jednakże, należności licencyjne lub opłaty za usługi techniczne mogą być również opodatkowane

w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa,

lecz jeżeli odbiorca tych należności lub opłat za usługi techniczne jest ich właścicielem

(rzeczywistym beneficjentem), podatek ustalony w ten sposób nie może przekroczyć

a)

5 procent kwoty brutto należności licencyjnych;

b)

5 procent kwoty brutto opłat za usługi techniczne.

3.

a)

Określenie „należności licencyjne” użyte w tym artykule oznacza wszelkiego rodzaju

należności otrzymywane w związku z użytkowaniem lub prawem do użytkowania wszelkich

praw autorskich, patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii

lub procesu produkcyjnego, a także za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia

przemysłowego, handlowego lub naukowego lub za informacje (know-how) związane z doświadczeniem

zawodowym w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej; określenie to obejmuje

również wszelkiego rodzaju należności związane z prawami do filmów dla kin oraz filmów

lub taśm do transmisji w radiu lub telewizji.

b)

Określenie „opłaty za usługi techniczne” użyte w tym artykule oznacza wszelkiego rodzaju

płatności w związku z jakimikolwiek usługami o charakterze zarządczym lub doradczym,

chyba że płatność

i)

jest dokonywana na rzecz osoby zatrudnionej przez osobę dokonującą płatności;

ii)

jest dokonywana za nauczanie w instytucji oświatowej lub za nauczanie przez instytucję

oświatową;

iii)

jest dokonywana przez osobę fizyczną za usługi na użytek własny osoby fizycznej;

iv)

jest dokonywana za usługi związane z majątkiem nieruchomym położonym w Umawiającym

się Państwie, w którym osoba dokonująca płatności ma miejsce zamieszkania lub siedzibę,

jeśli efektem takich usług są prace budowlane, konserwacyjne lub w zakresie architektury

kraj obrazu lub podobne prace związane z dobrami materialnymi; lub

v)

została poniesiona, zgodnie z ustawodawstwem Umawiającego się Państwa, na wartość

początkową maszyn lub urządzenia przemysłowego osoby dokonującej płatności lub na

utrzymanie takich maszyn lub urządzenia przemysłowego.

4.

Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli właściciel (rzeczywisty

beneficjent) należności licencyjnych lub opłat za usługi techniczne, mający miejsce

zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, wykonuje w drugim Umawiającym

się Państwie, z którego pochodzą należności licencyjne lub opłaty za usługi techniczne,

działalność gospodarczą poprzez zakład w nim położony, a prawa lub majątek, z których

tytułu wypłacane są należności licencyjne lub opłaty za usługi techniczne, rzeczywiście

wiążą się z działalnością takiego zakładu. W takim przypadku stosuje się postanowienia

artykułu 7.

5.

Uważa się, że należności licencyjne lub opłaty za usługi techniczne powstają w Umawiającym

się Państwie, gdy płatnikiem jest to Państwo, jego jednostka terytorialna, władza

lokalna albo osoba mająca w tym Państwie miejsce zamieszkania lub siedzibę. Jeżeli

jednak osoba wypłacająca należności licencyjne lub opłaty za usługi techniczne, bez

względu na to, czy ma ona w Umawiającym się Państwie miejsce zamieszkania lub siedzibę,

posiada w Umawiającym się Państwie zakład, w związku z którego działalnością powstał

obowiązek zapłaty takich należności licencyjnych lub opłat za usługi techniczne, i

zakład pokrywa te należności lub opłaty za usługi techniczne, to uważa się, że należności

licencyjne lub opłaty za usługi techniczne powstają w Państwie, w którym położony

jest ten zakład.

6.

Jeżeli w wyniku szczególnych powiązań między płatnikiem a właścicielem (rzeczywistym

beneficjentem) lub między nimi a osobą trzecią, kwota należności lub opłat za usługi

techniczne, mających związek z użytkowaniem, prawem lub informacją, przekracza kwotę,

która byłaby uzgodniona pomiędzy płatnikiem a właścicielem (rzeczywistym beneficjentem)

bez takich powiązań, to postanowienia tego artykułu stosuje się tylko do tej ostatniej

wymienionej kwoty. W tym przypadku nadwyżka ponad tę kwotę podlega opodatkowaniu zgodnie

z prawem każdego Umawiającego się Państwa i z uwzględnieniem innych postanowień niniejszej

umowy.

Wynagrodzenia dyrektorów

Wynagrodzenia dyrektorów i inne podobne należności, które osoba mająca miejsce zamieszkania

w Umawiającym się Państwie otrzymuje z tytułu członkostwa w zarządzie lub radzie nadzorczej

lub jakimkolwiek innym podobnym organie spółki mającej siedzibę w drugim Umawiającym

się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym wymienionym Państwie.

Bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, korzyść w niej przewidziana nie zostanie

przyznana w odniesieniu do części dochodu, jeżeli można racjonalnie przyjąć, mając

na względzie wszelkie mające znaczenie fakty i okoliczności, że uzyskanie tej korzyści

było jednym z głównych celów utworzenia jakiejkolwiek struktury lub zawarcia jakiejkolwiek

transakcji, które spowodowały bezpośrednio lub pośrednio powstanie tej korzyści, chyba

że ustalono, że przyznanie tej korzyści w danych okolicznościach byłoby zgodne z przedmiotem

oraz celem odpowiednich postanowień Umowy.