Orzeczenie Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 lutego 2022 r. sygn. akt P 10/19

Wyrok Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 23 lutego 2022 r.

Treść wyroku

Trybunał Konstytucyjny w składzie

Zbigniew Jędrzejewski - przewodniczący,

Mariusz Muszyński - sprawozdawca,

Justyn Piskorski,

Jakub Stelina,

Andrzej Zielonacki,

po rozpoznaniu w trybie art. 92 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania

przed Trybunałem Konstytucyjnym

(Dz. U. z 2019 r. poz. 2393), na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 lutego 2022 r., pytania prawnego Sądu Najwyższego,

czy

1)

art. 49 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, ze zm.) w zakresie, w jakim dopuszcza wniosek o wyłączenie sędziego powołanego przez Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wniosku Krajowej Rady Sądownictwa, w skład

której wchodzą sędziowie wybrani w sposób przewidziany w art. 9a ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa

(Dz. U. z 2016 r. poz. 976, ze zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz

niektórych innych ustaw

(Dz. U. z 2018 r. poz. 3) - jest zgodny z art. 179 w związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

2)

art. 31 § 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym

(Dz. U. z 2018 r. poz. 5, ze zm.) w zakresie, w jakim obwieszczenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o wolnych

stanowiskach sędziego w Sądzie Najwyższym stanowi akt niewymagający dla swojej ważności

podpisu Prezesa Rady Ministrów - jest zgodny z art. 144 ust. 2 oraz art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji,

3)

art. 1 w związku z art. 82 i art. 86, art. 87, art. 88 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym w zakresie, w jakim stanowi normatywną podstawę rozstrzygania przez Sąd Najwyższy

o

a)

statusie sędziowskim osoby powołanej do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego, w

tym sędziego Sądu Najwyższego,

b)

skuteczności czynności sądu dokonanej z udziałem tej osoby, a także

c)

czynnym i biernym prawie wyborczym do organów sądu, w tym legitymacji tej osoby do

sprawowania funkcji w organach sądu, zaś w przypadku Sądu Najwyższego - także w organach

izb tego sądu - jest zgodny z art. 2 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji, z art. 10, art. 144 ust. 3 pkt 17 oraz art. 183 ust. 1 i 2 Konstytucji,

orzeka

1.

Art. 49 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1805, ze zm.) w zakresie, w jakim za przesłankę mogącą wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności

sędziego w danej sprawie uznaje jakąkolwiek okoliczność odnoszącą się do procedury

powoływania tego sędziego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Krajowej

Rady Sądownictwa do pełnienia urzędu, jest niezgodny z

a)

art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

b)

art. 179 w związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji.

2.

Art. 31 § 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1904) w związku z art. 49 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego w zakresie, w jakim za przesłankę wyłączenia sędziego z orzekania uznaje okoliczność,

że obwieszczenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o wolnych stanowiskach sędziego

w Sądzie Najwyższym, na podstawie którego rozpoczyna się proces nominacyjny sędziów,

stanowi akt wymagający dla swojej ważności podpisu Prezesa Rady Ministrów (kontrasygnaty),

a konsekwencją jego braku jest wątpliwość co do bezstronności sędziego powołanego

do pełnienia urzędu w procedurze nominacyjnej rozpoczętej takim obwieszczeniem, jest

niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 144 ust. 2 oraz art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji.

3.

Art. 1 w związku z art. 82 § 1 i art. 86, art. 87, art. 88 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym w zakresie, w jakim stanowi normatywną podstawę rozstrzygania przez Sąd Najwyższy

o statusie osoby powołanej do sprawowania urzędu na stanowisku sędziego, w tym sędziego

Sądu Najwyższego, i wynikających z tego uprawnieniach takiego sędziego oraz związanej

z tym statusem skuteczności czynności sądu dokonanej z udziałem tej osoby, jest niezgodny

z art. 2 w związku z art. 10, art. 144 ust. 3 pkt 17 i art. 183 ust. 1 i 2 Konstytucji.

Ponadto postanawia

umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie.

Orzeczenie zapadło większością głosów.

Zdanie odrębne zgłosił sędzia Trybunału Konstytucyjnego: Jakub Stelina.

Poświadczono za zgodność z oryginałem.

Pokaż całość