Ustawa z dnia 9 lutego 2022 r. o zmianie ustawy o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych

W ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów

energochłonnych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1896) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

nie jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji w rozumieniu komunikatu

Komisji - Wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw

niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji (Dz. Urz. UE C 249 z 31.07.2014,

str. 1 oraz Dz. Urz. UE C 224 z 08.07.2020, str. 2);

”

;

2)

w art. 7

a)

ust. 1-3 otrzymują brzmienie

„

1.

W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji ma zastosowanie jeden ze wskaźników

efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub

podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, dla którego wartość

jest wyrażona w megawatogodzinach na megagramy (MWh/Mg) produktu, wysokość rekompensat

jest obliczana według wzoru

Amaxt = Ait × Ct × Pt-1 × Et × AOt,

w którym poszczególne symbole oznaczają

Amaxt - wysokość rekompensat dla instalacji;

Ait - intensywność pomocy wyrażoną jako ułamek 0,75;

Ct - wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO2) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh);

Pt-1 - terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane

rekompensaty;

Et - wskaźnik efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z

sektorów lub podsektorów energochłonnych określony w załączniku nr 2 do ustawy dla

roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty;

AOt - wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów energochłonnych

określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji w roku kalendarzowym, za który

są przyznawane rekompensaty, wyrażoną w megagramach (Mg).

2.

W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji ma zastosowanie jeden ze wskaźników

emisyjności określony w załączniku nr 1 pkt 2 do rozporządzenia delegowanego Komisji

(UE) 2019/331 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad

dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii

na podstawie art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz.

UE L 59 z 27.02.2019, str. 8), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) 2019/331”,

dla którego wartość wyrażona jest w megagramach dwutlenku węgla na megagramy (Mg CO2/Mg) produktu, wysokość rekompensat jest obliczana według wzoru

Amaxt = Ait × Ct × Pt-1 × E × AOt,

w którym poszczególne symbole oznaczają

Amaxt - wysokość rekompensat dla instalacji;

Ait - intensywność pomocy wyrażoną jako ułamek 0,75;

Ct - wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO2) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh);

Pt-1 - terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane

rekompensaty;

E - wskaźnik efektywności zużycia energii elektrycznej obliczany według następującego

wzoru

\(

E = {{We \times Ep} \over {Ie}}

\)

w którym poszczególne symbole oznaczają

We - wskaźnik emisyjności dla produktu z uwzględnieniem zamienności paliw i energii

elektrycznej określony w pkt 2 załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE)

2021/447 z dnia 12 marca 2021 r. określającego zmienione wartości wskaźników emisyjności

na potrzeby przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji na lata 2021-2025 zgodnie z

art. 10a ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE

L 87 z 15.03.2021, str. 29), zwanego dalej „rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2021/447”;

Ep - stosunek odpowiednich emisji pośrednich określanych dla każdego z produktów w

roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, do sumy wszystkich emisji

bezpośrednich i odpowiednich emisji pośrednich obliczonych zgodnie z przepisami rozporządzenia

Komisji (UE) 2019/331;

Ie - przeciętną wartość intensywności emisji w wysokości 0,376 megagrama dwutlenku

węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh);

AOt - wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów energochłonnych

określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji w roku, za który są przyznawane

rekompensaty, wyrażoną w megagramach (Mg).

3.

W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji nie ma zastosowania żaden ze

wskaźników efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z

sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 2 do ustawy oraz

żaden ze wskaźników emisyjności określony w załączniku nr 1 pkt 2 do rozporządzenia

Komisji (UE) 2019/331, wysokość rekompensat jest obliczana według wzoru

Amaxt = Ait× Ct × Pt-1 × EFt × BECt,

w którym poszczególne symbole oznaczają

Amaxt - wysokość rekompensat dla instalacji;

Ait - intensywność pomocy wyrażoną jako ułamek 0,75;

Ct - wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO2) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh);

Pt-1 - terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane

rekompensaty;

EFt - wskaźnik efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej w odniesieniu do

produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych w wysokości określonej w załączniku

nr 3 do ustawy dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty;

BECt - zużycie energii elektrycznej do wytworzenia produktu zaliczanego do sektorów lub

podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji w

roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, wyrażone w megawatogodzinach

(MWh).

”

,

b)

uchyla się ust. 4 i 5,

c)

uchyla się ust. 8,

d)

w ust. 9 po wyrazie „przyjmując” skreśla się wyraz „referencyjne”;

3)

po art. 7 dodaje się art. 7a i art. 7b w brzmieniu

„

Art. 7a.

1.

W przypadku gdy łączna wysokość rekompensat ustalona na podstawie pozytywnie rozpatrzonych

wniosków o przyznanie rekompensat złożonych w danym roku kalendarzowym nie przekracza

kwoty ustalonej zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2, kwotę rekompensat obliczonych dla danego

podmiotu zgodnie z art. 7 ust. 1-3, który przekazał w terminie informacje, oświadczenie

i dokumenty, o których mowa w art. 10 ust. 6a, zwiększa się o kwotę obliczoną zgodnie

z art. 7b.

2.

W przypadku gdy łączna wysokość rekompensat ustalona na podstawie pozytywnie rozpatrzonych

wniosków o przyznanie rekompensat złożonych w danym roku kalendarzowym po uwzględnieniu

zwiększenia, o którym mowa w ust. 1, przekracza kwotę ustaloną zgodnie z art. 6 ust.

1 i 2, wysokość zwiększenia, o którym mowa w ust. 1, w danym roku kalendarzowym, podlega

proporcjonalnemu obniżeniu tak, aby łączna wysokość wypłacanych rekompensat w tym

roku kalendarzowym była równa maksymalnemu limitowi środków finansowych przeznaczanych

na przyznanie rekompensat, o którym mowa w art. 6 ust. 1, pomniejszonemu zgodnie z

art. 6 ust. 2.

Art. 7b.

1.

Wysokość zwiększenia, o którym mowa w art. 7a ust. 1, stanowi różnicę pomiędzy wysokością

poniesionych kosztów pośrednich a wartością rekompensat obliczonych dla danego podmiotu

zgodnie z art. 7 ust. 1-3 i wartością odpowiadającą 1,5% wartości dodanej brutto tego

podmiotu w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty.

2.

Wysokość zwiększenia, o którym mowa w art. 7a ust. 1, nie może przekroczyć jednej

trzeciej wartości rekompensaty obliczonej dla danego podmiotu zgodnie z art. 7 ust.

1-3.

3.

Wysokość poniesionych kosztów pośrednich, o których mowa w ust. 1, jest obliczana

według wzoru

Kpt = Ct × Pt-1 × Ent,

w którym poszczególne symbole oznaczają

Kpt - wysokość kosztów pośrednich;

Ct - wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO2) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh);

Pt-1 - terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane

rekompensaty;

Ent - całkowite zużycie energii elektrycznej na własne potrzeby w roku kalendarzowym,

za który są przyznawane rekompensaty.

4.

Wartość dodaną brutto, o której mowa w ust. 1, oblicza się według następujących zasad

1)

dla jednostek sporządzających rachunek zysków i strat zgodnie z art. 47 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2021 r. poz. 217, 2105 i 2106) w wariancie porównawczym - jako przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi pomniejszone

o koszty działalności operacyjnej po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń oraz

ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń na rzecz pracowników, powiększone o pozostałe

przychody operacyjne i pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne;

2)

dla jednostek sporządzających rachunek zysków i strat zgodnie z art. 47 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości w wariancie kalkulacyjnym - jako przychody netto ze sprzedaży produktów, towarów

i materiałów pomniejszone o koszty sprzedanych produktów, towarów i materiałów, koszty

sprzedaży oraz koszty ogólnego zarządu po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń

oraz ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń na rzecz pracowników, powiększone

o pozostałe przychody operacyjne i pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne;

3)

dla jednostek sporządzających sprawozdania finansowe zgodnie z Międzynarodowymi Standardami

Rachunkowości na podstawie art. 45 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - jako przychody ze sprzedaży powiększone o pozostałe przychody, pomniejszone o koszty

działalności operacyjnej po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń oraz ubezpieczeń

społecznych i innych świadczeń na rzecz pracowników oraz pomniejszone o pozostałe

koszty operacyjne;

4)

dla jednostek niesporządzających sprawozdań finansowych jednostki zgodnie z Międzynarodowymi

Standardami Rachunkowości na podstawie art. 45 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - w sposób określony dla jednostek, o których mowa w pkt 1 albo 2.

”

;

4)

uchyla się art. 8 i art. 9;

5)

w art. 10

a)

w ust. 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

dane dotyczące każdej instalacji, w odniesieniu do której wnioskodawca ubiega się

o przyznanie rekompensat, obejmujące informacje o

a)

produkcie lub produktach zaliczanych do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych

w załączniku nr 1 do ustawy wraz z przypisaną do każdego z tych produktów wielkością

produkcji i zużycia energii elektrycznej na ich produkcję w roku kalendarzowym, za

który są przyznawane rekompensaty, wraz z zastosowanym wskaźnikiem efektywności zużycia

energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych

określonym w załączniku nr 2 do ustawy lub wskaźnikiem emisyjności dla produktu z

uwzględnieniem zamienności paliw i energii elektrycznej określonym w pkt 2 załącznika

do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/447, lub wskaźnikiem efektywności zużycia

rezerwowej energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów

energochłonnych określonym w załączniku nr 3 do ustawy,

b)

stosunku odpowiednich emisji pośrednich określanych dla każdego z produktów w roku

kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, do sumy wszystkich emisji bezpośrednich

i odpowiednich emisji pośrednich obliczonych zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji

(UE) 2019/331 - w przypadku gdy wnioskodawca do wyliczenia wysokości rekompensat korzysta

z wzoru określonego w art. 7 ust. 2;

”

,

b)

uchyla się ust. 4,

c)

w ust. 5 w pkt 4 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

że nie jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji w rozumieniu komunikatu

Komisji - Wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw

niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji,

”

,

d)

uchyla się ust. 6,

e)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu

„

6a.

Wnioskodawca, w terminie do dnia 31 lipca następującego po roku kalendarzowym, za

który są przyznawane rekompensaty, w celu uzyskania zwiększenia, o którym mowa w art.

7a ust. 1, dołącza do wniosku

1)

informację o wysokości wartości dodanej brutto w roku kalendarzowym, za który są przyznawane

rekompensaty, o której mowa w art. 7b ust. 1, wraz z opinią biegłego rewidenta potwierdzającą

prawidłowość jej wyliczenia;

2)

informację o całkowitym zużyciu energii elektrycznej na własne potrzeby w roku kalendarzowym,

za który są przyznawane rekompensaty, o którym mowa w art. 7b ust. 3, wraz z opinią

weryfikatora dotyczącą poprawności, wiarygodności oraz dokładności danych dotyczących

tego zużycia;

3)

oświadczenie o treści

„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej

z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. z 2021 r. poz. 2345 i 2447) oświadczam, że informacja o wysokości wartości dodanej brutto w roku kalendarzowym,

za który są przyznawane rekompensaty, jest zgodna z prawdą.”; klauzula ta zastępuje

pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń;

4)

dokumenty lub ich kopie stanowiące podstawę do określenia wysokości poniesionych kosztów

pośrednich oraz wartości dodanej brutto w roku kalendarzowym, za który są przyznawane

rekompensaty, o których mowa w art. 7b ust. 1.

”

,

f)

w ust. 7 skreśla się wyrazy „oraz ust. 6 pkt 1”,

g)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

W przypadku gdy wniosek nie zawiera informacji, o których mowa w ust. 3, lub wnioskodawca

nie dołączył dokumentów, o których mowa w ust. 5, albo wniosek przekazany w postaci

elektronicznej zawiera informacje inne niż wniosek złożony w postaci papierowej, Prezes

URE wzywa wnioskodawcę odpowiednio do uzupełnienia wniosku lub usunięcia rozbieżności

w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku nieuzupełnienia wniosku

lub nieusunięcia rozbieżności w wyznaczonym terminie Prezes URE pozostawia wniosek

bez rozpatrzenia, o czym informuje wnioskodawcę.

”

,

h)

po ust. 9 dodaje się ust. 9a w brzmieniu

„

9a.

W przypadku gdy w terminie wskazanym w ust. 6a do wniosku nie zostały dołączone informacje,

oświadczenie lub dokumenty, o których mowa w ust. 6a, kwota rekompensat obliczonych

dla danego wnioskodawcy nie podlega zwiększeniu, o którym mowa w art. 7a ust. 1.

”

,

i)

ust. 10 otrzymuje brzmienie

„

10.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór wniosku oraz jego format umożliwiający przetwarzanie danych oraz format załączników

do wniosku,

2)

szczegółowy zakres danych dotyczących instalacji, o których mowa w ust. 3 pkt 3, oraz

sposób obliczania tych danych,

3)

zakres dokumentacji stanowiącej podstawę do obliczania danych dotyczących instalacji,

o których mowa w ust. 3 pkt 3, oraz sposób gromadzenia tych danych,

4)

szczegółowy zakres opinii sporządzanej przez weryfikatora,

5)

szczegółowy zakres dokumentacji, o której mowa w ust. 6a pkt 4

- mając na uwadze konieczność zapewnienia przyznawania rekompensat na podstawie rzetelnych

i wiarygodnych informacji oraz dokumentów.

”

;

6)

w art. 11

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prezes URE, do dnia 31 października danego roku kalendarzowego, wydaje decyzję w sprawie

przyznania w całości lub w części, lub odmowy przyznania rekompensat za poprzedni

rok kalendarzowy.

”

,

b)

w ust. 4 wyrazy „7 października” zastępuje się wyrazami „7 listopada”,

c)

w ust. 6 wyrazy „30 dni” zastępuje się wyrazami „14 dni”;

7)

po art. 12 dodaje się art. 12a i art. 12b w brzmieniu

„

Art. 12a.

1.

Podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty, będący podmiotem, o którym mowa w

art. 36 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 2166), jest obowiązany do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami

do emisji gazów cieplarnianych lub poprawy efektywności energetycznej w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej.

2.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za spełniony, jeżeli podmiot, o którym

mowa w ust. 1

1)

zrealizował przedsięwzięcia służące poprawie efektywności energetycznej w rozumieniu

art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej wskazane w audycie energetycznym przedsiębiorstwa, o którym mowa w rozdziale 5 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej, dla których okres zwrotu nakładów nie przekracza 3 lat, albo

2)

wykazał, że w roku kalendarzowym, za który zostały przyznane rekompensaty, co najmniej

30% energii elektrycznej, w odniesieniu do której podmiot ten uzyskał rekompensaty,

zostało wytworzonej ze źródeł zapewniających uniknięcie emisji gazów cieplarnianych

w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami

do emisji gazów cieplarnianych, albo

3)

poniósł nakłady finansowe, w wysokości nie mniejszej niż 50% wartości rekompensat

uzyskanych za dany rok kalendarzowy, na przedsięwzięcia mające na celu ograniczenie

emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami

do emisji gazów cieplarnianych z instalacji w rozumieniu art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji

gazów cieplarnianych, wobec której podmiot ten jest prowadzącym instalację w rozumieniu art. 3 pkt 16 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do

emisji gazów cieplarnianych, poniżej mającego zastosowanie wskaźnika emisyjności, o którym mowa w rozporządzeniu

Komisji (UE) 2019/331.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty,

jest obowiązany zrealizować przedsięwzięcia służące poprawie efektywności energetycznej

w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej wyłącznie w takim zakresie, w jakim łączne wymagane nakłady na ich realizację nie

przekraczają wartości rekompensat uzyskanych za dany rok kalendarzowy.

4.

W przypadku gdy z audytu energetycznego przedsiębiorstwa, o którym mowa w rozdziale 5 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej, wynika, że każde z przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej w

rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej wymagałoby poniesienia nakładów finansowych w wysokości przekraczającej wartość rekompensat

uzyskanych za dany rok kalendarzowy lub dla każdego z tych przedsięwzięć okres zwrotu

nakładów przekracza 3 lata, uznaje się, że obowiązek, o którym mowa w ust. 1, został

zrealizowany.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, wykazanie pochodzenia energii elektrycznej

ze źródeł zapewniających uniknięcie emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami

do emisji gazów cieplarnianych jest realizowane wyłącznie

1)

potwierdzeniem umorzenia gwarancji pochodzenia, o którym mowa w art. 124a ust. 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii

(Dz. U. z 2021 r. poz. 610, 1093, 1873 i 2376), na rzecz podmiotu, o którym mowa w ust. 1, dokonanego nie wcześniej niż w roku kalendarzowym,

za który temu podmiotowi zostały przyznane rekompensaty, lub

2)

przez wytworzenie przez podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty, energii elektrycznej

z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii w roku kalendarzowym, za który zostały przyznane rekompensaty, w instalacjach odnawialnego

źródła energii w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii i zużycie tej energii elektrycznej na jego własne potrzeby.

Art. 12b.

1.

Wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1, rozlicza się w terminie do dnia

30 listopada czwartego roku następującego po roku kalendarzowym, w którym podmiot,

o którym mowa w art. 12a ust. 1, uzyskał rekompensaty.

2.

Wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1, można rozliczyć łącznie za dwa,

trzy lub cztery lata. W takim przypadku rozliczenia tego dokonuje się do dnia 30 listopada

roku kalendarzowego następującego po ostatnim roku kalendarzowym z odpowiednio dwóch,

trzech lub czterech lat, za które następuje rozliczenie wykonania obowiązku.

3.

Podmiot, o którym mowa w art. 12a ust. 1, dokonując rozliczenia wykonania obowiązku

zgodnie z ust. 1 lub 2, przedkłada Prezesowi URE

1)

sprawozdanie sporządzone zgodnie z wzorem określonym w przepisach wydanych na podstawie

ust. 5 wraz z dokumentami lub ich kopiami potwierdzającymi realizację tego obowiązku;

2)

oświadczenie o treści

„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej

z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. z 2021 r. poz. 2345 i 2447) oświadczam, że informacje zawarte w złożonym sprawozdaniu, o którym mowa w art. 12b ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów

i podsektorów energochłonnych, są zgodne z prawdą.”; klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych oświadczeń.

4.

Nakłady finansowe poniesione na realizację przedsięwzięć, o których mowa w art. 12a

ust. 2 pkt 3, mogą zostać uwzględnione w sprawozdaniu, o którym mowa w ust. 3 pkt

1, za poszczególne następujące po sobie lata, do wysokości sumy tych nakładów.

5.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania,

o którym mowa w ust. 3 pkt 1, mając na uwadze konieczność zapewnienia przejrzystości

tego sprawozdania oraz ujednolicenia sposobu jego sporządzania.

”

;

8)

w art. 13 po pkt 3 dodaje się przecinek i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

podmiotowi, który nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1

”

;

9)

w art. 14 po wyrazach „Zwrotowi podlega kwota” dodaje się wyrazy „rekompensat przyznanych podmiotowi, który nie wykonał obowiązku,

o którym mowa w art. 12a ust. 1,”;

10)

w art. 20 w ust. 2

a)

uchyla się pkt 4-6,

b)

uchyla się pkt 8 i 9;

11)

w art. 26

a)

w ust. 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

nie przekazał Prezesowi URE w terminie sprawozdania, o którym mowa w art. 12b ust.

3 pkt 1.

”

,

b)

w ust. 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w przypadku

”

,

c)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 3, wynosi 10 000 zł.

”

;

12)

w art. 33

a)

w ust. 1 uchyla się pkt 4-10,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Limit wydatków przeznaczonych na wypłatę rekompensat z Funduszu wynosi w

1)

2022 r. - 1 766 899 008,00 zł;

2)

2023 r. - 4 189 740 000,00 zł;

3)

2024 r. - 3 744 660 000,00 zł;

4)

2025 r. - 3 824 310 000,00 zł;

5)

2026 r. - 5 014 070 000,00 zł;

6)

2027 r. - 5 134 740 000,00 zł;

7)

2028 r. - 5 276 260 000,00 zł;

8)

2029 r. - 5 688 290 000,00 zł;

9)

2030 r. - 5 604 440 000,00 zł;

10)

2031 r. - 5 192 040 000,00 zł.

”

,

c)

w ust. 2 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „i 1a”;

13)

w art. 34

a)

w ust. 1 uchyla się pkt 4-10,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Limit wydatków przeznaczonych z Funduszu na wykonywanie zadań Banku za wykonywanie

czynności, o których mowa w art. 21 ust. 3 oraz art. 25, wynosi w

1)

2022 r. - 60 000,00 zł;

2)

2023 r. - 60 000,00 zł;

3)

2024 r. - 60 000,00 zł;

4)

2025 r. - 60 000,00 zł;

5)

2026 r. - 60 000,00 zł;

6)

2027 r. - 60 000,00 zł;

7)

2028 r. - 60 000,00 zł;

8)

2029 r. - 60 000,00 zł;

9)

2030 r. - 60 000,00 zł;

10)

2031 r. - 60 000,00 zł.

”

,

c)

w ust. 2 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „i 1a”;

14)

w art. 35

a)

w ust. 1 uchyla się pkt 4-10,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań Prezesa URE wynikających

z ustawy, uwzględniony w części 50 budżetu państwa, której dysponentem jest Prezes

URE, wynosi w

1)

2022 r. - 2 896 700,00 zł;

2)

2023 r. - 2 250 200,00 zł;

3)

2024 r. - 2 305 100,00 zł;

4)

2025 r. - 2 361 300,00 zł;

5)

2026 r. - 2 418 900,00 zł;

6)

2027 r. - 2 477 900,00 zł;

7)

2028 r. - 2 538 400,00 zł;

8)

2029 r. - 2 538 400,00 zł;

9)

2030 r. - 2 538 400,00 zł;

10)

2031 r. - 2 538 400,00 zł.

”

,

c)

w ust. 2 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „i 1a”;

15)

w art. 36

a)

w ust. 1 uchyla się pkt 4-10,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań ministra właściwego

do spraw gospodarki wynikający z ustawy wynosi w

1)

2022 r. - 390 000,00 zł;

2)

2023 r. - 390 000,00 zł;

3)

2024 r. - 390 000,00 zł;

4)

2025 r. - 390 000,00 zł;

5)

2026 r. - 390 000,00 zł;

6)

2027 r. - 390 000,00 zł;

7)

2028 r. - 390 000,00 zł;

8)

2029 r. - 390 000,00 zł;

9)

2030 r. - 390 000,00 zł;

10)

2031 r. - 390 000,00 zł.

”

,

c)

w ust. 2 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „i 1a”;

16)

załączniki nr 1 i 2 do ustawy otrzymują brzmienie określone odpowiednio w załącznikach

nr 1 i 2 do niniejszej ustawy;

17)

dodaje się załącznik nr 3 do ustawy w brzmieniu określonym w załączniku nr 3 do niniejszej

ustawy.

Wnioski o przyznanie rekompensat za rok 2021 składa się w terminie do dnia 30 kwietnia

2022 r.

1.

Do spraw dotyczących rekompensat za rok 2019 i za rok 2020, w tym dotyczących kar

pieniężnych, o których mowa w art. 26 ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się przepisy

ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.

2.

Do spraw dotyczących rekompensat za rok 2021, w tym dotyczących kar pieniężnych, o

których mowa w art. 26 ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się przepisy ustawy zmienianej

w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

3.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wzywa podmioty wykonujące działalność w sektorach

lub podsektorach energochłonnych określonych w wykazie sektorów i podsektorów energochłonnych

stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy złożyły wniosek o przyznanie

rekompensat za rok 2021, do dostosowania tego wniosku do przepisów ustawy zmienianej

w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w tym przy wykorzystaniu wzoru wniosku

określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 10 ustawy zmienianej w

art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 14 dni od dnia otrzymania

wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

4.

Umarza się postępowania w sprawach rekompensat za rok 2021 wszczęte przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy na podstawie wniosków o przyznanie rekompensat złożonych

przez podmioty, które wykonują działalność w sektorach lub podsektorach energochłonnych

innych niż określone w wykazie sektorów i podsektorów energochłonnych stanowiącym

załącznik nr 1 do ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Do dnia wydania pozytywnej decyzji Komisji Europejskiej o zgodności pomocy publicznej

przewidzianej w niniejszej ustawie z rynkiem wewnętrznym albo uznania przez Komisję

Europejską, że zmiany przewidziane niniejszą ustawą nie stanowią nowej pomocy publicznej,

przepisu art. 11 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą

nie stosuje się.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

1.

W przypadku gdy łączna wysokość rekompensat ustalona na podstawie pozytywnie rozpatrzonych

wniosków o przyznanie rekompensat złożonych w danym roku kalendarzowym nie przekracza

kwoty ustalonej zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2, kwotę rekompensat obliczonych dla danego

podmiotu zgodnie z art. 7 ust. 1-3, który przekazał w terminie informacje, oświadczenie

i dokumenty, o których mowa w art. 10 ust. 6a, zwiększa się o kwotę obliczoną zgodnie

z art. 7b.

2.

W przypadku gdy łączna wysokość rekompensat ustalona na podstawie pozytywnie rozpatrzonych

wniosków o przyznanie rekompensat złożonych w danym roku kalendarzowym po uwzględnieniu

zwiększenia, o którym mowa w ust. 1, przekracza kwotę ustaloną zgodnie z art. 6 ust.

1 i 2, wysokość zwiększenia, o którym mowa w ust. 1, w danym roku kalendarzowym, podlega

proporcjonalnemu obniżeniu tak, aby łączna wysokość wypłacanych rekompensat w tym

roku kalendarzowym była równa maksymalnemu limitowi środków finansowych przeznaczanych

na przyznanie rekompensat, o którym mowa w art. 6 ust. 1, pomniejszonemu zgodnie z

art. 6 ust. 2.

1.

Wysokość zwiększenia, o którym mowa w art. 7a ust. 1, stanowi różnicę pomiędzy wysokością

poniesionych kosztów pośrednich a wartością rekompensat obliczonych dla danego podmiotu

zgodnie z art. 7 ust. 1-3 i wartością odpowiadającą 1,5% wartości dodanej brutto tego

podmiotu w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty.

2.

Wysokość zwiększenia, o którym mowa w art. 7a ust. 1, nie może przekroczyć jednej

trzeciej wartości rekompensaty obliczonej dla danego podmiotu zgodnie z art. 7 ust.

1-3.

3.

Wysokość poniesionych kosztów pośrednich, o których mowa w ust. 1, jest obliczana

według wzoru

Kpt = Ct × Pt-1 × Ent,

w którym poszczególne symbole oznaczają

Kpt - wysokość kosztów pośrednich;

Ct - wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO2) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh);

Pt-1 - terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane

rekompensaty;

Ent - całkowite zużycie energii elektrycznej na własne potrzeby w roku kalendarzowym,

za który są przyznawane rekompensaty.

4.

Wartość dodaną brutto, o której mowa w ust. 1, oblicza się według następujących zasad

1)

dla jednostek sporządzających rachunek zysków i strat zgodnie z art. 47 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2021 r. poz. 217, 2105 i 2106) w wariancie porównawczym - jako przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi pomniejszone

o koszty działalności operacyjnej po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń oraz

ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń na rzecz pracowników, powiększone o pozostałe

przychody operacyjne i pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne;

2)

dla jednostek sporządzających rachunek zysków i strat zgodnie z art. 47 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości w wariancie kalkulacyjnym - jako przychody netto ze sprzedaży produktów, towarów

i materiałów pomniejszone o koszty sprzedanych produktów, towarów i materiałów, koszty

sprzedaży oraz koszty ogólnego zarządu po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń

oraz ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń na rzecz pracowników, powiększone

o pozostałe przychody operacyjne i pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne;

3)

dla jednostek sporządzających sprawozdania finansowe zgodnie z Międzynarodowymi Standardami

Rachunkowości na podstawie art. 45 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - jako przychody ze sprzedaży powiększone o pozostałe przychody, pomniejszone o koszty

działalności operacyjnej po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń oraz ubezpieczeń

społecznych i innych świadczeń na rzecz pracowników oraz pomniejszone o pozostałe

koszty operacyjne;

4)

dla jednostek niesporządzających sprawozdań finansowych jednostki zgodnie z Międzynarodowymi

Standardami Rachunkowości na podstawie art. 45 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - w sposób określony dla jednostek, o których mowa w pkt 1 albo 2.

1.

Podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty, będący podmiotem, o którym mowa w

art. 36 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 2166), jest obowiązany do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami

do emisji gazów cieplarnianych lub poprawy efektywności energetycznej w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej.

2.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za spełniony, jeżeli podmiot, o którym

mowa w ust. 1

1)

zrealizował przedsięwzięcia służące poprawie efektywności energetycznej w rozumieniu

art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej wskazane w audycie energetycznym przedsiębiorstwa, o którym mowa w rozdziale 5 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej, dla których okres zwrotu nakładów nie przekracza 3 lat, albo

2)

wykazał, że w roku kalendarzowym, za który zostały przyznane rekompensaty, co najmniej

30% energii elektrycznej, w odniesieniu do której podmiot ten uzyskał rekompensaty,

zostało wytworzonej ze źródeł zapewniających uniknięcie emisji gazów cieplarnianych

w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami

do emisji gazów cieplarnianych, albo

3)

poniósł nakłady finansowe, w wysokości nie mniejszej niż 50% wartości rekompensat

uzyskanych za dany rok kalendarzowy, na przedsięwzięcia mające na celu ograniczenie

emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami

do emisji gazów cieplarnianych z instalacji w rozumieniu art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji

gazów cieplarnianych, wobec której podmiot ten jest prowadzącym instalację w rozumieniu art. 3 pkt 16 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do

emisji gazów cieplarnianych, poniżej mającego zastosowanie wskaźnika emisyjności, o którym mowa w rozporządzeniu

Komisji (UE) 2019/331.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty,

jest obowiązany zrealizować przedsięwzięcia służące poprawie efektywności energetycznej

w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej wyłącznie w takim zakresie, w jakim łączne wymagane nakłady na ich realizację nie

przekraczają wartości rekompensat uzyskanych za dany rok kalendarzowy.

4.

W przypadku gdy z audytu energetycznego przedsiębiorstwa, o którym mowa w rozdziale 5 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej, wynika, że każde z przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej w

rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej wymagałoby poniesienia nakładów finansowych w wysokości przekraczającej wartość rekompensat

uzyskanych za dany rok kalendarzowy lub dla każdego z tych przedsięwzięć okres zwrotu

nakładów przekracza 3 lata, uznaje się, że obowiązek, o którym mowa w ust. 1, został

zrealizowany.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, wykazanie pochodzenia energii elektrycznej

ze źródeł zapewniających uniknięcie emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami

do emisji gazów cieplarnianych jest realizowane wyłącznie

1)

potwierdzeniem umorzenia gwarancji pochodzenia, o którym mowa w art. 124a ust. 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii

(Dz. U. z 2021 r. poz. 610, 1093, 1873 i 2376), na rzecz podmiotu, o którym mowa w ust. 1, dokonanego nie wcześniej niż w roku kalendarzowym,

za który temu podmiotowi zostały przyznane rekompensaty, lub

2)

przez wytworzenie przez podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty, energii elektrycznej

z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii w roku kalendarzowym, za który zostały przyznane rekompensaty, w instalacjach odnawialnego

źródła energii w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii i zużycie tej energii elektrycznej na jego własne potrzeby.

1.

Wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1, rozlicza się w terminie do dnia

30 listopada czwartego roku następującego po roku kalendarzowym, w którym podmiot,

o którym mowa w art. 12a ust. 1, uzyskał rekompensaty.

2.

Wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1, można rozliczyć łącznie za dwa,

trzy lub cztery lata. W takim przypadku rozliczenia tego dokonuje się do dnia 30 listopada

roku kalendarzowego następującego po ostatnim roku kalendarzowym z odpowiednio dwóch,

trzech lub czterech lat, za które następuje rozliczenie wykonania obowiązku.

3.

Podmiot, o którym mowa w art. 12a ust. 1, dokonując rozliczenia wykonania obowiązku

zgodnie z ust. 1 lub 2, przedkłada Prezesowi URE

1)

sprawozdanie sporządzone zgodnie z wzorem określonym w przepisach wydanych na podstawie

ust. 5 wraz z dokumentami lub ich kopiami potwierdzającymi realizację tego obowiązku;

2)

oświadczenie o treści

„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej

z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. z 2021 r. poz. 2345 i 2447) oświadczam, że informacje zawarte w złożonym sprawozdaniu, o którym mowa w art. 12b ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów

i podsektorów energochłonnych, są zgodne z prawdą.”; klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych oświadczeń.

4.

Nakłady finansowe poniesione na realizację przedsięwzięć, o których mowa w art. 12a

ust. 2 pkt 3, mogą zostać uwzględnione w sprawozdaniu, o którym mowa w ust. 3 pkt

1, za poszczególne następujące po sobie lata, do wysokości sumy tych nakładów.

5.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania,

o którym mowa w ust. 3 pkt 1, mając na uwadze konieczność zapewnienia przejrzystości

tego sprawozdania oraz ujednolicenia sposobu jego sporządzania.