Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 1 lutego 2022 r. w sprawie przygotowania lotnisk do sytuacji zagrożenia oraz lotniskowych służb ratowniczo-gaśniczych

Rozporządzenie określa

1)

wymagania dotyczące przygotowania lotniska do sytuacji zagrożenia oraz planu działania

w sytuacji zagrożenia;

2)

zakres obowiązków podmiotów, o których mowa w art. 84 ust. 6 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze;

3)

warunki i program szkolenia służb ratowniczo-gaśniczych, o których mowa w art. 84 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

lsr-g - należy przez to rozumieć lotniskową służbę ratowniczo-gaśniczą;

2)

operacjach lotniskowych - należy przez to rozumieć operacje na lotnisku z udziałem

statku powietrznego, obejmujące: start, lądowanie, kołowanie, holowanie, wypychanie,

tankowanie, odladzanie, dokowanie, próby silników i inne operacje wykonywane z udziałem

statku powietrznego w polu ruchu naziemnego;

3)

PDSZ - należy przez to rozumieć plan działania w sytuacji zagrożenia;

4)

poziomie ochrony ratowniczo-gaśniczej - należy przez to rozumieć odpowiednią dla danej

kategorii ochrony przeciwpożarowej lotniska liczbę strażaków lsr-g, liczbę pojazdów

ratowniczo-gaśniczych, ilość środków gaśniczych oraz liczbę sprzętu specjalistycznego,

odpowiednio gotowych do natychmiastowego użycia lub podjęcia działań ratowniczych;

5)

rejonie operacyjnym lotniska - należy przez to rozumieć teren lotniska i jego bezpośredniego

sąsiedztwa o promieniu nie mniejszym niż 8000 m od punktu odniesienia lotniska ujawnionego

w rejestrze lotnisk cywilnych, o którym mowa w art. 58 ust. 1 ustawy, na którym służby

lotniskowe lub inne podmioty określone w PDSZ udzielają pomocy statkowi powietrznemu

będącemu w niebezpieczeństwie, zgodnie z wymaganiami określonymi w PDSZ;

6)

rozporządzeniu 2018/1139/UE - należy przez to rozumieć rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1139 z dnia 4 lipca 2018 r.

w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie lotnictwa cywilnego i utworzenia Agencji Unii

Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu

Europejskiego i Rady (WE) nr 2111/2005, (WE) nr 1008/2008, (UE) nr 996/2010, (UE)

nr 376/2014 i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/30/UE i 2014/53/UE, a

także uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 522/2004 i

(WE) nr 216/2008 i rozporządzenie Rady (EWG) nr 3922/91

(Dz. Urz. UE L 212 z 22.08.2018, str. 1, z późn. zm.;

7)

służbach lotniskowych - należy przez to rozumieć jednostki organizacyjne i służby

zorganizowane lub zapewniane przez zarządzającego lotniskiem, których zadania są związane

z operacjami lotniskowymi, w tym: dyżurnego operacyjnego lotniska, koordynatora ruchu

naziemnego, służbę utrzymania lotniska, lsr-g, służbę ochrony lotniska oraz personel

tych jednostek lub służb;

8)

strażaku lsr-g - należy przez to rozumieć pracownika, o którym mowa w art. 84 ust.

4 ustawy;

9)

ustawie - należy przez to rozumieć ustawę z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze;

10)

ustawie o ochronie przeciwpożarowej - należy przez to rozumieć ustawę z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 869 i 2490);

11)

ustawie o PSP - należy przez to rozumieć ustawę z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1940 i 2490).

Wymagania dotyczące przygotowania lotniska do sytuacji zagrożenia oraz PDSZ dla lotnisk

dla samolotów, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. e rozporządzenia 2018/1139/UE,

w zakresie nieuregulowanym przez to rozporządzenie określają przepisy § 5, § 7, §

20-22 i § 25-27.

1.

Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, zapewnia poziom ochrony ratowniczo-gaśniczej

lotniska odpowiadający wyznaczonej kategorii ochrony przeciwpożarowej lotniska, zwanej

dalej „kategorią lotniska”.

2.

Kategorię lotniska dla samolotów wyznacza się na podstawie całkowitych długości oraz

maksymalnych szerokości kadłubów największych samolotów korzystających z danego lotniska,

zgodnie z tabelą 1 w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

3.

W okresach zmniejszonej liczby startów i lądowań na lotnisku dla samolotów kategoria

lotniska nie może być niższa niż kategoria lotniska wymagana dla samolotów o największych

wymiarach, które będą korzystać z danego lotniska, niezależnie od liczby ich startów

i lądowań.

4.

Jeżeli na lotnisku dla samolotów liczba startów i lądowań samolotów o największych

wymiarach w ciągu trzech kolejnych miesięcy o najwyższym natężeniu ruchu lotniczego

z ostatnich 12 miesięcy jest mniejsza niż 700, kategorię lotniska można obniżyć o

jedną kategorię poniżej kategorii lotniska wyznaczonej w sposób określony w ust. 2,

do dnia, w którym liczba startów i lądowań tych samolotów osiągnie 700 albo więcej

w ciągu kolejnych 3 miesięcy liczonych od dnia wprowadzenia obniżonej kategorii lotniska.

5.

W przypadku wykonywania na lotnisku dla samolotów przez samoloty operacji lotniczych

niestanowiących przewozu pasażerskiego poziom ochrony ratowniczo-gaśniczej lotniska

na czas wykonywania tych operacji może zostać obniżony odpowiednio do kategorii lotniska

dla obniżonego poziomu ochrony ratowniczo-gaśniczej zgodnie z tabelą 2 w załączniku

nr 1 do rozporządzenia.

6.

Kategorię lotniska dla śmigłowców wyznacza się na podstawie całkowitych długości największych

śmigłowców korzystających z danego lotniska zgodnie z tabelą 3 w załączniku nr 1 do

rozporządzenia.

7.

W okresach zmniejszonej liczby startów i lądowań na lotnisku dla śmigłowców zarządzający

lotniskiem może wyznaczyć kategorię niższą niż kategoria wyznaczona w sposób określony

w ust. 6, odpowiadającą największemu ze śmigłowców, który w tym okresie wykonuje operacje

lotniskowe.

8.

Zarządzający lotniskiem, co najmniej raz na rok, dokonuje oceny, czy przewidywany

ruch lotniczy będzie wymagał zmiany kategorii lotniska, uwzględniając wielkość statków

powietrznych, które będą korzystać z danego lotniska, prognozę liczby startów i lądowań

na okres następnych dwunastu miesięcy, a także korzystając z informacji udostępnionych

przez użytkowników statków powietrznych oraz ze statystyk startów i lądowań z ostatnich

12 miesięcy.

9.

Zarządzający lotniskiem przekazuje do opublikowania w Zintegrowanym Pakiecie Informacji

Lotniczych, o którym mowa w art. 121 ust. 3 ustawy, aktualne informacje dotyczące

kategorii lotniska, zmiany kategorii lotniska lub braku kategorii lotniska.

Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, wyposaża lsr-g w specjalistyczny

sprzęt oraz zapewnia jej funkcjonowanie i realizację przedsięwzięć, o których mowa

w art. 1 ustawy o ochronie przeciwpożarowej

1)

podczas wypadku lotniczego, poważnego incydentu lotniczego, incydentu lotniczego lub

innego zdarzenia, o którym mowa w art. 135a ustawy, mających miejsce w rejonie operacyjnym

lotniska;

2)

gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie, że w rejonie operacyjnym lotniska wystąpiło

zdarzenie lotnicze;

3)

gdy statek powietrzny planuje lub zgłosił lądowanie na lotnisku, a wystąpiło inne

zdarzenie niż zdarzenie, o którym mowa w pkt 1, mające wpływ na bezpieczeństwo lotu

tego statku powietrznego;

4)

podczas zdarzeń na lotnisku innych niż zdarzenia, o których mowa w pkt 1-3, związanych

z ochroną przeciwpożarową lotniska, w tym znajdujących się na jego terenie obiektów

budowlanych.

1.

Lsr-g

1)

osiąga czasy reakcji wynoszące

a)

do trzech minut, z celem operacyjnym nieprzekroczenia dwóch minut, na dotarcie do

każdego punktu na każdej drodze startowej będącej w użyciu - w przypadku lotniska

naziemnego dla samolotów,

b)

do dwóch minut na dotarcie do każdego punktu strefy przyziemienia i wznoszenia (TLOF)

- w przypadku lotniska naziemnego dla śmigłowców;

2)

podejmuje natychmiastowe działania ratownicze - w przypadku lotniska nawodnego dla

samolotów i śmigłowców oraz lotniska dla śmigłowców znajdującego się na obiekcie.

2.

Czasy reakcji, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są mierzone od momentu powiadomienia

lsr-g o konieczności podjęcia działań ratowniczych do momentu osiągnięcia przez pojazd

ratowniczo-gaśniczy z pełną obsadą pozycji umożliwiającej podanie co najmniej 50%

wydatku środków gaśniczych określonych w tabelach 4-6 w załączniku nr 1 do rozporządzenia,

w warunkach widzialności na drodze startowej nie mniejszej niż 550 m. Wymagane czasy

reakcji lsr-g osiąga w warunkach, gdy nawierzchnie drogi startowej i drogi kołowania

są suche, niepokryte wodą, lodem lub śniegiem.

3.

W celu zapewnienia ciągłości podawania środków gaśniczych z określonym wydatkiem,

w ilościach określonych w tabelach 4-6 w załączniku nr 1 do rozporządzenia, pojazd

ratowniczo-gaśniczy inny niż ten, o którym mowa w ust. 2, oraz strażacy lsr-g, którzy

nie stanowią obsady tego pojazdu, przybywają na miejsce zdarzenia nie później niż

minutę po pojeździe, o którym mowa w ust. 2.

4.

Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, sprawdza czasy reakcji dla

innych niż określone w ust. 1 pkt 1 części pola manewrowego w warunkach widzialności

i stanu nawierzchni, o których mowa w ust. 2.

5.

W warunkach widzialności i stanu nawierzchni innych niż określone w ust. 2 lsr-g zapewnia

się dodatkowe wyposażenie lub procedury umożliwiające natychmiastowe i bezpieczne

dotarcie lsr-g do miejsc zdarzeń, o których mowa w § 5.

Minimalną liczbę strażaków lsr-g na zmianie służbowej gotowych do natychmiastowego

podjęcia działań ratowniczych i jednocześnie obecnych na lotnisku w czasie wykonywania

operacji lotniskowych oraz co najmniej 15 minut po ostatnim starcie albo lądowaniu,

nie mniejszą niż minimalna liczba strażaków lsr-g określona w tabeli 8 w załączniku

nr 1 do rozporządzenia, wyznacza się na podstawie udokumentowanej analizy zadań i

środków, biorąc pod uwagę typy statków powietrznych korzystających z danego lotniska,

dostępne pojazdy ratowniczo-gaśnicze i sprzęt ratowniczo-gaśniczy oraz obciążenie

strażaków lsr-g innymi obowiązkami.

Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, dokumentuje, co najmniej raz

dziennie, w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, rzeczywisty

stan wyposażenia lotniska w sprzęt ratowniczo-gaśniczy obejmujący liczbę: pojazdów

ratowniczo-gaśniczych z uwzględnieniem ich klasyfikacji i rodzaju, zestawów narzędzi

ratowniczych, zestawów ratownictwa medycznego, motopomp i pomp, pontonów lub łodzi

ratowniczych z silnikiem, aparatów powietrznych i zapasowych butli do tych aparatów,

zapasowych środków gaśniczych z podziałem na rodzaje, zapasowych butli ze środkiem

wyrzucającym do gaśnic przewoźnych oraz liczbę strażaków lsr-g, z uwzględnieniem aktualnej

kategorii lotniska.

Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, zapewnia strażakom lsr-g okresową

ocenę sprawności fizycznej, zgodnie z zakresem, trybem i częstotliwościami określonymi

w przepisach wydanych na podstawie art. 42 ust. 3 ustawy o PSP.

1.

Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, zapewnia główne oraz uzupełniające

środki gaśnicze.

2.

Jako główny środek gaśniczy na lotnisku stosuje się

1)

pianę skuteczności gaśniczej A;

2)

pianę skuteczności gaśniczej B;

3)

pianę skuteczności gaśniczej C;

4)

kombinację pian wymienionych w pkt 1-3.

3.

Na lotnisku zaliczonym do kategorii lotniska 1-3 albo kategorii lotniska H1-H3 jako

główny środek gaśniczy stosuje się pianę skuteczności gaśniczej B lub pianę skuteczności

gaśniczej C.

4.

Jako uzupełniający środek gaśniczy na lotnisku stosuje się

1)

proszki gaśnicze do gaszenia pożarów grupy B i C lub

2)

inne środki gaśnicze właściwe do gaszenia pożarów węglowodorów oraz urządzeń pod napięciem

z co najmniej takimi samymi możliwościami gaszenia pożaru jak proszki gaśnicze.

1.

Minimalne ilości środków gaśniczych na lotnisku, w tym minimalne ilości wody do wytwarzania

pian gaśniczych, minimalne ilości uzupełniających środków gaśniczych oraz wydajność

podawania tych środków gaśniczych wymagane dla danej kategorii lotniska określają

odpowiednio tabele 4-6 w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

2.

Jeżeli całkowita długość kadłuba samolotu przekracza wartość średnią długości dla

danej kategorii lotniska, wymaganą ilość wody do wytwarzania pian gaśniczych zapewnia

się zgodnie z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia.

3.

W przypadku obniżenia kategorii lotniska, o którym mowa w § 4 ust. 4, ilość środków

gaśniczych ustala się w odniesieniu do maksymalnej długości i szerokości kadłuba samolotu

dopuszczalnych w obniżonej kategorii lotniska.

4.

W przypadku obniżenia kategorii lotniska, o którym mowa w § 4 ust. 5, ilość środków

gaśniczych ustala się w odniesieniu do największego samolotu w kategorii określonej

w tabeli 2 w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

1.

Minimalne ilości środków pianotwórczych dla danej kategorii lotniska zapewnia się

odpowiednio do wymaganych wydajności podawania roztworów pianotwórczych określonych

w tabelach 4-6 w załączniku nr 1 do rozporządzenia, przy uwzględnieniu wskazań producenta

danego środka pianotwórczego dotyczących w szczególności zalecanego stężenia środków

pianotwórczych.

2.

Ilość środka pianotwórczego znajdującego się w zbiornikach pojazdów ratowniczo-gaśniczych

jest proporcjonalna do ilości przewożonej wody oraz zalecanego stężenia roztworu środka

pianotwórczego i wystarcza co najmniej do wytworzenia roztworu pianotwórczego z dwóch

ilości wody przewożonej w zbiornikach tego pojazdu.

3.

Właściwości środków pianotwórczych zapewniają ugaszenie pożaru testowego oraz odporność

na ponowne zapalenie, według wymagań oceny skuteczności pian gaśniczych określonych

w tabeli 7 w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

1.

Minimalne ilości środka pianotwórczego i uzupełniającego środka gaśniczego oraz wody

do wytwarzania pian gaśniczych znajdują się w zbiornikach pojazdów ratowniczo-gaśniczych,

a w przypadku lotniska dla śmigłowców znajdującego się na obiekcie - w stałych lub

mobilnych zbiornikach instalacji lub urządzeniach gaśniczych pianowych.

2.

W przypadku lotniska dla śmigłowców znajdującego się na obiekcie dopuszcza się stosowanie

instalacji wodociągowej przeciwpożarowej, jeżeli instalacja ta zapewnia wymagane parametry

do wytwarzania i podawania pian gaśniczych z wymaganą intensywnością oraz wydajnością

podawania roztworu pianotwórczego określoną w tabeli 6 w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

3.

W przypadku lotniska dla śmigłowców znajdującego się na platformie wiertniczej albo

na statku dopuszcza się stosowanie

1)

wody morskiej zamiast pian gaśniczych, jeżeli konstrukcja płyty lotniska zapewnia

odprowadzanie paliwa lotniczego z uszkodzonych zbiorników śmigłowca przez otwory rozmieszczone

w płycie lotniska oraz natychmiastowe gaszenie pożaru w systemie odprowadzania paliwa;

2)

piany gaśniczej z zastosowaniem sprężonego powietrza.

1.

Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, zaliczonym do kategorii lotniska

6-10, na którym liczba startów i lądowań statków powietrznych podczas przeciętnej

godziny szczytu obliczona jako średnia arytmetyczna wyliczana z największych godzinowych

liczb startów i lądowań statków powietrznych wykonywanych każdego dnia w roku wynosi

więcej niż 16 dla jednej drogi startowej lub więcej niż 20 dla całego lotniska, zapewnia

na miejscu zdarzenia lotniczego na tym lotnisku dostawy wody w ilości 4540 dm

2.

Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, w celu zapewnienia na miejscu

zdarzenia lotniczego dostawy wody w ilości określonej w ust. 1 wykorzystuje

1)

dodatkowe pojazdy do przewozu wody lub

2)

pompownie umożliwiające szybkie uzupełnienie wody w zbiornikach pojazdów ratowniczo-gaśniczych,

lub

3)

sieć wodociągową przeciwpożarową z hydrantami zewnętrznymi umieszczonymi w pobliżu

płyt postojowych lub progów dróg startowych, lub

4)

przeciwpożarowy zbiornik wodny, lub

5)

wyniesiony zbiornik grawitacyjny z wodą umożliwiający szybkie uzupełnienie wody w

zbiornikach pojazdów ratowniczo-gaśniczych.

1.

Na lotnisku zaliczonym do kategorii lotniska 1 albo 2 albo na lotnisku naziemnym zaliczonym

do kategorii lotniska H1-H3 dopuszcza się zamianę do 100% ilości wody określonej w

tabelach 4 i 5 w załączniku nr 1 do rozporządzenia na uzupełniające środki gaśnicze.

2.

W przypadku zamiany, o której mowa w ust. 1, przyjmuje się, że 1 kilogram uzupełniającego

środka gaśniczego jest równoważny 1 dm

1.

Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, zapewnia rezerwę

1)

środka pianotwórczego wystarczającego do wytworzenia pian gaśniczych na poziomie 200%,

2)

uzupełniającego środka gaśniczego na poziomie 100%

- wartości określonych w tabelach 4-6 w załączniku nr 1 do rozporządzenia oraz rezerwę

gazu roboczego do użycia rezerwy uzupełniającego środka gaśniczego.

2.

Środki pianotwórcze i uzupełniające środki gaśnicze przewożone w pojazdach ratowniczo-gaśniczych

wykraczające poza ilości podane w tabelach 4 i 5 w załączniku nr 1 do rozporządzenia

zalicza się do rezerwy.

1.

Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, dla śmigłowców, znajdującym

się

1)

na budynku zapewnia co najmniej

a)

jedną linię gaśniczą wodno-pianową - w przypadku lotniska zaliczonego do kategorii

lotniska H1,

b)

jedną linię gaśniczą wodno-pianową oraz dwa działka wodno-pianowe - w przypadku lotniska

zaliczonego do kategorii lotniska H2 albo H3,

2)

na platformie wiertniczej lub na statku zapewnia co najmniej

a)

jedno działko wodno-pianowe,

b)

dwie linie gaśnicze wodno-pianowe,

c)

dwie gaśnice proszkowe o łącznej ilości proszku gaśniczego nie mniejszej niż 50 kg

- oraz wyposażenie ratownicze określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

2.

Linie gaśnicze wodno-pianowe oraz działka wodno-pianowe zapewniają, niezależnie od

warunków pogodowych, podawanie środków gaśniczych do każdego punktu strefy przyziemienia

i wznoszenia (TLOF).

3.

Działka wodno-pianowe umieszcza się w taki sposób, aby niemożliwe było jednoczesne

ich zniszczenie w przypadku wystąpienia zdarzenia lotniczego.

1.

Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, innym niż lotnisko dla śmigłowców

znajdujące się na obiekcie, zapewnia na tym lotnisku pojazdy ratowniczo-gaśnicze co

najmniej w liczbie określonej w tabeli 9 w załączniku nr 1 do rozporządzenia, spełniające

wymagania w zakresie wyposażenia i parametrów technicznych określone w tabeli 10 w

załączniku nr 1 do rozporządzenia.

2.

Pojazdy lsr-g przewożą

1)

załogę pojazdu lsr-g;

2)

środki gaśnicze;

3)

wyposażenie ratownicze określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia;

4)

środki łączności służące do współdziałania z innymi pojazdami lsr-g oraz strażnicami;

5)

środki łączności służące do współdziałania ze służbą ruchu lotniczego;

6)

środki łączności służące do porozumiewania się z załogami innych pojazdów poruszających

się w polu manewrowym lotniska;

7)

mapę rejonu operacyjnego lotniska w skali 1: 25 000 lub większej i plan lotniska w

skali 1: 5000, z naniesioną siatką współrzędnych.

3.

W przypadku zdarzenia lotniczego lsr-g ma możliwość łączności z załogą statku powietrznego

przez wykorzystanie łączności radiowej w paśmie lotniczym lub łączności przewodowej

lub ręcznych sygnałów awaryjnych lub za pośrednictwem służby ruchu lotniczego.

1.

Pojazdy lsr-g rozmieszcza się w garażu strażnicy, która jest tak usytuowana, aby pojazdy

te miały bezpośredni dostęp do każdej drogi startowej lotniska, z uwzględnieniem osiągnięcia

czasów reakcji, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt 1.

2.

W przypadku gdy pojazdy lsr-g rozmieszczone w garażu strażnicy nie mają możliwości

osiągnięcia czasów reakcji, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt 1, należy wybudować dodatkową

strażnicę w miejscu, którego lokalizacja umożliwi tym pojazdom osiągnięcie wymaganych

czasów reakcji.

3.

Jeżeli na lotnisku znajduje się więcej niż jedna strażnica, w każdej ze strażnic jest

parkowany co najmniej jeden pojazd ratowniczo-gaśniczy.

4.

W pomieszczeniach strażnicy i na terenie obiektów przeznaczonych dla lsr-g instaluje

się system alarmowo-informacyjny umożliwiający ogłaszanie komunikatów oraz włączanie

świetlnych i dźwiękowych sygnałów alarmowych. System jest włączany przez strażaka

lsr-g dyżurującego w punkcie alarmowym.

5.

System, o którym mowa w ust. 4, instaluje się tak, aby komunikaty i dźwiękowe sygnały

alarmowe były słyszalne we wszystkich pomieszczeniach strażnicy oraz na jej terenie

przy hałasie wywoływanym przez statki powietrzne. W przypadku awarii podstawowego

zasilania energii elektrycznej system ma zapewnione dodatkowe zasilanie z rezerwowego

źródła zasilania.

1.

Garaż strażnicy jest wyposażony w instalację elektryczną zasilania prostowników akumulatorów

oraz instalację pneumatyczną podtrzymującą ciśnienie powietrza w układach hamulcowych

pojazdów lsr-g, w przypadku gdy brak jest takiej instalacji w pojeździe.

2.

W przypadku parkowania pojazdów lsr-g w kolumnie boksy garażowe są wybudowane tak,

aby był zapewniony wjazd do garażu strażnicy od jej zaplecza.

3.

Konstrukcja garażu strażnicy umożliwia dostęp do górnych części pojazdów lsr-g oraz

dokonanie ich inspekcji, w szczególności zbiorników na środek pianotwórczy i wodę.

4.

W garażu strażnicy pojazdy lsr-g mają zapewnioną możliwość utrzymania łączności radiowej

oraz ogrzewanie.

1.

W strażnicy znajduje się punkt alarmowy służący do przyjmowania powiadomień i koordynowania

przekazywania informacji, umieszczony w tak zlokalizowanym pomieszczeniu, aby dyżurujący

w nim strażak lsr-g mógł obserwować pole ruchu naziemnego bezpośrednio lub za pomocą

urządzeń technicznych.

2.

Pomieszczenie, w którym znajduje się punkt alarmowy, wyposaża się w izolację dźwiękową

oraz wentylację lub klimatyzację.

3.

Jeżeli strażnica nie spełnia wymogów, o których mowa w ust. 1, punkt alarmowy może

znajdować się poza strażnicą.

4.

Punkt alarmowy jest wyposażony w sposób umożliwiający jego użytkowanie co najmniej

w godzinach otwarcia lotniska oraz posiada

1)

możliwość obsługi systemu, o którym mowa w § 19 ust. 4;

2)

bezpośrednią łączność ze służbą ruchu lotniczego oraz świetlny i dźwiękowy system

alarmowy ze służbą kontroli lotniska (TWR);

3)

możliwość nasłuchu korespondencji lotniczej prowadzonej między służbą ruchu lotniczego

a załogą statku powietrznego;

4)

środki łączności do współdziałania z pojazdami lsr-g oraz innymi strażnicami;

5)

środki łączności do alarmowania służb lotniskowych i podmiotów określonych w PDSZ

oraz współdziałania z tymi służbami i podmiotami;

6)

mapę rejonu operacyjnego lotniska w skali 1: 25 000 lub większej i plan lotniska w

skali 1: 5000, z naniesioną siatką współrzędnych;

7)

plany ewakuacyjne lub schematy statków powietrznych wykonujących operacje lotnicze

z danego lotniska, zawierające w szczególności informacje o sposobie ewakuacji pasażerów

i członków załogi statku powietrznego oraz rozmieszczeniu materiałów łatwopalnych,

w tym paliw i gazów sprężonych;

8)

kopie: PDSZ, instrukcji bezpieczeństwa pożarowego, dokumentu określającego - na podstawie

art. 18 ustawy o ochronie przeciwpożarowej - organizację i szczegółowe zasady funkcjonowania lsr-g oraz procedur i instrukcji

wewnętrznych w zakresie ochrony przeciwpożarowej;

9)

spis numerów telefonów do podmiotów funkcjonujących na lotnisku oraz podmiotów określonych

w PDSZ;

10)

dostęp do aktualnych informacji o startach i lądowaniach statków powietrznych;

11)

druki do dokumentowania przebiegu działania ratowniczego lub czynności wynikających

z zadań i obowiązków lsr-g.

5.

Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, zapewnia rejestrowanie korespondencji

radiowej i telefonicznej związanej z działalnością lsr-g na lotnisku.

Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, zapewnia, aby lsr-g mogła

prowadzić działania ratownicze zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych

na podstawie art. 29a ust. 2 ustawy o PSP.

1.

Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, organizuje dla strażaków lsr-g

szkolenia dostosowane do typów statków powietrznych korzystających z danego lotniska

i rodzaju sprzętu ratowniczo-gaśniczego stosowanego na lotnisku, włącznie z ćwiczeniami

w gaszeniu pożaru paliwa lotniczego lub innego rodzaju paliwa podawanego pod ciśnieniem,

pod warunkiem że do jego gaszenia stosuje się te same techniki gaszenia, co w przypadku

paliwa lotniczego.

2.

Szkolenie strażaków lsr-g obejmuje

1)

proces identyfikacji standardów szkoleniowych, w tym częstotliwości dla każdego rodzaju

szkolenia i obszaru działalności;

2)

proces walidacji, który mierzy skuteczność szkolenia;

3)

szkolenie wstępne;

4)

szkolenia okresowe;

5)

szkolenia poligonowe dla strażaków lsr-g, którzy będą prowadzić działania ratownicze

w strefie zagrożenia;

6)

szkolenia uzupełniające.

3.

Program szkolenia strażaków lsr-g zawiera procedury

1)

szkolenia i sprawdzania umiejętności osób szkolonych;

2)

postępowania w przypadku, gdy strażacy lsr-g nie osiągają albo nie utrzymują wymaganego

poziomu umiejętności.

4.

Szkolenia, o których mowa w ust. 2 pkt 3-5, kończą się sprawdzianem umiejętności.

5.

W zakresie przeprowadzania szkoleń i ćwiczeń strażaków lsr-g stosuje się przepisy

wydane na podstawie art. 29a ust. 2 ustawy o PSP.

6.

Strażaków lsr-g przeszkala się w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy zgodnie

z przepisami ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym

(Dz. U. z 2021 r. poz. 2053 i 2459).

1.

Szkolenie wstępne realizowane przed dopuszczeniem do wykonywania obowiązków służbowych,

obejmujące nie mniej niż 40 godzin w przypadku lotniska zaliczonego do kategorii lotniska

6-10 albo 15 godzin w przypadku lotniska zaliczonego do kategorii lotniska 1-5, jest

przeznaczone dla nowo przyjętych strażaków i jest realizowane w ciągu 30 dni od dnia

1)

przyjęcia do pracy - w przypadku strażaka posiadającego kwalifikacje zawodowe określone

w przepisach wydanych na podstawie art. 16a ust. 6 ustawy o ochronie przeciwpożarowej;

2)

uzyskania kwalifikacji zawodowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16a ust. 6 ustawy o ochronie przeciwpożarowej - w przypadku strażaka nieposiadającego tych kwalifikacji.

2.

Szkolenie okresowe, obejmujące nie mniej niż 200 godzin, dla strażaków lsr-g posiadających

kwalifikacje zawodowe jest realizowane w cyklu rocznym.

3.

Programy szkolenia wstępnego i szkolenia okresowego obejmują zagadnienia dotyczące

1)

infrastruktury i wyposażenia lotniska;

2)

zasad i procedur mających wpływ na funkcjonowanie lsr-g;

3)

budowy statków powietrznych, z uwzględnieniem sprzętu ratunkowego służącego do ewakuacji

pasażerów i załogi statku powietrznego oraz urządzeń i rozwiązań technicznych służących

do ograniczania rozwoju pożaru w statku powietrznym;

4)

bezpieczeństwa strażaków lsr-g w trakcie ćwiczeń oraz działań ratowniczych;

5)

alarmowych systemów łączności i komunikowania;

6)

obsługi sprzętu gaśniczego i ratowniczego;

7)

rodzajów środków gaśniczych i ich zastosowania;

8)

ewakuacji osób i mienia ze statków powietrznych oraz obiektów budowlanych wchodzących

w skład infrastruktury lotniska;

9)

taktyki działań ratowniczych, w tym bezpośredniego gaszenia pożaru paliwa lotniczego

lub innego rodzaju paliwa podawanego pod ciśnieniem, pod warunkiem że do jego gaszenia

stosuje się te same techniki gaszenia, co w przypadku paliwa lotniczego, oraz sposobów

dotarcia ekip ratowniczych do wnętrza statku powietrznego;

10)

wykorzystania sprzętu gaśniczego i ratowniczego w trakcie działań ratowniczych na

statkach powietrznych;

11)

materiałów niebezpiecznych;

12)

obowiązków strażaków lsr-g w ramach realizacji PDSZ;

13)

procedur ograniczonej widzialności;

14)

wydajności ludzkiej, w tym koordynacji zespołowej;

15)

odzieży ochronnej i ochrony dróg oddechowych;

16)

materiałów kompozytowych;

17)

samolotowych spadochronowych systemów ratunkowych i ich wykorzystania w sytuacji niebezpiecznej;

18)

innych zagadnień istotnych dla bezpiecznej eksploatacji lotniska określonych w instrukcji

operacyjnej lotniska, o której mowa w art. 69 ust. 1 ustawy.

4.

Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, zapewnia strażakom lsr-g biorącym

bezpośredni udział w działaniach ratowniczych, co najmniej raz na 4 lata szkolenie

poligonowe w zakresie ratownictwa lotniskowego dostosowane do typów statków powietrznych

korzystających z danego lotniska i rodzaju sprzętu ratowniczo-gaśniczego wykorzystywanego

na lotnisku, obejmujące gaszenie pożarów paliwa lotniczego lub innego rodzaju paliwa

podawanego pod ciśnieniem, pod warunkiem że do jego gaszenia stosuje się te same techniki

gaszenia, co w przypadku paliwa lotniczego.

5.

Dla nowo przyjętych strażaków szkolenie poligonowe przeprowadza się po ukończeniu

przez nich szkolenia wstępnego, o którym mowa w ust. 1, a przed dopuszczeniem ich

do wykonywania obowiązków służbowych.

6.

Szkolenie poligonowe przeprowadza się zgodnie z programem szkolenia poligonowego lsr-g

określonym w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

7.

Szkolenie uzupełniające obejmuje zagadnienia, które dotyczą sytuacji zagrożenia, nieobjęte

zakresem szkolenia wstępnego, okresowego lub poligonowego, a które mogą wystąpić na

lotnisku, i obejmują nowe zagrożenia, rozwiązania techniczne lub informacje związane

z funkcjonowaniem lotniska.

1.

W trakcie postoju statku powietrznego na stanowisku postojowym znajduje się co najmniej

jedna gaśnica proszkowa o łącznej ilości proszku gaśniczego nie mniejszej niż

1)

4 kg na jedno stanowisko dla lotniska przyjmującego samoloty o długości kadłuba mniejszej

niż 24 m oraz lotniska zaliczonego do kategorii lotniska H1 albo H2;

2)

25 kg na jedno stanowisko dla lotniska przyjmującego samoloty o długości kadłuba równej

24 m lub większej oraz lotniska zaliczonego do kategorii lotniska H3;

3)

4 kg na pięć stanowisk postojowych dla statków powietrznych innych niż określone w

pkt 1 i 2.

2.

Dopuszcza się stosowanie gaśnic innych niż proszkowe. W takim przypadku przyjmuje

się, że 1 kg proszku gaśniczego odpowiada 1 kg lub 1,5 dm

1.

Zarządzający lotniskiem podczas tankowania i obsługi naziemnej statków powietrznych

zapewnia odpowiedni i gotowy do użycia co najmniej w początkowej fazie gaszenia pożaru

paliwa sprzęt gaśniczy, o którym mowa w § 25 ust. 1.

2.

Jeżeli tankowanie statku powietrznego odbywa się podczas wsiadania, przebywania na

pokładzie lub wysiadania pasażerów, zarządzający lotniskiem zapewnia

1)

podstawienie schodów pasażerskich pod wszystkie drzwi statku powietrznego przeznaczone

do ruchu pasażerskiego w celu umożliwienia bezpiecznej ewakuacji;

2)

użycie integralnych schodów pasażerskich będących stałym wyposażeniem statku powietrznego

do spełnienia wymogów określonych w pkt 1;

3)

użycie dróg ewakuacyjnych;

4)

w czasie trwania operacji zachowanie dwukierunkowej łączności między pilotem w kabinie

załogi lotniczej tankowanego statku powietrznego a osobą nadzorującą operację tankowania

statku powietrznego z ziemi.

3.

Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, zapewnia możliwość powiadamiania

lsr-g o pożarze lub innym miejscowym zagrożeniu w przypadku ich powstania.

Zarządzający lotniskiem zapewnia

1)

okresowe przeglądy techniczne i czynności konserwacyjne wyposażenia, urządzeń i sprzętu

ratowniczego oraz przeciwpożarowego, zgodnie z zaleceniami producentów oraz przepisami

dotyczącymi tego sprzętu, urządzeń i wyposażenia;

2)

dopuszczenie do ruchu drogowego pojazdu ratowniczo-gaśniczego przeznaczonego do udziału

w działaniu ratowniczym jako pojazdu uprzywilejowanego, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2021 r. poz. 450, z późn. zm.;

3)

zezwolenie na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym dla kierującego pojazdem, o którym

mowa w pkt 2, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1212, 1997, 2269, 2328 i 2490).

1.

Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, zapewnia drogi pożarowe, zgodnie

z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy o ochronie przeciwpożarowej, wybudowane w powierzchniach wznoszenia i podejścia na długości co najmniej 1000

m od progów dróg startowych albo do ogrodzenia lotniska. Lotniskowe drogi techniczne

lub drogi patrolowe mogą służyć jako drogi pożarowe, jeżeli spełniają wymagania dla

dróg pożarowych.

2.

Drogi pożarowe usytuowane w odległości mniejszej niż 90 m od drogi startowej mają

nawierzchnię niepylącą.

3.

W przypadku gdy nawierzchnia drogi pożarowej nie odróżnia się od otoczenia lub gdy

śnieg może uniemożliwić jej zlokalizowanie, krawędzie tej drogi oznacza się w sposób

umożliwiający jej lokalizację.

4.

W ogrodzeniu lotniska z drogą startową o nawierzchni sztucznej instaluje się, za każdym

progiem drogi startowej, bramę wjazdową spełniającą wymagania określone w przepisach

wydanych na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy o ochronie przeciwpożarowej.

5.

Zarządzający lotniskiem zapewnia, aby bramy wjazdowe były poddawane co najmniej raz

w miesiącu inspekcjom potwierdzającym ich sprawność techniczną. Przeprowadzenie inspekcji

odnotowuje się w dokumentacji służby lotniskowej przeprowadzającej tę czynność.

PDSZ dotyczy rejonu operacyjnego lotniska oraz

1)

uwzględnia operacje lotniskowe oraz inne rodzaje działalności prowadzone na lotnisku;

2)

umożliwia koordynację działań ratowniczych prowadzonych w sytuacjach zagrożenia występujących

w rejonie operacyjnym lotniska;

3)

zawiera procedury okresowego sprawdzania adekwatności PDSZ i przeglądu wyników w celu

poprawy jego skuteczności.

1.

PDSZ zawiera procedury współpracy z odpowiednimi specjalistycznymi służbami ratowniczymi,

które są uwzględniane w działaniu w sytuacjach zagrożenia, w przypadku gdy lotnisko

znajduje się w pobliżu terenów trudno dostępnych, zbiorników wodnych lub terenów bagiennych,

a także gdy znaczna liczba startów i lądowań ma miejsce nad tymi obszarami.

2.

W przypadku lotniska znajdującego się w pobliżu terenów trudno dostępnych, zbiorników

wodnych lub terenów bagiennych, PDSZ zawiera opis sposobów działania specjalistycznych

służb ratowniczych.

3.

W celu określenia możliwych sposobów działań ratowniczych, w szczególności w zakresie

potwierdzenia zapewniania ciągłości podawania środków gaśniczych z wymaganą wydajnością

podawania, zasięgiem rzutu prądów gaśniczych oraz osiągnięciem czasów dojazdów, przeprowadza

się udokumentowaną analizę obszarów, nad którymi odbywają się starty i lądowania statków

powietrznych, w odległości 1000 m od progów drogi startowej i zamieszcza w PDSZ.

4.

Analiza, o której mowa w ust. 3, uwzględnia

1)

rozmiary oraz typy statków powietrznych wykonujących operacje lotnicze;

2)

parametry taktyczno-techniczne i wyposażenie pojazdów ratowniczo-gaśniczych, w tym

autopomp pożarniczych oraz armatury i osprzętu pianowego;

3)

obsadę zmiany służbowej oraz wyszkolenie strażaków lsr-g;

4)

rozmieszczenie oraz parametry hydrauliczne hydrantów zewnętrznych lub innych uzupełniających

źródeł wody do celów przeciwpożarowych oraz rozmieszczenie dróg pożarowych i bram

wjazdowych na terenie lotniska;

5)

czas dojazdu lsr-g do miejsca zdarzenia lotniczego;

6)

rodzaje i ilości stosowanych środków gaśniczych;

7)

czasy dojazdów oraz parametry taktyczno-techniczne i wyposażanie pojazdów pożarniczych

jednostek ochrony przeciwpożarowej innych niż lsr-g.

1.

PDSZ

1)

określa

a)

podział obowiązków podmiotów uczestniczących w realizacji PDSZ,

b)

zakres upoważnień personelu kierowniczego lotniska do prowadzenia czynności zawartych

w PDSZ,

c)

rodzaje przewidzianych sytuacji zagrożenia,

d)

kierującego działaniem ratowniczym w zależności od miejsca i rodzaju sytuacji zagrożenia,

e)

zadania centrum operacyjnego,

f)

sposób przekazywania kierowania działaniami ratowniczymi w rejonie operacyjnym lotniska,

ze wskazaniem podmiotów odpowiedzialnych za kierowanie działaniem ratowniczym w zależności

od miejsca i rodzaju sytuacji zagrożenia,

g)

sposób powołania sztabu, o którym mowa w § 35, oraz wymagania dla ruchomego stanowiska

kierowania,

h)

organizację łączności na potrzeby działań ratowniczych;

2)

zawiera

a)

wskazanie podmiotów uczestniczących w realizacji PDSZ,

b)

uzgodnione z podmiotem uczestniczącym w realizacji PDSZ obowiązki tego podmiotu,

c)

dane teleadresowe do podmiotów lub osób, z którymi należy się skontaktować w przypadku

wystąpienia sytuacji zagrożenia,

d)

czasy reakcji lsr-g, o których mowa w § 6 ust. 1 i 4,

e)

mapę rejonu operacyjnego lotniska w skali 1: 25 000 lub większej i plan lotniska w

skali 1: 5000, z naniesioną siatką współrzędnych,

f)

informacje dotyczące dostępnego personelu oraz wyposażenia wszystkich podmiotów i

służb przewidzianych do działań ratowniczych.

2.

PDSZ zawiera procedury działania w sytuacjach zagrożenia, o których mowa w ust. 1

pkt 1 lit. c, w przypadku

1)

wypadku lotniczego w rejonie operacyjnym lotniska;

2)

poważnego incydentu lotniczego lub incydentu lotniczego na ziemi wymagającego działań

podmiotów ratowniczych;

3)

sabotażu, w tym zagrożenia bombowego w zakresie działań służb ratowniczych;

4)

aktu bezprawnej ingerencji w zakresie działań służb ratowniczych;

5)

zdarzenia na lotnisku, w szczególności dotyczącego materiałów niebezpiecznych, kolizji

pojazdów lub wycieku paliwa;

6)

pożaru obiektu budowlanego;

7)

klęski żywiołowej;

8)

masowego zagrożenia życia lub zdrowia chorobą zakaźną.

3.

Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, określa fazę zagrożenia w

odniesieniu do procedur, o których mowa w ust. 2, i klasyfikuje je jako

1)

„wypadek lotniczy” - w przypadku wypadku lotniczego, który miał miejsce w rejonie

operacyjnym lotniska;

2)

„pełną gotowość” - w przypadku gdy istnieje zagrożenie poważnym lub bliskim niebezpieczeństwem

i jest konieczne udzielenie natychmiastowej pomocy;

3)

„lokalną gotowość” - w przypadku gdy jest konieczne zapewnienie bezpieczeństwa statkowi

powietrznemu, pojazdowi, obiektowi budowlanemu lub osobie znajdującej się w ich wnętrzu

albo będącej w zasięgu widzenia, która nie wymaga udzielenia natychmiastowej pomocy.

4.

Zarządzający lotniskiem innym niż lotnisko, na którym zorganizowano lsr-g, opracowuje

PDSZ w zakresie procedur, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2.

Podmioty, o których mowa w art. 84 ust. 6 ustawy, zapewniają spójność własnych procedur,

wynikających z właściwości danego podmiotu i określonych na podstawie przepisów szczegółowych

zakresu ich kompetencji, z PDSZ.

1.

Zarządzający lotniskiem zapewnia, aby prowadzone działania ratownicze nie utrudniały

czynności związanych z badaniem okoliczności i przyczyn zaistniałych zdarzeń lotniczych,

jeżeli nie wpłynie to na skuteczność działań ratowniczych.

2.

Służby lotniskowe zarządzającego lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, na podstawie

PDSZ przygotowują sposób postępowania określający zakres czynności w sytuacjach zagrożenia.

3.

Zarządzający lotniskiem aktualizuje PDSZ na bieżąco oraz co najmniej raz w roku weryfikuje

go pod względem jego aktualności, z uwzględnieniem ust. 5.

4.

Zarządzający lotniskiem w celu oceny przygotowania lotniska do sytuacji zagrożenia

sprawdza realizację PDSZ w formie

1)

ćwiczeń praktycznych

a)

kompleksowych - prowadzonych z udziałem wszystkich podmiotów i służb przewidzianych

do działań ratowniczych, ze szczególnym uwzględnieniem działań na statku powietrznym,

nie rzadziej niż raz na 2 lata,

b)

częściowych - prowadzonych w okresie nie dłuższym niż 1 rok po danym ćwiczeniu kompleksowym,

w celu sprawdzenia, czy nieprawidłowości ujawnione w czasie ćwiczenia kompleksowego

zostały usunięte;

2)

ćwiczeń aplikacyjnych, prowadzonych w celu sprawdzenia, czy procedury i zadania są

jasne i zrozumiałe dla podmiotów i służb, które mają je realizować, oraz przetestowania

nowych lub zmienionych procedur przed ich wdrożeniem lub przygotowaniem do ćwiczeń

kompleksowych.

5.

PDSZ jest aktualizowany lub weryfikowany pod względem jego aktualności po ćwiczeniach,

o których mowa w ust. 4, oraz po każdym działaniu ratowniczym w sytuacji zagrożenia,

w celu usunięcia nieprawidłowości, jeżeli wystąpiły w trakcie tych ćwiczeń lub działań

ratowniczych.

1.

Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lsr-g, organizuje centrum operacyjne.

2.

Pracą centrum operacyjnego kieruje upoważniony przez zarządzającego lotniskiem dyżurny

operacyjny lotniska, do którego zadań należy nadzór operacyjny służb lotniskowych,

koordynacja oraz wsparcie kierującego działaniem ratowniczym lub dowódcy akcji służb

państwowych w reagowaniu na sytuacje zagrożenia.

3.

Centrum operacyjne jest dostępne w godzinach pracy lotniska.

4.

Z centrum operacyjnego istnieje możliwość obserwacji bezpośredniej lub za pomocą urządzeń

technicznych pola ruchu naziemnego i odizolowanego stanowiska postojowego dla statków

powietrznych.

5.

W pomieszczeniach centrum operacyjnego znajdują się co najmniej

1)

środki łączności przewodowej i bezprzewodowej z systemem identyfikacji numerów połączeń

przychodzących;

2)

sprzęt łączności przewodowej lub bezprzewodowej umożliwiający komunikowanie się z

podmiotami podejmującymi zadania w sytuacji zagrożenia oraz z ruchomym stanowiskiem

kierowania, gdy zostanie ono uruchomione;

3)

system alarmowy umożliwiający dyżurnemu operacyjnemu lotniska - a na lotnisku, na

którym funkcjonuje służba ruchu lotniczego - również tej służbie, ogłoszenie fazy

zagrożenia, o której mowa w § 31 ust. 3;

4)

kopia instrukcji operacyjnej lotniska, o której mowa w art. 69 ust. 1 ustawy, oraz

kopia PDSZ;

5)

sprzęt umożliwiający dostęp do aktualnych informacji o operacjach lotniczych z danego

lotniska.

1.

Kierujący działaniem ratowniczym może na miejscu zdarzenia powołać sztab.

2.

Do zadań sztabu należy

1)

analizowanie rodzaju zagrożenia oraz prognoza jego rozwoju;

2)

szacowanie potrzeb w zakresie sprzętu ratowniczego i specjalistycznego;

3)

analizowanie zabezpieczenia medycznego;

4)

analizowanie zabezpieczenia sanitarnego;

5)

dokumentowanie przebiegu działań ratowniczych;

6)

wykonywanie innych czynności związanych z danym działaniem ratowniczym.

3.

Dla sztabu wyznacza się ruchome stanowisko kierowania usytuowane w miejscu umożliwiającym

ocenę rozwoju sytuacji, które zapewnia

1)

miejsce do pracy sztabu;

2)

możliwość przemieszczania się w terenie;

3)

sprzęt łączności i wyposażenie do wsparcia prac sztabu;

4)

mapy, plany i dostęp do innych istotnych informacji, niezbędnych w trakcie działania

ratowniczego.

1.

W sprawach postępowań o wydanie, wznowienie ważności, przedłużenie ważności albo zmianę

certyfikatu lotniska użytku publicznego wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia

w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy niniejszego rozporządzenia.

2.

Certyfikaty lotnisk użytku publicznego wydane przed dniem wejścia w życie niniejszego

rozporządzenia zachowują ważność przez okres, na jaki zostały wydane.

3.

W sprawach postępowań o wpisanie lotniska do rejestru lotnisk cywilnych lub wydanie

zezwolenia na dokonanie istotnych zmian eksploatacyjnych i technicznych lotniska wszczętych

i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się

przepisy niniejszego rozporządzenia.

Badania lekarskie strażaków lotniskowych służb ratowniczo-gaśniczych dokonane na podstawie

przepisów dotychczasowych zachowują ważność przez okres, na jaki zostały wydane.

1.

Do szkoleń strażaków lotniskowych służb ratowniczo-gaśniczych rozpoczętych i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Strażaków lotniskowych służb ratowniczo-gaśniczych posiadających w dniu wejścia w

życie niniejszego rozporządzenia udokumentowane ukończenie szkolenia poligonowego

lub równoważnego szkolenia w zakresie ratownictwa lotniskowego uznaje się za przeszkolonych

w zakresie szkolenia poligonowego.

3.

Szkolenia, o których mowa w ust. 2, ukończone przed dniem wejścia w życie niniejszego

rozporządzenia zachowują ważność przez okres 4 lat od dnia ich ukończenia.

4.

Zarządzający lotniskiem, na którym zorganizowano lotniskowe służby ratowniczo-gaśnicze,

w przypadku lotniska, które ma uzyskać certyfikat lotniska po raz pierwszy, zapewnia

strażakom lotniskowych służb ratowniczo-gaśniczych szkolenie wstępne, o którym mowa

w § 24 ust. 1, i szkolenie poligonowe, o którym mowa w § 24 ust. 4, przed wydaniem

certyfikatu, o którym mowa w art. 160 ust. 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1970 oraz z 2021 r. poz. 784, 847 i 1898).

Plany działania w sytuacji zagrożenia opracowane przed dniem wejścia w życie niniejszego

rozporządzenia podlegają dostosowaniu do wymagań określonych w niniejszym rozporządzeniu

w terminie 12 miesięcy od dnia jego wejścia w życie.

Zarządzający lotniskami dostosują lotniska do wymagań określonych w § 28 ust. 4 w

terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Traci moc rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 4 kwietnia

2013 r. w sprawie przygotowania lotnisk do sytuacji zagrożenia oraz lotniskowych służb

ratowniczo-gaśniczych

(Dz. U. poz. 487).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.