Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 lutego 2022 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie rodzajów i wykazu stanowisk, na których pracownicy Służby Więziennej wykonują obowiązki służbowe w stałym i bezpośrednim kontakcie z osobami pozbawionymi wolności, oraz trybu przyznawania dodatku do wynagrodzenia z tego tytułu

1.

Pracownicy Służby Więziennej, zwani dalej „pracownikami”, zatrudnieni na stanowiskach

1

penitencjarnych albo ochronnych w zakładach karnych lub aresztach śledczych,

2)

nadzoru pracy osoby pozbawionej wolności w zakładach karnych lub aresztach śledczych

albo w Centralnym Ośrodku Szkolenia Służby Więziennej, ośrodku szkolenia Służby Więziennej

lub ośrodku doskonalenia kadr Służby Więziennej,

3)

kierowniczych, samodzielnych i administracyjnych w zakładach karnych lub aresztach

śledczych

- wykonują obowiązki służbowe w stałym i bezpośrednim kontakcie z osobami pozbawionymi

wolności, jeżeli obowiązki takie i ich zakres zostały określone w umowie o pracę lub

pisemnym zakresie czynności służbowych pracownika.

2.

Rodzaje i wykaz stanowisk, o których mowa w ust. 1, określa załącznik do rozporządzenia.

Przepisy rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem,

mają zastosowanie do pracowników zatrudnionych na stanowiskach ochronnych z tytułu

wykonywania przez nich obowiązków służbowych w stałym i bezpośrednim kontakcie z osobami

pozbawionymi wolności od dnia 1 lipca 2020 r.

1.

Dodatek do wynagrodzenia z tytułu wykonywania obowiązków służbowych w stałym i bezpośrednim

kontakcie z osobami pozbawionymi wolności, zwany dalej „dodatkiem”, przyznaje kierownik

jednostki organizacyjnej Służby Więziennej, w której pracownik jest zatrudniony.

2.

Przyznanie dodatku następuje na wniosek bezpośredniego przełożonego pracownika.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

We wniosku należy określić

1)

imię i nazwisko pracownika;

2)

zajmowane przez pracownika stanowisko ujęte w wykazie, o którym mowa w § 1 ust. 2;

3)

zakres i charakter obowiązków służbowych wykonywanych przez pracownika w stałym i

bezpośrednim kontakcie z osobami pozbawionymi wolności;

4)

wymiar czasu pracy w bezpośrednim kontakcie z osobami pozbawionymi wolności;

5)

ogólny wymiar czasu pracy pracownika wynikający z umowy o pracę;

6)

proponowaną wysokość dodatku, która nie może przekroczyć

a

50% wynagrodzenia zasadniczego pracownika zatrudnionego na stanowisku penitencjarnym

albo ochronnym,

b)

40% wynagrodzenia zasadniczego pracownika zatrudnionego na stanowisku nadzoru pracy

osoby pozbawionej wolności,

c)

30% wynagrodzenia zasadniczego pracownika zatrudnionego na stanowisku kierowniczym,

samodzielnym albo administracyjnym;

7)

datę nabycia przez pracownika prawa do otrzymywania dodatku.

W razie zmiany przesłanek, o których mowa w § 3 pkt 2-6, uzasadniających podwyższenie,

obniżenie albo utratę prawa do dodatku bezpośredni przełożony pracownika jest obowiązany

sporządzić nowy wniosek, w którym poza informacjami określonymi w § 3 powinien określić

dzień, z którym pracownik straci prawo do otrzymywania dodatku.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.