Ustawa z dnia 17 listopada 2021 r. o rekompensacie dochodów utraconych przez gminy w 2018 r. w związku ze zmianą zakresu opodatkowania elektrowni wiatrowych

Ustawa określa zasady i tryb zrekompensowania gminom dochodów utraconych w 2018 r.

w związku ze zmianą opodatkowania budowli wchodzących w skład elektrowni wiatrowych.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

podatku - rozumie się przez to podatek od nieruchomości w rozumieniu ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1170 oraz z 2021 r. poz. 401, 1558, 2192 i 2290), którego przedmiotem opodatkowania są budowle w rozumieniu tej ustawy;

2)

elektrowni wiatrowej - rozumie się przez to elektrownię wiatrową w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 724), z uwzględnieniem art. 10;

3)

dochodach utraconych w 2018 r. - rozumie się przez to różnicę między dochodami należnymi

gminie za okres od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. z tytułu podatku

obliczonymi z uwzględnieniem

a)

art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2021 r. poz. 2351) i wiersza „Kategoria XXIX - wolno stojące kominy i maszty oraz elektrownie wiatrowe”

załącznika do tej ustawy oraz art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2017 r., oraz

b)

art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane i wiersza „Kategoria XXIX - wolno stojące kominy i maszty oraz części budowlane elektrowni

wiatrowych” załącznika do tej ustawy oraz art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz

niektórych innych ustaw

(Dz. U. poz. 1276 oraz z 2020 r. poz. 1336), obowiązującym na dzień 1 stycznia 2018 r.

1.

Gmina jest uprawniona do rekompensaty z tytułu dochodów utraconych w 2018 r., zwanej

dalej „rekompensatą”, w pełnej wysokości ustalonej na podstawie danych zawartych we

wniosku gminy o zwrot dochodów utraconych w 2018 r., zwanym dalej „wnioskiem”, którego

wzór określa załącznik do ustawy.

2.

Rekompensatę wypłaca się z budżetu państwa na wniosek gminy.

1.

Wniosek zawiera

1)

dane wnioskodawcy i wskazanie właściwego miejscowo wojewody, zwanego dalej „wojewodą”,

do którego składany jest wniosek;

2)

stawkę podatku obowiązującą w roku podatkowym 2018, ustaloną przez radę gminy, oraz

wskazanie uchwały rady gminy ustalającej wysokość tej stawki;

3)

wykaz elektrowni wiatrowych objętych opodatkowaniem i zlokalizowanych na terenie gminy

w dniu 31 grudnia 2017 r., obejmujący

a)

moc zainstalowaną elektryczną każdej z tych elektrowni wiatrowych,

b)

nazwę lub firmę i adres podatnika;

4)

wskazanie podstawy opodatkowania podatkiem budowli wchodzących w skład każdej z elektrowni

wiatrowych, o których mowa w pkt 3, według stanu na dzień 1 stycznia 2018 r., ustalonej z uwzględnieniem art. 3

pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane i wiersza określającego kategorię XXIX obiektów budowlanych w załączniku do tej ustawy

oraz art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, w brzmieniu obowiązującym

a)

na dzień 31 grudnia 2017 r. oraz

b)

na dzień 1 stycznia 2018 r., nadanym ustawą z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz

niektórych innych ustaw;

5)

wskazanie kwoty podatku ustalonej na podstawie danych, o których mowa w

a)

pkt 2 i pkt 4 lit. a oraz

b)

pkt 2 i pkt 4 lit. b;

6)

wskazanie kwoty dochodów utraconych w 2018 r., stanowiącej różnicę między kwotą podatku

ustaloną zgodnie z pkt 5 lit. a i pkt 5 lit. b;

7)

numer rachunku bankowego gminy, na który ma zostać przekazana rekompensata;

8)

dane do kontaktu z właściwym urzędem gminy;

9)

datę sporządzenia wniosku i podpis osoby upoważnionej.

2.

Do wniosku należy dołączyć kopie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, o którym mowa

w art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, wydanych dla elektrowni wiatrowych, o których mowa w ust. 1 pkt 3.

1.

Gmina składa wniosek do wojewody w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Wniosek złożony po upływie terminu określonego w zdaniu pierwszym pozostawia się bez

rozpoznania.

2.

Wojewoda sprawdza prawidłowość złożonych wniosków pod względem rachunkowym i formalnym

w terminie 3 miesięcy od dnia ich złożenia.

3.

W przypadku stwierdzenia we wniosku braków lub błędów wojewoda wzywa gminę do ich

odpowiednio uzupełnienia lub usunięcia w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania.

Wniosek, którego braków lub błędów gmina odpowiednio nie uzupełniła lub nie usunęła

w tym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Wojewoda wydaje decyzję o przyznaniu lub odmowie przyznania rekompensaty. Decyzję

o odmowie przyznania rekompensaty wojewoda wydaje w przypadku stwierdzenia, że w gminie

nie wystąpiły dochody utracone w 2018 r.

Organem odwoławczym od decyzji wojewody, o której mowa w art. 6, jest minister właściwy

do spraw klimatu.

Wojewoda przekazuje rekompensatę na rachunek bankowy gminy do dnia 31 grudnia 2022 r.

Rekompensatę zalicza się do dochodu podatkowego gminy w rozumieniu ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1672, 1901 i 1927), uwzględnianego do wyliczenia części wyrównawczej i równoważącej subwencji ogólnej

dla gmin oraz wpłat do budżetu państwa, o których mowa w art. 29 tej ustawy.

Do celów stosowania ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 13 lipca

2018 r.

1)

budowlę w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane stanowiła elektrownia wiatrowa;

2)

elektrownią wiatrową była budowla w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, składająca się co najmniej z fundamentu, wieży oraz elementów technicznych, o mocy

większej niż moc instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej

elektrycznej nie większej niż 40 kW, przyłączonej do sieci elektroenergetycznej o

napięciu znamionowym niższym niż 110 kV lub o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu

nie większej niż 120 kW.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 5 lutego 2022 r.