Rozporządzenie Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 20 grudnia 2022 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis oraz pomocy publicznej w ramach programów finansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+) na lata 2021-2027

1.

Rozporządzenie określa szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania przedsiębiorcom

pomocy de minimis oraz pomocy publicznej w ramach programów finansowanych z Europejskiego Funduszu

Społecznego Plus (EFS+) na lata 2021-2027 oraz podmioty udzielające tej pomocy, do

których mają zastosowanie odpowiednio przepisy

1)

rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania

art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis

(Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1, z późn. zm., zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1407/2013”, oraz

2)

rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre

rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu

(Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1, z późn. zm., zwanego dalej „rozporządzeniem nr 651/2014”.

2.

Przedmiotowe rozporządzenie nie ma zastosowania do typów operacji wdrażanych przez

Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości w ramach programu Fundusze Europejskie dla

Rozwoju Społecznego 2021-2027.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

jednym przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć jedno przedsiębiorstwo w rozumieniu

art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 1407/2013;

2)

mikro-, małym i średnim przedsiębiorstwie - należy przez to rozumieć mikro-, małe

lub średnie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 2 załącznika I do rozporządzenia nr

651/2014;

3)

personelu przedsiębiorstwa - należy przez to rozumieć

a)

pracownika w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1510, 1700 i 2140),

b)

osobę wykonującą pracę na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy

o świadczenie usług, do której zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1360, 2337 i 2339) stosuje się przepisy dotyczące zlecenia albo umowy o dzieło, jeżeli umowę taką zawarła

ta osoba z pracodawcą, z którym pozostaje w stosunku pracy, lub jeżeli w ramach takiej

umowy wykonuje ona pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostaje w stosunku pracy,

c)

właściciela pełniącego funkcje kierownicze,

d)

wspólnika, w tym partnera prowadzącego regularną działalność w przedsiębiorstwie i

czerpiącego z niego korzyści finansowe;

4)

pracowniku niepełnosprawnym - należy przez to rozumieć osobę, która posiada długotrwale

naruszoną sprawność fizyczną, umysłową, intelektualną lub sensoryczną, utrudniającą

jej, w połączeniu z innymi barierami, pełne i skuteczne uczestnictwo w środowisku

pracy na równych zasadach z pozostałymi pracownikami, w tym osobę uznaną za niepełnosprawną

na mocy prawa krajowego;

5)

pracowniku znajdującym się w bardzo niekorzystnej sytuacji - należy przez to rozumieć

osobę, która spełnia co najmniej jeden z następujących warunków

a)

pozostaje bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie co najmniej 24 miesięcy

poprzedzających dzień przystąpienia do projektu,

b)

pozostaje bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie co najmniej 12 miesięcy

poprzedzających dzień przystąpienia do projektu oraz spełnia co najmniej jeden z warunków

wskazanych w pkt 6 lit. b-g;

6)

pracowniku znajdującym się w szczególnie niekorzystnej sytuacji - należy przez to

rozumieć osobę, która spełnia co najmniej jeden z następujących warunków

a)

pozostaje bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie co najmniej 6 miesięcy

poprzedzających dzień przystąpienia do projektu,

b)

do dnia poprzedzającego przystąpienie do projektu nie ukończyła 24. roku życia,

c)

do dnia poprzedzającego przystąpienie do projektu ukończyła 50. rok życia,

d)

jest osobą dorosłą samotnie wychowującą co najmniej jedno dziecko lub posiadającą

na utrzymaniu osobę zależną w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach

rynku pracy

(Dz. U. z 2022 r. poz. 690, z późn. zm.,

e)

nie posiada wykształcenia średniego, średniego branżowego, zasadniczego zawodowego

lub zasadniczego branżowego zgodnie z Międzynarodową Standardową Klasyfikacją Edukacji

(ISCED) na poziomie ISCED 3 włącznie lub w okresie do dwóch lat od momentu zakończenia

edukacji w pełnym wymiarze nie podjęła pierwszego stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem,

f)

pracuje w sektorze lub w zawodzie, w którym różnica w poziomie zatrudnienia kobiet

i mężczyzn jest co najmniej 25% wyższa niż przeciętna różnica w poziomie zatrudnienia

kobiet i mężczyzn we wszystkich sektorach gospodarki narodowej Rzeczypospolitej Polskiej,

oraz należy do grupy będącej w mniejszości w danym sektorze lub zawodzie,

g)

jest członkiem mniejszości narodowej lub etnicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 stycznia 2005 r. o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku

regionalnym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 823) oraz w celu zwiększenia szans na uzyskanie zatrudnienia musi poprawić znajomość języka,

podnieść kwalifikacje lub kompetencje zawodowe lub zdobyć doświadczenie zawodowe;

7)

przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 1 załącznika

I do rozporządzenia nr 651/2014;

8)

stałym zatrudnieniu - należy przez to rozumieć wykonywanie pracy w ramach stosunku

pracy lub świadczenie usług na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej

umowy o świadczenie usług przez nieprzerwany okres co najmniej 6 miesięcy w co najmniej

połowie wymiaru czasu pracy;

9)

wkładzie prywatnym przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć środki, które nie zostały

uzyskane przez przedsiębiorcę w związku z otrzymanymi wcześniej innymi środkami publicznymi,

w szczególności w formie kredytów preferencyjnych, dopłat do oprocentowania kredytów,

gwarancji lub poręczeń udzielonych na warunkach korzystniejszych niż oferowane na

rynku, a także środkami z funduszy strukturalnych Unii Europejskiej i Funduszu Spójności;

10)

wniosku o udzielenie pomocy - należy przez to rozumieć

a)

wniosek o dofinansowanie projektu - w przypadku gdy przedsiębiorca ubiegający się

o pomoc de minimis lub pomoc publiczną jest wnioskodawcą w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych

ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027, zwanej dalej „ustawą”,

b)

umowę o przystąpieniu do projektu określającą szczegółowe warunki udzielenia pomocy

de minimis , w tym informacje wskazane w art. 6 pkt 2 rozporządzenia nr 651/2014 - w przypadku

gdy przedsiębiorca ubiegający się o pomoc de minimis nie jest wnioskodawcą w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy.

1.

Pomoc de minimis może być udzielana przedsiębiorcy działającemu we wszystkich sektorach, z wyłączeniem

przypadków, o których mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia nr 1407/2013.

2.

W przypadku gdy przedsiębiorca prowadzi działalność w sektorach, o których mowa w

art. 1 ust. 1 lit. a-c rozporządzenia nr 1407/2013, a także inną działalność, w odniesieniu

do której stosuje się przepisy rozporządzenia nr 1407/2013, oraz zapewnił rozdzielność

rachunkową tych działalności, wówczas pomocy de minimis udziela się na pokrycie kosztów kwalifikowalnych ponoszonych w ramach działalności,

która nie jest objęta wyłączeniem na podstawie art. 1 ust. 1 lit. a-c rozporządzenia

nr 1407/2013.

1.

Pomoc publiczna nie może być udzielana w przypadkach, o których mowa w art. 1 ust.

2-5 rozporządzenia nr 651/2014.

2.

Pomoc publiczna nie może zostać udzielona ani wypłacona przedsiębiorcy, na którym

ciąży obowiązek zwrotu pomocy publicznej wynikający z decyzji Komisji Europejskiej

uznającej taką pomoc za niezgodną z prawem oraz z rynkiem wewnętrznym.

3.

Pomoc publiczna przekraczająca progi, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. d oraz lit.

n oraz p rozporządzenia nr 651/2014, stanowi pomoc indywidualną podlegającą notyfikacji

Komisji Europejskiej i może być udzielona po zatwierdzeniu jej przez Komisję Europejską.

Pomoc de minimis oraz pomoc publiczna mogą być udzielone, jeżeli spełniają

1)

kryteria pomocy przejrzystej, o których mowa odpowiednio w art. 4 rozporządzenia nr

1407/2013 oraz w art. 5 rozporządzenia nr 651/2014, oraz

2)

warunki kumulacji pomocy, o których mowa odpowiednio w art. 5 rozporządzenia nr 1407/2013

oraz w art. 8 rozporządzenia nr 651/2014.

1.

Pomoc de minimis oraz pomoc publiczna mogą być udzielone przedsiębiorcy w formie dotacji.

2.

Pomoc de minimis może być udzielana przez instytucję zarządzającą, instytucję pośredniczącą, instytucję

wdrażającą lub beneficjenta.

3.

Pomoc publiczna może być udzielana przez instytucję zarządzającą, instytucję pośredniczącą

lub instytucję wdrażającą.

4.

Pomoc de minimis oraz pomoc publiczna mogą być udzielone na podstawie umowy o dofinansowanie projektu,

decyzji o dofinansowaniu projektu lub innego dokumentu będącego podstawą ich udzielenia,

który określa szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania pomocy publicznej

lub pomocy de minimis na rzecz przedsiębiorcy.

1.

Przedsiębiorca ubiegający się o pomoc publiczną lub pomoc de minimis składa wniosek o udzielenie pomocy do podmiotu udzielającego pomocy.

2.

Do wniosku o udzielenie pomocy de minimis przedsiębiorca załącza

1)

wszystkie zaświadczenia o pomocy de minimis oraz pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc,

oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat podatkowych, albo oświadczenia o wielkości tej

pomocy otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w

tym okresie, o których mowa w art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących

pomocy publicznej;

2)

informacje, o których mowa w art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących

pomocy publicznej, określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji

przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis

(Dz. U. poz. 311, z 2013 r. poz. 276 oraz z 2014 r. poz. 1543), na formularzu informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis , stanowiącym załącznik nr 1 do tego rozporządzenia.

3.

Do wniosku o udzielenie pomocy publicznej przedsiębiorca załącza informacje, o których

mowa w art. 37 ust. 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących

pomocy publicznej, określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji

przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub

pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie

(Dz. U. poz. 312 i 1704, z 2016 r. poz. 238 oraz z 2020 r. poz. 1338), na formularzu informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc inną niż pomoc

w rolnictwie lub rybołówstwie, pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, stanowiącym załącznik nr 1 do tego rozporządzenia.

1.

Pomoc publiczna wywołuje efekt zachęty, co oznacza, że jest udzielana przedsiębiorcy

pod warunkiem złożenia wniosku o udzielenie pomocy publicznej przed podjęciem prawnie

wiążącego zobowiązania do udziału w szkoleniu lub zewnętrznej usłudze doradczej przez

przedsiębiorcę lub jego personel.

2.

Uznaje się, że pomoc publiczna na subsydiowanie zatrudnienia wywołuje efekt zachęty,

jeżeli zostały spełnione warunki określone odpowiednio w art. 32 i art. 33 rozporządzenia

nr 651/2014, w szczególności w odniesieniu do

1)

okresu zatrudnienia;

2)

intensywności pomocy;

3)

zapewnienia wzrostu netto liczby pracowników zatrudnionych u danego przedsiębiorcy

w porównaniu ze średnią z ostatnich 12 miesięcy.

Wartość dopuszczalnej pomocy de minimis udzielonej jednemu przedsiębiorcy określa się na podstawie art. 3 ust. 2-9 rozporządzenia

nr 1407/2013, z zastrzeżeniem § 5 pkt 2.

1.

Pomoc de minimis może być przeznaczona w szczególności na

1)

pokrycie kosztów uczestnictwa w szkoleniu przedsiębiorcy lub personelu przedsiębiorstwa

delegowanego na szkolenie, zgodnie z zakresem określonym w art. 31 ust. 3 rozporządzenia

nr 651/2014, z wyłączeniem szkoleń, których obowiązek przeprowadzenia wynika z przepisów

prawa krajowego;

2)

pokrycie kosztów doradztwa lub innych usług o charakterze doradczym lub szkoleniowym

wspierających rozwój przedsiębiorcy;

3)

subsydiowanie zatrudnienia pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej

sytuacji, pracowników znajdujących się w bardzo niekorzystnej sytuacji, pracowników

niepełnosprawnych lub innych kategorii pracowników - pod warunkiem, że

a)

utworzone miejsce pracy stanowi wzrost netto liczby pracowników u danego przedsiębiorcy

w porównaniu ze średnią z ostatnich 12 miesięcy, a w przypadku gdy utworzone miejsce

pracy nie stanowi wzrostu netto liczby pracowników zatrudnionych u danego przedsiębiorcy,

utworzone miejsce pracy zostało zwolnione w następstwie dobrowolnego rozwiązania stosunku

pracy, przejścia na rentę z tytułu niezdolności do pracy, przejścia na emeryturę z

tytułu osiągnięcia wieku emerytalnego, dobrowolnego zmniejszenia wymiaru czasu pracy

lub rozwiązania stosunku pracy z powodu naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych,

b)

pracownik jest uprawniony do nieprzerwanego zatrudnienia przez okres co najmniej

-

odpowiadający minimalnemu okresowi wynikającemu z odrębnych przepisów lub ze zbiorowych

układów pracy - w przypadku pracownika znajdującego się w szczególnie niekorzystnej

sytuacji, pracownika znajdującego się w bardzo niekorzystnej sytuacji i pracownika

niepełnosprawnego,

-

wskazany w umowie zawartej z pracodawcą - w przypadku innych kategorii pracowników

-

a stosunek pracy zawarty z pracownikiem może zostać rozwiązany tylko w przypadku naruszenia

przez pracownika obowiązków pracowniczych,

c)

kosztem kwalifikowalnym są koszty wynagrodzenia pracownika, na które składają się

wynagrodzenie brutto oraz opłacane od wynagrodzeń obowiązkowe składki na ubezpieczenia

społeczne, ponoszone w okresie

-

12 miesięcy - w przypadku pracownika znajdującego się w szczególnie niekorzystnej

sytuacji,

-

24 miesięcy - w przypadku pracownika znajdującego się w bardzo niekorzystnej sytuacji,

-

odpowiadającym minimalnemu okresowi wynikającemu z odrębnych przepisów lub ze zbiorowych

układów pracy - w przypadku pracownika niepełnosprawnego,

-

6 miesięcy - w przypadku innych kategorii pracowników;

4)

doposażenie lub wyposażenie stanowiska pracy;

5)

refundację dodatkowych kosztów związanych z zatrudnieniem pracowników niepełnosprawnych

wskazanych w art. 34 ust. 2 lit. a-e rozporządzenia nr 651/2014;

6)

zakup środków trwałych w ramach projektu;

7)

bezzwrotną pomoc finansową na rozpoczęcie działalności gospodarczej.

2.

Pomoc, o której mowa w ust. 1, może być udzielona na pokrycie do 100% kosztów kwalifikowalnych.

Pomoc publiczna na szkolenia jest udzielana z zachowaniem warunków określonych w art.

31 rozporządzenia nr 651/2014.

Pomoc publiczna na szkolenia nie może być udzielona na szkolenia, których obowiązek

przeprowadzenia wynika z przepisów prawa krajowego.

1.

Kosztami kwalifikowalnymi w ramach pomocy publicznej na szkolenia są koszty wskazane

w art. 31 ust. 3 rozporządzenia nr 651/2014.

2.

Wydatki na wynagrodzenia, o których mowa w art. 31 ust. 3 lit. d rozporządzenia nr

651/2014, nie mogą przekroczyć wysokości wkładu prywatnego przedsiębiorcy.

1.

Intensywność pomocy publicznej na szkolenia nie przekracza 50% wartości kosztów kwalifikowalnych

szkolenia.

2.

Intensywność pomocy publicznej na szkolenia może zostać zwiększona maksymalnie do

70% wartości kosztów kwalifikowalnych w następujących przypadkach

1)

o 10 punktów procentowych - w przypadku szkoleń skierowanych do pracowników niepełnosprawnych

lub pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji;

2)

o 10 punktów procentowych - w przypadku szkoleń skierowanych do personelu średniego

przedsiębiorstwa;

3)

o 20 punktów procentowych - w przypadku szkoleń skierowanych do personelu mikroprzedsiębiorstwa

lub małego przedsiębiorstwa.

Pomoc publiczna na usługi doradcze jest udzielana na rzecz mikro-, małych i średnich

przedsiębiorstw z zachowaniem warunków określonych w art. 18 rozporządzenia nr 651/2014.

1.

Kosztami kwalifikowalnymi są koszty usług doradczych świadczonych przez doradców zewnętrznych,

przy czym usługi te nie mogą mieć charakteru ciągłego ani okresowego, jak również

nie mogą być związane ze zwykłymi kosztami operacyjnymi przedsiębiorcy, takimi jak

rutynowe usługi doradztwa podatkowego, regularne usługi prawnicze lub reklama.

2.

Intensywność pomocy publicznej na usługi doradcze wynosi maksymalnie 50% wartości

kosztów kwalifikowalnych.

Pomoc publiczna na subsydiowanie zatrudnienia pracowników znajdujących się w szczególnie

niekorzystnej sytuacji oraz pracowników znajdujących się w bardzo niekorzystnej sytuacji

jest udzielana z zachowaniem warunków określonych w art. 32 rozporządzenia nr 651/2014.

Pomoc publiczna na subsydiowanie zatrudnienia pracowników niepełnosprawnych jest udzielana

z zachowaniem warunków określonych w art. 33 rozporządzenia nr 651/2014.

1.

Kosztami kwalifikowalnymi w ramach pomocy publicznej na subsydiowanie zatrudnienia

są koszty wynagrodzeń pracownika, na które składają się wynagrodzenie brutto oraz

opłacane od wynagrodzeń obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne, ponoszone

w okresie

1)

do 12 miesięcy od dnia zatrudnienia pracownika znajdującego się w szczególnie niekorzystnej

sytuacji;

2)

do 24 miesięcy od dnia zatrudnienia pracownika znajdującego się w bardzo niekorzystnej

sytuacji;

3)

zatrudniania pracownika niepełnosprawnego.

2.

W przypadku gdy okres subsydiowania zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2,

jest krótszy niż odpowiednio 12 miesięcy lub 24 miesiące, wówczas wysokość pomocy

publicznej na subsydiowanie zatrudnienia zostaje proporcjonalnie pomniejszona.

Pracownik znajdujący się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, pracownik znajdujący

się w bardzo niekorzystnej sytuacji oraz pracownik niepełnosprawny mają prawo do nieprzerwanego

zatrudnienia przez minimalny okres wynikający z odrębnych przepisów lub ze zbiorowych

układów pracy, a umowa o pracę może być rozwiązana jedynie w przypadku naruszenia

przez pracownika obowiązków pracowniczych.

1.

Intensywność pomocy publicznej na subsydiowanie zatrudnienia pracowników znajdujących

się w szczególnie niekorzystnej sytuacji oraz pracowników znajdujących się w bardzo

niekorzystnej sytuacji wynosi maksymalnie 50% wartości kosztów kwalifikowalnych.

2.

Intensywność pomocy publicznej na subsydiowanie zatrudnienia pracowników niepełnosprawnych

wynosi maksymalnie 75% wartości kosztów kwalifikowalnych.

Pomoc publiczna na subsydiowanie zatrudnienia jest udzielana, jeżeli utworzone miejsce

pracy stanowi wzrost netto liczby pracowników zatrudnionych u danego przedsiębiorcy

w porównaniu ze średnią z ostatnich 12 miesięcy, a w przypadku gdy utworzone miejsce

pracy nie stanowi wzrostu netto liczby pracowników zatrudnionych u danego przedsiębiorcy,

utworzone miejsce pracy zostało zwolnione w następstwie dobrowolnego rozwiązania stosunku

pracy, przejścia na rentę z tytułu niezdolności do pracy, przejścia na emeryturę z

tytułu osiągnięcia wieku emerytalnego, dobrowolnego zmniejszenia wymiaru czasu pracy

lub rozwiązania stosunku pracy z powodu naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych.

1.

Pomoc de minimis jest udzielana do końca okresu, o którym mowa w art. 7 ust. 4 w związku z art. 8

zdanie drugie rozporządzenia nr 1407/2013.

2.

Pomoc publiczna na szkolenia, pomoc publiczna na usługi doradcze oraz pomoc publiczna

na subsydiowanie zatrudnienia jest udzielana do końca okresu dostosowawczego, o którym

mowa w art. 58 ust. 4 zdanie pierwsze w związku z art. 59 rozporządzenia nr 651/2014.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.