Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 listopada 2021 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych

1

Ustawa określa zasady przygotowania i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie

sieci przesyłowych, a także źródła ich finansowania.

2.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

inwestor - operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2021 r. poz. 716, 868, 1093, 1505, 1642 i 1873) realizującego strategiczną inwestycję w zakresie sieci przesyłowej;

2

kataster nieruchomości - kataster w rozumieniu ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1990);

3)

sieć przesyłowa - sieć przesyłową w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;

4

strategiczna inwestycja w zakresie sieci przesyłowej - zadanie inwestycyjne wraz z

wykonywaniem niezbędnych robót budowlanych w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1333, z późn. zm., w szczególności budowy lub przebudowy obiektów, urządzeń, sieci i instalacji niezbędnych

do budowy, przebudowy, remontu, utrzymania, użytkowania, zmiany sposobu użytkowania,

eksploatacji lub rozbiórki linii, w tym stacji elektroenergetycznych, tymczasowych

obiektów budowlanych, obiektów sieci gazowej, sieci i przyłączy elektroenergetycznych,

wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, telekomunikacyjnych i teleinformatycznych

oraz infrastruktury drogowej lub kolejowej;

5

uzbrojenie terenu - urządzenia infrastruktury technicznej, o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1899), oraz ropociągi.

Wykaz strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych określa załącznik do

ustawy.

Strategiczne inwestycje w zakresie sieci przesyłowych są celami publicznymi w rozumieniu

ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Przepisy ustawy stosuje się również do inwestycji w zakresie zespołu urządzeń służących

do wyprowadzenia mocy w rozumieniu ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich

farmach wiatrowych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 234, 784, 1093 i 1642), z tym że inwestorem w odniesieniu do tych inwestycji jest wytwórca.

1.

Wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej zawiera

1

określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii aktualnej mapy

zasadniczej lub w przypadku jej braku na kopii aktualnej mapy ewidencyjnej w skali

1:5000 lub większej, w tym określenie

a)

linii rozgraniczających teren inwestycji,

b)

granic obszaru, w stosunku do którego decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 19

ust. 3 i art. 23 ust. 1 oraz 1a,

c)

granic obszaru, w stosunku do którego decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 22

ust. 1, w tym obszaru objętego zakazem lub nakazem, o którym mowa w art. 22 ust. 2;

1a)

współrzędne geocentryczne geodezyjne linii rozgraniczających teren przeznaczony pod

budowę inwestycji lokalizowanej w polskich obszarach morskich w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji

morskiej

(Dz. U. z 2020 r. poz. 2135 oraz z 2021 r. poz. 234 i 1718);

2)

określenie zmian w dotychczasowym sposobie zagospodarowania i uzbrojeniu terenu;

3)

analizę powiązania inwestycji z uzbrojeniem terenu;

4)

charakterystykę planowanej inwestycji obejmującą określenie

a)

zapotrzebowania na wodę, energię oraz sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków,

a także innych potrzeb w zakresie uzbrojenia terenu, a w razie potrzeby również sposobu

zagospodarowywania odpadów,

b)

planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania

terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowlanych, przedstawione

w formie opisowej i graficznej,

c)

charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji;

5

decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaną zgodnie z ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko

(Dz. U. z 2021 r. poz. 247, 784, 922, 1211, 1551 i 1718), z uwzględnieniem art. 14 - jeżeli jest ona wymagana;

6)

(uchylony)

7

mapy z projektami podziału nieruchomości, w przypadku konieczności zatwierdzenia podziału

nieruchomości, sporządzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne;

8

wskazanie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 19

ust. 3 i art. 23 ust. 1;

8a

wskazanie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 23

ust. 1a;

9

wskazanie ujawnionych ograniczonych praw rzeczowych obciążających nieruchomości wskazane zgodnie z pkt 8 i 8a;

10

wskazanie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 22

ust. 1, w tym gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa pokrytych wodami, gruntów

stanowiących pas drogowy lub gruntów objętych obszarem kolejowym, jeżeli strategiczna

inwestycja w zakresie sieci przesyłowej wymaga przejścia przez te grunty, oraz gruntów

stanowiących pas drogowy, jeżeli strategiczna inwestycja w zakresie sieci przesyłowej

wymaga budowy lub przebudowy zjazdów na tych gruntach; jeżeli strategiczna inwestycja

w zakresie sieci przesyłowej wymaga przejścia przez grunty stanowiące własność Skarbu

Państwa pokryte wodami, grunty stanowiące pas drogowy lub grunty objęte obszarem kolejowym,

inwestor określa sposób, miejsce i warunki umieszczenia na tych gruntach obiektów

lub urządzeń; w przypadku gdy strategiczna inwestycja w zakresie sieci przesyłowej

wymaga budowy zjazdów, inwestor określa także lokalizację i parametry techniczne zjazdów,

a gdy wymaga przebudowy zjazdów - ich parametry techniczne;

10a

wskazanie podmiotów innych niż inwestor, na rzecz których ograniczenie sposobu korzystania

z nieruchomości ma nastąpić zgodnie z art. 22 ust. 4, oraz zgodę tych podmiotów na

takie ograniczenie;

10b

wskazanie okresu, w jakim decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji

w zakresie sieci przesyłowej ma wywoływać skutek, o którym mowa w art. 22 ust. 1,

w przypadku gdy ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, o którym mowa w

art. 22 ust. 1, ma nastąpić na czas określony;

10c

wskazanie nieruchomości, o których mowa w pkt 10, na których ustanowione mają zostać

zakaz lub nakaz, o których mowa w art. 22 ust. 2, wraz z określeniem maksymalnej dopuszczalnej

wysokości drzew, krzewów lub innej roślinności - w przypadku zakazu, o którym mowa

w art. 22 ust. 2 pkt 3;

11)

opinie, o których mowa w ust. 2;

12)

(uchylony)

13

uzgodnienie, o którym mowa w ust. 3b, albo informację o nieprzedstawieniu przez właściwego

zarządcę drogi krajowej stanowiska w terminie, o którym mowa w ust. 3c;

14

określenie lokalizacji sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w obszarach morskich

Rzeczypospolitej Polskiej oraz kabli i rurociągów, za pomocą współrzędnych geocentrycznych

geodezyjnych naniesionych na mapę morską, i ich charakterystyczne parametry techniczne;

15

uproszczone wypisy z rejestru gruntów w postaci papierowej lub elektronicznej lub

inne dokumenty w postaci papierowej lub pliku komputerowego sformatowanego zgodnie

z obowiązującym standardem wymiany danych ewidencyjnych - wydane z katastru nieruchomości

przez organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków, zawierające oznaczenie działki

ewidencyjnej oraz, o ile zostały ujawnione, numer jej księgi wieczystej, imię i nazwisko

albo nazwę oraz adres jej właściciela lub użytkownika wieczystego.

1a

Nie można uzależniać ustalenia lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci

przesyłowej od zobowiązania inwestora do spełnienia nieprzewidzianych odrębnymi przepisami

świadczeń lub warunków.

2.

Przed złożeniem wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji

w zakresie sieci przesyłowej inwestor występuje o opinie

1)

ministra właściwego do spraw zdrowia - w odniesieniu do inwestycji lokalizowanych

na obszarach, którym został nadany status uzdrowiska albo status obszaru ochrony uzdrowiskowej,

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach

ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1301);

2

ministrów właściwych do spraw: aktywów państwowych, gospodarki morskiej, energii,

gospodarki, klimatu, kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, rybołówstwa, środowiska,

geologii, wewnętrznych i Ministra Obrony Narodowej oraz właściwego dyrektora urzędu

morskiego - w odniesieniu do wznoszenia lub wykorzystywania sztucznych wysp, konstrukcji

i urządzeń w obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji

morskiej, a w przypadku zespołu urządzeń służących do wyprowadzenia mocy w rozumieniu ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich

farmach wiatrowych - również Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;

2a

właściwego dyrektora urzędu morskiego oraz ministrów właściwych do spraw: aktywów

państwowych, energii, gospodarki, klimatu, kultury i ochrony dziedzictwa narodowego,

rybołówstwa, środowiska, geologii, gospodarki wodnej, wewnętrznych i Ministra Obrony

Narodowej - w odniesieniu do układania i utrzymywania kabli lub rurociągów na obszarach

morskich wód wewnętrznych i morza terytorialnego, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji

morskiej; w przypadku gdy kable lub rurociągi będą przebiegały również na odcinku lądowym,

inwestor występuje także o opinię właściwego wójta, burmistrza albo prezydenta miasta,

a w przypadku zespołu urządzeń służących do wyprowadzenia mocy w rozumieniu ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich

farmach wiatrowych - również Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;

2b

ministrów właściwych do spraw: aktywów państwowych, gospodarki morskiej, energii,

gospodarki, klimatu, kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, rybołówstwa, środowiska,

geologii, gospodarki wodnej, wewnętrznych i Ministra Obrony Narodowej - w odniesieniu

do lokalizacji oraz sposobów utrzymywania kabli lub rurociągów w wyłącznej strefie

ekonomicznej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji

morskiej, a w przypadku zespołu urządzeń służących do wyprowadzenia mocy w rozumieniu ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich

farmach wiatrowych - również Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;

3

Ministra Obrony Narodowej - w odniesieniu do inwestycji mogących oddziaływać na tereny

zamknięte niezbędne dla obronności państwa, ustalone na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz na ich strefy ochronne, o których mowa w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

(Dz. U. z 2021 r. poz. 741, 784, 922, 1873 i 1986);

4

właściwego dyrektora urzędu morskiego - w odniesieniu do obszarów pasa technicznego,

pasa ochronnego, morskich portów i przystani, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji

morskiej;

5

organu właściwego w sprawach terenów zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych - w odniesieniu

do terenów zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych;

6)

dyrektora właściwej regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe

- w odniesieniu do gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa, będących

w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1275 i 1718);

6a

właściwego organu nadzoru nad gospodarką leśną - w odniesieniu do gruntów leśnych

innych niż określone w pkt 6;

7

właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków - w odniesieniu do zabytków chronionych

na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

(Dz. U. z 2021 r. poz. 710 i 954);

8

właściwego zarządcy infrastruktury kolejowej lub innego właściwego podmiotu zarządzającego

obszarem kolejowym - w odniesieniu do obszarów kolejowych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1984);

9)

właściwego miejscowo zarządu województwa, zarządu powiatu oraz wójta (burmistrza,

prezydenta miasta);

10

Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego - w odniesieniu do obiektów budowanych w granicach

powierzchni ograniczających przeszkody lub powierzchni ograniczających zabudowę lub

stanowiących przeszkody lotnicze, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1970 oraz z 2021 r. poz. 784, 847 i 1898);

11)

dyrektora parku narodowego - w odniesieniu do obszarów położonych w granicach parku

i jego otuliny, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1098 i 1718);

12

właściwego organu nadzoru górniczego - w odniesieniu do terenów górniczych w rozumieniu

art. 6 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1420);

13

właściwego podmiotu wykonującego prawa właścicielskie zgodnie z art. 212 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne

(Dz. U. z 2021 r. poz. 624, 784, 1564 i 1641) w stosunku do gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa pokrytych wodami - w odniesieniu

do sposobu, miejsca i warunków umieszczenia tej inwestycji na tych gruntach;

14

organów właściwych w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych

- w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne, zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1326) oraz zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne;

15

właściwego zarządcy drogi - w odniesieniu do obszarów pasa drogowego, w tym w zakresie

lokalizacji i parametrów technicznych zjazdów, jeżeli wniosek dotyczy budowy zjazdów,

parametrów technicznych zjazdów, jeżeli wniosek dotyczy przebudowy zjazdów, oraz sposobu,

miejsca i warunków umieszczenia w pasie drogowym obiektów lub urządzeń niezwiązanych

z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego, zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1376 i 1595), z zastrzeżeniem ust. 3b;

16

ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej - w odniesieniu do nieruchomości,

o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich

(Dz. U. z 2021 r. poz. 491 i 1873).

3

Właściwy organ wydaje opinię, o której mowa w ust. 2, w terminie nie dłuższym niż

21 dni od dnia otrzymania wniosku o wydanie opinii. Niewydanie opinii w tym terminie

traktuje się jako brak zastrzeżeń do wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji

strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej.

3a

Kopie opinii, o których mowa w ust. 2, właściwy organ przekazuje wojewodzie.

3b

W odniesieniu do gruntów stanowiących pas drogowy drogi krajowej, przed złożeniem

wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej, inwestor występuje do właściwego zarządcy drogi krajowej o uzgodnienie

lokalizacji i parametrów technicznych zjazdów, jeżeli wniosek dotyczy budowy zjazdów,

parametrów technicznych zjazdów, jeżeli wniosek dotyczy przebudowy zjazdów, oraz sposobu,

miejsca i warunków umieszczenia w pasie drogowym obiektów lub urządzeń niezwiązanych

z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego, zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.

3c

Właściwy zarządca drogi krajowej dokonuje uzgodnienia w terminie nie dłuższym niż

21 dni od dnia otrzymania wystąpienia inwestora o uzgodnienie. Niezajęcie stanowiska

w tym terminie traktuje się jako dokonanie uzgodnienia. Kopię uzgodnienia właściwy

zarządca drogi krajowej przekazuje wojewodzie.

4.

(uchylony)

5

Opinie, o których mowa w ust. 2, i uzgodnienie, o którym mowa w ust. 3b, zastępują

uzgodnienia, pozwolenia, opinie, zgody bądź stanowiska właściwych organów, wymagane

odrębnymi przepisami dla lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej.

1.

Decyzję o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej,

na wniosek inwestora, wydaje właściwy miejscowo wojewoda.

2.

Wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej może odnosić się do całości lub części tej inwestycji.

3.

W przypadku strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej realizowanej na

obszarze dwóch lub więcej województw, decyzję o ustaleniu lokalizacji tej inwestycji

wydaje wojewoda, na którego obszarze właściwości znajduje się najdłuższy objęty wnioskiem

odcinek sieci przesyłowej realizowanej w ramach tej inwestycji.

4.

Organem wyższego stopnia w stosunku do wojewody w sprawach dotyczących strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej jest minister właściwy do spraw budownictwa,

planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.

5

Wojewoda niezwłocznie zawiadamia organ wyższego stopnia o złożeniu wniosku o wydanie

decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

oraz o wydaniu takiej decyzji.

1.

Decyzję o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

wydaje się w terminie miesiąca od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 4 ust.

1. W przypadku niewydania decyzji w tym terminie, minister właściwy do spraw budownictwa,

planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa wymierza wojewodzie,

w drodze postanowienia, co do którego przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy,

karę pieniężną w wysokości 1000 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z tytułu kar pieniężnych

stanowią dochód budżetu państwa.

2

Karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym postanowienie, o którym

mowa w ust. 1, stało się ostateczne. W przypadku nieuiszczenia kary, o której mowa

w ust. 1, podlega ona ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w

administracji.

3

Do terminu, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach

prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów

opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

1.

Wojewoda zawiadamia o wszczęciu postępowania o ustalenie lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

1

wnioskodawcę, wysyłając zawiadomienie na adres wskazany we wniosku;

2

właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem, przy czym

zawiadomienia wysyła się na adres określony w katastrze nieruchomości ze skutkiem

doręczenia;

3

pozostałe strony, w drodze obwieszczenia w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin właściwych

ze względu na lokalizację strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, w

Biuletynie Informacji Publicznej, na stronie podmiotowej urzędu wojewódzkiego, a także

w prasie o zasięgu ogólnopolskim;

4

właściwe miejscowo organy w sprawach, o których mowa w ust. 2 pkt 2-4, przy czym wójt

(burmistrz, prezydent miasta) niezwłocznie ogłasza o wszczęciu postępowania w Biuletynie

Informacji Publicznej, na stronie podmiotowej urzędu gminy.

1a

W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, oraz obwieszczeniu, o którym mowa w

ust. 1 pkt 3, zamieszcza się

1)

informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z aktami sprawy;

2)

pouczenie o obowiązkach nabywcy lub zbywcy, o których mowa w ust. 4, oraz skutkach

niedopełnienia tych obowiązków.

1b

W obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, zamieszcza się również oznaczenia nieruchomości

objętych wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji

w zakresie sieci przesyłowej według katastru nieruchomości oraz numery ksiąg wieczystych,

które zgodnie z danymi zawartymi w ich dziale pierwszym są prowadzone dla tych nieruchomości.

1c

W przypadku nieuregulowanego stanu prawnego nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie

decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

lub braku w katastrze nieruchomości danych pozwalających na ustalenie danych osobowych,

w szczególności adresu zamieszkania właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości,

do zawiadomienia właściciela lub użytkownika wieczystego o wszczęciu postępowania

o ustalenie lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej przepis

ust. 1 pkt 3 stosuje się odpowiednio.

2.

Z dniem doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1

1

nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego,

objęte wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji

w zakresie sieci przesyłowej, nie mogą być przedmiotem obrotu w rozumieniu przepisów

o gospodarce nieruchomościami do dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna;

2)

w odniesieniu do nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji

strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, do dnia, w którym decyzja ta

stała się ostateczna, nie wydaje się decyzji o pozwoleniu na budowę, a toczące się

postępowania ulegają zawieszeniu z mocy prawa;

3

w odniesieniu do nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji

strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, do dnia, w którym decyzja ta

stała się ostateczna, zawiesza się postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu w rozumieniu ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;

4

w odniesieniu do obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej objętych wnioskiem o

wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci

przesyłowej, do dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna, zawiesza się postępowania

o wydanie

a)

pozwolenia na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń

w obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej,

b)

pozwolenia ustalającego lokalizację i warunki utrzymywania kabli lub rurociągów na

obszarach morskich wód wewnętrznych i morza terytorialnego,

c)

decyzji uzgadniającej lokalizację oraz sposoby utrzymywania kabli lub rurociągów w

wyłącznej strefie ekonomicznej.

3

Przepisów ust. 2 pkt 2-4 nie stosuje się do postępowań

1)

dotyczących terenów zamkniętych ustanowionych przez Ministra Obrony Narodowej lub

innych postępowań prowadzonych na wniosek jednostek podległych Ministrowi Obrony Narodowej

lub przez niego nadzorowanych lub na rzecz tych jednostek;

2)

w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, decyzji

o pozwoleniu na budowę i decyzji oraz pozwoleń, o których mowa w ust. 2 pkt 4, wszczętych

na wniosek inwestora.

3a

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, na wniosek strony postępowania, po uzyskaniu

zgody inwestora, organ prowadzący postępowanie w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu

na budowę w odniesieniu do nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu

lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej podejmie zawieszone

postępowanie.

4

W przypadku gdy po doręczeniu zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, nastąpi

1)

zbycie własności lub prawa użytkowania wieczystego nieruchomości objętej wnioskiem

o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci

przesyłowej,

2)

przeniesienie wskutek innego zdarzenia prawnego własności lub prawa użytkowania wieczystego

nieruchomości objętej wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

- nabywca, a w przypadku, o którym mowa w pkt 1, nabywca i zbywca, są obowiązani do

zgłoszenia właściwemu wojewodzie danych nowego właściciela lub użytkownika wieczystego.

Niedokonanie zgłoszenia i prowadzenie postępowania bez udziału nowego właściciela

lub użytkownika wieczystego nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania.

5.

Czynność prawna dokonana z naruszeniem ust. 2 pkt 1 jest nieważna.

6.

(uchylony)

1.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

zawiera

1

określenie granic terenu objętego strategiczną inwestycją w zakresie sieci przesyłowej,

w tym określenie

a)

linii rozgraniczających teren inwestycji,

b)

granic obszaru, w stosunku do którego decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 19

ust. 3 i art. 23 ust. 1 oraz 1a,

c)

granic obszaru, w stosunku do którego decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 22

ust. 1, w tym obszaru objętego zakazem lub nakazem, o którym mowa w art. 22 ust. 2;

2)

warunki techniczne realizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej;

3)

warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska i ochrony zabytków, w tym dotyczące

przeciwdziałania poważnym awariom przemysłowym;

4)

warunki ochrony przeciwpożarowej dla strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej;

5)

wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich;

6

zatwierdzenie podziałów nieruchomości, o których mowa w art. 19 ust. 1 lub 1a;

7

oznaczenie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 19

ust. 3 i art. 23 ust. 1;

7a

oznaczenie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 23

ust. 1a;

8

oznaczenie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 22

ust. 1, w tym gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa pokrytych wodami, gruntów

stanowiących pas drogowy lub gruntów objętych obszarem kolejowym, jeżeli strategiczna

inwestycja w zakresie sieci przesyłowej wymaga przejścia przez te grunty, oraz gruntów

stanowiących pas drogowy, jeżeli strategiczna inwestycja w zakresie sieci przesyłowej

wymaga budowy lub przebudowy zjazdów na tych gruntach; jeżeli strategiczna inwestycja

w zakresie sieci przesyłowej wymaga przejścia przez grunty stanowiące własność Skarbu

Państwa pokryte wodami, grunty stanowiące pas drogowy lub grunty objęte obszarem kolejowym,

decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

określa sposób, miejsce i warunki umieszczenia na tych gruntach obiektów lub urządzeń;

w przypadku gdy strategiczna inwestycja w zakresie sieci przesyłowej wymaga budowy

zjazdów, decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci

przesyłowej określa także lokalizację i parametry techniczne zjazdów, a gdy wymaga

przebudowy zjazdów - ich parametry techniczne;

8a

wskazanie podmiotów innych niż inwestor, na rzecz których ograniczenie sposobu korzystania

z nieruchomości ma nastąpić zgodnie z art. 22 ust. 4;

8b

wskazanie okresu, w jakim decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji

w zakresie sieci przesyłowej ma wywoływać skutek, o którym mowa w art. 22 ust. 1,

w przypadku gdy ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, o którym mowa w

art. 22 ust. 1, ma nastąpić na czas określony;

8c

wskazanie nieruchomości, o których mowa w pkt 8, na których ustanowiony ma zostać

zakaz lub nakaz, o którym mowa w art. 22 ust. 2, wraz z określeniem maksymalnej dopuszczalnej

wysokości drzew, krzewów lub innej roślinności - w przypadku zakazu, o którym mowa

w art. 22 ust. 2 pkt 3;

9)

termin wydania nieruchomości lub opróżnienia lokali i innych pomieszczeń, nie krótszy

niż 120 dni od dnia, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji

w zakresie sieci przesyłowej stała się ostateczna;

10

lokalizację sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w obszarach morskich Rzeczypospolitej

Polskiej oraz kabli i rurociągów, określoną za pomocą współrzędnych geocentrycznych

geodezyjnych, ich charakterystyczne parametry techniczne, szczegółowe warunki i wymagania

wynikające z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie, o którym mowa w art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej

Polskiej i administracji morskiej.

2.

Sporządzenie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej powierza się osobie, o której mowa w art. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, albo osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego architektów posiadającej

uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności architektonicznej

albo uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez

ograniczeń w specjalności architektonicznej.

1.

Nieuregulowany stan prawny nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu

lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej lub brak danych

w katastrze nieruchomości pozwalających na ustalenie danych osobowych, w szczególności

adresu zamieszkania, właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, nie stanowi

przeszkody do wszczęcia i prowadzenia postępowania o ustalenie lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej oraz wydania i doręczenia decyzji o ustaleniu

lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej oraz zawiadomienia

o jej wydaniu.

2.

Przez nieuregulowany stan prawny należy rozumieć także sytuację, kiedy dotychczasowy

właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie żyje, a spadkobiercy nie wykazali

prawa do spadku.

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

W postępowaniu o ustalenie lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

1)

przepisu art. 31 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052) nie stosuje się;

2)

w przypadkach określonych w art. 97 § 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego nie zawiesza się postępowania;

3)

przepisów art. 30 § 5 i art. 34 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się; w przypadkach określonych w tych przepisach organ prowadzący postępowanie

wyznacza z urzędu przedstawiciela uprawnionego do działania w postępowaniu, jeżeli

jest to konieczne dla przeprowadzenia postępowania.

1

Wojewoda doręcza decyzję o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej wnioskodawcy oraz zawiadamia pozostałe strony o jej wydaniu, w drodze

obwieszczenia, w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu na lokalizację

tej inwestycji, w Biuletynie Informacji Publicznej, na stronach podmiotowych urzędów

tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a także w prasie o zasięgu ogólnopolskim. Właścicielom

i użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej zawiadomienie o wydaniu decyzji wysyła się

na adres określony w katastrze nieruchomości. Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany

w katastrze nieruchomości jest skuteczne.

2.

Zawiadomienie o wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w

zakresie sieci przesyłowej zawiera informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać

się z treścią tej decyzji.

2a

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 zdanie pierwsze, uważa się za dokonane po upływie

14 dni od dnia, w którym nastąpiło obwieszczenie w urzędzie wojewódzkim.

2b

Obwieszczenie, o którym mowa w ust. 1 zdanie pierwsze, oraz zawiadomienie, o którym

mowa w ust. 1 zdanie drugie, zawierają również pouczenie o rozpoczęciu biegu terminu

do wniesienia odwołania od decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji

w zakresie sieci przesyłowej w terminie 14 dni od dnia, w którym zawiadomienie, o

którym mowa w ust. 1 zdanie pierwsze, uważa się za dokonane.

3

W przypadku nieuregulowanego stanu prawnego nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu

lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej lub braku w katastrze

nieruchomości danych pozwalających na ustalenie danych osobowych, w szczególności

adresu zamieszkania właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, do zawiadomienia

właściciela lub użytkownika wieczystego o decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej przepis ust. 1 zdanie pierwsze stosuje się

odpowiednio.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do doręczenia i zawiadamiania stron o decyzji

o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej wydanej

przez organ wyższego stopnia.

5

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do

1)

zawiadamiania stron o wniesieniu odwołania od decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej lub o wniesieniu zażalenia na postanowienie

wydane w toku postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej;

2)

zawiadamiania stron o wszczęciu postępowania w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji

o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej;

3)

zawiadamiania stron o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją

o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej;

4)

zawiadamiania stron o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji

o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej;

5)

zawiadamiania stron o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji

o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej;

6)

doręczeń decyzji wydanych w sprawach, o których mowa w pkt 1-5, oraz do zawiadamiania

o ich wydaniu;

7)

doręczeń postanowień wydanych w toku postępowań w sprawach, o których mowa w pkt 1-5,

od których przysługuje zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego, oraz do zawiadamiania

o ich wydaniu.

Do decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej,

poprzedzonej decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, stosuje się przepisy art. 72 ust. 6 i 6a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji

o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach

oddziaływania na środowisko.

Do postępowań w sprawach dotyczących strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowych

wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy decyzją

ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe.

1

W sprawach określonych w niniejszym rozdziale nie mają zastosowania przepisy o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym, z wyjątkiem przepisów art. 57 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu

przestrzennym, które stosuje się odpowiednio do decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji

w zakresie sieci przesyłowej, oraz przepisy ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji

(Dz. U. z 2021 r. poz. 485).

2.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

wiąże właściwe organy przy sporządzaniu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania

przestrzennego oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wojewoda przekazuje

niezwłocznie wydane decyzje o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej właściwym wójtom (burmistrzom, prezydentom miasta).

3

Decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

jest wiążąca dla właściwych organów w zakresie wydawania decyzji o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu oraz pozwolenia na budowę.

1.

Do postępowań w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wydawanych dla strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy decyzją ostateczną, stosuje się przepisy ustaw zmienianych

w art. 3 i art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z tym że termin na wydanie

takiej decyzji lub rozpatrzenia odwołania od niej wynosi 60 dni od dnia wejścia w

życie niniejszej ustawy.

2.

Umarza się wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

decyzją ostateczną postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, jeżeli zmiana decyzji o ustaleniu lokalizacji

strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej oraz decyzji, o której mowa

w art. 13 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu dotychczasowym, nie powoduje

zmian, o których mowa w art. 72 ust. 2 pkt 1e ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

1

Ostateczna decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci

przesyłowej stanowi podstawę do dokonywania wpisów w księdze wieczystej i w katastrze

nieruchomości.

2

Właściwy wojewoda składa wnioski o wpisy, o których mowa w ust. 1, w terminie 30 dni

od dnia, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

stała się ostateczna.

3

Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, o którym mowa w art. 22 ust. 1,

w przypadku ustanowienia go na czas określony, wygasa z upływem okresu określonego

w decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowych

zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 8b. Wojewoda występuje z wnioskiem o wykreślenie tego

ograniczenia z księgi wieczystej w terminie 30 dni od dnia jego wygaśnięcia.

Z dniem wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej inwestor jest uprawniony do wystąpienia w szczególności o zawarcie

porozumienia, o którym mowa w art. 18 ust. 2a, wydanie decyzji o wygaśnięciu trwałego

zarządu, o której mowa w art. 20 ust. 1, oraz zawarcie porozumienia, o którym mowa

w art. 22a ust. 1.

1.

Do strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, wobec której została wydana

decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej,

nie stosuje się przepisów odrębnych ustaw w zakresie, w jakim uzależniają one przygotowanie

lub realizację tej inwestycji lub jej części od uzyskania decyzji administracyjnej

lub innego rozstrzygnięcia, chyba że inwestor wystąpi o ich wydanie.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do

1)

zgody wodnoprawnej, o której mowa w art. 13b ust. 1;

2)

decyzji, o których mowa w art. 32 ust. 5 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami;

3)

zezwoleń, o których mowa w art. 56 ust. 1, 2, 2b i 2c ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody;

4)

decyzji o warunkach prowadzenia działań, o której mowa w art. 118 ust. 8 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.

W przypadku gdy inwestor, przed wydaniem decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, uzyskał decyzję administracyjną lub inne

rozstrzygnięcie, o których mowa w art. 12b ust. 1, do postępowania w sprawie wydania

decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej,

w zakresie objętym uzyskaną decyzją administracyjną lub innym rozstrzygnięciem, nie

stosuje się przepisów art. 4 ust. 1 pkt 11 i 13, ust. 2 i 3b oraz art. 8 ust. 1.

Strategiczne inwestycje w zakresie sieci przesyłowych, o których mowa w pkt 23, 27

i 28 załącznika do ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu dotychczasowym, stają się

strategicznymi inwestycjami w zakresie sieci przesyłowych, o których mowa w pkt 50

załącznika do ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1

Pozwolenie na budowę strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej lub pozwolenie

na rozbiórkę tej inwestycji wydaje wojewoda na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.

2.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

wiąże wojewodę wydającego pozwolenie na budowę.

3.

Pozwolenie na budowę strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej może, w

zależności od żądania określonego we wniosku, obejmować całe zamierzenie budowlane

położone na obszarze danego województwa lub jego część.

4

Do postępowania w sprawie pozwolenia na budowę strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej lub pozwolenia na rozbiórkę tej inwestycji przepisy art. 6, art.

7 ust. 1-1c i 4, art. 9, art. 9a oraz art. 10 stosuje się odpowiednio, z tym że karę,

o której mowa w art. 6 ust. 1, wymierza Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.

5

Organem wyższego stopnia w stosunku do wojewody w sprawach pozwolenia na budowę strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej lub pozwolenia na rozbiórkę tej inwestycji

jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.

6.

Ilekroć w przepisach ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane jest mowa o decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, rozumie się przez

to także decyzję o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci

przesyłowej.

7

Do strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych nie stosuje się przepisów

art. 32 ust. 1 pkt 3 i art. 35 ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo

budowlane.

8

Zmiana oznaczenia w katastrze nieruchomości, dotycząca nieruchomości objętej decyzją

o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, dokonana

po wydaniu tej decyzji, wynikająca w szczególności z podziału nieruchomości, scalenia

i podziału nieruchomości, scalenia i wymiany gruntów lub aktualizacji operatu ewidencyjnego,

nie stanowi przeszkody do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

9

Niezgodność między oznaczeniem nieruchomości objętej decyzją o ustaleniu lokalizacji

strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej w katastrze nieruchomości a

oznaczeniem tej nieruchomości w decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji

w zakresie sieci przesyłowej, wynikająca z zatwierdzenia podziału tej nieruchomości

decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej,

nie stanowi przeszkody do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

1.

Pozwolenie na użytkowanie strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej wydaje

właściwy wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego na zasadach i w trybie określonych

w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.

2.

Do wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej przepis art. 6 stosuje się odpowiednio, z tym że karę, o której

mowa w art. 6 ust. 1, wymierza Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.

3.

Organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego

w sprawach dotyczących pozwolenia na użytkowanie strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.

4.

Właściwy wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego obowiązany jest przeprowadzić obowiązkową

kontrolę przed upływem 14 dni od dnia otrzymania wniosku o wydanie pozwolenia na użytkowanie

strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej. O terminie obowiązkowej kontroli

właściwy wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego zawiadamia inwestora w terminie

7 dni od dnia otrzymania wniosku.

1.

Jeżeli realizacja strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej wymaga zgody

wodnoprawnej, zgodę tę wydaje właściwy organ Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody

Polskie w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia złożenia wniosku o jej wydanie.

W sprawach dotyczących wydania zgody wodnoprawnej nie stosuje się przepisów art. 396 ust. 1 pkt 7, art. 407 ust. 2 pkt 3 i art. 422 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca

2017 r. - Prawo wodne.

2.

Zgoda wodnoprawna w odniesieniu do strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

może być udzielona przed złożeniem wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji

strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej.

3.

Do uzyskania zgody wodnoprawnej nie jest wymagane dysponowanie przez inwestora tytułem

prawnym do korzystania z nieruchomości usytuowanych w zasięgu oddziaływania zamierzonego

korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych, lub na których wykonywane

będą czynności, roboty lub urządzenia wodne.

4.

Stan prawny nieruchomości, o których mowa w art. 409 ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, oraz siedziby i adresy właścicieli i użytkowników wieczystych ustala się według

katastru nieruchomości. Przepisy art. 7 ust. 1-1c, art. 9 i art. 10 stosuje się odpowiednio.

5.

Przepis art. 401 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne ma zastosowanie również w tych postępowaniach, w których liczba stron nie przekracza

10.

6.

W sprawach określonych w ust. 1, w stosunku do

1)

wnioskodawcy, stosuje się odpowiednio przepis art. 7 ust. 1 pkt 1;

2)

właściciela wody, stosuje się odpowiednio przepisy art. 7 ust. 1 pkt 2 i ust. 1c oraz

art. 10.

7.

W przypadku niewydania decyzji w terminie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy

do spraw gospodarki wodnej wymierza Państwowemu Gospodarstwu Wodnemu Wody Polskie,

w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę pieniężną w wysokości

1000 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z tytułu kar pieniężnych stanowią dochód budżetu

państwa.

8.

Karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym postanowienie, o którym

mowa w ust. 7, stało się ostateczne. W przypadku nieuiszczenia kary pieniężnej, podlega

ona ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

9.

Do terminu, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach

prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów

opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

Inwestor, o którym mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 5, ma prawo

wystąpić do wojewody o wydanie decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu lub, w przypadku

gruntów będących w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, z wyłączeniem

nieruchomości położonych na terenie parków narodowych, o wygaśnięciu zarządu - ustanowionych

na nieruchomościach oznaczonych w treści decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej wydanej przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, wobec których inwestor nabył prawo użytkowania wieczystego zgodnie z art.

23 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 5.

1

Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji strategicznej inwestycji

w zakresie sieci przesyłowej następuje zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.

2.

Organ właściwy do wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, niezwłocznie zawiadamia

organ wyższego stopnia o złożeniu wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach

realizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej oraz o wydaniu takiej

decyzji.

3

Termin wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, wynosi 60 dni od dnia złożenia wniosku.

4.

Do terminu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach

prawa do dokonania określonych czynności, w szczególności w ramach postępowania w

sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, okresów zawieszenia postępowania

oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od

organu.

5

Organ właściwy do

1)

wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, niezwłocznie po jej wydaniu przekazuje jej

kopię ministrowi właściwemu do spraw transportu;

2)

rozpatrzenia odwołania od decyzji, o której mowa w ust. 1, niezwłocznie przekazuje

ministrowi właściwemu do spraw transportu kopię decyzji wydanej w wyniku rozpatrzenia

tego odwołania.

6

W przypadku niewydania decyzji, o której mowa w ust. 1, w terminie określonym w ust.

3, z uwzględnieniem ust. 4, organ wyższego stopnia wymierza organowi właściwemu do

wydania decyzji, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę pieniężną

w wysokości 1000 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z tytułu kar pieniężnych stanowią

dochód budżetu państwa.

7

Kary, o której mowa w ust. 6, nie wymierza się, jeżeli organem właściwym do wydania

decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej jest regionalny dyrektor ochrony środowiska.

8

Karę, o której mowa w ust. 6, uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym postanowienie,

o którym mowa w ust. 6, stało się ostateczne. W przypadku nieuiszczenia kary pieniężnej

podlega ona ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

1.

Decyzja o zatwierdzeniu projektu robót geologicznych, o której mowa w art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze, dla strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej jest wydawana na zasadach

i w trybie określonych w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.

2.

Do decyzji, o której mowa w ust. 1, przepisy art. 7 ust. 1-1c i 4, art. 9, art. 9a

oraz art. 10 stosuje się odpowiednio.

1.

Zgłoszenie dotyczące robót budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 1 i 3 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, w zakresie strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej dokonywane jest

organowi administracji architektoniczno-budowlanej na zasadach i trybie określonych

w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.

2.

W sprawach zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, właściwym organem administracji architektoniczno-budowlanej

jest wojewoda.

3.

Organem wyższego stopnia w stosunku do wojewody w sprawach zgłoszenia, o którym mowa

w ust. 1, jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.

1.

Inwestor, o którym mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 5, w każdym

czasie może wystąpić do wojewody z wnioskiem o zmianę decyzji o ustaleniu lokalizacji

strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, która przed dniem wejścia w

życie niniejszej ustawy stała się ostateczna, w zakresie skutków, o których mowa w

art. 22 ust. 1 lub art. 23 ust. 1a ustawy zmienianej w art. 5, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą. Przepis art. 27a ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą stosuje się.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera dane określone w

1)

art. 4 ust. 1 pkt 7-8a, 10 oraz 10c ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą;

2)

art. 4 ust. 1 pkt 9 ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą

- w zakresie ujawnionych ograniczonych praw rzeczowych obciążających nieruchomości, wskazane zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 8a ustawy zmienianej

w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

3)

art. 4 ust. 1 pkt 10a ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą

- w przypadku gdy ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, o którym mowa

w art. 22 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

ma nastąpić na rzecz innego niż inwestor podmiotu;

4)

art. 4 ust. 1 pkt 10b ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą

- w przypadku gdy ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, o którym mowa

w art. 22 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

ma nastąpić na czas określony.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisów art. 4 ust. 2 pkt 1-7 i 9-12, 14 i

16 ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą nie stosuje się,

z uwzględnieniem ust. 4.

4.

Jeżeli wobec gruntów stanowiących pas drogowy objętych wnioskiem o zmianę decyzji,

o której mowa w ust. 1, została inwestorowi wydana decyzja o lokalizacji lub przebudowie

zjazdu lub decyzja o lokalizacji w pasie drogowym obiektów budowlanych lub urządzeń

niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego, decyzję

tę dołącza się do wniosku, o którym mowa w ust. 1. Przepisów art. 4 ust. 2 pkt 15

i ust. 3b ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą nie stosuje

się w zakresie objętym tą decyzją.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, nie może dotyczyć nieruchomości nieobjętych ostateczną

decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej.

6.

Do postępowań w sprawie zmiany decyzji, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio

przepisy ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, dotyczące

wydawania decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci

przesyłowej.

7.

Do przygotowania lub realizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej,

wobec której została wydana decyzja o zmianie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, na podstawie wniosku, o którym mowa w ust.

1, stosuje się przepisy ustaw zmienianych w art. 3 i art. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

8.

Z dniem, w którym decyzja o zmianie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, na podstawie wniosku, o którym mowa w ust.

1, stała się ostateczna, wydane inwestorowi decyzje o lokalizacji lub przebudowie

zjazdu, decyzje o lokalizacji w pasie drogowym obiektów budowlanych lub urządzeń niezwiązanych

z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego wygasają w zakresie,

w jakim decyzja o zmianie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji

w zakresie sieci przesyłowej obejmuje skutek, o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy

zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wobec gruntów stanowiących

pas drogowy.

1.

Jeżeli do przeprowadzenia pomiarów, badań lub innych prac niezbędnych do sporządzenia

karty informacyjnej przedsięwzięcia lub raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na

środowisko dla strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, o których mowa

w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko, lub do przeprowadzenia prac niezbędnych do sporządzenia wniosku o wydanie decyzji,

o których mowa w art. 5 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 14 ust. 1 lub art. 14a ust. 1,

lub dokonania zgłoszenia, o którym mowa w art. 14b ust. 1, polegających w szczególności

na wykonaniu badań archeologicznych, geologicznych, hydrogeologicznych lub określeniu

geotechnicznych warunków posadowienia obiektu, konieczne jest wejście na teren cudzej

nieruchomości, inwestor może wystąpić z wnioskiem do właściwego wojewody o wydanie

decyzji o zezwoleniu na wejście na teren nieruchomości.

2.

Przed wystąpieniem z wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu, o której mowa w ust.

1, inwestor jest obowiązany wystąpić do właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości

o zgodę na wejście na teren tej nieruchomości oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób,

zakres i terminy korzystania z nieruchomości.

3.

Przed wystąpieniem z wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu, o której mowa w ust.

1, inwestor jest obowiązany wystąpić o zgodę na wejście na teren nieruchomości oraz

uzgodnić przewidywany sposób, zakres i terminy korzystania z nieruchomości z właściwym

1)

zarządcą drogi - w przypadku gruntów stanowiących pas drogowy;

2)

zarządcą infrastruktury lub innym podmiotem zarządzającym obszarem kolejowym - w przypadku

gruntów objętych obszarem kolejowym;

3)

zarządzającym lotniskiem - w przypadku lotnisk użytku publicznego.

4.

W przypadku nieuzyskania zgody, o której mowa w ust. 2 albo 3, w terminie 30 dni od

dnia otrzymania odpowiednio przez właściciela, użytkownika wieczystego nieruchomości,

właściwego zarządcę drogi, właściwego zarządcę infrastruktury kolejowej lub inny właściwy

podmiot zarządzający obszarem kolejowym albo właściwego zarządzającego lotniskiem

wystąpienia inwestora o taką zgodę, wojewoda wydaje decyzję o zezwoleniu, o której

mowa w ust. 1.

5.

Wniosek o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 1, zawiera

1)

ogólną charakterystykę planowanej strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej;

2)

określenie granic terenu objętego wnioskiem;

3)

oznaczenie nieruchomości, na które wejście jest konieczne w celu sporządzenia karty

informacyjnej przedsięwzięcia, raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko,

lub wniosku o wydanie decyzji, o których mowa w art. 5 ust. 1, art. 13 ust. 1, art.

14 ust. 1 lub art. 14a ust. 1, lub dokonania zgłoszenia, o którym mowa w art. 14b

ust. 1;

4)

wskazanie pomiarów, badań lub innych prac, które mają być przeprowadzone przez inwestora;

5)

oświadczenie inwestora o braku zgody, o której mowa w ust. 2 albo 3.

6.

Decyzja o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, określa sposób, zakres i terminy korzystania

z nieruchomości.

7.

W przypadku nieuregulowanego stanu prawnego nieruchomości, o której mowa w ust. 1,

lub braku w katastrze nieruchomości danych pozwalających na ustalenie danych osobowych,

w szczególności adresu zamieszkania właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości,

o której mowa w ust. 1, przepisów ust. 2 i ust. 5 pkt 5 nie stosuje się, a wojewoda

wydaje decyzję o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia złożenia

wniosku przez inwestora.

8.

Sposób, zakres i terminy korzystania z nieruchomości uzgodnione na podstawie ust.

2 albo 3 albo określone w decyzji o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, nie mogą powodować

1)

zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, kolejowego lub lotniczego;

2)

wstrzymania ruchu kolejowego lub lotniczego;

3)

zamknięcia dróg publicznych, chyba że istnieje możliwość zorganizowania objazdów;

4)

zamknięcia śródlądowych dróg wodnych;

5)

negatywnego wpływu na działanie urządzeń lotniczych.

Do postępowań w sprawie pozwolenia na budowę, pozwolenia na rozbiórkę oraz zgłoszenia

dotyczącego robót budowlanych w zakresie strategicznej inwestycji w zakresie sieci

przesyłowej, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

decyzją ostateczną, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

1.

Do postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu, o której mowa w art. 15 ust.

1, przepisy art. 5 ust. 3-5, art. 6, art. 7 ust. 1-1c i 4, art. 9, art. 9a oraz art.

10 stosuje się odpowiednio.

2.

Decyzję o zezwoleniu, o której mowa w art. 15 ust. 1, wydaje się na czas określony,

nie dłuższy niż 3 lata.

Do postępowań w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, wszczętych i niezakończonych przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy decyzją ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Inwestor po zakończeniu pomiarów, badań lub innych prac niezbędnych do sporządzenia

karty informacyjnej przedsięwzięcia lub raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na

środowisko dla strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, o których mowa

w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko, lub po przeprowadzeniu prac niezbędnych do sporządzenia wniosku o wydanie decyzji,

o których mowa w art. 5 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 14 ust. 1 lub art. 14a ust. 1,

lub dokonania zgłoszenia, o którym mowa w art. 14b ust. 1, jest obowiązany przywrócić

nieruchomość do stanu poprzedniego. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego

nie jest możliwe, właścicielom lub użytkownikom wieczystym nieruchomości przysługuje

od inwestora odszkodowanie.

2.

Decyzję w zakresie odszkodowania wydaje wojewoda. Obowiązek zapłaty odszkodowania

obciąża inwestora. Inwestor, na podstawie odrębnego porozumienia zawartego z wojewodą,

pokrywa koszty ustalenia wysokości odszkodowań.

3.

Odszkodowanie powinno odpowiadać wartości poniesionych szkód. Jeżeli wskutek poniesionych

szkód zmniejszy się wartość nieruchomości, w odszkodowaniu uwzględnia się kwotę odpowiadającą

temu zmniejszeniu.

4.

Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy

art. 130, art. 134 i art. 135 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Do wydania warunków przyłączenia do sieci, o których mowa w art. 7 ust. 3a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, nie jest wymagane posiadanie przez inwestora tytułu prawnego do korzystania z nieruchomości,

do których paliwa gazowe lub energia mają być dostarczane. Przepisu art. 7 ust. 8d ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne nie stosuje się.

Do postępowań w sprawie zgody wodnoprawnej dla strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy decyzją ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe.

1

Do gruntów rolnych i leśnych objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej nie stosuje się przepisów o ochronie gruntów

rolnych i leśnych.

2.

Do usuwania drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją

o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, z wyjątkiem

drzew i krzewów usuwanych z nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków, nie stosuje

się przepisów o ochronie przyrody w zakresie obowiązku uzyskiwania zezwoleń na ich

usunięcie oraz opłat z tym związanych.

2a

Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe zarządzające, na podstawie ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, nieruchomościami objętymi decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji

w zakresie sieci przesyłowej jest obowiązane do dokonania wycinki drzew i krzewów

oraz ich uprzątnięcia w terminie oraz na warunkach ustalonych w odrębnym porozumieniu

między Państwowym Gospodarstwem Leśnym Lasy Państwowe a inwestorem.

2b

Jeżeli w terminie 30 dni od dnia otrzymania przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy

Państwowe wystąpienia o zawarcie porozumienia, o którym mowa w ust. 2a, nie dojdzie

do jego zawarcia, termin oraz warunki wycinki drzew lub krzewów oraz ich uprzątnięcia

ustala wojewoda w drodze decyzji. Organem wyższego stopnia w sprawie, o której mowa

w zdaniu pierwszym, jest minister właściwy do spraw środowiska.

3.

Koszty wycinki i uprzątnięcia drzew i krzewów, w tym drzew i krzewów znajdujących

się na gruntach będących w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe,

ponosi inwestor.

4.

Drewno pozyskane z wycinki drzew i krzewów znajdujących się na gruntach będących w

zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe staje się nieodpłatnie własnością

Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.

Do postępowań w sprawie wydania dla strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

decyzji o zatwierdzeniu projektu robót geologicznych, o której mowa w art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1064, 1339 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 234 i 784), wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy decyzją

ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

zatwierdza się podziały nieruchomości. Mapy z projektami podziału nieruchomości stanowią

integralną część decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej.

1a

W zakresie wskazanym przez inwestora we wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji

strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, decyzją o ustaleniu lokalizacji

strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej zatwierdza się również podziały

nieruchomości znajdujących się w liniach rozgraniczających teren strategicznej inwestycji

w zakresie sieci przesyłowej, wobec których ta decyzja nie wywołuje skutków, o których

mowa w ust. 3, art. 23 ust. 1 lub 1a.

1b

Podziały nieruchomości, o których mowa w ust. 1 i 1a, nie mogą dotyczyć

1)

gruntów stanowiących pas drogowy;

2)

nieruchomości zajętych pod lotniska użytku publicznego;

3)

nieruchomości określonych w wykazie nieruchomości, o którym mowa w art. 40 ust. 2 pkt 9 i 10 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1354);

4)

nieruchomości oznaczonych w decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie

lotniska użytku publicznego zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o szczególnych zasadach przygotowania

i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1079).

2

Linie rozgraniczające teren inwestycji ustalone decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej stanowią linie podziału nieruchomości w zakresie,

w jakim inwestor wystąpił o zatwierdzenie podziału nieruchomości, przedstawiając mapy,

o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 7.

3

Nieruchomości znajdujące się w liniach rozgraniczających teren inwestycji w zakresie

oznaczonym w decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci

przesyłowej zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 7, stają się z mocy prawa własnością Skarbu

Państwa z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji

w zakresie sieci przesyłowej stała się ostateczna, za odszkodowaniem.

4

Jeżeli przeznaczona na strategiczną inwestycję w zakresie sieci przesyłowej nieruchomość

gruntowa stanowiąca własność Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego

została oddana w użytkowanie wieczyste, w zakresie wskazanym w decyzji o ustaleniu

lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, użytkowanie to

wygasa za odszkodowaniem z dniem, w którym decyzja o ustaleniu strategicznej inwestycji

w zakresie sieci przesyłowej stała się ostateczna.

5

Jeżeli nieruchomości, o których mowa w ust. 3 lub art. 23 ust. 1a, lub prawa użytkowania wieczystego tych nieruchomości są

obciążone ograniczonymi prawami rzeczowymi, z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej stała się ostateczna, prawa te wygasają za odszkodowaniem.

5a

W przypadku gdy nieruchomość podlegająca podziałowi zgodnie z ust. 1 lub 1a jest obciążona

hipoteką, hipoteka wygasa wyłącznie w stosunku do części nieruchomości objętych decyzją

o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej.

6

Z dniem wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej inwestor nabywa prawo do dysponowania nieruchomościami, o których

mowa w ust. 3, art. 22 ust. 1 i art. 23 ust. 1a, na cele budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

7

Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania w przypadkach, o których mowa w

ust. 3-5, stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z uwzględnieniem

art. 21.

8.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 3, została przejęta część nieruchomości,

a pozostała część nie nadaje się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele,

wojewoda na żądanie dotychczasowego właściciela lub użytkownika wieczystego nabywa

w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa tę część nieruchomości.

9.

Nieruchomości nabyte przez Skarb Państwa, o których mowa w ust. 3 i 8, nie mogą być

przedmiotem obrotu w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami, z wyjątkiem

sytuacji określonej w art. 23 ust. 2. Czynność prawna dokonana z naruszeniem tego

zakazu jest nieważna.

1.

W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy sąd orzekł, choćby

nieprawomocnie, o zezwoleniu na złożenie do depozytu sądowego odszkodowania za nieruchomości

o nieuregulowanym stanie prawnym, o którym mowa w

1)

art. 23 ust. 10 ustawy zmienianej w art. 4,

2)

art. 21 ust. 10 ustawy zmienianej w art. 5,

3)

art. 29 ust. 10 ustawy zmienianej w art. 8

- w brzmieniu dotychczasowym, termin na podjęcie depozytu wynosi 10 lat od dnia jego

przekazania do depozytu sądowego.

2.

Przepisy

1)

art. 23 ust. 10 ustawy zmienianej w art. 4,

2)

art. 21 ust. 10 ustawy zmienianej w art. 5,

3)

art. 29 ust. 10 ustawy zmienianej w art. 8

- w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do odszkodowań za nieruchomości

o nieuregulowanym stanie prawnym, w których postanowienie o zezwoleniu na złożenie

ich do depozytu sądowego wydano od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

stanowi podstawę do wydania przez wojewodę decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu

ustanowionego na nieruchomościach oznaczonych w treści decyzji zgodnie z art. 8 ust.

1 pkt 7 i 7a, przeznaczonych na strategiczną inwestycję w zakresie sieci przesyłowej,

lub zarządu w odniesieniu do gruntów w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego

Lasy Państwowe, z wyłączeniem nieruchomości położonych na terenie parków narodowych.

2.

Jeżeli przeznaczona na strategiczną inwestycję w zakresie sieci przesyłowej nieruchomość

oznaczona w treści decyzji zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 7 i 7a została uprzednio wydzierżawiona,

wynajęta, użyczona lub oddana do używania osobie trzeciej, dzierżawa, najem, użyczenie

lub oddanie nieruchomości do używania osobie trzeciej wygasają z upływem miesiąca

od dnia, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej stała się ostateczna.

3.

Za straty poniesione na skutek wygaśnięcia umów, o których mowa w ust. 2, przysługuje

odszkodowanie od inwestora.

1.

Do odszkodowań za nieruchomości, użytkowanie wieczyste oraz ograniczone prawa rzeczowe do nieruchomości, o których mowa w art. 19 ust. 3-5 ustawy zmienianej w art. 5 w

brzmieniu dotychczasowym, w stosunku do których w dniu wejścia w życie niniejszej

ustawy prowadzone są rokowania, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 5 w brzmieniu dotychczasowym, lub w stosunku do których wszczęto i nie zakończono

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy decyzją ostateczną postępowania w sprawie

ustalenia wysokości tych odszkodowań, stosuje się przepisy art. 21 ust. 12 i 13 ustawy

zmienianej w art. 5 w brzmieniu dotychczasowym.

2.

Do odszkodowań, o których mowa w ust. 1, których wysokość została uzgodniona w formie

pisemnej, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu dotychczasowym,

albo ustalona przez wojewodę w drodze ostatecznej decyzji, o której mowa w art. 21

ust. 2 ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu dotychczasowym, przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy art. 21 ust. 12 i 13 ustawy zmienianej

w art. 5 w brzmieniu dotychczasowym.

1

Za nieruchomości, użytkowanie wieczyste oraz ograniczone prawa rzeczowe do nieruchomości, o których mowa w art. 19 ust. 3-5, przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między wojewodą

a dotychczasowym właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub osobą, której przysługuje

ograniczone prawo rzeczowe do nieruchomości. Uzgodnienia dokonuje się w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

2

Jeśli w terminie 2 miesięcy od dnia, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej stała się ostateczna, nie dojdzie do uzgodnienia,

o którym mowa w ust. 1, wysokość odszkodowania ustala wojewoda w drodze decyzji w

terminie 30 dni od dnia wszczęcia postępowania.

3

Wysokość odszkodowania, o którym mowa w ust. 1 i 2, ustala się na podstawie operatu

szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego według stanu nieruchomości

w dniu wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej przez organ pierwszej instancji oraz według jej wartości w dniu

wydania decyzji ustalającej wysokość odszkodowania. Odszkodowanie podlega waloryzacji

na dzień wypłaty według zasad obowiązujących w przypadku zwrotu wywłaszczonych nieruchomości.

4.

W przypadku, o którym mowa w art. 19 ust. 5, wysokość odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi

lub użytkownikowi wieczystemu zmniejsza się o kwotę równą wartości odszkodowania ustalonego

z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych.

5

Suma wysokości odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi

wieczystemu, z wyłączeniem kwot, o których mowa w ust. 8 i 9, oraz wysokości odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych ustanowionych na tej nieruchomości lub na prawie użytkowania wieczystego nie może

przekroczyć wartości nieruchomości lub wartości prawa użytkowania wieczystego. Roszczenia

osób uprawnionych z tytułu ograniczonych praw rzeczowych zaspokaja się według pierwszeństwa tych praw ustalonego zgodnie z odrębnymi przepisami.

6

Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 19 ust. 3 lub art. 23 ust. 1a, lub

na prawie użytkowania wieczystego tych nieruchomości jest ustanowiona hipoteka, wysokość

odszkodowania z tytułu wygaśnięcia hipoteki ustala się w wysokości świadczenia głównego

wierzytelności zabezpieczonej hipoteką w zakresie, w jakim wierzytelność ta nie wygasła,

wraz z odsetkami zabezpieczonymi tą hipoteką obliczonymi na dzień spłaty wierzyciela

hipotecznego. Odszkodowanie to podlega zaliczeniu na spłatę świadczenia głównego wierzytelności

zabezpieczonej hipoteką wraz z odsetkami.

7

Odszkodowanie z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych wypłaca się osobom, którym te prawa przysługiwały. Wysokość odszkodowania z tytułu

wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych nie może przekraczać wartości nieruchomości ustalonej zgodnie z ust. 3.

8.

Jeżeli dotychczasowy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości objętej decyzją

o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej wyda

tę nieruchomość lub wyda nieruchomość i opróżni lokal oraz inne pomieszczenia nie

później, niż w terminie 28 dni od dnia otrzymania od inwestora wezwania do wydania

nieruchomości, wysokość odszkodowania powiększa się o kwotę równą 5% wartości nieruchomości

lub wartości prawa użytkowania wieczystego, określonej w operacie, o którym mowa w

ust. 3.

9.

W przypadku gdy decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej dotyczy nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym albo budynkiem,

w którym został wyodrębniony lokal mieszkalny, wysokość odszkodowania przysługującego

dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu tej nieruchomości zamieszkałemu

w tym budynku albo lokalu powiększa się o kwotę 10 000 zł w odniesieniu do tej nieruchomości.

10

Odszkodowania za nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym podlegają przekazaniu

do depozytu sądowego na okres 6 lat.

11

Obowiązek zapłaty odszkodowań obciąża inwestora. Inwestor, na podstawie odrębnego

porozumienia zawartego z wojewodą, może pokryć koszty ustalenia wysokości odszkodowań.

Przepisu art. 132 ust. 8 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami nie stosuje się.

12.

(uchylony)

13.

(uchylony)

1.

W odniesieniu do nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, oznaczonych zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 8,

w celu zapewnienia prawa do wejścia na teren nieruchomości dla prowadzenia budowy

strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, a także prac związanych z rozbiórką,

przebudową, zmianą sposobu użytkowania, utrzymaniem, eksploatacją, użytkowaniem, remontami

oraz usuwaniem awarii, wojewoda w decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji

w zakresie sieci przesyłowej ograniczy, za odszkodowaniem, sposób korzystania z nieruchomości

przez udzielenie zezwolenia w szczególności na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości

ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów

i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także

innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do

założenia, przeprowadzenia oraz korzystania z tych przewodów i urządzeń.

2.

Na wniosek inwestora w ramach ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości zgodnie

z ust. 1, wojewoda ustanawia również

1)

zakaz wznoszenia i utrzymywania obiektów budowlanych przeznaczonych na pobyt ludzi;

2)

nakaz uzgadniania z inwestorem lokalizacji obiektów budowlanych;

3)

zakaz wykonywania nasadzeń lub utrzymania drzew, krzewów lub innej roślinności przekraczających

określoną wysokość.

3.

Przepisy art. 124 ust. 4-7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami stosuje się odpowiednio, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.

4.

Na wniosek inwestora ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, o którym mowa

w ust. 1, może nastąpić na rzecz innego niż inwestor podmiotu, w szczególności przedsiębiorstwa

energetycznego, przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego lub przedsiębiorcy telekomunikacyjnego.

5.

Na wniosek inwestora ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, o którym mowa

w ust. 1, może nastąpić na czas określony.

6.

W przypadku gruntów pokrytych wodami, gruntów stanowiących pas drogowy drogi publicznej

i gruntów objętych obszarem kolejowym, stanowiących własność Skarbu Państwa, ograniczenie

sposobu korzystania z nieruchomości, o którym mowa w ust. 1, następuje bez odszkodowania.

7.

Decyzje w zakresie odszkodowań wydaje wojewoda. Obowiązek zapłaty odszkodowania obciąża

inwestora. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, obowiązek zapłaty odszkodowania obciąża

podmiot, na rzecz którego następuje ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości.

Inwestor albo podmiot, na rzecz którego następuje ograniczenie sposobu korzystania

z nieruchomości, na podstawie odrębnego porozumienia zawartego z wojewodą, pokrywają

koszty ustalenia wysokości odszkodowań.

8.

Przepis ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem warunków wejścia na teren określonych

w wydanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji strategicznej inwestycji

w zakresie sieci przesyłowej, o ile jest ona wymagana.

1.

Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, o którym mowa w art. 22 ust. 1,

w stosunku do gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa pokrytych wodami, gruntów

stanowiących pas drogowy lub gruntów objętych obszarem kolejowym, uprawnia inwestora

do wystąpienia, odpowiednio do właściwego podmiotu wykonującego prawa właścicielskie

zgodnie z art. 212 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, właściwego zarządcy drogi, właściwego zarządcy infrastruktury kolejowej lub innego

właściwego podmiotu zarządzającego obszarem kolejowym, o zawarcie porozumienia określającego

warunki wykonywania przysługującego inwestorowi prawa, o którym mowa w art. 22 ust.

1.

2.

Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, określa wysokość opłat za wykonywanie przysługującego

inwestorowi prawa, o którym mowa w art. 22 ust. 1.

3.

W przypadku niezawarcia porozumienia, o którym mowa w ust. 1, w terminie 21 dni od

dnia otrzymania, odpowiednio przez właściwy podmiot, o którym mowa w art. 212 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, właściwego zarządcę drogi, właściwego zarządcę infrastruktury kolejowej lub inny

właściwy podmiot zarządzający obszarem kolejowym, wystąpienia, o którym mowa w ust.

1, inwestor jest uprawniony do złożenia wniosku do wojewody o wydanie decyzji określającej

warunki wykonywania przysługującego inwestorowi prawa, o którym mowa w art. 22 ust.

1.

4.

W decyzji, o której mowa w ust. 3, wojewoda określa również wysokość opłat za wykonywanie

przysługującego inwestorowi prawa, o którym mowa w art. 22 ust. 1.

5.

Warunki zawarte w porozumieniu, o którym mowa w ust. 1, albo określone w decyzji,

o której mowa w ust. 3, nie mogą powodować

1)

zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, kolejowego lub lotniczego;

2)

wstrzymania ruchu kolejowego lub lotniczego;

3)

zamknięcia dróg publicznych, chyba że istnieje możliwość zorganizowania objazdów;

4)

zamknięcia śródlądowych dróg wodnych;

5)

negatywnego wpływu na działanie urządzeń lotniczych.

6.

Stronami postępowania o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 3, są wyłącznie inwestor

oraz odpowiednio właściwy podmiot, o którym mowa w art. 212 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, właściwy zarządca drogi, właściwy zarządca infrastruktury kolejowej lub inny właściwy

podmiot zarządzający obszarem kolejowym.

7.

Do postępowania w sprawie decyzji, o której mowa w ust. 3, przepisy art. 5 ust. 5

i art. 6 stosuje się odpowiednio.

8.

W przypadku zawarcia porozumienia, o którym mowa w ust. 1, albo uzyskania decyzji,

o której mowa w ust. 3, w stosunku do gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa

pokrytych wodami przepisu art. 261 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne nie stosuje się.

1.

Do wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy decyzją

ostateczną postępowań w sprawie naliczenia i nałożenia opłaty z tytułu ustanowienia

użytkowania wieczystego, o której mowa w art. 20 ust. 9 ustawy zmienianej w art. 4,

art. 20 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 5 oraz art. 26 ust. 9 ustawy zmienianej w

art. 8, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy zmienianej w art. 4, art. 5 oraz art.

8, w brzmieniu dotychczasowym.

2.

Do wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy decyzją

ostateczną postępowań w sprawie ustalenia wysokości odszkodowań, o których mowa w

art. 20 ust. 3, 4 i 12 oraz art. 22 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 4, art. 19 ust.

3-5 oraz art. 20 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 5 oraz art. 26 ust. 3, 4 i 12 ustawy

zmienianej w art. 8, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 4, art. 5 oraz

art. 8, w brzmieniu dotychczasowym.

3.

Do odszkodowań, których wysokość została przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

uzgodniona między wojewodą a dotychczasowym właścicielem, użytkownikiem wieczystym

lub osobą, której przysługuje ograniczone prawo rzeczowe do nieruchomości, na podstawie art. 23 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 4, art. 21

ust. 1 ustawy zmienianej w art. 5 albo art. 29 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 8,

albo ustalona w drodze ostatecznej decyzji wydanej na podstawie art. 23 ust. 2 ustawy

zmienianej w art. 4, art. 23 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 5 albo art. 29 ust. 2

ustawy zmienianej w art. 8, stosuje się przepisy ustawy zmienianej odpowiednio w art.

4, art. 5 oraz art. 8, w brzmieniu dotychczasowym.

1.

Inwestor nabywa z mocy prawa z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej stała się ostateczna, prawo użytkowania wieczystego

nieruchomości gruntowych, określonych w art. 8 ust. 1 pkt 7, oraz prawo własności

budynków, innych urządzeń trwale z gruntem związanych i lokali znajdujących się na

tych nieruchomościach.

1a

Inwestor nabywa z mocy prawa z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej stała się ostateczna, prawo użytkowania wieczystego

nieruchomości gruntowych należących w dniu złożenia wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu

lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej do Skarbu Państwa,

znajdujących się w liniach rozgraniczających teren inwestycji w zakresie oznaczonym

w tej decyzji zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 7a, oraz prawo własności budynków, innych

urządzeń trwale z gruntem związanych i lokali znajdujących się na tych nieruchomościach.

2.

Nabycie prawa użytkowania wieczystego, prawa własności budynków, innych urządzeń trwale

z gruntem związanych i lokali znajdujących się na tych nieruchomościach stwierdza

wojewoda w drodze decyzji.

3

Opłaty z tytułu ustanowienia użytkowania wieczystego nieruchomości, o których mowa

w ust. 1a, są naliczane i nakładane zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

3a

Nieruchomości, o których mowa w art. 19 ust. 3, do czasu rozbiórki strategicznej inwestycji

w zakresie sieci przesyłowej są zwolnione od opłat z tytułu użytkowania wieczystego.

Od inwestora nie pobiera się pierwszej opłaty i opłat rocznych z tytułu nabycia prawa

użytkowania wieczystego tych nieruchomości, a nabycie prawa własności budynków, innych

urządzeń trwale z gruntem związanych i lokali znajdujących się na tych nieruchomościach

następuje nieodpłatnie.

4

W decyzji, o której mowa w ust. 2, ustala się

1)

warunki użytkowania wieczystego, z zachowaniem zasad określonych w art. 62 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami i w art. 236 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 1509);

2)

kwotę należną za nabycie prawa własności budynków, innych urządzeń trwale z gruntem

związanych i lokali znajdujących się na nieruchomościach, o ile nabycie następuje

odpłatnie.

5.

Stroną postępowania w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 2, jest wyłącznie inwestor. Przepisu art. 31 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.

- Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się.

6

W stosunku do nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, nie stosuje się przepisów art. 4 i art. 4a ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich oraz art. 109 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Do egzekucji obowiązków wynikających z decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji.

Organem wyższego stopnia w sprawach określonych w niniejszym rozdziale jest minister

właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy

ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, przy czym ilekroć w przepisach tej ustawy jest mowa o decyzji o ustaleniu lokalizacji

inwestycji celu publicznego, rozumie się przez to także decyzję o ustaleniu lokalizacji

strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej. Przepisu art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami nie stosuje się.

1

Decyzje administracyjne, o których mowa w niniejszej ustawie, podlegają natychmiastowemu

wykonaniu.

2

Odwołanie od decyzji administracyjnych, o których mowa w niniejszej ustawie, wnosi

się w terminie 7 dni od dnia ich doręczenia stronie albo w terminie 14 dni od dnia,

w którym zawiadomienie o ich wydaniu w drodze obwieszczenia uważa się za dokonane.

3

Odwołanie od decyzji administracyjnych, o których mowa w niniejszej ustawie, powinno

zawierać zarzuty odnoszące się do decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego

przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.

3a

Do odwołania od decyzji administracyjnych, o których mowa w niniejszej ustawie, przepisu

art. 135 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się, z wyjątkiem odwołania od decyzji, o której mowa w art. 13 ust. 1,

w przypadku gdy odwołanie zawiera wskazanie niezgodności tej decyzji z decyzją o środowiskowych

uwarunkowaniach lub nieuwzględnienia postanowień decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach,

oraz odwołania od decyzji, o której mowa w art. 14 ust. 1.

4

Odwołanie od decyzji administracyjnych, o których mowa w niniejszej ustawie, rozpatruje

się w terminie 14 dni, z wyjątkiem decyzji, o których mowa w art. 5 ust. 1, art. 13

ust. 1 i art. 14 ust. 1, od których odwołanie rozpatruje się w terminie 60 dni.

4a

Do terminów, o których mowa w ust. 4, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach

prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów

opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

5

W postępowaniu przed organem wyższego stopnia oraz przed sądem administracyjnym nie

można uchylić decyzji administracyjnych, o których mowa w niniejszej ustawie, ani

stwierdzić ich nieważności w całości, gdy wadą dotknięta jest tylko część decyzji

dotycząca strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, nieruchomości lub

działki.

6

W postępowaniu administracyjnym w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych,

o których mowa w niniejszej ustawie, nie stosuje się art. 159 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

1.

O każdym przypadku niewydania w terminie decyzji, o których mowa w art. 5 ust. 1,

art. 13 ust. 1 lub art. 13a ust. 1, a także nierozpatrzenia w terminie odwołania od

decyzji, o których mowa w art. 13 ust. 1 lub art. 13a ust. 1, organ właściwy do rozpatrzenia

sprawy zawiadamia strony postępowania, ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania

i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa i Pełnomocnika Rządu do spraw

Strategicznej Infrastruktury Energetycznej, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy

termin załatwienia sprawy. O każdym przypadku niewydania w terminie decyzji, o których

mowa w art. 13 ust. 1 lub art. 13a ust. 1, organ właściwy do rozpatrzenia sprawy zawiadamia

również Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, podając przyczyny zwłoki i wskazując

nowy termin załatwienia sprawy.

2.

O każdym przypadku nierozpatrzenia w terminie odwołania od decyzji, o której mowa

w art. 5 ust. 1, minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania

przestrzennego oraz mieszkalnictwa zawiadamia strony postępowania oraz Pełnomocnika

Rządu do spraw Strategicznej Infrastruktury Energetycznej, podając przyczyny zwłoki

i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

3.

O każdym przypadku niewydania w terminie decyzji, o której mowa w art. 14 ust. 1,

organ właściwy do rozpatrzenia sprawy zawiadamia strony postępowania, ministra właściwego

do spraw środowiska, Pełnomocnika Rządu do spraw Strategicznej Infrastruktury Energetycznej

oraz Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, podając przyczyny zwłoki i wskazując

nowy termin załatwienia sprawy.

4.

O każdym przypadku nierozpatrzenia w terminie odwołania od decyzji, o której mowa

w art. 14 ust. 1, organ właściwy do rozpatrzenia sprawy zawiadamia strony postępowania,

ministra właściwego do spraw środowiska oraz Pełnomocnika Rządu do spraw Strategicznej

Infrastruktury Energetycznej, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia

sprawy.

5.

O każdym przypadku niewydania w terminie decyzji, o której mowa w art. 14a ust. 1,

organ właściwy do rozpatrzenia sprawy zawiadamia strony postępowania, organ wyższego

stopnia oraz Pełnomocnika Rządu do spraw Strategicznej Infrastruktury Energetycznej,

podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

6.

O każdym przypadku nierozpatrzenia w terminie odwołania od decyzji, o której mowa

w art. 14a ust. 1, organ właściwy do rozpatrzenia sprawy zawiadamia strony postępowania

oraz Pełnomocnika Rządu do spraw Strategicznej Infrastruktury Energetycznej, podając

przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

7.

Przepisu ust. 5 w zakresie, w jakim przewiduje obowiązek zawiadamiania organu wyższego

stopnia, nie stosuje się, jeżeli organem pierwszej instancji jest minister.

8.

W przypadku nierozpatrzenia przez organ wyższego stopnia odwołania od decyzji, o której

mowa w art. 14 ust. 1, w terminie określonym w art. 25 ust. 4, z uwzględnieniem art.

25 ust. 4a, minister właściwy do spraw środowiska wymierza organowi wyższego stopnia,

w drodze postanowienia, co do którego przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy,

karę pieniężną w wysokości 1000 zł za każdy dzień zwłoki.

9.

Kary, o której mowa w ust. 8, nie wymierza się, jeżeli organem wyższego stopnia właściwym

do rozpatrzenia odwołania od decyzji, o której mowa w art. 14 ust. 1, jest Generalny

Dyrektor Ochrony Środowiska.

10.

Karę, o której mowa w ust. 8, uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym postanowienie,

o którym mowa w ust. 8, stało się ostateczne. W przypadku nieuiszczenia kary, o której

mowa w ust. 8, podlega ona ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji. Wpływy z tytułu kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

1.

Do postępowań dotyczących decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 1, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną, w których termin na wniesienie

odwołania lub wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez strony tych postępowań nie

upłynął przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustaw

zmienianych w art. 1-25, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z tym że

1)

organ właściwy do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 2, 4-6,

8-10, 14, 17, 18, 20, 21, 23 lub 26 ustawy zmienianej w art. 1, poprzedzonych decyzją

o środowiskowych uwarunkowaniach wydaną w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa,

realizuje obowiązki, o których mowa w art. 72 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, w

brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, niezwłocznie po dniu wejścia w życie niniejszej

ustawy;

2)

termin na wniesienie odwołania dla organizacji ekologicznych lub stron, o których

mowa w art. 86g ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, jest liczony od dnia upływu terminu

udostępnienia treści decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 2, 4-6, 8-10,

14, 17, 18, 20, 21, 23 lub 26 ustawy zmienianej w art. 1, poprzedzonych decyzją o

środowiskowych uwarunkowaniach wydaną w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa,

zgodnie z pkt 1;

3)

organ właściwy do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 1, niebędących decyzjami wskazanymi w pkt 1, nie jest obowiązany do realizacji

obowiązków, o których mowa w art. 72 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

2.

W przypadku postępowań dotyczących decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1,

2, 4-6, 8-10, 14, 17, 18, 20, 21, 23 lub 26 ustawy zmienianej w art. 1, poprzedzonych

decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach wydaną w postępowaniu wymagającym udziału

społeczeństwa, zakończonych decyzją ostateczną, w których termin na wniesienie skargi

do sądu administracyjnego przez strony tych postępowań nie upłynął przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy

1)

organ właściwy do wydania tych decyzji realizuje obowiązki, o których mowa w art.

72 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, niezwłocznie

po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy;

2)

termin na wniesienie skargi dla organizacji ekologicznych lub stron, o których mowa

w art. 86g ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, jest liczony od dnia upływu terminu

udostępnienia treści tych decyzji zgodnie z pkt 1.

3.

W przypadku postępowań dotyczących decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy

zmienianej w art. 1, niebędących decyzjami wskazanymi w ust. 2, poprzedzonych decyzją

o środowiskowych uwarunkowaniach wydaną w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa,

zakończonych decyzją ostateczną, organ właściwy do wydania tych decyzji nie jest obowiązany

do realizacji obowiązków, o których mowa w art. 72 ust. 6 ustawy zmienianej w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

4.

Do postępowań dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wszczętych i niezakończonych

decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy

ustaw zmienianych w art. 1-25, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z tym że organ

właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w przypadku gdy przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

1)

nie podał do publicznej wiadomości informacji zgodnie z art. 85 ust. 3 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, realizuje obowiązki, o których mowa w art. 85

ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, niezwłocznie

po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy;

2)

podał do publicznej wiadomości informacje zgodnie z art. 85 ust. 3 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, nie jest obowiązany do realizacji obowiązków,

o których mowa w art. 85 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

5.

W przypadku postępowań dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zakończonych

decyzją ostateczną organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach

realizuje obowiązki, o których mowa w art. 85 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w

brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, niezwłocznie po dniu wejścia w życie niniejszej

ustawy, o ile przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nie podał do publicznej

wiadomości informacji zgodnie z art. 85 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

dotychczasowym.

6.

Do postępowań dotyczących decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 4-6, 9,

10, 14, 17, 18, 20, 21 lub 23 ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych

decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, nie stosuje się

wymogu dołączania załącznika graficznego określającego przewidywany teren, na którym

będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz przewidywany obszar, na który będzie oddziaływać

przedsięwzięcie.

1.

Do skarg na decyzje, o których mowa w niniejszej ustawie, stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z 2020 r. poz. 2299 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 54, 159 i 1598), z wyłączeniem art. 61 § 3, art. 115-122 i art. 152 tej ustawy, z tym że

1)

przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia wniesienia

skargi;

2)

skargę rozpoznaje się w terminie 30 dni od dnia jej wpłynięcia do sądu.

1a

Wyłączenie, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy skarg na decyzje o

1)

środowiskowych uwarunkowaniach;

2)

pozwoleniu na budowę strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, w ramach

których wydano postanowienie, o którym mowa w art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku

i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko.

1b

Do skarg na decyzje o pozwoleniu na budowę strategicznej inwestycji w zakresie sieci

przesyłowych, wniesionych na podstawie art. 86g ust. 5 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o

środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach

oddziaływania na środowisko, stosuje się przepis art. 86g ust. 8 tej ustawy.

1c

Do skarg na decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach nie stosuje się terminów, o których

mowa w art. 86f ust. 2-4 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji

o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach

oddziaływania na środowisko.

2.

Termin rozpoznania skargi kasacyjnej wynosi 2 miesiące od dnia jej wniesienia.

Do stwierdzenia nieważności decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14,

18, 23 lub 26 ustawy zmienianej w art. 1, wydanych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, stosuje się przepisy ustaw zmienianych w art. 8, art. 9, art. 11, art. 12,

art. 14, art. 16, art. 18, art. 19 i art. 21-24, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

z tym że

1)

termin, po upływie którego nie stwierdza się nieważności decyzji, o którym mowa w

przepisach ustaw zmienianych w art. 8, art. 9, art. 11, art. 12, art. 14, art. 16,

art. 18, art. 19 i art. 21-24, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się,

o ile przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nie upłynął termin, po upływie

którego nie stwierdza się nieważności decyzji, o którym mowa w przepisach ustaw zmienianych

w art. 8, art. 9, art. 11, art. 12, art. 14, art. 16, art. 18, art. 19 i art. 21-24,

w brzmieniu dotychczasowym;

2)

w przypadku, o którym mowa w pkt 1, termin, po upływie którego nie stwierdza się nieważności

decyzji, jest liczony od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.

1.

Nie stwierdza się nieważności ostatecznej decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, jeżeli wniosek o stwierdzenie nieważności

tej decyzji został złożony po upływie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna,

a inwestor rozpoczął budowę. Przepis art. 158 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

1a

Nie stwierdza się nieważności ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, jeżeli wniosek o stwierdzenie nieważności

tej decyzji został złożony po upływie 60 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna,

a inwestor rozpoczął budowę. Przepis art. 158 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

2.

W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, sąd administracyjny po upływie 14 dni od

dnia rozpoczęcia budowy nie uchyla tej decyzji, lecz stwierdza, że decyzja ta narusza

prawo z przyczyn wymienionych w art. 145 lub art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

2a

W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o pozwoleniu na budowę strategicznej inwestycji

w zakresie sieci przesyłowej sąd administracyjny po upływie 60 dni od dnia rozpoczęcia

budowy nie uchyla tej decyzji, lecz stwierdza, że decyzja ta narusza prawo z przyczyn

wymienionych w art. 145 lub art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

2b

Przepisów ust. 1a i 2a nie stosuje się w przypadku niezgodności decyzji o pozwoleniu

na budowę strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej z

1)

decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach lub

2)

postanowieniem, o którym mowa w art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku

i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko.

3.

W przypadku stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej albo stwierdzenia, że decyzja ta została wydana

z naruszeniem prawa, naprawienie szkody powstałej w wykonaniu tej decyzji może nastąpić

wyłącznie przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej na rzecz poszkodowanego.

4

Nie uchyla się decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej w trybie wznowienia postępowania, jeżeli wniosek o wznowienie postępowania

został złożony po upływie 60 dni od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna,

a inwestor rozpoczął budowę.

5

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do decyzji o pozwoleniu na budowę strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej oraz decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach

realizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej.

6

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do decyzji o pozwoleniu na budowę strategicznej

inwestycji w zakresie sieci przesyłowej.

1.

Do zmiany decyzji, o której mowa w art. 5 ust. 1, stosuje się odpowiednio przepis art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.

- Kodeks postępowania administracyjnego, z zastrzeżeniem że zgodę wyraża wyłącznie strona, która złożyła wniosek o wydanie

tej decyzji.

2.

Wniosek o zmianę decyzji, o której mowa w art. 5 ust. 1, w zakresie objęcia nieruchomości

znajdujących się na terenie objętym strategiczną inwestycją w zakresie sieci przesyłowej

skutkami, o których mowa w art. 19 ust. 3, art. 22 ust. 1, art. 23 ust. 1 lub 1a,

zawiera dane określone w art. 4 ust. 1 pkt 7-11 i 13. Przepisów art. 4 ust. 2 pkt

1-7, 9-12, 14 i 16 nie stosuje się.

3.

Stronami postępowania o zmianę decyzji, o której mowa w art. 5 ust. 1, w zakresie,

o którym mowa w ust. 2, są wyłącznie inwestor, właściciel lub użytkownik wieczysty

nieruchomości objętej wnioskiem oraz właściwy zarządca drogi, właściwy zarządca infrastruktury

kolejowej lub inny właściwy podmiot zarządzający obszarem kolejowym.

Wojewoda jest organem egzekucyjnym prowadzącym egzekucję obowiązków o charakterze

niepieniężnym wynikających z decyzji, o których mowa w art. 5 ust. 1, art. 13 ust.

1, art. 15 ust. 1, art. 18 ust. 2b oraz art. 22a ust. 3.

W zakresie strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej przygotowywanej i

realizowanej w obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej właściwość miejscową wojewody,

regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego

ustala się według miejsca położenia pierwszego elementu tej inwestycji na terytorium

lądowym.

1.

W przypadku inwestycji przebiegającej przez granicę Rzeczypospolitej Polskiej przygotowywanej

i realizowanej przez inwestora wspólnie z podmiotem wyznaczonym operatorem systemu

przesyłowego na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej organ właściwy

do wydania decyzji, o której mowa w art. 5 ust. 1, jest obowiązany, za zgodą strony,

na rzecz której decyzja została wydana, do przeniesienia tej decyzji lub jej części

na rzecz tego podmiotu.

2.

Przeniesienie decyzji, o którym mowa w ust. 1, nie wywołuje zmian w zakresie skutków,

o których mowa w art. 19, art. 22 ust. 1 i art. 23 ust. 1a, zaistniałych przed dniem

przeniesienia.

3.

Stronami postępowania w sprawie przeniesienia decyzji, o którym mowa w ust. 1, są

wyłącznie inwestor i podmiot, o którym mowa w ust. 1.

4.

Przez inwestora, o którym mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1, rozumie się również podmiot,

na który została przeniesiona decyzja.

Do postępowań sądowoadministracyjnych dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach

oraz decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 2, 4-6, 8-10, 14, 17, 18, 20,

21, 23 lub 26 ustawy zmienianej w art. 1, poprzedzonych decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach

wydaną w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, wszczętych i niezakończonych

prawomocnym orzeczeniem przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się

przepisy ustaw zmienianych w art. 1-4, art. 6, art. 8-12 i art. 14-25, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, z tym że w przypadku gdy przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy

1)

został złożony do sądu wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach,

termin rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w art. 86f ust. 2 ustawy zmienianej w art.

1, jest liczony od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy;

2)

zostało złożone do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na postanowienie w

sprawie wstrzymania wykonania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, termin rozpatrzenia

zażalenia, o którym mowa w art. 86f ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, jest liczony

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy;

3)

została złożona do sądu skarga na decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1,

10, 14, 18, 23 lub 26 ustawy zmienianej w art. 1, do stwierdzenia przez sąd, że decyzja

narusza prawo, stosuje się termin, o którym mowa w przepisach ustaw zmienianych w

art. 8, art. 9, art. 11, art. 12, art. 14, art. 16, art. 18, art. 19 i art. 21-24,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, o ile przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy nie upłynął termin na stwierdzenie przez sąd, że decyzja narusza prawo, o którym

mowa w przepisach ustaw zmienianych w art. 8, art. 9, art. 11, art. 12, art. 14, art.

16, art. 18, art. 19 i art. 21-24, w brzmieniu dotychczasowym;

4)

w przypadku, o którym mowa w pkt 3, termin na stwierdzenie przez sąd, że decyzja narusza

prawo, jest liczony od dnia rozpoczęcia budowy.

1

Strategiczne inwestycje w zakresie sieci przesyłowych finansuje się

1)

ze środków własnych podmiotów realizujących strategiczne inwestycje w zakresie sieci

przesyłowych;

2)

ze środków pochodzących z budżetu państwa, co nie wyłącza finansowania tych inwestycji

ze źródeł, o których mowa w pkt 3 lub 4;

3)

ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej;

4)

z innych źródeł.

2

Koszty realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych stanowią

koszty uzasadnione w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dotyczących kalkulacji taryfy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

(pominięte)

Do postępowań w sprawach dotyczących strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych,

wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy

dotychczasowe lub na wniosek inwestora przepisy ustawy.

1.

Decyzje wydane w związku ze strategicznymi inwestycjami w zakresie sieci przesyłowej

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują moc.

2.

W przypadku gdy lokalizacja strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

przewidziana jest w uchwalonym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub

decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, inwestor w każdym czasie może

wystąpić o wydanie

1)

pozwolenia na budowę strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej na zasadach

i w trybie określonych w niniejszej ustawie;

2

decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

w trybie niniejszej ustawy, z zastrzeżeniem że w takim przypadku do wniosku, o którym

mowa w art. 4 ust. 1, nie stosuje się przepisów art. 4 ust. 2 pkt 1, 4, 5, 7, 9, 12

i 14;

3)

decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie w zakresie skutków, o których

mowa w art. 19 ust. 3 lub art. 22 ust. 1, z zastrzeżeniem że w takim przypadku

a

wniosek, o którym mowa w art. 4 ust. 1, zawiera dane określone w art. 4 ust. 1 pkt

7-10c,

b

przepisów art. 4 ust. 2 pkt 1-7, 9-12, 14 i 16 nie stosuje się.

3

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, jeżeli wobec gruntów stanowiących

pas drogowy, objętych wnioskiem, o którym mowa w art. 4 ust. 1, została inwestorowi

wydana decyzja o lokalizacji lub przebudowie zjazdu lub decyzja o lokalizacji w pasie

drogowym obiektów budowlanych lub urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania

drogami lub potrzebami ruchu drogowego, przepisów art. 4 ust. 1 pkt 13, ust. 2 pkt

15 oraz ust. 3b nie stosuje się w zakresie objętym tą decyzją. Decyzję tę dołącza

się do wniosku, o którym mowa w art. 4 ust. 1.

4

Z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej, wydana na podstawie wniosku, o którym mowa w art. 4 ust. 1, w przypadku,

o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, stała się ostateczna, wydane inwestorowi decyzje

o lokalizacji lub przebudowie zjazdu, decyzje o lokalizacji w pasie drogowym obiektów

budowlanych lub urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami

ruchu drogowego, o których mowa w ust. 3, wygasają w zakresie, w jakim decyzja o ustaleniu

lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej wydana na podstawie

tego wniosku obejmuje skutek, o którym mowa w art. 22 ust. 1, wobec gruntów stanowiących

pas drogowy.

1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

2

Przepisy rozdziałów 1-5 tracą moc z dniem 31 grudnia 2030 r.