Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 8 grudnia 2022 r. w sprawie przeprowadzania badań na obecność substancji psychoaktywnej w organizmie skazanego pozbawionego wolności

Rozporządzenie określa

1)

rodzaje badań na obecność substancji psychoaktywnej w organizmie skazanego;

2)

sposób przeprowadzania oraz sposób dokumentowania badań, o których mowa w pkt 1.

1.

W celu ustalenia w organizmie skazanego obecności alkoholu przeprowadza się badanie

w sposób nieinwazyjny za pomocą

1)

urządzenia elektronicznego dokonującego pomiaru stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu

metodą

a)

spektrometrii w podczerwieni lub

b)

utleniania elektrochemicznego, zwanego dalej „analizatorem wydechu”,

2)

urządzenia dokonującego pomiaru inną metodą zgodną z aktualną wiedzą naukową, zgodnie

z instrukcją obsługi tego urządzenia.

2.

Funkcjonariusz Służby Więziennej, przeprowadzając badanie, o którym mowa w ust. 1,

stosuje analizatory wydechu znajdujące się w wyposażeniu jednostek organizacyjnych

Służby Więziennej.

3.

W uzasadnionych przypadkach, jeżeli może to służyć usprawnieniu lub przyspieszeniu

przeprowadzenia badania, badanie to może być przeprowadzone za pomocą innego urządzenia

niż wymienione w ust. 2.

4.

Jeżeli badanie przeprowadzane jest za pomocą urządzenia zaopatrzonego w ustnik jednorazowego

użytku, opakowanie ustnika otwiera się w obecności skazanego poddawanego badaniu.

5.

W przypadku dokonania pierwszego pomiaru analizatorem wydechu, o którym mowa w ust.

1 pkt 1, oraz uzyskania wyniku powyżej 0,00 mg/l dokonuje się niezwłocznie drugiego

pomiaru.

6.

W przypadku dokonania pierwszego pomiaru analizatorem wydechu, o którym mowa w ust.

1 pkt 2, oraz uzyskania wyniku powyżej 0,00 mg/l dokonuje się drugiego pomiaru po

upływie 15 minut.

1.

Badanie w celu ustalenia w organizmie skazanego obecności substancji psychoaktywnej

innej niż alkohol przeprowadza się za pomocą testerów znajdujących się w wyposażeniu

jednostek organizacyjnych Służby Więziennej.

2.

Badanie, o którym mowa w ust. 1, przeprowadza funkcjonariusz Służby Więziennej. Badanie

to polega na pobraniu próbek moczu bez dodawania do niego żadnych substancji i umieszczeniu

ich w testerze, zgodnie z instrukcją jego obsługi. Pobranie moczu przeprowadza się

w warunkach umożliwiających zachowanie intymności skazanego, w obecności funkcjonariusza

Służby Więziennej tej samej płci.

1.

Z przeprowadzenia badania, o którym mowa w § 2 i § 3, w przypadku

1)

uzyskania wyniku badania wskazującego na obecność alkoholu w wydychanym powietrzu

lub obecność innej substancji psychoaktywnej w organizmie skazanego,

2)

gdy skazany odmówił poddania się badaniu urządzeniem dokonującym pomiaru stężenia

alkoholu lub testerem,

3)

uzyskania negatywnego wyniku badań, na żądanie skazanego

- funkcjonariusz Służby Więziennej przeprowadzający badanie sporządza protokół, którego

wzór jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

2.

Do protokołu dołącza się wydruki lub wyniki badań, jeżeli urządzenia stosowane do

badań umożliwiają ich wykonanie.

W przypadku gdy skazany kwestionuje wyniki badania, o którym mowa w § 2 lub § 3, przeprowadza

się badanie laboratoryjne moczu skazanego.

1.

Pobranie od skazanego moczu do badania, o którym mowa w § 5, następuje niezwłocznie

po zgłoszeniu żądania, nie później niż w ciągu godziny od chwili jego zgłoszenia.

Pobranie moczu przeprowadza się w warunkach umożliwiających zachowanie intymności

skazanego, w obecności funkcjonariusza Służby Więziennej tej samej płci.

2.

Mocz do badania pobiera się w objętości co najmniej 50-100 ml, z zachowaniem następujących

warunków

1)

do pobrania moczu używa się pojemnika jednorazowego użytku uniemożliwiającego zamianę,

rozcieńczenie lub dodanie do niego innych substancji po jego zamknięciu;

2)

do pojemnika, do którego pobiera się mocz, nie wolno dodawać żadnych substancji.

3.

Pojemnik zawierający próbkę moczu oznacza się w sposób zapewniający ustalenie tożsamości

skazanego, od którego została ona pobrana, poprzez podanie imienia i nazwiska oraz

daty urodzenia skazanego i imienia jego ojca oraz zabezpiecza się go w sposób uniemożliwiający

zamianę jego zawartości lub zniszczenie w czasie przechowywania lub transportu. Czynności

te wykonuje się w obecności skazanego, chyba że jest to niemożliwe z uwagi na stan,

w jaki skazany sam wprowadził się na skutek użycia substancji psychoaktywnej, lub

z uwagi na zachowanie skazanego lub innych współosadzonych w miejscu, w którym dokonywane

są wymagane czynności.

4.

Do czasu rozpoczęcia badania laboratoryjnego pobraną próbkę moczu przechowuje się

i transportuje w temperaturze 4-8°C.

5.

Próbkę, o której mowa w ust. 3, dostarcza się do badań laboratoryjnych niezwłocznie,

z uwzględnieniem godzin pracy podmiotów lub laboratoriów przeprowadzających badania

laboratoryjne.

Badanie laboratoryjne moczu polega na analizie laboratoryjnej moczu pobranego od skazanego

w celu wykrycia obecności substancji psychoaktywnej (badanie jakościowe).

Z pobrania moczu, o którym mowa w § 6, oraz z przeprowadzenia badania, o którym mowa

w § 7, osoba uprawniona do przeprowadzenia badań sporządza protokół, którego wzór

jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Do protokołu dołącza się wynik

badania.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.