Obwieszczenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 stycznia 2022 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie sposobu używania znaków Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

Znaków orłów wojskowych używa się

1)

na wojskowych nakryciach głowy;

2)

na proporcach, odznakach, oznakach, godłach i innych znakach używanych wyłącznie w

Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej;

3)

na płomieniach do sygnałówek oraz fartuchach do werbli, tarabanów i kotłów marszowych;

4)

na guzikach mundurów wyjściowych i galowych żołnierzy Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej (z wyjątkiem Marynarki Wojennej);

5)

jako materiał graficzny;

6)

na drukach i wydawnictwach wojskowych;

7)

w winietach wydawnictw i w publikacjach naukowych;

8)

w innych przypadkach w jednostkach wojskowych - za zgodą Ministra Obrony Narodowej.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Sposób noszenia orłów wojskowych określają przepisy rozporządzeń Ministra Obrony Narodowej

wydanych na podstawie

1)

art. 67 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony

Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 372 i 1728);

2)

art. 137a ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy

zawodowych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1131, 1666 i 2333).

1

Wizerunek orła Ministerstwa Obrony Narodowej może być używany przez jednostki organizacyjne

podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowane i komórki organizacyjne

Ministerstwa Obrony Narodowej.

2

Żołnierze pełniący służbę w komórkach organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej

mogą używać wizerunku orła Ministerstwa Obrony Narodowej jako oznaki rozpoznawczej.

1.

Wizerunek orła Marszałka Polski może być używany na drukach oraz na fladze, proporcu

i innych znakach Marszałka Polski.

2.

Wzór haftu orła Marszałka Polski i sposób jego umieszczania na mundurze określają

przepisy rozporządzenia, o którym mowa w § 2.

1.

Wizerunek orła generałów (admirałów) może być używany na ich drukach, proporcach i

innych znakach.

2.

Wzór haftu orła generałów (admirałów) i sposób jego umieszczania na mundurze określają

przepisy rozporządzenia, o którym mowa w § 2.

1.

Sztandary jednostek wojskowych są używane podczas

1)

uroczystych obchodów świąt narodowych, państwowych i wojskowych;

2)

wręczania jednostce wojskowej odznak orderów i odznaczeń;

3)

przyjmowania przez jednostkę wojskową wyróżniającej nazwy lub imienia patrona;

4)

składania przez żołnierzy przysięgi wojskowej;

5)

pożegnania żołnierzy zwalnianych z czynnej służby wojskowej;

6)

promowania absolwentów szkół wojskowych;

7)

przekazywania stanowiska służbowego dowódcy jednostki wojskowej;

8)

uroczystości o charakterze patriotycznym i religijnym (apeli lub zbiórek żołnierzy,

parad wojskowych, capstrzyków, apeli poległych, apeli pamięci, odpraw wart, pogrzebów

z wojskową asystą honorową);

9)

pożegnania i powitania żołnierzy wyjeżdżających i powracających z misji poza granicami

państwa;

10)

przekazywania sztandaru do Muzeum Wojska Polskiego;

11)

wykonywania szczególnych zadań służbowych przez jednostkę wojskową, ćwiczeń wojskowych

oraz w innych szczególnych okolicznościach.

2.

Sztandaru używa się na rozkaz dowódcy jednostki wojskowej lub jego przełożonych.

3.

Ze sztandarem może występować jednostka wojskowa, jej kompania honorowa albo wystawiona

przez tę jednostkę wojskowa asysta honorowa.

4.

Rozwinięty sztandar nosi poczet sztandarowy w składzie: dowódca pocztu sztandarowego

- oficer młodszy, sztandarowy - podoficer oraz asystujący - podoficer.

5.

Sztandarowy nosi bandolier (pas) wykonany ze skóry i pokryty suknem czerwonym z galonem

srebrnym. Bandolier jednostki wojskowej odznaczonej Orderem Wojennym Virtuti Militari

pokrywa się suknem niebieskim z pasami czarnymi i galonem srebrnym. Bandolier jednostki

wojskowej odznaczonej Orderem Krzyża Wojskowego pokrywa się suknem karmazynowym z

pasami granatowymi i galonem srebrnym.

6.

Na czas ceremonii pogrzebowych (żałobnych) z udziałem wojskowej asysty honorowej na

sztandarze umieszcza się szarfę z kiru, związaną w kokardę, mocowaną na drzewcu poniżej

szarfy o barwach Rzeczypospolitej Polskiej.

7.

Zasady używania sztandaru jednostki wojskowej podczas przedsięwzięć wymienionych w

ust. 1 określa ceremoniał wojskowy Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Wręczania sztandaru nadanego jednostce wojskowej dokonuje się podczas uroczystego

apelu (zbiórki) żołnierzy tej jednostki.

2.

Przed wręczeniem sztandaru kapelan wojskowy dokonuje jego poświęcenia.

3.

Na uroczystość wręczenia sztandaru zaprasza się jego fundatorów, a także przedstawicieli

władz państwowych i samorządu terytorialnego oraz stowarzyszeń kombatanckich i innych

organizacji pozarządowych.

4.

Podczas uroczystości wręczenia sztandaru wbija się czternaście gwoździ honorowych,

które wbijają

1)

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

Minister Obrony Narodowej;

3)

Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego;

4)

Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych, Dowódca Operacyjny Rodzajów Sił Zbrojnych,

Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej lub Dowódca Garnizonu Warszawa;

5)

wojewoda;

6)

fundator sztandaru;

7)

rodzice chrzestni sztandaru;

8)

właściwy inspektor podległy Dowódcy Generalnemu Rodzajów Sił Zbrojnych lub Szef Inspektoratu

Wsparcia Sił Zbrojnych;

9)

dowódca związku organizacyjnego;

10)

dowódca jednostki wojskowej;

11)

przedstawiciel oficerów;

12)

przedstawiciel podoficerów;

13)

przedstawiciel szeregowych;

14)

przedstawiciel pracowników wojska.

5.

W przypadku nieobecności osób, o których mowa w ust. 4 pkt 1-6 i 8-10, gwoździe honorowe

wbijają przedstawiciele tych osób.

6.

W uzasadnionych przypadkach - za zgodą Ministra Obrony Narodowej - dopuszcza się zmianę

wykazu osób wymienionych w ust. 4.

Ponadto podczas uroczystości wręczania sztandaru lub w przypadkach określonych w §

6 mogą być wbijane w jego drzewce gwoździe pamiątkowe, zawierające nazwy pól bitewnych,

na których walczyła jednostka wojskowa, i daty tych bitew, imiona i nazwiska oraz

stopnie wojskowe jej zasłużonych dowódców i żołnierzy, a także daty i zdarzenia ważne

w dziejach jednostki.

1.

Umieszczenie na sztandarze odznak orderów i odznaczeń nadanych jednostce wojskowej

dokonuje się podczas uroczystego apelu (zbiórki) żołnierzy tej jednostki.

2.

Umieszczenie na sztandarze odznaki orderu lub odznaczenia nadanego jednostce wojskowej

następuje w sposób określony w § 31 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 listopada 1992 r.

w sprawie opisu, materiału, wymiarów, wzorów rysunkowych oraz sposobu i okoliczności

noszenia odznak orderów i odznaczeń

(Dz. U. poz. 452, z późn. zm..

3.

Szarfa ze wstęgi Orderu Wojennego Virtuti Militari lub Orderu Krzyża Wojskowego pozostaje

umieszczona na drzewcu sztandaru.

4.

Koniec szarfy ze wstęgi Orderu Wojennego Virtuti Militari umocowanej na drzewcu sztandaru

obszywa się frędzlą srebrną. Jeżeli jednostce wojskowej nadano dwukrotnie Order Wojenny

Virtuti Militari, koniec szarfy ze wstęgi tego Orderu obszywa się frędzlą złotą.

5.

Odznaki orderów wojennych innych państw, nadanych jednostce wojskowej, umieszcza się

- za zgodą Ministra Obrony Narodowej - na sztandarze, poniżej szarfy o barwach Rzeczypospolitej

Polskiej oraz szarfy ze wstęgi Orderu Wojennego Virtuti Militari i Orderu Krzyża Wojskowego.

6.

Odznak innych orderów i odznaczeń nie eksponuje się na stałe na sztandarze, przechowuje

się je w sali tradycji tej jednostki wojskowej.

1.

Sztandar powinien być przechowywany w miejscu zapewniającym jego ochronę przed utratą

i zniszczeniem oraz jego należyte honorowanie

1)

w miejscu stałej dyslokacji jednostki wojskowej - w sali tradycji, gabinecie dowódcy

lub w kancelarii, rozwinięty w gablocie;

2)

w miejscu tymczasowej dyslokacji jednostki wojskowej i podczas marszu (przejazdu)

- w miejscu wskazanym przez dowódcę jednostki wojskowej, zwinięty w pokrowcu i pod

ochroną wartownika; na rozkaz dowódcy jednostki wojskowej sztandar może być rozwinięty.

2.

Przechowywanie i ochronę sztandaru organizuje szef sztabu jednostki wojskowej.

1

Dowódca jednostki wojskowej ulegającej rozformowaniu przekazuje sztandar jednostki

wojskowej do Muzeum Wojska Polskiego wraz z aktami nadania i ufundowania sztandaru.

1a

W przypadku rozformowania jednostki wojskowej i sformowania w miejscu jej stacjonowania

innej jednostki sztandar jednostki rozformowanej może być czasowo używany na okres

nie dłuższy niż 24 miesiące przez jednostkę nowo sformowaną. Decyzję w tej sprawie

podejmuje Minister Obrony Narodowej na wniosek dowódcy nowo formowanej jednostki wojskowej,

przy uwzględnieniu opinii kolejnych jego przełożonych oraz dyrektora komórki organizacyjnej

Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw symboliki wojskowej i tradycji orężnych.

2.

W przypadku rozformowania jednostki wojskowej i sformowania w miejscu jej stacjonowania

innej jednostki, która przejmuje dziedzictwo tradycji rozformowanej jednostki, sztandar

jednostki rozformowanej może być przejęty przez jednostkę nowo sformowaną. Decyzję

w tej sprawie podejmuje Minister Obrony Narodowej na wniosek dowódcy nowo sformowanej

jednostki wojskowej, przy uwzględnieniu opinii kolejnych jego przełożonych oraz stanowiska

dyrektora komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw

symboliki wojskowej i tradycji orężnych.

3.

Przy zdawaniu sztandaru jednostki wojskowej do Muzeum Wojska Polskiego sporządza się

protokół zdawczo-odbiorczy, którego jeden egzemplarz pozostaje w tej jednostce, drugi

zaś w Muzeum Wojska Polskiego, a trzeci przesyła się do komórki organizacyjnej Ministerstwa

Obrony Narodowej właściwej do spraw symboliki wojskowej i tradycji orężnych. Protokół

zdawczo-odbiorczy powinien zawierać opis stanu sztandaru, wzmiankę o przekazaniu aktów

nadania i ufundowania sztandaru oraz podpisy osoby przekazującej i przyjmującej.

4.

Wraz z protokołem powinien być przekazany zarys dziejów sztandaru.

1.

W uzasadnionych przypadkach sztandary przekazywane do Muzeum Wojska Polskiego mogą

być - za zgodą dyrektora komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej

do spraw symboliki wojskowej i tradycji orężnych - wypożyczane jednostkom wojskowym

w celu umieszczenia ich w salach tradycji oraz eksponowania podczas obchodów świąt

narodowych, państwowych i wojskowych oraz rocznic historycznych wydarzeń na terenie

jednostki wojskowej.

2.

W wyjątkowych przypadkach sztandary wypożyczone z Muzeum Wojska Polskiego mogą być

- za zgodą dyrektora komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej

do spraw symboliki wojskowej i tradycji orężnych - eksponowane podczas uroczystych

obchodów świąt narodowych, państwowych i wojskowych oraz rocznic historycznych wydarzeń.

3.

Jednostki wojskowe, które wypożyczyły sztandary z Muzeum Wojska Polskiego, nie mogą

ich używać do innych celów niż określone w ust. 1 i 2.

Sztandary, które uległy trwałemu uszkodzeniu lub których stan w wyniku zużycia nie

pozwala na dokonanie pełnej naprawy i konserwacji, nie mogą być używane przez wojskową

asystę honorową. W takim przypadku § 11 ust. 1 i § 12 stosuje się odpowiednio, a dowódca

jednostki wojskowej występuje o nadanie sztandaru, który będzie używany przez wojskową

asystę honorową.

1.

Chorągiew Wojska Polskiego używana jest podczas

1)

uroczystych obchodów świąt narodowych, państwowych i wojskowych;

2)

pożegnania żołnierzy zwalnianych z czynnej służby wojskowej;

3)

uroczystości o charakterze patriotycznym i religijnym, w szczególności apeli lub zbiórek

żołnierzy, parad wojskowych, capstrzyków, apeli poległych, apeli pamięci, odpraw wart,

pogrzebów z wojskową asystą honorową;

4)

pożegnania i powitania żołnierzy wyjeżdżających i powracających z wykonywania zadań,

o których mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa

(Dz. U. z 2021 r. poz. 396);

5)

wykonywania szczególnych zadań służbowych przez jednostkę wojskową, ćwiczeń wojskowych

oraz w innych szczególnych okolicznościach.

2.

Chorągiew Wojska Polskiego można podnosić w rejonach stacjonowania jednostek wojskowych

oraz podczas uroczystości, o których mowa w ust. 1.

3.

Chorągwi Wojska Polskiego używa się na rozkaz dowódcy jednostki wojskowej lub jego

przełożonych.

4.

Z Chorągwią Wojska Polskiego może występować jednostka wojskowa, jej kompania honorowa

albo wystawiona przez tę jednostkę wojskowa asysta honorowa.

5.

Rozwiniętą Chorągiew Wojska Polskiego nosi poczet w składzie: dowódca pocztu, żołnierz

niosący chorągiew oraz żołnierz asystujący.

6.

Żołnierz niosący Chorągiew Wojska Polskiego nosi bandolier (pas) określony w § 6 ust.

5.

7.

Na czas ceremonii pogrzebowych lub żałobnych i w czasie żałoby narodowej Chorągiew

Wojska Polskiego eksponowaną na masztach opuszcza się do połowy masztu i przewiązuje

wstęgą z kiru. W przypadku Chorągwi Wojska Polskiego umieszczonej na drzewcu wstęgę

z kiru zawiązaną w kokardę mocuje się na końcu drzewca, a w przypadku Chorągwi Wojska

Polskiego używanej przez wojskową asystę honorową wstęgę z kiru mocuje się na końcu

drzewca pod głowicą.

8.

Zasady używania Chorągwi Wojska Polskiego podczas przedsięwzięć wymienionych w ust.

1 określa ceremoniał wojskowy Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

9.

Wręczania Chorągwi Wojska Polskiego jednostce wojskowej dokonuje się podczas uroczystego

apelu (zbiórki) żołnierzy tej jednostki.

1.

Banderę wojenną podnoszą okręty Marynarki Wojennej.

2.

Listę okrętów Marynarki Wojennej uprawnionych do podnoszenia bandery wojennej oraz

daty pierwszego podniesienia i ostatniego opuszczenia bandery ustala Dowódca Generalny

Rodzajów Sił Zbrojnych.

Jednostki pływające, nieuprawnione do używania bandery wojennej, podnoszą w jej miejsce

banderę jednostek pomocniczych Marynarki Wojennej.

1.

Bandera podnoszona po raz pierwszy na okręcie bądź innej jednostce pływającej może

być ufundowana za zgodą Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych.

2.

Bandery, o której mowa w ust. 1, używa się do ostatniego podniesienia bandery. Po

ostatnim jej opuszczeniu na obszyciu liku przydrzewcowego umieszcza się datę ostatniego

opuszczenia i przekazuje się do Muzeum Marynarki Wojennej. Tryb przekazywania bander

do Muzeum Marynarki Wojennej ustala Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych.

Proporzec Marynarki Wojennej podnosi się na okrętach wojennych.

Znak dowódcy okrętu podnosi się na okręcie lub jednostce pomocniczej Marynarki Wojennej

będących w kampanii i dowodzonych przez oficera Marynarki Wojennej.

1.

Flagę lotnisk (lądowisk) Marynarki Wojennej podnosi się przy stanowisku dowodzenia

na lotniskach (lądowiskach) Marynarki Wojennej - stałych i polowych.

2.

Flagę lotnisk (lądowisk) Marynarki Wojennej podnosi się i opuszcza na rozkaz dowódcy

lub kierownika lotów.

3.

W przypadku obecności na lotnisku (lądowisku) Marynarki Wojennej zorganizowanych jednostek

bądź sił i środków lotnictwa wojskowego państw obcych flaga lotnisk (lądowisk) Marynarki

Wojennej powinna być podniesiona przez cały czas ich obecności.

4.

Szczegółowe zasady podnoszenia i opuszczania flagi lotnisk (lądowisk) Marynarki Wojennej

określa Ceremoniał Wojskowy.

Flagi admirała, admirała floty, wiceadmirała, kontradmirała, generałów oraz proporczyki

dowódcy flotylli, dowódcy dywizjonu, dowódcy grupy podnosi się na okręcie wojennym

lub innej jednostce pływającej Marynarki Wojennej, na których osoby honorowane tymi

znakami przebywają oficjalnie.

1.

Na wojskowych statkach powietrznych szachownica lotnicza umieszczana jest na płatowcu

1)

samolotu - po obu stronach statecznika pionowego (w przypadku podwójnego usterzenia

pionowego tylko na zewnętrznych powierzchniach stateczników pionowych) oraz na dolnych

i górnych powierzchniach lewego i prawego płata skrzydła (w przypadku dwupłata - na

dolnych powierzchniach lewego i prawego dolnego płata skrzydła oraz na górnych powierzchniach

lewego i prawego górnego płata skrzydła);

2)

śmigłowca - po obu stronach tylnej części kadłuba oraz na jego dolnej powierzchni.

2.

Szachownicę lotniczą umieszcza się tak, aby jej krawędzie były równoległe do osi symetrii

podłużnej i krawędzi natarcia lub spływu skrzydła.

3.

Szachownica lotnicza nie może swym obrysem wchodzić na części ruchome statku powietrznego

(lotki, drzwi, wrota ładunkowe itp.), natomiast może być umieszczona w całości na

ruchomej części samolotu (ruchoma część skrzydła, ster kierunku).

1.

Szachownica lotnicza umieszczona na białych bądź czerwonych płaszczyznach wojskowych

statków powietrznych powinna mieć obwiedzione szarą kreską obrzeża skrajów

1)

białych - w przypadku umieszczenia na płaszczyznach o barwie białej;

2)

czerwonych - w przypadku umieszczenia na płaszczyznach o barwie czerwonej.

Szerokość szarej kreski obrzeża wynosi 1/6 szerokości skrajów szachownicy lotniczej.

2.

Szczegółowe wymiary szachownicy lotniczej dla poszczególnych typów wojskowych statków

powietrznych oraz sposób jej umieszczenia ustala Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych.

1.

Flagę lotnisk (lądowisk) wojskowych podnosi się przy stanowisku dowodzenia na lotniskach

(lądowiskach) wojskowych - stałych i polowych.

2.

Flagę lotnisk (lądowisk) wojskowych podnosi się i opuszcza na rozkaz dowódcy lub kierownika

lotów.

3.

W przypadku obecności na lotnisku (lądowisku) wojskowym zorganizowanych jednostek

bądź sił i środków lotnictwa wojskowego państw obcych flaga lotnisk (lądowisk) wojskowych

powinna być podniesiona przez cały czas ich obecności.

1.

Flagę właściwą dla rodzaju Sił Zbrojnych podnosi się w rejonie stacjonowania (bazowania)

jednostki wojskowej w następujących okolicznościach

1)

w dniach świąt wojskowych;

2)

podczas pobytu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Prezesa Rady Ministrów, Marszałka

Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, Marszałka Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, Ministra

Obrony Narodowej i wiceministrów Obrony Narodowej, Szefa Sztabu Generalnego Wojska

Polskiego i jego zastępców oraz dowódców rodzajów Sił Zbrojnych;

3)

w czasie uroczystego przyjmowania przedstawicieli państw obcych;

4)

w czasie innych uroczystości organizowanych w jednostce wojskowej.

2.

Flagi rodzajów Sił Zbrojnych można

1)

podnosić na masztach w miejscu urzędowania Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych

i Dowódcy Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych;

2)

eksponować w gabinecie Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych i Dowódcy Operacyjnego

Rodzajów Sił Zbrojnych oraz w innych pomieszczeniach służbowych w miejscu ich urzędowania;

3)

eksponować w gabinecie właściwego inspektora rodzajów Sił Zbrojnych oraz w innych

pomieszczeniach służbowych w miejscu jego urzędowania;

4)

eksponować w salach tradycji jednostek wojskowych.

3.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, gdy są reprezentowane wszystkie rodzaje Sił

Zbrojnych, podnosi się flagi wszystkich rodzajów Sił Zbrojnych.

4.

Flagi wszystkich rodzajów Sił Zbrojnych podnosi się w czasie uroczystych odpraw wart

przy Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie podczas centralnych uroczystości Święta

Wojska Polskiego oraz innych uroczystości z udziałem przedstawicieli najwyższych władz

państwowych.

Proporca Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej używa się w czasie uroczystości świąt

narodowych, państwowych i wojskowych, z jego udziałem.

Proporzec Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej podnosi się na okręcie wojennym lub

innej jednostce pływającej Marynarki Wojennej, na którym przebywa Prezydent Rzeczypospolitej

Polskiej.

Proporca Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej można używać na pojeździe służbowym

w czasie oficjalnych przejazdów w formie proporczyka, umieszczonego na antence po

prawej stronie przedniej części pojazdu, przy czym długość płata proporczyka wynosi

28 cm, a szerokość mierzona przy liku przydrzewcowym - 23 cm, wysokość antenki nie

powinna przekraczać 45 cm.

Flagi Ministra Obrony Narodowej, Marszałka Polski i Szefa Sztabu Generalnego Wojska

Polskiego można

1)

podnosić na maszt w miejscu urzędowania odpowiednio Ministra Obrony Narodowej, Marszałka

Polski, Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego;

2)

eksponować w gabinecie oraz w innych pomieszczeniach służbowych w miejscu urzędowania

odpowiednio Ministra Obrony Narodowej, Marszałka Polski, Szefa Sztabu Generalnego

Wojska Polskiego.

Flagi Ministra Obrony Narodowej, Marszałka Polski i Szefa Sztabu Generalnego Wojska

Polskiego podnosi się na okręcie wojennym lub innej jednostce pływającej Marynarki

Wojennej, na których przebywają te osoby.

Flagi dowódców (komendantów, szefów) jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi

Obrony Narodowej oraz inspektorów rodzajów Sił Zbrojnych można

1)

podnosić na maszt w miejscu urzędowania dowódców (komendantów, szefów) jednostek organizacyjnych

podległych Ministrowi Obrony Narodowej oraz inspektorów rodzajów Sił Zbrojnych;

2)

używać w gabinecie oraz w innych pomieszczeniach służbowych w miejscu urzędowania

dowódców (komendantów, szefów) jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony

Narodowej oraz inspektorów rodzajów Sił Zbrojnych oraz podczas pobytu tych osób poza

miejscem urzędowania na stanowiskach dowódczych lub w rejonach zakwaterowania;

3)

podnosić na okręcie wojennym lub innej jednostce pływającej Marynarki Wojennej, na

którym przebywają te osoby.

1.

Proporce rozpoznawcze dowódców związków operacyjnych, taktycznych i pułków (równorzędnych)

umieszcza się na drzewcach długości 290 cm zakończonych grotem.

2.

Proporce rozpoznawcze dowódców batalionów (równorzędnych) i kompanii (równorzędnych)

umieszcza się na drzewcach długości 250 cm zakończonych grotem.

3.

Proporce rozpoznawcze związków taktycznych, oddziałów i pododdziałów dziedziczących

tradycje związków taktycznych, oddziałów i pododdziałów kawalerii umieszcza się na

lancach kawaleryjskich długości 287 cm.

4.

Proporzec rozpoznawczy dowódcy nosi żołnierz nazywany znaczkowym, który w szyku rozwiniętym

zajmuje miejsce na lewo od dowódcy, a w kolumnie marszowej - za dowódcą.

5.

Proporzec rozpoznawczy dowódcy na drzewcu (lancy) przechowuje się w pomieszczeniu

służbowym (kancelarii, gabinecie) dowódcy.

6.

Proporzec rozpoznawczy dowódcy na drzewcu (lancy) w warunkach polowych może być zatknięty

w ziemi.

7.

Proporcom rozpoznawczym dowódców nie oddaje się honorów.

1.

Proporców rozpoznawczych dowódców związków operacyjnych, taktycznych, oddziałów i

pododdziałów można używać w następujących okolicznościach

1)

podczas zbiórek jednostki wojskowej i pododdziałów;

2)

podczas pobytu dowódców poza miejscem stałej dyslokacji na stanowiskach dowódczych,

w rejonach zakwaterowania.

2.

Proporce rozpoznawcze dowódców związków operacyjnych, taktycznych, oddziałów i pododdziałów

mogą być umieszczane na antenach wozów bojowych (pojazdów) w formie zmniejszonej do

oryginału w stosunku 1:3.

3.

Proporce rozpoznawcze dowódców związków operacyjnych i taktycznych mogą być umieszczane

na samochodach służbowych w formie zmniejszonej do oryginału w stosunku 1:4.

1.

Proporca Szwadronu Kawalerii Wojska Polskiego używa się na drzewcu o długości 250

cm.

2.

Rozwinięty proporzec Szwadronu Kawalerii Wojska Polskiego nosi poczet złożony z trzech

żołnierzy.

3.

Poczet z proporcem Szwadronu Kawalerii Wojska Polskiego może występować w szyku pieszym

lub konnym.

4.

W szyku rozwiniętym poczet z proporcem Szwadronu Kawalerii Wojska Polskiego zajmuje

miejsce na lewo od dowódcy, a w kolumnie marszowej - za dowódcą.

1.

Proporczyki na berety jednostek wojskowych, w skali 10:1, można umieszczać na antenach

pojazdów mechanicznych i sprzętu bojowego.

2.

Żołnierze przeniesieni do innych jednostek wojskowych nie noszą poprzednich oznak

rozpoznawczych i proporczyków.

3.

Godło jednostki lotniczej umieszcza się po lewej stronie przedniej części kadłuba

samolotu, na śmigłowcach - po lewej stronie przedniej części kabiny. Wielkość godła

jednostki lotniczej powinna być proporcjonalna do wielkości szachownicy lotniczej

umieszczonej na kadłubie statku powietrznego i nie może przekraczać 2/3 wielkości

szachownicy.

4.

Godło okrętu umieszcza się na nadbudówce.

5.

Oznakę rozpoznawczą, w skali nie większej niż 4:1, umieszcza się na pojazdach mechanicznych

i sprzęcie wojskowym jednostki wojskowej.

Wizerunki odznak pamiątkowych, okolicznościowych i jubileuszowych, odznak absolwentów,

oznak rozpoznawczych, oznak specjalnych, znaków specjalnych, proporczyków na berety

oraz godeł jednostek lotniczych i godeł okrętów mogą być używane na drukach i wydawnictwach

oraz materiałach graficznych przez jednostki wojskowe i związki organizacyjne oraz

za zgodą Ministra Obrony Narodowej w innych przypadkach.

1.

Odznaki okolicznościowe, jubileuszowe oraz inne odznaki mogą być wprowadzane na zasadach

i w trybie określonych dla odznak pamiątkowych.

2.

Oznaki identyfikacyjne, oznaki specjalności oraz inne oznaki mogą być wprowadzane

w trybie przewidzianym dla oznak rozpoznawczych.

Odznaki pamiątkowe, odznaki absolwentów, oznaki dla celów rozpoznawczych, oznaki specjalne,

znaki specjalne, proporczyki na berety są noszone zgodnie z zasadami określonymi w

przepisach wydanych na podstawie

1)

art. 67 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony

Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

art. 137a ust. 4 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy

zawodowych.

Oznaki rozpoznawcze w wersji kamuflażu dostosowanej do danego rodzaju munduru wprowadza

się w trybie przewidzianym dla oznak rozpoznawczych.

Sposób noszenia oznak przynależności państwowej określają przepisy rozporządzeń, o

których mowa w § 2.

(uchylony).

1.

Znak promocyjny Wojska Polskiego może być używany w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej w działalności promocyjnej.

2.

Znak promocyjny Wojska Polskiego może być używany w innych przypadkach za zgodą Ministra

Obrony Narodowej.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia