Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz ustawy o kierujących pojazdami

W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2022 r. poz. 988, 1002, 1768 i 1783) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 119 po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2d w brzmieniu

„

2a.

Przychodem ośrodka może być dotacja podmiotowa albo celowa, udzielana z budżetu województwa,

na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji zadań, o których mowa w art.

117 ust. 1 i 2, niebędących działalnością gospodarczą.

2b.

Dotacje, o których mowa w ust. 2a, dla ośrodka nie mogą przekroczyć 50% kosztów jego

działalności na realizację zadań, o których mowa w art. 117 ust. 1 i 2, niebędących

działalnością gospodarczą.

2c.

Zasady udzielania dotacji, o których mowa w ust. 2a, tryb postępowania w sprawie ich

udzielania i sposób ich rozliczania określa sejmik województwa, w drodze uchwały będącej

aktem prawa miejscowego, mając na względzie konieczność zapewnienia realizacji zadań,

o których mowa w art. 117 ust. 1 i 2, niebędących działalnością gospodarczą oraz mając

na względzie dostępność środków na ten cel w budżecie województwa.

2d.

Udzielenie dotacji, o których mowa w ust. 2a, następuje na podstawie umowy zawartej

przez marszałka województwa z dyrektorem ośrodka.

”

;

2)

w art. 121 uchyla się pkt 2;

3)

po art. 121 dodaje się art. 121a w brzmieniu

„

Art. 121a.

1.

Warunki wynagradzania egzaminatorów określa sejmik województwa, w drodze uchwały będącej

aktem prawa miejscowego, kierując się charakterem pracy wykonywanej przez egzaminatorów

i potrzebą zapewnienia odpowiedniego poziomu wykonywania przez nich zadań.

2.

Warunki wynagradzania egzaminatorów określone każdorazowo w uchwale sejmiku województwa,

o której mowa w ust. 1, nie mogą być mniej korzystne niż warunki wynagradzania egzaminatorów

określone w poprzedniej uchwale.

”

.

W ustawie z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1212, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 56 dodaje się art. 56a i art. 56b w brzmieniu

„

Art. 56a.

1.

Wysokość opłaty za przeprowadzenie egzaminu państwowego określa sejmik województwa,

w drodze uchwały będącej aktem prawa miejscowego, przy czym wysokość opłaty za przeprowadzenie

części teoretycznej egzaminu w zakresie uprawnień każdej kategorii prawa jazdy nie

może przekroczyć 50 zł, a za przeprowadzenie części praktycznej

1)

200 zł w zakresie uprawnień prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, C1, D1 lub

T albo uprawnienia do kierowania tramwajem;

2)

250 zł w zakresie uprawnień prawa jazdy kategorii B+E, C1+E, C, C+E, D, D+E lub D1+E.

2.

W uchwale, o której mowa w ust. 1, uwzględnia się koszty rzeczowe i osobowe związane

z przeprowadzaniem egzaminów państwowych.

Art. 56b.

Maksymalne stawki opłat, o których mowa w art. 56a ust. 1, ulegają corocznie zmianie

na następny rok kalendarzowy w stopniu odpowiadającym średniorocznemu wskaźnikowi

cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego.

”

;

2)

w art. 66

a)

w ust. 1 w pkt 6 uchyla się lit. a,

b)

w ust. 2 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

koszty rzeczowe i osobowe związane z prowadzeniem ewidencji egzaminatorów;

”

.

Warunki wynagradzania egzaminatorów określone w podjętej po raz pierwszy uchwale,

o której mowa w art. 121a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie mogą być mniej korzystne niż dotychczasowe warunki wynagradzania egzaminatorów.

Do opłat za przeprowadzenie egzaminu państwowego dla osób, o których mowa w art. 49

ustawy zmienianej w art. 2, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wystąpiły

do wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego, o którym mowa w art. 56 ustawy zmienianej

w art. 2, o wyznaczenie terminu egzaminu państwowego, a termin ten został wyznaczony

na dzień przypadający po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy

dotychczasowe.

Do dnia wejścia w życie uchwały, o której mowa w art. 121a ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 1, do warunków wynagradzania egzaminatorów stosuje się dotychczasowe przepisy

wykonawcze wydane na podstawie art. 121 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, nie dłużej

jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Do dnia wejścia w życie uchwały, o której mowa w art. 56a ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 2, do opłat za przeprowadzenie egzaminu państwowego dla osób, o których mowa

w art. 49 ustawy zmienianej w art. 2, stosuje się dotychczasowe przepisy wykonawcze

wydane na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 6 ustawy zmienianej w art. 2, nie dłużej jednak

niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 121 pkt 1 ustawy zmienianej

w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 121 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, nie dłużej jednak niż przez 12

miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, oraz mogą być zmieniane na podstawie

przepisów dotychczasowych.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 66 ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 2 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 66 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, oraz mogą być zmieniane na podstawie przepisów dotychczasowych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.

1.

Wysokość opłaty za przeprowadzenie egzaminu państwowego określa sejmik województwa,

w drodze uchwały będącej aktem prawa miejscowego, przy czym wysokość opłaty za przeprowadzenie

części teoretycznej egzaminu w zakresie uprawnień każdej kategorii prawa jazdy nie

może przekroczyć 50 zł, a za przeprowadzenie części praktycznej

1)

200 zł w zakresie uprawnień prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, C1, D1 lub

T albo uprawnienia do kierowania tramwajem;

2)

250 zł w zakresie uprawnień prawa jazdy kategorii B+E, C1+E, C, C+E, D, D+E lub D1+E.

2.

W uchwale, o której mowa w ust. 1, uwzględnia się koszty rzeczowe i osobowe związane

z przeprowadzaniem egzaminów państwowych.

Maksymalne stawki opłat, o których mowa w art. 56a ust. 1, ulegają corocznie zmianie

na następny rok kalendarzowy w stopniu odpowiadającym średniorocznemu wskaźnikowi

cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego.

1.

Warunki wynagradzania egzaminatorów określa sejmik województwa, w drodze uchwały będącej

aktem prawa miejscowego, kierując się charakterem pracy wykonywanej przez egzaminatorów

i potrzebą zapewnienia odpowiedniego poziomu wykonywania przez nich zadań.

2.

Warunki wynagradzania egzaminatorów określone każdorazowo w uchwale sejmiku województwa,

o której mowa w ust. 1, nie mogą być mniej korzystne niż warunki wynagradzania egzaminatorów

określone w poprzedniej uchwale.