Ustawa z dnia 1 grudnia 2022 r. o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta

(Dz. U. z 2020 r. poz. 287, z 2021 r. poz. 2105 oraz z 2022 r. poz. 2337) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2

a)

w pkt 2 w lit. d średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. e w brzmieniu

„

e)

podczas pokazu zorganizowanego przez przedsiębiorcę, w którym uczestniczy zaproszona

bezpośrednio lub pośrednio określona liczba konsumentów, w którego trakcie ma miejsce

promocja, składanie ofert sprzedaży lub sprzedaż towarów lub usług, bez względu na

to, czy został na niego zorganizowany transport;

”

,

b)

w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7-9 w brzmieniu

„

7)

dane osobowe - dane osobowe w rozumieniu art. 4 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27

kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych

osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy

95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych)

(Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.)

8)

internetowa platforma handlowa - usługę korzystającą z oprogramowania, w tym ze strony

internetowej, z części strony internetowej lub aplikacji, obsługiwanego przez przedsiębiorcę

lub w jego imieniu, w ramach której umożliwia się

a)

konsumentom zawieranie z innymi przedsiębiorcami umów na odległość lub

b)

osobom fizycznym niebędącym przedsiębiorcami zawieranie umów na odległość z innymi

osobami fizycznymi niebędącymi przedsiębiorcami;

9)

dostawca internetowej platformy handlowej - przedsiębiorcę, który obsługuje internetową

platformę handlową, dostarcza podmiotom, o których mowa w pkt 8, internetową platformę

handlową lub umożliwia korzystanie z tej platformy.

”

;

2)

w art. 3 w ust. 1

a)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

dotyczących przewozu osób, z wyjątkiem art. 7a, art. 10, art. 11 i art. 17;

”

,

b)

uchyla się pkt 7;

3)

po art. 3 dodaje się art. 3a w brzmieniu

„

Art. 3a.

1.

Przepisów ustawy nie stosuje się do umów dotyczących usług zdrowotnych, które są świadczone

przez pracowników służby zdrowia pacjentom w celu oceny, utrzymania lub poprawy ich

stanu zdrowia, łącznie z przepisywaniem, wydawaniem i udostępnianiem produktów leczniczych

oraz wyrobów medycznych, bez względu na to, czy są one oferowane za pośrednictwem

placówek opieki zdrowotnej.

2.

Do umów dotyczących usług zdrowotnych, o których mowa w ust. 1, zawieranych poza lokalem

przedsiębiorstwa lub na odległość stosuje się przepisy art. 12 ust. 1 pkt 1-12 i ust.

2, art. 13, art. 14, art. 15 ust. 1 i 3, art. 19, art. 21-24, art. 26-37 oraz art.

38 pkt 1, 3-6 i 8.

3.

W odniesieniu do umów dotyczących usług zdrowotnych, o których mowa w ust. 1, zawieranych

poza lokalem przedsiębiorstwa lub na odległość, których przedmiotem są produkty lecznicze,

środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyroby medyczne wydane z

apteki, do których stosuje się przepis art. 96 ust. 7 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2301), nie przysługuje prawo odstąpienia od umowy.

”

;

4)

w art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Przepisów ustawy nie stosuje się do umów dotyczących usług finansowych, w szczególności

czynności bankowych, umowy kredytu konsumenckiego, czynności ubezpieczeniowych, umowy

nabycia lub odkupienia jednostek uczestnictwa funduszu inwestycyjnego otwartego albo

specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego i nabycia lub objęcia certyfikatów

inwestycyjnych funduszu inwestycyjnego zamkniętego, usług płatniczych, z wyjątkiem

umów dotyczących usług finansowych zawieranych na odległość, do których stosuje się

przepisy rozdziałów 1 i 5, i umów dotyczących usług finansowych zawieranych poza lokalem

przedsiębiorstwa, do których stosuje się przepis art. 7ab.

”

;

5)

w art. 4a w ust. 1 skreśla się wyrazy „(Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm. „;

6)

po art. 7aa dodaje się art. 7ab w brzmieniu

„

Art. 7ab.

1.

Umowa dotycząca usług finansowych nie może być zawarta podczas pokazu lub wycieczki.

2.

Zakaz, o którym mowa w ust. 1, obejmuje także zawarcie umowy dotyczącej usług finansowych,

związanej bezpośrednio z ofertą złożoną podczas pokazu lub wycieczki w celu realizacji

umowy sprzedaży.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do umów zawieranych podczas pokazów organizowanych

w miejscu zamieszkania lub zwykłego pobytu konsumenta na jego wyraźne zaproszenie.

Ciężar dowodu przedstawienia wyraźnego zaproszenia przez konsumenta spoczywa na przedsiębiorcy.

4.

Umowa dotycząca usług finansowych zawarta niezgodnie z przepisami ust. 1 i 2 jest

nieważna.

”

;

7)

w art. 8

a)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

przewidzianej przez prawo odpowiedzialności przedsiębiorcy za zgodność świadczenia

z umową;

”

,

b)

pkt 8 i 9 otrzymują brzmienie

„

8)

funkcjonalności towarów z elementami cyfrowymi, treści cyfrowych lub usług cyfrowych

oraz mających zastosowanie technicznych środkach ich ochrony;

9)

mających znaczenie kompatybilności i interoperacyjności towarów z elementami cyfrowymi,

treści cyfrowych lub usług cyfrowych.

”

;

8)

w art. 12 w ust. 1

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

adresie przedsiębiorstwa, adresie poczty elektronicznej oraz numerze telefonu, pod

którymi konsument może szybko i efektywnie kontaktować się z przedsiębiorcą;

”

,

b)

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

innym niż określony w pkt 3 środku komunikacji online, jeżeli taki środek przedsiębiorca

dodatkowo udostępnia, który

a)

gwarantuje zachowanie pisemnej korespondencji pomiędzy konsumentem a przedsiębiorcą,

w tym daty i godziny takiej korespondencji,

b)

spełnia wymogi trwałego nośnika,

c)

umożliwia szybkie i efektywne kontaktowanie się konsumenta z przedsiębiorcą;

”

,

c)

po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

indywidualnym dostosowaniu ceny na podstawie zautomatyzowanego podejmowania decyzji,

jeżeli przedsiębiorca takie stosuje;

”

,

d)

pkt 13 otrzymuje brzmienie

„

13)

przewidzianej przez prawo odpowiedzialności przedsiębiorcy za zgodność świadczenia

z umową;

”

,

e)

pkt 19 i 20 otrzymują brzmienie

„

19)

funkcjonalności towarów z elementami cyfrowymi, treści cyfrowych lub usług cyfrowych

oraz mających zastosowanie technicznych środkach ich ochrony;

20)

mających znaczenie kompatybilności i interoperacyjności towarów z elementami cyfrowymi,

treści cyfrowych lub usług cyfrowych;

”

;

9)

po art. 12 dodaje się art. 12a w brzmieniu

„

Art. 12a.

Najpóźniej w chwili wyrażenia przez konsumenta woli związania się umową na odległość

dostawca internetowej platformy handlowej ma obowiązek poinformować konsumenta, w

sposób jasny i zrozumiały oraz odpowiadający rodzajowi użytego środka porozumiewania

się na odległość, o

1)

ogólnych informacjach udostępnionych w specjalnej części interfejsu internetowego,

która jest bezpośrednio i łatwo dostępna ze strony, na której prezentowane są oferty,

dotyczących głównych parametrów decydujących o plasowaniu w rozumieniu art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom

rynkowym ofert przedstawionych konsumentowi w wyniku wyszukiwania, oraz względnym znaczeniu

tych parametrów w porównaniu z innymi parametrami;

2)

tym, czy osoba trzecia oferująca towary, usługi lub treści cyfrowe na internetowej

platformie handlowej jest przedsiębiorcą - na podstawie oświadczenia tej osoby złożonego

dostawcy internetowej platformy handlowej;

3)

niestosowaniu przepisów dotyczących konsumentów do umowy zawieranej na internetowej

platformie handlowej, jeżeli stroną tej umowy oferującą towary, usługi lub treści

cyfrowe nie jest przedsiębiorca;

4)

podziale obowiązków związanych z umową, która jest zawierana przez konsumenta na internetowej

platformie handlowej, pomiędzy osobę trzecią oferującą towary, usługi lub treści cyfrowe

a dostawcę internetowej platformy handlowej.

”

;

10)

w art. 15 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Jeżeli na wyraźne żądanie konsumenta wykonywanie usługi albo dostarczanie wody, gdy

nie jest ona dostarczana w ograniczonej objętości lub w ustalonej ilości, lub energii

cieplnej, za które konsument jest zobowiązany do zapłaty ceny, ma się rozpocząć przed

upływem terminu do odstąpienia od umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa, przedsiębiorca

wymaga od konsumenta złożenia oświadczenia

1)

zawierającego takie wyraźne żądanie na trwałym nośniku;

2)

że przyjął do wiadomości informację o utracie prawa do odstąpienia od umowy z chwilą

jej pełnego wykonania przez przedsiębiorcę.

”

;

11)

w art. 16 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

udzielić konsumentowi informacji, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2-3a, oraz informacji

dotyczących wynagrodzenia i sposobu, w jaki ma być obliczane;

”

;

12)

po art. 17 dodaje się art. 17a w brzmieniu

„

Art. 17a.

Przedsiębiorca nie może przyjąć płatności przed upływem terminu, o którym mowa w art.

27 ust. 1 albo 2, w przypadku zawarcia umowy podczas wycieczki albo nieumówionej wizyty

przedsiębiorcy w miejscu zamieszkania lub zwykłego pobytu konsumenta, albo pokazu,

chyba że pokaz został zorganizowany w miejscu zamieszkania lub zwykłego pobytu konsumenta

na jego wyraźne zaproszenie.

”

;

13)

art. 19 otrzymuje brzmienie

„

Art. 19.

Jeżeli właściwości techniczne użytego środka porozumiewania się na odległość ograniczają

rozmiar możliwych do przekazania informacji lub czas na ich przedstawienie, przedsiębiorca

ma obowiązek przekazać konsumentowi przed zawarciem umowy co najmniej informacje dotyczące

głównych cech świadczenia przedsiębiorcy, oznaczenia przedsiębiorcy, łącznej ceny

lub wynagrodzenia, prawa odstąpienia od umowy, czasu trwania umowy, a w przypadku

zawarcia umowy na czas nieoznaczony - sposobu i przesłanek jej wypowiedzenia, z wyjątkiem

wzoru formularza odstąpienia od umowy zawartego w załączniku nr 2 do ustawy. Przedsiębiorca

ma obowiązek przekazać konsumentowi pozostałe informacje, o których mowa w art. 12

ust. 1, w tym wzór formularza odstąpienia od umowy zawartego w załączniku nr 2 do

ustawy, zgodnie z art. 14 ust. 2.

”

;

14)

w art. 21 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Jeżeli na wyraźne żądanie konsumenta wykonywanie usługi albo dostarczanie wody, gazu,

energii elektrycznej, gdy nie są one dostarczane w ograniczonej objętości lub w ustalonej

ilości, lub energii cieplnej, za które konsument był zobowiązany do zapłaty ceny,

ma się rozpocząć przed upływem terminu do odstąpienia od umowy zawartej na odległość,

przedsiębiorca wymaga od konsumenta złożenia oświadczenia

1)

zawierającego takie wyraźne żądanie;

2)

że przyjął do wiadomości informację o utracie prawa do odstąpienia od umowy z chwilą

jej pełnego wykonania przez przedsiębiorcę.

”

;

15)

w art. 27 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Jeżeli konsument zawarł umowę poza lokalem przedsiębiorstwa podczas nieumówionej wizyty

przedsiębiorcy w miejscu zamieszkania lub zwykłego pobytu konsumenta albo wycieczki,

termin do odstąpienia od umowy wynosi 30 dni.

”

;

16)

art. 29 otrzymuje brzmienie

„

Art. 29.

1.

Jeżeli konsument nie został poinformowany przez przedsiębiorcę o prawie odstąpienia

od umowy, prawo to wygasa po upływie 12 miesięcy od dnia upływu terminu, o którym

mowa w art. 27 ust. 1 albo 2.

2.

Jeżeli konsument został poinformowany przez przedsiębiorcę o prawie odstąpienia od

umowy przed wygaśnięciem tego prawa zgodnie z ust. 1, termin do odstąpienia od umowy

upływa po 14 dniach, a w przypadku, o którym mowa w art. 27 ust. 2 - po 30 dniach,

od udzielenia konsumentowi informacji o tym prawie.

”

;

17)

po art. 32 dodaje się art. 32a w brzmieniu

„

Art. 32a.

1.

W przypadku odstąpienia od umowy o dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej

przedsiębiorca od dnia otrzymania oświadczenia konsumenta o odstąpieniu od umowy nie

może wykorzystywać treści innych niż dane osobowe dostarczone lub wytworzone przez

konsumenta w trakcie korzystania z treści cyfrowych lub usługi cyfrowej dostarczonych

przez przedsiębiorcę, z wyjątkiem treści, które

1)

są użyteczne wyłącznie w związku z treścią cyfrową lub usługą cyfrową, które stanowiły

przedmiot umowy;

2)

dotyczą wyłącznie aktywności konsumenta w trakcie korzystania z treści cyfrowych lub

usługi cyfrowej dostarczonych przez przedsiębiorcę;

3)

zostały połączone przez przedsiębiorcę z innymi danymi i nie mogą zostać z nich wydzielone

lub mogą zostać wydzielone jedynie przy nakładzie niewspółmiernych wysiłków;

4)

zostały wytworzone przez konsumenta wspólnie z innymi konsumentami, którzy nadal mogą

z nich korzystać.

2.

Z wyjątkiem przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, przedsiębiorca na żądanie

konsumenta udostępnia mu treści inne niż dane osobowe, które zostały dostarczone lub

wytworzone przez konsumenta w trakcie korzystania z treści cyfrowych lub usługi cyfrowej

dostarczonych przez przedsiębiorcę.

3.

Konsument ma prawo odzyskać treści cyfrowe od przedsiębiorcy nieodpłatnie, bez przeszkód

ze strony przedsiębiorcy, w rozsądnym terminie i powszechnie używanym formacie przeznaczonym

do odczytu maszynowego.

4.

W przypadku odstąpienia od umowy przedsiębiorca może uniemożliwić konsumentowi dalsze

korzystanie z treści cyfrowych lub usługi cyfrowej, w szczególności przez uniemożliwienie

konsumentowi dostępu do treści cyfrowych lub usługi cyfrowej lub zablokowanie konta

użytkownika. Przepis ten nie ma wpływu na uprawnienia konsumenta, o których mowa w

ust. 2.

”

;

18)

w art. 34 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W przypadku odstąpienia od umowy o dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej,

konsument jest zobowiązany zaprzestać korzystania z tej treści cyfrowej lub usługi

cyfrowej i udostępniania ich osobom trzecim.

”

;

19)

w art. 36 w pkt 2 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

konsument nie wyraził zgody na spełnienie świadczenia przed upływem terminu, o którym

mowa w art. 27 ust. 1 albo 2, lub

”

;

20)

w art. 38

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,

b)

w ust. 1

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

o świadczenie usług, za które konsument jest zobowiązany do zapłaty ceny, jeżeli przedsiębiorca

wykonał w pełni usługę za wyraźną i uprzednią zgodą konsumenta, który został poinformowany

przed rozpoczęciem świadczenia, że po spełnieniu świadczenia przez przedsiębiorcę

utraci prawo odstąpienia od umowy, i przyjął to do wiadomości;

”

,

-

pkt 13 otrzymuje brzmienie

„

13)

o dostarczanie treści cyfrowych niedostarczanych na nośniku materialnym, za które

konsument jest zobowiązany do zapłaty ceny, jeżeli przedsiębiorca rozpoczął świadczenie

za wyraźną i uprzednią zgodą konsumenta, który został poinformowany przed rozpoczęciem

świadczenia, że po spełnieniu świadczenia przez przedsiębiorcę utraci prawo odstąpienia

od umowy, i przyjął to do wiadomości, a przedsiębiorca przekazał konsumentowi potwierdzenie,

o którym mowa w art. 15 ust. 1 i 2 albo art. 21 ust. 1;

”

,

-

dodaje się pkt 14 w brzmieniu

„

14)

o świadczenie usług, za które konsument jest zobowiązany do zapłaty ceny, w przypadku

których konsument wyraźnie zażądał od przedsiębiorcy, aby przyjechał do niego w celu

dokonania naprawy, a usługa została już w pełni wykonana za wyraźną i uprzednią zgodą

konsumenta.

”

,

c)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Przepisów ust. 1 pkt 1-3 i 5 nie stosuje się do umów zawieranych podczas nieumówionej

wizyty przedsiębiorcy w miejscu zamieszkania lub zwykłego pobytu konsumenta albo wycieczki.

”

;

21)

w załączniku nr 1 do ustawy

a)

treść pouczenia o odstąpieniu od umowy otrzymuje brzmienie

„

Mają Państwo prawo odstąpić od niniejszej umowy w terminie 14 dni bez podania jakiejkolwiek

przyczyny, a w przypadku umowy zawartej podczas nieumówionej wizyty w miejscu zamieszkania

lub zwykłego pobytu konsumenta albo wycieczki - w terminie 30 dni.

Termin do odstąpienia od umowy wygasa po upływie 14 dni od dnia [1], a w przypadku

umowy zawartej podczas nieumówionej wizyty w miejscu zamieszkania lub zwykłego pobytu

konsumenta albo wycieczki - po upływie 30 dni od dnia [1].

Aby skorzystać z prawa odstąpienia od umowy, muszą Państwo poinformować nas [2] o

swojej decyzji o odstąpieniu od niniejszej umowy w drodze jednoznacznego oświadczenia

(na przykład pismo wysłane pocztą lub pocztą elektroniczną).

Mogą Państwo skorzystać z wzoru formularza odstąpienia od umowy, jednak nie jest to

obowiązkowe. [3]

Aby zachować termin do odstąpienia od umowy, wystarczy, aby wysłali Państwo informację

dotyczącą wykonania przysługującego Państwu prawa odstąpienia od umowy przed upływem

terminu do odstąpienia od umowy.

Skutki odstąpienia od umowy

W przypadku odstąpienia od niniejszej umowy zwracamy Państwu wszystkie otrzymane od

Państwa płatności, w tym koszty dostarczenia towaru (z wyjątkiem dodatkowych kosztów

wynikających z wybranego przez Państwa sposobu dostarczenia innego niż najtańszy zwykły

sposób dostarczenia oferowany przez nas), niezwłocznie, a w każdym przypadku nie później

niż 14 dni od dnia, w którym zostaliśmy poinformowani o Państwa decyzji o wykonaniu

prawa odstąpienia od niniejszej umowy. Zwrotu płatności dokonamy przy użyciu takich

samych sposobów płatności, jakie zostały przez Państwa użyte w pierwotnej transakcji,

chyba że wyraźnie zgodziliście się Państwo na inne rozwiązanie; w każdym przypadku

nie poniosą Państwo żadnych opłat w związku z tym zwrotem. [4]

[5]

[6]

”

,

b)

w części „Instrukcja wypełniania” objaśnienie [2] otrzymuje brzmienie

„

[2] Proszę wpisać Państwa nazwisko, pełny adres pocztowy oraz, o ile są dostępne,

numer telefonu i adres e-mail.

”

;

22)

w załączniku nr 2 do ustawy tiret pierwsze otrzymuje brzmienie

„

-

Adresat [w tym miejscu przedsiębiorca powinien wpisać nazwę przedsiębiorcy, pełny

adres pocztowy oraz adres e-mail]

”

.

W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2151 i 2311) po art. 139b dodaje się art. 139c w brzmieniu

„

Art. 139c.

§ 1.

Kto w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa przyjmuje od konsumenta płatność

przed upływem terminu do odstąpienia od umowy zawartej na odległość lub poza lokalem

przedsiębiorstwa, w przypadkach określonych w art. 17a ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta, podlega karze grzywny.

§ 2.

Jeżeli przedsiębiorcą jest podmiot niebędący osobą fizyczną, odpowiedzialność przewidzianą

w § 1 ponosi osoba kierująca przedsiębiorstwem lub osoba upoważniona do zawierania

umów z konsumentami.

”

.

W ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1648 i 1933) w art. 172

1)

w ust. 1 po wyrazach „dla celów marketingu bezpośredniego” dodaje się wyrazy „lub przesyłania niezamówionej informacji handlowej w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca

2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną”;

2)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Działanie, o którym mowa w ust. 1, stanowi czyn nieuczciwej konkurencji w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1233).

”

.

1.

Przepisów ustawy nie stosuje się do umów dotyczących usług zdrowotnych, które są świadczone

przez pracowników służby zdrowia pacjentom w celu oceny, utrzymania lub poprawy ich

stanu zdrowia, łącznie z przepisywaniem, wydawaniem i udostępnianiem produktów leczniczych

oraz wyrobów medycznych, bez względu na to, czy są one oferowane za pośrednictwem

placówek opieki zdrowotnej.

2.

Do umów dotyczących usług zdrowotnych, o których mowa w ust. 1, zawieranych poza lokalem

przedsiębiorstwa lub na odległość stosuje się przepisy art. 12 ust. 1 pkt 1-12 i ust.

2, art. 13, art. 14, art. 15 ust. 1 i 3, art. 19, art. 21-24, art. 26-37 oraz art.

38 pkt 1, 3-6 i 8.

3.

W odniesieniu do umów dotyczących usług zdrowotnych, o których mowa w ust. 1, zawieranych

poza lokalem przedsiębiorstwa lub na odległość, których przedmiotem są produkty lecznicze,

środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyroby medyczne wydane z

apteki, do których stosuje się przepis art. 96 ust. 7 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2301), nie przysługuje prawo odstąpienia od umowy.

W ustawie z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów

(Dz. U. z 2021 r. poz. 275) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 106 dodaje się ust. 8 w brzmieniu

„

8.

W przypadku gdy przed wydaniem decyzji w sprawie nałożenia kary za naruszenie zakazu

określonego w art. 23a lub art. 24 nie można ustalić wysokości obrotu osiągniętego

przez przedsiębiorcę w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary ze względu

na brak dostępności danych finansowych, Prezes Urzędu po uwzględnieniu przepisów ust.

5-7 może nałożyć na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości stanowiącej równowartość

do 2 000 000 euro.

”

;

2)

w art. 111

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Ustalając wysokość kar pieniężnych zgodnie z ust. 1, Prezes Urzędu bierze pod uwagę

okoliczności łagodzące lub obciążające, które wystąpiły w sprawie, oraz sankcje, o

których mowa w ust. 5.

”

,

b)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Ustalając wysokość kar pieniężnych w przypadku naruszenia zakazu praktyk naruszających

zbiorowe interesy konsumentów lub stosowania niedozwolonych postanowień wzorców umów,

Prezes Urzędu bierze pod uwagę sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie

w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli

informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem

nr 2017/2394.

”

.

1.

W miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę

jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający

porównanie cen.

2.

W każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji

o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru

lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki.

3.

Jeżeli dany towar lub dana usługa są oferowane do sprzedaży w okresie krótszym niż

30 dni, obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej

cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie od dnia rozpoczęcia

oferowania tego towaru lub tej usługi do sprzedaży do dnia wprowadzenia obniżki.

4.

W przypadku towarów, które ulegają szybkiemu zepsuciu lub mają krótki termin przydatności,

obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się informację o cenie sprzed pierwszego

zastosowania obniżki, z zastrzeżeniem że terminy, o których mowa w ust. 2 i 3, nie

mają zastosowania.

5.

Do reklamy towaru lub usługi wraz z ceną przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio.

6.

Minister właściwy do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Prezesa Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów, określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób uwidaczniania cen towarów i usług, w tym cen jednostkowych towarów lub usług,

oraz informacji o obniżonej cenie,

2)

wykaz towarów, w przypadku których nie jest wymagane uwidocznienie ceny jednostkowej

towarów lub usług

- mając na uwadze potrzebę zapewnienia dostępności informacji o cenie, a także uwzględniając

przypadki, gdy uwidocznienie ceny jednostkowej towaru lub usługi nie byłoby przydatne

ze względu na rodzaj lub przeznaczenie towaru lub usługi.

W ustawie z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2070) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

produkcie - rozumie się przez to każdy towar lub usługę, w tym nieruchomości, usługi

cyfrowe, treści cyfrowe, prawa i obowiązki wynikające ze stosunków cywilnoprawnych;

”

,

b)

w pkt 10 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 11 i 12 w brzmieniu

„

11)

plasowaniu - rozumie się przez to przyznawanie określonej widoczności produktom lub

wagi nadawanej wynikom wyszukiwania przez przedsiębiorców, którzy udostępniają funkcję

wyszukiwania internetowego w formie, w jakiej zostało przedstawione, zorganizowane

lub przekazane niezależnie od wykorzystanych środków technologicznych;

12)

internetowej platformie handlowej - rozumie się przez to internetową platformę handlową

w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta

(Dz. U. z 2020 r. poz. 287, z 2021 r. poz. 2105 oraz z 2022 r. poz. 2337 i 2581).

”

;

2)

w art. 5 w ust. 2 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

każdy rodzaj wprowadzenia na rynek w co najmniej jednym państwie członkowskim towaru

jako identycznego z towarem wprowadzonym na rynki w innych państwach członkowskich,

mimo że towar ten w sposób istotny różni się składem lub właściwościami, chyba że

przemawiają za tym uzasadnione i obiektywne czynniki.

”

;

3)

w art. 6

a)

w ust. 4

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

uzgodnienia dotyczące sposobu płatności, dostawy lub wykonania produktu;

”

,

-

w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6-8 w brzmieniu

„

6)

informacje o tym, czy osoba trzecia oferująca produkty na internetowej platformie

handlowej jest przedsiębiorcą - na podstawie oświadczenia tej osoby złożonego dostawcy

internetowej platformy handlowej w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta;

7)

informacje o tym, czy i w jaki sposób przedsiębiorca zapewnia, aby publikowane opinie

pochodziły od konsumentów, którzy używali danego produktu lub go nabyli - w przypadku

przedsiębiorcy, który umożliwia dostęp do wystawionych przez konsumentów opinii o

produktach;

8)

ogólne informacje udostępniane w specjalnej części interfejsu internetowego dostępnej

w sposób bezpośredni i łatwy ze strony, na której prezentowane są wyniki wyszukiwania

dotyczące głównych parametrów decydujących o plasowaniu produktów przedstawianych

konsumentowi w wyniku wyszukiwania oraz względne znaczenie tych parametrów w porównaniu

z innymi parametrami - w przypadku gdy udostępnia się konsumentom możliwość wyszukiwania

produktów oferowanych przez różnych przedsiębiorców lub konsumentów i niezależnie

od tego, gdzie transakcja ostatecznie zostanie zawarta.

”

,

b)

dodaje się ust. 7 w brzmieniu

„

7.

Przepisu ust. 4 pkt 8 nie stosuje się do dostawców wyszukiwarek internetowych w rozumieniu

art. 2 pkt 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1150 z dnia

20 czerwca 2019 r. w sprawie propagowania sprawiedliwości i przejrzystości dla użytkowników

biznesowych korzystających z usług pośrednictwa internetowego (Dz. Urz. UE L 186 z

11.07.2019, str. 57).

”

;

4)

w art. 7

a)

po pkt 11 dodaje się pkt 11a w brzmieniu

„

11a)

podawanie wyników wyszukiwania bez wyraźnego ujawnienia płatnej reklamy lub płatności

dokonanej specjalnie w celu uzyskania wyższego plasowania produktów w ramach wyników

wyszukiwania - w odpowiedzi na internetowe wyszukiwanie konsumenta;

”

,

b)

w pkt 23 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 24-26 w brzmieniu

„

24)

odsprzedaż konsumentom biletów na wszelkiego rodzaju imprezy kulturalne lub sportowe,

jeżeli przedsiębiorca nabył je z wykorzystaniem oprogramowania pozwalającego mu obchodzić

środki techniczne lub przekraczać limity techniczne nałożone przez pierwotnego sprzedawcę,

aby obejść ograniczenia nałożone w odniesieniu do liczby biletów, które dana osoba

może kupić, lub innych zasad mających zastosowanie do zakupu biletów;

25)

twierdzenie przez przedsiębiorcę, który umożliwia dostęp do opinii konsumentów o produktach,

że te opinie zostały zamieszczone przez konsumentów, którzy używali danego produktu

lub go nabyli, mimo że przedsiębiorca ten nie podjął uzasadnionych i proporcjonalnych

kroków, aby sprawdzić, czy opinie te pochodzą od tych konsumentów;

26)

zamieszczanie lub zlecanie zamieszczania innej osobie nieprawdziwych opinii lub rekomendacji

konsumentów albo zniekształcanie opinii lub rekomendacji konsumentów w celu promowania

produktów.

”

;

5)

w art. 12 w ust. 1 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

obniżenia ceny;

”

.

W ustawie z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług

(Dz. U. z 2019 r. poz. 178) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3

a)

w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

cena jednostkowa towaru lub usługi - cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru

lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu

przepisów o miarach;

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na

podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru lub usługi podlega obciążeniu podatkiem

od towarów i usług lub podatkiem akcyzowym. Przez cenę rozumie się również stawkę

taryfową.

”

;

2)

art. 4 otrzymuje brzmienie

„

Art. 4.

1.

W miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę

jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający

porównanie cen.

2.

W każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji

o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru

lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki.

3.

Jeżeli dany towar lub dana usługa są oferowane do sprzedaży w okresie krótszym niż

30 dni, obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej

cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie od dnia rozpoczęcia

oferowania tego towaru lub tej usługi do sprzedaży do dnia wprowadzenia obniżki.

4.

W przypadku towarów, które ulegają szybkiemu zepsuciu lub mają krótki termin przydatności,

obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się informację o cenie sprzed pierwszego

zastosowania obniżki, z zastrzeżeniem że terminy, o których mowa w ust. 2 i 3, nie

mają zastosowania.

5.

Do reklamy towaru lub usługi wraz z ceną przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio.

6.

Minister właściwy do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Prezesa Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów, określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób uwidaczniania cen towarów i usług, w tym cen jednostkowych towarów lub usług,

oraz informacji o obniżonej cenie,

2)

wykaz towarów, w przypadku których nie jest wymagane uwidocznienie ceny jednostkowej

towarów lub usług

- mając na uwadze potrzebę zapewnienia dostępności informacji o cenie, a także uwzględniając

przypadki, gdy uwidocznienie ceny jednostkowej towaru lub usługi nie byłoby przydatne

ze względu na rodzaj lub przeznaczenie towaru lub usługi.

”

;

3)

art. 6 otrzymuje brzmienie

„

Art. 6.

1.

Jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1-5, wojewódzki

inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do

wysokości 20 000 zł.

2.

Jeżeli przedsiębiorca nie wykonał obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1-5, co

najmniej trzykrotnie w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie

tych obowiązków po raz pierwszy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada

na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 40 000 zł.

3.

Przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej

uwzględnia

1)

stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1-5, w tym charakter,

wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków;

2)

dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu

złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia

obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1-5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane

przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków;

3)

wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy;

4)

sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich

Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach

są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r.

w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów

prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004

(Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.)

”

;

4)

w art. 7 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Nie wydaje się decyzji, jeżeli od dnia stwierdzenia niewykonania obowiązku, o którym

mowa w art. 4 ust. 1-5, upłynęły 3 lata, licząc od końca roku, w którym stwierdzono

naruszenie tego obowiązku.

”

.

1.

Jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1-5, wojewódzki

inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do

wysokości 20 000 zł.

2.

Jeżeli przedsiębiorca nie wykonał obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1-5, co

najmniej trzykrotnie w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie

tych obowiązków po raz pierwszy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada

na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 40 000 zł.

3.

Przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej

uwzględnia

1)

stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1-5, w tym charakter,

wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków;

2)

dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu

złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia

obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1-5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane

przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków;

3)

wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy;

4)

sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich

Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach

są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r.

w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów

prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004

(Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.)

Do umów, o których mowa w art. 3a i art. 7ab ustawy zmienianej w art. 1, zawartych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Umowa dotycząca usług finansowych nie może być zawarta podczas pokazu lub wycieczki.

2.

Zakaz, o którym mowa w ust. 1, obejmuje także zawarcie umowy dotyczącej usług finansowych,

związanej bezpośrednio z ofertą złożoną podczas pokazu lub wycieczki w celu realizacji

umowy sprzedaży.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do umów zawieranych podczas pokazów organizowanych

w miejscu zamieszkania lub zwykłego pobytu konsumenta na jego wyraźne zaproszenie.

Ciężar dowodu przedstawienia wyraźnego zaproszenia przez konsumenta spoczywa na przedsiębiorcy.

4.

Umowa dotycząca usług finansowych zawarta niezgodnie z przepisami ust. 1 i 2 jest

nieważna.

Do postępowań w sprawie naruszenia zakazu określonego w art. 23a lub art. 24 ustawy

zmienianej w art. 4 wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Do postępowań dotyczących roszczeń, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 5, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

stosuje się przepis art. 12 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

Do postępowań w sprawie nałożenia kar, o których mowa w art. 6 ustawy zmienianej w

art. 6, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

stosuje się przepisy dotychczasowe.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.

Najpóźniej w chwili wyrażenia przez konsumenta woli związania się umową na odległość

dostawca internetowej platformy handlowej ma obowiązek poinformować konsumenta, w

sposób jasny i zrozumiały oraz odpowiadający rodzajowi użytego środka porozumiewania

się na odległość, o

1)

ogólnych informacjach udostępnionych w specjalnej części interfejsu internetowego,

która jest bezpośrednio i łatwo dostępna ze strony, na której prezentowane są oferty,

dotyczących głównych parametrów decydujących o plasowaniu w rozumieniu art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom

rynkowym ofert przedstawionych konsumentowi w wyniku wyszukiwania, oraz względnym znaczeniu

tych parametrów w porównaniu z innymi parametrami;

2)

tym, czy osoba trzecia oferująca towary, usługi lub treści cyfrowe na internetowej

platformie handlowej jest przedsiębiorcą - na podstawie oświadczenia tej osoby złożonego

dostawcy internetowej platformy handlowej;

3)

niestosowaniu przepisów dotyczących konsumentów do umowy zawieranej na internetowej

platformie handlowej, jeżeli stroną tej umowy oferującą towary, usługi lub treści

cyfrowe nie jest przedsiębiorca;

4)

podziale obowiązków związanych z umową, która jest zawierana przez konsumenta na internetowej

platformie handlowej, pomiędzy osobę trzecią oferującą towary, usługi lub treści cyfrowe

a dostawcę internetowej platformy handlowej.

Przedsiębiorca nie może przyjąć płatności przed upływem terminu, o którym mowa w art.

27 ust. 1 albo 2, w przypadku zawarcia umowy podczas wycieczki albo nieumówionej wizyty

przedsiębiorcy w miejscu zamieszkania lub zwykłego pobytu konsumenta, albo pokazu,

chyba że pokaz został zorganizowany w miejscu zamieszkania lub zwykłego pobytu konsumenta

na jego wyraźne zaproszenie.

Jeżeli właściwości techniczne użytego środka porozumiewania się na odległość ograniczają

rozmiar możliwych do przekazania informacji lub czas na ich przedstawienie, przedsiębiorca

ma obowiązek przekazać konsumentowi przed zawarciem umowy co najmniej informacje dotyczące

głównych cech świadczenia przedsiębiorcy, oznaczenia przedsiębiorcy, łącznej ceny

lub wynagrodzenia, prawa odstąpienia od umowy, czasu trwania umowy, a w przypadku

zawarcia umowy na czas nieoznaczony - sposobu i przesłanek jej wypowiedzenia, z wyjątkiem

wzoru formularza odstąpienia od umowy zawartego w załączniku nr 2 do ustawy. Przedsiębiorca

ma obowiązek przekazać konsumentowi pozostałe informacje, o których mowa w art. 12

ust. 1, w tym wzór formularza odstąpienia od umowy zawartego w załączniku nr 2 do

ustawy, zgodnie z art. 14 ust. 2.

1.

Jeżeli konsument nie został poinformowany przez przedsiębiorcę o prawie odstąpienia

od umowy, prawo to wygasa po upływie 12 miesięcy od dnia upływu terminu, o którym

mowa w art. 27 ust. 1 albo 2.

2.

Jeżeli konsument został poinformowany przez przedsiębiorcę o prawie odstąpienia od

umowy przed wygaśnięciem tego prawa zgodnie z ust. 1, termin do odstąpienia od umowy

upływa po 14 dniach, a w przypadku, o którym mowa w art. 27 ust. 2 - po 30 dniach,

od udzielenia konsumentowi informacji o tym prawie.

1.

W przypadku odstąpienia od umowy o dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej

przedsiębiorca od dnia otrzymania oświadczenia konsumenta o odstąpieniu od umowy nie

może wykorzystywać treści innych niż dane osobowe dostarczone lub wytworzone przez

konsumenta w trakcie korzystania z treści cyfrowych lub usługi cyfrowej dostarczonych

przez przedsiębiorcę, z wyjątkiem treści, które

1)

są użyteczne wyłącznie w związku z treścią cyfrową lub usługą cyfrową, które stanowiły

przedmiot umowy;

2)

dotyczą wyłącznie aktywności konsumenta w trakcie korzystania z treści cyfrowych lub

usługi cyfrowej dostarczonych przez przedsiębiorcę;

3)

zostały połączone przez przedsiębiorcę z innymi danymi i nie mogą zostać z nich wydzielone

lub mogą zostać wydzielone jedynie przy nakładzie niewspółmiernych wysiłków;

4)

zostały wytworzone przez konsumenta wspólnie z innymi konsumentami, którzy nadal mogą

z nich korzystać.

2.

Z wyjątkiem przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, przedsiębiorca na żądanie

konsumenta udostępnia mu treści inne niż dane osobowe, które zostały dostarczone lub

wytworzone przez konsumenta w trakcie korzystania z treści cyfrowych lub usługi cyfrowej

dostarczonych przez przedsiębiorcę.

3.

Konsument ma prawo odzyskać treści cyfrowe od przedsiębiorcy nieodpłatnie, bez przeszkód

ze strony przedsiębiorcy, w rozsądnym terminie i powszechnie używanym formacie przeznaczonym

do odczytu maszynowego.

4.

W przypadku odstąpienia od umowy przedsiębiorca może uniemożliwić konsumentowi dalsze

korzystanie z treści cyfrowych lub usługi cyfrowej, w szczególności przez uniemożliwienie

konsumentowi dostępu do treści cyfrowych lub usługi cyfrowej lub zablokowanie konta

użytkownika. Przepis ten nie ma wpływu na uprawnienia konsumenta, o których mowa w

ust. 2.

§ 1.

Kto w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa przyjmuje od konsumenta płatność

przed upływem terminu do odstąpienia od umowy zawartej na odległość lub poza lokalem

przedsiębiorstwa, w przypadkach określonych w art. 17a ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta, podlega karze grzywny.

§ 2.

Jeżeli przedsiębiorcą jest podmiot niebędący osobą fizyczną, odpowiedzialność przewidzianą

w § 1 ponosi osoba kierująca przedsiębiorstwem lub osoba upoważniona do zawierania

umów z konsumentami.