Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 listopada 2022 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o bibliotekach

Ustawa określa ogólne zasady działania bibliotek.

W zakresie nieuregulowanym ustawą do bibliotek stosuje się odpowiednio przepisy o

organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

1.

Biblioteki i ich zbiory stanowią dobro narodowe oraz służą zachowaniu dziedzictwa

narodowego. Biblioteki organizują i zapewniają dostęp do zasobów dorobku nauki i kultury

polskiej oraz światowej.

2.

Prawo korzystania z bibliotek ma charakter powszechny, na zasadach określonych w ustawie.

1.

Do podstawowych zadań bibliotek należy

1)

gromadzenie, opracowywanie, przechowywanie i ochrona materiałów bibliotecznych;

2)

obsługa użytkowników, przede wszystkim udostępnianie zbiorów oraz prowadzenie działalności

informacyjnej, zwłaszcza informowanie o zbiorach własnych, innych bibliotek, muzeów

i ośrodków informacji naukowej, a także współdziałanie z archiwami w tym zakresie.

2.

Do zadań bibliotek może ponadto należeć prowadzenie działalności bibliograficznej,

dokumentacyjnej, naukowo-badawczej, wydawniczej, edukacyjnej, popularyzatorskiej i

instrukcyjno-metodycznej.

Materiałami bibliotecznymi są w szczególności dokumenty zawierające utrwalony wyraz

myśli ludzkiej, przeznaczone do rozpowszechniania, niezależnie od nośnika fizycznego

i sposobu zapisu treści, a zwłaszcza: dokumenty graficzne (piśmiennicze, kartograficzne,

ikonograficzne i muzyczne), dźwiękowe, wizualne, audiowizualne i elektroniczne.

1.

Zbiory bibliotek mające wyjątkową wartość i znaczenie dla dziedzictwa narodowego stanowią,

w całości lub części, narodowy zasób biblioteczny.

2.

Narodowy zasób biblioteczny podlega szczególnej ochronie.

2a.

Przy ministrze właściwym do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego działa

Rada do Spraw Narodowego Zasobu Bibliotecznego. Do zakresu działania Rady, jako organu

opiniodawczo-doradczego w sprawach narodowego zasobu bibliotecznego, należy w szczególności

1)

opiniowanie wniosków organizatorów bibliotek o włączenie ich zbiorów do narodowego

zasobu bibliotecznego oraz przedstawianie ministrowi propozycji dotyczących zatwierdzenia

tych wniosków;

2)

opiniowanie systemu informacji o narodowym zasobie bibliotecznym;

3)

opracowywanie i przyjmowanie planów pracy dotyczących narodowego zasobu bibliotecznego.

2b.

Rada do Spraw Narodowego Zasobu Bibliotecznego liczy 10 członków. Minister właściwy

do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego powołuje w skład Rady na okres 4

lat

1)

po jednym przedstawicielu: ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania, ministra

właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki, ministra właściwego do spraw kultury

i ochrony dziedzictwa narodowego, Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych, Biblioteki

Narodowej, Biblioteki Jagiellońskiej, Biblioteki Zakładu Narodowego im. Ossolińskich,

Polskiej Akademii Nauk i Krajowej Rady Bibliotecznej;

2)

dyrektora Biblioteki Narodowej jako przewodniczącego Rady.

2c.

Szczegółowy tryb pracy Rady do Spraw Narodowego Zasobu Bibliotecznego określa regulamin

nadany, w drodze zarządzenia, przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego.

3.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, kryteria zaliczania zbiorów do narodowego zasobu bibliotecznego, a

także wykaz bibliotek, które posiadają zbiory zaliczane do narodowego zasobu bibliotecznego,

określi organizację tego zasobu oraz zasady i zakres jego szczególnej ochrony, uwzględniając

charakter historyczny zbiorów i charakter edukacyjny bibliotek włączonych do wykazu.

1.

Materiały biblioteczne wchodzące w skład narodowego zasobu bibliotecznego, które nie

stanowią zabytków w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

(Dz. U. z 2022 r. poz. 840), nie mogą być wywożone za granicę na stałe, z wyjątkiem przypadków określonych w

art. 26 i art. 42 ustawy z dnia 25 maja 2017 r. o restytucji narodowych dóbr kultury

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1591), gdy wywóz odbywa się w wykonaniu prawomocnego wyroku nakazującego zwrot zagranicznego

narodowego dobra kultury, o którym mowa w art. 18 ust. 1 tej ustawy, na terytorium

państwa Unii Europejskiej albo na podstawie pozwoleń, o których mowa w art. 39 ust.

1 lub art. 43 ust. 1 tej ustawy.

2.

Materiały biblioteczne wchodzące w skład narodowego zasobu bibliotecznego, które nie

stanowią zabytków w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, mogą być czasowo wywożone za granicę po uzyskaniu

1)

jednorazowego pozwolenia na czasowy wywóz materiału bibliotecznego za granicę albo

2)

wielokrotnego pozwolenia indywidualnego na czasowy wywóz materiału bibliotecznego

za granicę, albo

3)

wielokrotnego pozwolenia ogólnego na czasowy wywóz materiału bibliotecznego za granicę.

3.

Pozwolenia, o których mowa w ust. 2, wydaje Dyrektor Biblioteki Narodowej.

4.

Do pozwoleń, o których mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 53-57 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

5.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia

1)

zakres danych, które zawierają wnioski o wydanie pozwoleń, o których mowa w ust. 2,

2)

dokumenty dołączane do wniosków, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2,

3)

wzory pozwoleń, o których mowa w ust. 2

- uwzględniając potrzebę zapewnienia skutecznej identyfikacji materiałów bibliotecznych,

o których mowa w ust. 2, oraz wskazania we wniosku o wydanie pozwolenia, o którym

mowa w ust. 2 pkt 3, imienia i nazwiska przynajmniej 2 osób uprawnionych do podpisania

wykazu wywożonych materiałów bibliotecznych dołączanego do tego pozwolenia.

1.

Krajowa Rada Biblioteczna, zwana dalej „Radą”, działa przy ministrze właściwym do

spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

2.

Do zadań Rady należy w szczególności

1)

opiniowanie aktów prawnych dotyczących bibliotek;

2)

koordynowanie ogólnokrajowych przedsięwzięć bibliotecznych;

3)

stymulowanie rozwoju najważniejszych kierunków polskiego bibliotekarstwa;

4)

opiniowanie działań i inicjatyw istotnych dla rozwoju bibliotek;

5)

okresowa ocena działalności bibliotek i skuteczności polityki bibliotecznej;

6)

przedstawianie opinii w sprawie połączenia biblioteki z instytucją kultury niebędącą

biblioteką.

3.

W skład Rady powoływani są: dyrektor Biblioteki Narodowej, dyrektor Biblioteki Jagiellońskiej,

czterej przedstawiciele bibliotek publicznych wskazani przez ministra właściwego do

spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, czterej przedstawiciele bibliotek

szkolnych, pedagogicznych i naukowych wskazani przez ministra właściwego do spraw

oświaty i wychowania, dwaj przedstawiciele środowisk naukowych wskazani przez ministra

właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki oraz trzej przedstawiciele środowisk

bibliotekarskich i twórczych.

4.

Członków Rady powołuje minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

na okres pięciu lat.

5.

Rada ze swojego grona wybiera przewodniczącego Rady.

6.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może odwołać członka

Rady przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 4, jeżeli nie uczestniczy on w pracach

Rady.

7.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określa, w drodze

rozporządzenia, organizację i tryb działania Rady, uwzględniając sposób powoływania

przewodniczącego Rady oraz jej sprawną obsługę administracyjną.

1.

Biblioteki są organizowane i prowadzone przez podmioty zwane dalej „organizatorami”.

2.

Organizatorami bibliotek są

1)

ministrowie i kierownicy urzędów centralnych;

2)

jednostki samorządu terytorialnego.

3.

Organizatorami bibliotek mogą być także

1)

osoby fizyczne;

2)

osoby prawne;

3)

jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.

1.

Organizator zapewnia warunki działalności i rozwoju biblioteki, odpowiadające jej

zadaniom.

2.

Organizator ma obowiązek zapewnić w szczególności

1)

lokal;

2)

środki na

a)

wyposażenie,

b)

prowadzenie działalności bibliotecznej, zwłaszcza zakup materiałów bibliotecznych,

c)

doskonalenie zawodowe pracowników.

Biblioteka może stanowić samodzielną jednostkę organizacyjną albo wchodzić w skład

innej jednostki.

1.

Biblioteka stanowiąca samodzielną jednostkę organizacyjną działa na podstawie aktu

o utworzeniu biblioteki oraz statutu nadanego przez organizatora.

2.

Akt o utworzeniu biblioteki określa

1)

nazwę, siedzibę, teren i zakres działania biblioteki;

2)

źródła finansowania.

3.

Statut określa w szczególności

1)

cele i zadania biblioteki;

2)

organy biblioteki i jej organizację, w tym zakres działania i lokalizację filii oraz

oddziałów;

3)

nazwę jednostki sprawującej nadzór merytoryczny nad działalnością biblioteki - w odniesieniu

do biblioteki wchodzącej w skład ogólnokrajowej sieci bibliotecznej;

4)

źródła finansowania działalności biblioteki.

4.

(uchylony)

Zadania, organizację oraz szczegółowy zakres działania biblioteki wchodzącej w skład

innej jednostki organizacyjnej określa regulamin nadany przez kierownika tej jednostki.

1.

Organizator może dokonać połączenia, podziału lub likwidacji biblioteki.

2.

Organizator jest obowiązany na 6 miesięcy przed dniem wydania aktu o połączeniu, podziale

lub likwidacji biblioteki podać do publicznej wiadomości informację o swoim zamiarze

wraz z uzasadnieniem. Obowiązek ten dotyczy również zmiany statutu biblioteki w części

dotyczącej zakresu działania i lokalizacji filii oraz oddziałów.

3.

(uchylony)

4.

Połączenie, podział lub likwidacja biblioteki wchodzącej w skład ogólnokrajowej sieci

bibliotecznej następuje po zasięgnięciu przez organizatora opinii jednostki sprawującej

nadzór merytoryczny nad działalnością biblioteki. Przepis ten stosuje się odpowiednio

do filii bibliotecznych.

5.

Przepisów ust. 2-4 nie stosuje się do bibliotek wchodzących w skład innej jednostki

organizacyjnej.

6.

Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do bibliotek szkolnych i pedagogicznych.

7.

Biblioteki publiczne mogą być, z zastrzeżeniem art. 19, łączone z innymi instytucjami

kultury, jeżeli połączenie nie spowoduje uszczerbku w wykonywaniu dotychczasowych

zadań.

8.

Połączenie, o którym mowa w ust. 7, wymaga zasięgnięcia opinii Rady i właściwej wojewódzkiej

biblioteki publicznej oraz wydania zgody przez ministra właściwego do spraw kultury

i ochrony dziedzictwa narodowego.

1.

Usługi bibliotek, których organizatorami są podmioty określone w art. 8 ust. 2, są

ogólnie dostępne i bezpłatne, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Opłaty mogą być pobierane

1)

za usługi informacyjne, bibliograficzne, reprograficzne oraz wypożyczenia międzybiblioteczne;

2)

za wypożyczenia materiałów audiowizualnych;

3)

w formie kaucji za wypożyczone materiały biblioteczne;

4)

za niezwrócenie w terminie wypożyczonych materiałów bibliotecznych;

5)

za uszkodzenie, zniszczenie lub niezwrócenie materiałów bibliotecznych.

3.

Wysokość opłat, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, nie może przekraczać kosztów wykonania

usługi.

4.

Zasady i warunki korzystania z biblioteki określa regulamin nadany przez jej dyrektora

(kierownika).

Przy bibliotece może działać rada biblioteczna lub inny organ o charakterze doradczym

i opiniodawczym, na zasadach określonych w statucie.

1.

Biblioteka Narodowa jest centralną biblioteką państwa.

2.

Biblioteka Narodowa posiada osobowość prawną.

3.

Nadzór nad Biblioteką Narodową sprawuje minister właściwy do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego.

4.

Szczegółowy zakres działania Biblioteki Narodowej i jej organów określa statut nadany

przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

1.

Do zadań Biblioteki Narodowej należy prowadzenie działalności bibliotecznej, bibliograficznej,

naukowej, informacyjnej, konserwatorskiej, poradniczej, wydawniczej, wystawienniczej

i usługowej, a w szczególności

1)

gromadzenie, opracowywanie, udostępnianie i wieczyste archiwizowanie materiałów bibliotecznych

powstałych w Polsce oraz za granicą a dotyczących Polski;

2)

opracowywanie i wydawanie bibliografii narodowej;

3)

prowadzenie badań z zakresu bibliotekoznawstwa, nauki o książce i pokrewnych dziedzin

wiedzy;

4)

doskonalenie merytorycznej działalności bibliotek w kraju i pomoc bibliotekom polskim

za granicą;

5)

prowadzenie ośrodków znormalizowanych numerów wydawnictw zwartych i wydawnictw ciągłych.

2.

Biblioteka Narodowa prowadzi działalność metodyczną i unifikacyjną w zakresie bibliotekarstwa,

bibliografii, zastosowań nowoczesnych technologii bibliotecznych oraz konserwacji

materiałów bibliotecznych.

3.

Przy Bibliotece Narodowej działa, na zasadach określonych w jej statucie, Rada Naukowa,

której członków powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego, na wniosek dyrektora Biblioteki Narodowej.

1.

Biblioteki publiczne służą zaspokajaniu potrzeb oświatowych, kulturalnych i informacyjnych

ogółu społeczeństwa oraz uczestniczą w upowszechnianiu wiedzy i kultury.

2.

Bibliotekami publicznymi są Biblioteka Narodowa oraz biblioteki jednostek samorządu

terytorialnego.

3.

Biblioteka publiczna może stanowić samodzielną instytucję kultury albo wchodzić w

skład innej instytucji kultury, w tym powstałej w wyniku połączenia, o którym mowa

w art. 13 ust. 7.

4.

Organizację oraz szczegółowy zakres działania biblioteki publicznej wchodzącej w skład

innej instytucji kultury określa organizator w statucie tej instytucji kultury.

1.

Biblioteki publiczne są organizowane w sposób zapewniający mieszkańcom dogodny dostęp

do materiałów bibliotecznych i informacji.

2.

Gmina organizuje i prowadzi co najmniej jedną gminną bibliotekę publiczną, wraz z

odpowiednią liczbą filii i oddziałów oraz punktów bibliotecznych.

3.

Powiat organizuje i prowadzi co najmniej jedną powiatową bibliotekę publiczną. Zadania

powiatowej biblioteki publicznej może wykonywać, na podstawie porozumienia, wojewódzka

lub gminna biblioteka publiczna działająca i mająca swoją siedzibę na obszarze powiatu.

4.

Samorząd województwa organizuje i prowadzi co najmniej jedną wojewódzką bibliotekę

publiczną.

5.

Biblioteki samorządowe mogą zawierać, za zgodą organizatora, porozumienia z innymi

bibliotekami i instytucjami w sprawie wspólnego prowadzenia obsługi bibliotecznej

określonych obszarów i środowisk.

1.

Do zadań wojewódzkiej biblioteki publicznej należy

1)

gromadzenie, opracowywanie i udostępnianie materiałów bibliotecznych służących obsłudze

potrzeb informacyjnych, edukacyjnych i samokształceniowych, zwłaszcza dotyczących

wiedzy o własnym regionie oraz dokumentujących jego dorobek kulturalny, naukowy i

gospodarczy;

2)

pełnienie funkcji ośrodka informacji biblioteczno-bibliograficznego, organizowanie

obiegu wypożyczeń międzybibliotecznych, opracowywanie i publikowanie bibliografii

regionalnych, a także innych materiałów informacyjnych o charakterze regionalnym;

3)

badanie stanu i stopnia zaspokajania potrzeb użytkowników, analizowanie stanu, organizacji

i rozmieszczenia bibliotek oraz formułowanie i przedstawianie organizatorom propozycji

zmian w tym zakresie;

4)

udzielanie bibliotekom pomocy instrukcyjno-metodycznej i szkoleniowej;

5)

sprawowanie nadzoru merytorycznego w zakresie realizacji przez powiatowe i gminne

biblioteki publiczne zadań określonych w art. 27 ust. 5.

2.

Biblioteka publiczna, której organizatorem jest powiat lub miasto na prawach powiatu,

działająca w mieście będącym siedzibą samorządu województwa, może wykonywać zadania,

o których mowa w ust. 1, na podstawie porozumienia zarządu województwa z organem wykonawczym

powiatu lub miasta na prawach powiatu. Porozumienie w szczególności określa wielkość

środków finansowych, które wnoszą strony porozumienia, niezbędnych do prowadzenia

działalności przez bibliotekę.

1.

Powiatowa biblioteka publiczna realizuje odpowiednio zadania określone w art. 20 w

ust. 1 w pkt 1, 2, 4 i 5 oraz współdziała z wojewódzką biblioteką publiczną.

2.

Biblioteka publiczna, której organizatorem jest gmina działająca w mieście będącym

siedzibą samorządu powiatowego, może wykonywać zadania, o których mowa w ust. 1, na

podstawie porozumienia zarządu powiatu z wójtem (burmistrzem, prezydentem miasta).

Porozumienie powinno zawierać ustalenia określone w art. 20 ust. 2.

1.

Biblioteki naukowe

1)

służą potrzebom nauki i kształcenia, zapewniając dostęp do materiałów bibliotecznych

i zasobów informacyjnych niezbędnych do prowadzenia prac naukowo-badawczych oraz zawierających

wyniki badań naukowych;

2)

prowadzą działalność naukowo-badawczą w zakresie bibliotekoznawstwa i dziedzin pokrewnych,

a także w zakresie obsługiwanych przez nie dziedzin nauki.

2.

Do bibliotek naukowych należą

1)

Biblioteka Narodowa;

2)

biblioteki, których organizatorami są szkoły wyższe;

3)

biblioteki, których organizatorem jest Polska Akademia Nauk;

4)

biblioteki, których organizatorami są jednostki badawczo-rozwojowe;

5)

inne biblioteki.

3.

Wykaz bibliotek naukowych prowadzi Biblioteka Narodowa.

4.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, sposób i tryb zaliczania bibliotek, o których mowa w ust. 2 pkt 5,

do bibliotek naukowych oraz ustali ich wykaz, uwzględniając specyfikę zakresu ich

działalności oraz potrzebę zapewnienia profesjonalnego wykonywania przez nie zadań.

1.

Biblioteki szkolne oraz biblioteki innych placówek systemu oświaty służą realizacji

programów nauczania i wychowania, edukacji kulturalnej i informacyjnej dzieci i młodzieży

oraz kształceniu i doskonaleniu nauczycieli. W tym celu w każdej szkole publicznej

jest prowadzona biblioteka szkolna.

2.

Biblioteki pedagogiczne prowadzą działalność służącą potrzebom oświaty i wychowania,

w tym kształcenia i doskonalenia kadry pedagogicznej.

3.

Zasady organizowania i działalności bibliotek szkolnych i pedagogicznych określają

odrębne przepisy.

Zakłady pracy mogą prowadzić biblioteki fachowe i zakładowe.

1.

Biblioteki fachowe wspierają realizację zadań zakładów pracy oraz służą potrzebom

doskonalenia zawodowego pracowników.

2.

Biblioteki zakładowe służą zaspokajaniu potrzeb oświatowych i kulturalnych pracowników

zakładów pracy i ich rodzin.

Centralna Biblioteka Niewidomych zapewnia obsługę biblioteczną niewidomych oraz koordynuje

działalność pokrewnych bibliotek i instytucji.

1

W celu zapewnienia obsługi bibliotecznej specjalnych grup użytkowników prowadzone

są biblioteki w podmiotach leczniczych w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej,

w domach pomocy społecznej, w zakładach karnych, okręgowych ośrodkach wychowawczych,

zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich, a także w jednostkach organizacyjnych

podległych Ministrowi Obrony Narodowej i ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

2.

Ministrowie właściwi w sprawach, o których mowa w ust. 1, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określą, w drodze rozporządzenia,

sposób organizacji obsługi bibliotecznej, o której mowa w ust. 1, oraz sposób współdziałania

bibliotek publicznych w wykonywaniu tej obsługi, uwzględniając specyfikę ich działalności.

1.

W celu prowadzenia jednolitej działalności bibliotecznej i informacyjnej, umożliwiającej

korzystanie z materiałów bibliotecznych i innych źródeł informacji, tworzy się ogólnokrajową

sieć biblioteczną, zwaną dalej „siecią biblioteczną”.

2.

W skład sieci bibliotecznej wchodzą biblioteki publiczne.

3.

Biblioteki inne niż określone w ust. 2 mogą być włączone do sieci bibliotecznej, na

wniosek właściwego organizatora, decyzją ministra właściwego do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego, który w uzgodnieniu z organizatorem wskazuje jednostkę sprawującą

nadzór merytoryczny w zakresie realizacji zadań określonych w ust. 5. Decyzja o włączeniu

do sieci bibliotecznej może podlegać uchyleniu w razie naruszenia przez bibliotekę

obowiązków wynikających z przynależności do sieci bibliotecznej.

4.

Ewidencję bibliotek wchodzących w skład sieci bibliotecznej prowadzi Biblioteka Narodowa.

5.

Biblioteki wchodzące w skład sieci bibliotecznej obowiązane są do współdziałania w

zakresie

1)

gromadzenia, opracowywania, przechowywania i udostępniania zbiorów;

2)

sporządzania i rozpowszechniania informacji bibliograficznych i dokumentacyjnych;

3)

działalności naukowo-badawczej oraz dokształcania i doskonalenia zawodowego pracowników

bibliotek;

4)

wymiany oraz przekazywania materiałów bibliotecznych i informacji.

6.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w porozumieniu

z właściwymi ministrami określi, w drodze rozporządzenia, sposób ewidencji materiałów

bibliotecznych, mając na uwadze zapewnienie sprawnej realizacji zadań bibliotek.

(uchylony)

1.

Pracownicy zatrudnieni w bibliotekach na stanowiskach bibliotekarskich tworzą grupę

zawodową bibliotekarzy.

2.

W bibliotekach mogą być zatrudnione osoby z wykształceniem średnim lub średnim branżowym.

1.

Kto bez pozwolenia wywozi za granicę materiał biblioteczny, który nie stanowi zabytku

w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, znajdujący się w narodowym zasobie bibliotecznym lub po wywiezieniu go za granicę

nie sprowadza do kraju w okresie ważności pozwolenia, podlega karze pozbawienia wolności

od 3 miesięcy do lat 5.

2.

Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 działa nieumyślnie, podlega grzywnie, karze

ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

3.

W wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo

pozbawienia wolności do roku.

4.

W razie skazania za przestępstwo określone w ust. 1 sąd orzeka, a w razie skazania

za przestępstwo określone w ust. 2 sąd może orzec, nawiązkę na wskazany cel społeczny

związany z opieką nad zabytkami w wysokości od trzykrotnego do trzydziestokrotnego

minimalnego wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

(Dz. U. z 2020 r. poz. 2207).

(pominięty)

1.

Traci moc ustawa z dnia 9 kwietnia 1968 r. o bibliotekach

(Dz. U. poz. 63, z 1984 r. poz. 129, z 1989 r. poz. 155 i 192, z 1990 r. poz. 198 oraz z 1996 r. poz. 722).

2.

(pominięty)

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie: 1) art. 304 § 5 przez Ministra

Sprawiedliwości ustawy zmienianej w art. 360, art. 21 ustawy zmienianej w art. 364,

art. 29 ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 382 i art. 123 ust. 1 pkt 1 i ust. 2

ustawy zmienianej w art. 389, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 304 § 5 przez Ministra Sprawiedliwości ustawy zmienianej

w art. 360, art. 21 ustawy zmienianej w art. 364, art. 29 ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej

w art. 382 i art. 123 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy zmienianej w art. 389, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy; rozporządzenia wydane na podstawie art. 304 § 5 ustawy

zmienianej w art. 360 przez innych ministrów zachowują moc; 2) art. 26 ust. 2 przez

Ministra Sprawiedliwości ustawy zmienianej w art. 377 oraz art. 12 ust. 3 i art. 12a

ust. 2 ustawy zmienianej w art. 379, zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 26 ust. 2 przez Ministra Sprawiedliwości

ustawy zmienianej w art. 377 oraz art. 12 ust. 3 i art. 12a ust. 2 ustawy zmienianej

w art. 379, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy; rozporządzenia wydane na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy zmienianej w art.

377 przez innych ministrów zachowują moc; 3) art. 52 ustawy zmienianej w art. 386,

zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 52 ustawy zmienianej w art. 386, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej

jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy; 4) art.

6a ust. 12 przez Ministra Sprawiedliwości, art. 30 ust. 7a i art. 42 ust. 7b przez

Ministra Sprawiedliwości ustawy zmienianej w art. 361, zachowują moc do dnia wejścia

w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 6a ust. 12 przez Ministra

Sprawiedliwości, art. 30 ust. 7a i art. 42 ust. 7b przez Ministra Sprawiedliwości

ustawy zmienianej w art. 361, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak

niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie art. 361, oraz mogą być zmieniane

na podstawie tych przepisów w brzmieniu dotychczasowym; rozporządzenia wydane na podstawie

art. 6a ust. 12 oraz art. 42 ust. 7b ustawy zmienianej w art. 361 przez innych ministrów

zachowują moc.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2022 r., z wyjątkiem art. 135 ust. 1 i 2,

art. 186 ust. 1 i 2, art. 243 ust. 1, art. 321, art. 324-338 w zakresie okręgowych

ośrodków wychowawczych, art. 340 w zakresie okręgowych ośrodków wychowawczych, art.

341 w zakresie okręgowych ośrodków wychowawczych, art. 343, art. 348 w zakresie okręgowych

ośrodków wychowawczych, art. 361, art. 363, art. 385 pkt 1 i 2, art. 389 pkt 1 i 3-7,

art. 393, art. 400, art. 401 ust. 2 i art. 415 pkt 4, które wchodzą w życie z dniem

następującym po dniu ogłoszenia.