Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 31 października 2022 r. w sprawie komisji do spraw środka leczniczego dla nieletnich, trybu wykonywania środka leczniczego oraz warunków zabezpieczenia zakładów leczniczych

Rozporządzenie określa

1)

tryb powoływania i odwoływania członków komisji do spraw środka leczniczego dla nieletnich,

zwanej dalej „komisją”, jej skład i sposób działania;

2)

sposób postępowania z przekazaną komisji dokumentacją;

3)

szczegółowy tryb umieszczania, przyjmowania, przenoszenia i zwalniania nieletnich

z zakładów leczniczych;

4)

szczegółowe warunki pobytu nieletnich w zakładach leczniczych;

5)

warunki zabezpieczenia zakładów leczniczych dysponujących warunkami wzmocnionego i

maksymalnego zabezpieczenia.

1.

W skład komisji wchodzą przedstawiciele

1)

ministra właściwego do spraw zdrowia - 2 osoby;

2)

Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie - 2 osoby;

3)

Sekcji Psychiatrii Sądowej Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego - 1 osoba;

4)

Krajowego Ośrodka Psychiatrii Sądowej dla Nieletnich w Garwolinie - 1 osoba;

5)

Komisji do spraw Szpitalnictwa Psychiatrycznego Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego

- 1 osoba;

6)

konsultanta krajowego w dziedzinie psychiatrii dzieci i młodzieży - 1 osoba.

2.

Członków komisji, w tym przewodniczącego, zastępcę przewodniczącego oraz sekretarza,

powołuje na okres 5 lat minister właściwy do spraw zdrowia.

3.

Podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 2-5, zgłaszają kandydatów na członków komisji

na wniosek ministra właściwego do spraw zdrowia.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia odwołuje członka komisji

1)

na podstawie jego pisemnej rezygnacji;

2)

na wniosek podmiotu, który zgłosił jego kandydaturę, albo z własnej inicjatywy w przypadku

osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1;

3)

na wniosek przewodniczącego - w przypadku systematycznego nieuczestniczenia w realizacji

zadań komisji określonych w art. 216 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich, zwanej dalej „ustawą”.

1.

Komisja obraduje na posiedzeniach, które zwołuje przewodniczący lub - w przypadku

jego nieobecności - zastępca przewodniczącego.

2.

Pierwsze posiedzenie komisji zwołuje minister właściwy do spraw zdrowia w terminie

14 dni od dnia powołania ostatniego z członków komisji.

3.

Decyzje w przedmiocie wydania opinii, o której mowa w art. 216 ust. 3 pkt 1 ustawy,

zwanej dalej „opinią”, zapadają większością głosów. W przypadku równej liczby głosów

decyduje głos przewodniczącego.

4.

Z posiedzenia komisji sekretarz sporządza protokół, który podpisuje przewodniczący

lub - w przypadku jego nieobecności - zastępca przewodniczącego.

5.

Przewodniczący w celu wykonania zadań, o których mowa w art. 216 ust. 3 pkt 3 i 4

ustawy, może spośród członków komisji wyznaczać zespoły robocze.

6.

Obsługę organizacyjno-techniczną komisji zapewnia jednostka podległa ministrowi właściwemu

do spraw zdrowia i przez niego wskazana.

1.

Komisja przystępuje do wydania opinii na wniosek sądu po otrzymaniu odpisu prawomocnego

orzeczenia o zastosowaniu wobec nieletniego środka leczniczego wraz z opinią, o której

mowa w art. 64 ust. 1 ustawy, oraz opinią, o której mowa w art. 65 ust. 1 albo 2 ustawy,

jeżeli opinia ta była wydana.

2.

Komisja przystępuje do wydania opinii na wniosek sądu po otrzymaniu odpisu postanowienia

o zastosowaniu wobec nieletniego środka tymczasowego w postaci tymczasowego umieszczenia

w zakładzie leczniczym wraz z opinią, o której mowa w art. 64 ust. 1 ustawy, oraz

opinią, o której mowa w art. 65 ust. 1 albo 2 ustawy, jeżeli opinie te były wydane.

3.

Komisja wydaje opinię w formie pisemnej

1)

w terminie 21 dni od dnia wpłynięcia wniosku - w przypadku opinii, o której mowa w

ust. 1,

2)

niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia wpłynięcia wniosku - w przypadku

opinii, o której mowa w ust. 2

- i bez zbędnej zwłoki przesyła ją do sądu.

Dokumentacja przekazana komisji jest przechowywana w jednostce, o której mowa w §

3 ust. 6, w sposób zapewniający ochronę danych zawartych w tych dokumentach oraz zabezpieczający

przed ich zniszczeniem, uszkodzeniem lub utratą i dostępem osób nieupoważnionych.

1.

Nieletni jest doprowadzany albo przewożony do zakładu leczniczego zgodnie z art. 218

ustawy.

2.

Po przyjęciu do zakładu leczniczego i wykonaniu czynności, o których mowa w art. 223

ustawy, nieletni zostaje zarejestrowany w zakładzie leczniczym i przydzielony do odpowiedniego

odcinka zakładu leczniczego.

3.

Nieletniego przyjętego do zakładu leczniczego informuje się o zasadach wykonywania

orzeczonego środka leczniczego, zapoznaje się z treścią regulaminu pobytu w zakładzie

leczniczym oraz informuje o znajdujących się w zakładzie leczniczym udogodnieniach

dla osób z niepełnosprawnością.

1.

Do przeniesienia nieletniego do innego zakładu leczniczego, o którym mowa w art. 221

ustawy, stosuje się odpowiednio przepisy § 6.

2.

Dokumenty stwierdzające tożsamość, środki pieniężne, przedmioty wartościowe oraz przedmioty,

których nieletni nie może posiadać w zakładzie leczniczym, przekazane przez nieletniego

do depozytu w zakładzie leczniczym, w którym dotychczas przebywał, są mu zwracane

w trakcie wypisu z tego zakładu.

1.

Zwolnienie nieletniego z zakładu leczniczego następuje na podstawie orzeczenia sądu

i wydanego przez sąd nakazu zwolnienia, chyba że zwolnienie następuje w związku z

ustaniem wykonywania środka leczniczego z mocy prawa.

2.

Dokumenty stwierdzające tożsamość, środki pieniężne, przedmioty wartościowe oraz przedmioty,

których nieletni nie może posiadać w zakładzie leczniczym, przekazane przez nieletniego

do depozytu w dniu przyjęcia do zakładu leczniczego, są mu zwracane w dniu zwolnienia

z tego zakładu.

Szczegółowe warunki pobytu nieletnich w zakładach leczniczych odpowiadają warunkom

pobytu w przypadku udzielania świadczeń z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia

uzależnień w warunkach stacjonarnych.

1.

Zakład leczniczy dysponujący warunkami wzmocnionego zabezpieczenia

1)

zapewnia stały nadzór nad nieletnimi przebywającymi w tym zakładzie;

2)

posiada drzwi i okna wyposażone w urządzenia uniemożliwiające nieletnim samowolne

opuszczenie tego zakładu;

3)

jest wyposażony w

a)

wewnętrzny system urządzeń rejestrujących obraz lub dźwięk, umożliwiający obserwację

drzwi wejściowych, okien zewnętrznych, sal ogólnych, izolatek oraz korytarzy,

b)

elektroniczny system sygnalizujący niekontrolowane otwarcie drzwi i okien;

4)

posiada możliwość wydzielenia od 10-łóżkowego do 20-łóżkowego pododdziału;

5)

posiada bezpośredni dostęp do ogrodzonego terenu rekreacyjnego;

6)

zatrudnia personel pracujący z nieletnimi w liczbie co najmniej dwukrotnie większej

niż liczba łóżek w tym zakładzie przeznaczonych do wykonywania środka leczniczego;

7)

posiada procedury postępowania na wypadek wystąpienia pożaru, buntu, ucieczki lub

innych zagrożeń, uzgodnione z właściwym miejscowo komendantem powiatowym, miejskim

lub rejonowym Policji, właściwym miejscowo lekarzem koordynatorem ratownictwa medycznego

oraz właściwym miejscowo komendantem powiatowym (miejskim) Państwowej Straży Pożarnej.

2.

Zakład leczniczy dysponujący warunkami maksymalnego zabezpieczenia spełnia wymagania

określone w ust. 1 pkt 1-3 i 5 oraz

1)

dysponuje systemem osobistych elektronicznych urządzeń alarmowych sygnalizujących

zagrożenie, w które jest wyposażony personel tego zakładu;

2)

jest otoczony oświetlonym, nadzorowanym za pośrednictwem wewnętrznego systemu urządzeń

rejestrujących obraz lub dźwięk, gładkim murem o wysokości co najmniej 5,5 metra lub

dysponuje innymi zabezpieczeniami o porównywalnej skuteczności, uniemożliwiającymi

samowolne oddalenie się nieletniego;

3)

zatrudnia personel pracujący z nieletnimi w liczbie co najmniej trzykrotnie większej

niż liczba łóżek przeznaczonych do wykonywania środka leczniczego w tym zakładzie,

w tym personel sprawujący ochronę nad nieletnimi w liczbie nie mniejszej niż dwie

trzecie liczby tych łóżek.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.