Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 września 2022 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o systemie powiadamiania ratunkowego

Ustawa określa zadania i zasady działania w ramach systemu powiadamiania ratunkowego,

zasady jego finansowania oraz organy właściwe w sprawach powiadamiania ratunkowego.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

zgłoszeniu alarmowym - należy przez to rozumieć informację o wystąpieniu lub podejrzeniu

wystąpienia nagłego zagrożenia życia lub zdrowia, w tym aktu przemocy, a także nagłego

zagrożenia środowiska lub mienia oraz zagrożeń bezpieczeństwa i porządku publicznego,

kierowaną do numerów obsługiwanych w ramach systemu powiadamiania ratunkowego, przez

dostawcę publicznie dostępnych usług telefonicznych, z zewnętrznych systemów monitoringu

albo z wykorzystaniem środków komunikacji, które umożliwiają niezwłoczne przekazanie

tej informacji do centrum powiadamiania ratunkowego;

2)

obsłudze zgłoszeń alarmowych - należy przez to rozumieć zespół czynności mających

na celu odbiór zgłoszenia alarmowego, zakwalifikowanie tego zgłoszenia, przekazanie

go drogą elektroniczną z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego do właściwego

merytorycznie ze względu na rodzaj zgłoszenia podmiotu ratowniczego, a w przypadku

gdy zachodzi taka potrzeba - przekierowanie połączenia telefonicznego do podmiotu

ratowniczego lub podmiotu pomocniczego, a także monitorowanie statusu tego zgłoszenia

w systemie teleinformatycznym;

3)

zasobach ratowniczych - należy przez to rozumieć siły i środki, w tym ludzi, infrastrukturę,

materiały i środki finansowe oraz bazy danych i systemy wymiany informacji, które

mogą być zadysponowane w związku ze zgłoszeniem alarmowym;

4)

systemie teleinformatycznym - należy przez to rozumieć zespół współpracujących ze

sobą urządzeń informatycznych i oprogramowania zapewniający przetwarzanie, przechowywanie,

a także wysyłanie i odbieranie danych przez sieci telekomunikacyjne za pomocą właściwego

dla danego rodzaju sieci telekomunikacyjnego urządzenia końcowego w rozumieniu art. 2 pkt 43 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1648 i 1933), wykorzystywany do wykonywania zadań centrum powiadamiania ratunkowego;

5)

sieci teleinformatycznej na potrzeby obsługi numerów alarmowych - należy przez to

rozumieć sieć teleinformatyczną łączącą centra powiadamiania ratunkowego, Krajowe

Centrum Monitorowania Systemu Powiadamiania Ratunkowego, jednostki organizacyjne Policji,

Państwowej Straży Pożarnej i urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia,

dyspozytornie medyczne oraz dysponentów zespołów ratownictwa medycznego, służącą do

wymiany danych dotyczących zgłoszenia alarmowego przez interfejs komunikacyjny systemów

teleinformatycznych i umożliwiającą dostęp do danych przestrzennych, informacji dotyczących

lokalizacji zakończenia sieci, z którego zostało wykonane połączenie na numer alarmowy,

oraz danych dotyczących abonenta;

6)

podmiocie ratowniczym - należy przez to rozumieć jednostkę organizacyjną Policji i

Państwowej Straży Pożarnej, dyspozytornię medyczną oraz podmiot, do którego zadań

należy ochrona życia, zdrowia, bezpieczeństwa i porządku publicznego, mienia lub środowiska,

zarejestrowany w systemie teleinformatycznym, którego numer telefoniczny jest obsługiwany

w ramach systemu powiadamiania ratunkowego;

7)

podmiocie pomocniczym - należy przez to rozumieć podmiot, do którego zadań należy

ochrona życia, zdrowia, bezpieczeństwa i porządku publicznego, mienia lub środowiska,

zarejestrowany w systemie teleinformatycznym, którego numer telefoniczny nie jest

obsługiwany w ramach systemu powiadamiania ratunkowego;

8)

aplikacji mobilnej - należy przez to rozumieć aplikację będącą częścią systemu teleinformatycznego

umożliwiającą wysyłanie zgłoszeń alarmowych za pośrednictwem krótkich wiadomości tekstowych

(sms) do centrum powiadamiania ratunkowego.

1.

Tworzy się system powiadamiania ratunkowego, zwany dalej „systemem”.

2.

System składa się z centrów powiadamiania ratunkowego, zwanych dalej „centrami”, tworzących

jednolity system do obsługi zgłoszeń alarmowych, kierowanych do numerów alarmowych

112, 997, 998 i 999, umożliwiający przekazanie zgłoszenia alarmowego w celu zaangażowania

właściwych zasobów ratowniczych.

3.

W ramach systemu mogą być obsługiwane numery 991, 992, 993, 994 i 987 oraz inne niż

wymienione w ust. 2 numery alarmowe podmiotów, do których zadań należy ochrona życia,

zdrowia, bezpieczeństwa i porządku publicznego, mienia lub środowiska.

4.

System działa z zastosowaniem zasady wzajemnej zastępowalności centrów w razie miejscowej

awarii systemu teleinformatycznego bądź jego przeciążenia.

5.

System współpracuje z podmiotami ratowniczymi w celu podjęcia działań ratowniczych

w związku z otrzymanym zgłoszeniem alarmowym z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego

i sieci teleinformatycznej na potrzeby obsługi numerów alarmowych lub innej sieci

teleinformatycznej.

6.

(uchylony)

7.

Podmioty ratownicze i podmioty pomocnicze dysponują własne zasoby ratownicze.

1.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej

1)

planuje i organizuje system na terenie kraju oraz nadzoruje i koordynuje jego funkcjonowanie

za pośrednictwem Krajowego Centrum Monitorowania Systemu Powiadamiania Ratunkowego,

zwanego dalej „KCMSPR”;

2)

określa limit operatorów numerów alarmowych, starszych operatorów numerów alarmowych,

koordynatorów oraz koordynatorów-trenerów w poszczególnych centrach;

3)

powołuje komisję odwoławczą, o której mowa w art. 16a ust. 9;

4)

zapewnia upowszechnianie wiedzy o numerach alarmowych;

5)

publikuje na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw administracji publicznej statystyki dotyczące funkcjonowania

systemu.

2.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej może powierzyć zadanie, o którym

mowa w ust. 1 pkt 4, wojewodzie.

1.

Podmioty, których numery telefoniczne mogą być obsługiwane w ramach systemu na podstawie

art. 3 ust. 3, uzgadniają z dostawcami publicznie dostępnych usług telefonicznych

warunki techniczne obsługi użytkowanego numeru telefonicznego oraz własnego stanowiska

kierowania, które umożliwią współpracę z systemem.

2.

Po uzgodnieniu podmioty, o których mowa w ust. 1, składają wnioski do ministra właściwego

do spraw administracji publicznej o włączenie swoich numerów telefonicznych do systemu.

3.

Wniosek o włączenie numeru telefonicznego do systemu zawiera

1)

liczbę dyspozytorni oraz ich lokalizacje;

2)

liczbę dyspozytorów;

3)

określenie trybu współpracy z systemem i narzędzi wykorzystywanych w ramach tej współpracy;

4)

określenie szacunkowej liczby zgłoszeń w skali roku;

5)

charakterystykę rodzaju zgłoszeń alarmowych;

6)

charakterystykę systemu teleinformatycznego wnioskodawcy;

7)

wynik uzgodnień z dostawcą publicznie dostępnych usług telefonicznych;

8)

wskazanie oczekiwanego terminu włączenia numeru;

9)

dane kontaktowe osób odpowiedzialnych za współpracę.

4.

W przypadku rezygnacji z obsługi swoich numerów telefonicznych w ramach systemu podmioty,

o których mowa w ust. 1, składają wnioski do ministra właściwego do spraw administracji

publicznej o wyłączenie tych numerów z systemu, wskazując termin tego wyłączenia.

5.

Podmioty, o których mowa w ust. 1, pokrywają koszty

1)

włączenia swojego numeru telefonicznego do systemu i jego wyłączenia z tego systemu,

w tym

a)

budowy interfejsu komunikacyjnego, umożliwiającego współpracę własnego systemu teleinformatycznego

z systemem teleinformatycznym,

b)

rozbudowy systemu teleinformatycznego proporcjonalnie do wzrostu liczby zgłoszeń alarmowych

kierowanych do numeru podmiotu;

2)

utrzymania systemu i obsługi swojego numeru telefonicznego, proporcjonalnie do liczby

zgłoszeń kierowanych do tego numeru, w tym

a)

zatrudnienia operatorów numerów alarmowych oraz obsługi technicznej,

b)

utrzymania systemu teleinformatycznego,

c)

połączenia centrów z publiczną siecią telekomunikacyjną.

6.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb włączania numerów telefonicznych do systemu i wyłączania tych numerów z systemu,

2)

sposób rozliczania kosztów utrzymania systemu i obsługi danego numeru telefonicznego,

3)

warunki techniczne obsługi numerów telefonicznych w systemie,

4)

tryb i warunki współpracy oraz warunki wymiany informacji między centrami i podmiotami,

których numery telefoniczne mogą być obsługiwane w ramach systemu na podstawie art.

3 ust. 3, w tym zakres wymienianych informacji,

5)

wzory wniosków, o których mowa w ust. 2 i 4

- kierując się potrzebą zapewnienia jednolitego sposobu obsługi numerów telefonicznych

w ramach systemu.

1.

Centrum tworzy wojewoda.

2.

Wojewoda określa lokalizację i szczegółową organizację centrum z uwzględnieniem kwestii

finansowych, społecznych i terytorialnych w celu zapewnienia skuteczności działania

systemu.

3.

Wojewoda, mając na uwadze zapewnienie sprawności systemu, może podjąć decyzję o utworzeniu

oddziałów centrum, uwzględniając następujące kryteria

1)

liczbę zgłoszeń alarmowych uzyskaną na podstawie analiz związanych z funkcjonowaniem

systemu na obszarze województwa;

2)

specyfikę regionu, w szczególności ukształtowanie terenu oraz ryzyko wystąpienia katastrof

naturalnych lub awarii technicznych;

3)

uwarunkowania lokalowe i techniczne funkcjonowania systemu na obszarze województwa.

4.

Wojewoda informuje ministra właściwego do spraw administracji publicznej o utworzeniu

oddziału centrum.

1.

Centrum znajduje się w strukturze urzędu wojewódzkiego, z wyłączeniem centrum utworzonego

na podstawie ust. 2.

2.

Wojewoda może, w drodze porozumienia, powierzyć organizowanie i prowadzenie centrum

staroście lub prezydentowi miasta na prawach powiatu, służbie, inspekcji lub straży

wchodzącej w skład zespolonej administracji wojewódzkiej. Porozumienie określa prawa

i obowiązki stron oraz zasady organizowania, prowadzenia, utrzymania centrum, a także

zasady zatrudniania pracowników centrum.

1.

Do zadań centrum należy

1)

obsługa zgłoszeń alarmowych, z wyłączeniem systemów sygnalizacji pożarowej, o których

mowa w ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 869 i 2490 oraz z 2022 r. poz. 1557), w tym

a)

odbiór zgłoszenia alarmowego,

b)

powiązanie zgłoszenia alarmowego z danymi teleadresowymi miejsca zgłoszenia oraz jego

pozycją geograficzną,

c)

wybór odpowiedniej grupy podmiotów, do której zostaną skierowane zgromadzone dane

o zgłoszeniu alarmowym,

d)

przekazanie, gdy zachodzi taka potrzeba, zgromadzonych danych drogą elektroniczną

z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego, a w uzasadnionych przypadkach - wraz

z przekierowaniem połączenia telefonicznego zgodnie z kwalifikacją zgłoszenia do podmiotów

ratowniczych,

e)

wymiana danych o zgłoszeniach alarmowych przetwarzanych w systemie teleinformatycznym,

zgodnie z zakresem określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 5 ust. 6 oraz

art. 13 ust. 3, z podmiotami ratowniczymi lub podmiotami pomocniczymi;

2)

wprowadzanie do systemu teleinformatycznego i ewidencjonowanie w tym systemie danych

dotyczących treści zgłoszeń alarmowych, w tym nagrań rozmów telefonicznych obejmujących

całość zgłoszenia alarmowego, danych osób zgłaszających i innych osób wskazanych w

trakcie przyjmowania zgłoszenia, pozycji geograficznych, informacji o miejscu zdarzenia

i jego rodzaju oraz skróconego opisu zdarzenia;

3)

wykonywanie analiz związanych z funkcjonowaniem systemu na obszarze obsługiwanym przez

centrum oraz tworzenie statystyk w zakresie liczby, rodzaju oraz czasów realizacji

zgłoszeń alarmowych;

4)

współpraca oraz wymiana informacji z centrami zarządzania kryzysowego, w rozumieniu

ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym

(Dz. U. z 2022 r. poz. 261 i 583);

5)

wymiana informacji i danych, z wyłączeniem danych osobowych i nagrań rozmów telefonicznych,

z podmiotami ratowniczymi, na potrzeby analiz.

2.

W przypadku braku możliwości przekazania zgłoszenia alarmowego w ramach systemu i

gdy jest to uzasadnione charakterem tego zgłoszenia, centrum podejmuje działania mające

na celu przekazanie informacji o tym zgłoszeniu do podmiotów, do których zadań należy

ochrona życia, zdrowia, bezpieczeństwa i porządku publicznego, mienia lub środowiska,

których numery telefoniczne nie są obsługiwane w ramach systemu.

1.

Obsługę zgłoszeń alarmowych wykonują operatorzy numerów alarmowych, starsi operatorzy

numerów alarmowych, koordynatorzy oraz koordynatorzy-trenerzy.

2.

Operator numerów alarmowych, starszy operator numerów alarmowych, koordynator oraz

koordynator-trener podczas pełnienia obowiązków służbowych korzystają z ochrony przewidzianej

w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1138, 1726 i 1855) dla funkcjonariuszy publicznych.

3.

Pierwsza umowa o pracę zawierana z osobą zatrudnianą na stanowisku operatora numerów

alarmowych jest zawierana na okres próbny 6 miesięcy.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia

1)

organizację centrum oraz oddziałów centrum, o których mowa w art. 6 ust. 3,

2)

sposób funkcjonowania centrum i sposób realizacji jego zadań przez operatorów numerów

alarmowych, starszych operatorów numerów alarmowych, koordynatorów oraz koordynatorów-trenerów,

3)

procedury obsługi zgłoszeń alarmowych oraz sposób ich opracowywania i aktualizacji,

4)

procedury obsługi zgłoszeń alarmowych w przypadku, o którym mowa w art. 8 ust. 2,

oraz sposób ich opracowywania i aktualizacji,

5)

maksymalną liczbę operatorów numerów alarmowych, starszych operatorów numerów alarmowych,

koordynatorów i koordynatorów-trenerów oraz sposób jej podziału na poszczególne centra

- uwzględniając konieczność ujednolicenia struktury organizacyjnej i realizacji zadań

przez centrum oraz jego oddziały, zapewnienia właściwego funkcjonowania centrum i

jego oddziałów i sprawnej obsługi zgłoszeń alarmowych oraz unifikacji procedur ich

obsługi.

1.

Wykonywanie zadań centrum jest wspomagane przez system teleinformatyczny.

2.

Dane, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, są przechowywane w systemie teleinformatycznym

przez 3 lata.

3.

Utrzymanie i rozwój systemu teleinformatycznego zapewnia minister właściwy do spraw

administracji publicznej.

4.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej może powierzyć, w drodze porozumienia,

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych wykonywanie czynności w zakresie

zapewnienia utrzymania powierzchni serwerowej. W takim przypadku realizacja zadania

jest finansowana z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy

do spraw finansów publicznych.

5.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, wojewoda lub podmiot, o którym

mowa w art. 7 ust. 2, są współadministratorami danych przetwarzanych w systemie teleinformatycznym

uzyskanych w związku z obsługą zgłoszeń alarmowych.

6.

Dane osobowe przetwarzane w systemie teleinformatycznym podlegają zabezpieczeniom

zapobiegającym nadużyciom lub niezgodnemu z prawem dostępowi lub przekazywaniu polegającym

co najmniej na

1)

dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób posiadających pisemne

upoważnienie wydane przez współadministratora danych;

2)

pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania

ich w poufności.

7.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej

1)

wydaje upoważnienia do przetwarzania danych osobowych w systemie teleinformatycznym

dla pracowników urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw administracji publicznej,

realizujących zadania z zakresu systemu powiadamiania ratunkowego;

2)

określa zakres przetwarzania danych.

8.

Wojewoda lub podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 2

1)

wydają upoważnienia do przetwarzania danych osobowych w systemie teleinformatycznym

dla podległych pracowników, realizujących zadania z zakresu powiadamiania ratunkowego;

2)

określają zakres przetwarzania danych.

9.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, wojewoda lub podmiot, o którym

mowa w art. 7 ust. 2

1)

zapewniają ochronę przed nieuprawnionym dostępem do systemu teleinformatycznego;

2)

zapewniają integralność danych w systemie teleinformatycznym;

3)

zapewniają dostępność systemu teleinformatycznego dla podmiotów przetwarzających dane

w tym systemie;

4)

przeciwdziałają uszkodzeniom systemu teleinformatycznego;

5)

określają zasady bezpieczeństwa przetwarzanych danych, w tym danych osobowych;

6)

określają zasady zgłaszania naruszenia ochrony danych osobowych;

7)

zapewniają rozliczalność działań dokonywanych na danych w systemie teleinformatycznym;

8)

zapewniają poprawność danych przetwarzanych w systemie teleinformatycznym.

10.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej zapewnia

1)

zachowanie ciągłości funkcjonowania systemu teleinformatycznego;

2)

rozwiązania techniczne przeznaczone do szkolenia operatorów numerów alarmowych.

11.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej usuwa dane dotyczące treści zgłoszeń

alarmowych przetwarzane w systemie teleinformatycznym po upływie terminu, o którym

mowa w ust. 2.

12.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, wojewoda lub podmiot, o którym

mowa w art. 7 ust. 2, przetwarza dane w systemie teleinformatycznym uzyskane w związku

z wykonywaniem zadań centrum, o których mowa w art. 8, w tym dane, o których mowa w art. 9 ust. 1 i art. 10 rozporządzenia Parlamentu

Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób

fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu

takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie

danych)

(Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.)

13.

W związku z przetwarzaniem danych osobowych w systemie teleinformatycznym wykonanie

obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679, następuje przez

udostępnienie informacji w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej

ministra właściwego do spraw administracji publicznej, wojewody lub podmiotu, o którym

mowa w art. 7 ust. 2, na ich stronach internetowych oraz w widocznym miejscu w ich

siedzibie.

14.

Wojewoda lub podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 2, udostępnia dane przetwarzane

w systemie teleinformatycznym, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, na wniosek sądu,

prokuratury lub Policji.

15.

Osoba występująca z żądaniem na podstawie art. 15 rozporządzenia 2016/679 jest obowiązana

do podania informacji o okolicznościach zdarzenia, którego to żądanie dotyczy, w tym

daty i miejsca zdarzenia oraz numeru telefonu, z którego zostało wykonane połączenie

dotyczące powiadomienia o zdarzeniu.

(uchylony)

(uchylony)

Podmioty ratownicze zapewniają warunki techniczne i organizacyjne umożliwiające przyjęcie

zgłoszeń alarmowych kierowanych z centrum za pośrednictwem systemu teleinformatycznego

w celu podjęcia działań ratowniczych w związku z otrzymanym zgłoszeniem alarmowym.

1.

System teleinformatyczny łączy się i wymienia dane z systemami teleinformatycznymi

podmiotów ratowniczych przez sieć teleinformatyczną na potrzeby obsługi numerów alarmowych.

2.

Połączenie i wymiana danych między systemami, o których mowa w ust. 1, są realizowane

przez interfejs komunikacyjny, który zapewnia wzajemne przekazywanie

1)

zgromadzonych danych dotyczących treści zgłoszenia alarmowego, w tym danych osoby

zgłaszającej i innych osób, których dotyczy zgłoszenie, oraz nagrań rozmów telefonicznych;

2)

połączeń telefonicznych związanych z obsługą zgłoszeń alarmowych;

3)

informacji o statusach zgłoszeń alarmowych, w tym potwierdzenia

a)

przyjęcia zgłoszenia alarmowego przez systemy teleinformatyczne podmiotów ratowniczych,

b)

przyjęcia zgłoszenia alarmowego przez dyspozytora,

c)

zadysponowania zasobów ratowniczych,

d)

zakończenia działań ratowniczych.

3.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze

rozporządzenia

1)

wymagania funkcjonalne dla systemu teleinformatycznego,

2)

wymagania funkcjonalne dla interfejsu komunikacyjnego,

3)

zakres informacji przekazywanych za pośrednictwem interfejsu komunikacyjnego

- mając na uwadze potrzebę sprawnego przekazania zgłoszenia alarmowego między systemem

teleinformatycznym a podmiotami ratowniczymi.

1.

Centrum uzyskuje nieodpłatnie, za pośrednictwem centralnego punktu systemu powiadamiania

ratunkowego, o którym mowa w art. 78 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, informacje dotyczące lokalizacji zakończenia sieci, z którego zostało wykonane połączenie

do numeru alarmowego 112 albo innego numeru alarmowego, oraz dane dotyczące abonenta,

o których mowa w art. 78 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne.

2.

Centrum uzyskuje nieodpłatnie dostęp do danych przestrzennych i związanych z nimi

usług, udostępnianych za pośrednictwem systemu, o którym mowa w art. 40 ust. 3e ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1990 oraz z 2022 r. poz. 1846).

1.

Centra są połączone z publiczną siecią telekomunikacyjną w rozumieniu art. 2 pkt 29 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne.

2.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej wybiera przedsiębiorcę telekomunikacyjnego,

który zapewnia połączenie centrów z publiczną siecią telekomunikacyjną, w tym w szczególności

1)

funkcjonowanie tego połączenia w sytuacji awarii;

2)

usunięcie awarii;

3)

monitorowanie funkcjonowania połączenia.

3.

Umowa zawierana między ministrem właściwym do spraw administracji publicznej i przedsiębiorcą

telekomunikacyjnym w przypadku, o którym mowa w ust. 2, określa warunki techniczne

połączenia, o którym mowa w ust. 1, w tym w szczególności czas usunięcia awarii tego

połączenia.

1.

Operatorem numerów alarmowych może być osoba, która

1)

posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe;

2)

posługuje się co najmniej jednym językiem obcym w stopniu komunikatywnym;

3)

ukończyła szkolenie podstawowe dla operatorów numerów alarmowych i zdała egzamin;

4)

posługuje się językiem polskim w mowie i piśmie w stopniu umożliwiającym obsługę zgłoszeń

alarmowych;

5)

korzysta z pełni praw publicznych;

6)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe.

2.

Starszym operatorem numerów alarmowych może być osoba, która

1)

spełnia warunki określone w ust. 1;

2)

posiada co najmniej dwuletnie doświadczenie w obsłudze zgłoszeń alarmowych na stanowisku

operatora numerów alarmowych;

3)

odbyła 4 obowiązkowe szkolenia w ramach doskonalenia zawodowego w okresie ostatnich

2 lat;

4)

uzyskała wynik co najmniej 80% z każdej z 2 rocznych ocen pracy sporządzonych przez

kierownika centrum lub jego zastępcę;

5)

uzyskała pozytywną opinię kierownika centrum lub jego zastępcy.

3.

Koordynatorem może być osoba, która

1)

spełnia warunki określone w ust. 1 i w ust. 2 pkt 3 i 4;

2)

posiada co najmniej roczne doświadczenie w obsłudze zgłoszeń alarmowych na stanowisku

starszego operatora numerów alarmowych;

3)

uzyskała pozytywną ocenę kompetencji sporządzoną przez kierownika centrum i psychologa

lub zastępcę kierownika centrum i psychologa.

4.

Koordynatorem-trenerem może być osoba, która

1)

spełnia warunki określone w ust. 1, w ust. 2 pkt 3 oraz w ust. 3 pkt 2 i 3;

2)

uzyskała wynik co najmniej 90% z każdej z 2 rocznych ocen pracy sporządzonych przez

kierownika centrum lub jego zastępcę.

1.

Osoba zatrudniona na stanowisku operatora numerów alarmowych przed rozpoczęciem realizacji

zadań związanych z obsługą zgłoszeń alarmowych odbywa szkolenie podstawowe zakończone

egzaminem.

2.

Egzamin składa się z

1)

elektronicznego testu z części teoretycznej szkolenia podstawowego;

2)

praktycznej symulacji obsługi zgłoszeń.

3.

Warunkiem przystąpienia do praktycznej symulacji obsługi zgłoszeń jest uzyskanie pozytywnego

wyniku z elektronicznego testu z części teoretycznej.

4.

Komisja egzaminacyjna przeprowadza egzamin w składzie czteroosobowym, złożonym z przedstawiciela

KCMSPR, kierownika centrum lub jego zastępcy, koordynatora-trenera oraz psychologa.

5.

Przewodniczącym komisji egzaminacyjnej jest kierownik centrum lub jego zastępca.

6.

Członkowie komisji egzaminacyjnej nie mogą uczestniczyć w egzaminie swoich małżonków,

krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych i powinowatych w linii bocznej

do drugiego stopnia pokrewieństwa oraz osób związanych z nimi z tytułu przysposobienia,

opieki lub kurateli.

7.

Kierownik centrum lub jego zastępca, koordynator-trener lub psycholog delegowani do

prac w komisji egzaminacyjnej nie mogą uczestniczyć w egzaminie osoby zatrudnionej

w centrum, w którym są oni zatrudnieni.

8.

Członek komisji egzaminacyjnej przeprowadzający egzamin jest obowiązany w szczególności

do

1)

bezstronnego i obiektywnego przeprowadzenia egzaminu, w szczególności przez rzetelną

ocenę wiedzy i umiejętności osoby, o której mowa w ust. 1;

2)

rzetelnego prowadzenia dokumentacji egzaminacyjnej;

3)

poinformowania osoby, o której mowa w ust. 1, o wyniku egzaminu.

9.

Osoba, o której mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od dnia poinformowania jej o negatywnym

wyniku egzaminu może wnieść odwołanie od jego wyniku do komisji odwoławczej.

10.

Komisja odwoławcza rozpatruje odwołanie w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia.

11.

Komisja odwoławcza sprawdza prawidłowość przeprowadzenia egzaminu.

12.

Po sprawdzeniu prawidłowości przeprowadzenia egzaminu komisja odwoławcza rozstrzyga

ostateczny wynik egzaminu. Od rozstrzygnięcia komisji odwoławczej nie przysługuje

odwołanie.

13.

Do komisji odwoławczej i jej członków przepisy ust. 4-8 stosuje się odpowiednio.

14.

W skład komisji odwoławczej nie mogą wchodzić osoby, które wchodziły w skład komisji

egzaminacyjnej, która egzaminowała daną osobę.

15.

Uzyskanie pozytywnego wyniku egzaminu potwierdza certyfikat operatora numerów alarmowych

wydany przez KCMSPR.

16.

W przypadku gdy osoba przystępująca do egzaminu nie uzyskała wyniku pozytywnego z

całości albo z części egzaminu albo nie przystąpiła do niego w całości albo do jego

części z powodu choroby potwierdzonej zaświadczeniem lekarskim lub wskutek działania

siły wyższej, może bez powtórnego odbycia szkolenia przystąpić ponownie do egzaminu

albo jego części tylko raz, w najbliższym wyznaczonym terminie. Ponowny egzamin nie

może być przeprowadzony wcześniej niż w 14. dniu od dnia pierwszego egzaminu.

17.

W przypadku niewykonywania zadań obsługi zgłoszeń alarmowych na stanowisku operatora

numerów alarmowych, starszego operatora numerów alarmowych, koordynatora lub koordynatora-trenera

przez 2 lata ponowne podjęcie tych zadań jest poprzedzone szkoleniem podstawowym dla

operatorów numerów alarmowych oraz zdaniem egzaminu.

1.

Operator numerów alarmowych, starszy operator numerów alarmowych, koordynator, koordynator-trener,

zastępca kierownika centrum i kierownik centrum są obowiązani do stałego podnoszenia

poziomu wiedzy i umiejętności przez uczestnictwo w doskonaleniu zawodowym.

2.

Operator numerów alarmowych, starszy operator numerów alarmowych, koordynator i koordynator-trener

odbywają 4 obowiązkowe szkolenia w ramach doskonalenia zawodowego w okresie 2 lat.

Ukończenie każdego z nich potwierdza zaświadczenie.

3.

Szkolenie dla operatorów numerów alarmowych, starszych operatorów numerów alarmowych,

koordynatorów oraz koordynatorów-trenerów prowadzą wykładowcy lub instruktorzy.

4.

Wykładowcą lub instruktorem może być

1)

osoba, która posiada co najmniej trzyletnie doświadczenie zawodowe w zakresie obsługi

zgłoszeń alarmowych, albo

2)

lekarz systemu w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1720 i 1733), pielęgniarka systemu w rozumieniu art. 3 pkt 6 tej ustawy albo ratownik medyczny

w rozumieniu art. 10 ust. 1 tej ustawy, którzy posiadają co najmniej dwuletnie doświadczenie

zawodowe w zakresie wykonywania medycznych czynności ratunkowych w rozumieniu tej

ustawy, albo

3)

psycholog, który posiada co najmniej dwuletnie doświadczenie zawodowe w zakresie związanym

z interwencjami kryzysowymi w rozumieniu art. 47 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 2268, z późn. zm. lub co najmniej dwuletnie doświadczenie w zakresie związanym z interwencjami kryzysowymi

świadczonymi w innych instytucjach, w tym Policji, Państwowej Straży Pożarnej, systemie

Państwowego Ratownictwa Medycznego oraz innych podmiotach, które zatrudniają psychologów

w celu świadczenia zadań z zakresu interwencji kryzysowej.

5.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia

1)

organizację i sposób przeprowadzania szkolenia podstawowego dla operatorów numerów

alarmowych,

2)

organizację i sposób przeprowadzania szkolenia w ramach doskonalenia zawodowego,

3)

ramowe programy szkolenia podstawowego dla operatorów numerów alarmowych i szkolenia

w ramach doskonalenia zawodowego,

4)

rodzaje zajęć dydaktycznych,

5)

wymagania dotyczące bazy dydaktycznej,

6)

szczegółową formę i szczegółowy tryb przeprowadzania oraz sposób dokumentowania egzaminu,

o którym mowa w art. 16a ust. 2,

7)

wzór certyfikatu operatora numerów alarmowych,

8)

wzór zaświadczenia o ukończeniu szkolenia w ramach doskonalenia zawodowego

- uwzględniając konieczność zapewnienia jednakowego poziomu wiedzy i umiejętności

zdobytych przez pracowników centrum podczas szkolenia oraz czytelności wzorów certyfikatu

i zaświadczenia.

1.

Nadzór nad prawidłową realizacją pracy operatorów numerów alarmowych, starszych operatorów

numerów alarmowych, koordynatorów oraz koordynatorów-trenerów sprawuje kierownik centrum

lub jego zastępca.

2.

Kierownikiem centrum może być osoba, która

1)

posiada co najmniej trzyletnie doświadczenie zawodowe w zakresie powiadamiania ratunkowego,

zarządzania kryzysowego, bezpieczeństwa i porządku publicznego, ochrony przeciwpożarowej

lub ratownictwa medycznego;

2)

korzysta z pełni praw publicznych;

3)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia

publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;

4)

odbyła szkolenie wstępne dla kierowników centrum w terminie 3 miesięcy od dnia zatrudnienia.

3.

Zastępcą kierownika centrum może być osoba, która spełnia warunki określone w ust.

2 pkt 2-4 oraz posiada co najmniej dwuletnie doświadczenie zawodowe w zakresie powiadamiania

ratunkowego, zarządzania kryzysowego, bezpieczeństwa i porządku publicznego, ochrony

przeciwpożarowej lub ratownictwa medycznego.

4.

Psychologiem centrum może być osoba, która spełnia warunki określone w ust. 2 pkt

2 i 3 oraz posiada co najmniej dwuletnie doświadczenie zawodowe w zakresie związanym

z interwencjami kryzysowymi w rozumieniu art. 47 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej lub co najmniej dwuletnie doświadczenie w zakresie związanym z interwencjami kryzysowymi

świadczonymi w innych instytucjach, w tym Policji, Państwowej Straży Pożarnej, systemie

Państwowego Ratownictwa Medycznego oraz innych podmiotach, które zatrudniają psychologów

w celu świadczenia zadań z zakresu interwencji kryzysowej.

5.

Operator numerów alarmowych, starszy operator numerów alarmowych, koordynator oraz

koordynator-trener podlegają rocznej ocenie pracy dokonywanej przez kierownika centrum

lub jego zastępcę w karcie oceny pracy.

6.

Koordynator i koordynator-trener podlegają rocznej ocenie kompetencji dokonywanej

przez kierownika centrum i psychologa lub zastępcę kierownika centrum i psychologa

w karcie oceny kompetencji.

7.

Operator numerów alarmowych, starszy operator numerów alarmowych, koordynator i koordynator-trener

sporządzają roczną kartę samooceny.

8.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia,

zakres informacji zamieszczanych w karcie oceny pracy, karcie oceny kompetencji i

karcie samooceny oraz wzory tych kart, mając na względzie ujednolicenie sposobu oceny

i samooceny pracowników centrum i jego oddziałów oraz zapewnienie prawidłowej obsługi

zgłoszeń alarmowych.

(uchylony)

(uchylony)

Do zadań KCMSPR należą

1)

utrzymanie i rozwój systemu teleinformatycznego;

2)

zachowanie ciągłości funkcjonowania systemu teleinformatycznego;

3)

przygotowywanie i prowadzenie szkoleń podstawowych dla operatorów numerów alarmowych;

4)

przygotowywanie i prowadzenie szkoleń w ramach doskonalenia zawodowego dla operatorów

numerów alarmowych, starszych operatorów numerów alarmowych, koordynatorów oraz koordynatorów-trenerów;

5)

przygotowywanie i prowadzenie szkoleń dla kierowników centrum;

6)

opracowywanie szczegółowego programu szkoleń

a)

podstawowych dla operatorów numerów alarmowych,

b)

w ramach doskonalenia zawodowego dla operatorów numerów alarmowych, starszych operatorów

numerów alarmowych, koordynatorów oraz koordynatorów-trenerów;

7)

prowadzenie platformy szkoleniowej (e-learning) dla pracowników centrum;

8)

nadzór nad przestrzeganiem procedur obsługi zgłoszeń alarmowych, w szczególności przez

sporządzanie kwartalnej karty oceny pracy centrum;

9)

współpraca międzynarodowa w zakresie funkcjonowania systemu;

10)

działania związane z upowszechnianiem wiedzy o numerach alarmowych;

11)

wykonywanie innych czynności mających na celu zapewnienie jednolitych standardów obsługi

zgłoszeń alarmowych.

1.

Z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw administracji

publicznej, są finansowane

1)

utrzymanie, rozbudowa i modyfikacje systemu teleinformatycznego i centralnego punktu

systemu powiadamiania ratunkowego, o którym mowa w art. 78 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne;

2)

połączenia centrów z publiczną siecią telekomunikacyjną;

3)

szkolenia operatorów numerów alarmowych;

4)

upowszechnianie wiedzy o numerach alarmowych;

5)

budowa, rozbudowa, utrzymanie i funkcjonowanie KCMSPR.

2.

Z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych,

w zakresie obowiązków wynikających z niniejszej ustawy, są finansowane

1)

utrzymanie, rozbudowa i modyfikacje sieci teleinformatycznej na potrzeby obsługi numerów

alarmowych;

2)

podłączenie do sieci teleinformatycznej na potrzeby obsługi numerów alarmowych Policji,

Państwowej Straży Pożarnej, dyspozytorni medycznej, dysponentów zespołów ratownictwa

medycznego oraz podmiotów udostępniających informacje, dane lub usługi, o których

mowa w art. 14;

3)

podłączenie urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia do sieci teleinformatycznej

na potrzeby obsługi numerów alarmowych oraz utrzymanie łącza z tą siecią.

3.

Z budżetu państwa, z części, których dysponentami są właściwi wojewodowie, są finansowane

budowa, rozbudowa, utrzymanie i funkcjonowanie centrów, w tym obsługa zgłoszeń alarmowych,

a w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 2 - upowszechnianie wiedzy o numerach alarmowych.

1.

Dostawca publicznie dostępnych usług telefonicznych zapewnia

1)

swoim użytkownikom końcowym, w tym korzystającym z aparatów publicznych, bezpłatne

połączenia z numerami alarmowymi;

2)

kierowanie

a)

połączeń telefonicznych do numerów alarmowych 112, 997, 998 i 999 do właściwego terytorialnie

centrum powiadamiania ratunkowego oraz połączeń telefonicznych do innych numerów alarmowych

do właściwych terytorialnie jednostek służb ustawowo powołanych do niesienia pomocy,

b)

krótkich wiadomości tekstowych (sms) do numeru alarmowego 112 do właściwego terytorialnie

centrum powiadamiania ratunkowego.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 2 lit. b nie stosuje się do usług świadczonych w stacjonarnej

publicznej sieci telekomunikacyjnej oraz usług świadczonych w roamingu międzynarodowym.

3.

Przepis ust. 1 pkt 2 lit. b stosuje się, o ile użytkownik końcowy na podstawie warunków

obowiązującej umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych jest uprawniony do korzystania

z usług w zakresie wysyłania krótkich wiadomości tekstowych (sms).

1.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej udostępnia aplikację mobilną.

2.

Warunkiem korzystania z aplikacji mobilnej jest rejestracja użytkownika, który dokonał

jej pobrania.

3.

Dane wprowadzone do aplikacji mobilnej, w tym dane osobowe użytkownika rejestrującego

się w aplikacji mobilnej, są przetwarzane w systemie teleinformatycznym.

1.

Dostawca publicznie dostępnych usług telefonicznych, który nie wykonuje obowiązku

zapewnienia bezpłatnych połączeń z numerami alarmowymi, o którym mowa w art. 20, podlega

karze pieniężnej.

2.

Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, może zostać nałożona także w przypadku, gdy

dostawca publicznie dostępnych usług telefonicznych zaprzestał naruszania prawa lub

naprawił wyrządzoną szkodę, jeżeli Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej uzna,

że przemawiają za tym czas trwania, zakres lub skutki naruszenia.

3.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, nakłada Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej,

w drodze decyzji, w wysokości do 3% przychodu ukaranego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego,

będącego dostawcą publicznie dostępnych usług telefonicznych, osiągniętego w poprzednim

roku kalendarzowym. Decyzji o nałożeniu kary pieniężnej nie nadaje się rygoru natychmiastowej

wykonalności.

4.

Niezależnie od kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu Komunikacji

Elektronicznej może nałożyć, w drodze decyzji, na kierującego przedsiębiorstwem telekomunikacyjnym,

będącego dostawcą publicznie dostępnych usług telefonicznych, w szczególności osobę

pełniącą funkcję kierowniczą lub wchodzącą w skład organu zarządzającego przedsiębiorcy

telekomunikacyjnego lub związku takich przedsiębiorców, karę pieniężną w wysokości

do 300% jego miesięcznego wynagrodzenia, naliczanego jak dla celów ekwiwalentu za

urlop wypoczynkowy. Decyzji o nałożeniu kary pieniężnej nie nadaje się rygoru natychmiastowej

wykonalności.

5.

Ustalając wysokość kary pieniężnej, Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej uwzględnia

zakres naruszenia oraz możliwości finansowe podmiotu, a w przypadku kary pieniężnej

nakładanej na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, będącego dostawcą publicznie dostępnych

usług telefonicznych, także dotychczasową działalność tego przedsiębiorcy.

6.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny, będący dostawcą publicznie dostępnych usług telefonicznych,

dostarcza Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej, na każde jego żądanie, w terminie

30 dni od dnia otrzymania żądania, dane niezbędne do określenia podstawy wymiaru kary

pieniężnej. W przypadku niedostarczenia danych lub gdy dostarczone dane uniemożliwiają

ustalenie podstawy wymiaru kary pieniężnej, Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej

może ustalić podstawę wymiaru tej kary w sposób szacunkowy, nie mniejszą jednak niż

kwota 500 000 zł.

7.

Jeżeli okres działania przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, będącego dostawcą publicznie

dostępnych usług telefonicznych, jest krótszy niż rok kalendarzowy, za podstawę wymiaru

kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, przyjmuje się kwotę 500 000 zł.

8.

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wydaje decyzję o wymierzeniu kary pieniężnej

w terminie 2 lat od dnia stwierdzenia naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 20

ust. 1.

9.

Karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu

kary stała się ostateczna.

10.

Obowiązek zapłaty kary pieniężnej ulega przedawnieniu po upływie 5 lat od dnia, w

którym decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej stała się ostateczna.

11.

Od decyzji w sprawie nałożenia kary pieniężnej przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego

w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

12.

Postępowanie w sprawie odwołania toczy się według przepisów Tytułu VII Działu IVd Postępowania w sprawach z zakresu regulacji telekomunikacji

i poczty Kodeksu postępowania cywilnego.

13.

Kara pieniężna podlega egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w

administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.

14.

Kara pieniężna stanowi dochód budżetu państwa.

(pominięte)

(uchylony)

1.

W okresie stanu zagrożenia epidemicznego, stanu epidemii albo w razie niebezpieczeństwa

szerzenia się zakażenia lub choroby zakaźnej, które może stanowić zagrożenie dla zdrowia

publicznego, w szczególności wystąpienia choroby szczególnie niebezpiecznej lub wysoce

zakaźnej, o których mowa w art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń

i chorób zakaźnych u ludzi

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1657), zadanie szkolenia operatorów numerów alarmowych i ich egzaminowania, o którym mowa

w art. 16a, jest realizowane przez organ prowadzący centrum, w którym są oni zatrudnieni,

z wykorzystaniem zasobów kadrowych i sprzętowych tego centrum.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.

16b ust. 5 oraz przepis art. 18a pkt 6 stosuje się odpowiednio. Nie stosuje się przepisów

art. 16a ust. 4, 7 i 9-15.

3.

Certyfikat operatora numerów alarmowych uzyskany w przypadku, o którym mowa w ust.

1, traci ważność po upływie 90 dni po odwołaniu stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii.

4.

KCMSPR udostępni niezwłocznie centrom szczegółowy program szkolenia operatorów numerów

alarmowych opracowany na podstawie art. 18a pkt 6 oraz materiały szkoleniowe.

1.

Po rozpoczęciu działania centrum powiadamiania ratunkowego lub rozszerzeniu zasięgu

terytorialnego obszaru obsługi centrum powiadamiania ratunkowego dostawca publicznie

dostępnych usług telefonicznych rozpoczyna realizację obowiązku, o którym mowa w art.

20 ustawy, w zakresie

1)

krótkich wiadomości tekstowych (sms), o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2 lit. b

ustawy - w terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia przez ministra właściwego do spraw

administracji publicznej informacji o gotowości centrów powiadamiania ratunkowego

do odbioru krótkich wiadomości tekstowych (sms) w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski” oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw administracji publicznej;

2)

połączeń do numeru alarmowego 112 do właściwego terytorialnie centrum powiadamiania

ratunkowego - w terminie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia przez ministra właściwego do

spraw administracji publicznej informacji o uruchomieniu centrum powiadamiania ratunkowego

albo o rozszerzeniu terytorialnego obszaru obsługi centrum powiadamiania ratunkowego

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” oraz na stronie podmiotowej

Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw

administracji publicznej;

3)

połączeń do numerów alarmowych 997, 998 i 999 do właściwego terytorialnie centrum

powiadamiania ratunkowego - w terminie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia przez ministra

właściwego do spraw administracji publicznej informacji o gotowości centrów powiadamiania

ratunkowego do obsługi zgłoszeń alarmowych kierowanych do tych numerów w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” oraz na stronie podmiotowej Biuletynu

Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw administracji

publicznej.

2.

Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, jest poprzedzone uzyskaniem pozytywnej opinii

w zakresie gotowości do obsługi w centrum powiadamiania ratunkowego numerów alarmowych

1)

997 - wydanej przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych;

2)

998 - wydanej przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych;

3)

999 - wydanej przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

3.

Do czasu zapewnienia kierowania połączeń do numerów alarmowych 997, 998 i 999 do właściwego

terytorialnie centrum powiadamiania ratunkowego, dostawca publicznie dostępnych usług

telefonicznych kieruje te połączenia do właściwych terytorialnie jednostek Policji,

Państwowej Straży Pożarnej oraz dysponentów zespołów ratownictwa medycznego.

4.

Do czasu zapewnienia kierowania połączeń do numerów alarmowych 997, 998 i 999 do właściwego

terytorialnie centrum powiadamiania ratunkowego, właściwe terytorialnie jednostki

Policji, Państwowej Straży Pożarnej oraz dysponenci zespołów ratownictwa medycznego

odbierają zgłoszenia alarmowe kierowane do tych numerów.

1.

Operatorzy numerów alarmowych, o których mowa w art. 14a ust. 5 ustawy zmienianej

w art. 24

2.

Operatorzy numerów alarmowych, o których mowa w art. 14a ust. 5 ustawy zmienianej

w art. 24

1.

Wojewódzkie centrum powiadamiania ratunkowego i centrum powiadamiania ratunkowego,

działające na podstawie art. 14c ust. 1 ustawy zmienianej w art. 24

2.

Centrum powiadamiania ratunkowego utworzone na podstawie porozumienia, o którym mowa

w art. 14c ust. 3 ustawy zmienianej w art. 24

1.

Do osiągnięcia przez interfejs komunikacyjny funkcjonalności, o których mowa w art.

13 ust. 2, umożliwiających łączenie i wymianę danych między systemem teleinformatycznym

systemu powiadamiania ratunkowego i Systemem Wspomagania Dowodzenia Policji oraz Systemem

Wspomagania Decyzji Państwowej Straży Pożarnej, przekazywanie zgłoszeń alarmowych

z centrum powiadamiania ratunkowego do Policji i Państwowej Straży Pożarnej następuje

w drodze połączeń telefonicznych.

2.

Do czasu osiągnięcia przez interfejs komunikacyjny funkcjonalności, o których mowa

w art. 13 ust. 2, umożliwiających łączenie i wymianę danych między systemem teleinformatycznym

i Systemem Wspomagania Dowodzenia Państwowego Ratownictwa Medycznego przekazywanie

zgłoszeń alarmowych z centrum do dyspozytorni medycznej następuje w drodze połączeń

telefonicznych.

3.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, po uzgodnieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych, ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski” oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw administracji publicznej informację o osiągnięciu przez

interfejs komunikacyjny funkcjonalności, o których mowa w art. 13 ust. 2, w odniesieniu

do Systemu Wspomagania Dowodzenia Policji i Systemu Wspomagania Decyzji Państwowej

Straży Pożarnej.

4.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, po uzgodnieniu z ministrem właściwym

do spraw zdrowia, ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski” oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw administracji publicznej informację o osiągnięciu przez

interfejs komunikacyjny funkcjonalności, o których mowa w art. 13 ust. 2, w odniesieniu

do Systemu Wspomagania Dowodzenia Państwowego Ratownictwa Medycznego.

5.

Przekazywanie zgłoszeń z centrum powiadamiania ratunkowego do Policji i Państwowej

Straży Pożarnej drogą elektroniczną za pomocą interfejsu komunikacyjnego następuje

po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, o którym mowa w ust. 3.

6.

Przekazywanie zgłoszeń z centrum do dyspozytorni medycznej drogą elektroniczną za

pomocą interfejsu komunikacyjnego następuje po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia,

o którym mowa w ust. 4.

1.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej może powierzyć, na wniosek wojewody,

w drodze porozumienia, do dnia 30 czerwca 2014 r., innym podmiotom niebędącym centrami

powiadamiania ratunkowego, w szczególności jednostkom organizacyjnym Policji lub Państwowej

Straży Pożarnej, obsługę numeru alarmowego 112 na terenie nieobsługiwanym przez centrum

powiadamiania ratunkowego, innym niż miasto wojewódzkie.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dostawca publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych

zapewnia kierowanie połączeń do numeru alarmowego 112, o których mowa w art. 20 ust.

1 pkt 2 lit. a ustawy, do podmiotów, którym minister właściwy do spraw administracji

publicznej, zgodnie z ust. 1, powierzył wykonywanie zadań centrum powiadamiania ratunkowego.

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 78 ust. 7 i 7a ustawy zmienianej w art. 26

2)

art. 185 ust. 12 ustawy zmienianej w art. 26

- jednak nie dłużej niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 21 ust. 17 ustawy zmienianej

w art. 27

1.

Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa, w częściach, których dysponentami są

minister właściwy do spraw administracji publicznej, minister właściwy do spraw finansów

publicznych oraz wojewodowie w zakresie systemu, będących skutkiem finansowym ustawy,

wynosi 1 071 200 533 zł, z tego

1)

w 2014 r. - 26 000 000 zł;

2)

w 2015 r. - 63 643 706 zł;

3)

w 2016 r. - 75 052 587 zł;

4)

w 2017 r. - 77 702 565 zł;

5)

w 2018 r. - 77 719 413 zł;

6)

w 2019 r. - 88 039 262 zł;

7)

w 2020 r. - 155 425 000 zł;

8)

w 2021 r. - 159 360 000 zł;

9

w 2022 r. - 180 778 000 zł;

10)

w 2023 r. - 167 480 000 zł.

2.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej monitoruje wykorzystanie limitu

wydatków, o którym mowa w ust. 1, i przynajmniej cztery razy do roku dokonuje, według

stanu na koniec każdego kwartału, oceny wykorzystania limitu wydatków na dany rok.

Wdrożenia mechanizmów korygujących, o których mowa w ust. 3, dokonuje minister właściwy

do spraw administracji publicznej.

3.

Ustala się następujące mechanizmy korygujące w zakresie systemu powiadamiania ratunkowego,

o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy

1)

ograniczenie lub wstrzymanie wydatków na upowszechnianie wiedzy o numerach alarmowych;

2)

ograniczenie wydatków związanych z utrzymaniem obiektów centrów;

3)

ograniczenie wydatków związanych z utrzymaniem systemu teleinformatycznego, w szczególności

ograniczenie wydatków na rozwój nowych usług tego systemu.

4.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia,

co najmniej jeden z mechanizmów korygujących, o których mowa w ust. 3, w przypadku

gdy

1)

nastąpi zagrożenie przekroczenia bądź przekroczenie limitu wydatków budżetowych przewidzianych

na jeden rok,

2)

w okresie od początku roku kalendarzowego do końca okresu objętego ostatnim monitoringiem

wydatków część limitu rocznego przypadającego proporcjonalnie na ten okres została

przekroczona co najmniej o 10%

- mając na względzie zapewnienie ciągłości funkcjonowania systemu powiadamiania ratunkowego.

5.

Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa, w częściach, których dysponentem jest

minister właściwy do spraw wewnętrznych w zakresie dotyczącym współpracy Policji,

Państwowej Straży Pożarnej, dyspozytorni medycznych i ministra właściwego do spraw

zdrowia z systemem oraz wojewodów w zakresie dotyczącym współpracy Państwowej Straży

Pożarnej z systemem, będących skutkiem finansowym ustawy, wynosi 342 173 239 zł, z

tego

1)

w 2014 r. - 0 zł;

2)

w 2015 r. - 32 542 600 zł;

3)

w 2016 r. - 33 532 600 zł;

4)

w 2017 r. - 38 871 000 zł;

5)

w 2018 r. - 49 203 900 zł;

6)

w 2019 r. - 44 644 231 zł;

7)

w 2020 r. - 34 893 900 zł;

8)

w 2021 r. - 35 251 300 zł;

9)

w 2022 r. - 36 437 254 zł;

10)

w 2023 r. - 36 796 454 zł.

6.

W przypadku zagrożenia przekroczenia lub przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy

maksymalnego limitu wydatków, o którym mowa w ust. 5, zostaną zastosowane mechanizmy

korygujące polegające na

1)

ograniczeniu wydatków związanych z funkcjonowaniem Systemu Wspomagania Dowodzenia

Policji oraz Systemu Wspomagania Decyzji Państwowej Straży Pożarnej, o których mowa

odpowiednio w art. 20e ustawy zmienianej w art. 23

2)

ograniczeniu wydatków związanych z modernizacją i wdrażaniem nowych usług w sieci

teleinformatycznej w zakresie dotyczącym współpracy z systemem powiadamiania ratunkowego.

7.

Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o których mowa w

ust. 5, oraz odpowiedzialnym za wdrożenie mechanizmów korygujących, o których mowa

w ust. 6, jest minister właściwy do spraw wewnętrznych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r., z wyjątkiem art. 20 ust. 1 pkt

2 lit. b, art. 27 pkt 1, 3 i pkt 4 lit. b oraz art. 29 ust. 1 pkt 1, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.