Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 7 października 2022 r. w sprawie szczegółowych wymagań technicznych dla stacji wodoru

Rozporządzenie określa

1)

szczegółowe wymagania techniczne dotyczące bezpiecznej eksploatacji, naprawy i modernizacji

stacji wodoru;

2)

rodzaje badań technicznych stacji wodoru przeprowadzanych przez Urząd Dozoru Technicznego,

zwany dalej „UDT”, i Transportowy Dozór Techniczny, zwany dalej „TDT”, oraz sposób

i terminy ich przeprowadzania;

3)

dokumenty dołączane do wniosku o przeprowadzenie badań;

4)

wysokość opłat za

a)

wydanie przez Prezesa UDT i Dyrektora TDT opinii, o której mowa w art. 29b ust. 1 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych, zwanej dalej „ustawą”,

b)

przeprowadzenie przez UDT i TDT badań technicznych, o których mowa w art. 29c ust.

1 ustawy.

Stacja wodoru spełnia w zakresie bezpiecznej eksploatacji, napraw i modernizacji wymagania

techniczne zgodne z aktualnym poziomem wiedzy i najlepszą praktyką, w szczególności

określone w normach ISO 19880-1 i PN-EN 17127.

1.

Podczas eksploatacji stacji wodoru uwzględnia się

1)

schemat stacji wodoru, stanowiący element dokumentacji powykonawczej stacji wodoru,

z zaznaczeniem lokalizacji wszystkich urządzeń, osprzętu zabezpieczającego, osprzętu

ciśnieniowego oraz źródeł zasilania, z uwzględnieniem rozmieszczenia sąsiednich urządzeń

lub budynków;

2)

schemat przedstawiający orurowanie i oprzyrządowanie, stanowiący element dokumentacji

powykonawczej stacji wodoru;

3)

instrukcję eksploatacji stacji wodoru w języku polskim;

4)

opis techniczny stacji wodoru, stanowiący element dokumentacji powykonawczej lub eksploatacyjnej

stacji wodoru;

5)

ocenę zagrożenia wybuchem oraz instrukcję bezpieczeństwa pożarowego, o których mowa

w przepisach wydanych na podstawie art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2057);

6)

protokoły przeprowadzonych badań, kontroli i prób szczelności;

7)

treść dokumentacji techniczno-ruchowej urządzeń zainstalowanych na stacji wodoru;

8)

wyniki podstawowej analizy ryzyka lub analizy zagrożeń i zdolności operacyjnych.

2.

Prace w ramach eksploatacji stacji wodoru, obejmujące przeglądy serwisowe i konserwacje,

dokumentuje się w sposób potwierdzający ich przebieg oraz wykonanie.

Instrukcja eksploatacji stacji wodoru, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 3, zawiera co

najmniej opis

1)

czynności związanych z uruchomieniem, ruchem i zatrzymaniem stacji wodoru, w tym zatrzymaniem

awaryjnym, oraz sposobu postępowania w przypadku wystąpienia uszkodzeń, nieprawidłowości

lub zakłóceń w pracy stacji wodoru;

2)

wymagań określonych w przepisach dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony

przeciwwybuchowej, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska oraz opis spełnienia

tych wymagań;

3)

sposobu konserwacji i kontroli stanu technicznego stacji wodoru, prowadzonych na bieżąco

przez operatora stacji wodoru, wraz z określeniem sposobu ich dokumentowania, w szczególności

sposobu i częstotliwości kontroli osprzętu zabezpieczającego, w tym automatyki zabezpieczającej,

oraz pozostałych urządzeń wchodzących w skład stacji wodoru;

4)

organizacji obsługi technicznej badań, o których mowa w § 13.

1.

Dystrybutor do tankowania na stacji wodoru spełnia wymagania techniczne zgodne z aktualnym

poziomem wiedzy i najlepszą praktyką, w szczególności określone w normach ISO 19880-1,

ISO 19880-2 i PN-EN ISO 17268.

2.

Stacja wodoru generuje na wyjściu dystrybutora do tankowania ciśnienie dostosowane

do ciśnienia roboczego zbiornika sprężonego wodoru w tankowanym pojeździe, umożliwiające

tankowanie pojazdu.

Stację wodoru wyposaża się w urządzenia do pomiaru ilości tankowanego wodoru, w których

konstrukcji, sposobie wykonania i charakterystyce metrologicznej uwzględniono aktualny

poziom wiedzy i najlepszą praktykę.

1.

Stacja wodoru jest zasilana w energię elektryczną z dwóch niezależnych źródeł.

2.

W przypadku zasilania stacji wodoru z jednego źródła energii elektrycznej wyposaża

się tę stację dodatkowo w agregat prądotwórczy o mocy umożliwiającej funkcjonowanie

podstawowych urządzeń technologicznych.

Stację wodoru zabezpiecza się, uwzględniając

1)

zapewnienie dostępu wyłącznie upoważnionego personelu do miejsc dostawy i magazynowania

wodoru;

2)

możliwość powstania wycieków;

3)

ryzyko wystąpienia kolizji pojazdów z wyposażeniem stacji wodoru;

4)

zagrożenia pożarowo-wybuchowe, w tym ocenę źródeł zapłonu mieszaniny wodorowo-powietrznej.

Stanowiska przeznaczone do samodzielnego tankowania pojazdów na stacji wodoru wyposaża

się w oznaczenia o przeznaczeniu danego stanowiska do tego celu, instrukcję obsługi

samodzielnego tankowania wodoru umieszczoną w panelu rozliczeniowym dystrybutora do

tankowania lub w innym miejscu widocznym dla użytkownika stacji wodoru oraz numer

telefonu, pod którym uzyska on niezbędne wsparcie techniczne.

Naprawy stacji wodoru dokonuje się, uwzględniając konieczność przywrócenia stanu sprzed

awarii lub uszkodzenia stacji wodoru.

Modernizacji stacji wodoru dokonuje się, uwzględniając konieczność dokonania zespołu

czynności zmieniających konstrukcję stacji, zastosowane materiały, parametry techniczne,

w stosunku do pierwotnie ustalonych, jednak bez istotnych zmian jej charakterystyki

lub przeznaczenia, niepowodujących wzrostu zagrożenia związanego z eksploatacją stacji

wodoru.

Prace w ramach naprawy lub modernizacji stacji wodoru wykonuje się zgodnie z instrukcją

eksploatacji stacji wodoru, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 3, i dokumentuje się w

sposób potwierdzający ich przebieg oraz wykonanie wraz ze sporządzeniem uzasadnienia

ich przeprowadzenia.

Wyróżnia się następujące rodzaje badań technicznych, jakim podlega stacja wodoru

1)

badanie techniczne wstępne - przeprowadzane w przypadku określonym w art. 29c ust.

2 pkt 1 ustawy;

2)

badanie techniczne eksploatacyjne - przeprowadzane w przypadku określonym w art. 29c

ust. 2 pkt 2 ustawy.

1.

Badanie, o którym mowa w § 13 pkt 1, polega na

1)

sprawdzeniu kompletności i weryfikacji dokumentacji dołączonej do wniosku o przeprowadzenie

badania, o której mowa w § 16;

2)

sprawdzeniu oznakowania stacji wodoru oraz jego zgodności z dokumentacją, o której

mowa w § 16;

3)

ocenie wizualnej stanu technicznego stacji wodoru w celu potwierdzenia, czy na urządzeniach

nie występują uszkodzenia, które mogą wpływać na obniżenie poziomu bezpieczeństwa

eksploatacji;

4)

sprawdzeniu szczelności poszczególnych urządzeń stacji wodoru wraz z infrastrukturą

pomocniczą, zbiorników magazynowych i towarzyszących im instalacji;

5)

sprawdzeniu działania stacji wodoru, w tym sprawdzeniu działania sprężarki, dystrybutora

do tankowania, osprzętu zabezpieczającego oraz automatyki zabezpieczającej.

2.

Badanie, o którym mowa w § 13 pkt 2, polega na

1)

sprawdzeniu kompletności i weryfikacji dokumentacji dołączonej do wniosku o przeprowadzenie

badania, o której mowa w § 17;

2)

ocenie wizualnej stanu technicznego stacji wodoru w celu potwierdzenia przeprowadzenia

naprawy lub modernizacji zgodnie z przedłożonymi dokumentami, o których mowa w § 12.

1.

Badaniom, o których mowa w § 13, podlegają wyłącznie stacje wodoru całkowicie zmontowane

i przygotowane do eksploatacji.

2.

Badania, o których mowa w § 13, UDT albo TDT przeprowadzają

1)

w obecności operatora stacji wodoru lub osoby przez niego upoważnionej;

2)

w terminie 30 dni od dnia złożenia kompletnego wniosku o przeprowadzenie badania.

3.

Z przeprowadzonych badań, o których mowa w § 13, sporządza się protokół.

Do wniosku o przeprowadzenia badania, o którym mowa w § 13 pkt 1, dołącza się dokumenty,

o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1-4 i 6, oraz opinię o spełnieniu wymagań z zakresu

ochrony przeciwpożarowej wydaną przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych,

wpisanego do wykazu rzeczoznawców, o którym mowa w art. 11h ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej.

Do wniosku o przeprowadzenie badania, o którym mowa w § 13 pkt 2, dołącza się

1)

dokumentację potwierdzającą przebieg oraz wykonanie naprawy lub modernizacji stacji

wodoru wraz z uzasadnieniem ich przeprowadzenia, o których mowa w § 12;

2)

dokumenty, o których mowa w § 16, jeżeli jest to uzasadnione ze względu na zakres,

rodzaj lub charakter naprawy lub modernizacji stacji wodoru.

Wysokość opłaty, o której mowa w art. 29b ust. 3 i art. 29c ust. 5 ustawy, jest ustalana

na podstawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku

poprzednim ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, zgodnie z art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych

(Dz. U. z 2022 r. poz. 923), obowiązującego w dniu złożenia wniosku, o którym mowa w art. 29b ust. 1 lub art.

29c ust. 3 ustawy, i wynosi

1)

20% tego wynagrodzenia za przeprowadzenie badania, o którym mowa w § 13 pkt 1;

2)

4% tego wynagrodzenia za każdą rozpoczętą godzinę badania, o którym mowa w § 13 pkt

2, jednakże nie więcej niż 20% tego wynagrodzenia;

3)

4% tego wynagrodzenia za każdą rozpoczętą godzinę opracowania opinii w zakresie zgodności

dokumentacji technicznej projektowanej stacji wodoru z wymaganiami technicznymi określonymi

w art. 29a ustawy i przepisach niniejszego rozporządzenia, jednakże nie więcej niż

200% tego wynagrodzenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.