Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 września 2022 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych

Ustawa określa sposób ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników

wykonujących zawody medyczne oraz pracowników działalności podstawowej, innych niż

pracownicy wykonujący zawody medyczne, zatrudnionych w podmiotach leczniczych, uwzględniający

rodzaj wykonywanej pracy oraz sposób osiągania najniższego wynagrodzenia zasadniczego.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

najniższe wynagrodzenie zasadnicze - najniższe miesięczne wynagrodzenie zasadnicze

przysługujące pracownikowi wykonującemu zawód medyczny oraz pracownikowi działalności

podstawowej, innemu niż pracownik wykonujący zawód medyczny, zatrudnionym w podmiocie

leczniczym, obliczone w sposób określony w art. 3, art. 3a albo art. 7;

2)

podmiot leczniczy - podmiot leczniczy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. z 2022 r. poz. 633, 655, 974 i 1079);

3)

pracownik wykonujący zawód medyczny

a)

osoba wykonująca zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, która jest zatrudniona w ramach stosunku pracy w podmiocie leczniczym,

b)

osoba zatrudniona w ramach stosunku pracy w podmiocie leczniczym, która bierze bezpośredni

udział w wykonywaniu zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej polegających na sprawowaniu

zapobiegawczego i bieżącego nadzoru sanitarnego, prowadzeniu działalności zapobiegawczej

i przeciwepidemicznej w zakresie chorób zakaźnych i innych chorób powodowanych warunkami

środowiska oraz na prowadzeniu działalności oświatowo-zdrowotnej;

4)

pracownik działalności podstawowej, inny niż pracownik wykonujący zawód medyczny -

osoba zatrudniona w ramach stosunku pracy w podmiocie leczniczym, inna niż pracownik

wykonujący zawód medyczny, która wykonuje pracę pozostającą w związku z udzielaniem

świadczeń zdrowotnych w komórkach organizacyjnych zakładu leczniczego, których działalność

jest związana z udzielaniem świadczeń zdrowotnych, zatrudniona na stanowisku działalności

podstawowej określonym w części pierwszej załącznika do rozporządzenia wydanego na

podstawie art. 50 ust. 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej lub stanowisku analogicznym;

5

stażysta - lekarz i lekarz dentysta odbywający staż podyplomowy, o którym mowa w ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1731 i 1733);

6

rezydent - lekarz i lekarz dentysta odbywający specjalizację w ramach rezydentury

na zasadach określonych w ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty.

1.

Do dnia 1 lipca 2022 r. podmiot leczniczy dokonuje podwyższenia wynagrodzenia zasadniczego

pracownika wykonującego zawód medyczny oraz pracownika działalności podstawowej, innego

niż pracownik wykonujący zawód medyczny, którego wynagrodzenie zasadnicze jest niższe

od najniższego wynagrodzenia zasadniczego, ustalonego jako iloczyn współczynnika pracy

określonego w załączniku do ustawy i kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

brutto w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym ustalenie, ogłoszonego przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski”, do wysokości nie niższej niż najniższe wynagrodzenie zasadnicze, z uwzględnieniem

następujących warunków

1)

sposób podwyższania wynagrodzenia zasadniczego ustalają, w drodze porozumienia, strony

uprawnione w danym podmiocie leczniczym do zawarcia zakładowego układu zbiorowego

pracy, zwanego dalej „porozumieniem”;

2)

podmiot leczniczy, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa, zawiera porozumienie

z pracownikiem wybranym przez pracowników podmiotu leczniczego do reprezentowania

ich interesów;

3)

jeżeli porozumienie nie zostanie zawarte, sposób podwyższania wynagrodzenia zasadniczego

ustala w drodze zarządzenia w sprawie podwyższenia wynagrodzenia, zwanego dalej „zarządzeniem”

a)

kierownik podmiotu leczniczego,

b)

podmiot tworzący, o którym mowa w art. 4 pkt 1 - w przypadku podmiotów leczniczych

działających w formie jednostek budżetowych i jednostek wojskowych, o których mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 7 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej;

4)

ustalony w drodze porozumienia albo zarządzenia sposób podwyższenia wynagrodzenia

zasadniczego zapewnia proporcjonalny dla każdej z grup zawodowych średni wzrost tego

wynagrodzenia.

1a

Do wynagrodzeń zasadniczych stażystów i rezydentów nie stosuje się warunków określonych

w ust. 1.

1b

Wynagrodzenia zasadnicze stażystów i rezydentów, o których mowa w ust. 1a, określa

minister właściwy do spraw zdrowia na podstawie art. 15i ust. 4 oraz art. 16j ust. 5 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza

i lekarza dentysty, zapewniając podwyższenie wynagrodzenia zasadniczego stażysty i rezydenta do poziomu

najniższego wynagrodzenia zasadniczego ustalonego w sposób określony w ust. 1.

2.

Pracownikowi wykonującemu zawód medyczny oraz pracownikowi działalności podstawowej,

innemu niż pracownik wykonujący zawód medyczny, zatrudnionym w niepełnym wymiarze

czasu pracy najniższe wynagrodzenie zasadnicze oblicza się proporcjonalnie do wymiaru

czasu pracy określonego w ramach stosunku pracy.

3.

(uchylony)

4

Od dnia 2 lipca 2022 r. wynagrodzenie zasadnicze pracownika wykonującego zawód medyczny

oraz pracownika działalności podstawowej, innego niż pracownik wykonujący zawód medyczny,

nie może być niższe niż najniższe wynagrodzenie zasadnicze ustalone w sposób określony

w ust. 1 na dzień 1 lipca 2022 r.

1.

Corocznie na dzień 1 lipca podmiot leczniczy dokonuje podwyższenia wynagrodzenia zasadniczego

pracownika wykonującego zawód medyczny oraz pracownika działalności podstawowej, innego

niż pracownik wykonujący zawód medyczny, którego wynagrodzenie zasadnicze jest niższe

od najniższego wynagrodzenia zasadniczego, ustalonego jako iloczyn współczynnika pracy

określonego w załączniku do ustawy i kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

brutto w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym ustalenie, ogłoszonego przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski”, do wysokości nie niższej niż najniższe wynagrodzenie zasadnicze, z uwzględnieniem

następujących warunków

1)

sposób podwyższania wynagrodzenia zasadniczego ustalają strony uprawnione w danym

podmiocie leczniczym do zawarcia zakładowego układu zbiorowego pracy w drodze porozumienia;

2)

podmiot leczniczy, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa, zawiera porozumienie

z pracownikiem wybranym przez pracowników podmiotu leczniczego do reprezentowania

ich interesów;

3)

porozumienie zawiera się corocznie do dnia 31 maja;

4)

jeżeli porozumienie nie zostanie zawarte w terminie określonym w pkt 3, sposób podwyższania

wynagrodzenia zasadniczego ustala corocznie do dnia 15 czerwca, w drodze zarządzenia

w sprawie podwyższenia wynagrodzenia

a)

kierownik podmiotu leczniczego,

b)

podmiot tworzący, o którym mowa w art. 4 pkt 1 - w przypadku podmiotów leczniczych

działających w formie jednostek budżetowych i jednostek wojskowych, o których mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 7 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.

1a

Do wynagrodzeń zasadniczych stażystów i rezydentów nie stosuje się warunków określonych

w ust. 1.

1b

Wynagrodzenia zasadnicze stażystów i rezydentów, o których mowa w ust. 1a, określa

minister właściwy do spraw zdrowia na podstawie art. 15i ust. 4 oraz art. 16j ust. 5 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza

i lekarza dentysty, zapewniając podwyższenie wynagrodzenia zasadniczego stażysty i rezydenta do poziomu

najniższego wynagrodzenia zasadniczego ustalonego w sposób określony w ust. 1.

2.

Pracownikowi wykonującemu zawód medyczny oraz pracownikowi działalności podstawowej,

innemu niż pracownik wykonujący zawód medyczny, zatrudnionym w niepełnym wymiarze

czasu pracy najniższe wynagrodzenie zasadnicze oblicza się proporcjonalnie do wymiaru

czasu pracy określonego w ramach stosunku pracy.

3.

Od dnia 2 lipca danego roku wynagrodzenie zasadnicze pracownika wykonującego zawód

medyczny oraz pracownika działalności podstawowej, innego niż pracownik wykonujący

zawód medyczny, nie może być niższe niż najniższe wynagrodzenie zasadnicze ustalone

w sposób określony w ust. 1 na dzień 1 lipca danego roku.

1.

Porozumienie, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, zawiera się w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, z mocą od dnia 1 lipca 2022 r.

2.

Jeżeli porozumienie nie zostanie zawarte w terminie określonym w ust. 1, sposób podwyższania

wynagrodzenia zasadniczego ustala, w terminie 7 dni od dnia upływu terminu, o którym

mowa w ust. 1, w drodze zarządzenia w sprawie podwyższenia wynagrodzenia, z mocą od

dnia 1 lipca 2022 r.

1)

kierownik podmiotu leczniczego;

2)

podmiot tworzący, o którym mowa w art. 4 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą - w przypadku podmiotów leczniczych działających w formie

jednostek budżetowych i jednostek wojskowych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 7 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. z 2022 r. poz. 633, 655, 974 i 1079).

3.

Strony umowy o pracę, o której mowa w art. 5a ustawy zmienianej w art. 1, dostosują

umowy o pracę pracowników wykonujących zawód medyczny lub pracowników działalności

podstawowej, innych niż pracownicy wykonujący zawód medyczny, zawarte przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy do wymogów określonych w tym przepisie, w terminie

6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Kontrolę wykonywania przepisów art. 3, art. 3a i art. 5 przeprowadza

1)

podmiot tworzący w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej na zasadach określonych w tej ustawie;

2)

Państwowa Inspekcja Pracy na zasadach określonych w ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1614).

W porozumieniu albo zarządzeniu określa się również zasady podwyższania wynagrodzenia

osoby zatrudnionej w ramach stosunku pracy w podmiocie leczniczym, niewykonującej

zawodu medycznego, tak aby wynagrodzenie to

1)

odpowiadało w szczególności rodzajowi wykonywanej pracy i kwalifikacjom wymaganym

przy jej wykonywaniu;

2)

uwzględniało ilość i jakość świadczonej pracy;

3)

uwzględniało wysokość wynagrodzenia odpowiadającą adekwatnemu średniemu wzrostowi

wynagrodzenia w danym podmiocie w ustalonym okresie.

Od dnia 1 lipca 2022 r. w umowie o pracę pracowników wykonujących zawód medyczny lub

pracowników działalności podstawowej, innych niż pracownicy wykonujący zawód medyczny,

wskazuje się, do której grupy zawodowej określonej w załączniku do ustawy jest zaliczone

zajmowane przez pracownika stanowisko pracy.

W podmiotach leczniczych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 7 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, utworzonych przez Ministra Obrony Narodowej na podstawie art. 83 tej ustawy, oraz

w art. 22b ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 195 oraz z 2022 r. poz. 655 i 1700), przepisy art. 5 i art. 5a stosuje się wyłącznie do pracowników zatrudnionych w komórkach

wewnętrznych, które w ramach struktury organizacyjnej tych podmiotów udzielają świadczeń

zdrowotnych, oraz pracowników wykonujących zadania Wojskowej Inspekcji Sanitarnej.

W przypadku osoby niewykonującej zawodu medycznego zatrudnionej w ramach stosunku

pracy w podmiocie leczniczym, o którym mowa w art. 5b, adekwatny średni wzrost wynagrodzenia

w ustalonym okresie realizuje się na zasadach określonych dla pracowników resortu

obrony narodowej w ramach środków finansowych przeznaczonych na wzrost wynagrodzeń

tych pracowników w danym roku budżetowym, od dnia 1 stycznia danego roku kalendarzowego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

(uchylony)

1.

Do dnia 30 czerwca 2019 r. najniższe wynagrodzenie zasadnicze ustala się jako iloczyn

współczynnika pracy określonego w załączniku do ustawy i kwoty 3900 zł brutto.

2.

Od dnia 1 lipca 2019 r. do dnia 30 czerwca 2020 r. najniższe wynagrodzenie zasadnicze

ustala się jako iloczyn współczynnika pracy określonego w załączniku do ustawy i kwoty

4200 zł brutto.

W2017 r. porozumienie, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3, zawiera się w terminie

miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia