Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 września 2022 r. w sprawie przeprowadzania badań na obecność substancji psychoaktywnej w organizmie nieletniego

Rozporządzenie określa

1)

rodzaje badań na obecność substancji psychoaktywnej w organizmie nieletniego umieszczonego

w młodzieżowym ośrodku wychowawczym, okręgowym ośrodku wychowawczym, zakładzie leczniczym,

zakładzie poprawczym lub schronisku dla nieletnich;

2)

sposób przeprowadzania badań, o których mowa w pkt 1;

3)

wzory protokołów przeprowadzenia badań przy użyciu metod niewymagających badania laboratoryjnego

i badań laboratoryjnych.

1.

Badanie na obecność substancji psychoaktywnej w organizmie nieletniego przeprowadzane

przy użyciu metod niewymagających badania laboratoryjnego polega na

1)

badaniu wydychanego powietrza w odniesieniu do badania na obecność alkoholu;

2)

badaniu śliny;

3)

badaniu moczu.

2.

Badanie laboratoryjne na obecność substancji psychoaktywnej w organizmie nieletniego

polega na

1)

badaniu moczu;

2)

badaniu krwi.

1.

Badanie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, przeprowadza się w sposób nieinwazyjny,

za pomocą urządzenia elektronicznego dokonującego pomiaru stężenia alkoholu w wydychanym

powietrzu metodą: chemicznego utleniania alkoholu, zmiany przewodowości półprzewodnika,

utleniania elektrochemicznego albo spektrometrii w podczerwieni, albo inną metodą

zgodną z aktualną wiedzą naukową, zgodnie z instrukcją obsługi tego urządzenia.

2.

W przypadku wyniku pierwszego badania potwierdzającego obecność alkoholu w organizmie

nieletniego przeprowadza się drugie i ewentualnie kolejne badanie w oznaczonym czasie,

zgodnie z instrukcją obsługi urządzenia.

3.

Jeżeli badanie jest przeprowadzane za pomocą urządzenia zaopatrzonego w ustnik jednorazowego

użytku, opakowanie ustnika otwiera się w obecności nieletniego poddawanego badaniu.

Badanie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 i 3, polega na nieinwazyjnym pobraniu od

nieletniego, bez dodawania jakichkolwiek substancji, próbek śliny lub moczu i ich

umieszczeniu w urządzeniu do oznaczania substancji psychoaktywnych, zgodnie z instrukcją

obsługi tego urządzenia.

1.

Z przeprowadzenia badania przy użyciu metod niewymagających badania laboratoryjnego

dyrektor młodzieżowego ośrodka wychowawczego, okręgowego ośrodka wychowawczego, zakładu

poprawczego lub schroniska dla nieletnich, osoba wykonującą zawód medyczny, pracownik

upoważniony przez dyrektora ośrodka, zakładu lub schroniska albo osoba upoważniona

przez kierownika zakładu leczniczego, zwani dalej „przeprowadzającym badanie”, sporządzają

protokół, którego wzór określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

2.

Do protokołu dołącza się wydruk lub wynik badania, jeżeli urządzenie stosowane do

badania umożliwia ich wykonanie.

3.

Kopię protokołu doręcza się nieletniemu na jego żądanie.

Przeprowadzający badanie niezwłocznie po przeprowadzeniu badania przy użyciu metod

niewymagających badania laboratoryjnego, potwierdzającego obecność substancji psychoaktywnej

w organizmie nieletniego, poucza nieletniego o prawie, terminie i sposobie żądania

weryfikacji wyników badania za pomocą badania laboratoryjnego.

Nieletni zgłasza żądanie przeprowadzenia badania laboratoryjnego przeprowadzającemu

badanie.

1.

Pobranie moczu od nieletniego do badania laboratoryjnego powinno nastąpić niezwłocznie

po zgłoszeniu żądania, o którym mowa w § 7, nie później niż w terminie 3 godzin od

chwili jego zgłoszenia.

2.

Mocz do badania laboratoryjnego pobiera się w objętości około 50-100 cm

1)

do pobrania moczu używa się wyłącznie sprzętu jednorazowego użytku;

2)

do pojemnika, do którego pobiera się mocz, nie wolno dodawać jakichkolwiek substancji.

3.

Pojemnik zawierający mocz do badania laboratoryjnego oznacza się w sposób zapewniający

niewątpliwe ustalenie tożsamości nieletniego, od którego został pobrany, a także zabezpiecza

się w sposób uniemożliwiający zmianę jego zawartości lub zniszczenie w trakcie przechowywania

lub transportu.

4.

Do czasu transportu do badania laboratoryjnego pobrany mocz przechowuje się w temperaturze

od 4°C do 8°C.

5.

Mocz do badania laboratoryjnego dostarcza się niezwłocznie po pobraniu.

1.

Mocz do badania laboratoryjnego pobierany jest w sposób nieinwazyjny, samodzielnie

przez nieletniego, podczas nieobecności innych osób, w warunkach zapewniających poszanowanie

intymności nieletniego.

2.

Czynności, o których mowa w § 8 ust. 3, wykonuje przeprowadzający badanie w obecności

nieletniego.

1.

Pobranie krwi od nieletniego do badania laboratoryjnego powinno nastąpić niezwłocznie

po zgłoszeniu żądania, o którym mowa w § 7, nie później niż w terminie 3 godzin od

chwili jego zgłoszenia.

2.

W przypadku powzięcia uzasadnionego podejrzenia, że pobranie krwi może spowodować

zagrożenie życia lub zdrowia nieletniego, decyzję o pobraniu krwi lub odstąpieniu

od jej pobrania podejmuje lekarz.

3.

Krew do badania laboratoryjnego pobiera się w objętości około 5 cm

1)

do pobrania krwi używa się wyłącznie sprzętu jednorazowego użytku;

2)

do probówki, do której pobiera się krew, nie wolno dodawać jakichkolwiek substancji,

poza środkami zapobiegającymi krzepnięciu i rozkładowi krwi umieszczonymi w probówce

przez producenta;

3)

do dezynfekcji skóry używa się środków odkażających niezawierających alkoholu.

4.

Probówkę zawierającą krew do badania laboratoryjnego oznacza się w sposób zapewniający

niewątpliwe ustalenie tożsamości nieletniego, od którego została pobrana, a także

zabezpiecza się w sposób uniemożliwiający zmianę jej zawartości lub zniszczenie w

trakcie przechowywania lub transportu.

5.

Do czasu rozpoczęcia badania laboratoryjnego pobraną krew przechowuje się i transportuje

w temperaturze od 3°C do 6°C.

6.

Krew do badania laboratoryjnego dostarcza się niezwłocznie po pobraniu.

1.

Pobrania krwi od nieletniego do badania laboratoryjnego dokonuje się w obecności przeprowadzającego

badanie.

2.

Czynności, o których mowa w § 10 ust. 4, wykonuje się w obecności nieletniego i przeprowadzającego

badanie.

Badanie, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 1, polega na przeprowadzeniu analizy laboratoryjnej

moczu pobranego od nieletniego.

Badanie, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 2, polega na przeprowadzeniu analizy laboratoryjnej

krwi pobranej z żyły nieletniego metodą chromatografii gazowej połączonej ze spektrometrią

masową lub inną metodą instrumentalną, w tym: wysokosprawną chromatografią cieczową,

wysokosprawną chromatografią cieczową połączoną ze spektrometrią masową lub metodą

enzymatyczną albo mikrometodą Widmarka, albo inną metodą zgodną z aktualną wiedzą

medyczną.

1.

Z pobrania moczu, o którym mowa w § 8, oraz z przeprowadzenia badania, o którym mowa

w § 2 ust. 2 pkt 1, sporządza się protokół, którego wzór określa załącznik nr 2 do

rozporządzenia.

2.

Z pobrania krwi, o którym mowa w § 10, oraz z przeprowadzenia badania, o którym mowa

w § 2 ust. 2 pkt 2, sporządza się protokół, którego wzór określa załącznik nr 3 do

rozporządzenia.

3.

Przeprowadzający badanie dostarcza mocz do badania laboratoryjnego wraz z protokołem,

o którym mowa w ust. 1.

4.

Osoba wykonująca zawód medyczny posiadająca odpowiednie kwalifikacje zawodowe, dokonująca

pobrania krwi od nieletniego dostarcza krew do badania laboratoryjnego wraz z protokołem,

o którym mowa w ust. 2.

5.

Podmiot przeprowadzający badanie laboratoryjne przekazuje wypełniony protokół, o którym

mowa w ust. 1 lub 2, dyrektorowi właściwego młodzieżowego ośrodka wychowawczego, okręgowego

ośrodka wychowawczego, zakładu poprawczego lub schroniska dla nieletnich albo kierownikowi

właściwego zakładu leczniczego.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.