Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 września 2022 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu postępowania leczniczego, rehabilitacyjnego i reintegracyjnego w stosunku do osób uzależnionych umieszczonych w okręgowych ośrodkach wychowawczych, zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich

1.

Leczenie, rehabilitację i reintegrację osób uzależnionych umieszczonych w okręgowych

ośrodkach wychowawczych i zakładach poprawczych prowadzi się w okręgowych ośrodkach

wychowawczych i zakładach poprawczych, w których realizuje się system wychowawczy

resocjalizacyjno-terapeutyczny.

2.

Leczenie, o którym mowa w ust. 1, nie obejmuje detoksykacji, leczenia substytucyjnego

oraz postępowania wymagającego leczenia prowadzonego przez podmiot leczniczy lub lekarza

wykonującego zawód w ramach praktyki zawodowej.

Leczenie, rehabilitację i reintegrację osób uzależnionych umieszczonych w okręgowych

ośrodkach wychowawczych i zakładach poprawczych prowadzi się metodami i środkami o

naukowo udowodnionej skuteczności, w tym przez

1)

indywidualne i grupowe oddziaływania psychoterapeutyczne;

2)

udzielanie wsparcia;

3)

zajęcia edukacyjne oraz socjoterapeutyczne;

4)

programy zapobiegające nawrotom;

5)

dialog motywujący;

6)

programy promujące zdrowy tryb życia;

7)

oddziaływania uwzględniające pracę nad sobą, rozumianą jako samopoznanie, tworzenie

nowej jakości życia bez środków odurzających, substancji psychotropowych, środków

zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych oraz odnajdywanie alternatywnych

do dotychczas stosowanych sposobów samorealizacji;

8)

współpracę z rodzinami.

1.

Używanie środków odurzających, substancji psychotropowych, środków zastępczych lub

nowych substancji psychoaktywnych przez osoby umieszczone w okręgowych ośrodkach wychowawczych,

zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich ustala się na podstawie

1)

rozmów wstępnych po przyjęciu;

2)

wyników badań lekarskich;

3)

wyników badań psychologicznych;

4)

danych zawartych w dokumentacji dotyczącej nieletnich;

5)

wyników testów diagnostycznych.

2.

W przypadku stwierdzenia używania środków odurzających, substancji psychotropowych,

środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych u osób, o których mowa w

ust. 1, przeprowadza się szczegółowy proces diagnozy z udziałem lekarza, specjalisty

psychoterapii uzależnień, specjalisty w dziedzinie psychoterapii uzależnień lub psychologa

w celu stwierdzenia uzależnienia od tych środków i jego stopnia oraz potrzeby leczenia

przez podmiot leczniczy lub lekarza wykonującego zawód w ramach praktyki zawodowej

lub skierowania albo przeniesienia do okręgowego ośrodka wychowawczego albo zakładu

poprawczego, w którym realizuje się system wychowawczy resocjalizacyjno-terapeutyczny.

3.

Do okręgowych ośrodków wychowawczych i zakładów poprawczych, w których realizuje się

system wychowawczy resocjalizacyjno-terapeutyczny, osoby uzależnione kieruje się albo

przenosi w oparciu o diagnozę stwierdzającą uzależnienie, sporządzoną przez lekarza,

z uwzględnieniem opinii przygotowanej przez specjalistę psychoterapii uzależnień,

specjalistę w dziedzinie psychoterapii uzależnień lub psychologa.

1.

Jeżeli osoba uzależniona wymaga natychmiastowej detoksykacji, lekarz kieruje ją do

podmiotu leczniczego.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dyrektor okręgowego ośrodka wychowawczego, zakładu

poprawczego lub schroniska dla nieletnich zawiadamia sąd rodzinny albo organ, do dyspozycji

którego pozostaje nieletni na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1375 i 1855).

W zakresie leczenia, rehabilitacji i reintegracji osób uzależnionych okręgowe ośrodki

wychowawcze i zakłady poprawcze współdziałają z podmiotami wymienionymi w art. 5 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

W okręgowych ośrodkach wychowawczych, zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich

prowadzi się działalność edukacyjną oraz profilaktyczną w celu informowania nieletnich

o szkodliwości wszystkich rodzajów uzależnienia, w tym narkomanii, oraz podejmuje

się działania zmierzające do zmotywowania osób uzależnionych do podjęcia leczenia,

a wobec osób uzależnionych, które pomyślnie zakończyły proces leczenia, organizuje

się formy pomocy w utrzymywaniu abstynencji.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.