Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 sierpnia 2022 r. w sprawie pobytu nieletnich w schroniskach dla nieletnich

Rozporządzenie określa

1)

szczegółowy tryb kierowania, przyjmowania, przenoszenia i zwalniania nieletnich ze

schronisk dla nieletnich;

2)

szczegółowe warunki pobytu nieletnich w schroniskach dla nieletnich;

3)

formę i zakres porozumienia dyrektora schroniska dla nieletnich z duchownym kościoła

lub innego związku wyznaniowego, do którego nieletni należą, dotyczącego uczestniczenia

przez nieletnich w wykonywaniu praktyk religijnych i korzystaniu przez nich z posług

religijnych oraz sposób realizacji tego porozumienia.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

Ministerstwie Sprawiedliwości - rozumie się przez to komórkę organizacyjną Ministerstwa

Sprawiedliwości wykonującą zadania z zakresu nadzoru pedagogicznego Ministra Sprawiedliwości

nad schroniskami dla nieletnich;

2)

ustawie - rozumie się przez to ustawę z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich;

3)

schronisku - rozumie się przez to schronisko dla nieletnich;

4)

terenie schroniska - rozumie się przez to teren, który ogranicza zewnętrzna linia

ogrodzenia ochronnego lub innego oznaczenia granic schroniska dla nieletnich.

1.

Niezwłocznie po wydaniu orzeczenia o zastosowaniu wobec nieletniego środka tymczasowego,

o którym mowa w art. 44 pkt 8 ustawy, sędzia przesyła do Ministerstwa Sprawiedliwości

pisemny wniosek o skierowanie nieletniego do schroniska, do którego dołącza odpis

orzeczenia o zastosowaniu wobec nieletniego środka tymczasowego, o którym mowa w art.

44 pkt 8 ustawy.

2.

Skierowanie do schroniska powinno nastąpić w terminie 72 godzin od chwili przyjęcia

wniosku przez Ministerstwo Sprawiedliwości.

Nieletniego kieruje się do schroniska położonego najbliżej jego miejsca zamieszkania

albo pobytu, chyba że ze względów wychowawczych lub organizacyjnych jest to niemożliwe.

1.

O skierowaniu nieletniego do schroniska zawiadamia się

1)

sąd wykonujący środek tymczasowy, o którym mowa w art. 44 pkt 8 ustawy;

2)

organ prowadzący postępowanie;

3)

schronisko, do którego nieletni został skierowany.

2.

Niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia o skierowaniu, o którym mowa w ust. 1, sędzia

zwraca się do rodziców albo tego z rodziców, pod którego stałą pieczą nieletni faktycznie

pozostaje, albo opiekuna nieletniego lub Policji o doprowadzenie nieletniego do schroniska.

1.

Dyrektor schroniska przyjmuje nieletniego do schroniska na podstawie

1)

orzeczenia o zastosowaniu wobec nieletniego środka tymczasowego, o którym mowa w art.

44 pkt 8 ustawy, albo postanowienia, o którym mowa w art. 301 ust. 3 ustawy;

2)

skierowania albo przeniesienia do schroniska;

3)

nakazu przyjęcia wydanego przez sąd.

2.

Jeżeli przyjęcie nieletniego spowoduje przekroczenie limitu miejsc w schronisku, dyrektor

schroniska przyjmuje nieletniego i zawiadamia o tym Ministerstwo Sprawiedliwości.

1.

Nieletniego przyjmuje do schroniska dyrektor schroniska i przeprowadza z nim rozmowę,

zapoznaje nieletniego z jego prawami i obowiązkami oraz zasadami pobytu w schronisku

oraz poucza o terminie i sposobie składania zażalenia, o którym mowa w art. 107 ust.

1 pkt 21 ustawy, co nieletni potwierdza własnoręcznym podpisem.

2.

Psycholog lub pedagog przeprowadza rozmowę wstępną z nieletnim, sporządza podstawową

informację o nieletnim i poddaje go badaniom osobopoznawczym w celu diagnozy i prognozy

resocjalizacyjnej, zindywidualizowania procesu resocjalizacji, zapobiegania wzajemnej

demoralizacji nieletnich oraz zapewnienia bezpieczeństwa i porządku wewnętrznego schroniska.

3.

Wobec nieletniego umieszczonego w izbie adaptacyjnej psycholog lub pedagog opracowuje

plan adaptacyjny, podlegający akceptacji dyrektora schroniska.

4.

Nieletni przebywający w izbie adaptacyjnej może brać udział w zajęciach dydaktycznych

i wychowawczych.

1.

Wniosek o przeniesienie nieletniego do innego schroniska tego samego rodzaju wraz

z uzasadnieniem organ prowadzący postępowanie lub dyrektor schroniska, w którym nieletni

przebywa, kieruje do Ministerstwa Sprawiedliwości.

2.

Do wniosku o przeniesienie dyrektor schroniska dołącza zgodę organu prowadzącego postępowanie.

3.

Ministerstwo Sprawiedliwości po analizie dokumentów, o których mowa w ust. 1 i 2,

przenosi nieletniego do innego schroniska albo odmawia takiego przeniesienia.

1.

W przypadku przeniesienia nieletniego ze schroniska zwykłego do schroniska o wzmożonym

nadzorze wychowawczym na podstawie postanowienia, o którym mowa w art. 301 ust. 3

ustawy, do wniosku o przeniesienie kierowanego do Ministerstwa Sprawiedliwości dyrektor

schroniska zwykłego dołącza odpis tego postanowienia.

2.

Ministerstwo Sprawiedliwości niezwłocznie przenosi nieletniego do schroniska o wzmożonym

nadzorze wychowawczym.

O przeniesieniu nieletniego do innego schroniska zawiadamia się

1)

sąd wykonujący środek tymczasowy, o którym mowa w art. 44 pkt 8 ustawy;

2)

organ prowadzący postępowanie;

3)

schronisko, do którego nieletni ma zostać przeniesiony;

4)

schronisko, z którego nieletni ma zostać przeniesiony;

5)

rodziców albo tego z rodziców, pod którego stałą pieczą nieletni faktycznie pozostaje,

albo opiekuna nieletniego.

1.

Przeniesienie nieletniego do innego schroniska tego samego rodzaju następuje na podstawie

nakazu zwolnienia nieletniego ze schroniska, w którym nieletni przebywa, i nakazu

przyjęcia do schroniska, w którym nieletni ma zostać umieszczony.

2.

Przeniesienie nieletniego ze schroniska zwykłego do schroniska o wzmożonym nadzorze

wychowawczym następuje na podstawie postanowienia, o którym mowa w art. 301 ust. 3

ustawy, nakazu zwolnienia nieletniego ze schroniska, w którym nieletni przebywa, i

nakazu przyjęcia do schroniska, w którym nieletni ma zostać umieszczony.

1.

Przed przewiezieniem do innego schroniska lub zakładu poprawczego nieletniego poddaje

się badaniom lekarskim w celu ustalenia, czy jego stan zdrowia pozwala na przewiezienie.

2.

Schronisku lub zakładowi poprawczemu, do którego nieletni zostaje przewieziony, przekazuje

się akta osobowe nieletniego, depozyt nieletniego oraz informację o zachowaniu nieletniego

w okresie pobytu w schronisku.

W przypadku braku postanowienia o przedłużeniu pobytu nieletniego w schronisku na

7 dni przed upływem oznaczonego okresu pobytu, dyrektor schroniska zawiadamia o tym

organ prowadzący postępowanie.

1.

Zwolnienie nieletniego ze schroniska następuje na podstawie orzeczenia sądu i nakazu

zwolnienia, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

Zwolnienie nieletniego ze schroniska w celu wykonania orzeczenia o zastosowaniu wobec

nieletniego środka poprawczego następuje na podstawie nakazu zwolnienia i zawiadomienia

o skierowaniu nieletniego do zakładu poprawczego.

3.

Nieletniego niezwłocznie zwalnia się w przypadku upływu okresu pobytu oznaczonego

w postanowieniu o zastosowaniu wobec nieletniego środka tymczasowego, o którym mowa

w art. 44 pkt 8 ustawy, albo upływu okresu pobytu oznaczonego w postanowieniu o przedłużeniu

pobytu nieletniego w schronisku.

4.

W uzasadnionych przypadkach dyrektor schroniska uzgadnia z rodzicami albo tym z rodziców,

pod którego stałą pieczą nieletni faktycznie pozostaje, albo opiekunem nieletniego

sposób jego odebrania ze schroniska.

1.

Nieletniego skreśla się z ewidencji schroniska w przypadku

1)

przeniesienia do innego schroniska;

2)

zwolnienia ze schroniska;

3)

umieszczenia w zakładzie poprawczym, areszcie śledczym lub zakładzie karnym;

4)

upływu okresu pobytu oznaczonego w postanowieniu o zastosowaniu wobec nieletniego

środka tymczasowego, o którym mowa w art. 44 pkt 8 ustawy, albo upływu okresu pobytu

oznaczonego w postanowieniu o przedłużeniu pobytu nieletniego w schronisku.

2.

O skreśleniu nieletniego z ewidencji schroniska dyrektor schroniska niezwłocznie zawiadamia

1)

sąd wykonujący środek tymczasowy, o którym mowa w art. 44 pkt 8 ustawy;

2)

organ prowadzący postępowanie;

3)

Ministerstwo Sprawiedliwości;

4)

rodziców albo tego z rodziców, pod którego stałą pieczą nieletni faktycznie pozostaje,

albo opiekuna nieletniego.

1.

W schronisku prowadzi się oddziaływania wychowawcze ukierunkowane na rozpoczęcie procesu

resocjalizacji.

2.

W procesie resocjalizacji uwzględnia się udzielanie nieletniemu pomocy psychologiczno-pedagogicznej,

terapeutycznej i psychiatrycznej.

Schronisko informuje rodziców albo tego z rodziców, pod którego stałą pieczą nieletni

faktycznie pozostaje, albo opiekuna nieletniego o zachowaniu nieletniego.

Opinię diagnostyczną, o której mowa w art. 64 ust. 1 ustawy, sporządza się w terminie

zakreślonym przez sąd. W przypadku gdy termin nie został określony, opinię sporządza

się w terminie nie dłuższym niż do 6 tygodni od dnia przyjęcia nieletniego do schroniska.

Za zgodą dyrektora schroniska nieletni może nosić własną odzież, bieliznę i obuwie.

1.

Limit środków na wypłatę kieszonkowego ustala się odrębnie na każdy miesiąc w wysokości

1,1% kwoty bazowej dla zawodowych kuratorów sądowych, której wysokość ustaloną według

odrębnych zasad określa ustawa budżetowa na nieletniego z uwzględnieniem średniej

liczby nieletnich faktycznie przebywających w schronisku w danym miesiącu.

2.

Kieszonkowe wypłaca się nieletniemu z dołu.

1.

Nieletni podpisuje spis dokumentów i przedmiotów przekazanych do depozytu.

2.

Środki pieniężne i kieszonkowe nieletni przekazuje, za pokwitowaniem, do depozytu.

1.

Paczki doręcza się nieletniemu niezwłocznie za pokwitowaniem.

2.

Osoba doręczająca paczkę nieletniemu sporządza w jego obecności spis jej zawartości.

Nieletniemu zwalnianemu ze schroniska wydaje się za pokwitowaniem

1)

dokumenty dotyczące wykształcenia, zawodu, kwalifikacji i umiejętności zawodowych,

kierunku kształcenia, stażu pracy i przebiegu pracy zawodowej;

2)

zaświadczenie o stanie zdrowia;

3)

w razie potrzeby bilet na przejazd, artykuły żywnościowe na czas podróży oraz skierowanie

na leczenie, jeśli takie jest zalecenie lekarskie.

1.

Dyrektor schroniska zawiera z duchownym kościoła lub innego związku wyznaniowego,

do którego nieletni należy, umowę w celu zapewnienia nieletniemu możliwości wykonywania

praktyk religijnych i korzystania z posług religijnych podczas pobytu w schronisku.

2.

W umowie określa się zakres czynności duchownego, zasady zastępowania przez inne osoby

podczas jego nieobecności lub w razie nagłej potrzeby udzielenia posługi religijnej,

zasady współdziałania z dyrektorem schroniska oraz przypadki, w których umowa może

ulec rozwiązaniu.

1.

Dyrektor schroniska informuje duchownego oraz osoby wyznaczone do jego zastępowania

o treści i skutkach stosowania przepisów dotyczących

1)

zasad bezpieczeństwa i porządku wewnętrznego schroniska oraz regulaminów obowiązujących

w schronisku;

2)

ochrony danych osobowych.

2.

Dyrektor schroniska może cofnąć duchownemu lub osobom go zastępującym prawo wstępu

na teren schroniska w przypadku rażącego naruszenia przez nich przepisów, o których

mowa w ust. 1, powiadamiając o tym właściwe władze kościołów lub innych związków wyznaniowych.

Dyrektor schroniska podejmuje niezbędne czynności w celu zapewnienia odpowiednich

warunków do wykonywania praktyk religijnych i posług religijnych oraz korzystania

z tych posług, a także zasięga opinii duchownego w sprawie organizacji posług religijnych.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.