Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o transporcie materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną

Ustawa określa zasady prowadzenia działalności w zakresie krajowego i międzynarodowego

transportu materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną przy użyciu cywilnych statków

powietrznych, przewozu materiałów niebezpiecznych przez pasażerów lub członków załóg

statków powietrznych oraz organy i podmioty realizujące zadania związane z tym transportem

i przewozem.

Użyte w ustawie określenia i skróty oznaczają

1)

adres elektroniczny - adres elektroniczny w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

(Dz. U. z 2020 r. poz. 344);

2)

incydent - incydent z materiałami niebezpiecznymi w rozumieniu pkt 35 Załącznika I

do rozporządzenia nr 965/2012/UE;

3)

Instrukcje Techniczne - Instrukcje Techniczne w rozumieniu pkt 119 Załącznika I do

rozporządzenia nr 965/2012/UE, o których mowa w Załączniku 18, udostępniane przez

Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego, łącznie z suplementami, dodatkami

i erratami do tych instrukcji

4)

instruktor - osobę, o której mowa w art. 22 ust. 1;

5)

klient masowy - klienta nadającego przesyłki pocztowe na podstawie umowy o świadczenie

usługi pocztowej, o której mowa w art. 14 pkt 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2022 r. poz. 896), zawartej w formie pisemnej, kiedy liczba nadanych przesyłek danego rodzaju w danym

roku kalendarzowym przekroczy 100 000 sztuk;

6)

materiały niebezpieczne - wyroby lub substancje, które mogą stwarzać zagrożenie dla

zdrowia, bezpieczeństwa, mienia lub środowiska naturalnego, wykazane na liście materiałów

niebezpiecznych w Instrukcjach Technicznych lub sklasyfikowane zgodnie z tymi instrukcjami;

7)

materiały niebezpieczne wysokiego ryzyka - materiały niebezpieczne, które mogą zostać

użyte do popełnienia aktu bezprawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym, w wyniku czego

mogą nastąpić konsekwencje, o których mowa w Części 1, Rozdział 5 Instrukcji Technicznych;

8)

materiały promieniotwórcze - materiały niebezpieczne zawierające izotopy radioaktywne,

o których mowa w Części 2, Rozdział 7 Instrukcji Technicznych;

9)

nadawca - osobę fizyczną podpisaną pod dokumentem przewozowym lub innym dokumentem

towarzyszącym przesyłce;

10)

niezgodność poziomu 1 - niezgodność, która stanowi bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa

działalności w lotnictwie cywilnym i wymaga natychmiastowego usunięcia jej przyczyn

i skutków;

11)

niezgodność poziomu 2 - niezgodność

a)

która może doprowadzić do niezgodności poziomu 1 albo trwale obniżyć bezpieczeństwo

działalności w lotnictwie cywilnym lub utrudnić spełnienie wymagań bezpieczeństwa

działalności w lotnictwie cywilnym i wymaga usunięcia jej przyczyn i skutków w terminie

określonym w programie naprawczym albo w protokole kontroli, zatwierdzonym przez Prezesa

Urzędu,

b)

o charakterze systemowym, która trwale obniża lub utrudnia spełnienie wymagań działalności

w lotnictwie cywilnym innych niż dotyczące bezpieczeństwa i wymaga usunięcia jej przyczyn

i skutków w terminie określonym w programie naprawczym albo w protokole kontroli,

zatwierdzonym przez Prezesa Urzędu;

12)

opakowanie zbiorcze - konstrukcję użytą przez jednego nadawcę w celu umieszczenia

jednej lub większej liczby przesyłek i utworzenia jednej przesyłki, aby usprawnić

jej obsługę i rozmieszczenie ładunków;

13)

operator lotniczy - podmiot, inny niż wyznaczony operator pocztowy, który eksploatuje

lub oferuje eksploatację statku powietrznego;

14)

państwo pochodzenia - państwo, na którego terytorium po raz pierwszy załadowano przesyłkę

na pokład statku powietrznego;

15)

podwykonawca - podmiot, inny niż operator lotniczy i wyznaczony operator pocztowy,

który świadczy usługi w zakresie transportu materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną

na rzecz lub w imieniu operatora lotniczego;

16)

Prezes Urzędu - Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego;

17)

przesyłka - przesyłkę w rozumieniu rozdziału 1 Załącznika 18;

18)

rozporządzenie nr 965/2012/UE - rozporządzenie Komisji (UE) nr 965/2012 z dnia 5 października 2012 r. ustanawiające

wymagania techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do operacji lotniczych

zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008

(Dz. Urz. UE L 296 z 25.10.2012, str. 1, z późn. zm.)

19)

transport materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną - każde przemieszczenie materiałów

niebezpiecznych wykonywane na podstawie dokumentu przewozowego lub innego dokumentu

towarzyszącego przesyłce, uwzględniające postoje wymagane podczas tego przemieszczenia

oraz czynności związane z tym przemieszczeniem i postojami;

20)

ustawa - Prawo lotnicze - ustawę z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1235);

21)

wypadek - wypadek z materiałami niebezpiecznymi w rozumieniu pkt 34 Załącznika I do

rozporządzenia nr 965/2012/UE;

22)

wyznaczony operator pocztowy - operatora wyznaczonego w rozumieniu art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe;

23)

Załącznik 18 - Załącznik 18 „Bezpieczny transport materiałów niebezpiecznych drogą

powietrzną” do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, sporządzonej w Chicago dnia 7 grudnia

1944 r.

(Dz. U. z 1959 r. poz. 212, z późn. zm.;

24)

zdarzenie - przypadek ukrytego, niezgłoszonego lub błędnie zgłoszonego materiału niebezpiecznego

transportowanego lub przewożonego przez pasażera lub członka załogi statku powietrznego

drogą powietrzną.

1.

Do prowadzenia działalności w zakresie krajowego i międzynarodowego transportu materiałów

niebezpiecznych drogą powietrzną przy użyciu cywilnych statków powietrznych, w szczególności

do obowiązków podmiotów wykonujących czynności związane z tym transportem, oraz do

przewozu materiałów niebezpiecznych przez pasażerów lub członków załóg statków powietrznych

stosuje się Załącznik 18 i Instrukcje Techniczne z uwzględnieniem przepisów ustawy.

2.

Jeżeli przepisy odpowiednio Załącznika 18 lub Instrukcji Technicznych zobowiązują

„właściwą władzę”, „władzę krajową” lub „odpowiednią władzę” do wykonywania odpowiednich

czynności administracyjnych w sprawie transportu materiałów niebezpiecznych drogą

powietrzną, czynności te wykonuje

1)

Minister Obrony Narodowej - w przypadku lotów, o których mowa w art. 66a ust. 1 pkt

2 i 3 ustawy - Prawo lotnicze;

2)

Prezes Państwowej Agencji Atomistyki - w przypadku transportu materiałów promieniotwórczych;

3)

Prezes Urzędu - w pozostałych przypadkach.

1.

Minister Obrony Narodowej udziela zgody na wykonanie przez cywilny statek powietrzny

lotu, o którym mowa w art. 66a ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy - Prawo lotnicze, z materiałami niebezpiecznymi, uwzględniając potrzeby bezpieczeństwa i obronności

państwa oraz ochronę informacji niejawnych, jeżeli taki lot nie spowoduje bezpośredniego

zagrożenia życia lub zdrowia ludzi lub bezpieczeństwa lotów i będzie wykonywany z

zachowaniem wymagań określonych w przepisach ustawy.

2.

Minister Obrony Narodowej może upoważnić kierownika jednostki organizacyjnej Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej właściwej w zakresie służby ruchu lotniczego do udzielenia

lub odmowy udzielenia zgody.

3.

Minister Obrony Narodowej albo upoważniony kierownik jednostki organizacyjnej Sił

Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej właściwej w zakresie służby ruchu lotniczego udziela

albo odmawia udzielenia zgody w terminie 14 dni od dnia otrzymania kompletnego wniosku.

4.

Wniosek zawiera

1)

firmę wnioskodawcy, jego siedzibę i adres, numer telefonu i adres elektroniczny, a

w przypadku osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej - imię i nazwisko,

adres zamieszkania, rodzaj, serię i numer dokumentu tożsamości, numer telefonu i adres

elektroniczny;

2)

typ statku powietrznego, którym ma być wykonywany lot, oraz jego znaki rozpoznawcze

i znaki wywoławcze;

3)

liczbę pasażerów na pokładzie statku powietrznego oraz ich dane - imię i nazwisko,

adres zamieszkania, rodzaj, serię i numer dokumentu tożsamości;

4)

dane lotniska wojskowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

5)

datę i czas lądowania statku powietrznego;

6)

datę i czas startu statku powietrznego do dalszego lotu;

7)

cel lądowania lub postoju statku powietrznego;

8)

datę, czas i miejsce przekroczenia granicy państwowej Rzeczypospolitej Polskiej (wlot

i wylot statku powietrznego);

9)

dane lotniska wylotu i lotniska docelowego;

10)

nazwę instytucji wojskowej koordynującej lub realizującej transport materiałów niebezpiecznych

drogą powietrzną oraz dane kontaktowe tej instytucji, jeżeli można wskazać instytucję

wojskową, która koordynuje lub realizuje taki transport;

11)

potwierdzenie uzyskania zezwolenia na wstęp na teren jednostki wojskowej - w przypadku

potrzeby opuszczenia statku powietrznego przez załogę;

12)

wykaz materiałów niebezpiecznych, ich ilość oraz sposób pakowania opisany zgodnie

z Częścią 3 Instrukcji Technicznych;

13)

numer identyfikacyjny Narodów Zjednoczonych (numer UN) materiału niebezpiecznego;

14)

prawidłową nazwę przewozową materiału niebezpiecznego zgodną z Instrukcjami Technicznymi;

15)

klasę i podklasę materiału niebezpiecznego;

16)

liczbę i rodzaj opakowania;

17)

firmę i adres podmiotu nadającego materiał niebezpieczny, a w przypadku osoby fizycznej

nieprowadzącej działalności gospodarczej - imię i nazwisko oraz adres zamieszkania;

18)

potwierdzenie, że na pokładzie statku powietrznego nie ma aparatury rozpoznawczej,

a jeżeli taka aparatura znajduje się na pokładzie statku powietrznego - zapewnienie,

że nie jest aktywna.

5.

Zgodę albo odmowę udzielenia zgody sporządza się w formie pisemnej.

6.

Zgodę albo odmowę udzielenia zgody doręcza się w postaci papierowej albo za pomocą

telefaksu, a w przypadku gdy wnioskodawca wskaże taki adres do doręczeń - na adres

elektroniczny.

7.

O udzieleniu zgody Minister Obrony Narodowej lub upoważniony kierownik jednostki organizacyjnej

Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej właściwej w zakresie służby ruchu lotniczego

niezwłocznie zawiadamia Prezesa Urzędu w celu umożliwienia realizacji zadań, o których

mowa w rozdziale 9.

8.

W przypadku wykonywania lotu, o którym mowa w art. 66a ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy - Prawo lotnicze, z materiałami niebezpiecznymi, przepis art. 207 ustawy - Prawo lotnicze stosuje się.

Zezwala się na transport drogą powietrzną materiałów niebezpiecznych, których taki

transport zgodnie z pkt 4.2 Załącznika 18 oraz z Częścią 1 Instrukcji Technicznych

jest zakazany, pod warunkiem uzyskania

1)

zatwierdzenia Prezesa Urzędu - zgodnie z pkt 2.1.2 Załącznika 18 oraz z Częścią 1,

Rozdział 1 Instrukcji Technicznych albo

2)

odstępstwa Prezesa Urzędu - zgodnie z pkt 2.1.3 Załącznika 18 oraz z Częścią 1, Rozdział

1 Instrukcji Technicznych, albo

3)

zatwierdzenia Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki - zgodnie z pkt 2.1.2 Załącznika

18 oraz z Częścią 1, Rozdział 1 Instrukcji Technicznych - w przypadku transportu materiałów

promieniotwórczych.

1.

Zatwierdzenie, o którym mowa w art. 5 pkt 1, jest udzielane na wniosek zainteresowanego

podmiotu na czas nieokreślony albo na okres 30 dni.

2.

Wniosek zawiera

1)

firmę wnioskodawcy, jego siedzibę i adres, a w przypadku osoby fizycznej nieprowadzącej

działalności gospodarczej - imię i nazwisko oraz adres zamieszkania;

2)

określenie przedmiotu zatwierdzenia;

3)

określenie czasu, na jaki ma być udzielone zatwierdzenie;

4)

uzasadnienie konieczności uzyskania zatwierdzenia.

3.

Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające spełnienie warunków transportu materiałów

niebezpiecznych drogą powietrzną określonych w pkt 2.1.2 Załącznika 18 oraz w Instrukcjach

Technicznych, niezbędne do udzielenia wnioskowanego zatwierdzenia, a także dowód uiszczenia

opłaty, o której mowa w art. 42 ust. 2.

4.

Prezes Urzędu, kierując się koniecznością zapewnienia bezpiecznego transportu materiałów

niebezpiecznych, może zobowiązać wnioskodawcę do przedstawienia w wyznaczonym terminie

dodatkowych danych i dokumentów, które potwierdzają spełnienie warunków transportu

materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną.

5.

Wniosek oraz dane i dokumenty, o których mowa w ust. 3 i 4, mogą być składane w języku

polskim lub w języku angielskim. Dokumenty, o których mowa w ust. 3 i 4, mogą być

składane w formie kopii.

6.

Prezes Urzędu udziela zatwierdzenia, o którym mowa w art. 5 pkt 1, jeżeli zostały

spełnione warunki określone w pkt 2.1.2 Załącznika 18 oraz w Instrukcjach Technicznych

oraz wymagania określone w ust. 2-5.

1.

Prezes Urzędu udziela albo odmawia udzielenia zatwierdzenia, o którym mowa w art.

5 pkt 1, w drodze decyzji administracyjnej, w terminie 30 dni od dnia otrzymania kompletnego

wniosku, o którym mowa w art. 6 ust. 1.

2.

W wezwaniu do uzupełnienia wniosku, o którym mowa w art. 6 ust. 1, Prezes Urzędu wskazuje

termin uzupełnienia braków. W przypadku niecierpiącym zwłoki treść wezwania może zostać

ogłoszona ustnie i utrwalona w aktach sprawy w formie adnotacji.

3.

Prezes Urzędu cofa zatwierdzenie, o którym mowa w art. 5 pkt 1, w drodze decyzji administracyjnej,

w przypadku stwierdzenia w protokole kontroli niezgodności poziomu 1 oraz w przypadku,

o którym mowa w art. 39 ust. 1.

4.

Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 3, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

5.

W sprawach w przedmiocie zatwierdzenia, o którym mowa w art. 5 pkt 1, nie stosuje

się przepisu art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców

(Dz. U. z 2021 r. poz. 162 i 2105 oraz z 2022 r. poz. 24, 974 i 1570).

1.

Odstępstwo, o którym mowa w art. 5 pkt 2, jest udzielane na wniosek zainteresowanego

podmiotu złożony w terminie nie krótszym niż 20 dni przed planowaną datą wykonania

lotu.

2.

Termin złożenia wniosku nie dotyczy lotów związanych z pomocą humanitarną, ratowaniem

życia i zdrowia, pomocą w związku z wystąpieniem klęski żywiołowej, ochroną środowiska,

obronnością państwa lub bezpieczeństwem publicznym.

3.

Wniosek zawiera

1)

firmę wnioskodawcy, jego siedzibę i adres, a w przypadku osoby fizycznej nieprowadzącej

działalności gospodarczej - imię i nazwisko oraz adres zamieszkania;

2)

firmę, siedzibę i adres operatora lotniczego;

3)

opis trasy, na której ma być wykonywany lot, wraz z planowanymi terminami i numerami

lotu;

4)

typ statku powietrznego, którym ma być wykonywany lot, i jego znaki rozpoznawcze;

5)

wykaz materiałów niebezpiecznych, ich ilość oraz sposób pakowania opisany zgodnie

z Częścią 3 Instrukcji Technicznych;

6)

numer identyfikacyjny Narodów Zjednoczonych (numer UN) materiału niebezpiecznego;

7)

prawidłową nazwę przewozową materiału niebezpiecznego zgodną z Instrukcjami Technicznymi;

8)

klasę i podklasę materiału niebezpiecznego;

9)

liczbę i rodzaj opakowania;

10)

firmę i adres podmiotu nadającego materiał niebezpieczny, a w przypadku osoby fizycznej

nieprowadzącej działalności gospodarczej - imię i nazwisko oraz adres zamieszkania;

11)

firmę i adres odbiorcy, a w przypadku osoby fizycznej nieprowadzącej działalności

gospodarczej - imię i nazwisko oraz adres zamieszkania;

12)

uzasadnienie konieczności wykonania transportu materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną;

13)

oświadczenie, w którym wnioskodawca zapewnia, że warunki przedstawione we wniosku

pozwolą na osiągnięcie bezpieczeństwa równoważnego z bezpieczeństwem, o którym mowa

w Instrukcjach Technicznych.

4.

Do wniosku dołącza się kopię

1)

dokumentu przewozowego dla materiałów niebezpiecznych sporządzonego zgodnie z wymaganiami

określonymi w Części 5, Rozdział 4 Instrukcji Technicznych;

2)

certyfikatu przewoźnika lotniczego (AOC) albo równoważnego dokumentu, uprawniającego

do transportu materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną;

3)

dokumentu potwierdzającego charakter lotu - w przypadku, o którym mowa w ust. 2;

4)

dowodu uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 42 ust. 3, a w przypadku, o którym

mowa w art. 42 ust. 7 - dokumentu potwierdzającego charakter lotu.

5.

Prezes Urzędu, kierując się koniecznością zapewnienia bezpiecznego transportu materiałów

niebezpiecznych, może zobowiązać wnioskodawcę do przedstawienia w wyznaczonym terminie

dodatkowych danych i dokumentów, które potwierdzają spełnienie warunków transportu

materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną określonych w pkt 2.1.3 Załącznika 18

oraz w Instrukcjach Technicznych, niezbędnych do udzielenia wnioskowanego odstępstwa.

6.

Wniosek oraz dane i dokumenty, o których mowa w ust. 4 i 5, mogą być składane w języku

polskim lub w języku angielskim, a także przesyłane na adres poczty elektronicznej.

Dokumenty, o których mowa w ust. 5, mogą być składane w formie kopii.

7.

Prezes Urzędu udziela odstępstwa, o którym mowa w art. 5 pkt 2, w przypadkach określonych

w pkt 2.1.3 Załącznika 18, jeżeli bezpieczeństwo transportu materiałów niebezpiecznych

drogą powietrzną będzie równoważne z bezpieczeństwem, o którym mowa w Załączniku 18

oraz w Instrukcjach Technicznych, oraz zostały spełnione wymagania określone w ust.

3-5.

8.

Odstępstwo, o którym mowa w art. 5 pkt 2, jest udzielane na konkretny lot i jest ważne

przez 30 dni od planowanej daty wykonania tego lotu.

9.

Wnioskodawca może działać przez pełnomocnika. Przepisy art. 32, art. 33, art. 40 § 2 oraz art. 41 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks

postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052 oraz z 2022 r. poz. 1301) stosuje się.

1.

Prezes Urzędu udziela albo odmawia udzielenia odstępstwa, o którym mowa w art. 5 pkt

2, w terminie 20 dni od dnia otrzymania kompletnego wniosku, o którym mowa w art.

8 ust. 1.

2.

Odstępstwo, o którym mowa w art. 5 pkt 2, albo odmowę udzielenia odstępstwa sporządza

się w formie pisemnej.

3.

Odstępstwo, o którym mowa w art. 5 pkt 2, albo odmowę udzielenia odstępstwa doręcza

się w postaci papierowej albo za pomocą telefaksu, a w przypadku gdy wnioskodawca

wskaże taki adres do doręczeń - na adres elektroniczny.

1.

Zatwierdzenie, o którym mowa w art. 5 pkt 3, jest udzielane na wniosek zainteresowanego

podmiotu na czas nieokreślony albo na okres 30 dni.

2.

Wniosek zawiera

1)

firmę wnioskodawcy, jego siedzibę i adres, a w przypadku osoby fizycznej nieprowadzącej

działalności gospodarczej - imię i nazwisko oraz adres zamieszkania;

2)

określenie przedmiotu zatwierdzenia;

3)

określenie czasu, na jaki ma być udzielone zatwierdzenie;

4)

uzasadnienie konieczności uzyskania zatwierdzenia.

3.

Do wniosku dołącza się dokumenty w języku polskim potwierdzające spełnienie warunków

transportu materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną określonych w pkt 2.1.2 Załącznika

18 oraz w Instrukcjach Technicznych, niezbędne do udzielenia wnioskowanego zatwierdzenia,

a także dowód uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 43 ust. 2.

4.

Prezes Państwowej Agencji Atomistyki, kierując się koniecznością zapewnienia bezpiecznego

transportu materiałów niebezpiecznych, może zobowiązać wnioskodawcę do przedstawienia

w wyznaczonym terminie dodatkowych danych i dokumentów, które potwierdzają spełnienie

warunków transportu materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną.

5.

Dokumenty, o których mowa w ust. 3 i 4, mogą być składane w formie kopii.

6.

W wezwaniu do uzupełnienia wniosku Prezes Państwowej Agencji Atomistyki wskazuje termin

uzupełnienia braków. W przypadku niecierpiącym zwłoki treść wezwania może zostać ogłoszona

ustnie i utrwalona w aktach sprawy w formie adnotacji.

1.

Prezes Państwowej Agencji Atomistyki udziela zatwierdzenia, o którym mowa w art. 5

pkt 3, jeżeli zostały spełnione warunki określone w pkt 2.1.2 Załącznika 18 oraz w

Instrukcjach Technicznych oraz wymagania określone w art. 10 ust. 2-4.

2.

Prezes Państwowej Agencji Atomistyki udziela albo odmawia udzielenia zatwierdzenia,

o którym mowa w art. 5 pkt 3, w drodze decyzji administracyjnej.

3.

Prezes Państwowej Agencji Atomistyki cofa zatwierdzenie, o którym mowa w art. 5 pkt

3, w drodze decyzji administracyjnej, w przypadku stwierdzenia w protokole kontroli

transportu materiałów promieniotwórczych niezgodności poziomu 1 oraz w przypadku,

o którym mowa w art. 39 ust. 1.

4.

Decyzje, o których mowa w ust. 2 i 3, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

5.

W sprawach w przedmiocie zatwierdzenia, o którym mowa w art. 5 pkt 3, nie stosuje

się przepisu art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców.

1.

Transport materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną jest wykonywany przez operatora

lotniczego uprawnionego do wykonywania takiego transportu zgodnie z Załącznikiem 6

„Eksploatacja statków powietrznych” do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, sporządzonej w Chicago dnia 7 grudnia

1944 r., z wyłączeniem przypadków gdy materiały niebezpieczne

1)

nie podlegają przepisom Instrukcji Technicznych, zgodnie z Częścią 1 Instrukcji Technicznych,

lub

2)

mogą być wnoszone na pokład statku powietrznego przez pasażerów lub członków załogi

statku powietrznego albo znajdować się w bagażu, zgodnie z Częścią 8 Instrukcji Technicznych.

2.

Operator lotniczy uwzględnia w instrukcji operacyjnej lub w innych wydawanych przez

siebie instrukcjach informacje umożliwiające członkom załóg statków powietrznych,

innym jego pracownikom oraz jego podwykonawcom wykonywanie obowiązków związanych z

transportem materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną oraz przewozem materiałów

niebezpiecznych przez pasażerów i członków załogi statku powietrznego.

3.

Jeżeli obowiązki operatora lotniczego wynikające z przepisów Załącznika 18 są w części

realizowane przez podwykonawcę, jest on obowiązany do spełnienia wymagań określonych

w Części 7 Instrukcji Technicznych, dotyczących operatora lotniczego w zakresie prowadzonej

działalności.

Operator lotniczy, który posiada uprawnienia do transportu materiałów niebezpiecznych

drogą powietrzną, oraz operator lotniczy, który nie posiada takich uprawnień, są obowiązani

spełniać odpowiednie wymagania w zakresie szkoleń określone w Instrukcjach Technicznych.

1.

Operator lotniczy eksploatujący statki powietrzne, w których nie jest możliwe zapewnienie

miejsca w kabinie pasażerskiej dla bagażu podręcznego zawierającego materiały niebezpieczne

dozwolone do przewozu tylko w bagażu podręcznym wnoszonym na pokład statku powietrznego

przez pasażerów i członków załogi statku powietrznego zgodnie z Częścią 8 Instrukcji

Technicznych, opracowuje i wdraża procedurę zapewniającą, że materiały niebezpieczne

umieszczone w bagażu podręcznym nie będą przewożone w luku bagażowym.

2.

Procedura obejmuje co najmniej

1)

metody informowania pasażerów o konieczności zgłaszania materiałów niebezpiecznych,

w tym materiałów niebezpiecznych umieszczanych w bagażu;

2)

sposoby identyfikacji materiałów niebezpiecznych, w tym materiałów niebezpiecznych

umieszczanych w bagażu;

3)

metody postępowania z materiałami niebezpiecznymi, w tym materiałami niebezpiecznymi

umieszczonymi i zidentyfikowanymi w bagażu;

4)

zasady współpracy ze służbami lotniskowymi w zakresie postępowania z bagażem, w którym

zostały umieszczone materiały niebezpieczne.

3.

Operator lotniczy dołącza procedurę do instrukcji operacyjnej.

Przed nadaniem przesyłki do transportu drogą powietrzną nadawca jest obowiązany

1)

sprawdzić, czy materiały niebezpieczne nie są zabronione do transportu drogą powietrzną

w każdych okolicznościach, z uwzględnieniem Części 1, Rozdział 2 Instrukcji Technicznych;

2)

uzyskać zatwierdzenie, o którym mowa w art. 5 pkt 1 lub 3, jeżeli jest wymagane;

3)

sklasyfikować materiały niebezpieczne zgodnie z wymaganiami określonymi w Części 2

Instrukcji Technicznych;

4)

zapakować materiały niebezpieczne zgodnie z wymaganiami określonymi

a)

w Części 1, Rozdział 2, w Części 3 i 4 Instrukcji Technicznych oraz

b)

w Części 6 Instrukcji Technicznych, jeżeli mają zastosowanie do tych materiałów niebezpiecznych;

5)

oznakować przesyłkę w języku angielskim oraz w językach, które mogą być wymagane przez

państwo pochodzenia, i oznakować etykietami w odniesieniu do materiałów niebezpiecznych,

zgodnie z wymaganiami określonymi w Części 3 i 4, w Części 5, Rozdział 2 i 3 oraz

w Części 6, Rozdział 2 Instrukcji Technicznych;

6)

jeżeli co najmniej jedna przesyłka jest umieszczona w opakowaniu zbiorczym, zastosować

opakowanie zbiorcze zawierające wyłącznie przesyłki z materiałami niebezpiecznymi

dozwolonymi do transportu drogą powietrzną, zgodnie z wymaganiami określonymi w Części

5, Rozdział 1 Instrukcji Technicznych, oraz oznakować opakowanie zbiorcze w języku

angielskim oraz w językach, które mogą być wymagane przez państwo pochodzenia, i oznakować

etykietami zgodnie z wymaganiami określonymi w Części 5, Rozdział 2 Instrukcji Technicznych;

7)

wypełnić i podpisać dokument przewozowy dla materiału niebezpiecznego w języku angielskim

oraz w językach, które mogą być wymagane przez państwo pochodzenia, zgodnie z wymaganiami

określonymi w Części 5, Rozdział 4 Instrukcji Technicznych.

Nadawca, który wysyła materiał niebezpieczny z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

jest obowiązany ukończyć szkolenie z wynikiem pozytywnym na zasadach określonych w

art. 21 ust. 2 oraz spełniać odpowiednie dla nadawcy wymagania w zakresie szkoleń

określone w Instrukcjach Technicznych, a także pozostawać w wykazie nadawców.

1.

Kopię dokumentu potwierdzającego ukończenie szkolenia z wynikiem pozytywnym nadawca

przekazuje Prezesowi Urzędu w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania wraz ze zgłoszeniem

o wpis do wykazu nadawców.

2.

Zgłoszenie o wpis do wykazu nadawców zawiera: imię i nazwisko nadawcy, jego numer

telefonu i adres do doręczeń oraz adres elektroniczny. Do zgłoszenia nadawca dołącza

dowód uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 42 ust. 4. Nadawca może dołączyć także

zgodę na opublikowanie numeru telefonu i adresu elektronicznego.

3.

Kopia dokumentu potwierdzającego ukończenie szkolenia z wynikiem pozytywnym, zgłoszenie

o wpis do wykazu nadawców oraz zgoda, o której mowa w ust. 2 zdanie trzecie, mogą

być przesyłane w postaci elektronicznej.

1.

Jeżeli ostatni dzień okresu pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej kierowcy

będącego obywatelem Republiki Białorusi, wykonującego transport drogowy lub niezarobkowy

przewóz drogowy w rozumieniu odpowiednio art. 4 pkt 3 lub pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym na rzecz przewoźnika drogowego lub przedsiębiorcy, mających siedzibę na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie wizy krajowej, przypada w okresie od dnia

1 września 2022 r., okres pobytu na podstawie tej wizy oraz okres ważności tej wizy

ulegają przedłużeniu z mocy prawa do dnia 31 grudnia 2022 r.

2.

Wiza krajowa w okresie przedłużenia okresu pobytu oraz okresu ważności na podstawie

ust. 1 uprawnia do przekraczania granicy w ramach wykonywania międzynarodowego transportu

drogowego lub niezarobkowego międzynarodowego przewozu drogowego, o którym mowa odpowiednio

w art. 4 pkt 2 lub pkt 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.

3.

W dokumencie podróży kierowcy naklejkę wizową potwierdzającą przedłużenie wizy krajowej

umieszcza wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu tego kierowcy. Okres pobytu

na podstawie przedłużonej wizy krajowej wynikający ze wskazania w naklejce wizowej,

która potwierdza przedłużenie wizy krajowej, nie może przekraczać okresu pobytu przewidzianego

dla wizy krajowej.

4.

Jeżeli ostatni dzień okresu ważności zezwolenia na pobyt czasowy udzielonego obywatelowi

Republiki Białorusi, o którym mowa w ust. 1, przypada w okresie od dnia 1 września

2022 r., okres ważności tego zezwolenia ulega przedłużeniu z mocy prawa do dnia 31

grudnia 2022 r.

5.

Jeżeli termin do opuszczenia przez wskazanego w ust. 1 obywatela Republiki Białorusi

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 299 ust. 6 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2021 r. poz. 2354, z późn. zm., przypada w okresie od dnia 1 września 2022 r., ulega on przedłużeniu z mocy prawa

do dnia 24 sierpnia 2023 r. W okresie, na który termin został przedłużony, nie stosuje

się przepisów art. 99 ust. 1 pkt 9, art. 196 ust. 1 pkt 5 oraz art. 213 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia

12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.

6.

Jeżeli termin dobrowolnego powrotu, o którym mowa w art. 315 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, określony w decyzji wydanej wobec obywatela Republiki Białorusi, o którym mowa w

ust. 1, przypada od dnia 1 września 2022 r., ulega on przedłużeniu z mocy prawa do

dnia 24 sierpnia 2023 r. W okresie, na który termin został przedłużony, nie stosuje

się przepisów art. 99 ust. 1 pkt 8, art. 196 ust. 1 pkt 4 oraz art. 213 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia

12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.

7.

Jeżeli ostatni dzień okresu ważności

1)

kart pobytu,

2)

polskich dokumentów tożsamości cudzoziemca,

3)

dokumentów „zgoda na pobyt tolerowany”

- wydanych obywatelowi Republiki Białorusi, o którym mowa w ust. 1, przypada w okresie

od dnia 1 września 2022 r., ulega on przedłużeniu z mocy prawa do dnia 24 sierpnia

2023 r.

8.

Przedłużenie okresu ważności dokumentów, o których mowa w ust. 7, nie stanowi podstawy

do wydania lub wymiany tych dokumentów.

9.

Karta pobytu w okresie, na jaki uległ przedłużeniu okres jej ważności na podstawie

ust. 7, nie uprawnia do przekraczania granicy.

10.

Jeżeli ostatni dzień dopuszczalnego okresu pobytu obywatela Republiki Białorusi, o

którym mowa w ust. 1, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

1)

na podstawie wizy Schengen wydanej przez organ polski,

2)

na podstawie wizy wydanej przez inne państwo obszaru Schengen,

3)

na podstawie dokumentu pobytowego, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1030/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r.

ustanawiającego jednolity wzór dokumentów pobytowych dla obywateli państw trzecich

(Dz. Urz. UE L 157 z 15.06.2002, str. 1, z późn. zm.)

4)

w ramach ruchu bezwizowego

- przypada w okresie od dnia 1 września 2022 r., a pobyt ten rozpoczął się przed tym

dniem, jego pobyt na tym terytorium uznaje się za legalny do dnia 24 sierpnia 2023 r.

1.

Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego

do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art.

14, informacja o wpisach w ewidencji, o której mowa w art. 17, jest udzielana przez

Policję

1)

sądom;

2)

prokuratorom;

3)

marszałkom województwa - w stosunku do osób ubiegających się lub posiadających uprawnienia

egzaminatora;

4)

starostom - w stosunku do osób ubiegających się o uprawnienia instruktora nauki jazdy

lub je posiadających;

5)

strażom gminnym (miejskim) - w przypadkach uzasadnionych wykonywaniem czynności sprawdzających

w sprawach o naruszenie przepisów o bezpieczeństwie i porządku w ruchu drogowym;

6)

Żandarmerii Wojskowej;

7)

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;

8)

Agencji Wywiadu;

9)

Służbie Wywiadu Wojskowego;

10)

Straży Granicznej;

11)

Inspekcji Transportu Drogowego;

12)

Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu;

13)

innym podmiotom, którym nadano uprawnienia oskarżyciela publicznego w sprawach o naruszenia

przepisów o bezpieczeństwie i porządku w ruchu drogowym.

2.

Podmiotom, o których mowa w ust. 1, informacji udziela się wyłącznie na podstawie

wpisów ostatecznych.

3.

Informacji, o której mowa w ust. 1, udziela właściwy miejscowo organ Policji, z zastrzeżeniem

ust. 4.

4.

Na zapytania kierowane przez Inspekcję Transportu Drogowego, informacji, o której

mowa w ust. 1, udziela Policja z wykorzystaniem teletransmisji danych.

5.

Osoba zainteresowana ma prawo uzyskać od Policji ustną informację lub zaświadczenie

o wpisach w ewidencji ostatecznych i tymczasowych, dotyczących punktów odpowiadających

dokonanym przez siebie naruszeniom. Informacji udziela się lub zaświadczenie wydaje

się w każdej jednostce organizacyjnej Policji posiadającej odpowiednie możliwości

techniczne.

1.

Prezes Urzędu prowadzi wykaz nadawców.

2.

Wykaz nadawców zawiera: imię i nazwisko nadawcy, jego numer telefonu, adres elektroniczny

i numer w wykazie.

3.

Wykaz nadawców jest jawny i podlega publikacji na stronie internetowej Urzędu Lotnictwa

Cywilnego, z zastrzeżeniem że numer telefonu i adres elektroniczny nadawcy są publikowane

wyłącznie, gdy nadawca do zgłoszenia o wpis do wykazu nadawców dołączy zgodę, o której

mowa w art. 17 ust. 2 zdanie trzecie.

4.

Prezes Urzędu wpisuje nadawcę do wykazu nadawców na podstawie zgłoszenia o wpis do

wykazu nadawców i kopii dokumentu potwierdzającego ukończenie szkolenia z wynikiem

pozytywnym w terminie 14 dni od dnia ich otrzymania.

5.

Prezes Urzędu skreśla nadawcę z wykazu nadawców w terminie 14 dni od dnia upływu terminu

ważności szkolenia.

6.

Nadawca jest obowiązany zgłosić Prezesowi Urzędu zmianę danych opublikowanych w wykazie

nadawców w terminie 14 dni od dnia zaistnienia zmiany.

7.

Prezes Urzędu uwzględnia zmianę danych opublikowanych w wykazie nadawców w terminie

14 dni od dnia otrzymania zgłoszenia.

1.

Wyznaczony operator pocztowy monitoruje wprowadzanie materiałów niebezpiecznych do

poczty transportowanej drogą powietrzną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i

w tym celu posiada

1)

procedurę szkolenia personelu wyznaczonego operatora pocztowego na zasadach określonych

w art. 21 ust. 2;

2)

procedurę zgłaszania Prezesowi Urzędu wypadków, incydentów oraz zdarzeń, z uwzględnieniem

przepisów rozdziału 7;

3)

z uwzględnieniem procedur określonych w Światowej Konwencji Pocztowej (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1522) dokumenty określające

a)

sposób przekazywania klientom, w punktach przyjmowania przesyłek pocztowych, informacji

dotyczących ograniczeń transportu materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną,

b)

metody przedstawiania klientom masowym informacji dotyczących materiałów niebezpiecznych,

c)

sposób informowania w umowach o świadczenie usług pocztowych zawieranych z klientami

masowymi o zasadach dotyczących dopuszczenia do transportu w poczcie oraz transportu

drogą powietrzną materiałów niebezpiecznych,

d)

procedurę przyjmowania przez personel wyznaczonego operatora pocztowego materiałów

niebezpiecznych dopuszczonych do transportu drogą powietrzną zgodnie z Częścią 1,

Rozdział 2 Instrukcji Technicznych,

e)

procedurę zamieszczania na przesyłkach pocztowych zawierających materiały niebezpieczne

informacji na temat danych nadawcy i oznakowania tych przesyłek,

f)

sposób postępowania z przesyłkami pocztowymi zawierającymi materiały niebezpieczne

niezaakceptowanymi do transportu drogą powietrzną;

4)

procedurę na wypadek wystąpienia sytuacji awaryjnych rozumianych jako wypadek lub

incydent, z uwzględnieniem przepisów rozdziału 7;

5)

dokument określający sposób archiwizacji dokumentów dotyczących transportu drogą powietrzną

przesyłek pocztowych zawierających materiały niebezpieczne, w tym list kontrolnych

przyjmowania suchego lodu;

6)

procedury zapewniające, że są przestrzegane odstępstwa państw lub operatorów lotniczych

zawarte w Załączniku 3 do Instrukcji Technicznych;

7)

metody dostosowywania procedur do zmian wprowadzanych w Instrukcjach Technicznych.

2.

Procedury, sposoby oraz metody, o których mowa w ust. 1, podlegają zatwierdzeniu przez

Prezesa Urzędu.

3.

Zatwierdzenie procedur, sposobów oraz metod, o których mowa w ust. 1, jest udzielane

na wniosek wyznaczonego operatora pocztowego po przeprowadzeniu oceny formalnej wniosku

i oceny zgodności dołączonej do niego dokumentacji zgodnie z Częścią S-1, Rozdział

3 Suplementu do Instrukcji Technicznych oraz z Częścią 1, Rozdział 2 Instrukcji Technicznych.

4.

Wniosek zawiera: firmę wyznaczonego operatora pocztowego, jego siedzibę i adres.

5.

Do wniosku dołącza się procedury, sposoby oraz metody, o których mowa w ust. 1, oraz

dowód uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 42 ust. 5.

6.

Wniosek i procedury, sposoby oraz metody, o których mowa w ust. 1, mogą być przesyłane

w postaci elektronicznej.

7.

Prezes Urzędu udziela albo odmawia udzielenia zatwierdzenia procedur, sposobów oraz

metod, o których mowa w ust. 1, w drodze decyzji administracyjnej.

8.

Wyznaczony operator pocztowy umieszcza w widocznych miejscach w punktach przyjmowania

przesyłek pocztowych informacje pisemne lub graficzne dotyczące ograniczeń transportu

materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną.

Wyznaczony operator pocztowy, który do poczty transportowanej drogą powietrzną nie

wprowadza materiałów niebezpiecznych, jest obowiązany przeszkolić personel w zakresie

określonym w Instrukcjach Technicznych.

1.

Osoba, która bierze udział w transporcie materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną,

jest obowiązana odbyć szkolenie z zakresu bezpiecznego transportu materiałów niebezpiecznych

drogą powietrzną, w tym szkolenie odnawiające, zgodnie z zakresem określonym w Instrukcjach

Technicznych.

2.

Szkolenie jest ważne przez 24 miesiące, licząc od ostatniego dnia miesiąca, w którym

szkolenie zostało ukończone, i jest prowadzone zgodnie z następującymi zasadami

1)

jest przeprowadzane przez instruktora;

2)

zakres szkolenia jest

a)

ujęty w ramowym programie szkolenia, który w przypadku szkolenia personelu operatora

lotniczego jest zgodny z programem szkolenia danego operatora zatwierdzonym przez

Prezesa Urzędu zgodnie z ORO.GEN.110 rozporządzenia nr 965/2012/UE,

b)

zgodny z zakresem zatwierdzenia udzielonego instruktorowi przez Prezesa Urzędu, zgodnie

z art. 23 ust. 2;

3)

jest zrealizowane i ukończone z wynikiem pozytywnym przez osobę szkoloną przed rozpoczęciem

wykonywania przez nią obowiązków;

4)

jest odpowiednie do zakresu obowiązków wykonywanych przez osobę szkoloną, zgodnie

z tematyką kursów szkoleniowych określoną w Instrukcjach Technicznych, i obejmuje

co najmniej

a)

szkolenie ogólne - które zapoznaje osobę szkoloną z zagadnieniem transportu materiałów

niebezpiecznych drogą powietrzną, w tym z postanowieniami Załącznika 18,

b)

szkolenie specjalistyczne dla poszczególnych stanowisk - które dostarcza szczegółową

wiedzę w zakresie wymagań obowiązujących osobę szkoloną na stanowisku, za które jest

odpowiedzialna,

c)

szkolenie w zakresie bezpieczeństwa - które dostarcza wiedzę w zakresie zagrożeń stwarzanych

przez materiały niebezpieczne, bezpiecznej ich obsługi oraz metod postępowania w sytuacjach

awaryjnych;

5)

kończy się egzaminem przeprowadzonym przez instruktora.

3.

Szkolenie odnawiające jest przeprowadzane w celu zapewnienia możliwości uzyskania

przez osobę szkoloną aktualnej wiedzy i odbywa się w okresie ważności poprzedniego

szkolenia. Jeżeli szkolenie odnawiające zostanie ukończone w okresie ostatnich 3 miesięcy

ważności poprzedniego szkolenia, to 24-miesięczny okres ważności szkolenia odnawiającego

jest liczony od ostatniego dnia miesiąca, w którym upływa termin ważności poprzedniego

szkolenia.

4.

Egzamin przeprowadza się w formie pisemnego testu sprawdzającego wiedzę teoretyczną

nabytą w trakcie szkolenia.

5.

Zakres egzaminu odpowiada zakresowi programu szkolenia.

6.

Egzamin uznaje się za zaliczony, jeżeli osoba egzaminowana uzyskała z testu nie mniej

niż 75% możliwych do uzyskania punktów za udzielenie prawidłowych odpowiedzi.

7.

Instruktor sporządza protokół szkolenia, który zawiera

1)

imię i nazwisko osoby szkolonej;

2)

datę i miejsce przeprowadzenia szkolenia;

3)

datę ukończenia poprzedniego szkolenia - w przypadku gdy protokół dotyczy szkolenia

odnawiającego;

4)

zakres programu szkolenia określony zgodnie z Instrukcjami Technicznymi;

5)

opis lub kopię materiału wykorzystywanego podczas szkolenia;

6)

informację o wyniku egzaminu;

7)

firmę i adres podmiotu, na którego rzecz przeprowadzono szkolenie;

8)

imię, nazwisko i podpis instruktora oraz jego numer w wykazie instruktorów.

8.

Protokół jest przechowywany przez instruktora przez okres 3 lat od dnia jego sporządzenia

i jest udostępniany na żądanie podmiotowi, o którym mowa w ust. 7 pkt 7, oraz Prezesowi

Urzędu.

9.

Instruktor wydaje osobie szkolonej dokument potwierdzający ukończenie szkolenia zawierający

imię i nazwisko osoby szkolonej oraz instruktora, datę i miejsce przeprowadzenia szkolenia,

zakres programu szkolenia określony zgodnie z Instrukcjami Technicznymi oraz informację

o wyniku egzaminu.

1.

Do prowadzenia szkolenia, o którym mowa w art. 21 ust. 1, jest uprawniona osoba, której

Prezes Urzędu udzielił zatwierdzenia spełnienia wymagań do prowadzenia szkoleń z zakresu

bezpiecznego transportu materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną.

2.

Zatwierdzenie jest udzielane na wniosek.

3.

Wniosek zawiera: imię i nazwisko wnioskodawcy, jego adres zamieszkania, numer telefonu,

adres do doręczeń oraz adres elektroniczny.

4.

Do wniosku dołącza się

1)

dokument potwierdzający, że wnioskodawca ukończył z wynikiem pozytywnym szkolenie

zgodne z wymaganiami Instrukcji Technicznych;

2)

dokumenty potwierdzające

a)

co najmniej trzyletnie doświadczenie wnioskodawcy w pracy związanej z transportem

materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną - w przypadku wnioskodawcy ubiegającego

się o zatwierdzenie spełnienia wymagań do prowadzenia szkolenia personelu operatora

lotniczego i agentów obsługi naziemnej, akceptujących materiały niebezpieczne,

b)

co najmniej roczne doświadczenie wnioskodawcy w pracy związanej z transportem materiałów

niebezpiecznych drogą powietrzną - w pozostałych przypadkach;

3)

dokumenty potwierdzające umiejętności wnioskodawcy w przekazywaniu wiedzy, w szczególności

certyfikaty lub inne dokumenty potwierdzające posiadanie umiejętności szkoleniowych

w praktyce;

4)

ramowy program szkolenia obejmujący co najmniej

a)

zakres szkolenia,

b)

opis środków, metod i materiałów, przy pomocy których będzie przeprowadzane szkolenie,

c)

zasady przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w art. 21 ust. 2 pkt 5, wraz z przykładowymi

arkuszami egzaminacyjnymi,

d)

kryteria pozytywnego ukończenia szkolenia;

5)

dowód uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 42 ust. 6.

5.

Do wniosku można dołączyć zgodę na opublikowanie numeru telefonu i adresu elektronicznego.

6.

Dokumenty, o których mowa w ust. 4, mogą być składane w formie kopii.

7.

Wniosek i dokumenty, o których mowa w ust. 4, oraz zgoda, o której mowa w ust. 5,

mogą być przesyłane w postaci elektronicznej.

1.

Prezes Urzędu udziela zatwierdzenia, o którym mowa w art. 22 ust. 1, na okres ważności

szkolenia wynikający z dokumentu, o którym mowa w art. 22 ust. 4 pkt 1, po pozytywnej

weryfikacji dokumentów, o których mowa w art. 22 ust. 2 i 4.

2.

Prezes Urzędu, udzielając zatwierdzenia określa zakres szkolenia, które może prowadzić

instruktor, w odniesieniu do kategorii osób szkolonych, oraz metody prowadzenia szkolenia.

3.

Przepis art. 64 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się.

4.

Prezes Urzędu odmawia udzielenia zatwierdzenia w przypadku negatywnej weryfikacji

dokumentów, o których mowa w art. 22 ust. 2 i 4.

5.

Zatwierdzenie, o którym mowa w art. 22 ust. 1, albo odmowę udzielenia zatwierdzenia

sporządza się w formie pisemnej.

6.

Zatwierdzenie, o którym mowa w art. 22 ust. 1, albo odmowę udzielenia zatwierdzenia

doręcza się w postaci papierowej albo za pomocą telefaksu, a w przypadku gdy wnioskodawca

wskaże taki adres do doręczeń - na adres elektroniczny.

1.

Prezes Urzędu prowadzi wykaz instruktorów.

2.

Wykaz instruktorów zawiera: imię i nazwisko instruktora, jego numer telefonu, adres

elektroniczny, numer w wykazie, termin ważności posiadanych uprawnień oraz zakres

szkolenia, które może prowadzić instruktor, określony zgodnie z art. 23 ust. 2.

3.

Wykaz instruktorów jest jawny i podlega publikacji na stronie internetowej Urzędu

Lotnictwa Cywilnego, z zastrzeżeniem że numer telefonu i adres elektroniczny instruktora

są publikowane wyłącznie, gdy instruktor do wniosku, o którym mowa w art. 22 ust.

2, dołączy zgodę, o której mowa w art. 22 ust. 5.

4.

Prezes Urzędu wpisuje instruktora do wykazu instruktorów z chwilą udzielenia zatwierdzenia,

o którym mowa w art. 22 ust. 1.

5.

Instruktor jest obowiązany zgłosić Prezesowi Urzędu zmianę danych opublikowanych w

wykazie instruktorów w terminie 14 dni od dnia zaistnienia zmiany.

6.

Prezes Urzędu uwzględnia zmianę danych opublikowanych w wykazie instruktorów w terminie

14 dni od dnia otrzymania zgłoszenia.

1.

Instruktor jest obowiązany dostarczyć Prezesowi Urzędu dokument potwierdzający ukończenie

z wynikiem pozytywnym szkolenia odnawiającego przed upływem terminu ważności poprzedniego

szkolenia.

2.

Niedostarczenie Prezesowi Urzędu dokumentu potwierdzającego ukończenie z wynikiem

pozytywnym szkolenia odnawiającego w terminie, o którym mowa w ust. 1, skutkuje skreśleniem

instruktora z wykazu instruktorów w terminie 7 dni od dnia upływu tego terminu.

1.

W przypadku zmiany Instrukcji Technicznych instruktor jest obowiązany dostosować ramowy

program szkolenia, o którym mowa w art. 22 ust. 4 pkt 4, do tej zmiany oraz dostarczyć

go Prezesowi Urzędu przed dniem rozpoczęcia kolejnego szkolenia.

2.

Niedostosowanie ramowego programu szkolenia do zmiany Instrukcji Technicznych i niedostarczenie

go Prezesowi Urzędu przed dniem rozpoczęcia kolejnego szkolenia skutkuje utratą ważności

zatwierdzenia, o którym mowa w art. 22 ust. 1, oraz skreśleniem instruktora z wykazu

instruktorów.

1.

Instruktor jest obowiązany do prowadzenia działalności szkoleniowej zgodnie z udzielonym

zatwierdzeniem, o którym mowa w art. 22 ust. 1, pod rygorem skreślenia z wykazu instruktorów.

2.

Prezes Urzędu skreśla instruktora z wykazu instruktorów w przypadku prowadzenia działalności

szkoleniowej niezgodnie z udzielonym zatwierdzeniem.

Instruktor może przeprowadzić szkolenie odnawiające w postaci elektronicznej, z wyłączeniem

szkolenia personelu operatora lotniczego i agentów obsługi naziemnej, akceptujących

materiały niebezpieczne oraz personelu wyznaczonego operatora pocztowego akceptującego

przesyłki pocztowe zawierające materiały niebezpieczne.

1.

Operator lotniczy, któremu Prezes Urzędu wydał certyfikat przewoźnika lotniczego (AOC),

oraz jego podwykonawcy zgłaszają w ramach systemu zgłaszania zdarzeń każdy wypadek,

incydent oraz zdarzenie, niezależnie od miejsca ich wystąpienia.

2.

Operator lotniczy inny niż określony w ust. 1 zgłasza w ramach systemu zgłaszania

zdarzeń każdy wypadek, incydent oraz zdarzenie, które miały miejsce na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Operator lotniczy inny niż określony w ust. 1 zgłasza w ramach systemu zgłaszania

zdarzeń zdarzenie dotyczące transportu materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną

lub przewozu materiałów niebezpiecznych przez pasażerów lub członków załogi statku

powietrznego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako państwa pochodzenia, polegające

na ujawnieniu przypadków niezgodności z przepisami Części 7 Instrukcji Technicznych

oraz ustawy dotyczących

1)

akceptacji, przechowywania i załadunku materiałów niebezpiecznych;

2)

przekazywania informacji o materiałach niebezpiecznych dowódcy statku powietrznego;

3)

wnoszenia na pokład statku powietrznego materiałów niebezpiecznych przez pasażerów

lub członków załogi statku powietrznego.

4.

Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1-3, zawiera

1)

datę wypadku, incydentu lub zdarzenia;

2)

trasę, datę i numer lotu;

3)

opis materiałów niebezpiecznych oraz numer referencyjny lotniczego listu przewozowego

albo przywieszki bagażowej i biletu;

4)

numer identyfikacyjny Narodów Zjednoczonych (numer UN) materiału niebezpiecznego i

prawidłową nazwę przewozową materiału niebezpiecznego zgodną z Instrukcjami Technicznymi;

5)

klasę i podklasę oraz dodatkowe ryzyka materiału niebezpiecznego;

6)

typ opakowania i oznakowanie specyfikacyjne opakowania;

7)

ilość materiałów niebezpiecznych;

8)

firmę i adres podmiotu nadającego przesyłkę, a w przypadku osoby fizycznej nieprowadzącej

działalności gospodarczej - imię i nazwisko oraz adres zamieszkania;

9)

inne dane istotne do przeprowadzenia analizy wypadku, incydentu lub zdarzenia;

10)

przypuszczalną przyczynę wypadku, incydentu lub zdarzenia;

11)

podjęte działania;

12)

inne podjęte czynności sprawozdawcze;

13)

imię i nazwisko, stanowisko i numer telefonu osoby sporządzającej zgłoszenie oraz

adres podmiotu, w imieniu którego zgłoszenie jest dokonywane.

5.

Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1-3, dołącza się kopie dokumentów dotyczących

sprawy oraz posiadaną dokumentację fotograficzną.

6.

Podmiot inny niż operator lotniczy, zaangażowany w transport materiałów niebezpiecznych

drogą powietrzną, który pozyskał informacje o wypadku, incydencie lub zdarzeniu, zgłasza

ten fakt w ramach systemu zgłaszania zdarzeń. Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

7.

W przypadku gdy zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1-3 albo 6, dotyczy wypadku z materiałami

promieniotwórczymi, incydentu z materiałami promieniotwórczymi albo zdarzenia z materiałami

promieniotwórczymi, kopię zgłoszenia podmiot, o którym mowa odpowiednio w ust. 1-3

albo 6, przesyła Prezesowi Państwowej Agencji Atomistyki.

8.

W przypadku gdy zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1-3 albo 6, dotyczy wypadku, incydentu

albo zdarzenia, które miało miejsce na terenie lotniczego przejścia granicznego, kopię

zgłoszenia podmiot, o którym mowa odpowiednio w ust. 1-3 albo 6, przesyła właściwemu

miejscowo komendantowi placówki Straży Granicznej.

Wypadki, incydenty oraz zdarzenia podlegają zgłoszeniu niezwłocznie, jednak nie później

niż w terminie 72 godzin od momentu ich ujawnienia.

W przypadku otrzymania zgłoszenia, o którym mowa w art. 29 ust. 1-3 albo 6, Prezes

Urzędu podejmuje działania mające na celu zapobieżenie powtarzalności wypadków, incydentów

lub zdarzeń, w szczególności przez

1)

sporządzenie raportu dotyczącego wypadku, incydentu albo zdarzenia;

2)

przesłanie raportu, o którym mowa w pkt 1, do

a)

państwa, w którym miał miejsce wypadek, incydent albo zdarzenie,

b)

państwa pochodzenia,

c)

państwa rejestracji statku powietrznego,

d)

państwa operatora lotniczego,

e)

innego państwa, które przekazało istotne informacje.

Jeżeli wypadek wypełnia znamiona incydentu albo wypadku lotniczego w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 996/2010 z dnia 20 października

2010 r. w sprawie badania wypadków i incydentów w lotnictwie cywilnym oraz zapobiegania

im oraz uchylającego dyrektywę 94/56/WE

(Dz. Urz. UE L 295 z 12.11.2010, str. 35, z późn. zm.)

1.

Operator lotniczy oraz podwykonawca zaangażowani w transport drogą powietrzną materiałów

niebezpiecznych wysokiego ryzyka opracowują plan ochrony materiałów niebezpiecznych

wysokiego ryzyka.

2.

Plan ochrony materiałów niebezpiecznych wysokiego ryzyka spełnia wymagania określone

w Instrukcjach Technicznych dla takiego planu.

3.

Podmiot, o którym mowa w ust. 1, dokonuje co roku analizy aktualności danych zawartych

w planie ochrony materiałów niebezpiecznych wysokiego ryzyka i w razie potrzeby aktualizuje

te dane.

4.

Jeżeli podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany zgodnie z przepisami wydanymi

na podstawie art. 187 ustawy - Prawo lotnicze do opracowania programu ochrony, plan ochrony materiałów niebezpiecznych wysokiego

ryzyka stanowi załącznik do tego programu.

1.

Nadzór nad przestrzeganiem przepisów ustawy sprawuje Prezes Urzędu.

2.

W ramach sprawowanego nadzoru Prezes Urzędu może przeprowadzać kontrole, w tym na

lotniskach cywilnych i lotniskach wojskowych, w stosunku do operatorów lotniczych,

podwykonawców, nadawców, wyznaczonych operatorów pocztowych, instruktorów i zarządzających

lotniskami.

3.

Kontrole mogą być

1)

planowane albo nieplanowane;

2)

zapowiedziane albo niezapowiedziane.

4.

Kontrola planowana jest ujmowana w planie kontroli stanowiącym realizację cyklu planowanych

działań nadzorczych w ujęciu rocznym, sporządzanym i zatwierdzanym przez Prezesa Urzędu

w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku, którego ten plan dotyczy. W planie kontroli

jest wskazywany co najmniej zakres kontroli.

5.

W przypadku kontroli zapowiedzianych podmiot kontrolowany może się wypowiedzieć w

sprawie terminu kontroli.

1.

Kontrole, o których mowa w art. 34 ust. 2, przeprowadzają upoważnieni przez Prezesa

Urzędu pracownicy Urzędu Lotnictwa Cywilnego oraz inne osoby upoważnione przez Prezesa

Urzędu.

2.

Czynności kontrolne przeprowadza się po doręczeniu podmiotowi kontrolowanemu upoważnienia

do przeprowadzenia kontroli wydanego przez Prezesa Urzędu oraz okazaniu w celu ustalenia

tożsamości

1)

legitymacji służbowej - w przypadku pracownika Urzędu Lotnictwa Cywilnego;

2)

dowodu tożsamości - w przypadku innych osób.

3.

Kontrola jest przeprowadzana przez jedną osobę albo zespół kontrolujący.

4.

Przy przeprowadzaniu kontroli transportu materiałów promieniotwórczych osoby, o których

mowa w ust. 1, współdziałają w niezbędnym zakresie z organami dozoru jądrowego.

1.

Kontrole, o których mowa w art. 34 ust. 2, polegają na sprawdzeniu

1)

zgodności wykonywanego transportu materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną z wymaganiami

określonymi w Załączniku 18, Instrukcjach Technicznych i ustawie;

2)

stanu przesyłki przygotowanej do transportu drogą powietrzną;

3)

przeszkolenia osób wykonujących transport materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną

oraz czynności związane z tym transportem;

4)

dokumentów wymaganych przy transporcie materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną;

5)

sposobu przeprowadzania szkolenia osób wykonujących transport materiałów niebezpiecznych

drogą powietrzną oraz czynności związane z tym transportem, a także dokumentacji związanej

z prowadzeniem szkolenia;

6)

sposobu przygotowania materiałów niebezpiecznych do transportu drogą powietrzną.

2.

Kontrole mogą obejmować wybrane elementy wskazane w ust. 1.

3.

Osoby, o których mowa w art. 35 ust. 1, mają prawo wstępu do siedziby podmiotu kontrolowanego

lub podmiotu działającego w jego imieniu, do miejsc składowania przesyłek i do środków

transportu, którymi przesyłki są transportowane, oraz prawo dostępu do dokumentów

niezbędnych do przeprowadzenia kontroli i do sporządzania ich kopii.

4.

Po przeprowadzeniu kontroli osoba, o której mowa w art. 35 ust. 3, albo przewodniczący

zespołu kontrolującego sporządza protokół kontroli w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach

- po jednym dla podmiotu kontrolowanego i Prezesa Urzędu. W przypadku kontroli transportu

materiałów promieniotwórczych kopię protokołu przesyła się Prezesowi Państwowej Agencji

Atomistyki.

5.

Protokół kontroli nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. z 2022 r. poz. 902).

6.

Do protokołu kontroli stosuje się przepisy wydane na podstawie art. 30 ustawy - Prawo lotnicze, w zakresie elementów protokołu.

7.

Protokół kontroli podpisuje kierownik podmiotu kontrolowanego lub osoba przez niego

upoważniona albo kontrolowana osoba fizyczna. W przypadku odmowy podpisania protokołu

kontroli osoba, o której mowa w art. 35 ust. 3, albo przewodniczący zespołu kontrolującego

umieszcza informację o tym fakcie w protokole kontroli.

8.

Protokół kontroli doręcza się w postaci papierowej albo za pomocą telefaksu, a w przypadku

gdy podmiot kontrolowany wskaże adres elektroniczny - na ten adres.

9.

Kierownik podmiotu kontrolowanego lub osoba przez niego upoważniona albo kontrolowana

osoba fizyczna może zgłosić uwagi do treści protokołu kontroli bezpośrednio w protokole

kontroli lub w odrębnym piśmie złożonym do Prezesa Urzędu w terminie 7 dni od dnia

otrzymania protokołu kontroli.

10.

Prezes Urzędu, w terminie 14 dni od dnia zgłoszenia uwag do treści protokołu kontroli,

informuje w formie pisemnej podmiot kontrolowany o uwzględnieniu lub odrzuceniu uwag,

wraz z podaniem uzasadnienia.

11.

W przypadku niezgłoszenia uwag do treści protokołu kontroli w terminie, o którym mowa

w ust. 9, przyjmuje się, że podmiot kontrolowany nie kwestionuje treści protokołu

kontroli, a w szczególności ustaleń kontroli.

12.

W przypadku stwierdzenia w protokole kontroli niezgodności poziomu 2 podmiot kontrolowany

jest obowiązany podjąć działania naprawcze w terminie wyznaczonym przez Prezesa Urzędu

w protokole kontroli oraz jest obowiązany w formie pisemnej powiadomić Prezesa Urzędu

o usunięciu niezgodności.

1.

W przypadku stwierdzenia niezgodności, w celu realizacji działań naprawczych, Prezes

Urzędu może zobowiązać podmiot kontrolowany do opracowania w wyznaczonym terminie

programu naprawczego i do jego zrealizowania.

2.

Program naprawczy zawiera w szczególności informacje dotyczące

1)

przyczyn powstania niezgodności;

2)

proponowanych działań naprawczych;

3)

osoby odpowiedzialnej za realizację i sprawdzenie realizacji działań naprawczych;

4)

terminów realizacji poszczególnych działań naprawczych;

5)

sposobu udokumentowania realizacji działań naprawczych;

6)

sposobu sprawdzenia skutecznego i trwałego wyeliminowania przyczyn powstania niezgodności;

7)

zatwierdzenia programu naprawczego przez osobę upoważnioną przez podmiot kontrolowany.

3.

Podmiot kontrolowany przedstawia program naprawczy do zatwierdzenia Prezesowi Urzędu

w terminie, o którym mowa w ust. 1.

4.

Prezes Urzędu ocenia przedstawiony do zatwierdzenia program naprawczy i jeżeli nie

jest on możliwy do zatwierdzenia, wskazuje podmiotowi kontrolowanemu uchybienia, których

usunięcie umożliwi jego zatwierdzenie.

5.

W przypadku gdy podmiot kontrolowany nie usunął uchybień, o których mowa w ust. 4,

Prezes Urzędu odmawia zatwierdzenia programu naprawczego.

6.

Na odmowę zatwierdzenia programu naprawczego nie służy środek zaskarżenia.

7.

Podmiot kontrolowany, po zrealizowaniu programu naprawczego, przekazuje Prezesowi

Urzędu dowody realizacji działań naprawczych.

Prezes Urzędu, na wniosek podmiotu kontrolowanego, może wyrazić zgodę na zmianę terminów

określonych w programie naprawczym albo w protokole kontroli, jeżeli zmiana nie wpłynie

na bezpieczeństwo operacji lotniczych.

1.

Nieprzedstawienie możliwego do zatwierdzenia przez Prezesa Urzędu programu naprawczego

albo niezrealizowanie działań naprawczych określonych w programie naprawczym albo

w protokole kontroli we wskazanym terminie powoduje podniesienie statusu niezgodności

do wyższego poziomu niezgodności.

2.

O podniesieniu statusu niezgodności do wyższego poziomu niezgodności Prezes Urzędu

zawiadamia w formie pisemnej podmiot kontrolowany, a w przypadku gdy niezgodność dotyczy

transportu materiałów promieniotwórczych - również Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki.

Wystąpienie z żądaniem, o którym mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia

27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych

osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy

95/46/WE

(Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.)

Do kontroli niezapowiedzianych działalności gospodarczej związanej z transportem materiałów

niebezpiecznych drogą powietrzną w zakresie objętym kontrolą przemieszczających się

środków transportu, osób z nich korzystających oraz towarów nimi przewożonych nie

stosuje się przepisów art. 48-51, art. 54, art. 55 i art. 57 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców.

1.

Opłacie podlegają czynności urzędowe wykonywane przez Prezesa Urzędu w związku z

1)

udzieleniem zatwierdzenia, o którym mowa w art. 5 pkt 1;

2)

udzieleniem odstępstwa, o którym mowa w art. 5 pkt 2;

3)

wpisem do wykazu nadawców, o którym mowa w art. 18 ust. 1;

4)

udzieleniem zatwierdzenia, o którym mowa w art. 19 ust. 2;

5)

udzieleniem zatwierdzenia, o którym mowa w art. 22 ust. 1.

2.

Wysokość opłaty za czynności urzędowe wykonywane przez Prezesa Urzędu w związku z

udzieleniem zatwierdzenia, o którym mowa w art. 5 pkt 1, w przypadku zatwierdzenia

na

1)

czas nieokreślony - wynosi 60 000 zł;

2)

okres 30 dni - wynosi 6000 zł.

3.

Wysokość opłaty za czynności urzędowe wykonywane przez Prezesa Urzędu w związku z

udzieleniem odstępstwa, o którym mowa w art. 5 pkt 2 - wynosi 6000 zł dla każdego

planowanego lotu.

4.

Wysokość opłaty za czynności urzędowe wykonywane przez Prezesa Urzędu w związku z

wpisem do wykazu nadawców, o którym mowa w art. 18 ust. 1 - wynosi 350 zł.

5.

Wysokość opłaty za czynności urzędowe wykonywane przez Prezesa Urzędu w związku z

udzieleniem zatwierdzenia, o którym mowa w art. 19 ust. 2 - wynosi każdorazowo 1200

zł.

6.

Wysokość opłaty za czynności urzędowe wykonywane przez Prezesa Urzędu w związku z

udzieleniem zatwierdzenia, o którym mowa w art. 22 ust. 1 - wynosi każdorazowo 600

zł.

7.

Nie pobiera się opłat za czynności urzędowe wykonywane przez Prezesa Urzędu w związku

z udzieleniem odstępstwa, o którym mowa w art. 5 pkt 2, w przypadku lotów związanych

z pomocą humanitarną, ratowaniem życia i zdrowia oraz pomocą w związku z wystąpieniem

klęski żywiołowej, a także lotów realizowanych na potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej.

1.

Opłacie podlegają czynności urzędowe wykonywane przez Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki

w związku z udzieleniem zatwierdzenia, o którym mowa w art. 5 pkt 3.

2.

Wysokość opłaty za czynności urzędowe wykonywane przez Prezesa Państwowej Agencji

Atomistyki w związku z udzieleniem zatwierdzenia, o którym mowa w art. 5 pkt 3, w

przypadku zatwierdzenia na

1)

czas nieokreślony - wynosi 60 000 zł;

2)

okres 30 dni - wynosi 6000 zł.

1.

Opłatę uiszcza się bez względu na wynik czynności urzędowej.

2.

Nieuiszczenie opłaty skutkuje pozostawieniem sprawy bez rozpoznania.

3.

Opłata pobrana nienależnie lub w wysokości wyższej od należnej podlega zwrotowi na

wniosek. W przypadku pobrania opłaty wyższej od należnej zwrotowi podlega kwota pobrana

nienależnie.

4.

Nie jest opłatą pobraną nienależnie opłata wniesiona za czynność urzędową polegającą

na wydaniu dokumentu, jeżeli strona nie przyjęła prawidłowo sporządzonego dokumentu.

W przypadku nieprzyjęcia prawidłowo sporządzonego dokumentu opłata nie podlega zwrotowi.

1.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do opłat stosuje się przepisy art. 60-62, art. 64 i art. 67 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1634 i 1692).

2.

Należności z tytułu opłat stanowią dochód budżetu państwa.

1.

Kto narusza obowiązki wynikające z przepisów ustawy, Załącznika 18 lub Instrukcji

Technicznych, podlega karze pieniężnej.

2.

Wykaz naruszeń obowiązków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokość kar pieniężnych

za poszczególne naruszenia określa załącznik do ustawy.

3.

W przypadku naruszenia więcej niż jednego obowiązku, w którym naruszenie zagrożone

karą wyższą wyczerpuje znamiona naruszenia zagrożonego karą niższą, nakłada się karę

wyższą.

Kary pieniężne nakłada Prezes Urzędu w drodze decyzji administracyjnej.

1.

Prezes Urzędu, w drodze decyzji administracyjnej, odstępuje raz w roku kalendarzowym

od nałożenia kary pieniężnej w stosunku do podmiotu, który zgłosi wypadek, incydent

lub zdarzenie, które zostały spowodowane przez wykazane przez ten podmiot jego nieumyślne

działanie i są związane z niezastosowaniem się do wymagań określonych w art. 29 i

art. 30, na wniosek tego podmiotu.

2.

Podmiot, o którym mowa w ust. 1, może złożyć Prezesowi Urzędu wniosek o odstąpienie

od nałożenia kary pieniężnej łącznie ze zgłoszeniem wypadku, incydentu lub zdarzenia.

3.

Prezes Urzędu niezwłocznie po otrzymaniu wniosku o odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej

określa w formie pisemnej zakres informacji lub dowodów potwierdzających nieumyślne

działanie, jakie należy przedstawić w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia złożenia

wniosku.

4.

Nieprzedstawienie informacji i dowodów, o których mowa w ust. 3, w wyznaczonym terminie

skutkuje nieuwzględnieniem wniosku o odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej.

Środki finansowe pochodzące z kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

W ustawie z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1235) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Przepisów prawa lotniczego nie stosuje się do lotnictwa państwowego, z wyjątkiem przepisów art. 1 ust. 6, art.

2-9, art. 14, art. 17 ust. 17, ust. 22 pkt 2 i ust. 23, art. 33, art. 35 ust. 2, art.

43, art. 44, art. 59a ust. 6, art. 60, art. 66 ust. 1a-1d i 3, art. 66a, art. 66b,

art. 68 ust. 2, 2e i 2f, art. 69 ust. 1-3, art. 74-76, art. 82 ust. 1 pkt 6-8, ust.

1a, 1b i 3-8, art. 87, art. 87

”

;

2)

w art. 21 w ust. 2

a)

we wprowadzeniu do wyliczenia po wyrazach „w ustawie” dodaje się wyrazy „i w ustawie z dnia 5 sierpnia 2022 r. o transporcie materiałów niebezpiecznych drogą

powietrzną (Dz. U. poz. 1715)”,

b)

w pkt 2 i 27 wyrazy „w niniejszej ustawie” zastępuje się wyrazami „w ustawie i w ustawie z dnia 5 sierpnia 2022 r. o transporcie materiałów niebezpiecznych

drogą powietrzną”;

3)

w art. 21a

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wnioski o dokonanie czynności, o których mowa w art. 145a ust. 1, art. 191 ust. 5

i art. 193 ust. 1 i 2, przedstawiane Prezesowi Urzędu dokumenty, o których mowa w

art. 201a ust. 1 i 2, a także zawiadomienie Prezesa Urzędu, o którym mowa w art. 196b

ust. 1, mogą być składane w języku angielskim.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Wnioski o dokonanie czynności, o których mowa w art. 193 ust. 1 i 2, dokumenty, o

których mowa w art. 201a ust. 1 i 2, a także zawiadomienie Prezesa Urzędu, o którym

mowa w art. 196b ust. 1, mogą być kopiami.

”

,

c)

w ust. 5 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

określone w przepisach wydanych na podstawie art. 202

”

;

4)

w art. 21b w ust. 1 i 3 oraz w art. 75 w ust. 6 wyrazy „w ustawie” zastępuje się wyrazami „w ustawie i w ustawie z dnia 5 sierpnia 2022 r. o transporcie materiałów niebezpiecznych

drogą powietrzną”;

5)

w art. 119a w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

art. 144, art. 145a ust. 1, art. 149, art. 193 ust. 1, art. 209 ust. 1, 2, 3 i 4,

”

;

6)

uchyla się art. 153a i art. 153b;

7)

w załączniku nr 5 do ustawy uchyla się ust. 3-5;

8)

w załączniku nr 6 do ustawy w tabeli nr 1 w części III w podczęści 3.13 uchyla się

ust. 3.

W ustawie z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych

innych ustaw

(Dz. U. poz. 2328 oraz z 2022 r. poz. 1002) po art. 17a dodaje się art. 17b w brzmieniu

„

Art. 17b.

1.

Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego

do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art.

14, informacja o wpisach w ewidencji, o której mowa w art. 17, jest udzielana przez

Policję

1)

sądom;

2)

prokuratorom;

3)

marszałkom województwa - w stosunku do osób ubiegających się lub posiadających uprawnienia

egzaminatora;

4)

starostom - w stosunku do osób ubiegających się o uprawnienia instruktora nauki jazdy

lub je posiadających;

5)

strażom gminnym (miejskim) - w przypadkach uzasadnionych wykonywaniem czynności sprawdzających

w sprawach o naruszenie przepisów o bezpieczeństwie i porządku w ruchu drogowym;

6)

Żandarmerii Wojskowej;

7)

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;

8)

Agencji Wywiadu;

9)

Służbie Wywiadu Wojskowego;

10)

Straży Granicznej;

11)

Inspekcji Transportu Drogowego;

12)

Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu;

13)

innym podmiotom, którym nadano uprawnienia oskarżyciela publicznego w sprawach o naruszenia

przepisów o bezpieczeństwie i porządku w ruchu drogowym.

2.

Podmiotom, o których mowa w ust. 1, informacji udziela się wyłącznie na podstawie

wpisów ostatecznych.

3.

Informacji, o której mowa w ust. 1, udziela właściwy miejscowo organ Policji, z zastrzeżeniem

ust. 4.

4.

Na zapytania kierowane przez Inspekcję Transportu Drogowego, informacji, o której

mowa w ust. 1, udziela Policja z wykorzystaniem teletransmisji danych.

5.

Osoba zainteresowana ma prawo uzyskać od Policji ustną informację lub zaświadczenie

o wpisach w ewidencji ostatecznych i tymczasowych, dotyczących punktów odpowiadających

dokonanym przez siebie naruszeniom. Informacji udziela się lub zaświadczenie wydaje

się w każdej jednostce organizacyjnej Policji posiadającej odpowiednie możliwości

techniczne.

”

.

W ustawie z dnia 23 marca 2022 r. o szczególnych regulacjach w zakresie transportu i

gospodarki morskiej w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium Ukrainy

(Dz. U. poz. 684 i 830) po art. 17 dodaje się art. 17a w brzmieniu

„

Art. 17a.

1.

Jeżeli ostatni dzień okresu pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej kierowcy

będącego obywatelem Republiki Białorusi, wykonującego transport drogowy lub niezarobkowy

przewóz drogowy w rozumieniu odpowiednio art. 4 pkt 3 lub pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym na rzecz przewoźnika drogowego lub przedsiębiorcy, mających siedzibę na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie wizy krajowej, przypada w okresie od dnia

1 września 2022 r., okres pobytu na podstawie tej wizy oraz okres ważności tej wizy

ulegają przedłużeniu z mocy prawa do dnia 31 grudnia 2022 r.

2.

Wiza krajowa w okresie przedłużenia okresu pobytu oraz okresu ważności na podstawie

ust. 1 uprawnia do przekraczania granicy w ramach wykonywania międzynarodowego transportu

drogowego lub niezarobkowego międzynarodowego przewozu drogowego, o którym mowa odpowiednio

w art. 4 pkt 2 lub pkt 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.

3.

W dokumencie podróży kierowcy naklejkę wizową potwierdzającą przedłużenie wizy krajowej

umieszcza wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu tego kierowcy. Okres pobytu

na podstawie przedłużonej wizy krajowej wynikający ze wskazania w naklejce wizowej,

która potwierdza przedłużenie wizy krajowej, nie może przekraczać okresu pobytu przewidzianego

dla wizy krajowej.

4.

Jeżeli ostatni dzień okresu ważności zezwolenia na pobyt czasowy udzielonego obywatelowi

Republiki Białorusi, o którym mowa w ust. 1, przypada w okresie od dnia 1 września

2022 r., okres ważności tego zezwolenia ulega przedłużeniu z mocy prawa do dnia 31

grudnia 2022 r.

5.

Jeżeli termin do opuszczenia przez wskazanego w ust. 1 obywatela Republiki Białorusi

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 299 ust. 6 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2021 r. poz. 2354, z późn. zm., przypada w okresie od dnia 1 września 2022 r., ulega on przedłużeniu z mocy prawa

do dnia 24 sierpnia 2023 r. W okresie, na który termin został przedłużony, nie stosuje

się przepisów art. 99 ust. 1 pkt 9, art. 196 ust. 1 pkt 5 oraz art. 213 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia

12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.

6.

Jeżeli termin dobrowolnego powrotu, o którym mowa w art. 315 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, określony w decyzji wydanej wobec obywatela Republiki Białorusi, o którym mowa w

ust. 1, przypada od dnia 1 września 2022 r., ulega on przedłużeniu z mocy prawa do

dnia 24 sierpnia 2023 r. W okresie, na który termin został przedłużony, nie stosuje

się przepisów art. 99 ust. 1 pkt 8, art. 196 ust. 1 pkt 4 oraz art. 213 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia

12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.

7.

Jeżeli ostatni dzień okresu ważności

1)

kart pobytu,

2)

polskich dokumentów tożsamości cudzoziemca,

3)

dokumentów „zgoda na pobyt tolerowany”

- wydanych obywatelowi Republiki Białorusi, o którym mowa w ust. 1, przypada w okresie

od dnia 1 września 2022 r., ulega on przedłużeniu z mocy prawa do dnia 24 sierpnia

2023 r.

8.

Przedłużenie okresu ważności dokumentów, o których mowa w ust. 7, nie stanowi podstawy

do wydania lub wymiany tych dokumentów.

9.

Karta pobytu w okresie, na jaki uległ przedłużeniu okres jej ważności na podstawie

ust. 7, nie uprawnia do przekraczania granicy.

10.

Jeżeli ostatni dzień dopuszczalnego okresu pobytu obywatela Republiki Białorusi, o

którym mowa w ust. 1, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

1)

na podstawie wizy Schengen wydanej przez organ polski,

2)

na podstawie wizy wydanej przez inne państwo obszaru Schengen,

3)

na podstawie dokumentu pobytowego, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1030/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r.

ustanawiającego jednolity wzór dokumentów pobytowych dla obywateli państw trzecich

(Dz. Urz. UE L 157 z 15.06.2002, str. 1, z późn. zm.)

4)

w ramach ruchu bezwizowego

- przypada w okresie od dnia 1 września 2022 r., a pobyt ten rozpoczął się przed tym

dniem, jego pobyt na tym terytorium uznaje się za legalny do dnia 24 sierpnia 2023 r.

”

.

1.

Szkolenia z zakresu bezpiecznego transportu materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną

przeprowadzone na podstawie przepisów dotychczasowych zachowują ważność przez okres

odpowiadający terminowi ważności danego szkolenia.

2.

Uprawnienia instruktorów uzyskane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują

ważność przez okres, na jaki zostały wydane, jednak nie dłużej niż przez 3 miesiące

od dnia jej wejścia w życie.

3.

Osoba niewpisana do wykazu nadawców, o którym mowa w art. 18 ust. 1, może wykonywać

czynności nadawcy na podstawie przepisów dotychczasowych nie dłużej niż przez 3 miesiące

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

4.

Wyznaczony operator pocztowy opracuje po raz pierwszy procedury, sposoby i metody,

o których mowa w art. 19 ust. 1, i przekaże je Prezesowi Urzędu do zatwierdzenia w

terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

5.

Podmiot, o którym mowa w art. 33 ust. 1, opracuje po raz pierwszy plan ochrony materiałów

niebezpiecznych wysokiego ryzyka w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

6.

Zgody wydane na podstawie art. 153a ustawy zmienianej w art. 50 w brzmieniu dotychczasowym

zachowują ważność na loty wskazane w tych zgodach.

7.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

na podstawie art. 153a ustawy zmienianej w art. 50 w brzmieniu dotychczasowym stosuje

się przepisy dotychczasowe.

8.

Wnioski o wydanie zgody, o której mowa w art. 153a ustawy zmienianej w art. 50 w brzmieniu

dotychczasowym, złożone po dniu 30 września 2022 r. pozostawia się bez rozpoznania.

1.

W latach 2022-2031 maksymalny limit wydatków budżetu państwa będący skutkiem finansowym

ustawy wynosi 3 502 361,70 zł, z czego w

1)

2022 r. - 144 534,57 zł;

2)

2023 r. - 346 882,97 zł;

3)

2024 r. - 376 368,02 zł;

4)

2025 r. - 376 368,02 zł;

5)

2026 r. - 376 368,02 zł;

6)

2027 r. - 376 368,02 zł;

7)

2028 r. - 376 368,02 zł;

8)

2029 r. - 376 368,02 zł;

9)

2030 r. - 376 368,02 zł;

10)

2031 r. - 376 368,02 zł.

2.

W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy

maksymalnego limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, zostaną zastosowane mechanizmy

korygujące polegające na racjonalizacji wykonywania działań przy jednoczesnym zapewnieniu

właściwego poziomu bezpieczeństwa transportu materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną.

3.

Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o którym mowa w

ust. 1, oraz wdrożenia mechanizmów korygujących, o których mowa w ust. 2, jest Prezes

Urzędu.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2022 r., z wyjątkiem art. 51 i art.

52, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.