Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 grudnia 2021 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19

Ustawa określa

1)

w art. 2-14 zasady stosowania dopłat do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych

podmiotom, o których mowa w art. 2 ust. 2, które znalazły się w trudnej sytuacji finansowej

w związku z ponoszeniem negatywnych konsekwencji ekonomicznych wynikających z rozprzestrzeniania

się zakażeń wirusem SARS-CoV-2, powodującym chorobę zakaźną, zwaną dalej „COVID-19”,

oraz działania podejmowane w celu zapobiegania i przeciwdziałania im oraz ich zwalczania;

2)

w art. 15-25 zasady prowadzenia uproszczonego postępowania o zatwierdzenie układu

w związku z występowaniem COVID-19.

1.

Dopłaty, o których mowa w art. 1, zwane dalej „dopłatami”, są stosowane do kredytów

obrotowych odnawialnych i nieodnawialnych, udzielanych w złotych, w celu zapewnienia

płynności finansowej, w szczególności krótkoterminowej i średnioterminowej, utraconej

lub zagrożonej utratą w związku z konsekwencjami rozprzestrzeniania się COVID-19.

2.

Dopłaty stosuje się do kredytów udzielanych przedsiębiorcom w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców

(Dz. U. z 2021 r. poz. 162 i 2105) oraz podmiotom prowadzącym działalność w sektorze produkcji podstawowej produktów

rolnych, zwanym dalej „przedsiębiorcami”.

3.

Dopłaty stosuje się do kredytów udzielonych na podstawie umów kredytu zawartych

1)

od dnia wejścia w życie ustawy;

2)

przed dniem wejścia w życie ustawy, jeżeli umowy te zostaną dostosowane do warunków

określonych w ustawie.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, przez umowę kredytu należy rozumieć umowę

zmieniającą - dostosowującą umowę kredytu, zawartą przed dniem wejścia w życie ustawy,

do warunków określonych w ustawie.

5.

Bankiem w rozumieniu ustawy jest bank krajowy, oddział instytucji kredytowej oraz

oddział banku zagranicznego, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1, 18 i 20 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1896, z późn. zm..

Dopłaty nie stanowią przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób

fizycznych oraz przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych.

O udzielenie kredytu, do którego oprocentowania stosowana jest dopłata, zwanego dalej

„kredytem z dopłatą”, może ubiegać się przedsiębiorca, który łącznie spełnia następujące

warunki

1)

na dzień 31 grudnia 2019 r. nie spełniał kryteriów przedsiębiorstwa znajdującego się

w trudnej sytuacji w rozumieniu art. 2 pkt 18 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego

niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i

108 Traktatu

(Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1, z późn. zm.)

2)

wykonuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców lub działalność w sektorze produkcji podstawowej produktów rolnych, lub zawiesił

wykonywanie tej działalności po dniu 1 lutego 2020 r. w związku z konsekwencjami rozprzestrzeniania

się COVID-19;

3)

nie zaciągnął innego kredytu na podstawie ustawy;

4)

utracił płynność finansową, rozumianą jako zdolność do spłaty w terminie wymagalnych

zobowiązań, lub jest zagrożony utratą płynności finansowej, w związku z konsekwencjami

rozprzestrzeniania się COVID-19.

Umowy kredytu z dopłatą mogą być zawierane do dnia określonego w umowie o współpracy,

o której mowa w art. 8 ust. 1.

1.

Wniosek o udzielenie kredytu z dopłatą, zwany dalej „wnioskiem”, przedsiębiorca składa

do banku udzielającego kredytów z dopłatami, o którym mowa w art. 8 ust. 1.

2.

Do wniosku przedsiębiorca dołącza

1)

dokumenty potwierdzające spełnienie warunku, o którym mowa w art. 4 pkt 4, a także

inne dokumenty i oświadczenia wymagane przez bank, wynikające z jego wewnętrznych

procedur;

2)

oświadczenie, złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

oświadczeń, o spełnianiu warunków, o których mowa w art. 4 pkt 1-3.

3.

Składający oświadczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, jest obowiązany do zawarcia

w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

1.

Bank zawiera umowę kredytu z dopłatą z przedsiębiorcą, który złożył kompletny wniosek,

oraz po zweryfikowaniu spełniania przez przedsiębiorcę warunków określonych w ustawie.

2.

Bank weryfikuje spełnianie warunków, o których mowa w art. 4 pkt 1-3, na podstawie

oświadczenia przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 2, a warunku, o którym

mowa w art. 4 pkt 4, na podstawie dokumentów przedstawionych przez przedsiębiorcę,

o których mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1.

3.

Bank zawiera umowę kredytu z dopłatą z przedsiębiorcą pod warunkiem podjęcia pozytywnej

decyzji kredytowej. Przepis art. 70 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe stosuje się, z zastrzeżeniem, że okoliczności, o których mowa w art. 4 pkt 4, nie

stanowią podstawy do stwierdzenia braku zdolności kredytowej, o ile bank uzna, na

podstawie udokumentowanej analizy, że okoliczności te są przejściowe i po uzyskaniu

kredytu z dopłatą przedsiębiorca odzyska zdolność do terminowej spłaty swoich zobowiązań

oraz zdolność ta zostanie utrzymana do końca trwania umowy kredytowej.

4.

W przypadku braków formalnych wniosku lub potrzeby przedłożenia dodatkowych informacji

bank informuje przedsiębiorcę o konieczności uzupełnienia wniosku lub przedłożenia

dodatkowych informacji w wyznaczonym terminie.

5.

W przypadku konieczności uzupełnienia wniosku lub przedłożenia dodatkowych informacji

za datę złożenia wniosku przyjmuje się datę złożenia uzupełnionego wniosku lub przedłożenia

dodatkowych informacji wraz z oświadczeniem, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 2.

6.

Bank pozostawia bez rozpatrzenia wnioski, które nie zostały uzupełnione w wyznaczonym

terminie, wnioski złożone w czasie uniemożliwiającym bankowi rozpatrzenie wniosku

i zawarcie umowy kredytu z dopłatą w terminie wskazanym w art. 5, a także wnioski

złożone po ogłoszeniu przez Bank Gospodarstwa Krajowego, zwany dalej „BGK”, informacji

na podstawie art. 14, z której wynika, że przewidywane zapotrzebowanie na dopłaty,

łącznie z wynagrodzeniem BGK, o którym mowa w art. 12 ust. 2, przekroczyło kwotę stanowiącą

95% maksymalnego limitu wydatków z budżetu państwa, o którym mowa w art. 102 ust.

1 we wprowadzeniu do wyliczenia.

1.

Kredytów z dopłatami udziela bank, który zawarł z BGK umowę o współpracy. BGK publikuje

na swojej stronie internetowej listę banków udzielających kredytów z dopłatami.

2.

Dopłaty są wypłacane w okresach miesięcznych zbiorczo w odniesieniu do wszystkich

umów kredytu z dopłatami zawartych przez bank. Dopłaty są wypłacane za okres nie dłuższy

niż 12 miesięcy od zawarcia umowy kredytu z dopłatą.

3.

Oprocentowanie kredytu z dopłatą naliczane jest według stawki określonej w umowie

kredytu z dopłatą, o której mowa w art. 7 ust. 1, z zastrzeżeniem, że oprocentowanie

to nie może być wyższe niż średnie oprocentowanie pozostałych kredytów obrotowych

udzielanych przez bank.

4.

Dopłata stanowi, z uwzględnieniem art. 13 ust. 1 oraz art. 102 ust. 3

1)

część odsetek należnych bankowi i odpowiada, w przypadku

a)

mikroprzedsiębiorcy, małego lub średniego przedsiębiorcy w rozumieniu załącznika I

do rozporządzenia 651/2014 - 2 punktom procentowym,

b)

innego przedsiębiorcy niż wymieniony w lit. a - 1 punktowi procentowemu;

2)

całość odsetek należnych bankowi, jeżeli oprocentowanie kredytu z dopłatą, o którym

mowa w ust. 3, nie przekracza wartości określonej w pkt 1 lit. a albo b dla danej

kategorii przedsiębiorców.

5.

Przedsiębiorca spłaca część odsetek należnych bankowi stanowiących różnicę między

odsetkami naliczonymi według oprocentowania, o którym mowa w ust. 3, i kwotą dopłaty,

o której mowa w ust. 4 pkt 1.

6.

Dopłata jest wypłacana, jeżeli przedsiębiorca nie zalega ze spłatą kapitału kredytu

oraz odsetek, o których mowa w ust. 5.

7.

Dopłaty są wypłacane przez BGK ze środków Funduszu Dopłat do Oprocentowania, o którym

mowa w art. 10, bankom, które zawarły z BGK umowę o współpracy, o której mowa w ust.

1.

1.

Dopłaty nie mogą być stosowane, jeżeli są nienależne.

2.

Przez nienależne dopłaty rozumie się dopłaty przewidziane do wypłaty lub wypłacone

na podstawie nieprawdziwych informacji lub dokumentów niepotwierdzających stwierdzonych

w nich okoliczności, przedstawionych przez przedsiębiorcę.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli dopłaty zostały wypłacone, przedsiębiorca

jest zobowiązany do zwrotu kwoty wypłaconych dopłat wraz z odsetkami ustawowymi naliczanymi

od dnia ich wypłaty. Przedsiębiorca dokonuje zwrotu za pośrednictwem banku udzielającego

kredytu.

4.

Bank udzielający kredytu dochodzi roszczeń z tytułu zwrotu dopłat, o którym mowa w

ust. 3.

5.

Koszty niezbędne do dochodzenia roszczeń z tytułu zwrotu dopłat, poniesione przez

bank udzielający kredytu, pokrywane są ze środków odzyskanych przez bank w ramach

dochodzenia roszczeń. W zakresie, w jakim odzyskane środki nie pokrywają kosztów niezbędnych

do dochodzenia roszczeń z tytułu zwrotu dopłat, koszty te pokrywa bank udzielający

kredytu.

6.

W przypadku gdy bank udzielający kredytu dochodzi roszczeń z tytułu zwrotu dopłat

równolegle z dochodzeniem roszczeń z tytułu kredytu, do którego stosowane były dopłaty,

a kwota odzyskana przez bank udzielający kredytu, po pomniejszeniu o koszty niezbędne

do dochodzenia roszczeń z tytułu kredytu i zwrotu dopłat, nie pokrywa w całości należności

z tytułu kredytu i dopłat, bank dokonuje rozliczenia dochodzonych kwot w wysokości

proporcjonalnej do odzyskanych należności.

7.

Środki zwrócone przez przedsiębiorcę, o których mowa w ust. 3, oraz środki odzyskane

przez bank udzielający kredytu, o których mowa w ust. 4, pomniejszone o koszty niezbędne

do dochodzenia roszczeń z tytułu zwrotu dopłat, bank udzielający kredytu przekazuje

do dnia 31 grudnia 2021 r. na rachunek Funduszu Dopłat do Oprocentowania, o którym

mowa w art. 10, a po tym dniu - na rachunek dochodów budżetu państwa.

1.

W BGK tworzy się Fundusz Dopłat do Oprocentowania, zwany dalej „Funduszem”.

2.

Środki Funduszu pochodzą

1)

z wpłat z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do

spraw gospodarki;

2)

z odsetek od lokat okresowo wolnych środków Funduszu w bankach;

3)

z odsetek od wolnych środków Funduszu przekazanych w depozyt zgodnie z art. 11 ust.

1 pkt 2;

4)

z wpływów z inwestycji środków Funduszu w papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane

przez Skarb Państwa lub emitowane przez Narodowy Bank Polski;

5)

ze zwróconych kwot dopłat, o których mowa w art. 9 ust. 3, oraz odzyskanych kwot dopłat

pomniejszonych o koszty niezbędne do dochodzenia roszczeń z tytułu zwrotu dopłat;

6)

z wpływów z innych tytułów.

3.

Środki Funduszu mogą pochodzić również z wpłat z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19,

o którym mowa w art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach

związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób

zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. poz. 568, z późn. zm., dokonywanych za pośrednictwem ministra właściwego do spraw gospodarki.

1.

Okresowo wolne środki Funduszu BGK może lokować w

1)

innych bankach;

2)

formie depozytu, o którym mowa w art. 78b ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 305, z późn. zm.;

3)

papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez Skarb Państwa;

4)

papiery wartościowe emitowane przez Narodowy Bank Polski.

2.

Suma lokat, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w jednym banku lub grupie banków powiązanych

ze sobą kapitałowo lub organizacyjnie, nie może przekroczyć 25% okresowo wolnych środków

Funduszu.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2021 r., z wyjątkiem

1)

art. 7, który wchodzi w życie z dniem 30 czerwca 2021 r.;

2)

art. 1 pkt 8 i art. 6 pkt 3, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2021 r.

1.

Środki Funduszu przeznacza się na dopłaty.

2.

Ze środków Funduszu dokonuje się również wypłaty wynagrodzenia przysługującego BGK

z tytułu dokonywania rozliczeń dopłat.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki zawiera z BGK umowę określającą w szczególności

1)

sposób i tryb dokonywania rozliczeń dopłat;

2)

sposób ustalania wynagrodzenia przysługującego BGK z tytułu dokonywania rozliczeń

dopłat.

4.

Fundusz działa na podstawie rocznego planu finansowego, który stanowi podstawę dokonywania

wypłat ze środków Funduszu.

5.

BGK sporządza dla Funduszu odrębny bilans oraz rachunek zysków i strat.

6

BGK przedstawia ministrowi właściwemu do spraw gospodarki i ministrowi właściwemu

do spraw finansów publicznych w terminie do dnia 15 kwietnia danego roku

1)

sprawozdanie z realizacji planu finansowego Funduszu za rok poprzedni;

2)

bilans oraz rachunek zysków i strat za rok poprzedni.

6a

BGK przedstawia ministrowi właściwemu do spraw gospodarki i ministrowi właściwemu

do spraw finansów publicznych projekt rocznego planu finansowego Funduszu na następny

rok w terminie do dnia 15 czerwca roku poprzedzającego rok, którego dotyczy ten plan.

7.

BGK przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych kwartalne informacje

o realizacji planu finansowego Funduszu w terminie do końca miesiąca następującego

po danym kwartale.

8

Projekt rocznego planu finansowego Funduszu na następny rok zatwierdza minister właściwy

do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych

w terminie do dnia 31 lipca roku poprzedzającego rok, którego dotyczy ten plan.

9.

BGK w terminie 2 miesięcy od dnia zawarcia umowy, o której mowa w ust. 3, opracuje

w porozumieniu z ministrami, o których mowa w ust. 8, plan finansowy Funduszu na rok

2020.

10.

Po wypłacie przez BGK ostatniej dopłaty na podstawie ustawy, środki Funduszu podlegają

przekazaniu na rachunek dochodów budżetu państwa. Z chwilą przekazania środków Fundusz

ulega likwidacji.

1.

Dopłaty stanowią pomoc publiczną dla przedsiębiorcy, mającą na celu zaradzenie poważnym

zaburzeniom w gospodarce, o której mowa w art. 107 ust. 3 lit. b Traktatu o funkcjonowaniu

Unii Europejskiej, i mogą być stosowane pod warunkiem, że ich wartość nominalna nie

przekracza na jednego przedsiębiorcę, łącznie z inną pomocą udzielaną zgodnie z sekcją

3.1 komunikatu Komisji - Tymczasowe ramy środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki

w kontekście trwającej epidemii COVID-19 (2020/C 91 I/01) (Dz. Urz. UE C 91I z 20.03.2020,

str. 1), wyrażonej w złotych równowartości kwoty

1)

100 000 euro brutto - w przypadku pomocy udzielonej w sektorze produkcji podstawowej

produktów rolnych;

2)

120 000 euro brutto - w przypadku pomocy udzielonej w sektorze rybołówstwa i akwakultury;

3)

800 000 euro brutto - w przypadku pozostałej pomocy.

2.

W przypadku gdy przedsiębiorca prowadzi działalność w kilku sektorach, do których

mają zastosowanie różne maksymalne kwoty, o których mowa w ust. 1, pomoc może być

udzielona, o ile zapewni, za pomocą rozdzielności rachunkowej, przestrzeganie odpowiedniego

pułapu dla każdej z tych działalności oraz że maksymalna możliwa kwota dla każdej

działalności nie została przekroczona. Suma otrzymanej pomocy przez przedsiębiorcę

działającego w kilku sektorach nie może przekroczyć wartości, o której mowa w ust.

1 pkt 3.

3.

Podmiotem udzielającym pomocy, o której mowa w ust. 1, jest bank, który zawarł z przedsiębiorcą

umowę kredytu z dopłatą, o której mowa w art. 7 ust. 1.

4.

Dniem udzielenia pomocy, o której mowa w ust. 1, jest dzień zawarcia umowy kredytu

z dopłatą, o której mowa w art. 7 ust. 1.

5.

Pomoc w formie dopłat może być łączona z pomocą de minimis, udzielaną zgodnie z przepisami

rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania

art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis

(Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1) lub rozporządzenia Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania

art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w

sektorze rolnym

(Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 9, z późn. zm.)rozporządzenia Komisji (UE) nr 717/2014 z dnia 27 czerwca 2014 r. w sprawie stosowania

art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w

sektorze rybołówstwa i akwakultury

(Dz. Urz. UE L 190 z 28.06.2014, str. 45), lub rozporządzenia Komisji (UE) nr 360/2012 z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie stosowania

art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis przyznawanej

przedsiębiorstwom wykonującym usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym

(Dz. Urz. UE L 114 z 26.04.2012, str. 8, z późn. zm.)

6.

Pomoc w formie dopłat może być łączona z pomocą publiczną w formie gwarancji, udzielaną

zgodnie z sekcją 3.2 komunikatu Komisji - Tymczasowe ramy środków pomocy państwa w

celu wsparcia gospodarki w kontekście trwającej epidemii COVID-19.

7.

Bank zamieszcza w umowie kredytu z dopłatą, o której mowa w art. 7 ust. 1, informację

o wartości pomocy publicznej w formie dopłaty, a także informację o zatwierdzeniu

przez Komisję Europejską programu pomocowego, na podstawie którego pomoc w formie

dopłat jest udzielana, oraz o jego numerze.

BGK publikuje na swojej stronie internetowej do końca okresu zawierania umów kredytu

z dopłatą określonego w umowie o współpracy, o której mowa w art. 8 ust. 1, nie rzadziej

niż raz na miesiąc, informację o wysokości dopłat udzielonych na podstawie ustawy

oraz o pozostałej do wykorzystania kwocie na dopłaty, na podstawie danych dotyczących

przewidywanego zapotrzebowania na dopłaty, przekazywanych przez banki, które zawarły

z BGK umowę o współpracy, o której mowa w art. 8 ust. 1, maksymalnego limitu wydatków

z budżetu państwa, o którym mowa w art. 102 ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia,

oraz danych dotyczących wynagrodzenia BGK, o którym mowa w art. 12 ust. 2.

1

Do dnia 30 listopada 2021 r. podmiot, do którego stosuje się przepisy ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1588 i 2140), który zawarł z doradcą restrukturyzacyjnym umowę, o której mowa w art. 210 tej ustawy,

może obwieścić w Monitorze Sądowym i Gospodarczym o otwarciu postępowania o zatwierdzenie

układu prowadzonego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne znajdujące zastosowanie do postępowania o zatwierdzenie układu ze zmianami wynikającymi

z poniższych przepisów.

2.

Obwieszczenia, o którym mowa w ust. 1, każdy z uprawnionych może dokonać tylko jednokrotnie.

3.

Obwieszczenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera imię i nazwisko dłużnika albo jego

nazwę, miejsce zamieszkania albo siedzibę, adres oraz numer PESEL albo numer w Krajowym

Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich braku dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację,

oświadczenie o otwarciu postępowania o zatwierdzenie układu, imię i nazwisko nadzorcy

układu albo nazwę spółki handlowej będącej nadzorcą układu oraz odpowiednio numer

licencji nadzorcy układu albo numer spółki w Krajowym Rejestrze Sądowym oraz wskazanie

dnia układowego.

4.

O dokonaniu obwieszczenia, o którym mowa w ust. 1, nadzorca układu zawiadamia sąd

właściwy do rozpoznania wniosku o zatwierdzenie układu, o którym mowa w art. 219 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, w terminie 3 dni od jego dokonania.

5.

Obwieszczenie, o którym mowa w ust. 1, może być dokonane po przygotowaniu przez dłużnika

propozycji układowych oraz spisu wierzytelności, spisu wierzytelności spornych i przekazaniu

ich nadzorcy układu.

1.

Dzień dokonania obwieszczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 1, jest dniem otwarcia

postępowania o zatwierdzenie układu.

2.

Dzień układowy nie może przypadać wcześniej niż 7 dni przed złożeniem wniosku o dokonanie

obwieszczenia i nie później niż 7 dni po dniu jego złożenia.

3.

Z dniem dokonania obwieszczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 1, do dnia umorzenia

lub zakończenia postępowania o zatwierdzenie układu

1)

postępowanie egzekucyjne dotyczące wierzytelności objętej z mocy prawa układem oraz

dotyczące wierzytelności, o której mowa w art. 17, wszczęte przed dniem otwarcia postępowania,

o którym mowa w ust. 1, ulega zawieszeniu z mocy prawa;

2)

wszczęcie postępowania egzekucyjnego oraz wykonanie postanowienia o zabezpieczeniu

roszczenia lub zarządzenia zabezpieczenia roszczenia wynikającego z wierzytelności

objętej z mocy prawa układem oraz wierzytelności, o której mowa w art. 17, jest niedopuszczalne;

3)

przepisy art. 252, art. 253 oraz art. 256 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne stosuje się odpowiednio; zezwolenia, o których mowa w art. 256 ust. 1 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, wydaje nadzorca układu.

1.

Jeżeli propozycje układowe przewidują pełne zaspokojenie wierzytelności, o której

mowa w art. 260 ust. 1 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, w terminie określonym w układzie, wraz z należnościami ubocznymi, które były przewidziane

w umowie będącej podstawą ustanowienia zabezpieczenia, nawet jeżeli umowa ta została

skutecznie rozwiązana lub wygasła, albo jej zaspokojenie w stopniu nie niższym od

tego, jakiego można się spodziewać w przypadku dochodzenia wierzytelności wraz z należnościami

ubocznymi z przedmiotu zabezpieczenia - do objęcia tej wierzytelności układem nie

jest konieczna zgoda wierzyciela.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do wierzytelności zabezpieczonych w sposób

określony w art. 249 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne.

1.

Na wniosek wierzyciela, dłużnika lub nadzorcy układu sąd uchyla skutki dokonania obwieszczenia,

o których mowa w art. 16 ust. 3, jeżeli prowadzą one do pokrzywdzenia wierzycieli.

Przed wydaniem postanowienia sąd może wysłuchać dłużnika, wierzyciela lub nadzorcę

układu. Uchylenie skutków dokonania obwieszczenia powoduje także uchylenie ograniczenia

dłużnika w sprawowaniu zarządu, o którym mowa w art. 22 ust. 1.

2.

Nadzorca układu obwieszcza w Monitorze Sądowym i Gospodarczym o uchyleniu skutków

dokonania obwieszczenia, o których mowa w art. 16 ust. 3.

1.

Niezależnie od zbierania głosów, o którym mowa w art. 212 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, nadzorca układu może wyznaczyć termin zgromadzenia wierzycieli w celu głosowania

nad układem. Zgromadzeniu wierzycieli przewodniczy nadzorca układu.

2.

W razie objęcia układem wierzytelności, o których mowa w art. 17, wierzycieli, o których

mowa w art. 17, należy traktować jako odrębną kategorię interesów.

3.

Jeżeli istnieją możliwości techniczne, głosowanie na zgromadzeniu wierzycieli może

zostać przeprowadzone z wykorzystaniem elektronicznych środków komunikacji. Głosowanie

z wykorzystaniem elektronicznych środków komunikacji obejmuje w szczególności transmisję

zgromadzenia wierzycieli w czasie rzeczywistym, w ramach której wierzyciele mogą wypowiadać

się w toku zgromadzenia wierzycieli, przebywając w miejscu innym niż miejsce zgromadzenia

wierzycieli. Udział wierzycieli w zgromadzeniu może podlegać jedynie wymogom i ograniczeniom,

które są niezbędne do identyfikacji wierzycieli i zapewnienia bezpieczeństwa komunikacji

elektronicznej.

4.

Protokół ze zgromadzenia wierzycieli przeprowadzonego z wykorzystaniem elektronicznych

środków komunikacji zawiera zapis posiedzenia na elektronicznym nośniku danych.

5.

Do zgromadzenia wierzycieli wyznaczonego przez nadzorcę układu stosuje się odpowiednio

przepisy o zgromadzeniu wierzycieli zawarte w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne oraz w art. 264 tej ustawy.

6.

Przyjęcie układu określonego niniejszymi przepisami ustala się w oparciu o art. 119 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne. Przyjęcie układu stwierdza nadzorca układu.

1.

Postępowanie o zatwierdzenie układu umarza się z mocy prawa, jeżeli w terminie 4 miesięcy

od dnia dokonania obwieszczenia nie wpłynie do sądu wniosek o zatwierdzenie układu.

2.

Na wniosek dłużnika, wierzyciela albo innej osoby mającej w tym interes prawny, sąd

wydaje postanowienie stwierdzające umorzenie postępowania z mocy prawa.

1.

W przypadku mikroprzedsiębiorców i małych przedsiębiorców wynagrodzenie nadzorcy układu

nie może być wyższe niż 15% kwoty przeznaczonej dla wierzycieli zgodnie z postanowieniami

układu, a ponadto

1)

w przypadku gdy kwota przeznaczona dla wierzycieli zgodnie z postanowieniami układu

przekracza 100 000 złotych, wynagrodzenie od kwoty przewyższającej 100 000 złotych

nie może przekroczyć równowartości 3% kwoty przeznaczonej dla wierzycieli;

2)

w przypadku gdy kwota przeznaczona dla wierzycieli zgodnie z postanowieniami układu

przekracza 500 000 złotych, wynagrodzenie od kwoty przewyższającej 500 000 złotych

nie może przekroczyć równowartości 1% kwoty przeznaczonej dla wierzycieli.

2.

W przypadku prawomocnej odmowy zatwierdzenia układu lub umorzenia postępowania, wynagrodzenie

nadzorcy układu przewidziane w umowie nie może przekroczyć dwukrotności przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w

trzecim kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

3.

Przepis art. 49 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne stosuje się.

1.

Przepisu art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne nie stosuje się. Od dnia dokonania obwieszczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 1,

do dnia umorzenia lub zakończenia postępowania o zatwierdzenie układu, dłużnik może

dokonywać czynności zwykłego zarządu. Na dokonanie czynności przekraczających zakres

zwykłego zarządu wymagana jest zgoda nadzorcy układu. Zgoda może zostać udzielona

również po dokonaniu czynności, w terminie trzydziestu dni od dnia jej dokonania.

Czynność przekraczająca zakres zwykłego zarządu dokonana bez wymaganej zgody jest

nieważna.

2.

Jeżeli nadzorca układu udzielił zgody na

1)

zawarcie umowy kredytu lub pożyczki lub

2)

obciążenie składników masy układowej lub sanacyjnej hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym

lub hipoteką morską w celu zabezpieczenia wierzytelności nieobjętej układem, lub

3)

przeniesienie własności rzeczy lub prawa na zabezpieczenie wierzytelności nieobjętej

układem, lub

4)

obciążenie składników masy układowej innymi prawami

- czynności te nie mogą być uznane za bezskuteczne w stosunku do masy upadłości lub

względem masy sanacyjnej, jeżeli informacja o nich została zawarta we wniosku o zatwierdzenie

układu, a wniosek ten został prawomocnie zatwierdzony przez sąd.

3.

Nadzorca układu udziela zgody na dokonanie czynności, o których mowa w ust. 2, jeżeli

jest to niezbędne do zachowania zdolności do bieżącego zaspokajania kosztów postępowania

restrukturyzacyjnego i zobowiązań powstałych po jego otwarciu lub zawarcia i wykonania

układu oraz zostało zagwarantowane, że środki zostaną przekazane dłużnikowi i wykorzystane

dla umożliwienia realizacji planu restrukturyzacji, a ustanowione zabezpieczenie jest

adekwatne do udzielonego kredytu lub pożyczki.

Dłużnik w terminie do wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie zatwierdzenia

układu lub w ciągu 7 dni od umorzenia postępowania o zatwierdzenie układu, jeżeli

umorzenie następuje po złożeniu wniosku o zatwierdzenie układu, może złożyć uproszczony

wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego, o którym mowa w art. 328 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, albo uproszczony wniosek o ogłoszenie upadłości, o którym mowa w art. 334 tej ustawy.

W przypadku dokonania przez dłużnika obwieszczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 1,

w złej wierze, wierzycielowi, a także osobie trzeciej przysługuje roszczenie o naprawienie

szkody.

1.

Odpowiedzialność za

1)

szkodę wyrządzoną wskutek niezłożenia wniosku o ogłoszenie upadłości w terminie określonym

w art. 21 ust. 1 lub 2a ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1228 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 1080, 1177, 1598 i 2140),

2)

zobowiązania spółki, o których mowa w art. 299 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1526 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 2052),

3)

zaległości podatkowe, o których mowa w art. 116 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105)

- jest wyłączona także wówczas, gdy osoby ponoszące odpowiedzialność z tytułów wskazanych

w pkt 1-3 wykażą, że w terminie określonym w art. 21 ust. 1 lub 2a ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe dokonano obwieszczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 1, oraz, że w postępowaniu o

zatwierdzenie układu doszło do prawomocnego zatwierdzenia układu albo w jego następstwie

do otwarcia postępowania sanacyjnego lub do złożenia uproszczonego wniosku o ogłoszenie

upadłości na podstawie art. 23 lub, że w terminie 7 dni od umorzenia postępowania

o zatwierdzenie układu na podstawie art. 20 złożono wniosek o ogłoszenie upadłości

albo wniosek o otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego, który doprowadził do otwarcia

takiego postępowania.

2.

Przez dzień złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości i przez zakończenie postępowania

restrukturyzacyjnego, o których mowa w art. 131a ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe, rozumie się także, odpowiednio, dzień dokonania obwieszczenia, o którym mowa w art.

15 ust. 1, oraz dzień umorzenia postępowania, o którym mowa w art. 20.

(pominięte)

„9. Przepisy ustaw zmienianych w art. 3, art. 6, art. 7, art. 11 i art. 15-17, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, stosuje się po raz pierwszy do projektów planów finansowych

i planów finansowych odpowiednio

1)

Rządowego Funduszu Rozwoju Mieszkalnictwa,

2)

Krajowego Funduszu Gwarancyjnego,

3)

Ekologicznego Funduszu Poręczeń i Gwarancji,

4)

Funduszu Wsparcia Kredytobiorców,

5)

Turystycznego Funduszu Zwrotów,

6)

Funduszu Przeciwdziałania COVID-19,

7)

Funduszu Gwarancji Płynnościowych,

8)

Funduszu Dopłat do Oprocentowania

- na rok 2023.

10.

Do projektów planów finansowych i planów finansowych funduszy, o których mowa w ust.

9, na lata 2021 i 2022 stosuje się przepisy dotychczasowe.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1

pkt 1 i 2, art. 4 pkt 2, pkt 3 w zakresie art. 14b pkt 2, i pkt 6, art. 12, art. 24,

art. 27 ust. 8 i art. 28, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.

1.

Przepisy rozdziału IX ustawy zmienianej w art. 38

2.

Przepisy rozdziału IX ustawy zmienianej w art. 38, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

W przypadku orzeczenia kary łącznej na zasadach wskazanych w ust. 1, do określenia

właściwości sądu stosuje się przepis art. 569 § 1 ustawy zmienianej w art. 39

(uchylony)

1.

W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii przewodniczący

może zarządzić, że strony, obrońcy lub pełnomocnicy biorą udział w rozprawie przy

użyciu urządzeń technicznych, umożliwiających przeprowadzenie rozprawy na odległość

z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, przebywając w pomieszczeniu

lub w pomieszczeniach sądu przystosowanych do przeprowadzenia rozprawy przy użyciu

tych urządzeń.

2.

Przepisy art. 374 § 3-8 i art. 517ea ustawy zmienianej w art. 39 stosuje się.

1.

Termin wniesienia raty opłaty, o której mowa w art. 11ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu

alkoholizmowi, przypadający na 31 maja 2020 r. zgodnie z art. 11

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, w stosunku do przedsiębiorców, którzy uiścili

opłatę do dnia 30 czerwca 2020 r. nie stosuje się przepisu art. 18 ust. 12b ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i

przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do opłaty za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów

alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży.

Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy na podstawie ustaw zmienianych w art. 47

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 10 ust. 4 i art. 16 ust.

2 ustawy zmienianej w art. 47 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 10 ust. 4 i art. 16 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 47,

jednak nie dłużej niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,

i mogą być zmieniane w granicach określonych w art. 10 ust. 4 i art. 16 ust. 2 ustawy

zmienianej w art. 47.

1.

Przepisy art. 32 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 48

2.

W sprawach dotyczących części wyrównawczej, równoważącej i regionalnej subwencji ogólnej

oraz wpłat, o których mowa w art. 29, art. 30 i art. 70a ustawy zmienianej w art.

48, ustalonych na rok 2020 i lata wcześniejsze stosuje się przepisy obowiązujące w

tych latach.

Do transakcji handlowych w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 55

1.

Przepisów art. 12a-12k oraz art. 16a i art. 16b dodawanych w ustawie zmienianej w

art. 58

2.

Przepisy art. 12a-12k dodawane w ustawie zmienianej w art. 58 tracą moc po upływie

24 miesięcy od dnia ich wejścia w życie.

3.

Przepisy art. 16a i art. 16b dodawane w ustawie zmienianej w art. 58 stosuje się do

czynów popełnionych w okresie 24 miesięcy od dnia ich wejścia w życie.

4.

W przypadku utraty mocy przepisów art. 12a-12k dodawanych w ustawie zmienianej w art.

58, postępowanie prowadzone przez organ kontroli, o którym mowa w art. 12c ust. 1

pkt 4 tej ustawy, wszczęte i niezakończone przed dniem utraty mocy przepisów prowadzi

ten organ na podstawie tych przepisów.

5.

Przepisy art. 14c-14i ustawy zmienianej w art. 58 tracą moc z dniem 11 października

2020 r.

Do decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej

wydanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepis art. 19

ust. 6 ustawy zmienianej w art. 59

Wniosek o wyrażenie zgody, o którym mowa w art. 423 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce

(Dz. U. z 2020 r. poz. 85, 374, 695 i 875) i w art. 39 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym

(Dz. U. z 2020 r. poz. 735), na dokonanie czynności prawnych przez uczelnię publiczną albo międzynarodowy instytut

naukowy w zakresie rozporządzania skarbowymi papierami wartościowymi przekazanymi

w latach 2019 lub 2020 zgodnie z art. 310 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie

wyższym i nauce

(Dz. U. poz. 1669, z 2019 r. poz. 39 i 534 oraz z 2020 r. poz. 695 i 875), złożony i nierozpatrzony przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pozostawia

się bez rozpatrzenia.

1.

Przepis art. 15qa ustawy zmienianej w art. 77

2.

Opłaty, o których mowa w art. 15qa ustawy zmienianej w art. 77, wniesione do dnia

30 kwietnia 2020 r. uważa się za wniesione w terminie.

1.

Do postępowań o udzielenie zamówienia publicznego, o których mowa w ustawie zmienianej

w art. 49

2.

Do umów w sprawie zamówienia publicznego, o których mowa w ustawie zmienianej w art.

49, zawartych

1)

przed dniem wejścia w życie art. 15vb ustawy zmienianej w art. 77,

2)

nie wcześniej niż z dniem wejścia w życie art. 15vb ustawy zmienianej w art. 77, w

następstwie postępowań o udzielenie zamówienia wszczętych przed dniem wejścia w życie

tego przepisu

- stosuje się przepisy dotychczasowe.

Do postępowań w sprawie wydania decyzji o wsparciu przedsiębiorcy realizującego nową

inwestycję, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w

życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 66, w brzmieniu

dotychczasowym.

1.

Do dofinansowań, o których mowa w art. 15zzb i art. 15zze ustawy zmienianej w art.

77, przyznanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się art. 15zzb

i art. 15zze ustawy zmienianej w art. 77, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Wnioski o dofinansowanie, o których mowa w art. 15zzb i art. 15zze ustawy zmienianej

w art. 77, złożone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i nierozpatrzone

do tego dnia, podlegają rozpatrzeniu bez konieczności dokonywania w nich zmian w zakresie

określonym w art. 15zzb i art. 15zze ustawy zmienianej w art. 77, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą. Umowy o dofinansowanie, o których mowa w art. 15zzb i art. 15zze

ustawy zmienianej w art. 77, podpisane przez przedsiębiorców razem z wnioskiem o dofinansowanie

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, ulegają zmianie z mocy prawa w zakresie

określonym w art. 15zzb i art. 15zze ustawy zmienianej w art. 77, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

3.

Umowy o dofinansowanie, o których mowa w art. 15zzb i art. 15zze ustawy zmienianej

w art. 77, zawarte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, ulegają zmianie

z mocy prawa w zakresie określonym w art. 15zzb i art. 15zze ustawy zmienianej w art.

77, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

4.

Powiatowy urząd pracy niezwłocznie informuje przedsiębiorców, organizacje pozarządowe

i podmioty, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego

i o wolontariacie, o zmianach, o których mowa w ust. 2 i 3, przez ogłoszenie na tablicy informacyjnej

w siedzibie urzędu pracy oraz w postaci elektronicznej z wykorzystaniem strony internetowej

urzędu.

Nabory wniosków o dofinansowanie, o których mowa w art. 15zzb ust. 10, art. 15zzc

ust. 8 i art. 15zze ust. 9 ustawy zmienianej w art. 77, ogłoszone przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy i niezakończone przed tą datą, nie kończą się z upływem

14-dniowego terminu, lecz trwają do dnia ogłoszenia ich zakończenia przez dyrektora

powiatowego urzędu pracy.

1.

Do pożyczek, o których mowa w art. 15zzd ustawy zmienianej w art. 77, udzielonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się art. 15zzd ustawy zmienianej

w art. 77, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Wnioski o udzielenie pożyczki, o których mowa w art. 15zzd ustawy zmienianej w art.

77, złożone przez mikroprzedsiębiorców przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

i nierozpatrzone do tego dnia, podlegają rozpatrzeniu bez konieczności dokonywania

w nich zmian w zakresie określonym w art. 15zzd ustawy zmienianej w art. 77, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą. Umowy o udzielenie pożyczki, o których mowa w art. 15zzd

ustawy zmienianej w art. 77, podpisane przez mikroprzedsiębiorców razem z wnioskiem

o przyznanie pożyczki przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, ulegają zmianie

z mocy prawa w zakresie określonym w art. 15zzd ustawy zmienianej w art. 77, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

3.

Umowy o udzielenie pożyczki, o których mowa w art. 15zzd ustawy zmienianej w art.

77, zawarte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, ulegają zmianie z mocy

prawa w zakresie określonym w art. 15zzd ustawy zmienianej w art. 77, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

4.

Powiatowy urząd pracy niezwłocznie informuje mikroprzedsiębiorców o zmianach, o których

mowa w ust. 2 i 3, przez ogłoszenie na tablicy informacyjnej w siedzibie urzędu pracy

oraz w postaci elektronicznej z wykorzystaniem strony internetowej urzędu.

Jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zajęto w toku egzekucji środki

z tytułu wypłaconych przedsiębiorcom dofinansowań, o których mowa w art. 15zzb, art.

15zzc i art. 15zze ustawy zmienianej w art. 77, lub z tytułu pożyczki, o której mowa

w art. 15zzd ustawy zmienianej w art. 77, dalsza egzekucja z tych środków jest niedopuszczalna,

a zajęte i nierozdysponowane sumy podlegają zwrotowi.

Wnioski o dofinansowanie, o których mowa w art. 15zzb ust. 10, art. 15zzc ust. 8 i

art. 15zze ust. 9 ustawy zmienianej w art. 77, oraz wnioski o pożyczkę, o których

mowa w art. 15zzd ust. 2 ustawy zmienianej w art. 77, złożone przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy w powiatowych urzędach pracy właściwych na podstawie przepisów

art. 15zzb ust. 10, art. 15zzc ust. 8 i art. 15zze ust. 9 ustawy zmienianej w art.

77 w brzmieniu dotychczasowym, i nierozpatrzone do tego dnia, podlegają rozpatrzeniu

przez te powiatowe urzędy pracy.

Do zgłoszeń prac geodezyjnych dotyczących wytyczenia budynku lub sieci uzbrojenia

terenu, o których mowa w art. 15zzzia ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 77, dokonanych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Przepis art. 11b pkt 3 ustawy zmienianej w art. 32

1.

W latach 2020-2029 maksymalny limit wydatków z budżetu państwa, będących skutkiem

finansowym zadań wynikających z art. 1-14, wynosi 567 600 000 zł, z tego w

1)

2020 r. - 296 400 000 zł;

2)

2021 r. - 271 200 000 zł;

3)

2022 r. - 0 zł;

4)

2023 r. - 0 zł;

5)

2024 r. - 0 zł;

6)

2025 r. - 0 zł;

7)

2026 r. - 0 zł;

8)

2027 r. - 0 zł;

9)

2028 r. - 0 zł;

10)

2029 r. - 0 zł.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o

którym mowa w ust. 1, oraz jest odpowiedzialny za wdrożenie mechanizmu korygującego,

o którym mowa w ust. 3.

3.

W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczeniem przyjętego na dany rok budżetowy

maksymalnego limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, stosuje się mechanizm korygujący

polegający na limitowaniu dopłat wypłacanych z Funduszu proporcjonalnie do dostępności

środków.

4.

W przypadku niewykorzystania w roku 2020 lub 2021 przyjętego maksymalnego limitu wydatków,

o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, maksymalny limit wydatków na kolejny rok budżetowy

może zostać odpowiednio zwiększony.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia

1)

art. 50, art. 58 i art. 89, które wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 70 pkt 1 i art. 76, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.;

3)

art. 75, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od

dnia 14 listopada 2019 r.;

4)

art. 77

a)

pkt 3 lit. a, b i e, pkt 4 lit. a-c oraz pkt 5 i 10, które wchodzą w życie z dniem

następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od dnia 25 maja 2020 r.,

b)

pkt 34-36, które wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia,

c)

pkt 58 w zakresie art. 31q ust. 8, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu

ogłoszenia, z mocą od dnia 1 kwietnia 2020 r.,

d)

pkt 27 i 60, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą

od dnia 31 marca 2020 r.;

5)

art. 77 pkt 24 i art. 93, które wchodzą w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.