Ustawa z dnia 23 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 306 oraz z 2022 r. poz. 974) wprowadza się następujące zmiany

1)

do tytułu ustawy dodaje się odnośnik nr 1 w brzmieniu

„

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r.

w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu

zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia

i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia

Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009,

(WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031,

rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE,

1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia

Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady

89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz

decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych)

(Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 137 z 24.05.2017, str. 40, Dz. Urz. UE L 82 z 25.03.2019, str. 4,

Dz. Urz. UE L 317 z 09.12.2019, str. 114, Dz. Urz. UE L 321 z 12.12.2019, str. 111

oraz Dz. Urz. UE L 357 z 08.10.2021, str. 27).

”

;

2)

w art. 1

a)

uchyla się pkt 2 i 3,

b)

w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

zasady wykonywania zadań przez Inspekcję, w szczególności przeprowadzania kontroli,

w tym kontroli urzędowych w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia

15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych

w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących

zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005,

(WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429

i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy

Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004,

dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE

i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych)

(Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, z późn. zm., zwanych dalej „kontrolami urzędowymi”, oraz wykonywania innych czynności urzędowych

w rozumieniu art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia, zwanych dalej „innymi czynnościami

urzędowymi”.

”

;

3)

art. 2 otrzymuje brzmienie

„

Art. 2.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

prawodawstwo weterynaryjne - przepisy Unii Europejskiej dotyczące zdrowia zwierząt

i zdrowia publicznego w zakresie weterynarii, w tym przepisy o kontrolach urzędowych

w zakresie weterynarii, a także przepisy wdrażające lub wykonujące te przepisy, w

tym zwłaszcza przepisy o produktach pochodzenia zwierzęcego, ochronie zdrowia zwierząt

oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, a także o ochronie zwierząt;

2)

przesyłka - przesyłkę w rozumieniu art. 3 pkt 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia

15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych

w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących

zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005,

(WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429

i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy

Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004,

dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE

i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych), zwanego dalej „rozporządzeniem 2017/625”;

3)

przywóz - wprowadzenie na terytorium Unii lub wprowadzenie do Unii w rozumieniu art.

3 pkt 40 rozporządzenia 2017/625;

4)

tranzyt - tranzyt w rozumieniu art. 3 pkt 44 rozporządzenia 2017/625.

”

;

4)

w art. 3

a)

w ust. 1 w pkt 2 w lit. b kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. c w brzmieniu

„

c)

przywożonych produktów złożonych określonych w przepisach wydanych na podstawie art.

47 ust. 2 lit. a rozporządzenia 2017/625.

”

,

b)

w ust. 2 w pkt 4

-

lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych,

”

,

-

uchyla się lit. b,

c)

w ust. 4 po wyrazach „nadzorowanych oraz” skreśla się wyraz „jednostek”,

d)

w ust. 6 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

kontroli urzędowej, o której mowa w art. 47 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, dotyczącej

środków transportu, w tym okrętów i statków powietrznych, wykorzystywanych do przewozu

zwierząt, produktów pochodzenia zwierzęcego lub produktów złożonych określonych w

przepisach wydanych na podstawie art. 47 ust. 2 lit. a rozporządzenia 2017/625, na

potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz wojsk obcych;

2)

kontroli urzędowej zakładów zaopatrujących lub ubiegających się o zaopatrywanie Sił

Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w produkty pochodzenia zwierzęcego.

”

;

5)

w art. 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Organy Inspekcji, przy wykonywaniu swoich zadań, współpracują z właściwymi organami

prokuratury i administracji rządowej, jednostkami samorządu terytorialnego oraz organami

samorządu lekarsko-weterynaryjnego.

”

;

6)

uchyla się art. 4a;

7)

w art. 5

a)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Zadania organów Inspekcji wykonują

1)

pracownicy Inspekcji oraz osoby wyznaczone do wykonywania określonych czynności będący

a)

urzędowymi lekarzami weterynarii w rozumieniu art. 3 pkt 32 rozporządzenia 2017/625,

b)

urzędowymi pracownikami pomocniczymi w rozumieniu art. 3 pkt 49 rozporządzenia 2017/625,

c)

pracownikami wyznaczonymi przez właściwe organy w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/624 z dnia 8 lutego 2019 r.

dotyczącego szczególnych przepisów w dziedzinie przeprowadzania kontroli urzędowych

dotyczących produkcji mięsa oraz obszarów produkcyjnych i obszarów przejściowych w

odniesieniu do żywych małży zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady

(UE) 2017/625

(Dz. Urz. UE L 131 z 17.05.2019, str. 1, z późn. zm., zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/624”;

2)

pracownicy Inspekcji niebędący osobami, o których mowa w pkt 1;

3)

osoby wyznaczone do wykonywania czynności o charakterze pomocniczym, określonych w

przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 6 pkt 1.

3.

Osoby, o których mowa w ust. 2, wyznaczone do wykonywania określonych czynności wykonują

powierzone czynności pod nadzorem i w imieniu organów Inspekcji.

”

,

b)

uchyla się ust. 4 i 5;

8)

po art. 5 dodaje się art. 5a w brzmieniu

„

Art. 5a.

Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej oraz udostępnia na stronie

internetowej administrowanej przez urząd obsługujący ten organ informacje określone

w art. 4 ust. 4 lit. a i b rozporządzenia 2017/625 w odniesieniu do organów wykonujących

zadania określone w ustawie.

”

;

9)

w art. 7a ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Organem doradczo-opiniodawczym Głównego Lekarza Weterynarii w zakresie funkcjonowania

laboratoriów do celów kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych określonych

w rozporządzeniu 2017/625 jest Rada do spraw Laboratoriów.

”

;

10)

art. 8a otrzymuje brzmienie

„

Art. 8a.

Do postępowań w sprawach

1)

o których mowa w art. 15f ust. 1, art. 15i ust. 3 i art. 25a ust. 3,

2)

dotyczących uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji w sprawach, o których

mowa w art. 15f ust. 1, art. 15i ust. 3 i art. 25a ust. 3, oraz w sprawach wznowienia

postępowania zakończonego wydaniem takich decyzji

- nie stosuje się przepisów art. 29 i art. 32 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców

(Dz. U. z 2021 r. poz. 162 i 2105 oraz z 2022 r. poz. 24 i 974).

”

;

11)

w art. 11 w ust. 3 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

W ramach granicznego inspektoratu weterynarii funkcjonują punkty kontroli granicznej

w rozumieniu art. 15a ust. 1.

”

;

12)

w art. 13

a)

w ust. 1

-

uchyla się pkt 11,

-

po pkt 11 dodaje się pkt 11a i 11b w brzmieniu

„

11a)

opracowuje projekt planu awaryjnego, o którym mowa w art. 115 ust. 1 rozporządzenia

2017/625, w zakresie żywności pochodzenia zwierzęcego, żywności, o której mowa w art.

3 ust. 1 pkt 2 lit. b, oraz pasz i przedkłada go do zatwierdzenia ministrowi właściwemu

do spraw rolnictwa;

11b)

jest instytucją łącznikową, o której mowa w art. 103 ust. 1 rozporządzenia 2017/625,

w zakresie zadań organów Inspekcji oraz wykonuje w tym zakresie obowiązki państwa

członkowskiego, o których mowa w art. 103 ust. 3 rozporządzenia 2017/625;

”

,

b)

po ust. 1b dodaje się ust. 1c w brzmieniu

„

1c.

Główny Lekarz Weterynarii wykonuje zadania pojedynczego organu określone w art. 4

ust. 2 lit. b rozporządzenia 2017/625 w obszarze określonym w art. 1 ust. 2

1)

lit. a rozporządzenia 2017/625 - w zakresie dotyczącym żywności, o której mowa w art.

3 ust. 1 pkt 2, z wyjątkiem przepisów mających na celu zapewnienie uczciwych praktyk

handlowych, ochrony interesów konsumentów i zapewnienia im prawa do informacji oraz

przepisów dotyczących wytwarzania materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu

z żywnością;

2)

lit. c-f rozporządzenia 2017/625.

”

,

c)

uchyla się ust. 2-8,

d)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Główny Lekarz Weterynarii składa, do dnia 30 czerwca, ministrowi właściwemu do spraw

rolnictwa sprawozdanie z realizacji zadań Inspekcji w roku ubiegłym.

”

;

13)

po art. 14 dodaje się art. 14a-14c w brzmieniu

„

Art. 14a.

1.

W zakresie zadań Inspekcji powiatowy lekarz weterynarii właściwy ze względu na miejsce

przeprowadzania kontroli urzędowych i wykonywania innych czynności urzędowych wykonuje

zadania właściwego organu określone w rozporządzeniu 2017/625 oraz w przepisach wydanych

w trybie rozporządzenia 2017/625 w zakresie kontroli urzędowych oraz innych czynności

urzędowych, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.

2.

Główny Lekarz Weterynarii oraz wojewódzki, powiatowy i graniczny lekarz weterynarii

wykonują zadania właściwego organu określone w art. 5 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia

2017/625 w odniesieniu do osób, o których mowa w art. 5 ust. 2.

Art. 14b.

Powiatowy lekarz weterynarii wydaje zaświadczenia o spełnianiu

1)

minimalnych standardów co do higieny i warunków utrzymania zwierząt w gospodarstwie

w zakresie niezbędnym do ubiegania się lub otrzymania pomocy finansowej albo dofinansowania

ze środków pochodzących z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR);

2)

warunków utrzymywania zwierząt gospodarskich w zakresie niezbędnym do ubiegania się

lub otrzymania pomocy finansowej ze środków pochodzących z Europejskiego Funduszu

Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW).

Art. 14c.

Powiatowy lekarz weterynarii jest właściwym organem, o którym mowa w art. 93-95, art. 97-101, art. 173 oraz art. 181-185 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt

oraz zmieniającego i uchylającego niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo

o zdrowiu zwierząt”)

(Dz. Urz. UE L 84 z 31.03.2016, str. 1, z późn. zm. oraz przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia.

”

;

14)

po art. 15 dodaje się art. 15a-15j w brzmieniu

„

Art. 15a.

1.

Główny Lekarz Weterynarii jest organem właściwym w zakresie wyznaczenia punktów kontroli

granicznej, o których mowa w art. 59 rozporządzenia 2017/625, w których przeprowadza

się kontrolę zwierząt i towarów, zwanych dalej „punktami kontroli granicznej”, oraz

wycofania, zawieszenia lub ponownego wyznaczenia punktów kontroli granicznej.

2.

Główny Lekarz Weterynarii informuje Komisję Europejską o każdej zmianie dokonanej

w infrastrukturze lub funkcjonowaniu punktu kontroli granicznej.

3.

Główny Lekarz Weterynarii prowadzi i udostępnia na stronie internetowej administrowanej

przez urząd obsługujący ten organ aktualny wykaz wyznaczonych punktów kontroli granicznej.

Art. 15b.

1.

Graniczny lekarz weterynarii jest właściwym organem do przeprowadzania kontroli urzędowych

oraz wykonywania innych czynności urzędowych dotyczących

1)

zwierząt i towarów w punkcie kontroli granicznej niezależnie od tego, czy te zwierzęta

i towary podlegają kontroli, o której mowa w art. 47 ust. 1 lit. a, b oraz d-f rozporządzenia

2017/625;

2)

środków transportu, o których mowa w art. 44 ust. 4 lit. a rozporządzenia 2017/625.

2.

W przypadkach, o których mowa w art. 65 ust. 2 rozporządzenia 2017/625, kontrolę urzędową

zwierząt i towarów, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. a, b oraz d-f rozporządzenia

2017/625, a także inne czynności urzędowe w odniesieniu do takich zwierząt i towarów

wykonuje

1)

graniczny lekarz weterynarii - w przypadku gdy zwierzęta lub towary znajdują się w

miejscu objętym terytorialnym zakresem działania tego granicznego lekarza weterynarii;

2)

powiatowy lekarz weterynarii - w przypadku gdy zwierzęta lub towary znajdują się w

miejscu położonym poza terytorialnym zakresem działania granicznego lekarza weterynarii.

3.

Graniczny lekarz weterynarii przeprowadzający kontrole urzędowe i wykonujący inne

czynności urzędowe w portach morskich współpracuje z organami celnymi w zakresie tych

kontroli i czynności, w szczególności informuje naczelnika urzędu celno-skarbowego

właściwego dla portu morskiego o terminie, w tym o godzinie i miejscu planowanej kontroli.

Graniczny lekarz weterynarii przeprowadza takie kontrole i wykonuje takie czynności

w portach morskich w sposób pozwalający na zachowanie terminów, o których mowa w art. 60 ust. 2-5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej

(Dz. U. z 2022 r. poz. 813, 835, 1079, 1301 i 1488).

Art. 15c.

Zarządzający przejściami granicznymi są obowiązani do nieodpłatnego udostępnienia

pomieszczeń biurowych, laboratoryjnych, socjalnych oraz powierzchni magazynowych dla

zatrzymanych przesyłek, które spełniają wymagania określone w przepisach o ochronie

zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt lub o ochronie zdrowia

publicznego.

Art. 15d.

Przesyłkę zwierząt, o których mowa w art. 15b ust. 1 pkt 1, transportuje się pod dozorem

celnym do punktu kontroli granicznej lub stacji kwarantanny, jeżeli przepisy o ochronie

zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt lub o ochronie zdrowia

publicznego obowiązujące w państwach członkowskich Unii Europejskiej tak stanowią.

Art. 15e.

1.

Jeżeli przepisy obowiązujące na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej

albo przepisy państwa miejsca przeznaczenia przewidują poddanie przesyłki zwierząt

kwarantannie lub izolacji, to kwarantanna lub izolacja odbywa się w

1)

zatwierdzonej stacji kwarantanny znajdującej się

a)

w państwie pochodzenia przesyłki zwierząt,

b)

na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej;

2)

gospodarstwie miejsca przeznaczenia przesyłki zwierząt.

2.

Jeżeli graniczny lekarz weterynarii nakaże, w drodze decyzji administracyjnej, kwarantannę

lub izolację przesyłki zwierząt, to w zależności od stwierdzonego ryzyka odbywają

się one w jednym z następujących miejsc w

1)

punkcie kontroli granicznej lub w jego pobliżu;

2)

gospodarstwie miejsca przeznaczenia przesyłki zwierząt;

3)

stacji kwarantanny znajdującej się w pobliżu gospodarstwa miejsca przeznaczenia przesyłki

zwierząt.

3.

Nadzór nad stacją kwarantanny sprawuje graniczny lekarz weterynarii, a jeżeli stacja

kwarantanny znajduje się poza obszarem właściwości tego lekarza - właściwy powiatowy

lekarz weterynarii.

Art. 15f.

1.

Właściwym organem do uznania składu, o którym mowa w art. 23 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/2124 z dnia 10 października

2019 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625

w odniesieniu do przepisów dotyczących kontroli urzędowych przesyłek zwierząt i towarów

w tranzycie, przeładunku i w trakcie dalszego transportu przez terytorium Unii oraz

zmieniającego rozporządzenia Komisji (WE) nr 798/2008, (WE) nr 1251/2008, (WE) nr

119/2009, (UE) nr 206/2010, (UE) nr 605/2010, (UE) nr 142/2011, (UE) nr 28/2012, rozporządzenie

wykonawcze Komisji (UE) 2016/759 i decyzję Komisji 2007/777/WE

(Dz. Urz. UE L 321 z 12.12.2019, str. 73, z późn. zm., zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/2124”, wycofania tego uznania lub tymczasowego

zawieszenia tego uznania jest graniczny lekarz weterynarii albo powiatowy lekarz weterynarii,

właściwi ze względu na miejsce położenia tego składu.

2.

Uznania, wycofania uznania lub tymczasowego zawieszenia uznania, o których mowa w

ust. 1, dokonuje się w drodze decyzji administracyjnej. Uznania składu dokonuje się

na wniosek podmiotu prowadzącego ten skład.

3.

Główny Lekarz Weterynarii

1)

jest organem właściwym w zakresie realizacji zadań, o których mowa w art. 25 rozporządzenia

2019/2124;

2)

może wyznaczyć system informacyjny inny niż system, o którym mowa w art. 131 rozporządzenia

2017/625, w celu powiadamiania o przesyłkach, o których mowa w art. 16 rozporządzenia

2019/2124, oraz innych przesyłkach - w przypadku gdy przepisy Unii Europejskiej tak

stanowią.

Art. 15g.

Koszty związane z dojazdem do miejsc dokonywania czynności wynikających z zastosowania

środków, o których mowa w art. 66-69 i art. 71 rozporządzenia 2017/625, ponosi osoba

odpowiedzialna za przesyłkę.

Art. 15h.

Kontrole urzędowe mrożonego tuńczyka, który nie został odgłowiony lub wypatroszony

i który został wyładowany bezpośrednio w portach Unii Europejskiej ze statku rybackiego

pływającego pod banderą państwa trzeciego, przeprowadza w zakładzie przetwórczym powiatowy

lekarz weterynarii zgodnie z przepisami rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/2126 z dnia 10 października 2019 r.

uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 w odniesieniu

do przepisów dotyczących określonych kontroli urzędowych odnoszących się do niektórych

kategorii zwierząt i towarów, środków stosowanych po przeprowadzeniu tych kontroli

oraz niektórych kategorii zwierząt i towarów zwolnionych z kontroli urzędowych w punktach

kontroli granicznej

(Dz. Urz. UE L 321 z 12.12.2019, str. 104, z późn. zm..

Art. 15i.

1.

W zakresie produktów pochodzenia zwierzęcego, produktów złożonych i produktów uzyskanych

z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w art. 7 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/2122 z dnia 10 października 2019 r.

uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 w odniesieniu

do niektórych kategorii zwierząt i towarów zwolnionych z kontroli urzędowych w punktach

kontroli granicznej i w odniesieniu do określonych kontroli bagażu osobistego pasażerów

i małych przesyłek towarów wysyłanych do osób fizycznych i nieprzeznaczonych do wprowadzenia

do obrotu oraz zmieniającego rozporządzenie Komisji (UE) nr 142/2011

(Dz. Urz. UE L 321 z 12.12.2019, str. 45, z późn. zm., zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/2122”, oraz zwierząt domowych, o których mowa

w art. 11 rozporządzenia 2019/2122, zadania właściwego organu określone w art. 8 i

art. 12 rozporządzenia 2019/2122 wykonuje wojewoda.

2.

Organ celny albo organ administracji rządowej upoważniony do wykonywania niektórych

zadań organów celnych zgodnie z przepisami prawa celnego jest właściwym organem, o którym mowa w art. 9 i art. 10 rozporządzenia 2019/2122.

3.

Zgody, o której mowa w art. 6 ust. 2 rozporządzenia 2019/2122, udziela powiatowy lekarz

weterynarii.

4.

Produkty pochodzenia zwierzęcego, produkty złożone i produkty uzyskane z produktów

ubocznych pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 2019/2122,

oraz małe przesyłki tych produktów, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2019/2122,

niespełniające wymagań określonych w rozporządzeniu 2019/2122, przekazane przez podróżnych

lub operatora świadczącego usługi pocztowe organom, o których mowa w ust. 2, do unieszkodliwienia

są przechowywane, transportowane i niszczone zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października

2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia

zwierzęcego i produktów pochodnych, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego

rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia

zwierzęcego)

(Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm..

5.

Koszty zniszczenia produktów i przesyłek określonych w ust. 4 ponosi organ celny albo

organ administracji rządowej upoważniony do wykonywania niektórych zadań organów celnych

zgodnie z przepisami prawa celnego.

Art. 15j.

Organy celne obejmują procedurą dopuszczenia do obrotu przesyłkę objętą monitorowaniem

z punktu kontroli granicznej przybycia do Unii Europejskiej do zakładu w miejscu przeznaczenia

wyłącznie po przedstawieniu ostatecznie wypełnionego wspólnego zdrowotnego dokumentu

wejścia potwierdzającego, że przesyłka dotarła do miejsca przeznaczenia i została

objęta nadzorem właściwego powiatowego lekarza weterynarii.

”

;

15)

w art. 16

a)

w ust. 1

-

w pkt 1

-

- wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

wyznaczać na czas określony lekarzy weterynarii niebędących pracownikami Inspekcji,

w tym lekarzy weterynarii świadczących usługi weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego

dla zwierząt, do

”

,

-

- lit. d otrzymuje brzmienie

„

d)

sprawowania nadzoru nad ubojem zwierząt gospodarskich kopytnych, drobiu, zajęczaków

i zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych, o których mowa w ust. 1.2-1.4 i 1.6 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego

i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny

w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego

(Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 55, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 14, zwanego dalej „rozporządzeniem nr 853/2004”, w tym badania dobrostanu zwierząt po

ich przybyciu do rzeźni, badania przedubojowego i poubojowego, oceny mięsa i nadzoru

nad przestrzeganiem w czasie uboju przepisów o ochronie zwierząt,

”

,

-

- lit. g-j otrzymują brzmienie

„

g)

sprawowania nadzoru nad punktami odbioru mleka, przetwórstwem mleka oraz przechowywaniem

produktów mleczarskich i wystawiania wymaganych świadectw zdrowia,

h)

sprawowania nadzoru nad wyładowywaniem ze statków rybackich, w tym statków chłodni,

statków zamrażalni i statków przetwórni, produktów rybołówstwa, nad obróbką, przetwórstwem

i przechowywaniem tych produktów oraz ślimaków i żab, a także wystawiania wymaganych

świadectw zdrowia,

i)

sprawowania nadzoru nad przetwórstwem i przechowywaniem jaj konsumpcyjnych i produktów

jajecznych oraz wystawiania wymaganych świadectw zdrowia,

j)

pobierania próbek do badań w zakresie

-

bezpieczeństwa żywności,

-

innym niż określony w tiret pierwszym,

”

,

-

- w lit. m średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. n w brzmieniu

„

n)

kontroli pasz, produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych,

przeznaczonych do wywozu oraz wystawiania wymaganych świadectw zdrowia;

”

,

-

uchyla się pkt 1a,

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

wyznaczać osoby niebędące pracownikami Inspekcji, spełniające wymagania w zakresie

kwalifikacji, do wykonywania

a)

czynności określonych w art. 18 ust. 2 i 4 rozporządzenia 2017/625 jako urzędowi pracownicy

pomocniczy w rozumieniu art. 3 pkt 49 rozporządzenia 2017/625,

b)

kontroli urzędowych, o których mowa w art. 18 ust. 7 lit. i rozporządzenia 2017/625,

jako pracownicy wyznaczeni przez właściwe organy w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia

2019/624,

c)

czynności o charakterze pomocniczym określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 16 ust. 6 pkt 1.

”

,

b)

ust. 1c otrzymuje brzmienie

„

1c.

Do lekarzy weterynarii, o których mowa w ust. 1a, przepisy ust. 2, 3 i 4-5a stosuje

się odpowiednio.

”

,

c)

ust. 2a otrzymuje brzmienie

„

2a.

W przypadku wyznaczenia lekarza weterynarii świadczącego usługi weterynaryjne w ramach

zakładu leczniczego dla zwierząt do wykonywania czynności określonych w ust. 1, wyznaczenie

tego lekarza weterynarii następuje po uzyskaniu zgody kierownika zakładu leczniczego

dla zwierząt, w ramach którego lekarz ten świadczy usługi weterynaryjne.

”

,

d)

po ust. 2a dodaje się ust. 2b i 2c w brzmieniu

„

2b.

Po wyznaczeniu do wykonywania czynności, o którym mowa w ust. 1, wyznaczony lekarz

weterynarii składa powiatowemu lekarzowi weterynarii oświadczenie, że nie zachodzą

okoliczności powodujące wątpliwości co do bezstronnego wykonywania czynności objętych

wyznaczeniem oraz że nie pozostaje w konflikcie interesów w związku z wykonywaniem

tych czynności, a także o

1)

niewykonywaniu zajęć zarobkowych albo

2)

wykonywaniu zajęć zarobkowych, podając

a)

informacje dotyczące czynności wykonywanych w ramach tych zajęć oraz okresu wykonywania

tych zajęć,

b)

imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres podmiotu,

na rzecz którego te zajęcia wykonuje, oraz odpowiednio miejsce lub obszar ich wykonywania.

2c.

W przypadku zmiany informacji zawartych w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 2b, wyznaczony

lekarz weterynarii składa powiatowemu lekarzowi weterynarii oświadczenie o zmianie

tych informacji. Oświadczenie to zawiera aktualne informacje i jest składane w terminie

7 dni od dnia zmiany tych informacji.

”

,

e)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, następuje po zawarciu przez powiatowego

lekarza weterynarii umowy z

1)

osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w ramach prowadzonej przez te osoby pozarolniczej

działalności gospodarczej lub

2)

osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, poza prowadzoną przez te osoby pozarolniczą

działalnością gospodarczą, lub

3)

osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w przypadku, w którym nie prowadzą one

działalności gospodarczej, lub

4)

podmiotem prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt - w przypadku wyznaczenia lekarzy

weterynarii świadczących usługi weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego dla zwierząt

- określającej zakres, terminy i miejsce wykonywania tych czynności, wysokość wynagrodzenia

za ich wykonanie oraz termin płatności.

”

,

f)

po ust. 3a dodaje się ust. 3b i 3c w brzmieniu

„

3b.

Lekarzom weterynarii, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 1a, wyznaczonym przez powiatowego

lekarza weterynarii, a także podmiotom prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt,

z którymi zawarto umowę, o której mowa w ust. 3, powiatowy lekarz weterynarii zwraca

koszty dojazdów na obszarze objętym terytorialnym zakresem działania tego organu,

zrealizowanych samochodem osobowym, motocyklem lub motorowerem, do miejsc wykonywania

czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1

1)

lit. a-c,

2)

lit. d - z wyłączeniem nadzoru nad przeprowadzeniem uboju zwierząt w rzeźni, w której

ubój i obróbka poubojowa odbywają się przy użyciu automatycznego przesuwu taśmy,

3)

lit. e, j, k oraz m

- na warunkach stosowanych przy podróżach służbowych pracowników zatrudnionych w państwowej

lub samorządowej jednostce sfery budżetowej i określonych w przepisach wydanych na

podstawie art. 77Kodeksu pracy.

3c.

Zwrot kosztów dojazdów, o którym mowa w ust. 3b, nie przysługuje w przypadku, gdy

powiatowy lekarz weterynarii zapewnił środek transportu umożliwiający dojazd związany

z wykonywaniem czynności.

”

,

g)

w ust. 5

-

po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

gdy zachodzą okoliczności powodujące wątpliwości co do bezstronnego wykonywania czynności

objętych wyznaczeniem lub osoba wyznaczona pozostaje w konflikcie interesów w związku

z wykonywaniem tych czynności, lub nie złożyła oświadczenia, o którym mowa w ust.

2c;

”

,

-

w pkt 5 lit. b otrzymuje brzmienie

„

b)

kierownika zakładu leczniczego dla zwierząt - w przypadku, o którym mowa w ust. 3

pkt 4.

”

,

h)

po ust. 5a dodaje się ust. 5b-5d w brzmieniu

„

5b.

Podmiot jest obowiązany do złożenia powiatowemu lekarzowi weterynarii, na wniosek

tego organu, w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego wniosku, oświadczenia, o którym

mowa w ust. 2b, zawierającego informacje o zajęciach zarobkowych wykonywanych na rzecz

tego podmiotu przez lekarza weterynarii, który złożył powiatowemu lekarzowi weterynarii

oświadczenie, w przypadku, o którym mowa w ust. 2c, lub jest wyznaczony przez ten

organ do wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1.

5c.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 2b, 2c i 5b, składa się pod rygorem odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany

do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności

karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu

o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

5d.

Kwalifikacje lekarzy weterynarii i innych osób wyznaczonych do wykonywania czynności,

o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. d-f, lit. j tiret pierwsze i lit. I oraz pkt 2

lit. a i b, są określone w przepisach wydanych na podstawie art. 18 ust. 7 lit. j

rozporządzenia 2017/625.

”

,

i)

w ust. 6 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

zakres czynności wykonywanych przez osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, oraz

kwalifikacje tych osób,

”

;

16)

w art. 17

a)

pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

pokrycie kosztów dojazdów, o których mowa w art. 16 ust. 3b, oraz zapewnienie środka

transportu, o którym mowa w art. 16 ust. 3c;

”

,

b)

po pkt 8 dodaje się pkt 8a w brzmieniu

„

8a)

produkty lecznicze weterynaryjne i wyroby medyczne w rozumieniu art. 2 pkt 38 ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1565) użyte w związku z wykonywaniem czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1;

”

;

17)

po art. 18a dodaje się art. 18b w brzmieniu

„

Art. 18b.

1.

Urzędowe zatrzymanie, o którym mowa w art. 137 ust. 3 lit. b rozporządzenia 2017/625,

następuje w drodze decyzji administracyjnej określającej sposób postępowania z zatrzymanymi

zwierzętami lub towarami oraz termin, do którego te zwierzęta lub towary zostały zatrzymane.

2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

3.

Stroną postępowania, o którym mowa w ust. 1, jest posiadacz zwierząt lub towarów podlegających

urzędowemu zatrzymaniu.

”

;

18)

w art. 19

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór legitymacji

służbowej pracownika Inspekcji oraz rodzaje zabezpieczeń tej legitymacji przed przerobieniem

lub podrobieniem, mając na względzie potrzebę zapewnienia identyfikacji pracowników

Inspekcji uprawnionych do przeprowadzania kontroli w imieniu Inspekcji, a także zastosowanie

takich zabezpieczeń tej legitymacji, które uniemożliwią jej przerobienie lub podrobienie.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Pracownicy Inspekcji, osoby, o których mowa w art. 16, art. 18 lub art. 20, a także

osoby wykonujące pracę w krajowych laboratoriach referencyjnych w rozumieniu art.

100 rozporządzenia 2017/625 oraz laboratoriach urzędowych w rozumieniu art. 37 rozporządzenia

2017/625 chronią poufność informacji uzyskanych podczas przeprowadzania kontroli urzędowych

i wykonywania innych czynności urzędowych, o których mowa w art. 8 ust. 1 i 3 rozporządzenia

2017/625.

”

,

c)

dodaje się ust. 8 w brzmieniu

„

8.

Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 3, może odbywać się także w obecności

pracowników wojewódzkiego inspektoratu weterynarii lub Głównego Inspektoratu Weterynarii.

”

;

19)

w art. 19b

a)

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

okresowe - na podstawie planów kontroli sporządzanych przez powiatowego lekarza weterynarii,

wojewódzkiego lekarza weterynarii lub Głównego Lekarza Weterynarii;

”

,

b)

uchyla się ust. 2 i 3;

20)

w art. 19c ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kontrolę przeprowadza się w obecności podmiotu kontrolowanego albo osoby przez niego

upoważnionej, a w razie ich nieobecności - w obecności innego pracownika podmiotu

kontrolowanego.

”

;

21)

w art. 19d w ust. 1 w pkt 5 po wyrazach „ich zakresu” skreśla się wyrazy „i skutków”;

22)

art. 20 otrzymuje brzmienie

„

Art. 20.

1.

Uprawnienia, o których mowa w art. 19 ust. 3, przysługują

1)

ekspertom Komisji Europejskiej oraz innych państw członkowskich przeprowadzającym

kontrole, o których mowa w art. 116 rozporządzenia 2017/625;

2)

pracownikom Inspekcji upoważnionym przez Głównego Lekarza Weterynarii, wojewódzkiego

lekarza weterynarii, powiatowego lekarza weterynarii lub granicznego lekarza weterynarii

przeprowadzającym audyty, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2017/625,

lub dokonującym ustaleń, o których mowa w art. 27 ust. 2, art. 31 i art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli

w administracji rządowej

(Dz. U. z 2020 r. poz. 224).

2.

Kontrole, o których mowa w art. 116 rozporządzenia 2017/625, przeprowadza się w obecności

pracowników Inspekcji upoważnionych przez Głównego Lekarza Weterynarii, wojewódzkiego

lekarza weterynarii, powiatowego lekarza weterynarii lub granicznego lekarza weterynarii.

3.

Audyty, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, i dokonywanie ustaleń,

o których mowa w art. 27 ust. 2, art. 31 i art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli

w administracji rządowej, przeprowadza się w obecności pracowników upoważnionych przez podmiot kontrolowany.

”

;

23)

w art. 21 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W rzeźniach korzystających z krajowych środków dostosowujących, o których mowa w art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych lub w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004, za pomieszczenia, o których mowa

w ust. 1 pkt 1, uznaje się także wydzielone i odpowiednio wyposażone miejsce lub miejsca.

”

;

24)

po art. 21 dodaje się art. 21a w brzmieniu

„

Art. 21a.

1.

Wojewódzki lekarz weterynarii podaje do publicznej wiadomości na stronie internetowej

administrowanej przez urząd obsługujący ten organ informacje określone w art. 11 ust.

1 rozporządzenia 2017/625, w tym przekazuje w terminie do ostatniego dnia lutego informacje

dotyczące kontroli urzędowych przeprowadzonych na obszarze województwa w poprzednim

roku kalendarzowym.

2.

Powiatowy lekarz weterynarii przekazuje wojewódzkiemu lekarzowi weterynarii w terminie

do dnia 31 stycznia dane niezbędne do przygotowania informacji dotyczących kontroli

urzędowych przeprowadzonych na obszarze województwa w poprzednim roku kalendarzowym,

o których mowa w ust. 1.

”

;

25)

w art. 24

a)

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

pomieszczeniu, o którym mowa w załączniku III w sekcji I w rozdziale II w ust. 9 rozporządzenia

nr 853/2004, udostępnianym pracownikom Inspekcji lub osobom wyznaczonym na podstawie

art. 16 i art. 18 przez podmioty prowadzące działalność w zakresie produkcji produktów

pochodzenia zwierzęcego lub

”

,

b)

ust. 2-4 otrzymują brzmienie

„

2.

Pomieszczenie określone w ust. 1, w którym jest przeprowadzane badanie laboratoryjne

mięsa na obecność włośni, zwane dalej „pracownią badania mięsa na obecność włośni”,

powiatowy inspektorat weterynarii wyposaża w odczynniki i sprzęt niezbędny do prawidłowego

przeprowadzenia tego badania, zapewniając ich stałą dostępność i przydatność zgodnie

z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/1375 z dnia 10 sierpnia 2015 r. ustanawiającym

szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włośni (Trichinella)

w mięsie

(Dz. Urz. UE L 212 z 11.08.2015, str. 7, z późn. zm..

3.

Kierownik zakładu higieny weterynaryjnej lub osoba przez niego upoważniona kontroluje,

czy w pracowni badania mięsa na obecność włośni są spełniane wymagania w zakresie

systemu zarządzania wskazanego w art. 37 ust. 4 lit. e rozporządzenia 2017/625.

4.

Kierownik zakładu higieny weterynaryjnej o stwierdzeniu naruszenia wymagań w zakresie

systemu zarządzania wskazanego w art. 37 ust. 4 lit. e rozporządzenia 2017/625 w pracowni

badania mięsa na obecność włośni przez

1)

osobę wyznaczoną na podstawie art. 16 lub art. 18,

2)

pracownika Inspekcji

- informuje powiatowego lekarza weterynarii i wojewódzkiego lekarza weterynarii.

”

;

26)

w art. 25

a)

w ust. 1 wyrazy „rozporządzeniu nr 882/2004,” zastępuje się wyrazami „rozporządzeniu 2017/625,”,

b)

w ust. 2

-

w pkt 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

laboratoria urzędowe w rozumieniu art. 37 rozporządzenia 2017/625, obejmujące

”

,

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

krajowe laboratoria referencyjne w rozumieniu art. 100 rozporządzenia 2017/625.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Główny Lekarz Weterynarii jest właściwym organem w sprawach

1)

wyznaczenia laboratorium urzędowego w rozumieniu art. 37 rozporządzenia 2017/625 w

odniesieniu do laboratoriów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, i cofnięcia takiego wyznaczenia;

2)

czasowego wyznaczenia laboratorium urzędowego w rozumieniu art. 42 rozporządzenia

2017/625 i cofnięcia takiego wyznaczenia;

3)

wyznaczenia laboratorium urzędowego zgodnie z art. 37 ust. 2 rozporządzenia 2017/625;

4)

o których mowa w art. 38 ust. 3 i 4 rozporządzenia 2017/625.

”

,

d)

w ust. 6 wyrazy „krajowe albo wspólnotowe laboratorium referencyjne” zastępuje się wyrazami „krajowe laboratorium referencyjne lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej”,

e)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu

„

6a.

Jeżeli brak jest krajowego laboratorium referencyjnego i laboratorium referencyjnego

Unii Europejskiej, które można wyznaczyć do przeprowadzenia wymaganych badań laboratoryjnych

na podstawie ust. 6, Główny Lekarz Weterynarii, po zasięgnięciu opinii Rady do spraw

Laboratoriów, wyznacza do przeprowadzenia tych badań inne laboratorium urzędowe w

rozumieniu art. 37 rozporządzenia 2017/625 znajdujące się na terytorium państwa członkowskiego

Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego EFTA.

”

,

f)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Laboratoria urzędowe są poddawane w zakresie stosowanych metod badawczych regularnym

badaniom biegłości lub międzylaboratoryjnym badaniom porównawczym przeprowadzanym

przez krajowe laboratorium referencyjne, a gdy brak jest takiej możliwości - przez

krajowe laboratorium referencyjne lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej

znajdujące się na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa

członkowskiego EFTA.

”

;

27)

w art. 25a

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kierownik laboratorium, o którym mowa w art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. d, ubiegającego

się o status laboratorium urzędowego zatwierdzonego do przeprowadzania badań laboratoryjnych

w zakresie określonych kierunków i metod dla celów kontroli urzędowych składa do Głównego

Lekarza Weterynarii wniosek w tym zakresie, na piśmie utrwalonym w postaci papierowej

lub elektronicznej.

”

,

b)

w ust. 2 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2)

opinię w sprawie spełniania przez laboratorium wymagań określonych w art. 37 ust.

4 rozporządzenia 2017/625, wydaną nie wcześniej niż w roku poprzedzającym rok złożenia

tego wniosku, do której dołącza się raport krajowego laboratorium referencyjnego właściwego

dla danego kierunku badań, a w przypadku gdy nie ma takiego krajowego laboratorium

referencyjnego - laboratorium referencyjnego Unii Europejskiej znajdującego się na

terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego

EFTA;

3)

kopię raportu z badań biegłości lub międzylaboratoryjnych badań porównawczych przeprowadzonych

w roku poprzedzającym rok złożenia tego wniosku przez właściwe dla danego kierunku

badań krajowe laboratorium referencyjne, a w przypadku gdy nie ma takiego krajowego

laboratorium referencyjnego - przez krajowe laboratorium referencyjne znajdujące się

na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego

EFTA lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej.

”

,

c)

ust. 3-6 otrzymują brzmienie

„

3.

Główny Lekarz Weterynarii zatwierdza, w drodze decyzji administracyjnej, laboratorium

ubiegające się o status laboratorium zatwierdzonego do przeprowadzania badań laboratoryjnych

w zakresie określonych kierunków i metod wskazanych we wniosku.

4.

Laboratorium, które uzyskało status laboratorium, o którym mowa w ust. 1

1)

bierze udział w badaniach biegłości lub międzylaboratoryjnych badaniach porównawczych,

o których mowa w art. 38 ust. 2 rozporządzenia 2017/625, przeprowadzanych przez właściwe

dla danego kierunku badań krajowe laboratorium referencyjne, w terminach określonych

w harmonogramie opracowanym przez krajowe laboratorium referencyjne, a w przypadku

gdy nie ma takiego laboratorium referencyjnego - nie rzadziej niż raz na 4 lata w

badaniach biegłości lub międzylaboratoryjnych badaniach porównawczych przeprowadzanych

przez właściwe dla danego kierunku badań krajowe laboratorium referencyjne znajdujące

się na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego

EFTA lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej;

2)

poddaje się kontroli właściwego dla danego kierunku badań krajowego laboratorium referencyjnego,

w tym kontroli niezapowiedzianej.

5.

Laboratorium, które uzyskało status laboratorium, o którym mowa w ust. 1, w terminie

6 miesięcy od dnia uzyskania w badaniach biegłości lub międzylaboratoryjnych badaniach

porównawczych, o których mowa w ust. 4 pkt 1, wyniku niezgodnego z kryteriami określonymi

przez krajowe laboratorium referencyjne lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej,

które przeprowadziło te badania, lub wyniku wątpliwego podlega ponownemu badaniu,

będącemu badaniem biegłości lub międzylaboratoryjnym badaniem porównawczym, przeprowadzanemu

przez właściwe dla danego kierunku badań krajowe laboratorium referencyjne, a w przypadku

gdy nie ma takiego krajowego laboratorium referencyjnego - przez krajowe laboratorium

referencyjne znajdujące się na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej

lub państwa członkowskiego EFTA lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej.

6.

Główny Lekarz Weterynarii, w drodze decyzji administracyjnej, cofa laboratorium zatwierdzenie

do przeprowadzania badań laboratoryjnych w zakresie określonych kierunków i metod,

jeżeli

1)

krajowa jednostka akredytująca, o której mowa w art. 37 ust. 4 lit. e rozporządzenia

2017/625, cofnęła lub zawiesiła posiadaną przez laboratorium akredytację lub

2)

laboratorium

a)

dwukrotnie w kolejnych badaniach biegłości lub międzylaboratoryjnych badaniach porównawczych

nie uzyskało wyników zgodnych z kryteriami określonymi przez krajowe laboratorium

referencyjne lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej, które przeprowadziło

te badania, lub nie poddało się badaniu biegłości lub międzylaboratoryjnemu badaniu

porównawczemu, o których mowa w ust. 4 pkt 1, lub ponownemu badaniu, o którym mowa

w ust. 5, lub

b)

uchyla się od poddania się kontroli, o której mowa w ust. 4 pkt 2, albo w wyniku takiej

kontroli stwierdzono, że laboratorium nie spełnia warunków niezbędnych do przeprowadzania

badań, lub

c)

używa do diagnostyki in vitro wyrobów stosowanych w medycynie weterynaryjnej, które

nie znajdują się w wykazie wyrobów do diagnostyki in vitro stosowanych w medycynie

weterynaryjnej, o którym mowa w art. 76a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu

chorób zakaźnych zwierząt, lub

d)

nie przekazało niezwłocznie wyników przeprowadzonych badań laboratoryjnych do systemu

teleinformatycznego, o którym mowa w art. 25d ust. 1, lub

e)

nie przekazało powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na lokalizację

laboratorium oraz powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na miejsce

pobrania próbki informacji, o których mowa w art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu

chorób zakaźnych zwierząt, lub

3)

nie zostały podjęte działania naprawcze, o których mowa w art. 39 ust. 2 rozporządzenia

2017/625.

”

,

d)

dodaje się ust. 10 i 11 w brzmieniu

„

10.

Wniosek o ponowne zatwierdzenie laboratorium do przeprowadzania badań laboratoryjnych

w zakresie określonych kierunków i metod, w stosunku do którego została wydana decyzja,

o której mowa w ust. 6, składa się zgodnie z ust. 1 i 2 nie wcześniej niż po upływie

12 miesięcy od dnia, w którym ta decyzja stała się ostateczna.

11.

Do wniosku o zmianę w zakresie metody badań określonej w decyzji, o której mowa w

ust. 3, stosuje się przepisy ust. 2.

”

;

28)

w art. 25b

a)

w ust. 1 w pkt 1 lit. b otrzymuje brzmienie

„

b)

określone w art. 101 ust. 1 rozporządzenia 2017/625 oraz w przepisach wydanych w trybie

art. 101 ust. 2 rozporządzenia 2017/625;

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Krajowe laboratorium referencyjne właściwe dla danego kierunku badań sprawuje nadzór

nad laboratoriami urzędowymi w zakresie prawidłowości wykonywania przez nie badań,

przeprowadzając kontrolę, w szczególności sprzętu i odczynników stosowanych do tych

badań, udziału w badaniach porównawczych oraz wyboru metod do akredytacji. Kontrolę

przeprowadza się nie rzadziej niż raz na 3 lata, również na wniosek Głównego Lekarza

Weterynarii.

”

,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Audyt laboratorium urzędowego, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia 2017/625, przeprowadza

1)

Główny Lekarz Weterynarii we współpracy z krajowym laboratorium referencyjnym właściwym

dla danego kierunku badań;

2)

krajowe laboratorium referencyjne właściwe dla danego kierunku badań, na wniosek Głównego

Lekarza Weterynarii.

”

,

d)

w ust. 6 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

określi, które laboratoria są krajowymi laboratoriami referencyjnymi, o których mowa

w art. 100 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, a w przypadku gdy dla każdego z laboratoriów

referencyjnych Unii Europejskiej zostanie określone więcej niż jedno krajowe laboratorium

referencyjne - także sposób współpracy tych laboratoriów, mając na względzie wykonywane

przez te laboratoria zadania, a także zapewnienie efektywnej współpracy tych laboratoriów

oraz koordynację ich zadań i współpracy z innymi krajowymi laboratoriami referencyjnymi

i laboratoriami referencyjnymi Unii Europejskiej;

”

;

29)

w art. 25f

a)

użyte

-

w ust. 4 pkt 2 oraz ust. 6 i 7 wyrazy „wspólnotowe laboratorium referencyjne” zastępuje się wyrazami „laboratorium referencyjne Unii Europejskiej”,

-

w ust. 5 i 7 wyrazy „krajowe lub wspólnotowe laboratorium referencyjne” zastępuje się wyrazami „krajowe laboratorium referencyjne lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej”,

b)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu

„

7a.

Laboratorium wpisane do rejestru poddaje się kontroli właściwego dla danego kierunku

badań krajowego laboratorium referencyjnego, w tym kontroli niezapowiedzianej przeprowadzanej

również na wniosek Głównego Lekarza Weterynarii, w zakresie prawidłowości wykonywania

badań, obejmującej w szczególności kontrolę stosowanego sprzętu i odczynników oraz

udziału w badaniach porównawczych.

”

,

c)

w ust. 8 w pkt 2

-

lit. a i b otrzymują brzmienie

„

a)

nie poddało się badaniom, o których mowa w ust. 6 lub 7, lub dwukrotnie w kolejnych

badaniach biegłości nie uzyskało wyników zgodnych z kryteriami określonymi przez krajowe

laboratorium referencyjne lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej, które przeprowadziło

te badania, lub

b)

nie przekazało powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na lokalizację

laboratorium oraz powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na miejsce

pobrania próbki informacji, o których mowa w art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu

chorób zakaźnych zwierząt, lub

”

,

-

dodaje się lit. c w brzmieniu

„

c)

nie poddało się kontroli, o której mowa w ust. 7a, albo w wyniku takiej kontroli stwierdzono,

że laboratorium nie spełnia warunków niezbędnych do przeprowadzenia badań.

”

;

30)

w art. 25g

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Koszty udziału laboratorium w badaniach biegłości i międzylaboratoryjnych badaniach

porównawczych oraz koszty audytów laboratorium, o których mowa w art. 39 rozporządzenia

2017/625, i kontroli przeprowadzanych przez krajowe laboratorium referencyjne właściwe

dla danego kierunku badań ponosi podmiot prowadzący laboratorium.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Wpływy z tytułu organizowania badań biegłości, międzylaboratoryjnych badań porównawczych,

audytów i kontroli przeprowadzanych przez krajowe laboratoria referencyjne stanowią

dochód budżetu państwa.

”

;

31)

uchyla się rozdział 3;

32)

art. 30-34 otrzymują brzmienie

„

Art. 30.

1.

Inspekcja pobiera opłaty za przeprowadzanie kontroli urzędowych w przypadkach, o których

mowa w art. 47 ust. 1 lit. a, b oraz d-f i art. 65 ust. 2 rozporządzenia 2017/625,

dotyczących przesyłek

1)

bydła (Bos taurus, Bos indicus, Bison bison, Bison bonasus i Bubalus bubalis), świń,

owiec, kóz, królików i dzików, wolno żyjących (dzikich) przeżuwaczy, koniowatych w

rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu

chorób zakaźnych zwierząt, drobiu w rozumieniu art. 4 pkt 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9

marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniającego i uchylającego

niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”), a także zajęczaków i ptaków niebędących ptakami bezgrzebieniowymi, zaliczanych do

zwierząt łownych lub zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych w rozumieniu

ust. 1.5 lub 1.6 załącznika I do rozporządzenia nr 853/2004 - w wysokości stanowiącej

równowartość w złotych kwot przewidzianych w rozporządzeniu 2017/625 w załączniku

IV w rozdziale I w części I w lit. a;

2)

zwierząt innych niż określone w pkt 1 - w wysokości stanowiącej równowartość w złotych

kwot przewidzianych w rozporządzeniu 2017/625 w załączniku IV w rozdziale I w części

I w lit. b;

3)

mięsa, z wyłączeniem mięsa, o którym mowa w pkt 5 - w wysokości stanowiącej równowartość

w złotych kwot przewidzianych w rozporządzeniu 2017/625 w załączniku IV w rozdziale

I w części II;

4)

produktów rybołówstwa w rozumieniu ust. 3.1 załącznika I do rozporządzenia nr 853/2004

- w wysokości stanowiącej równowartość w złotych kwot przewidzianych w rozporządzeniu

2017/625 w załączniku IV w rozdziale I w części III;

5)

produktów mięsnych w rozumieniu ust. 7.1 załącznika I do rozporządzenia nr 853/2004,

mięsa pozyskanego z drobiu w rozumieniu ust. 1.3 załącznika I do rozporządzenia nr

853/2004, mięsa króliczego, mięsa pozyskanego ze zwierząt łownych w rozumieniu ust.

1.5 załącznika I do rozporządzenia nr 853/2004 i mięsa pozyskanego ze zwierząt dzikich

utrzymywanych w warunkach fermowych w rozumieniu ust. 1.6 załącznika I do rozporządzenia

nr 853/2004 - w wysokości stanowiącej równowartość w złotych kwot przewidzianych w

rozporządzeniu 2017/625 w załączniku IV w rozdziale I w części IV;

6)

produktów pochodzenia zwierzęcego innych niż określone w pkt 3-5 - w wysokości stanowiącej

równowartość w złotych kwot przewidzianych w rozporządzeniu 2017/625 w załączniku

IV w rozdziale I w części V;

7)

produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i pasz - w wysokości stanowiącej równowartość

w złotych kwot przewidzianych w rozporządzeniu 2017/625 w załączniku IV w rozdziale

I w części VI;

8)

zwierząt i produktów z państw trzecich w tranzycie lub przeładunku - w wysokości stanowiącej

równowartość w złotych kwot przewidzianych w rozporządzeniu 2017/625 w załączniku

IV w rozdziale I w części VII.

2.

Przeliczenia równowartości euro na złote dokonuje się według średniego kursu euro

ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego

miesiąc, w którym opłata jest pobierana.

Art. 31.

1.

Inspekcja pobiera opłaty w wysokości ustalonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

art. 34 ust. 1, z tym że w przypadkach, w których mają zastosowanie podwyżki albo

obniżki opłat przewidziane odpowiednio w ust. 5 i art. 32 ust. 1-5 - po zastosowaniu

takich podwyżek albo obniżek - za

1)

kontrolę zwierząt i produktów przeznaczonych do wywozu, handlu lub przemieszczania

w celach niehandlowych albo umieszczenia na rynku krajowym, jeżeli przepisy odrębne

wymagają zaopatrzenia ich w dokument wystawiony przez urzędowego lekarza weterynarii;

2)

przeprowadzanie kontroli urzędowych i wykonywanie innych czynności urzędowych w przypadkach,

o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. a, b oraz d-f i art. 65 ust. 2 rozporządzenia

2017/625, dotyczących przesyłek innych niż określone w art. 30 ust. 1 oraz w przypadku

zwierząt określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 48 lit. b rozporządzenia

2017/625;

3)

nadzór nad przeprowadzeniem uboju zwierząt gospodarskich kopytnych, drobiu, zajęczaków

i zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych, o których mowa w ust. 1.2-1.4

i 1.6 załącznika I do rozporządzenia nr 853/2004;

4)

oględziny tusz zwierząt łownych, o których mowa w ust. 1.5 załącznika I do rozporządzenia

nr 853/2004, wraz z ewentualnym badaniem narządów wewnętrznych i badaniem na obecność

włośni;

5)

badanie mięsa zwierząt łownych, o których mowa w ust. 1.5 załącznika I do rozporządzenia

nr 853/2004;

6)

nadzór nad

a)

rozbiorem mięsa,

b)

produkcją mięsa mielonego, surowych wyrobów mięsnych, mięsa oddzielonego mechanicznie

oraz produktów mięsnych,

c)

porcjowaniem, pakowaniem i przepakowywaniem mięsa, mięsa mielonego, surowych wyrobów

mięsnych, mięsa oddzielonego mechanicznie i produktów mięsnych,

d)

punktami odbioru mleka oraz przetwórstwem mleka,

e)

przetwórstwem, pakowaniem i przepakowywaniem jaj konsumpcyjnych oraz przetwórstwem,

pakowaniem lub przepakowywaniem produktów jajecznych,

f)

pozyskiwaniem, obróbką lub przechowywaniem materiału biologicznego, jaj wylęgowych

drobiu lub jaj i gamet przeznaczonych do celów hodowlanych,

g)

pozyskiwaniem, składowaniem lub przetwarzaniem produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego

lub produktów pochodnych,

h)

obrotem zwierzętami, pośrednictwem w tym obrocie i przewozem zwierząt, miejscami gromadzenia,

skupu lub sprzedaży zwierząt, punktami kontroli, targowiskami, a także wystawami,

pokazami lub konkursami zwierząt,

i)

wyładowywaniem albo pierwszą sprzedażą produktów rybołówstwa ze statków rybackich,

j)

obróbką, przetwórstwem ryb, skorupiaków, mięczaków, żab lub produktów pochodzących

z ryb, skorupiaków, mięczaków i żab oraz wyładowywaniem produktów rybołówstwa ze statków

przetwórni,

k)

przechowywaniem mięsa, mięsa mielonego, surowych wyrobów mięsnych, mięsa oddzielonego

mechanicznie, produktów mięsnych, produktów mlecznych, jaj konsumpcyjnych, produktów

jajecznych, ryb, skorupiaków, mięczaków, żab oraz produktów pochodzących z ryb, skorupiaków,

mięczaków i żab,

l)

działalnością związaną ze sprzedażą bezpośrednią,

m)

wytwarzaniem, wprowadzaniem do obrotu i transportem pasz i pasz leczniczych przeznaczonych

do obrotu oraz warunkami przechowywania lub sprzedaży tych pasz,

n)

prowadzeniem działalności marginalnej, lokalnej i ograniczonej,

o)

porcjowaniem, pakowaniem i przepakowywaniem miodu,

p)

produkcją żywności znajdującej się w rolniczym handlu detalicznym,

q)

obrotem hurtowym produktami leczniczymi weterynaryjnymi prowadzonym w hurtowniach

farmaceutycznych tych produktów,

r)

obrotem detalicznym produktami leczniczymi weterynaryjnymi prowadzonym w zakładach

leczniczych dla zwierząt i ilością produktów leczniczych weterynaryjnych stosowanych

w tych zakładach,

s)

obrotem detalicznym produktami leczniczymi weterynaryjnymi wydawanymi bez przepisu

lekarza sprawowanym u przedsiębiorców prowadzących działalność w tym zakresie po zgłoszeniu

wojewódzkiemu lekarzowi weterynarii,

t)

produkcją wysoko rafinowanego siarczanu chondroityny, kwasu hialuronowego, innych

produktów z hydrolizowanych cząstek, chitozanu, glukozaminy, podpuszczki, karuku i

aminokwasów,

u)

produkcją żelatyny i kolagenu;

7)

kontrolę statków rybackich, w tym statków chłodni, statków zamrażalni i statków przetwórni;

8)

złożenie wniosku o

a)

wydanie decyzji, o której mowa w art. 25a ust. 3,

b)

wydanie zatwierdzenia, o którym mowa w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt

(Dz. U. z 2022 r. poz. 572),

c)

którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1753 oraz z 2022 r. poz. 1570),

d)

zatwierdzenie zakładu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego,

e)

nadanie zakładowi uprawnienia, o którym mowa w art. 21a ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego,

f)

którym mowa w art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach

(Dz. U. z 2021 r. poz. 278 oraz z 2022 r. poz. 1570),

g)

wydanie pozwolenia weterynaryjnego na przywóz przesyłki zwierząt lub produktów, jeżeli

przepisy odrębne przewidują obowiązek uzyskania takiego pozwolenia,

h)

wydanie świadectwa zatwierdzenia środka transportu przeznaczonego do długotrwałego

transportu zwierząt;

9)

wydanie decyzji, o której mowa w art. 35 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 576/2013 z dnia

12 czerwca 2013 r. w sprawie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych

oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 998/2003

(Dz. Urz. UE L 178 z 28.06.2013, str. 1);

10)

kontrolę urzędową, o której mowa w art. 79 ust. 2

a)

lit. b rozporządzenia 2017/625,

b)

lit. c rozporządzenia 2017/625;

11)

kontrolę oczyszczania lub odkażania środków transportu używanych do przewozu zwierząt

gospodarskich powracających na terytorium Unii Europejskiej z państw trzecich, nakazanych

w przepisach wydanych na podstawie art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu

chorób zakaźnych zwierząt;

12)

kontrolę środków transportu, o których mowa w art. 44 ust. 4 lit. a rozporządzenia

2017/625;

13)

badania próbek pobranych w

a)

trakcie postępowania związanego z wykryciem substancji niedozwolonych,

b)

ramach nadzoru, jeżeli wyniki badań tych próbek wykażą naruszenie przepisów lub są

niezbędne do wydania świadectwa zdrowia albo wynikają ze szczególnych wymagań państwa,

dla którego jest przeznaczony dany produkt,

c)

związku z wykonywaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i pkt 6 lit. i,

d)

trakcie kontroli urzędowej, o której mowa w art. 79 ust. 2 lit. c rozporządzenia 2017/625.

2.

Opłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3-5 i pkt 6 lit. a-k oraz m, obejmują także

wystawianie wymaganych dokumentów.

3.

Opłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 3-5, obejmują także nadzór nad warunkami przechowywania

tusz i mięsa.

4.

Opłatę, o której mowa w ust. 1 pkt 3, ponosi podmiot prowadzący rzeźnię - w przypadku

gdy w tej rzeźni dokonano uśmiercenia zwierząt albo przeprowadzono badanie poubojowe.

5.

Opłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 7, związane z kontrolą statków rybackich, w tym

statków chłodni, statków zamrażalni i statków przetwórni, przeprowadzaną za granicą

podwyższa się o koszty przemieszczenia się na dany statek i powrotu z tego statku.

Art. 32.

1.

Opłaty, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 1, za kontrolę świń przeprowadzaną w gospodarstwie,

w którym jest utrzymywane nie więcej niż 50 świń, pobiera się w wysokości obniżonej

o 75%, jednak nie niższej niż 40 zł.

2.

Opłaty za czynności, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 3 i 5, w przypadku gdy mięso

pochodzące z uboju albo badane zostało pozyskane na użytek własny, pobiera się w wysokości

obniżonej o 75%, jednak nie niższej niż 40 zł.

3.

Opłaty za czynności, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 3-5, wykonywane w rzeźni

oraz opłaty ponoszone przez podmiot prowadzący rzeźnię zgodnie z art. 31 ust. 4, jeżeli

w tej rzeźni w poprzednim roku kalendarzowym poddano ubojowi nie więcej niż

1)

1000 jednostek przeliczeniowych zwierząt gospodarskich kopytnych lub kopytnych zwierząt

dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych,

2)

150 000 sztuk drobiu,

3)

100 sztuk ptaków bezgrzebieniowych

- pobiera się w wysokości obniżonej o 75%, jednak nie niższej niż 40 zł.

4.

Opłaty za nadzór, o którym mowa w art. 31 ust. 1 pkt 6 lit. a-c, sprawowany w zakładzie,

w którym jest prowadzona wyłącznie działalność w zakresie produkcji mięsa bez kości,

mięsa z kością, mięsa mielonego lub surowych wyrobów mięsnych, jeżeli w tym zakładzie

w poprzednim roku kalendarzowym w tygodniu średnio wyprodukowano nie więcej niż 5

ton mięsa bez kości lub równoważną ilość mięsa z kością lub nie więcej niż 7,5 tony

łącznie mięsa mielonego i surowych wyrobów mięsnych, pobiera się w wysokości obniżonej

o 75%, jednak nie niższej niż 40 zł.

5.

Opłaty za nadzór, o którym mowa w art. 31 ust. 1 pkt 6 lit. a-e oraz j, sprawowany

w zakładzie, w którym jest prowadzona produkcja wyłącznie gwarantowanych tradycyjnych

specjalności wpisanych do rejestru, o którym mowa w art. 22 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21

listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(Dz. Urz. UE L 343 z 14.12.2012, str. 1, z późn. zm., lub produktów tradycyjnych wpisanych na listę, o której mowa w art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń

produktów rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 224 oraz z 2022 r. poz. 1370), pobiera się w wysokości obniżonej o 75%, jednak nie niższej niż 40 zł.

6.

Jednostka przeliczeniowa, o której mowa w ust. 3 pkt 1, oznacza

1)

sztukę bydła powyżej 3. miesiąca życia albo konia - stanowiącą 1 jednostkę przeliczeniową;

2)

sztukę bydła do 3. miesiąca życia albo kopytnego zwierzęcia dzikiego utrzymywanego

w warunkach fermowych - stanowiącą 0,5 jednostki przeliczeniowej;

3)

świnię

a)

powyżej 100 kilogramów żywej wagi - stanowiącą 0,20 jednostki przeliczeniowej,

b)

od 15 do 100 kilogramów żywej wagi - stanowiącą 0,15 jednostki przeliczeniowej,

c)

poniżej 15 kilogramów żywej wagi - stanowiącą 0,05 jednostki przeliczeniowej;

4)

owcę albo kozę powyżej 15 kilogramów żywej wagi - stanowiącą 0,10 jednostki przeliczeniowej;

5)

owcę albo kozę do 15 kilogramów żywej wagi - stanowiącą 0,05 jednostki przeliczeniowej.

Art. 33.

Opłaty, o których mowa w art. 30 ust. 1 i art. 31 ust. 1, są uiszczane

1)

gotówką w miejscu i czasie wykonywania czynności będących przedmiotem opłaty, z wyłączeniem

opłat określonych w art. 31 ust. 1 pkt 3 i pkt 6 lit. a, albo

2)

przelewem na rachunek bankowy inspektoratu kierowanego przez organ Inspekcji, w imieniu

którego czynności będące przedmiotem opłaty zostały wykonane, w terminie 14 dni od

dnia wykonania tych czynności, a opłaty, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 3 i pkt

6 lit. a, za czynności wykonane w danym miesiącu kalendarzowym - w terminie 14 dni

od ostatniego dnia tego miesiąca.

Art. 34.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat, o których mowa

w art. 31 ust. 1, nie wyższe jednak niż 10 000 zł, mając na względzie zapewnienie,

aby kwota pobieranej opłaty odpowiadała średnim kosztom ponoszonym przez Inspekcję

na wykonanie czynności, za które jest pobierana dana opłata, a w przypadku opłat określonych

w art. 31 ust. 1 pkt 6 lit. l, n oraz p - aby kwota pobieranej opłaty odpowiadała

25% średnich kosztów czynności wymienionych w tych przepisach, a także aby wysokość

tych kwot nie była niższa niż 40 zł.

2.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rolnictwa

1)

uwzględnia jako koszty ponoszone przez Inspekcję koszty określone w art. 81 rozporządzenia

2017/625, a w odniesieniu do czynności innych niż kontrole urzędowe określone w tym

przepisie - koszty wykonywania takich czynności odpowiadające kategoriom kosztów określonym

w art. 81 rozporządzenia 2017/625;

2)

może zróżnicować wysokość stawek opłat w ramach poszczególnych rodzajów czynności

określonych w art. 31 ust. 1, mając na względzie zapewnienie, aby kwota opłaty odpowiadała

średnim kosztom ponoszonym przez Inspekcję na wykonanie czynności, za które jest pobierana

dana opłata;

3)

uwzględnia wpływ, jaki na koszty ponoszone przez Inspekcję mają rodzaj i rozmiar działalności

oraz czynniki ryzyka, o których mowa w art. 82 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2017/625.

”

;

33)

po art. 34 dodaje się art. 34a-34d w brzmieniu

„

Art. 34a.

Główny Lekarz Weterynarii

1)

udostępnia na stronie internetowej administrowanej przez urząd obsługujący ten organ

w terminie do dnia 30 czerwca za poprzedni rok informacje, o których mowa w art. 85

ust. 2 rozporządzenia 2017/625, dotyczące organów, o których mowa w art. 5 ust. 1;

2)

przeprowadza konsultacje, o których mowa w art. 85 ust. 3 rozporządzenia 2017/625.

Art. 34b.

Wojewódzkie inspektoraty weterynarii mogą pozyskiwać środki finansowe z tytułu sprzedaży

usług zleconych, zwłaszcza w zakresie badań laboratoryjnych przeprowadzanych w celu

zapewnienia ochrony zdrowia publicznego.

Art. 34c.

Opłaty, o których mowa w art. 30 ust. 1 i art. 31 ust. 1, oraz świadczenia pieniężne

z tytułu sprzedaży usług zleconych, o których mowa w art. 34b, stanowią dochód budżetu

państwa.

Art. 34d.

Do należności pieniężnych z tytułu opłat, o których mowa w art. 30 ust. 1 i art. 31

ust. 1, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

”

;

34)

w art. 36 w ust. 1 w pkt 2 wyrazy „weterynaryjnej kontroli granicznej” zastępuje się wyrazami „kontroli urzędowych oraz innych czynności urzędowych wykonywanych w punkcie kontroli

granicznej”;

35)

art. 37 otrzymuje brzmienie

„

Art. 37.

1.

Kto

1)

udaremnia lub utrudnia działalność organów Inspekcji lub osób, o których mowa w art.

5 ust. 2,

2)

będąc obowiązanym do złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 16 ust. 2c lub 5b,

nie składa takiego oświadczenia

- podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

2.

Kto

1)

będąc obowiązanym do wykonania nakazu określonego w art. 18 ust. 1, nie wykonuje tego

nakazu,

2)

będąc podmiotem odpowiedzialnym za przesyłkę zwierząt albo towarów, z wyłączeniem

produktów pochodzenia zwierzęcego, produktów złożonych i produktów uzyskanych z produktów

ubocznych pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 2019/2122,

oraz małych przesyłek tych produktów, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2019/2122

a)

nie informuje o zamiarze przywozu lub tranzytu zwierząt albo towarów przez punkt kontroli

granicznej zgodnie z wymaganiami, o których mowa w art. 56 ust. 4 rozporządzenia 2017/625,

b)

nie udostępnia dokumentów i nie składa wyjaśnień związanych z przeprowadzaniem kontroli

urzędowej lub wykonywaniem innych czynności urzędowych w punkcie kontroli granicznej

zgodnie z art. 49 ust. 1 rozporządzenia 2017/625 lub w uznanych składach zgodnie z

przepisami sekcji 2 rozdziału IV rozporządzenia 2019/2124,

c)

nie wprowadza przesyłki zwierząt albo towarów do zadeklarowanego miejsca przeznaczenia

wskazanego w dokumentach, o których mowa w art. 50 rozporządzenia 2017/625

- podlega karze grzywny.

3.

Orzekanie w sprawach o czyny określone w ust. 1 i 2 następuje w trybie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1124).

”

;

36)

po art. 37 dodaje się art. 37a w brzmieniu

„

Art. 37a.

Kto, przywożąc lub dokonując tranzytu przesyłki zwierząt albo towarów, nie przedstawia

takiej przesyłki do kontroli urzędowej lub w celu wykonania innych czynności urzędowych

w punkcie kontroli granicznej zgodnie z art. 47 ust. 5 rozporządzenia 2017/625 lub

w uznanych składach zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia 2019/2124, podlega grzywnie,

karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

”

.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

prawodawstwo weterynaryjne - przepisy Unii Europejskiej dotyczące zdrowia zwierząt

i zdrowia publicznego w zakresie weterynarii, w tym przepisy o kontrolach urzędowych

w zakresie weterynarii, a także przepisy wdrażające lub wykonujące te przepisy, w

tym zwłaszcza przepisy o produktach pochodzenia zwierzęcego, ochronie zdrowia zwierząt

oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, a także o ochronie zwierząt;

2)

przesyłka - przesyłkę w rozumieniu art. 3 pkt 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia

15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych

w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących

zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005,

(WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429

i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy

Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004,

dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE

i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych), zwanego dalej „rozporządzeniem 2017/625”;

3)

przywóz - wprowadzenie na terytorium Unii lub wprowadzenie do Unii w rozumieniu art.

3 pkt 40 rozporządzenia 2017/625;

4)

tranzyt - tranzyt w rozumieniu art. 3 pkt 44 rozporządzenia 2017/625.

W ustawie z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1140) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2d

a)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Zaświadczenie o prawie wykonywania zawodu lekarza weterynarii zawiera co najmniej

imię i nazwisko lekarza weterynarii, datę urodzenia, niepowtarzalny numer zaświadczenia,

podstawę prawną przyznania prawa wykonywania zawodu lekarza weterynarii, numer i datę

wydania dyplomu lekarza weterynarii oraz organ wydający dyplom lekarza weterynarii.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej,

określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia o prawie wykonywania zawodu lekarza

weterynarii oraz rodzaje zabezpieczeń tego zaświadczenia przed przerobieniem lub podrobieniem,

mając na względzie zapewnienie identyfikacji lekarzy weterynarii uprawnionych do wykonywania

zawodu i ochrony danych osobowych tych lekarzy weterynarii, a także zastosowanie zabezpieczeń

tego zaświadczenia, które uniemożliwią jego przerobienie lub podrobienie.

”

;

2)

w art. 3 uchyla się ust. 2;

3)

po art. 3 dodaje się art. 3a-3i w brzmieniu

„

Art. 3a.

1.

Tytuł specjalisty w danym obszarze weterynarii nadaje się lekarzowi weterynarii, który

1)

wykonywał przez co najmniej cztery lata zawód lekarza weterynarii;

2)

ukończył szkolenie specjalizacyjne według programu ustalonego dla danego obszaru weterynarii;

3)

zdał egzamin specjalizacyjny.

2.

Lekarz weterynarii ubiegający się o uzyskanie tytułu specjalisty w danym obszarze

weterynarii występuje z wnioskiem do Komisji do spraw Specjalizacji Lekarzy Weterynarii,

zwanej dalej „Komisją”, o przyjęcie na szkolenie specjalizacyjne.

3.

Warunkiem przyjęcia lekarza weterynarii na szkolenie specjalizacyjne jest wykazanie

się co najmniej 2-letnim stażem pracy zawodowej. O kolejności przyjęcia decyduje staż

pracy zawodowej i uprzednio ukończone kursy specjalistyczne.

4.

Wniosek o przyjęcie na szkolenie specjalizacyjne zawiera

1)

imię i nazwisko;

2)

określenie miejsca zamieszkania;

3)

określenie podmiotu, o którym mowa w ust. 6, w którym lekarz weterynarii planuje odbyć

szkolenie specjalizacyjne w danym obszarze weterynarii;

4)

informację o przebiegu pracy zawodowej, z podaniem zajmowanych stanowisk;

5)

określenie aktualnego miejsca pracy i zajmowanego stanowiska;

6)

informację o ukończonych kursach specjalistycznych.

5.

Do wniosku o przyjęcie na szkolenie specjalizacyjne dołącza się

1)

odpis dyplomu lekarza weterynarii;

2)

odpis zaświadczenia okręgowej izby lekarsko-weterynaryjnej o stwierdzeniu prawa wykonywania

zawodu;

3)

deklarację pokrycia kosztów specjalizacji przez lekarza weterynarii lub jednostkę

organizacyjną kierującą lekarza weterynarii na szkolenie specjalizacyjne.

6.

Szkolenie specjalizacyjne jest prowadzone przez uczelnie publiczne prowadzące studia

magisterskie na kierunku weterynaria oraz Państwowy Instytut Weterynaryjny - Państwowy

Instytut Badawczy.

7.

Nabór na szkolenie specjalizacyjne prowadzone przez podmiot, o którym mowa w ust.

6, ogłasza ten podmiot w porozumieniu z Komisją.

Art. 3b.

1.

Do zadań Komisji należy sprawowanie nadzoru nad uzyskiwaniem przez lekarza weterynarii

tytułu specjalisty w danym obszarze weterynarii, a w szczególności

1)

ustalanie programów szkolenia specjalizacyjnego dla poszczególnych obszarów weterynarii;

2)

powoływanie zespołów, o których mowa w art. 3c ust. 2;

3)

powoływanie zespołów egzaminacyjnych dla poszczególnych obszarów weterynarii i ustalanie

terminów egzaminów;

4)

udzielanie zgody na przeprowadzenie egzaminu specjalizacyjnego w miejscu, o którym

mowa w art. 3e ust. 3;

5)

podejmowanie uchwał o nadaniu tytułu specjalisty;

6)

wydawanie dyplomów, o których mowa w art. 3f ust. 1;

7)

ustalanie kosztów specjalizacji w danym obszarze weterynarii.

2.

Kadencja Komisji trwa 4 lata.

3.

Członków Komisji powołuje minister właściwy do spraw rolnictwa na wniosek Krajowej

Rady Lekarsko-Weterynaryjnej.

4.

W skład Komisji wchodzi 26 lekarzy weterynarii wyróżniających się wiedzą lub umiejętnościami

w obszarach weterynarii, posiadających tytuł specjalisty w co najmniej jednym z tych

obszarów weterynarii lub co najmniej stopień naukowy doktora.

Art. 3c.

1.

Komisja wybiera ze swego grona przewodniczącego, zastępcę przewodniczącego i sekretarza

oraz krajowych kierowników specjalizacji.

2.

Komisja powołuje spośród swoich członków, na okres kadencji Komisji, po jednym zespole

dla każdego obszaru weterynarii, którego zadaniem jest rekomendowanie Komisji kandydatów

na szkolenie specjalizacyjne w danym obszarze weterynarii.

3.

Komisja obraduje na posiedzeniach. Posiedzenie może odbyć się za pomocą środków komunikacji

elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

(Dz. U. z 2020 r. poz. 344).

4.

Komisja podejmuje uchwały zwykłą większością głosów przy obecności co najmniej 2/3

członków.

5.

Minister właściwy do spraw rolnictwa zwołuje pierwsze posiedzenie Komisji nowej kadencji

oraz mu przewodniczy.

6.

Posiedzenia Komisji odbywają się w siedzibie Państwowego Instytutu Weterynaryjnego

- Państwowego Instytutu Badawczego, z wyłączeniem posiedzeń odbywanych za pomocą środków

komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną.

7.

Szczegółowy tryb pracy Komisji określa regulamin uchwalony przez Komisję.

8.

Obsługę administracyjną Komisji oraz przeprowadzenia egzaminów specjalizacyjnych zapewnia

Państwowy Instytut Weterynaryjny - Państwowy Instytut Badawczy.

Art. 3d.

1.

Członkostwo w Komisji wygasa w przypadku

1)

śmierci;

2)

złożenia rezygnacji.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rolnictwa powołuje,

na wniosek Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, członka Komisji na zwolnione miejsce.

3.

Kadencja członka Komisji powołanego zgodnie z ust. 2 upływa z końcem kadencji Komisji.

Art. 3e.

1.

W skład zespołów egzaminacyjnych dla poszczególnych obszarów weterynarii wchodzą

1)

krajowy kierownik specjalizacji jako przewodniczący;

2)

dwie osoby posiadające co najmniej stopień naukowy doktora, specjalizujące się w danym

obszarze weterynarii, wybrane spośród osób zgłoszonych przez uczelnie publiczne, które

prowadzą szkolenie specjalizacyjne;

3)

przedstawiciel Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej;

4)

przedstawiciel Państwowego Instytutu Weterynaryjnego - Państwowego Instytutu Badawczego;

5)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw rolnictwa.

2.

Egzamin specjalizacyjny przeprowadza zespół egzaminacyjny w składzie co najmniej 4

osób.

3.

Egzaminy specjalizacyjne przeprowadza się w siedzibie Państwowego Instytutu Weterynaryjnego

- Państwowego Instytutu Badawczego lub, za zgodą Komisji, w miejscu wskazanym przez

uczelnie publiczne, które przeprowadziły szkolenie specjalizacyjne.

4.

W razie negatywnego wyniku egzaminu specjalizacyjnego przewodniczący zespołu egzaminacyjnego

wyznacza ponowny termin egzaminu specjalizacyjnego. Zespół egzaminacyjny może uzależnić

dopuszczenie do ponownego egzaminu specjalizacyjnego od odbycia szkolenia uzupełniającego.

Art. 3f.

1.

Lekarz weterynarii, który uzyskał tytuł specjalisty, otrzymuje dyplom specjalisty.

Dyplom specjalisty zawiera co najmniej: imię i nazwisko lekarza weterynarii, datę

urodzenia, niepowtarzalny numer tego dyplomu, podstawę prawną nadania tytułu specjalisty

oraz obszar weterynarii, w którym lekarz weterynarii uzyskał tytuł specjalisty.

2.

Dokumentacja dotycząca przebiegu szkolenia specjalizacyjnego lekarza weterynarii przechowywana

jest przez podmiot, który przeprowadził to szkolenie, co najmniej przez 5 lat od dnia

zakończenia szkolenia specjalizacyjnego.

Art. 3g.

Koszty uzyskania tytułu specjalisty pokrywają zainteresowani lekarze weterynarii lub

jednostki organizacyjne kierujące lekarzy weterynarii na szkolenie specjalizacyjne.

Art. 3h.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

szkolnictwa wyższego i nauki oraz po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej

określi, w drodze rozporządzenia, obszary weterynarii, w których lekarz weterynarii

może uzyskać tytuł specjalisty, mając na względzie specyfikę zawodu lekarza weterynarii

oraz potrzebę zapewnienia dostępności lekarzy weterynarii posiadających tytuł specjalisty

w określonym zakresie.

Art. 3i.

Minister właściwy do spraw rolnictwa po zasięgnięciu opinii Komisji określi, w drodze

rozporządzenia, wzór dyplomu specjalisty oraz rodzaje zabezpieczeń tego dyplomu przed

przerobieniem lub podrobieniem, mając na względzie potrzebę zapewnienia identyfikacji

lekarzy weterynarii posiadających tytuł specjalisty i ochrony danych osobowych tych

lekarzy, a także zastosowanie takich zabezpieczeń tego dyplomu, które uniemożliwią

jego przerobienie lub podrobienie.

”

;

4)

w art. 48 w ust. 1 wyrazy „rewizji nadzwyczajnej” zastępuje się wyrazem „kasacji”.

W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1421) wprowadza się następujące zmiany

1)

w odnośniku nr 1 do ustawy w pkt 2

a)

uchyla się lit. c,

b)

w lit. g kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. h oraz i w brzmieniu

„

h)

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 576/2013 z dnia 12 czerwca

2013 r. w sprawie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych oraz

uchylającego rozporządzenie (WE) nr 998/2003

(Dz. Urz. UE L 178 z 28.06.2013, str. 1),

i)

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r.

w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu

zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia

i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia

Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009,

(WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031,

rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE,

1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia

Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady

89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz

decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych)

(Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 137 z 24.05.2017, str. 40, Dz. Urz. UE L 82 z 25.03.2019, str. 4,

Dz. Urz. UE L 317 z 09.12.2019, str. 114, Dz. Urz. UE L 321 z 12.12.2019, str. 111

oraz Dz. Urz. UE L 357 z 08.10.2021, str. 27).

”

;

2)

użyte w art. 1 pkt 3 lit. c, art. 42 ust. 1 pkt 4 i ust. 6 pkt 1a, art. 44 ust. 1

pkt 5, 8, 9 i 12 oraz ust. 1a pkt 3 i 5, art. 45 ust. 1 pkt 7, art. 46 ust. 3 pkt

7, art. 52 ust. 2, art. 52c ust. 1 pkt 1 oraz art. 85 ust. 1 pkt 5, w różnej liczbie

i różnym przypadku, wyrazy „środki żywienia zwierząt” zastępuje się użytym w odpowiedniej liczbie i odpowiednim przypadku wyrazem „pasze”;

3)

w art. 2

a)

po pkt 8 dodaje się pkt 8a i 8b w brzmieniu

„

8a)

kontrola - kontrolę urzędową w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia

15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych

w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących

zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005,

(WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429

i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy

Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004,

dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE

i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych)

(Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, z późn. zm., zwanego dalej „rozporządzeniem 2017/625”;

8b)

inne czynności urzędowe - inne czynności urzędowe w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia

2017/625;

”

,

b)

po pkt 10 dodaje się pkt 10a w brzmieniu

„

10a)

przesyłka - przesyłkę w rozumieniu art. 3 pkt 37 rozporządzenia 2017/625;

”

,

c)

pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11)

przywóz - wprowadzanie na terytorium Unii lub wprowadzenie do Unii w rozumieniu art.

3 pkt 40 rozporządzenia 2017/625;

”

,

d)

po pkt 12 dodaje się pkt 12a w brzmieniu

„

12a)

tranzyt - tranzyt w rozumieniu art. 3 pkt 44 rozporządzenia 2017/625;

”

,

e)

pkt 16 otrzymuje brzmienie

„

16)

państwo trzecie - terytorium niewymienione w załączniku I do rozporządzenia 2017/625;

”

,

f)

pkt 19 otrzymuje brzmienie

„

19)

świadectwo zdrowia - świadectwo urzędowe w rozumieniu art. 3 pkt 27 rozporządzenia

2017/625 poświadczające stan zdrowia zwierzęcia lub zwierząt, stan zdrowotny stada,

z którego zwierzęta pochodzą, albo jakość zdrowotną niejadalnego produktu pochodzenia

zwierzęcego;

”

;

4)

po art. 3a dodaje się art. 3b w brzmieniu

„

Art. 3b.

Powiatowy lekarz weterynarii wykonuje zadania właściwego organu określone w rozporządzeniu

2017/625 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie rozporządzenia 2017/625

w zakresie kontroli oraz innych czynności urzędowych, chyba że ustawa stanowi inaczej.

”

;

5)

w art. 13

a)

w ust. 1

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Dopuszcza się przywóz zwierząt kopytnych, ptaków, zwierząt akwakultury, małp (Simiae

i Prosimiae), pszczół (Apis mellifera), trzmieli, zającowatych, norek, lisów, psów,

kotów, fretek i salamander wyłącznie z tych państw trzecich lub ich części, które

znajdują się na listach ogłaszanych przez Komisję Europejską, jeżeli

”

,

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

przesyłka zwierząt jest zaopatrzona w oryginał świadectwa zdrowia;

”

,

b)

w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

być sporządzone co najmniej w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, w którym jest przeprowadzana kontrola w punkcie kontroli granicznej

lub miejscu innym niż punkt kontroli granicznej;

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Zwierzęta inne niż określone w ust. 1 mogą być przywożone na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej jako państwa końcowego przeznaczenia, jeżeli na ten przywóz zostało wydane

pozwolenie Głównego Lekarza Weterynarii, a przesyłka zwierząt jest zaopatrzona w oryginał

świadectwa zdrowia wystawionego przez urzędowego lekarza weterynarii tego państwa

trzeciego, z którego są wysyłane zwierzęta.

”

,

d)

w ust. 7

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

określenie gatunku, rodzaju i liczby przywożonych zwierząt, przy czym w przypadku

zwierząt określonych w przepisach wydanych w trybie art. 48 lit. b rozporządzenia

2017/625 liczbę przywożonych zwierząt określa się, jeżeli jest to możliwe;

”

,

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

określenie przejścia granicznego, z wyłączeniem zwierząt określonych w przepisach

wydanych w trybie art. 48 lit. b rozporządzenia 2017/625;

”

,

-

dodaje się pkt 5-8 w brzmieniu

„

5)

określenie zamierzonego terminu wwozu zwierząt;

6)

określenie zamierzonego sposobu wykorzystania zwierząt określonych w przepisach wydanych

w trybie art. 48 lit. b rozporządzenia 2017/625;

7)

podanie miejsca przeznaczenia zwierząt określonych w przepisach wydanych w trybie

art. 48 lit. b rozporządzenia 2017/625;

8)

wskazanie terminu przeprowadzenia działań związanych z celami naukowymi - w przypadku

zwierząt określonych w przepisach wydanych w trybie art. 48 lit. b rozporządzenia

2017/625.

”

,

e)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

W pozwoleniu określa się szczegółowe wymagania zdrowotne dla zwierząt będących przedmiotem

przesyłki, a w przypadku zwierząt określonych w przepisach wydanych w trybie art.

48 lit. b rozporządzenia 2017/625 dodatkowo określa się

1)

sposób postępowania z tymi zwierzętami, w szczególności ze zwierzętami wykorzystywanymi

do celów naukowych i zwierzętami, które nie zostały wykorzystane do tych celów;

2)

termin przeprowadzenia działań związanych z celami naukowymi.

”

;

6)

po art. 13 dodaje się art. 13a w brzmieniu

„

Art. 13a.

1.

Podmiot przywożący zwierzęta określone w przepisach wydanych w trybie art. 48 lit.

b rozporządzenia 2017/625, który uzyskał pozwolenie, o którym mowa w art. 13 ust.

4

1)

zgłasza powiatowemu lekarzowi weterynarii przywóz przesyłki w terminie do dnia następującego

po dniu dostarczenia zwierząt objętych tą przesyłką;

2)

informuje powiatowego lekarza weterynarii o przeprowadzeniu działań związanych z celami

naukowymi.

2.

Powiatowy lekarz weterynarii po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 1 pkt

2, lub po upływie terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 9 pkt 2, przeprowadza kontrolę

w celu sprawdzenia, czy sposób postępowania ze zwierzętami jest zgodny ze sposobem

określonym w pozwoleniu, o którym mowa w art. 13 ust. 4.

”

;

7)

w art. 15

a)

w ust. 1

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Dopuszcza się przywóz niejadalnych produktów pochodzenia zwierzęcego, jeżeli

”

,

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

przesyłka produktów jest zaopatrzona w oryginał świadectwa zdrowia.

”

,

b)

w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

być sporządzone co najmniej w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, w którym jest przeprowadzana kontrola w punkcie kontroli granicznej

lub miejscu innym niż punkt kontroli granicznej.

”

;

8)

w art. 16 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

przesyłka tego materiału jest zaopatrzona w oryginał świadectwa zdrowia wystawionego

przez urzędowego lekarza weterynarii państwa, z którego przywieziono ten materiał,

albo kopię tego świadectwa poświadczoną zgodnie z art. 50 ust. 2 rozporządzenia 2017/625,

a także we wspólny zdrowotny dokument wejścia wystawiony przez granicznego lekarza

weterynarii.

”

;

9)

art. 18a otrzymuje brzmienie

„

Art. 18a.

Dopuszcza się tranzyt zwierząt przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie

z państw trzecich lub ich części, które znajdują się na listach ogłaszanych przez

Komisję Europejską, jeżeli

1)

są spełnione wymagania zdrowotne dla zwierząt określone przy tranzycie danego gatunku

zwierząt;

2)

przesyłka zwierząt jest zaopatrzona w oryginał świadectwa zdrowia.

”

;

10)

w art. 19 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Dopuszcza się handel zwierzętami, z wyłączeniem koniowatych i zwierząt akwakultury,

jeżeli są spełnione wymagania zdrowotne dla zwierząt określone dla handlu danym gatunkiem

zwierząt lub ze względu na przeznaczenie tych zwierząt, w tym

”

;

11)

w art. 20 uchyla się ust. 2;

12)

w art. 22

a)

w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Dopuszcza się handel niejadalnymi produktami pochodzenia zwierzęcego, jeżeli

”

,

b)

uchyla się ust. 3;

13)

w art. 23 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Szczegółowe wymagania weterynaryjne dla handlu czynnikami chorobotwórczymi, z wyłączeniem

immunologicznych produktów leczniczych weterynaryjnych dopuszczonych do obrotu na

podstawie przepisów prawa farmaceutycznego, określa prawodawstwo weterynaryjne.

”

;

14)

po art. 23 dodaje się art. 23a w brzmieniu

„

Art. 23a.

Podmiot, któremu zostały dostarczone zwierzęta, produkty lub czynniki chorobotwórcze,

zgłasza niezwłocznie dostarczenie tych zwierząt, produktów lub czynników chorobotwórczych

powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na miejsce ich dostarczenia.

”

;

15)

art. 24a otrzymuje brzmienie

„

Art. 24a.

1.

Powiatowy lekarz weterynarii przeprowadza na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

kontrolę spełniania wymagań weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych

zwierząt domowych towarzyszących podróżnym, które są określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 576/2013 z dnia 12 czerwca

2013 r. w sprawie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych oraz

uchylającym rozporządzenie (WE) nr 998/2003

(Dz. Urz. UE L 178 z 28.06.2013, str. 1), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 576/2013”.

2.

Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia niespełnienia wymagań określonych

w rozporządzeniu nr 576/2013 wydaje decyzję o zastosowaniu środków przewidzianych

w rozporządzeniu nr 576/2013 oraz nadzoruje jej wykonanie.

”

;

16)

po art. 24a dodaje się art. 24aa w brzmieniu

„

Art. 24aa.

1.

Wymagania weterynaryjne dla przemieszczanych z państwa trzeciego lub jego terytorium

zwierząt domowych towarzyszących podróżnym z gatunków, o których mowa w załączniku

I w części B rozporządzenia nr 576/2013, są określone w art. 14 rozporządzenia nr

576/2013.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

wymagania weterynaryjne dla przemieszczanych z państwa trzeciego lub jego terytorium

zwierząt z gatunków, o których mowa w załączniku I w części B rozporządzenia nr 576/2013,

w tym maksymalną liczbę tych zwierząt, jaka może towarzyszyć właścicielowi w rozumieniu

art. 3 lit. c rozporządzenia nr 576/2013 lub osobie upoważnionej w rozumieniu art.

3 lit. d rozporządzenia nr 576/2013 podczas pojedynczego przemieszczenia o charakterze

niehandlowym, oraz wzory świadectw zdrowia dla tych zwierząt, mając na względzie zapewnienie

ochrony zdrowia zwierząt oraz zdrowia publicznego.

”

;

17)

w art. 24b

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Organy celne przeprowadzają kontrolę, o której mowa w art. 34 ust. 1 rozporządzenia

nr 576/2013, w punktach wjazdu podróżnych w rozumieniu art. 3 lit. k rozporządzenia

nr 576/2013, zwanych dalej „punktami wjazdu podróżnych”.

2.

Do przemieszczania w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym,

o których mowa w art. 5 ust. 4 rozporządzenia nr 576/2013, stosuje się przepisy o

wymaganiach weterynaryjnych przy przywozie zwierząt, a to przemieszczanie podlega

kontrolom przewidzianym w przepisach rozporządzenia 2017/625.

”

,

b)

uchyla się ust. 3,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Organ celny w przypadku stwierdzenia niespełniania wymagań przy przemieszczaniu w

celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym z państwa trzeciego

lub jego terytorium niezwłocznie powiadamia o tym powiatowego lekarza weterynarii

właściwego ze względu na miejsce położenia punktu wjazdu podróżnych.

”

,

d)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a-4e w brzmieniu

„

4a.

Organ celny, w przypadku gdy kontrola

1)

dokumentacji, o której mowa w art. 34 rozporządzenia nr 576/2013, wykaże braki formalne

lub

2)

tożsamości wykaże niezgodności w zakresie oznakowania zwierzęcia

- po konsultacji z powiatowym lekarzem weterynarii właściwym ze względu na miejsce

położenia punktu wjazdu podróżnych, a jeżeli to konieczne - po wysłuchaniu właściciela

lub osoby upoważnionej, wydaje decyzję o zastosowaniu środka, o którym mowa w art.

35 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 576/2013, i nadzoruje wykonanie tej decyzji.

4b.

Do konsultacji, o której mowa w ust. 4a, nie stosuje się przepisów art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego.

4c.

Konsultacja, o której mowa w ust. 4a, może odbywać się ustnie, telefonicznie, za pomocą

środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

(Dz. U. z 2020 r. poz. 344) lub innych środków łączności.

4d.

Szczegółowy sposób przeprowadzania konsultacji, o której mowa w ust. 4a, określa porozumienie

zawarte między wojewódzkim lekarzem weterynarii a dyrektorem izby administracji skarbowej,

właściwymi terytorialnie dla danego punktu wjazdu podróżnych.

4e.

Decyzji, o której mowa w ust. 4a, nie wydaje się, jeżeli właściciel albo osoba upoważniona

odstąpi od przemieszczenia zwierzęcia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

”

,

e)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku, o którym mowa w ust. 4, z wyjątkiem ust.

4a i 4e

1)

niezwłocznie udaje się do punktu wjazdu podróżnych;

2)

wydaje decyzję o zastosowaniu środków przewidzianych w rozporządzeniu nr 576/2013

oraz nadzoruje wykonanie tej decyzji.

”

,

f)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Powiatowy lekarz weterynarii nie wydaje decyzji o zastosowaniu środka, o którym mowa

w art. 35 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 576/2013, jeżeli organ celny już zastosował

ten środek.

”

,

g)

ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie

„

6.

Zwierzęta domowe towarzyszące podróżnym w przypadku niespełniania wymagań, o których

mowa w ust. 4, do czasu zastosowania środków, o których mowa w art. 35 ust. 1 rozporządzenia

nr 576/2013, przetrzymuje się pod dozorem organów celnych.

7.

Zarządzający punktem wjazdu podróżnych w przypadku stwierdzenia niespełnienia wymagań

przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym

udostępnia nieodpłatnie pomieszczenie przystosowane do przetrzymywania tych zwierząt.

”

,

h)

ust. 9 i 10 otrzymują brzmienie

„

9.

Główny Lekarz Weterynarii

1)

umieszcza na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Weterynarii

informacje, o których mowa w art. 37 rozporządzenia nr 576/2013, oraz przekazuje Komisji

Europejskiej adres tej strony;

2)

powiadamia Komisję Europejską zgodnie z art. 42 rozporządzenia nr 576/2013.

10.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz punktów wjazdu podróżnych

oraz warunki i sposób współpracy organów Inspekcji Weterynaryjnej z organami celnymi

przy kontroli przemieszczanych w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących

podróżnym, mając na względzie zapewnienie sprawnego przeprowadzania kontroli przez

te organy oraz ochronę zdrowia zwierząt.

”

;

18)

po art. 24b dodaje się art. 24ba i art. 24bb w brzmieniu

„

Art. 24ba.

1.

Główny Lekarz Weterynarii może wydać zezwolenie na przemieszczenie zwierząt, o którym

mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 576/2013.

2.

Zezwolenie, o którym mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 576/2013, wydaje się

w drodze decyzji.

3.

W zezwoleniu, o którym mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 576/2013, określa się

punkt wjazdu inny niż punkt wjazdu podróżnych, przez który zwierzęta mogą być przemieszczone.

4.

Wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 576/2013,

składa się nie później niż na 2 dni przed dniem zamierzonego przemieszczenia zwierząt

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 4, zawiera

1)

imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres właściciela albo nazwę, siedzibę i adres

podmiotu przemieszczającego zwierzęta;

2)

określenie liczby przemieszczanych zwierząt;

3)

nazwę państwa pochodzenia przemieszczanych zwierząt;

4)

określenie punktu wjazdu, o którym mowa w ust. 3, i zamierzonego terminu przemieszczenia

zwierząt.

Art. 24bb.

1.

Główny Lekarz Weterynarii może wydać zezwolenie na przemieszczenie zwierząt domowych

towarzyszących podróżnym, o którym mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013.

2.

Zezwolenie, o którym mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013, wydaje się

w drodze decyzji po uzgodnieniu z powiatowym lekarzem weterynarii właściwym dla miejsca

przeznaczenia zwierząt miejsca oraz warunków kwarantanny zwierząt.

3.

Uzgodnienie, o którym mowa w ust. 2, może odbywać się ustnie, telefonicznie, za pomocą

środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną lub innych środków łączności.

4.

Do uzgodnienia, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się przepisów art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego.

5.

Wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013,

składa się nie później niż na 14 dni przed dniem zamierzonego przemieszczenia zwierząt

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

6.

Wniosek, o którym mowa w ust. 5, zawiera

1)

imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres właściciela przemieszczanych zwierząt;

2)

określenie gatunku i liczby przemieszczanych zwierząt;

3)

nazwę państwa pochodzenia przemieszczanych zwierząt;

4)

nazwy państw, przez które zwierzęta będą przemieszczane;

5)

określenie punktu wjazdu podróżnych i zamierzonego terminu przemieszczenia zwierząt;

6)

miejsce przeznaczenia przemieszczanych zwierząt.

7.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 5, dołącza się kopie dokumentów pozwalających na

ustalenie statusu epizootycznego zwierząt domowych towarzyszących podróżnym, które

mają zostać przemieszczone, w tym zaświadczeń o wykonanych szczepieniach, wyników

badań diagnostycznych w kierunku chorób zakaźnych zwierząt, książeczki zdrowia i zaświadczenia

o stanie zdrowia wystawionego przez lekarza weterynarii w państwie trzecim.

8.

Koszty działań określonych w zezwoleniu, o którym mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia

nr 576/2013, ponosi właściciel lub osoba upoważniona.

9.

O przybyciu zwierzęcia na miejsce przeznaczenia właściciel lub osoba upoważniona niezwłocznie

powiadamia powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce przeznaczenia

zwierzęcia.

”

;

19)

art. 24c otrzymuje brzmienie

„

Art. 24c.

1.

Koszty działań podjętych w wyniku wydania decyzji, o których mowa w art. 24a ust.

2 oraz art. 24b ust. 4a i ust. 5 pkt 2, w tym koszty przetrzymywania zwierząt i opieki

nad tymi zwierzętami, ponosi właściciel lub osoba upoważniona.

2.

Organ, który wydał decyzje wymienione w art. 24a ust. 2 oraz art. 24b ust. 4a i ust.

5 pkt 2, ustala, w drodze decyzji, wysokość kosztów, o których mowa w ust. 1.

3.

Decyzjom, o których mowa w art. 24a ust. 2 oraz art. 24b ust. 4a i ust. 5 pkt 2, oraz

decyzji w sprawie wysokości kosztów, o której mowa w ust. 2, nadaje się rygor natychmiastowej

wykonalności.

”

;

20)

w art. 24d w ust. 1 i 2 oraz w ust. 7 w pkt 3 w lit. b i w art. 24e w ust. 2 i 3 wyrazy

„rozporządzenia 998/2003” zastępuje się wyrazami „rozporządzenia nr 576/2013”;

21)

w art. 24f

a)

w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Oznakowania, o którym mowa w art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013, dokonuje

”

,

b)

uchyla się ust. 2;

22)

art. 24h otrzymuje brzmienie

„

Art. 24h.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, z własnej inicjatywy lub na wniosek Głównego

Lekarza Weterynarii, może wystąpić do Komisji Europejskiej z wnioskiem, o którym mowa

w art. 36 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013.

”

;

23)

w art. 26a w ust. 6 w pkt 1 i 2 wyrazy „, urzędowego lekarza weterynarii lub zatwierdzonego lekarza weterynarii” zastępuje się wyrazami „lub urzędowego lekarza weterynarii”;

24)

po art. 26g dodaje się art. 26ga w brzmieniu

„

Art. 26ga.

Do podmiotu będącego odbiorcą przesyłki produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego

lub produktów pochodnych, który został wskazany w świadectwie zdrowia lub innym dokumencie

towarzyszącym przesyłce jako odbiorca tych produktów, stosuje się przepis art. 23a.

”

;

25)

w art. 27 w ust. 6 skreśla się zdanie drugie;

26)

po art. 28 dodaje się art. 28a w brzmieniu

„

Art. 28a.

Do podmiotu będącego odbiorcą koniowatych przemieszczanych na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej z innych państw członkowskich Unii Europejskiej, który został wskazany w

świadectwie zdrowia towarzyszącym przesyłce koniowatych jako odbiorca tych koniowatych,

stosuje się przepis art. 23a.

”

;

27)

po art. 40a dodaje się art. 40b w brzmieniu

„

Art. 40b.

Do podmiotu będącego odbiorcą zwierząt akwakultury przemieszczanych na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej z innych państw członkowskich Unii Europejskiej, który został

wskazany w świadectwie zdrowia lub innym dokumencie towarzyszącym przesyłce zwierząt

akwakultury jako odbiorca tych zwierząt, stosuje się przepis art. 23a.

”

;

28)

w art. 43a w ust. 4 wyrazy „wspólnotowe laboratorium referencyjne” zastępuje się wyrazami „laboratorium referencyjne Unii Europejskiej”;

29)

w art. 46 ust. 3a i 3b otrzymują brzmienie

„

3a.

Podmiotowi, który poniósł koszty związane z realizacją nakazów, o których mowa w ust.

3 pkt 8b, 8c, pkt 8d lit. c, pkt 8e i 9, przysługuje ze środków budżetu państwa zwrot

kosztów faktycznie poniesionych w związku z realizacją tych nakazów.

3b.

W przypadku wydania nakazów, o których mowa w ust. 3 pkt 8, 8h i 8j-8l, właściciele

lub posiadacze gruntów, których dotyczą te nakazy, oraz osoby trzecie są obowiązani

do powstrzymania się od podejmowania czynności utrudniających lub uniemożliwiających

realizację tych nakazów.

”

;

30)

w art. 47b dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu

„

4.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może zlecić instytutowi badawczemu prowadzenie

badań naukowych lub prac rozwojowych w celu umożliwienia pozyskania informacji, o

których mowa w ust. 3 pkt 1, lub wykonanie działań polegających na pozyskiwaniu tych

informacji.

5.

Minister właściwy do spraw rolnictwa zapewnia instytutowi badawczemu środki finansowe

na prowadzenie badań naukowych lub prac rozwojowych oraz wykonanie działań, o których

mowa w ust. 4.

”

;

31)

art. 53 otrzymuje brzmienie

„

Art. 53.

1.

Posiadacze zwierząt, z których lub od których pozyskuje się żywność, prowadzą w systemie

teleinformatycznym udostępnionym przez Głównego Lekarza Weterynarii dokumentację określoną

w

1)

art. 108 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/6 z dnia

11 grudnia 2018 r. w sprawie weterynaryjnych produktów leczniczych i uchylającego

dyrektywę 2001/82/WE

(Dz. Urz. UE L 4 z 07.01.2019, str. 43), zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/6”, która oprócz danych wymienionych w art.

108 ust. 2 lit. a-d oraz f-i rozporządzenia 2019/6 zawiera

a)

numer serii podanego zwierzętom produktu leczniczego,

b)

nazwy substancji czynnych podanego zwierzętom produktu leczniczego,

c)

w odniesieniu do podanych zwierzętom weterynaryjnych produktów leczniczych zaliczonych

zgodnie z art. 34 rozporządzenia 2019/6 do produktów wydawanych na receptę weterynaryjną

- dodatkowo

-

postać farmaceutyczną i moc tego produktu,

-

liczbę i wielkość opakowań tego produktu,

-

zastosowany schemat dawek tego produktu,

-

ostrzeżenia niezbędne do zapewnienia właściwego stosowania tego produktu, w tym -

jeżeli to konieczne - niezbędne do prawidłowego stosowania środków przeciwdrobnoustrojowych,

-

informację o zastosowaniu tego produktu zgodnie z art. 107 ust. 3 albo 4, art. 113

albo art. 114 rozporządzenia 2019/6 - w przypadku takiego zastosowania tego produktu,

-

potwierdzenie przez posiadacza zwierząt, że przepisane lub nabyte weterynaryjne produkty

lecznicze zostaną zastosowane zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii;

2)

art. 102 ust. 1 lit. e oraz f rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniającego

i uchylającego niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”)

(Dz. Urz. UE L 84 z 31.03.2016, str. 1, z późn. zm., która zawiera

a)

datę i godzinę wykonania czynności lekarsko-weterynaryjnych,

b)

rozpoznanie albo wstępne rozpoznanie choroby zwierząt,

c)

zabiegi lecznicze lub zalecenia lekarskie,

d)

zabiegi profilaktyczne,

e)

wyniki badań.

2.

Wpisu w dokumentacji, o której mowa w ust. 1, danych wymienionych w

1)

art. 108 ust. 2 lit. a-d oraz f-i rozporządzenia 2019/6 i w ust. 1 pkt 1 - dokonuje

a)

lekarz weterynarii w dniu podania zwierzętom produktu leczniczego, a posiadacz zwierząt

zatwierdza ten wpis - w przypadku gdy weterynaryjny produkt leczniczy został podany

przez lekarza weterynarii świadczącego usługi weterynaryjne w ramach działalności

zakładu leczniczego dla zwierząt,

b)

posiadacz zwierząt w dniu podania zwierzętom produktu leczniczego - w przypadku innym

niż określony w lit. a;

2)

ust. 1 pkt 2

a)

lit. a-c - dokonuje lekarz weterynarii w dniu wykonania dokumentowanej czynności,

a posiadacz zwierząt zatwierdza ten wpis,

b)

lit. d oraz e - dokonuje

-

lekarz weterynarii w terminie 5 dni od dnia wykonania zabiegu profilaktycznego albo

uzyskania przez niego wyniku badania, a posiadacz zwierząt zatwierdza ten wpis - w

przypadku zabiegów profilaktycznych, które zostały wykonane przez lekarza weterynarii

świadczącego usługi weterynaryjne w ramach działalności zakładu leczniczego dla zwierząt,

oraz badań, które zostały zlecone przez takiego lekarza weterynarii,

-

posiadacz zwierząt w terminie 5 dni od dnia wykonania zabiegu profilaktycznego albo

uzyskania przez niego wyniku badania - w przypadku innym niż określony w tiret pierwszym.

3.

Główny Lekarz Weterynarii udostępnia nieodpłatnie system teleinformatyczny, o którym

mowa w ust. 1

1)

posiadaczom zwierząt, z których lub od których pozyskuje się żywność;

2)

lekarzom weterynarii posiadającym prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii w Rzeczypospolitej

Polskiej lub w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej

lub w państwie członkowskim Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - stronie

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;

3)

podmiotom prowadzącym zakłady lecznicze dla zwierząt.

4.

Podmiot prowadzący zakład leczniczy dla zwierząt wskazuje w systemie teleinformatycznym,

o którym mowa w ust. 1, jacy lekarze weterynarii świadczą usługi w ramach tego zakładu

leczniczego dla zwierząt.

5.

Podmioty, o których mowa w ust. 3, uzyskują dostęp do systemu teleinformatycznego,

o którym mowa w ust. 1, po potwierdzeniu przez nich swojej tożsamości przy użyciu

indywidualnych loginu i hasła.

6.

Główny Lekarz Weterynarii nadaje każdemu z podmiotów, o których mowa w ust. 3, indywidualne

login i hasło, o których mowa w ust. 5.

7.

Główny Lekarz Weterynarii

1)

obsługuje system teleinformatyczny, o którym mowa w ust. 1, pod względem technicznym

i organizacyjnym oraz zapewnia funkcjonowanie tego systemu;

2)

jest administratorem danych zgromadzonych w systemie teleinformatycznym, o którym

mowa w ust. 1, w rozumieniu art. 4 pkt 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i

Rady (UE) 2016/679 w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych

osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy

95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016,

str. 1, z późn. zm.

”

;

32)

w art. 57 ust. 7 i 8 otrzymują brzmienie

„

7.

Minister właściwy do spraw rolnictwa wprowadza program, o którym mowa w ust. 5, po

jego zatwierdzeniu pod względem technicznym i zaproponowaniu do współfinansowania

przez Komisję Europejską - zgodnie z ust. 2.1 akapit czwarty lit. a załącznika I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) 2021/690 z dnia 28 kwietnia 2021 r. ustanawiającego program na rzecz rynku

wewnętrznego, konkurencyjności przedsiębiorstw, w tym małych i średnich przedsiębiorstw,

dziedziny roślin, zwierząt, żywności i paszy, oraz statystyk europejskich (Program

na rzecz jednolitego rynku) oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) nr 99/2013, (UE) nr 1287/2013, (UE) nr 254/2014 i (UE) nr 652/2014

(Dz. Urz. UE L 153 z 03.05.2021, str. 1) - w drodze rozporządzenia, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części,

mając na względzie ochronę zdrowia publicznego, poprawę sytuacji epizootycznej państwa

oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.

8.

Główny Lekarz Weterynarii nadzoruje realizację programów, o których mowa w ust. 1,

a w odniesieniu do programu współfinansowanego ze środków pochodzących z Unii Europejskiej

1)

zawiera z Komisją Europejską umowę o udzielenie dotacji, o której mowa w ust. 2.1 akapit piąty załącznika I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady

(UE) 2021/690 z dnia 28 kwietnia 2021 r. ustanawiającego program na rzecz rynku wewnętrznego,

konkurencyjności przedsiębiorstw, w tym małych i średnich przedsiębiorstw, dziedziny

roślin, zwierząt, żywności i paszy, oraz statystyk europejskich (Program na rzecz

jednolitego rynku) oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady

(UE) nr 99/2013, (UE) nr 1287/2013, (UE) nr 254/2014 i (UE) nr 652/2014;

2)

informuje Komisję Europejską o postępach w realizacji tego programu zgodnie z obowiązującymi

przepisami Unii Europejskiej.

”

;

33)

w art. 85

a)

w ust. 1

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

będąc lekarzem weterynarii świadczącym usługi z zakresu medycyny weterynaryjnej wbrew

obowiązkowi nie dokonuje w terminie wpisu w dokumentacji określonej w art. 53 ust.

1 lub dokonuje wpisu w tej dokumentacji w sposób nieprawidłowy,

”

,

-

pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

będąc posiadaczem zwierząt, z których lub od których pozyskuje się żywność, nie prowadzi

dokumentacji określonej w art. 53 ust. 1 lub prowadzi tę dokumentację w sposób nieprawidłowy,

lub wbrew obowiązkowi nie dokonuje w terminie wpisu w tej dokumentacji lub dokonuje

wpisu w tej dokumentacji w sposób nieprawidłowy

”

,

b)

ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Kto

1)

uchyla się od obowiązku ochronnego szczepienia psów przeciwko wściekliźnie, a w przypadku

wprowadzenia obowiązku ochronnego szczepienia kotów przeciwko wściekliźnie - od tego

obowiązku,

2)

dokonuje przemieszczenia w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym

bez spełnienia warunków określonych w art. 6 lub art. 10 rozporządzenia nr 576/2013

- podlega karze grzywny.

”

;

34)

w art. 85aa

a)

po ust. 2a dodaje się ust. 2b w brzmieniu

„

2b.

Kto, wbrew nakazowi określonemu w art. 13a ust. 1, nie zgłasza w terminie powiatowemu

lekarzowi weterynarii przywozu przesyłki lub nie informuje powiatowego lekarza weterynarii

o przeprowadzeniu działań związanych z celami naukowymi, podlega karze pieniężnej

w wysokości od 0,5 do dwukrotności kwoty przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w

gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanej przez Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego.

”

,

b)

w ust. 3 wyrazy „1-2a” zastępuje się wyrazami „1-2b”;

35)

w art. 85ca we wprowadzeniu do wyliczenia użyte dwukrotnie wyrazy „1-2a” zastępuje się wyrazami „1-2b”.

1.

Tytuł specjalisty w danym obszarze weterynarii nadaje się lekarzowi weterynarii, który

1)

wykonywał przez co najmniej cztery lata zawód lekarza weterynarii;

2)

ukończył szkolenie specjalizacyjne według programu ustalonego dla danego obszaru weterynarii;

3)

zdał egzamin specjalizacyjny.

2.

Lekarz weterynarii ubiegający się o uzyskanie tytułu specjalisty w danym obszarze

weterynarii występuje z wnioskiem do Komisji do spraw Specjalizacji Lekarzy Weterynarii,

zwanej dalej „Komisją”, o przyjęcie na szkolenie specjalizacyjne.

3.

Warunkiem przyjęcia lekarza weterynarii na szkolenie specjalizacyjne jest wykazanie

się co najmniej 2-letnim stażem pracy zawodowej. O kolejności przyjęcia decyduje staż

pracy zawodowej i uprzednio ukończone kursy specjalistyczne.

4.

Wniosek o przyjęcie na szkolenie specjalizacyjne zawiera

1)

imię i nazwisko;

2)

określenie miejsca zamieszkania;

3)

określenie podmiotu, o którym mowa w ust. 6, w którym lekarz weterynarii planuje odbyć

szkolenie specjalizacyjne w danym obszarze weterynarii;

4)

informację o przebiegu pracy zawodowej, z podaniem zajmowanych stanowisk;

5)

określenie aktualnego miejsca pracy i zajmowanego stanowiska;

6)

informację o ukończonych kursach specjalistycznych.

5.

Do wniosku o przyjęcie na szkolenie specjalizacyjne dołącza się

1)

odpis dyplomu lekarza weterynarii;

2)

odpis zaświadczenia okręgowej izby lekarsko-weterynaryjnej o stwierdzeniu prawa wykonywania

zawodu;

3)

deklarację pokrycia kosztów specjalizacji przez lekarza weterynarii lub jednostkę

organizacyjną kierującą lekarza weterynarii na szkolenie specjalizacyjne.

6.

Szkolenie specjalizacyjne jest prowadzone przez uczelnie publiczne prowadzące studia

magisterskie na kierunku weterynaria oraz Państwowy Instytut Weterynaryjny - Państwowy

Instytut Badawczy.

7.

Nabór na szkolenie specjalizacyjne prowadzone przez podmiot, o którym mowa w ust.

6, ogłasza ten podmiot w porozumieniu z Komisją.

1.

Do zadań Komisji należy sprawowanie nadzoru nad uzyskiwaniem przez lekarza weterynarii

tytułu specjalisty w danym obszarze weterynarii, a w szczególności

1)

ustalanie programów szkolenia specjalizacyjnego dla poszczególnych obszarów weterynarii;

2)

powoływanie zespołów, o których mowa w art. 3c ust. 2;

3)

powoływanie zespołów egzaminacyjnych dla poszczególnych obszarów weterynarii i ustalanie

terminów egzaminów;

4)

udzielanie zgody na przeprowadzenie egzaminu specjalizacyjnego w miejscu, o którym

mowa w art. 3e ust. 3;

5)

podejmowanie uchwał o nadaniu tytułu specjalisty;

6)

wydawanie dyplomów, o których mowa w art. 3f ust. 1;

7)

ustalanie kosztów specjalizacji w danym obszarze weterynarii.

2.

Kadencja Komisji trwa 4 lata.

3.

Członków Komisji powołuje minister właściwy do spraw rolnictwa na wniosek Krajowej

Rady Lekarsko-Weterynaryjnej.

4.

W skład Komisji wchodzi 26 lekarzy weterynarii wyróżniających się wiedzą lub umiejętnościami

w obszarach weterynarii, posiadających tytuł specjalisty w co najmniej jednym z tych

obszarów weterynarii lub co najmniej stopień naukowy doktora.

Powiatowy lekarz weterynarii wykonuje zadania właściwego organu określone w rozporządzeniu

2017/625 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie rozporządzenia 2017/625

w zakresie kontroli oraz innych czynności urzędowych, chyba że ustawa stanowi inaczej.

1.

Komisja wybiera ze swego grona przewodniczącego, zastępcę przewodniczącego i sekretarza

oraz krajowych kierowników specjalizacji.

2.

Komisja powołuje spośród swoich członków, na okres kadencji Komisji, po jednym zespole

dla każdego obszaru weterynarii, którego zadaniem jest rekomendowanie Komisji kandydatów

na szkolenie specjalizacyjne w danym obszarze weterynarii.

3.

Komisja obraduje na posiedzeniach. Posiedzenie może odbyć się za pomocą środków komunikacji

elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

(Dz. U. z 2020 r. poz. 344).

4.

Komisja podejmuje uchwały zwykłą większością głosów przy obecności co najmniej 2/3

członków.

5.

Minister właściwy do spraw rolnictwa zwołuje pierwsze posiedzenie Komisji nowej kadencji

oraz mu przewodniczy.

6.

Posiedzenia Komisji odbywają się w siedzibie Państwowego Instytutu Weterynaryjnego

- Państwowego Instytutu Badawczego, z wyłączeniem posiedzeń odbywanych za pomocą środków

komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną.

7.

Szczegółowy tryb pracy Komisji określa regulamin uchwalony przez Komisję.

8.

Obsługę administracyjną Komisji oraz przeprowadzenia egzaminów specjalizacyjnych zapewnia

Państwowy Instytut Weterynaryjny - Państwowy Instytut Badawczy.

1.

Członkostwo w Komisji wygasa w przypadku

1)

śmierci;

2)

złożenia rezygnacji.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rolnictwa powołuje,

na wniosek Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, członka Komisji na zwolnione miejsce.

3.

Kadencja członka Komisji powołanego zgodnie z ust. 2 upływa z końcem kadencji Komisji.

1.

W skład zespołów egzaminacyjnych dla poszczególnych obszarów weterynarii wchodzą

1)

krajowy kierownik specjalizacji jako przewodniczący;

2)

dwie osoby posiadające co najmniej stopień naukowy doktora, specjalizujące się w danym

obszarze weterynarii, wybrane spośród osób zgłoszonych przez uczelnie publiczne, które

prowadzą szkolenie specjalizacyjne;

3)

przedstawiciel Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej;

4)

przedstawiciel Państwowego Instytutu Weterynaryjnego - Państwowego Instytutu Badawczego;

5)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw rolnictwa.

2.

Egzamin specjalizacyjny przeprowadza zespół egzaminacyjny w składzie co najmniej 4

osób.

3.

Egzaminy specjalizacyjne przeprowadza się w siedzibie Państwowego Instytutu Weterynaryjnego

- Państwowego Instytutu Badawczego lub, za zgodą Komisji, w miejscu wskazanym przez

uczelnie publiczne, które przeprowadziły szkolenie specjalizacyjne.

4.

W razie negatywnego wyniku egzaminu specjalizacyjnego przewodniczący zespołu egzaminacyjnego

wyznacza ponowny termin egzaminu specjalizacyjnego. Zespół egzaminacyjny może uzależnić

dopuszczenie do ponownego egzaminu specjalizacyjnego od odbycia szkolenia uzupełniającego.

1.

Lekarz weterynarii, który uzyskał tytuł specjalisty, otrzymuje dyplom specjalisty.

Dyplom specjalisty zawiera co najmniej: imię i nazwisko lekarza weterynarii, datę

urodzenia, niepowtarzalny numer tego dyplomu, podstawę prawną nadania tytułu specjalisty

oraz obszar weterynarii, w którym lekarz weterynarii uzyskał tytuł specjalisty.

2.

Dokumentacja dotycząca przebiegu szkolenia specjalizacyjnego lekarza weterynarii przechowywana

jest przez podmiot, który przeprowadził to szkolenie, co najmniej przez 5 lat od dnia

zakończenia szkolenia specjalizacyjnego.

Koszty uzyskania tytułu specjalisty pokrywają zainteresowani lekarze weterynarii lub

jednostki organizacyjne kierujące lekarzy weterynarii na szkolenie specjalizacyjne.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

szkolnictwa wyższego i nauki oraz po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej

określi, w drodze rozporządzenia, obszary weterynarii, w których lekarz weterynarii

może uzyskać tytuł specjalisty, mając na względzie specyfikę zawodu lekarza weterynarii

oraz potrzebę zapewnienia dostępności lekarzy weterynarii posiadających tytuł specjalisty

w określonym zakresie.

Minister właściwy do spraw rolnictwa po zasięgnięciu opinii Komisji określi, w drodze

rozporządzenia, wzór dyplomu specjalisty oraz rodzaje zabezpieczeń tego dyplomu przed

przerobieniem lub podrobieniem, mając na względzie potrzebę zapewnienia identyfikacji

lekarzy weterynarii posiadających tytuł specjalisty i ochrony danych osobowych tych

lekarzy, a także zastosowanie takich zabezpieczeń tego dyplomu, które uniemożliwią

jego przerobienie lub podrobienie.

W ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1542) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 17 w ust. 3a pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

uboju na terenie gospodarstwa bydła do dwunastego miesiąca życia, świń, owiec i kóz,

w celu produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny zgodnie z przepisami o produktach

pochodzenia zwierzęcego - zniszczenia kolczyka lub duplikatu kolczyka oraz kolczyka

lub duplikatu kolczyka zawierającego elektroniczny identyfikator dokonuje posiadacz

tych zwierząt.

”

;

2)

w art. 22 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Posiadacz zwierzęcia gospodarskiego, które jest przywożone na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej z państwa trzeciego i które pozostaje na terytorium Unii Europejskiej, jest

obowiązany oznakować to zwierzę i fakt oznakowania oraz wwozu tego zwierzęcia zgłosić

kierownikowi biura w terminie 7 dni od dnia przeprowadzenia kontroli urzędowej, o

której mowa w tytule II w rozdziale V rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r.

w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu

zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia

i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia

Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009,

(WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031,

rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE,

1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia

Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady

89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz

decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych)

(Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, z późn. zm., nie później jednak niż przed dniem opuszczenia przez to zwierzę gospodarstwa przeznaczenia,

chyba że miejscem przeznaczenia jest rzeźnia, a uboju tego zwierzęcia dokona się w

terminie

”

.

W ustawie z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1753) wprowadza się następujące zmiany

1)

w odnośniku nr 1 do ustawy w pkt 1

a)

uchyla się lit. b i c,

b)

dodaje się lit. d w brzmieniu

„

d)

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r.

w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu

zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia

i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia

Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009,

(WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031,

rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE,

1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia

Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady

89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz

decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych)

(Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 137 z 24.05.2017, str. 40, Dz. Urz. UE L 82 z 25.03.2019, str. 4,

Dz. Urz. UE L 317 z 09.12.2019, str. 114, Dz. Urz. UE L 321 z 12.12.2019, str. 111

oraz Dz. Urz. UE L 357 z 08.10.2021, str. 27);

”

;

2)

w art. 1

a)

w ust. 1

-

w pkt 1

-

- wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

właściwość organów w zakresie higieny produktów pochodzenia zwierzęcego, a także żywności

zawierającej jednocześnie środki spożywcze pochodzenia niezwierzęcego i produkty pochodzenia

zwierzęcego, znajdującej się w rolniczym handlu detalicznym, określonych w przepisach

”

,

-

- uchyla się lit. c,

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

wymagania, jakie powinny być spełnione przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego

i przez te produkty w zakresie nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia nr 852/2004

i rozporządzenia nr 853/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie

tych rozporządzeń, w tym wymagania, jakie powinny być spełnione przy produkcji mięsa

przeznaczonego na użytek własny

”

,

-

uchyla się pkt 4,

b)

w ust. 2

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

kontroli urzędowych w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia

15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych

w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących

zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005,

(WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429

i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy

Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004,

dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE

i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych)

(Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, z późn. zm., zwanych dalej „kontrolami urzędowymi”, oraz innych czynności urzędowych w rozumieniu

art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia, zwanych dalej „innymi czynnościami urzędowymi”,

w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego, a także żywności zawierającej

jednocześnie środki spożywcze pochodzenia niezwierzęcego i produkty pochodzenia zwierzęcego,

znajdującej się w rolniczym handlu detalicznym;

”

,

-

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

kontroli urzędowych w zakresie określonym w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2015/1375 z dnia 10 sierpnia 2015 r. ustanawiającym

szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włośni (Trichinella)

w mięsie

(Dz. Urz. UE L 212 z 11.08.2015, str. 7, z późn. zm., zwanym dalej „rozporządzeniem 2015/1375”;

”

;

3)

w art. 3 w pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy „zwanego dalej „rozporządzeniem nr 999/2001”.”;

4)

w art. 5

a)

pkt 1a otrzymuje brzmienie

„

1a)

produkcja mięsa przeznaczonego na użytek własny - pozyskiwanie poza rzeźnią mięsa

utrzymywanych w gospodarstwie cieląt do dwunastego miesiąca życia, świń, owiec, kóz,

drobiu, zajęczaków oraz zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych albo

pozyskiwanie w wyniku odstrzału mięsa zwierząt łownych, przeznaczonego na własne potrzeby;

”

,

b)

w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu

„

7)

zakład - przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 852/2004.

”

;

5)

w art. 6

a)

w ust. 1

-

uchyla się pkt 1,

-

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

przepisów rozporządzenia 2015/1375;

”

,

-

w pkt 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

art. 3 pkt 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15

marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych

w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących

zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005,

(WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429

i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy

Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004,

dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE

i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych), zwanego dalej „rozporządzeniem 2017/625”, w zakresie kontroli urzędowych i innych

czynności urzędowych dotyczących

”

,

b)

w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Powiatowy lekarz weterynarii w zakresie określonym w ustawie i nieuregulowanym w przepisach

rozporządzenia nr 852/2004, rozporządzenia nr 853/2004, rozporządzenia 2015/1375 i

rozporządzenia 2017/625 oraz w przepisach wydanych w trybie tych rozporządzeń wykonuje

czynności związane ze sprawowaniem nadzoru nad bezpieczeństwem

”

;

6)

w art. 7

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Powiatowy lekarz weterynarii albo urzędowy lekarz weterynarii z upoważnienia powiatowego

lekarza weterynarii wydają decyzje administracyjne lub wykonują czynności w celu realizacji

zadań wynikających z przepisów rozporządzenia nr 999/2001, rozporządzenia nr 852/2004,

rozporządzenia nr 853/2004, rozporządzenia 2015/1375, rozporządzenia 2017/625 lub

z przepisów Unii Europejskiej wydanych w trybie tych rozporządzeń.

”

,

b)

ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Decyzje administracyjne, o których mowa w ust. 1

1)

wydaje się z urzędu, chyba że prawodawstwo weterynaryjne lub przepisy dotyczące bezpieczeństwa

żywności stanowią inaczej;

2)

określają termin usunięcia niezgodności - w przypadku ich stwierdzenia.

4.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sprawy rozstrzygane

w drodze decyzji administracyjnych przez powiatowego lekarza weterynarii albo urzędowego

lekarza weterynarii z upoważnienia powiatowego lekarza weterynarii, wskazując, które

z tych decyzji są wydawane na wniosek, w tym treść tych wniosków, mając na względzie

zapewnienie przeprowadzania kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych produktów

pochodzenia zwierzęcego i żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, w

jednolity sposób na obszarze całego kraju oraz realizację celów określonych w przepisach,

o których mowa w ust. 1.

”

,

c)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może podwyższyć, w drodze rozporządzenia, progi

określone w

1)

art. 7 ust. 1 lit. a rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/624 z dnia 8 lutego

2019 r. dotyczącego szczególnych przepisów w dziedzinie przeprowadzania kontroli urzędowych

dotyczących produkcji mięsa oraz obszarów produkcyjnych i obszarów przejściowych w

odniesieniu do żywych małży zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady

(UE) 2017/625

(Dz. Urz. UE L 131 z 17.05.2019, str. 1, z późn. zm., mając na względzie konieczność spełnienia warunku, o którym mowa w art. 7 ust. 1

lit. b tego rozporządzenia;

2)

art. 13 ust. 1 lit. a rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/627 z dnia 15

marca 2019 r. ustanawiającego jednolite praktyczne rozwiązania dotyczące przeprowadzania

kontroli urzędowych produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez

ludzi zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 oraz

zmieniającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 2074/2005 w odniesieniu do kontroli urzędowych

(Dz. Urz. UE L 131 z 17.05.2019, str. 51, z późn. zm., zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/627”, mając na względzie konieczność spełnienia

warunku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 rozporządzenia 2019/627.

”

;

7)

art. 8 otrzymuje brzmienie

„

Art. 8.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii Europejskiej

wydanych w trybie art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 852/2004, art. 12 ust. 2 rozporządzenia

nr 853/2004, art. 144 lub art. 145 rozporządzenia 2017/625 wynika obowiązek podjęcia

lub wykonania przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, właściwy organ, urzędowego

lekarza weterynarii lub osoby niebędące urzędowymi lekarzami weterynarii określonych

zadań lub czynności w zakresie higieny lub kontroli urzędowych i innych czynności

urzędowych w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, określi, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje zadań lub czynności określonych w tych przepisach, wykonywanych przez organy

Inspekcji Weterynaryjnej, urzędowych lekarzy weterynarii lub osoby niebędące urzędowymi

lekarzami weterynarii, lub sposób wykonywania tych zadań lub czynności lub

2)

szczegółowe wymagania dotyczące higieny lub kontroli urzędowych i innych czynności

urzędowych w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego i żywności, o której

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, w zakresie przekazanym do uregulowania przez Rzeczpospolitą

Polską lub państwa członkowskie Unii Europejskiej

- mając na względzie realizację celów określonych w przepisach Unii Europejskiej w

zakresie prawa żywnościowego, w tym zapewnienie bezpieczeństwa żywności oraz skutecznej

kontroli tej żywności, a także zapobieżenie zagrożeniom dla zdrowia publicznego wynikającym

z produkcji lub wprowadzania na rynek żywności oraz ograniczanie lub eliminowanie

tych zagrożeń.

”

;

8)

art. 8b otrzymuje brzmienie

„

Art. 8b.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii Europejskiej

wydanych w trybie art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 852/2004, art. 12 ust. 2 rozporządzenia

nr 853/2004 lub art. 144 lub art. 145 rozporządzenia 2017/625 wynika możliwość podjęcia

lub wykonania przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, właściwy organ, urzędowego

lekarza weterynarii lub osoby niebędące urzędowymi lekarzami weterynarii określonych

zadań lub czynności w zakresie higieny lub kontroli urzędowych i innych czynności

urzędowych w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, może określić, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje zadań lub czynności określonych w tych przepisach, wykonywanych przez organy

Inspekcji Weterynaryjnej, urzędowych lekarzy weterynarii lub osoby niebędące urzędowymi

lekarzami weterynarii, lub sposób wykonywania tych zadań lub czynności lub

2)

szczegółowe wymagania dotyczące higieny lub kontroli urzędowych i innych czynności

urzędowych w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego i żywności, o której

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, w zakresie, w jakim dopuszcza się możliwość wprowadzenia

regulacji przez państwo członkowskie Unii Europejskiej

- mając na względzie realizację celów określonych w przepisach Unii Europejskiej w

zakresie prawa żywnościowego, w tym zapewnienie bezpieczeństwa żywności oraz skutecznej

kontroli tej żywności, a także zapobieżenie zagrożeniom dla zdrowia publicznego wynikającym

z produkcji lub wprowadzania na rynek żywności oraz ograniczanie lub eliminowanie

tych zagrożeń.

”

;

9)

w art. 11a dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw rolnictwa może

określić maksymalną liczbę zwierząt poddawanych ubojowi w roku kalendarzowym w celu

produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny w odniesieniu do każdego posiadacza

tych zwierząt oraz zakres i sposób dokumentowania liczby tych zwierząt, biorąc pod

uwagę ochronę zdrowia publicznego.

”

;

10)

po art. 11a dodaje się art. 11b w brzmieniu

„

Art. 11b.

Niedopuszczalne jest wprowadzanie na rynek mięsa przeznaczonego na użytek własny i

żywności zawierającej takie mięso.

”

;

11)

art. 15 otrzymuje brzmienie

„

Art. 15.

1.

Przepisy rozporządzenia 2017/625 w zakresie kontroli urzędowych i innych czynności

urzędowych w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego oraz przepisy Unii Europejskiej

wydane w trybie rozporządzenia 2017/625 stosuje się odpowiednio do kontroli wymagań,

o których mowa w art. 11-14.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w zakresie nieuregulowanym w przepisach, o których

mowa w ust. 1, może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje czynności wykonywanych

przez organy Inspekcji Weterynaryjnej, urzędowych lekarzy weterynarii lub osoby niebędące

urzędowymi lekarzami weterynarii w ramach kontroli urzędowych lub innych czynności

urzędowych w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, i sposób przeprowadzania kontroli urzędowych lub

wykonywania innych czynności urzędowych, w tym prowadzenia dokumentacji związanej

z kontrolami urzędowymi lub innymi czynnościami urzędowymi, mając na względzie zapewnienie

właściwego wykonywania tych czynności.

”

;

12)

po art. 15 dodaje się art. 15a w brzmieniu

„

Art. 15a.

1.

Główny Lekarz Weterynarii może opracować projekt pilotażowy, o którym mowa w art.

18 ust. 9 rozporządzenia 2017/625, zwany dalej „projektem pilotażowym”.

2.

Projekt pilotażowy zawiera co najmniej wskazanie

1)

zakresu kontroli urzędowych odnoszących się do produkcji mięsa objętych projektem

pilotażowym;

2)

czasu trwania projektu pilotażowego;

3)

praktycznych rozwiązań dotyczących przeprowadzania kontroli urzędowych odnoszących

się do produkcji mięsa objętych projektem pilotażowym.

3.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może wprowadzić, w drodze rozporządzenia, projekt

pilotażowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części, mając na względzie

zapewnienie realizacji celów rozporządzenia 2017/625, w tym bezpieczeństwo żywności.

”

;

13)

w art. 17 ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Dopuszcza się ubój na terenie gospodarstwa bydła do dwunastego miesiąca życia, świń,

owiec, kóz, drobiu, zajęczaków oraz zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych

w celu produkcji mięsa na użytek własny.

”

;

14)

po art. 17 dodaje się art. 17a i art. 17b w brzmieniu

„

Art. 17a.

Dopuszcza się wysyłanie produktów, o których mowa w ust. 10.1 załącznika V do rozporządzenia

nr 999/2001, zgodnie z tym przepisem.

Art. 17b.

Główny Lekarz Weterynarii jest organem właściwym w sprawach

1)

uznania za przedział w rozumieniu art. 1 pkt 3 rozporządzenia 2015/1375 gospodarstw

stosujących kontrolowane warunki w pomieszczeniach inwentarskich - jeżeli są spełnione

warunki określone w załączniku IV do rozporządzenia 2015/1375;

2)

usunięcia gospodarstwa z przedziału w rozumieniu art. 1 pkt 3 rozporządzenia 2015/1375

- w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 4 rozporządzenia 2015/1375;

3)

powiadamiania Komisji Europejskiej i pozostałych państw członkowskich Unii Europejskiej

o stosowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odstępstwa, o którym mowa w art.

3 ust. 3 rozporządzenia 2015/1375;

4)

przedkładania Komisji Europejskiej rocznego sprawozdania, o którym mowa w art. 3 ust.

4 rozporządzenia 2015/1375;

5)

informowania Komisji Europejskiej i pozostałych państw członkowskich Unii Europejskiej

o uzyskaniu dodatniego wyniku badania na obecność włośni u świni pochodzącej z gospodarstwa

urzędowo uznanego za gospodarstwo stosujące kontrolowane warunki w pomieszczeniach

inwentarskich zgodnie z art. 12 ust. 2 lit. e rozporządzenia 2015/1375.

”

;

15)

w art. 19

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podmiot zamierzający prowadzić działalność w zakresie produkcji produktów pochodzenia

zwierzęcego jest obowiązany przed uzyskaniem pozwolenia na budowę zakładu lub zarejestrowaniem

tego zakładu sporządzić projekt technologiczny zakładu i przesłać go wraz z wnioskiem

o zatwierdzenie tego projektu powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu

na planowane miejsce prowadzenia tej działalności.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

informacje o zakresie i wielkości produkcji oraz rodzaju produktów pochodzenia zwierzęcego,

które mają być produkowane w zakładzie;

2)

wskazanie, z których krajowych środków dostosowujących, o których mowa w art. 13 ust.

3 rozporządzenia nr 852/2004 lub art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004, zakład

zamierza korzystać - w przypadku zakładów korzystających z tych krajowych środków

dostosowujących.

”

,

c)

ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Do zmiany sposobu użytkowania zakładu lub jego części, w szczególności zakresu i wielkości

produkcji lub wyposażenia części produkcyjnych zakładu, stosuje się przepisy ust.

1-2.

4.

Przepisów ust. 1-2 nie stosuje się do statków rybackich, w tym statków przetwórni,

statków chłodni i statków zamrażalni, gospodarstw, na terenie których dokonuje się

uboju zwierząt w celu pozyskania mięsa na użytek własny, oraz podmiotów zamierzających

prowadzić działalność w zakresie transportu lub produkcji podstawowej, lub rolniczego

handlu detalicznego produktami pochodzenia zwierzęcego lub żywnością, o której mowa

w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, lub sprzedaży bezpośredniej, lub działalność marginalną,

lokalną i ograniczoną, o której mowa w art. 1 ust. 5 lit. b (ii) rozporządzenia nr

853/2004.

”

;

16)

w art. 20

a)

w ust. 1

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

prowadzi

a)

rejestr zakładów obejmujący zakłady: - będące gospodarstwami, na terenie których dokonuje

się uboju zwierząt pochodzących z innych gospodarstw w celu pozyskania mięsa na użytek

własny, - prowadzące sprzedaż bezpośrednią produktów pochodzenia zwierzęcego, - które

podlegają rejestracji zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia nr 852/2004, w tym prowadzące

rolniczy handel detaliczny produktami pochodzenia zwierzęcego lub żywnością, o której

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, i zakłady prowadzące działalność marginalną, lokalną

i ograniczoną oraz zakłady, dla których zatwierdzenie jest wymagane zgodnie z art.

6 ust. 3 lit. c rozporządzenia nr 852/2004, i zakłady zatwierdzone zgodnie z art.

4 ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004, ze wskazaniem zakładów zatwierdzonych korzystających

z krajowych środków dostosowujących, o których mowa w art. 13 ust. 3 rozporządzenia

nr 852/2004 lub art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004,

b)

wykaz podmiotów podlegających rejestracji, z wyłączeniem podmiotów prowadzących działalność

w zakładach podlegających zatwierdzeniu w trybie i na zasadach określonych w art.

148 ust. 2-5 rozporządzenia 2017/625,

c)

wykaz zakładów zatwierdzonych w trybie i na zasadach określonych w art. 148 ust. 2-5

rozporządzenia 2017/625, ze wskazaniem zakładów zatwierdzonych korzystających z krajowych

środków dostosowujących, o których mowa w art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 852/2004

lub art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004, oraz zakładów korzystających z odstępstw,

o których mowa w ust. 4.3 lit. a oraz c załącznika V do rozporządzenia nr 999/2001;

”

,

-

w pkt 2 lit. e otrzymuje brzmienie

„

e)

zawieszenia rejestracji lub zatwierdzenia,

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Decyzje administracyjne w sprawie zawieszenia rejestracji lub zatwierdzenia, cofnięcia

zatwierdzenia i wykreślenia z rejestru podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

”

,

c)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Decyzje administracyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b-d, w sprawie zatwierdzenia

zakładów korzystających z krajowych środków dostosowujących, o których mowa w art.

13 ust. 3 rozporządzenia nr 852/2004 lub art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004,

zawierają wskazanie, z których krajowych środków dostosowujących zakład korzysta.

”

;

17)

w art. 21

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wniosek o wpis do rejestru zakładów albo wniosek o zatwierdzenie zakładu i wpis do

rejestru zakładów składa się w formie pisemnej w terminie co najmniej 30 dni przed

dniem rozpoczęcia planowanej działalności.

”

,

b)

w ust. 2

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

imię, nazwisko, numer PESEL, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres

wnioskodawcy oraz numer identyfikacyjny REGON, jeżeli taki numer został nadany;

”

,

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

wskazanie, czy i z jakich krajowych środków dostosowujących, o których mowa w art.

13 ust. 3 rozporządzenia nr 852/2004 lub art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004,

zakład zamierza korzystać.

”

,

c)

po ust. 3a dodaje się ust. 3b i 3c w brzmieniu

„

3b.

W przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 2 pkt 1 lub 1a, podmiot prowadzący

przedsiębiorstwo spożywcze składa oświadczenie o zmianie tych danych niezwłocznie,

nie później jednak niż w terminie 30 dni od dnia powstania zmiany. Przepis ust. 3a

stosuje się odpowiednio.

3c.

Niezwłocznie po otrzymaniu oświadczenia, o którym mowa w ust. 3b, jednak nie później

niż w terminie 5 dni od dnia jego otrzymania, powiatowy lekarz weterynarii aktualizuje

dane objęte tym oświadczeniem odpowiednio w rejestrze zakładów, o którym mowa w art.

20 ust. 1 pkt 1 lit. a, w wykazie podmiotów podlegających rejestracji, o którym mowa

w art. 20 ust. 1 pkt 1 lit. b, lub w wykazie zakładów zatwierdzonych, o którym mowa

w art. 20 ust. 1 pkt 1 lit. c.

”

;

18)

w art. 21a

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, nadaje się na wniosek podmiotu prowadzącego zakład

złożony w formie pisemnej po przeprowadzeniu kontroli i stwierdzeniu, że zakład spełnia

wymagania wskazane i określone przez dane państwo trzecie przewidziane dla danego

rodzaju produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego.

”

,

b)

w ust. 3 wyraz „uzyskanie” zastępuje się wyrazem „nadanie”,

c)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu

„

3a.

W przypadku kontroli przeprowadzanej przez właściwy organ państwa trzeciego, o której

mowa w ust. 3, podmiot, który złożył wniosek, o którym mowa w ust. 1a, lub podmiot,

któremu nadano uprawnienie do produkcji na rynek danego państwa trzeciego, udostępnia

pomieszczenia zakładu do kontroli, chyba że ten podmiot przekazał powiatowemu lekarzowi

weterynarii, w formie pisemnej, informację o nieudostępnieniu pomieszczeń zakładu

do kontroli.

3b.

Organy Inspekcji Weterynaryjnej mogą przeprowadzać kontrole poprzedzające kontrole

właściwych organów państwa trzeciego w zakresie spełniania przez zakłady, o których

mowa w ust. 3a, wymagań określonych przez dane państwo trzecie lub przeprowadzać takie

kontrole na wniosek danego państwa trzeciego.

”

,

d)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4.

Koszty kontroli, o których mowa w ust. 3, oraz kontroli przeprowadzanych przez właściwy

organ państwa trzeciego mających na celu utrzymanie uprawnienia zakładu do produkcji

na rynek danego państwa trzeciego ponosi podmiot prowadzący zakład

1)

który złożył wniosek do powiatowego lekarza weterynarii o nadanie uprawnienia do produkcji

na rynek państwa trzeciego,

2)

któremu nadano uprawnienie do produkcji na rynek danego państwa trzeciego

- chyba że te koszty są ponoszone przez państwo trzecie lub ten podmiot przekazał

informację, o której mowa w ust. 3a, przed upływem 14 dni przed planowaną datą rozpoczęcia

kontroli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

5.

Decyzję, o której mowa w ust. 1, wydaje się w terminie

1)

30 dni od dnia złożenia przez podmiot wniosku o nadanie uprawnienia po przeprowadzeniu

kontroli w zakładzie;

2)

14 dni od dnia uzyskania przez powiatowego lekarza weterynarii informacji o uzyskaniu

przez zakład zatwierdzenia przez właściwy organ państwa trzeciego - w przypadku, o

którym mowa w ust. 3.

”

;

19)

w art. 21b wyraz „pierwotnej” zastępuje się wyrazem „podstawowej”;

20)

po art. 21c dodaje się art. 21d i art. 21e w brzmieniu

„

Art. 21d.

1.

Podmiot prowadzący działalność w zakresie wyładunku ze statku rybackiego produktów

rybołówstwa lub dokonujący pierwszej sprzedaży produktów rybołówstwa co najmniej na

24 godziny przed planowanym wyładunkiem lub planowaną pierwszą sprzedażą informuje

powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce przeprowadzenia tych

czynności o zamiarze ich przeprowadzenia.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera

1)

weterynaryjny numer identyfikacyjny podmiotu;

2)

czas i miejsce planowanych czynności;

3)

szacowaną wagę wyładowywanych lub sprzedawanych produktów rybołówstwa.

Art. 21e.

1.

W odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego, które pochodzą z państw członkowskich

Unii Europejskiej i są wprowadzane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podmiot

prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze, któremu te produkty zostały dostarczone, prowadzi

listę dostaw tych produktów. Lista dostaw zawiera co najmniej datę i rodzaj dostarczonych

produktów pochodzenia zwierzęcego oraz nazwę i adres podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo

spożywcze, który dostarczył te produkty.

2.

Listę, o której mowa w ust. 1, przechowuje się przez rok, licząc od końca roku kalendarzowego,

za który została sporządzona.

3.

Podmioty, o których mowa w ust. 1, informują powiatowego lekarza weterynarii, na jego

żądanie, o dostarczeniu produktów pochodzących z innego państwa członkowskiego w zakresie,

jaki jest niezbędny do przeprowadzania kontroli urzędowej, w tym przedstawiają listę,

o której mowa w ust. 1.

”

;

21)

w art. 22

a)

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

przekazuje wojewódzkiemu lekarzowi weterynarii i Głównemu Lekarzowi Weterynarii informacje

zawarte w rejestrze i wykazach, o których mowa w art. 20 ust. 1, w tym informacje

o każdej zmianie stanu faktycznego lub prawnego ujawnionego w tym rejestrze albo w

tych wykazach;

”

,

b)

w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

wykaz zatwierdzonych zakładów, ze wskazaniem zakładów zatwierdzonych korzystających

z krajowych środków dostosowujących, o których mowa w art. 13 ust. 3 rozporządzenia

nr 852/2004 lub art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004, oraz zakładów korzystających

z odstępstw, o których mowa w ust. 4.3 lit. a oraz c załącznika V do rozporządzenia

nr 999/2001;

”

,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Główny Lekarz Weterynarii udostępnia na stronie internetowej Głównego Inspektoratu

Weterynarii uaktualnione wykazy, o których mowa w ust. 2.

”

;

22)

w art. 23

a)

użyty w ust. 1 i 2, w różnej liczbie i różnym przypadku, wyraz „uchybienie” zastępuje się użytym w odpowiednim przypadku wyrazem „niezgodność”,

b)

dodaje się ust. 6 i 7 w brzmieniu

„

6.

Powiatowy lekarz weterynarii cofa, w drodze decyzji, uprawnienia do produkcji produktów

pochodzenia zwierzęcego na rynek państwa trzeciego, jeżeli właściwy organ państwa

trzeciego wycofa zatwierdzenie, o którym mowa w art. 21a ust. 3, lub podmiot nie udostępnił

pomieszczeń zakładu do kontroli, o której mowa w art. 21a ust. 3a.

7.

Decyzja, o której mowa w ust. 6, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

”

;

23)

po art. 23 dodaje się art. 23a w brzmieniu

„

Art. 23a.

1.

Dopuszcza się przywóz produktów pochodzenia zwierzęcego, w odniesieniu do których

w przepisach rozporządzenia 2017/625 nie zostały ustanowione weterynaryjne wymagania

przywozowe, pod warunkiem że dla tych produktów zostały ustalone krajowe warunki tego

przywozu.

2.

Główny Lekarz Weterynarii przedstawia ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa propozycję

wprowadzenia krajowych warunków przywozu, o których mowa w ust. 1, w zakresie

1)

rodzaju produktu pochodzenia zwierzęcego, w odniesieniu do którego mają zostać ustalone

krajowe warunki przywozu,

2)

wykazów państw oraz części państw trzecich lub zakładów, z których produkt, o którym

mowa w pkt 1, może być przywożony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

3)

wzoru świadectwa zdrowia dla produktu, o którym mowa w pkt 1,

4)

wymagań, jakie ma spełnić dany produkt, o którym mowa w pkt 1, lub wymagań, jakie

mają być spełnione przy produkcji tego produktu

- z podaniem przyczyn, ze względu na które jest konieczne ustalenie krajowych warunków

przywozu oraz ich wpływu na handel tymi produktami i przywóz tych produktów.

3.

Produkty pochodzenia zwierzęcego, w odniesieniu do których zostaną ustalone krajowe

warunki przywozu, o których mowa w ust. 1, mogą być wprowadzane na rynek wyłącznie

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, krajowe

warunki przywozu, o których mowa w ust. 1, mając na względzie zapobieżenie zagrożeniom

dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt wynikającym z wprowadzania na rynek określonych

produktów pochodzenia zwierzęcego.

”

;

24)

w art. 24

a)

w ust. 1

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

powiadamiania, przyjmowania zawiadomień i przekazywania uwag zgodnie z

a)

art. 13 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 852/2004 - w odniesieniu do produktów pochodzenia

zwierzęcego i żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b,

b)

art. 10 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 853/2004;

”

,

-

uchyla się pkt 2-4,

b)

w ust. 2

-

pkt 2-4 otrzymują brzmienie

„

2)

przyjmowania notyfikacji dotyczących wykazów zakładów, o których mowa w art. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 2019/625 z dnia 4 marca 2019 r.

uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 w odniesieniu

do wymogów dotyczących wprowadzania do Unii przesyłek niektórych zwierząt i towarów

przeznaczonych do spożycia przez ludzi

(Dz. Urz. UE L 131 z 17.05.2019, str. 18, z późn. zm., zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/625”;

3)

powiadamiania oraz składania oświadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 2 rozporządzenia

2019/625;

4)

uzgadniania z właściwą władzą

a)

państwa trzeciego wymagań weterynaryjnych, jakie powinny być spełnione przy wywozie

do tego państwa produktów pochodzenia zwierzęcego, w zakresie nieokreślonym w przepisach

Unii Europejskiej,

b)

państwa członkowskiego Unii Europejskiej warunków wysyłki produktów, o których mowa

w ust. 10.1 załącznika V do rozporządzenia nr 999/2001;

”

,

-

dodaje się pkt 5-7 w brzmieniu

„

5)

opracowania oceny rozwiązań przyjętych w projektach pilotażowych i przekazania wyników

tej oceny Komisji Europejskiej zgodnie z art. 18 ust. 9 rozporządzenia 2017/625;

6)

informowania Komisji Europejskiej i innych państw członkowskich o postępie naukowym

i technologicznym zgodnie z art. 6 rozporządzenia 2019/627;

7)

uzgadniania z państwami członkowskimi Unii Europejskiej języka, w jakim będą uzupełniane

dokumenty, o których mowa w art. 39 ust. 6 rozporządzenia 2019/627.

”

;

25)

po art. 24 dodaje się art. 24a w brzmieniu

„

Art. 24a.

1.

W przypadku gdy poważne ryzyko dla zdrowia ludzi lub zwierząt, o którym mowa w art.

53 ust. 1 rozporządzenia nr 178/2002, jest związane z produktami pochodzenia zwierzęcego

lub produktami złożonymi określonymi w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie

art. 47 ust. 2 lit. a rozporządzenia 2017/625, podlegającymi kontrolom urzędowym lub

innym czynnościom urzędowym w punkcie kontroli granicznej, Główny Lekarz Weterynarii

może wystąpić do Komisji Europejskiej o przyjęcie środków określonych w art. 53 ust.

1 rozporządzenia nr 178/2002 dotyczących takich produktów.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 54 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 178/2002,

gdy Komisja Europejska nie podjęła działań na skutek wystąpienia, o którym mowa w

ust. 1, minister właściwy do spraw rolnictwa może, w drodze rozporządzenia, zawiesić

lub ograniczyć przywóz lub wprowadzanie na rynek produktów pochodzenia zwierzęcego

lub produktów złożonych, o których mowa w ust. 1, pochodzących z danego państwa lub

jego części lub przewożonych przez dane państwo lub jego część, lub ustanowić szczególne

wymagania dla takich produktów, mając na względzie zapewnienie ochrony przed poważnym

ryzykiem dla zdrowia ludzi lub zwierząt, o którym mowa w art. 53 ust. 1 rozporządzenia

nr 178/2002.

3.

Główny Lekarz Weterynarii przekazuje innym państwom członkowskim Unii Europejskiej

oraz Komisji Europejskiej informacje, o których mowa w art. 54 ust. 1 zdanie drugie

rozporządzenia nr 178/2002, dotyczące wprowadzenia środków, o których mowa w ust.

2.

”

;

26)

art. 26 otrzymuje brzmienie

„

Art. 26.

1.

Kto

1)

prowadzi produkcję w zakładzie bez uzyskania wpisu do rejestru zakładów w trybie i

na zasadach określonych w art. 6 ust. 2 rozporządzenia nr 852/2004 oraz w art. 20

i art. 21,

2)

prowadzi produkcję w zakładzie bez uzyskania zatwierdzenia albo warunkowego zatwierdzenia

tego zakładu w trybie i na zasadach określonych w art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr

853/2004 lub art. 6 ust. 3 lit. c rozporządzenia nr 852/2004 oraz w art. 20 i art.

21,

3)

wprowadza na rynek żywność pochodzącą z zakładu, o którym mowa w pkt 1 i 2, bez uzyskania

przez ten zakład wpisu do rejestru zakładów, zatwierdzenia albo warunkowego zatwierdzenia,

4)

wprowadza na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego, które pochodzą z państwa trzeciego

nieznajdującego się w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 126 i art. 127 rozporządzenia

2017/625 lub z zakładu nieznajdującego się w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 126

i art. 127 rozporządzenia 2017/625 lub które nie spełniają pozostałych wymagań określonych

w art. 126 rozporządzenia 2017/625 lub dotyczących higieny w odniesieniu do takich

produktów określonych w rozporządzeniu nr 852/2004 lub rozporządzeniu nr 853/2004,

5)

wprowadza na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego, które nie spełniają wymagań określonych

w rozporządzeniu nr 1760/2000 w zakresie obowiązkowego etykietowania wołowiny,

6)

nie spełnia wymagań określonych w art. 18 rozporządzenia nr 178/2002,

7)

nie spełnia wymagań określonych w art. 4 ust. 3 lub art. 5, lub w załączniku I lub

II rozporządzenia nr 852/2004,

8)

nie spełnia wymagań określonych w art. 3 ust. 2 lub w załączniku II w sekcji II w

ust. 2 i 3 lub w sekcji III, lub w załączniku III rozporządzenia nr 853/2004,

9)

nie spełnia wymagań w zakresie znakowania produktów pochodzenia zwierzęcego znakiem

jakości zdrowotnej albo znakiem identyfikacyjnym określonych w art. 5 lub w załączniku

II w sekcji I rozporządzenia nr 853/2004, lub w art. 48 lub w załączniku II rozporządzenia

2019/627,

10)

nie spełnia przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego wymagań określonych w

art. 8 lub art. 9, lub w załączniku V, lub w załączniku VIII w rozdziale C rozporządzenia

nr 999/2001, mających zastosowanie do

a)

rzeźni, w której jest prowadzony ubój przeżuwaczy, lub zakładu, w którym jest prowadzony

rozbiór mięsa przeżuwaczy, lub

b)

innych zakładów produkujących produkty pochodzenia zwierzęcego,

11)

prowadząc przedsiębiorstwo spożywcze, skupuje surowe mleko lub siarę od podmiotów

prowadzących gospodarstwo produkcji mleka, w odniesieniu do których została wydana

przez powiatowego lekarza weterynarii decyzja administracyjna o zawieszeniu dostaw

- w przypadku, o którym mowa w art. 50 ust. 2 rozporządzenia 2019/627,

12)

wprowadza na rynek surowe mleko lub siarę z gospodarstwa produkcji mleka, w odniesieniu

do którego została wydana przez powiatowego lekarza weterynarii decyzja administracyjna

o zawieszeniu dostaw - w przypadku, o którym mowa w art. 50 ust. 2 rozporządzenia

2019/627,

13)

uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych

w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa w art.

6 ust. 1 pkt 2 lit. b, w zakresie bezpieczeństwa żywności,

14)

nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 9a ust. 1 i 2,

15)

nie spełnia wymagań weterynaryjnych przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego

lub dotyczących produktów pochodzenia zwierzęcego

a)

wprowadzanych na rynek, w zakresie nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia nr

852/2004 i rozporządzenia nr 853/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych

w trybie tych rozporządzeń, a także w zakresie, w jakim przepisy te upoważniają państwo

członkowskie Unii Europejskiej do wydania odrębnych regulacji prawnych, lub

b)

przeznaczonych do sprzedaży bezpośredniej, lub

c)

produkowanych w zakładzie, w którym jest prowadzona działalność marginalna, lokalna

i ograniczona, w zakresie nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia nr 852/2004

oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia, lub

d)

o tradycyjnym charakterze,

16)

nie spełnia wymagań higienicznych przy produkcji lub wprowadzaniu na rynek produktów

pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b,

lub dotyczących tych produktów lub żywności, określonych w krajowych środkach dostosowujących,

o których mowa w art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 852/2004,

17)

nie spełnia wymagań higienicznych przy produkcji lub wprowadzaniu na rynek produktów

pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b,

lub dotyczących tych produktów lub żywności, produkowanych w ramach rolniczego handlu

detalicznego,

18)

nie dopełnia obowiązku określonego w art. 6 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia nr

852/2004 lub art. 19 ust. 3, lub art. 21a ust. 6,

19)

wprowadza na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego wyprodukowane w zakładach zatwierdzonych

z surowców niepochodzących z zakładów zatwierdzonych, z wyłączeniem produktów produkcji

podstawowej,

20)

nie spełnia wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa na użytek własny lub wbrew

zakazowi określonemu w art. 11b wprowadza na rynek mięso przeznaczone na użytek własny

lub żywność zawierającą takie mięso,

21)

wprowadza na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane ze zwierząt lub od zwierząt,

którym podawano produkty lecznicze, jeżeli te produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskano

przed upływem okresu karencji określonego dla danego produktu leczniczego,

22)

wprowadza na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego będące zwierzętami, którym podawano

produkty lecznicze, jeżeli zwierzęta te wprowadzono na rynek przed upływem okresu

karencji określonego dla podanego produktu leczniczego,

23)

nie zapewnia spełnienia wymagań w zakresie konstrukcji, rozplanowania i wyposażenia

zakładu w odniesieniu do zakładu zatwierdzonego, który korzysta z krajowych środków

dostosowujących, o których mowa w art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 852/2004 lub art.

10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004,

24)

nie spełnia wymagań dotyczących sposobu postępowania w przypadku stwierdzenia obecności

substancji niedozwolonych, pozostałości chemicznych, biologicznych, produktów leczniczych

i skażeń promieniotwórczych u zwierząt i w produktach pochodzenia zwierzęcego,

25)

nie informuje o planowanym wyładunku produktów rybołówstwa lub planowanej pierwszej

sprzedaży produktów rybołówstwa, o których mowa w art. 21d ust. 1, powiatowego lekarza

weterynarii właściwego ze względu na miejsce przeprowadzenia tych czynności

- podlega karze pieniężnej.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1

1)

pkt 1 i 5 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 200 zł do 5000 zł;

2)

pkt 2 - wysokość kary pieniężnej wynosi

a)

od 1000 zł do 10 000 zł, jeżeli naruszenie trwa do 30 dni,

b)

powyżej 10 000 zł do 33 000 zł, jeżeli naruszenie trwa powyżej 30 dni do 6 miesięcy,

c)

powyżej 33 000 zł do 66 000 zł, jeżeli naruszenie trwa powyżej 6 miesięcy;

3)

pkt 3 - wysokość kary pieniężnej wynosi

a)

od 200 zł do 1000 zł, jeżeli wprowadzona na rynek żywność pochodzi z zakładu, o którym

mowa w ust. 1 pkt 1, który nie uzyskał wpisu do rejestru zakładów,

b)

od 1000 zł do 20 000 zł, jeżeli wprowadzona na rynek żywność pochodzi z zakładu, o

którym mowa w ust. 1 pkt 2, który nie uzyskał zatwierdzenia albo warunkowego zatwierdzenia;

4)

pkt 4 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 2000 zł do 66 000 zł;

5)

pkt 6 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 200 zł do 20 000 zł;

6)

pkt 7 - wysokość kary pieniężnej wynosi

a)

od 500 zł do 10 000 zł, jeżeli nie zostały spełnione wymagania określone w rozporządzeniu

nr 852/2004 w załączniku I lub załączniku II w rozdziale III, VIII lub XII,

b)

od 1000 zł do 33 000 zł, jeżeli nie zostały spełnione wymagania określone w art. 4

ust. 3 lub art. 5 rozporządzenia nr 852/2004, lub w rozporządzeniu nr 852/2004 w załączniku

II w rozdziale I, II, IV-VII i IX-XI;

7)

pkt 8 - wysokość kary pieniężnej wynosi

a)

od 5000 zł do 33 000 zł, jeżeli nie zostały spełnione wymagania określone w rozporządzeniu

nr 853/2004 w załączniku II w sekcji II w ust. 2 lub w sekcji III,

b)

od 500 zł do 1000 zł, jeżeli urzędowy lekarz weterynarii nie został powiadomiony o

niespełnieniu wymagań dotyczących zwierząt wprowadzanych do pomieszczeń rzeźni zgodnie

z wymogiem określonym w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku II w sekcji II w ust.

3,

c)

od 500 zł do 10 000 zł, jeżeli nie zostały spełnione wymagania określone w art. 3

ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004 lub w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku III,

stanowiące zagrożenie dla zdrowia publicznego,

d)

od 10 000 zł do 66 000 zł, jeżeli nie zostały spełnione wymagania określone w art.

3 ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004 lub w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku

III, stanowiące poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego;

8)

pkt 9 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 1000 zł do 30 000 zł;

9)

pkt 10 lit. a - wysokość kary pieniężnej wynosi

a)

od 500 zł do 5000 zł, jeżeli liczba przeżuwaczy wynosi do 20 sztuk tygodniowo,

b)

powyżej 5000 zł do 20 000 zł, jeżeli liczba przeżuwaczy wynosi powyżej 20 do 100 sztuk

tygodniowo,

c)

powyżej 20 000 zł do 66 000 zł, jeżeli liczba przeżuwaczy wynosi powyżej 100 sztuk

tygodniowo;

10)

pkt 10 lit. b - wysokość kary pieniężnej wynosi od 5000 zł do 66 000 zł;

11)

pkt 11 i 12 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 500 zł do 13 000 zł;

12)

pkt 13 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 2000 zł do 35 000 zł;

13)

pkt 14 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 5000 zł do 35 000 zł;

14)

pkt 15-17 i 23 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 200 zł do 15 000 zł;

15)

pkt 18 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 200 zł do 2000 zł;

16)

pkt 19 - wysokość kary pieniężnej wynosi

a)

od 1000 zł do 5000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi do 1000 kg,

b)

powyżej 5000 zł do 15 000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi powyżej 1000 kg do 2500

kg,

c)

powyżej 15 000 zł do 30 000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi powyżej 2500 kg;

17)

pkt 20 - wysokość kary pieniężnej wynosi

a)

od 1000 zł do 5000 zł, jeżeli zostały wprowadzone na rynek mięso przeznaczone na użytek

własny lub żywność zawierająca takie mięso,

b)

od 100 zł do 2000 zł, jeżeli nie zostały spełnione wymagania weterynaryjne przy produkcji

mięsa na użytek własny;

18)

pkt 21 - wysokość kary pieniężnej wynosi

a)

od 1000 zł do 5000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi do 1000 kg,

b)

powyżej 5000 zł do 15 000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi powyżej 1000 kg do 2500

kg,

c)

powyżej 15 000 zł do 30 000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi powyżej 2500 kg;

19)

pkt 22 - wysokość kary pieniężnej wynosi

a)

od 1000 zł do 5000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi do 500 kg,

b)

powyżej 5000 zł do 15 000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi powyżej 500 kg do 1000

kg,

c)

powyżej 15 000 zł do 30 000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi powyżej 1000 kg;

20)

pkt 24 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 1000 zł do 30 000 zł;

21)

pkt 25 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 500 zł do 30 000 zł.

”

;

27)

w art. 27

a)

uchyla się ust. 2,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Wymierzając karę pieniężną, o której mowa w art. 26, powiatowy lekarz weterynarii

bierze pod uwagę

1)

rodzaj, zakres lub stopień stwierdzonych naruszeń;

2)

wielkość produkcji w zakładzie, którego dotyczy naruszenie, oraz rodzaj produkowanych

w tym zakładzie produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa w art.

6 ust. 1 pkt 2 lit. b;

3)

stopień spowodowanego zagrożenia dla bezpieczeństwa żywności lub zdrowia publicznego;

4)

dotychczasową działalność podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo spożywcze, w tym

liczbę wcześniej stwierdzonych naruszeń tego samego rodzaju co naruszenie, w następstwie

którego ma być wymierzona kara pieniężna;

5)

stopień przyczynienia się podmiotu, na który jest nakładana kara pieniężna, do powstania

naruszenia;

6)

działania podjęte przez podmiot dobrowolnie w celu uniknięcia skutków naruszenia.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Termin zapłaty kary pieniężnej upływa 14. dnia od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu

kary pieniężnej stała się ostateczna.

”

;

28)

uchyla się art. 28;

29)

w art. 36 w pkt 2 wyrazy „853/2004 i rozporządzeniu nr 854/2004” zastępuje się wyrazami „852/2004 i rozporządzeniu nr 853/2004”.

Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej oraz udostępnia na stronie

internetowej administrowanej przez urząd obsługujący ten organ informacje określone

w art. 4 ust. 4 lit. a i b rozporządzenia 2017/625 w odniesieniu do organów wykonujących

zadania określone w ustawie.

W ustawie z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach

(Dz. U. z 2021 r. poz. 278) wprowadza się następujące zmiany

1)

w odnośniku nr 1 do ustawy

a)

w ust. 1

-

uchyla się pkt 8,

-

pkt 15 otrzymuje brzmienie

„

15)

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r.

w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu

zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia

i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia

Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009,

(WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031,

rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE,

1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia

Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady

89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz

decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych)

(Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 137 z 24.05.2017, str. 40, Dz. Urz. UE L 82 z 25.03.2019, str. 4,

Dz. Urz. UE L 317 z 09.12.2019, str. 114, Dz. Urz. UE L 321 z 12.12.2019, str. 111

oraz Dz. Urz. UE L 357 z 08.10.2021, str. 27) w zakresie dotyczącym pasz;

”

,

-

dodaje się pkt 16 i 17 w brzmieniu

„

16)

rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/1793 z dnia 22 października 2019 r.

w sprawie tymczasowego zwiększenia kontroli urzędowych i środków nadzwyczajnych regulujących

wprowadzanie do Unii niektórych towarów z niektórych państw trzecich, wykonującego

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 i (WE) 178/2002 oraz

uchylającego rozporządzenia Komisji (WE) nr 669/2009, (UE) nr 884/2014, (UE) 2015/175,

(UE) 2017/186 i (UE) 2018/1660

(Dz. Urz. UE L 277 z 29.10.2019, str. 89, z późn. zm.;

17)

rozporządzenia Komisji (UE) 2020/354 z dnia 4 marca 2020 r. ustanawiającego wykaz

planowanych zastosowań pasz przeznaczonych do szczególnych potrzeb żywieniowych i

uchylającego dyrektywę 2008/38/WE

(Dz. Urz. UE L 67 z 05.03.2020, str. 1).

”

,

b)

w ust. 2 uchyla się pkt 6;

2)

w art. 1 w pkt 1 lit. c otrzymuje brzmienie

„

c)

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r.

w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu

zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia

i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia

Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009,

(WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031,

rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE,

1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia

Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady

89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz

decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych)

(Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, z późn. zm., zwanego dalej „rozporządzeniem 2017/625”,

”

;

3)

w art. 2 uchyla się pkt 1 i 2;

4)

w art. 4

a)

pkt 14 otrzymuje brzmienie

„

14)

laboratorium urzędowe - laboratorium określone w art. 37 rozporządzenia 2017/625;

”

,

b)

uchyla się pkt 19;

5)

w art. 5 w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii Europejskiej

wydanych w trybie art. 31 ust. 2 rozporządzenia nr 183/2005 lub art. 145 rozporządzenia

2017/625 wynika obowiązek podjęcia lub wykonania przez właściwy organ określonych

zadań lub czynności w zakresie higieny lub urzędowej kontroli pasz, określa, w drodze

rozporządzenia

”

;

6)

w art. 6 w ust. 3, w art. 7 w ust. 1, w ust. 2 we wprowadzeniu do wyliczenia i w ust.

3, w art. 19 oraz w art. 21 w ust. 5 wyrazy „nr 882/2004” zastępuje się wyrazami „2017/625”;

7)

w art. 7 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

urzędową kontrolą pasz i innymi zadaniami określonymi w rozporządzeniu 2017/625 oraz

w przepisach wydanych w trybie rozporządzenia 2017/625, w tym stosowaniem środków,

o których mowa w art. 138 rozporządzenia 2017/625;

”

;

8)

w art. 10 w ust. 2

a)

pkt 1b otrzymuje brzmienie

„

1b)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) albo numer PESEL - w przypadku gdy wnioskodawca

nie posiada numeru identyfikacji podatkowej (NIP), albo numer identyfikacji podatkowej

nadany w kraju pochodzenia wnioskodawcy - w przypadku gdy wnioskodawca nie posiada

obywatelstwa polskiego;

”

,

b)

w pkt 2 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

rodzaju i zakresu działalności, która ma być wykonywana, w tym działań podejmowanych

za pomocą środków porozumiewania się na odległość,

”

;

9)

w art. 12 w ust. 1 uchyla się pkt 1;

10)

w art. 13

a)

w ust. 1

-

uchyla się pkt 5 i 6,

-

pkt 7 i 8 otrzymują brzmienie

„

7)

informowania Komisji Europejskiej i współpracy z tą Komisją oraz innymi państwami

członkowskimi Unii Europejskiej - w przypadku stwierdzenia działań sprzecznych z prawem

paszowym zgodnie z art. 108 rozporządzenia 2017/625;

8)

podejmowania działań i współpracy w zakresie określonym w art. 116 i art. 119 rozporządzenia

2017/625 oraz informowania Komisji Europejskiej i współpracy z tą Komisją - w przypadku

przeprowadzania kontroli, o której mowa w art. 124 rozporządzenia 2017/625, przez

państwa trzecie;

”

,

-

uchyla się pkt 9,

-

w pkt 10 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 11 w brzmieniu

„

11)

przekazywania informacji, o których mowa w art. 10 rozporządzenia nr 178/2002 i art.

12 rozporządzenia nr 183/2005.

”

,

b)

uchyla się ust. 2;

11)

uchyla się art. 14;

12)

w art. 42 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Urzędową kontrolę pasz i pasz leczniczych przeprowadza się na podstawie zintegrowanego

wieloletniego krajowego planu urzędowej kontroli, o którym mowa w art. 109 ust. 1

rozporządzenia 2017/625.

”

;

13)

w art. 45 ust. 2-4 otrzymują brzmienie

„

2.

Zadania krajowych laboratoriów referencyjnych określone w art. 101 ust. 1 rozporządzenia

2017/625 oraz w przepisach wydanych w trybie art. 101 ust. 2 rozporządzenia 2017/625,

wykonywane w ramach nadzoru sprawowanego przez Inspekcję Weterynaryjną nad wytwarzaniem

i stosowaniem pasz, w tym pasz leczniczych oraz obrotem nimi, są finansowane z budżetu

państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw rolnictwa.

3.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, krajowe laboratoria

referencyjne będące krajowymi laboratoriami referencyjnymi, o których mowa w art.

100 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, działające w zakresie innym niż określony w przepisach

o Inspekcji Weterynaryjnej, a w przypadku gdy dla każdego laboratorium referencyjnego

Unii Europejskiej zostanie określone więcej niż jedno krajowe laboratorium referencyjne

- także sposób współpracy tych laboratoriów, mając na względzie zadania określone

w art. 101 ust. 1 rozporządzenia 2017/625 wykonywane przez te laboratoria i spełnianie

przez te laboratoria wymagań określonych w art. 100 ust. 2 i 3 rozporządzenia 2017/625,

a także zapewnienie efektywnej współpracy tych laboratoriów oraz koordynację ich zadań

i współpracy z innymi krajowymi laboratoriami referencyjnymi i laboratoriami referencyjnymi

Unii Europejskiej.

4.

Minister właściwy do spraw rolnictwa przekazuje informacje, o których mowa w art.

100 ust. 4 rozporządzenia 2017/625.

”

;

14)

w art. 46 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wprowadzane na obszar celny Unii Europejskiej pasze lub pasze lecznicze podlegają

kontroli urzędowej przeprowadzanej przez granicznego lekarza weterynarii zgodnie z

zasadami określonymi w rozdziale V rozporządzenia 2017/625 oraz ustawą.

”

;

15)

w art. 47

a)

w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Graniczny lekarz weterynarii albo powiatowy lekarz weterynarii po przeprowadzeniu

kontroli urzędowej pasz innych niż wymienione w art. 47 ust. 1 rozporządzenia 2017/625

”

,

b)

w ust. 3 wyrazy „kontrola graniczna” zastępuje się wyrazami „kontrola urzędowa”;

16)

w art. 48

a)

w ust. 2

-

wyrazy „kontrola graniczna” zastępuje się wyrazami „kontrola urzędowa”,

-

wyrazy „kontroli granicznej” zastępuje się wyrazami „kontroli urzędowej”,

b)

w ust. 3 wyrazy „kontrola graniczna” zastępuje się wyrazami „kontrola urzędowa”;

17)

w art. 53 w ust. 1 pkt 31 i 32 otrzymują brzmienie

„

31)

nie informuje właściwego granicznego lekarza weterynarii o przybyciu przesyłki pasz

podlegającej wzmożonej kontroli urzędowej w sposób określony w art. 56 ust. 4 rozporządzenia

2017/625,

32)

narusza zabezpieczenia przesyłki pasz podlegającej wzmożonej kontroli urzędowej przed

uzyskaniem wyników kontroli bezpośredniej przesyłki, o której mowa w art. 65 rozporządzenia

2017/625, lub wprowadza do obrotu te pasze przed uzyskaniem pozytywnych wyników tej

kontroli

”

.

W ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia

(Dz. U. z 2020 r. poz. 2021 oraz z 2022 r. poz. 24 i 138) w art. 88 w ust. 4 wyrazy „oraz minister właściwy do spraw rolnictwa, każdy w zakresie swoich kompetencji, opracowują

plany awaryjne, o których” zastępuje się wyrazami „w zakresie swoich kompetencji opracowuje plan awaryjny, o którym”.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii Europejskiej

wydanych w trybie art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 852/2004, art. 12 ust. 2 rozporządzenia

nr 853/2004, art. 144 lub art. 145 rozporządzenia 2017/625 wynika obowiązek podjęcia

lub wykonania przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, właściwy organ, urzędowego

lekarza weterynarii lub osoby niebędące urzędowymi lekarzami weterynarii określonych

zadań lub czynności w zakresie higieny lub kontroli urzędowych i innych czynności

urzędowych w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, określi, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje zadań lub czynności określonych w tych przepisach, wykonywanych przez organy

Inspekcji Weterynaryjnej, urzędowych lekarzy weterynarii lub osoby niebędące urzędowymi

lekarzami weterynarii, lub sposób wykonywania tych zadań lub czynności lub

2)

szczegółowe wymagania dotyczące higieny lub kontroli urzędowych i innych czynności

urzędowych w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego i żywności, o której

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, w zakresie przekazanym do uregulowania przez Rzeczpospolitą

Polską lub państwa członkowskie Unii Europejskiej

- mając na względzie realizację celów określonych w przepisach Unii Europejskiej w

zakresie prawa żywnościowego, w tym zapewnienie bezpieczeństwa żywności oraz skutecznej

kontroli tej żywności, a także zapobieżenie zagrożeniom dla zdrowia publicznego wynikającym

z produkcji lub wprowadzania na rynek żywności oraz ograniczanie lub eliminowanie

tych zagrożeń.

W ustawie z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1923 oraz z 2022 r. poz. 91, 655, 764, 830 i 1301) w załączniku do ustawy w części III w ust. 44 w kolumnie czwartej dodaje się pkt

15 i 16 w brzmieniu

„

15)

zezwolenie, o którym mowa w art. 24ba ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu

chorób zakaźnych zwierząt

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1421 oraz z 2022 r. poz. 1570)

16)

zezwolenie, o którym mowa w art. 24bb ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu

chorób zakaźnych zwierząt

”

.

Do postępowań w sprawach

1)

o których mowa w art. 15f ust. 1, art. 15i ust. 3 i art. 25a ust. 3,

2)

dotyczących uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji w sprawach, o których

mowa w art. 15f ust. 1, art. 15i ust. 3 i art. 25a ust. 3, oraz w sprawach wznowienia

postępowania zakończonego wydaniem takich decyzji

- nie stosuje się przepisów art. 29 i art. 32 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców

(Dz. U. z 2021 r. poz. 162 i 2105 oraz z 2022 r. poz. 24 i 974).

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii Europejskiej

wydanych w trybie art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 852/2004, art. 12 ust. 2 rozporządzenia

nr 853/2004 lub art. 144 lub art. 145 rozporządzenia 2017/625 wynika możliwość podjęcia

lub wykonania przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, właściwy organ, urzędowego

lekarza weterynarii lub osoby niebędące urzędowymi lekarzami weterynarii określonych

zadań lub czynności w zakresie higieny lub kontroli urzędowych i innych czynności

urzędowych w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, może określić, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje zadań lub czynności określonych w tych przepisach, wykonywanych przez organy

Inspekcji Weterynaryjnej, urzędowych lekarzy weterynarii lub osoby niebędące urzędowymi

lekarzami weterynarii, lub sposób wykonywania tych zadań lub czynności lub

2)

szczegółowe wymagania dotyczące higieny lub kontroli urzędowych i innych czynności

urzędowych w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego i żywności, o której

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, w zakresie, w jakim dopuszcza się możliwość wprowadzenia

regulacji przez państwo członkowskie Unii Europejskiej

- mając na względzie realizację celów określonych w przepisach Unii Europejskiej w

zakresie prawa żywnościowego, w tym zapewnienie bezpieczeństwa żywności oraz skutecznej

kontroli tej żywności, a także zapobieżenie zagrożeniom dla zdrowia publicznego wynikającym

z produkcji lub wprowadzania na rynek żywności oraz ograniczanie lub eliminowanie

tych zagrożeń.

W ustawie z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców

(Dz. U. z 2021 r. poz. 162 i 2105 oraz z 2022 r. poz. 24 i 974) w art. 62 w ust. 2 uchyla się pkt 4 i 5.

1.

Graniczne posterunki kontroli w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy uchylanej w

art. 25 pkt 1 zatwierdzone i funkcjonujące przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy stają się punktami kontroli granicznej, o których mowa w art. 59 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia

15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych

w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących

zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005,

(WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429

i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy

Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004,

dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE

i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych)

(Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, z późn. zm., w których przeprowadza się kontrolę zwierząt i towarów, wyznaczonymi na podstawie

art. 15a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1.

2.

Składy celne i magazyny zatwierdzone decyzją, o której mowa w art. 24 ust. 4 ustawy

uchylanej w art. 25 pkt 1, uważa się za składy uznane decyzją, o której mowa w art.

15f ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1.

Rada do spraw Laboratoriów, o której mowa w art. 7a ust. 1 ustawy zmienianej w art.

1, staje się Radą do spraw Laboratoriów, o której mowa w art. 7a ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Niedopuszczalne jest wprowadzanie na rynek mięsa przeznaczonego na użytek własny i

żywności zawierającej takie mięso.

1.

Komisja do Spraw Specjalizacji Lekarzy Weterynarii działająca w dniu wejścia w życie

niniejszej ustawy na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 ustawy

zmienianej w art. 2 staje się Komisją do spraw Specjalizacji Lekarzy Weterynarii,

o której mowa w art. 3a ust. 2 ustawy zmienianej w art. 2, i działa do dnia wygaśnięcia

jej kadencji ustalonej na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 3 ust. 2

ustawy zmienianej w art. 2.

2.

Członkowie Komisji do Spraw Specjalizacji Lekarzy Weterynarii działającej w dniu wejścia

w życie niniejszej ustawy na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 3 ust.

2 ustawy zmienianej w art. 2 stają się członkami Komisji do spraw Specjalizacji Lekarzy

Weterynarii, o której mowa w art. 3a ust. 2 ustawy zmienianej w art. 2.

Do spraw dotyczących uzyskania tytułu specjalisty przez lekarza weterynarii, w tym

do wydawania dyplomów potwierdzających uzyskanie tytułu specjalisty przez lekarza

weterynarii, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje

się przepisy dotychczasowe.

1.

Podmiot przywożący zwierzęta określone w przepisach wydanych w trybie art. 48 lit.

b rozporządzenia 2017/625, który uzyskał pozwolenie, o którym mowa w art. 13 ust.

4

1)

zgłasza powiatowemu lekarzowi weterynarii przywóz przesyłki w terminie do dnia następującego

po dniu dostarczenia zwierząt objętych tą przesyłką;

2)

informuje powiatowego lekarza weterynarii o przeprowadzeniu działań związanych z celami

naukowymi.

2.

Powiatowy lekarz weterynarii po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 1 pkt

2, lub po upływie terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 9 pkt 2, przeprowadza kontrolę

w celu sprawdzenia, czy sposób postępowania ze zwierzętami jest zgodny ze sposobem

określonym w pozwoleniu, o którym mowa w art. 13 ust. 4.

Operacyjny plan awaryjny, o którym mowa w art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia

zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt

i dobrostanu zwierząt

(Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 3, t. 45, str. 200), opracowany przez

1)

Głównego Lekarza Weterynarii na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy zmienianej w art.

6 i zatwierdzony uchwałą Rady Ministrów,

2)

ministra właściwego do spraw rolnictwa na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy zmienianej

w art. 7

- przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowuje moc do czasu zatwierdzenia

przez ministra właściwego do spraw rolnictwa planu awaryjnego, o którym mowa w art.

115 ust. 1 rozporządzenia wymienionego w art. 10 ust. 1, na podstawie art. 13 ust.

1 pkt 11a ustawy zmienianej w art. 1.

1.

W zakresie zadań Inspekcji powiatowy lekarz weterynarii właściwy ze względu na miejsce

przeprowadzania kontroli urzędowych i wykonywania innych czynności urzędowych wykonuje

zadania właściwego organu określone w rozporządzeniu 2017/625 oraz w przepisach wydanych

w trybie rozporządzenia 2017/625 w zakresie kontroli urzędowych oraz innych czynności

urzędowych, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.

2.

Główny Lekarz Weterynarii oraz wojewódzki, powiatowy i graniczny lekarz weterynarii

wykonują zadania właściwego organu określone w art. 5 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia

2017/625 w odniesieniu do osób, o których mowa w art. 5 ust. 2.

Powiatowy lekarz weterynarii wydaje zaświadczenia o spełnianiu

1)

minimalnych standardów co do higieny i warunków utrzymania zwierząt w gospodarstwie

w zakresie niezbędnym do ubiegania się lub otrzymania pomocy finansowej albo dofinansowania

ze środków pochodzących z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR);

2)

warunków utrzymywania zwierząt gospodarskich w zakresie niezbędnym do ubiegania się

lub otrzymania pomocy finansowej ze środków pochodzących z Europejskiego Funduszu

Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW).

Powiatowy lekarz weterynarii jest właściwym organem, o którym mowa w art. 93-95, art. 97-101, art. 173 oraz art. 181-185 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt

oraz zmieniającego i uchylającego niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo

o zdrowiu zwierząt”)

(Dz. Urz. UE L 84 z 31.03.2016, str. 1, z późn. zm. oraz przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia.

1.

Przepisy rozporządzenia 2017/625 w zakresie kontroli urzędowych i innych czynności

urzędowych w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego oraz przepisy Unii Europejskiej

wydane w trybie rozporządzenia 2017/625 stosuje się odpowiednio do kontroli wymagań,

o których mowa w art. 11-14.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w zakresie nieuregulowanym w przepisach, o których

mowa w ust. 1, może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje czynności wykonywanych

przez organy Inspekcji Weterynaryjnej, urzędowych lekarzy weterynarii lub osoby niebędące

urzędowymi lekarzami weterynarii w ramach kontroli urzędowych lub innych czynności

urzędowych w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, i sposób przeprowadzania kontroli urzędowych lub

wykonywania innych czynności urzędowych, w tym prowadzenia dokumentacji związanej

z kontrolami urzędowymi lub innymi czynnościami urzędowymi, mając na względzie zapewnienie

właściwego wykonywania tych czynności.

1.

Lekarze weterynarii wyznaczeni do wykonywania czynności, o których mowa w art. 16

ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

składają oświadczenie

1)

o którym mowa w art. 16 ust. 2b ustawy zmienianej w art. 1, albo

2)

że zachodzą okoliczności powodujące wątpliwości co do bezstronnego wykonywania czynności

objętych wyznaczeniem lub że pozostają w konflikcie interesów w związku z wykonywaniem

tych czynności

- w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

W przypadku niezłożenia oświadczenia stosuje się przepis art. 16 ust. 5 pkt 4a ustawy

zmienianej w art. 1.

1.

Główny Lekarz Weterynarii jest organem właściwym w zakresie wyznaczenia punktów kontroli

granicznej, o których mowa w art. 59 rozporządzenia 2017/625, w których przeprowadza

się kontrolę zwierząt i towarów, zwanych dalej „punktami kontroli granicznej”, oraz

wycofania, zawieszenia lub ponownego wyznaczenia punktów kontroli granicznej.

2.

Główny Lekarz Weterynarii informuje Komisję Europejską o każdej zmianie dokonanej

w infrastrukturze lub funkcjonowaniu punktu kontroli granicznej.

3.

Główny Lekarz Weterynarii prowadzi i udostępnia na stronie internetowej administrowanej

przez urząd obsługujący ten organ aktualny wykaz wyznaczonych punktów kontroli granicznej.

1.

Główny Lekarz Weterynarii może opracować projekt pilotażowy, o którym mowa w art.

18 ust. 9 rozporządzenia 2017/625, zwany dalej „projektem pilotażowym”.

2.

Projekt pilotażowy zawiera co najmniej wskazanie

1)

zakresu kontroli urzędowych odnoszących się do produkcji mięsa objętych projektem

pilotażowym;

2)

czasu trwania projektu pilotażowego;

3)

praktycznych rozwiązań dotyczących przeprowadzania kontroli urzędowych odnoszących

się do produkcji mięsa objętych projektem pilotażowym.

3.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może wprowadzić, w drodze rozporządzenia, projekt

pilotażowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części, mając na względzie

zapewnienie realizacji celów rozporządzenia 2017/625, w tym bezpieczeństwo żywności.

1.

Graniczny lekarz weterynarii jest właściwym organem do przeprowadzania kontroli urzędowych

oraz wykonywania innych czynności urzędowych dotyczących

1)

zwierząt i towarów w punkcie kontroli granicznej niezależnie od tego, czy te zwierzęta

i towary podlegają kontroli, o której mowa w art. 47 ust. 1 lit. a, b oraz d-f rozporządzenia

2017/625;

2)

środków transportu, o których mowa w art. 44 ust. 4 lit. a rozporządzenia 2017/625.

2.

W przypadkach, o których mowa w art. 65 ust. 2 rozporządzenia 2017/625, kontrolę urzędową

zwierząt i towarów, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. a, b oraz d-f rozporządzenia

2017/625, a także inne czynności urzędowe w odniesieniu do takich zwierząt i towarów

wykonuje

1)

graniczny lekarz weterynarii - w przypadku gdy zwierzęta lub towary znajdują się w

miejscu objętym terytorialnym zakresem działania tego granicznego lekarza weterynarii;

2)

powiatowy lekarz weterynarii - w przypadku gdy zwierzęta lub towary znajdują się w

miejscu położonym poza terytorialnym zakresem działania granicznego lekarza weterynarii.

3.

Graniczny lekarz weterynarii przeprowadzający kontrole urzędowe i wykonujący inne

czynności urzędowe w portach morskich współpracuje z organami celnymi w zakresie tych

kontroli i czynności, w szczególności informuje naczelnika urzędu celno-skarbowego

właściwego dla portu morskiego o terminie, w tym o godzinie i miejscu planowanej kontroli.

Graniczny lekarz weterynarii przeprowadza takie kontrole i wykonuje takie czynności

w portach morskich w sposób pozwalający na zachowanie terminów, o których mowa w art. 60 ust. 2-5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej

(Dz. U. z 2022 r. poz. 813, 835, 1079, 1301 i 1488).

Zarządzający przejściami granicznymi są obowiązani do nieodpłatnego udostępnienia

pomieszczeń biurowych, laboratoryjnych, socjalnych oraz powierzchni magazynowych dla

zatrzymanych przesyłek, które spełniają wymagania określone w przepisach o ochronie

zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt lub o ochronie zdrowia

publicznego.

Przesyłkę zwierząt, o których mowa w art. 15b ust. 1 pkt 1, transportuje się pod dozorem

celnym do punktu kontroli granicznej lub stacji kwarantanny, jeżeli przepisy o ochronie

zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt lub o ochronie zdrowia

publicznego obowiązujące w państwach członkowskich Unii Europejskiej tak stanowią.

1.

Jeżeli przepisy obowiązujące na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej

albo przepisy państwa miejsca przeznaczenia przewidują poddanie przesyłki zwierząt

kwarantannie lub izolacji, to kwarantanna lub izolacja odbywa się w

1)

zatwierdzonej stacji kwarantanny znajdującej się

a)

w państwie pochodzenia przesyłki zwierząt,

b)

na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej;

2)

gospodarstwie miejsca przeznaczenia przesyłki zwierząt.

2.

Jeżeli graniczny lekarz weterynarii nakaże, w drodze decyzji administracyjnej, kwarantannę

lub izolację przesyłki zwierząt, to w zależności od stwierdzonego ryzyka odbywają

się one w jednym z następujących miejsc w

1)

punkcie kontroli granicznej lub w jego pobliżu;

2)

gospodarstwie miejsca przeznaczenia przesyłki zwierząt;

3)

stacji kwarantanny znajdującej się w pobliżu gospodarstwa miejsca przeznaczenia przesyłki

zwierząt.

3.

Nadzór nad stacją kwarantanny sprawuje graniczny lekarz weterynarii, a jeżeli stacja

kwarantanny znajduje się poza obszarem właściwości tego lekarza - właściwy powiatowy

lekarz weterynarii.

1.

Właściwym organem do uznania składu, o którym mowa w art. 23 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/2124 z dnia 10 października

2019 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625

w odniesieniu do przepisów dotyczących kontroli urzędowych przesyłek zwierząt i towarów

w tranzycie, przeładunku i w trakcie dalszego transportu przez terytorium Unii oraz

zmieniającego rozporządzenia Komisji (WE) nr 798/2008, (WE) nr 1251/2008, (WE) nr

119/2009, (UE) nr 206/2010, (UE) nr 605/2010, (UE) nr 142/2011, (UE) nr 28/2012, rozporządzenie

wykonawcze Komisji (UE) 2016/759 i decyzję Komisji 2007/777/WE

(Dz. Urz. UE L 321 z 12.12.2019, str. 73, z późn. zm., zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/2124”, wycofania tego uznania lub tymczasowego

zawieszenia tego uznania jest graniczny lekarz weterynarii albo powiatowy lekarz weterynarii,

właściwi ze względu na miejsce położenia tego składu.

2.

Uznania, wycofania uznania lub tymczasowego zawieszenia uznania, o których mowa w

ust. 1, dokonuje się w drodze decyzji administracyjnej. Uznania składu dokonuje się

na wniosek podmiotu prowadzącego ten skład.

3.

Główny Lekarz Weterynarii

1)

jest organem właściwym w zakresie realizacji zadań, o których mowa w art. 25 rozporządzenia

2019/2124;

2)

może wyznaczyć system informacyjny inny niż system, o którym mowa w art. 131 rozporządzenia

2017/625, w celu powiadamiania o przesyłkach, o których mowa w art. 16 rozporządzenia

2019/2124, oraz innych przesyłkach - w przypadku gdy przepisy Unii Europejskiej tak

stanowią.

Koszty związane z dojazdem do miejsc dokonywania czynności wynikających z zastosowania

środków, o których mowa w art. 66-69 i art. 71 rozporządzenia 2017/625, ponosi osoba

odpowiedzialna za przesyłkę.

Kontrole urzędowe mrożonego tuńczyka, który nie został odgłowiony lub wypatroszony

i który został wyładowany bezpośrednio w portach Unii Europejskiej ze statku rybackiego

pływającego pod banderą państwa trzeciego, przeprowadza w zakładzie przetwórczym powiatowy

lekarz weterynarii zgodnie z przepisami rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/2126 z dnia 10 października 2019 r.

uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 w odniesieniu

do przepisów dotyczących określonych kontroli urzędowych odnoszących się do niektórych

kategorii zwierząt i towarów, środków stosowanych po przeprowadzeniu tych kontroli

oraz niektórych kategorii zwierząt i towarów zwolnionych z kontroli urzędowych w punktach

kontroli granicznej

(Dz. Urz. UE L 321 z 12.12.2019, str. 104, z późn. zm..

1.

W zakresie produktów pochodzenia zwierzęcego, produktów złożonych i produktów uzyskanych

z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w art. 7 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/2122 z dnia 10 października 2019 r.

uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 w odniesieniu

do niektórych kategorii zwierząt i towarów zwolnionych z kontroli urzędowych w punktach

kontroli granicznej i w odniesieniu do określonych kontroli bagażu osobistego pasażerów

i małych przesyłek towarów wysyłanych do osób fizycznych i nieprzeznaczonych do wprowadzenia

do obrotu oraz zmieniającego rozporządzenie Komisji (UE) nr 142/2011

(Dz. Urz. UE L 321 z 12.12.2019, str. 45, z późn. zm., zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/2122”, oraz zwierząt domowych, o których mowa

w art. 11 rozporządzenia 2019/2122, zadania właściwego organu określone w art. 8 i

art. 12 rozporządzenia 2019/2122 wykonuje wojewoda.

2.

Organ celny albo organ administracji rządowej upoważniony do wykonywania niektórych

zadań organów celnych zgodnie z przepisami prawa celnego jest właściwym organem, o którym mowa w art. 9 i art. 10 rozporządzenia 2019/2122.

3.

Zgody, o której mowa w art. 6 ust. 2 rozporządzenia 2019/2122, udziela powiatowy lekarz

weterynarii.

4.

Produkty pochodzenia zwierzęcego, produkty złożone i produkty uzyskane z produktów

ubocznych pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 2019/2122,

oraz małe przesyłki tych produktów, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2019/2122,

niespełniające wymagań określonych w rozporządzeniu 2019/2122, przekazane przez podróżnych

lub operatora świadczącego usługi pocztowe organom, o których mowa w ust. 2, do unieszkodliwienia

są przechowywane, transportowane i niszczone zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października

2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia

zwierzęcego i produktów pochodnych, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego

rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia

zwierzęcego)

(Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm..

5.

Koszty zniszczenia produktów i przesyłek określonych w ust. 4 ponosi organ celny albo

organ administracji rządowej upoważniony do wykonywania niektórych zadań organów celnych

zgodnie z przepisami prawa celnego.

Organy celne obejmują procedurą dopuszczenia do obrotu przesyłkę objętą monitorowaniem

z punktu kontroli granicznej przybycia do Unii Europejskiej do zakładu w miejscu przeznaczenia

wyłącznie po przedstawieniu ostatecznie wypełnionego wspólnego zdrowotnego dokumentu

wejścia potwierdzającego, że przesyłka dotarła do miejsca przeznaczenia i została

objęta nadzorem właściwego powiatowego lekarza weterynarii.

1.

Rejestr, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy zmienianej w art. 5, staje

się rejestrem, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy zmienianej w art.

5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Wykaz, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1

1)

lit. b ustawy zmienianej w art. 5, staje się wykazem, o którym mowa w art. 20 ust.

1 pkt 1 lit. b,

2)

lit. c ustawy zmienianej w art. 5, staje się wykazem, o którym mowa w art. 20 ust.

1 pkt 1 lit. c

- ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Do wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy postępowań

w sprawach określonych w

1)

art. 25a ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się przepisy art. 25a ustawy zmienianej

w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

2)

art. 7, art. 19, art. 21, art. 21a i art. 23 ustawy zmienianej w art. 5 stosuje się

przepisy art. 7, art. 19, art. 21, art. 21a i art. 23 ustawy zmienianej w art. 5 w

brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

3)

art. 10 ustawy zmienianej w art. 6 stosuje się przepisy art. 10 ustawy zmienianej

w art. 6 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Dopuszcza się wysyłanie produktów, o których mowa w ust. 10.1 załącznika V do rozporządzenia

nr 999/2001, zgodnie z tym przepisem.

Główny Lekarz Weterynarii jest organem właściwym w sprawach

1)

uznania za przedział w rozumieniu art. 1 pkt 3 rozporządzenia 2015/1375 gospodarstw

stosujących kontrolowane warunki w pomieszczeniach inwentarskich - jeżeli są spełnione

warunki określone w załączniku IV do rozporządzenia 2015/1375;

2)

usunięcia gospodarstwa z przedziału w rozumieniu art. 1 pkt 3 rozporządzenia 2015/1375

- w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 4 rozporządzenia 2015/1375;

3)

powiadamiania Komisji Europejskiej i pozostałych państw członkowskich Unii Europejskiej

o stosowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odstępstwa, o którym mowa w art.

3 ust. 3 rozporządzenia 2015/1375;

4)

przedkładania Komisji Europejskiej rocznego sprawozdania, o którym mowa w art. 3 ust.

4 rozporządzenia 2015/1375;

5)

informowania Komisji Europejskiej i pozostałych państw członkowskich Unii Europejskiej

o uzyskaniu dodatniego wyniku badania na obecność włośni u świni pochodzącej z gospodarstwa

urzędowo uznanego za gospodarstwo stosujące kontrolowane warunki w pomieszczeniach

inwentarskich zgodnie z art. 12 ust. 2 lit. e rozporządzenia 2015/1375.

Do kontroli przeprowadzanych przez organy Inspekcji Weterynaryjnej, wszczętych i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej

w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Dopuszcza się tranzyt zwierząt przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie

z państw trzecich lub ich części, które znajdują się na listach ogłaszanych przez

Komisję Europejską, jeżeli

1)

są spełnione wymagania zdrowotne dla zwierząt określone przy tranzycie danego gatunku

zwierząt;

2)

przesyłka zwierząt jest zaopatrzona w oryginał świadectwa zdrowia.

1.

Urzędowe zatrzymanie, o którym mowa w art. 137 ust. 3 lit. b rozporządzenia 2017/625,

następuje w drodze decyzji administracyjnej określającej sposób postępowania z zatrzymanymi

zwierzętami lub towarami oraz termin, do którego te zwierzęta lub towary zostały zatrzymane.

2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

3.

Stroną postępowania, o którym mowa w ust. 1, jest posiadacz zwierząt lub towarów podlegających

urzędowemu zatrzymaniu.

Legitymacje służbowe pracowników Inspekcji Weterynaryjnej wydane przed dniem 1 stycznia

2024 r. zachowują ważność przez okres, na który zostały wydane, jednak nie dłużej

niż do dnia 31 grudnia 2024 r.

1.

Uprawnienia, o których mowa w art. 19 ust. 3, przysługują

1)

ekspertom Komisji Europejskiej oraz innych państw członkowskich przeprowadzającym

kontrole, o których mowa w art. 116 rozporządzenia 2017/625;

2)

pracownikom Inspekcji upoważnionym przez Głównego Lekarza Weterynarii, wojewódzkiego

lekarza weterynarii, powiatowego lekarza weterynarii lub granicznego lekarza weterynarii

przeprowadzającym audyty, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2017/625,

lub dokonującym ustaleń, o których mowa w art. 27 ust. 2, art. 31 i art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli

w administracji rządowej

(Dz. U. z 2020 r. poz. 224).

2.

Kontrole, o których mowa w art. 116 rozporządzenia 2017/625, przeprowadza się w obecności

pracowników Inspekcji upoważnionych przez Głównego Lekarza Weterynarii, wojewódzkiego

lekarza weterynarii, powiatowego lekarza weterynarii lub granicznego lekarza weterynarii.

3.

Audyty, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, i dokonywanie ustaleń,

o których mowa w art. 27 ust. 2, art. 31 i art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli

w administracji rządowej, przeprowadza się w obecności pracowników upoważnionych przez podmiot kontrolowany.

1.

Podmioty prowadzące działalność na podstawie decyzji, o których mowa w art. 20 ust.

1 pkt 2 lit. a-d ustawy zmienianej w art. 5, wydanych przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy, składają powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu

na miejsce prowadzenia działalności oświadczenie zawierające dane, o których mowa

w art. 21 ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Podmioty prowadzące działalność na podstawie decyzji, o których mowa w art. 20 ust.

1 pkt 2 lit. b-d ustawy zmienianej w art. 5, w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 1, informują także o korzystaniu ze środków dostosowujących, o których mowa w

art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych

(Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 319).

3.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia

w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

4.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, stanowi podstawę dokonania zmian w

1)

rejestrze zakładów, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 lit. a,

2)

wykazie podmiotów podlegających rejestracji, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1

lit. b,

3)

wykazie zakładów zatwierdzonych, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 lit. c

- ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Podmioty, które prowadzą w dniu wejścia w życie ustawy działalność na podstawie wpisu

do rejestru, o którym mowa w art. 9 rozporządzenia (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia

2005 r. ustanawiającego wymagania dotyczące higieny pasz

(Dz. Urz. UE L 35 z 08.02.2005, str. 1, z późn. zm., lub zatwierdzenia, o którym mowa w art. 10 tego rozporządzenia, przekazują powiatowemu

lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na miejsce prowadzenia działalności informacje

o rodzaju i zakresie działalności wykonywanej za pomocą środków porozumiewania się

na odległość, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

1.

Wojewódzki lekarz weterynarii podaje do publicznej wiadomości na stronie internetowej

administrowanej przez urząd obsługujący ten organ informacje określone w art. 11 ust.

1 rozporządzenia 2017/625, w tym przekazuje w terminie do ostatniego dnia lutego informacje

dotyczące kontroli urzędowych przeprowadzonych na obszarze województwa w poprzednim

roku kalendarzowym.

2.

Powiatowy lekarz weterynarii przekazuje wojewódzkiemu lekarzowi weterynarii w terminie

do dnia 31 stycznia dane niezbędne do przygotowania informacji dotyczących kontroli

urzędowych przeprowadzonych na obszarze województwa w poprzednim roku kalendarzowym,

o których mowa w ust. 1.

1.

Podmiot prowadzący działalność w zakresie wyładunku ze statku rybackiego produktów

rybołówstwa lub dokonujący pierwszej sprzedaży produktów rybołówstwa co najmniej na

24 godziny przed planowanym wyładunkiem lub planowaną pierwszą sprzedażą informuje

powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce przeprowadzenia tych

czynności o zamiarze ich przeprowadzenia.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera

1)

weterynaryjny numer identyfikacyjny podmiotu;

2)

czas i miejsce planowanych czynności;

3)

szacowaną wagę wyładowywanych lub sprzedawanych produktów rybołówstwa.

1.

W odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego, które pochodzą z państw członkowskich

Unii Europejskiej i są wprowadzane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podmiot

prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze, któremu te produkty zostały dostarczone, prowadzi

listę dostaw tych produktów. Lista dostaw zawiera co najmniej datę i rodzaj dostarczonych

produktów pochodzenia zwierzęcego oraz nazwę i adres podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo

spożywcze, który dostarczył te produkty.

2.

Listę, o której mowa w ust. 1, przechowuje się przez rok, licząc od końca roku kalendarzowego,

za który została sporządzona.

3.

Podmioty, o których mowa w ust. 1, informują powiatowego lekarza weterynarii, na jego

żądanie, o dostarczeniu produktów pochodzących z innego państwa członkowskiego w zakresie,

jaki jest niezbędny do przeprowadzania kontroli urzędowej, w tym przedstawiają listę,

o której mowa w ust. 1.

Decyzje wydane na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy uchylanej w art. 25 pkt 1 wygasają

z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Rejestr, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 25 pkt 2, przechowuje

się przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Podmiot, któremu zostały dostarczone zwierzęta, produkty lub czynniki chorobotwórcze,

zgłasza niezwłocznie dostarczenie tych zwierząt, produktów lub czynników chorobotwórczych

powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na miejsce ich dostarczenia.

1.

Dopuszcza się przywóz produktów pochodzenia zwierzęcego, w odniesieniu do których

w przepisach rozporządzenia 2017/625 nie zostały ustanowione weterynaryjne wymagania

przywozowe, pod warunkiem że dla tych produktów zostały ustalone krajowe warunki tego

przywozu.

2.

Główny Lekarz Weterynarii przedstawia ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa propozycję

wprowadzenia krajowych warunków przywozu, o których mowa w ust. 1, w zakresie

1)

rodzaju produktu pochodzenia zwierzęcego, w odniesieniu do którego mają zostać ustalone

krajowe warunki przywozu,

2)

wykazów państw oraz części państw trzecich lub zakładów, z których produkt, o którym

mowa w pkt 1, może być przywożony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

3)

wzoru świadectwa zdrowia dla produktu, o którym mowa w pkt 1,

4)

wymagań, jakie ma spełnić dany produkt, o którym mowa w pkt 1, lub wymagań, jakie

mają być spełnione przy produkcji tego produktu

- z podaniem przyczyn, ze względu na które jest konieczne ustalenie krajowych warunków

przywozu oraz ich wpływu na handel tymi produktami i przywóz tych produktów.

3.

Produkty pochodzenia zwierzęcego, w odniesieniu do których zostaną ustalone krajowe

warunki przywozu, o których mowa w ust. 1, mogą być wprowadzane na rynek wyłącznie

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, krajowe

warunki przywozu, o których mowa w ust. 1, mając na względzie zapobieżenie zagrożeniom

dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt wynikającym z wprowadzania na rynek określonych

produktów pochodzenia zwierzęcego.

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 2d ust. 4 ustawy zmienianej

w art. 2 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 2d ust. 4 ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, jednak nie dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 3 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 24 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 3, jednak nie dłużej niż przez 24

miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, i mogą być zmieniane na podstawie

tego przepisu.

3.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 57 ust. 7 ustawy zmienianej

w art. 3 zachowują moc i mogą być zmieniane na podstawie tego przepisu.

1.

Powiatowy lekarz weterynarii przeprowadza na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

kontrolę spełniania wymagań weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych

zwierząt domowych towarzyszących podróżnym, które są określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 576/2013 z dnia 12 czerwca

2013 r. w sprawie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych oraz

uchylającym rozporządzenie (WE) nr 998/2003

(Dz. Urz. UE L 178 z 28.06.2013, str. 1), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 576/2013”.

2.

Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia niespełnienia wymagań określonych

w rozporządzeniu nr 576/2013 wydaje decyzję o zastosowaniu środków przewidzianych

w rozporządzeniu nr 576/2013 oraz nadzoruje jej wykonanie.

1.

Wymagania weterynaryjne dla przemieszczanych z państwa trzeciego lub jego terytorium

zwierząt domowych towarzyszących podróżnym z gatunków, o których mowa w załączniku

I w części B rozporządzenia nr 576/2013, są określone w art. 14 rozporządzenia nr

576/2013.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

wymagania weterynaryjne dla przemieszczanych z państwa trzeciego lub jego terytorium

zwierząt z gatunków, o których mowa w załączniku I w części B rozporządzenia nr 576/2013,

w tym maksymalną liczbę tych zwierząt, jaka może towarzyszyć właścicielowi w rozumieniu

art. 3 lit. c rozporządzenia nr 576/2013 lub osobie upoważnionej w rozumieniu art.

3 lit. d rozporządzenia nr 576/2013 podczas pojedynczego przemieszczenia o charakterze

niehandlowym, oraz wzory świadectw zdrowia dla tych zwierząt, mając na względzie zapewnienie

ochrony zdrowia zwierząt oraz zdrowia publicznego.

1.

W przypadku gdy poważne ryzyko dla zdrowia ludzi lub zwierząt, o którym mowa w art.

53 ust. 1 rozporządzenia nr 178/2002, jest związane z produktami pochodzenia zwierzęcego

lub produktami złożonymi określonymi w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie

art. 47 ust. 2 lit. a rozporządzenia 2017/625, podlegającymi kontrolom urzędowym lub

innym czynnościom urzędowym w punkcie kontroli granicznej, Główny Lekarz Weterynarii

może wystąpić do Komisji Europejskiej o przyjęcie środków określonych w art. 53 ust.

1 rozporządzenia nr 178/2002 dotyczących takich produktów.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 54 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 178/2002,

gdy Komisja Europejska nie podjęła działań na skutek wystąpienia, o którym mowa w

ust. 1, minister właściwy do spraw rolnictwa może, w drodze rozporządzenia, zawiesić

lub ograniczyć przywóz lub wprowadzanie na rynek produktów pochodzenia zwierzęcego

lub produktów złożonych, o których mowa w ust. 1, pochodzących z danego państwa lub

jego części lub przewożonych przez dane państwo lub jego część, lub ustanowić szczególne

wymagania dla takich produktów, mając na względzie zapewnienie ochrony przed poważnym

ryzykiem dla zdrowia ludzi lub zwierząt, o którym mowa w art. 53 ust. 1 rozporządzenia

nr 178/2002.

3.

Główny Lekarz Weterynarii przekazuje innym państwom członkowskim Unii Europejskiej

oraz Komisji Europejskiej informacje, o których mowa w art. 54 ust. 1 zdanie drugie

rozporządzenia nr 178/2002, dotyczące wprowadzenia środków, o których mowa w ust.

2.

1.

Główny Lekarz Weterynarii może wydać zezwolenie na przemieszczenie zwierząt, o którym

mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 576/2013.

2.

Zezwolenie, o którym mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 576/2013, wydaje się

w drodze decyzji.

3.

W zezwoleniu, o którym mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 576/2013, określa się

punkt wjazdu inny niż punkt wjazdu podróżnych, przez który zwierzęta mogą być przemieszczone.

4.

Wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 576/2013,

składa się nie później niż na 2 dni przed dniem zamierzonego przemieszczenia zwierząt

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 4, zawiera

1)

imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres właściciela albo nazwę, siedzibę i adres

podmiotu przemieszczającego zwierzęta;

2)

określenie liczby przemieszczanych zwierząt;

3)

nazwę państwa pochodzenia przemieszczanych zwierząt;

4)

określenie punktu wjazdu, o którym mowa w ust. 3, i zamierzonego terminu przemieszczenia

zwierząt.

1.

Główny Lekarz Weterynarii może wydać zezwolenie na przemieszczenie zwierząt domowych

towarzyszących podróżnym, o którym mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013.

2.

Zezwolenie, o którym mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013, wydaje się

w drodze decyzji po uzgodnieniu z powiatowym lekarzem weterynarii właściwym dla miejsca

przeznaczenia zwierząt miejsca oraz warunków kwarantanny zwierząt.

3.

Uzgodnienie, o którym mowa w ust. 2, może odbywać się ustnie, telefonicznie, za pomocą

środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną lub innych środków łączności.

4.

Do uzgodnienia, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się przepisów art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego.

5.

Wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013,

składa się nie później niż na 14 dni przed dniem zamierzonego przemieszczenia zwierząt

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

6.

Wniosek, o którym mowa w ust. 5, zawiera

1)

imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres właściciela przemieszczanych zwierząt;

2)

określenie gatunku i liczby przemieszczanych zwierząt;

3)

nazwę państwa pochodzenia przemieszczanych zwierząt;

4)

nazwy państw, przez które zwierzęta będą przemieszczane;

5)

określenie punktu wjazdu podróżnych i zamierzonego terminu przemieszczenia zwierząt;

6)

miejsce przeznaczenia przemieszczanych zwierząt.

7.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 5, dołącza się kopie dokumentów pozwalających na

ustalenie statusu epizootycznego zwierząt domowych towarzyszących podróżnym, które

mają zostać przemieszczone, w tym zaświadczeń o wykonanych szczepieniach, wyników

badań diagnostycznych w kierunku chorób zakaźnych zwierząt, książeczki zdrowia i zaświadczenia

o stanie zdrowia wystawionego przez lekarza weterynarii w państwie trzecim.

8.

Koszty działań określonych w zezwoleniu, o którym mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia

nr 576/2013, ponosi właściciel lub osoba upoważniona.

9.

O przybyciu zwierzęcia na miejsce przeznaczenia właściciel lub osoba upoważniona niezwłocznie

powiadamia powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce przeznaczenia

zwierzęcia.

1.

Koszty działań podjętych w wyniku wydania decyzji, o których mowa w art. 24a ust.

2 oraz art. 24b ust. 4a i ust. 5 pkt 2, w tym koszty przetrzymywania zwierząt i opieki

nad tymi zwierzętami, ponosi właściciel lub osoba upoważniona.

2.

Organ, który wydał decyzje wymienione w art. 24a ust. 2 oraz art. 24b ust. 4a i ust.

5 pkt 2, ustala, w drodze decyzji, wysokość kosztów, o których mowa w ust. 1.

3.

Decyzjom, o których mowa w art. 24a ust. 2 oraz art. 24b ust. 4a i ust. 5 pkt 2, oraz

decyzji w sprawie wysokości kosztów, o której mowa w ust. 2, nadaje się rygor natychmiastowej

wykonalności.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, z własnej inicjatywy lub na wniosek Głównego

Lekarza Weterynarii, może wystąpić do Komisji Europejskiej z wnioskiem, o którym mowa

w art. 36 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013.

Traci moc

1)

ustawa z dnia 27 sierpnia 2003 r. o weterynaryjnej kontroli granicznej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 260);

2)

ustawa z dnia 10 grudnia 2003 r. o kontroli weterynaryjnej w handlu

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1161).

1.

Kto

1)

prowadzi produkcję w zakładzie bez uzyskania wpisu do rejestru zakładów w trybie i

na zasadach określonych w art. 6 ust. 2 rozporządzenia nr 852/2004 oraz w art. 20

i art. 21,

2)

prowadzi produkcję w zakładzie bez uzyskania zatwierdzenia albo warunkowego zatwierdzenia

tego zakładu w trybie i na zasadach określonych w art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr

853/2004 lub art. 6 ust. 3 lit. c rozporządzenia nr 852/2004 oraz w art. 20 i art.

21,

3)

wprowadza na rynek żywność pochodzącą z zakładu, o którym mowa w pkt 1 i 2, bez uzyskania

przez ten zakład wpisu do rejestru zakładów, zatwierdzenia albo warunkowego zatwierdzenia,

4)

wprowadza na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego, które pochodzą z państwa trzeciego

nieznajdującego się w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 126 i art. 127 rozporządzenia

2017/625 lub z zakładu nieznajdującego się w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 126

i art. 127 rozporządzenia 2017/625 lub które nie spełniają pozostałych wymagań określonych

w art. 126 rozporządzenia 2017/625 lub dotyczących higieny w odniesieniu do takich

produktów określonych w rozporządzeniu nr 852/2004 lub rozporządzeniu nr 853/2004,

5)

wprowadza na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego, które nie spełniają wymagań określonych

w rozporządzeniu nr 1760/2000 w zakresie obowiązkowego etykietowania wołowiny,

6)

nie spełnia wymagań określonych w art. 18 rozporządzenia nr 178/2002,

7)

nie spełnia wymagań określonych w art. 4 ust. 3 lub art. 5, lub w załączniku I lub

II rozporządzenia nr 852/2004,

8)

nie spełnia wymagań określonych w art. 3 ust. 2 lub w załączniku II w sekcji II w

ust. 2 i 3 lub w sekcji III, lub w załączniku III rozporządzenia nr 853/2004,

9)

nie spełnia wymagań w zakresie znakowania produktów pochodzenia zwierzęcego znakiem

jakości zdrowotnej albo znakiem identyfikacyjnym określonych w art. 5 lub w załączniku

II w sekcji I rozporządzenia nr 853/2004, lub w art. 48 lub w załączniku II rozporządzenia

2019/627,

10)

nie spełnia przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego wymagań określonych w

art. 8 lub art. 9, lub w załączniku V, lub w załączniku VIII w rozdziale C rozporządzenia

nr 999/2001, mających zastosowanie do

a)

rzeźni, w której jest prowadzony ubój przeżuwaczy, lub zakładu, w którym jest prowadzony

rozbiór mięsa przeżuwaczy, lub

b)

innych zakładów produkujących produkty pochodzenia zwierzęcego,

11)

prowadząc przedsiębiorstwo spożywcze, skupuje surowe mleko lub siarę od podmiotów

prowadzących gospodarstwo produkcji mleka, w odniesieniu do których została wydana

przez powiatowego lekarza weterynarii decyzja administracyjna o zawieszeniu dostaw

- w przypadku, o którym mowa w art. 50 ust. 2 rozporządzenia 2019/627,

12)

wprowadza na rynek surowe mleko lub siarę z gospodarstwa produkcji mleka, w odniesieniu

do którego została wydana przez powiatowego lekarza weterynarii decyzja administracyjna

o zawieszeniu dostaw - w przypadku, o którym mowa w art. 50 ust. 2 rozporządzenia

2019/627,

13)

uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych

w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa w art.

6 ust. 1 pkt 2 lit. b, w zakresie bezpieczeństwa żywności,

14)

nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 9a ust. 1 i 2,

15)

nie spełnia wymagań weterynaryjnych przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego

lub dotyczących produktów pochodzenia zwierzęcego

a)

wprowadzanych na rynek, w zakresie nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia nr

852/2004 i rozporządzenia nr 853/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych

w trybie tych rozporządzeń, a także w zakresie, w jakim przepisy te upoważniają państwo

członkowskie Unii Europejskiej do wydania odrębnych regulacji prawnych, lub

b)

przeznaczonych do sprzedaży bezpośredniej, lub

c)

produkowanych w zakładzie, w którym jest prowadzona działalność marginalna, lokalna

i ograniczona, w zakresie nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia nr 852/2004

oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia, lub

d)

o tradycyjnym charakterze,

16)

nie spełnia wymagań higienicznych przy produkcji lub wprowadzaniu na rynek produktów

pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b,

lub dotyczących tych produktów lub żywności, określonych w krajowych środkach dostosowujących,

o których mowa w art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 852/2004,

17)

nie spełnia wymagań higienicznych przy produkcji lub wprowadzaniu na rynek produktów

pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b,

lub dotyczących tych produktów lub żywności, produkowanych w ramach rolniczego handlu

detalicznego,

18)

nie dopełnia obowiązku określonego w art. 6 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia nr

852/2004 lub art. 19 ust. 3, lub art. 21a ust. 6,

19)

wprowadza na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego wyprodukowane w zakładach zatwierdzonych

z surowców niepochodzących z zakładów zatwierdzonych, z wyłączeniem produktów produkcji

podstawowej,

20)

nie spełnia wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa na użytek własny lub wbrew

zakazowi określonemu w art. 11b wprowadza na rynek mięso przeznaczone na użytek własny

lub żywność zawierającą takie mięso,

21)

wprowadza na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane ze zwierząt lub od zwierząt,

którym podawano produkty lecznicze, jeżeli te produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskano

przed upływem okresu karencji określonego dla danego produktu leczniczego,

22)

wprowadza na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego będące zwierzętami, którym podawano

produkty lecznicze, jeżeli zwierzęta te wprowadzono na rynek przed upływem okresu

karencji określonego dla podanego produktu leczniczego,

23)

nie zapewnia spełnienia wymagań w zakresie konstrukcji, rozplanowania i wyposażenia

zakładu w odniesieniu do zakładu zatwierdzonego, który korzysta z krajowych środków

dostosowujących, o których mowa w art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 852/2004 lub art.

10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004,

24)

nie spełnia wymagań dotyczących sposobu postępowania w przypadku stwierdzenia obecności

substancji niedozwolonych, pozostałości chemicznych, biologicznych, produktów leczniczych

i skażeń promieniotwórczych u zwierząt i w produktach pochodzenia zwierzęcego,

25)

nie informuje o planowanym wyładunku produktów rybołówstwa lub planowanej pierwszej

sprzedaży produktów rybołówstwa, o których mowa w art. 21d ust. 1, powiatowego lekarza

weterynarii właściwego ze względu na miejsce przeprowadzenia tych czynności

- podlega karze pieniężnej.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1

1)

pkt 1 i 5 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 200 zł do 5000 zł;

2)

pkt 2 - wysokość kary pieniężnej wynosi

a)

od 1000 zł do 10 000 zł, jeżeli naruszenie trwa do 30 dni,

b)

powyżej 10 000 zł do 33 000 zł, jeżeli naruszenie trwa powyżej 30 dni do 6 miesięcy,

c)

powyżej 33 000 zł do 66 000 zł, jeżeli naruszenie trwa powyżej 6 miesięcy;

3)

pkt 3 - wysokość kary pieniężnej wynosi

a)

od 200 zł do 1000 zł, jeżeli wprowadzona na rynek żywność pochodzi z zakładu, o którym

mowa w ust. 1 pkt 1, który nie uzyskał wpisu do rejestru zakładów,

b)

od 1000 zł do 20 000 zł, jeżeli wprowadzona na rynek żywność pochodzi z zakładu, o

którym mowa w ust. 1 pkt 2, który nie uzyskał zatwierdzenia albo warunkowego zatwierdzenia;

4)

pkt 4 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 2000 zł do 66 000 zł;

5)

pkt 6 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 200 zł do 20 000 zł;

6)

pkt 7 - wysokość kary pieniężnej wynosi

a)

od 500 zł do 10 000 zł, jeżeli nie zostały spełnione wymagania określone w rozporządzeniu

nr 852/2004 w załączniku I lub załączniku II w rozdziale III, VIII lub XII,

b)

od 1000 zł do 33 000 zł, jeżeli nie zostały spełnione wymagania określone w art. 4

ust. 3 lub art. 5 rozporządzenia nr 852/2004, lub w rozporządzeniu nr 852/2004 w załączniku

II w rozdziale I, II, IV-VII i IX-XI;

7)

pkt 8 - wysokość kary pieniężnej wynosi

a)

od 5000 zł do 33 000 zł, jeżeli nie zostały spełnione wymagania określone w rozporządzeniu

nr 853/2004 w załączniku II w sekcji II w ust. 2 lub w sekcji III,

b)

od 500 zł do 1000 zł, jeżeli urzędowy lekarz weterynarii nie został powiadomiony o

niespełnieniu wymagań dotyczących zwierząt wprowadzanych do pomieszczeń rzeźni zgodnie

z wymogiem określonym w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku II w sekcji II w ust.

3,

c)

od 500 zł do 10 000 zł, jeżeli nie zostały spełnione wymagania określone w art. 3

ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004 lub w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku III,

stanowiące zagrożenie dla zdrowia publicznego,

d)

od 10 000 zł do 66 000 zł, jeżeli nie zostały spełnione wymagania określone w art.

3 ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004 lub w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku

III, stanowiące poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego;

8)

pkt 9 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 1000 zł do 30 000 zł;

9)

pkt 10 lit. a - wysokość kary pieniężnej wynosi

a)

od 500 zł do 5000 zł, jeżeli liczba przeżuwaczy wynosi do 20 sztuk tygodniowo,

b)

powyżej 5000 zł do 20 000 zł, jeżeli liczba przeżuwaczy wynosi powyżej 20 do 100 sztuk

tygodniowo,

c)

powyżej 20 000 zł do 66 000 zł, jeżeli liczba przeżuwaczy wynosi powyżej 100 sztuk

tygodniowo;

10)

pkt 10 lit. b - wysokość kary pieniężnej wynosi od 5000 zł do 66 000 zł;

11)

pkt 11 i 12 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 500 zł do 13 000 zł;

12)

pkt 13 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 2000 zł do 35 000 zł;

13)

pkt 14 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 5000 zł do 35 000 zł;

14)

pkt 15-17 i 23 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 200 zł do 15 000 zł;

15)

pkt 18 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 200 zł do 2000 zł;

16)

pkt 19 - wysokość kary pieniężnej wynosi

a)

od 1000 zł do 5000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi do 1000 kg,

b)

powyżej 5000 zł do 15 000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi powyżej 1000 kg do 2500

kg,

c)

powyżej 15 000 zł do 30 000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi powyżej 2500 kg;

17)

pkt 20 - wysokość kary pieniężnej wynosi

a)

od 1000 zł do 5000 zł, jeżeli zostały wprowadzone na rynek mięso przeznaczone na użytek

własny lub żywność zawierająca takie mięso,

b)

od 100 zł do 2000 zł, jeżeli nie zostały spełnione wymagania weterynaryjne przy produkcji

mięsa na użytek własny;

18)

pkt 21 - wysokość kary pieniężnej wynosi

a)

od 1000 zł do 5000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi do 1000 kg,

b)

powyżej 5000 zł do 15 000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi powyżej 1000 kg do 2500

kg,

c)

powyżej 15 000 zł do 30 000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi powyżej 2500 kg;

19)

pkt 22 - wysokość kary pieniężnej wynosi

a)

od 1000 zł do 5000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi do 500 kg,

b)

powyżej 5000 zł do 15 000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi powyżej 500 kg do 1000

kg,

c)

powyżej 15 000 zł do 30 000 zł, jeżeli ilość produktów wynosi powyżej 1000 kg;

20)

pkt 24 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 1000 zł do 30 000 zł;

21)

pkt 25 - wysokość kary pieniężnej wynosi od 500 zł do 30 000 zł.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

18 lit. a oraz art. 3 pkt 31 i pkt 33 lit. a, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2024 r.

Do podmiotu będącego odbiorcą przesyłki produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego

lub produktów pochodnych, który został wskazany w świadectwie zdrowia lub innym dokumencie

towarzyszącym przesyłce jako odbiorca tych produktów, stosuje się przepis art. 23a.

Do podmiotu będącego odbiorcą koniowatych przemieszczanych na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej z innych państw członkowskich Unii Europejskiej, który został wskazany w

świadectwie zdrowia towarzyszącym przesyłce koniowatych jako odbiorca tych koniowatych,

stosuje się przepis art. 23a.

1.

Inspekcja pobiera opłaty za przeprowadzanie kontroli urzędowych w przypadkach, o których

mowa w art. 47 ust. 1 lit. a, b oraz d-f i art. 65 ust. 2 rozporządzenia 2017/625,

dotyczących przesyłek

1)

bydła (Bos taurus, Bos indicus, Bison bison, Bison bonasus i Bubalus bubalis), świń,

owiec, kóz, królików i dzików, wolno żyjących (dzikich) przeżuwaczy, koniowatych w

rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu

chorób zakaźnych zwierząt, drobiu w rozumieniu art. 4 pkt 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9

marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniającego i uchylającego

niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”), a także zajęczaków i ptaków niebędących ptakami bezgrzebieniowymi, zaliczanych do

zwierząt łownych lub zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych w rozumieniu

ust. 1.5 lub 1.6 załącznika I do rozporządzenia nr 853/2004 - w wysokości stanowiącej

równowartość w złotych kwot przewidzianych w rozporządzeniu 2017/625 w załączniku

IV w rozdziale I w części I w lit. a;

2)

zwierząt innych niż określone w pkt 1 - w wysokości stanowiącej równowartość w złotych

kwot przewidzianych w rozporządzeniu 2017/625 w załączniku IV w rozdziale I w części

I w lit. b;

3)

mięsa, z wyłączeniem mięsa, o którym mowa w pkt 5 - w wysokości stanowiącej równowartość

w złotych kwot przewidzianych w rozporządzeniu 2017/625 w załączniku IV w rozdziale

I w części II;

4)

produktów rybołówstwa w rozumieniu ust. 3.1 załącznika I do rozporządzenia nr 853/2004

- w wysokości stanowiącej równowartość w złotych kwot przewidzianych w rozporządzeniu

2017/625 w załączniku IV w rozdziale I w części III;

5)

produktów mięsnych w rozumieniu ust. 7.1 załącznika I do rozporządzenia nr 853/2004,

mięsa pozyskanego z drobiu w rozumieniu ust. 1.3 załącznika I do rozporządzenia nr

853/2004, mięsa króliczego, mięsa pozyskanego ze zwierząt łownych w rozumieniu ust.

1.5 załącznika I do rozporządzenia nr 853/2004 i mięsa pozyskanego ze zwierząt dzikich

utrzymywanych w warunkach fermowych w rozumieniu ust. 1.6 załącznika I do rozporządzenia

nr 853/2004 - w wysokości stanowiącej równowartość w złotych kwot przewidzianych w

rozporządzeniu 2017/625 w załączniku IV w rozdziale I w części IV;

6)

produktów pochodzenia zwierzęcego innych niż określone w pkt 3-5 - w wysokości stanowiącej

równowartość w złotych kwot przewidzianych w rozporządzeniu 2017/625 w załączniku

IV w rozdziale I w części V;

7)

produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i pasz - w wysokości stanowiącej równowartość

w złotych kwot przewidzianych w rozporządzeniu 2017/625 w załączniku IV w rozdziale

I w części VI;

8)

zwierząt i produktów z państw trzecich w tranzycie lub przeładunku - w wysokości stanowiącej

równowartość w złotych kwot przewidzianych w rozporządzeniu 2017/625 w załączniku

IV w rozdziale I w części VII.

2.

Przeliczenia równowartości euro na złote dokonuje się według średniego kursu euro

ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego

miesiąc, w którym opłata jest pobierana.

1.

Inspekcja pobiera opłaty w wysokości ustalonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

art. 34 ust. 1, z tym że w przypadkach, w których mają zastosowanie podwyżki albo

obniżki opłat przewidziane odpowiednio w ust. 5 i art. 32 ust. 1-5 - po zastosowaniu

takich podwyżek albo obniżek - za

1)

kontrolę zwierząt i produktów przeznaczonych do wywozu, handlu lub przemieszczania

w celach niehandlowych albo umieszczenia na rynku krajowym, jeżeli przepisy odrębne

wymagają zaopatrzenia ich w dokument wystawiony przez urzędowego lekarza weterynarii;

2)

przeprowadzanie kontroli urzędowych i wykonywanie innych czynności urzędowych w przypadkach,

o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. a, b oraz d-f i art. 65 ust. 2 rozporządzenia

2017/625, dotyczących przesyłek innych niż określone w art. 30 ust. 1 oraz w przypadku

zwierząt określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 48 lit. b rozporządzenia

2017/625;

3)

nadzór nad przeprowadzeniem uboju zwierząt gospodarskich kopytnych, drobiu, zajęczaków

i zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych, o których mowa w ust. 1.2-1.4

i 1.6 załącznika I do rozporządzenia nr 853/2004;

4)

oględziny tusz zwierząt łownych, o których mowa w ust. 1.5 załącznika I do rozporządzenia

nr 853/2004, wraz z ewentualnym badaniem narządów wewnętrznych i badaniem na obecność

włośni;

5)

badanie mięsa zwierząt łownych, o których mowa w ust. 1.5 załącznika I do rozporządzenia

nr 853/2004;

6)

nadzór nad

a)

rozbiorem mięsa,

b)

produkcją mięsa mielonego, surowych wyrobów mięsnych, mięsa oddzielonego mechanicznie

oraz produktów mięsnych,

c)

porcjowaniem, pakowaniem i przepakowywaniem mięsa, mięsa mielonego, surowych wyrobów

mięsnych, mięsa oddzielonego mechanicznie i produktów mięsnych,

d)

punktami odbioru mleka oraz przetwórstwem mleka,

e)

przetwórstwem, pakowaniem i przepakowywaniem jaj konsumpcyjnych oraz przetwórstwem,

pakowaniem lub przepakowywaniem produktów jajecznych,

f)

pozyskiwaniem, obróbką lub przechowywaniem materiału biologicznego, jaj wylęgowych

drobiu lub jaj i gamet przeznaczonych do celów hodowlanych,

g)

pozyskiwaniem, składowaniem lub przetwarzaniem produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego

lub produktów pochodnych,

h)

obrotem zwierzętami, pośrednictwem w tym obrocie i przewozem zwierząt, miejscami gromadzenia,

skupu lub sprzedaży zwierząt, punktami kontroli, targowiskami, a także wystawami,

pokazami lub konkursami zwierząt,

i)

wyładowywaniem albo pierwszą sprzedażą produktów rybołówstwa ze statków rybackich,

j)

obróbką, przetwórstwem ryb, skorupiaków, mięczaków, żab lub produktów pochodzących

z ryb, skorupiaków, mięczaków i żab oraz wyładowywaniem produktów rybołówstwa ze statków

przetwórni,

k)

przechowywaniem mięsa, mięsa mielonego, surowych wyrobów mięsnych, mięsa oddzielonego

mechanicznie, produktów mięsnych, produktów mlecznych, jaj konsumpcyjnych, produktów

jajecznych, ryb, skorupiaków, mięczaków, żab oraz produktów pochodzących z ryb, skorupiaków,

mięczaków i żab,

l)

działalnością związaną ze sprzedażą bezpośrednią,

m)

wytwarzaniem, wprowadzaniem do obrotu i transportem pasz i pasz leczniczych przeznaczonych

do obrotu oraz warunkami przechowywania lub sprzedaży tych pasz,

n)

prowadzeniem działalności marginalnej, lokalnej i ograniczonej,

o)

porcjowaniem, pakowaniem i przepakowywaniem miodu,

p)

produkcją żywności znajdującej się w rolniczym handlu detalicznym,

q)

obrotem hurtowym produktami leczniczymi weterynaryjnymi prowadzonym w hurtowniach

farmaceutycznych tych produktów,

r)

obrotem detalicznym produktami leczniczymi weterynaryjnymi prowadzonym w zakładach

leczniczych dla zwierząt i ilością produktów leczniczych weterynaryjnych stosowanych

w tych zakładach,

s)

obrotem detalicznym produktami leczniczymi weterynaryjnymi wydawanymi bez przepisu

lekarza sprawowanym u przedsiębiorców prowadzących działalność w tym zakresie po zgłoszeniu

wojewódzkiemu lekarzowi weterynarii,

t)

produkcją wysoko rafinowanego siarczanu chondroityny, kwasu hialuronowego, innych

produktów z hydrolizowanych cząstek, chitozanu, glukozaminy, podpuszczki, karuku i

aminokwasów,

u)

produkcją żelatyny i kolagenu;

7)

kontrolę statków rybackich, w tym statków chłodni, statków zamrażalni i statków przetwórni;

8)

złożenie wniosku o

a)

wydanie decyzji, o której mowa w art. 25a ust. 3,

b)

wydanie zatwierdzenia, o którym mowa w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt

(Dz. U. z 2022 r. poz. 572),

c)

którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1753 oraz z 2022 r. poz. 1570),

d)

zatwierdzenie zakładu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego,

e)

nadanie zakładowi uprawnienia, o którym mowa w art. 21a ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego,

f)

którym mowa w art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach

(Dz. U. z 2021 r. poz. 278 oraz z 2022 r. poz. 1570),

g)

wydanie pozwolenia weterynaryjnego na przywóz przesyłki zwierząt lub produktów, jeżeli

przepisy odrębne przewidują obowiązek uzyskania takiego pozwolenia,

h)

wydanie świadectwa zatwierdzenia środka transportu przeznaczonego do długotrwałego

transportu zwierząt;

9)

wydanie decyzji, o której mowa w art. 35 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 576/2013 z dnia

12 czerwca 2013 r. w sprawie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych

oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 998/2003

(Dz. Urz. UE L 178 z 28.06.2013, str. 1);

10)

kontrolę urzędową, o której mowa w art. 79 ust. 2

a)

lit. b rozporządzenia 2017/625,

b)

lit. c rozporządzenia 2017/625;

11)

kontrolę oczyszczania lub odkażania środków transportu używanych do przewozu zwierząt

gospodarskich powracających na terytorium Unii Europejskiej z państw trzecich, nakazanych

w przepisach wydanych na podstawie art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu

chorób zakaźnych zwierząt;

12)

kontrolę środków transportu, o których mowa w art. 44 ust. 4 lit. a rozporządzenia

2017/625;

13)

badania próbek pobranych w

a)

trakcie postępowania związanego z wykryciem substancji niedozwolonych,

b)

ramach nadzoru, jeżeli wyniki badań tych próbek wykażą naruszenie przepisów lub są

niezbędne do wydania świadectwa zdrowia albo wynikają ze szczególnych wymagań państwa,

dla którego jest przeznaczony dany produkt,

c)

związku z wykonywaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i pkt 6 lit. i,

d)

trakcie kontroli urzędowej, o której mowa w art. 79 ust. 2 lit. c rozporządzenia 2017/625.

2.

Opłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3-5 i pkt 6 lit. a-k oraz m, obejmują także

wystawianie wymaganych dokumentów.

3.

Opłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 3-5, obejmują także nadzór nad warunkami przechowywania

tusz i mięsa.

4.

Opłatę, o której mowa w ust. 1 pkt 3, ponosi podmiot prowadzący rzeźnię - w przypadku

gdy w tej rzeźni dokonano uśmiercenia zwierząt albo przeprowadzono badanie poubojowe.

5.

Opłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 7, związane z kontrolą statków rybackich, w tym

statków chłodni, statków zamrażalni i statków przetwórni, przeprowadzaną za granicą

podwyższa się o koszty przemieszczenia się na dany statek i powrotu z tego statku.

1.

Opłaty, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 1, za kontrolę świń przeprowadzaną w gospodarstwie,

w którym jest utrzymywane nie więcej niż 50 świń, pobiera się w wysokości obniżonej

o 75%, jednak nie niższej niż 40 zł.

2.

Opłaty za czynności, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 3 i 5, w przypadku gdy mięso

pochodzące z uboju albo badane zostało pozyskane na użytek własny, pobiera się w wysokości

obniżonej o 75%, jednak nie niższej niż 40 zł.

3.

Opłaty za czynności, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 3-5, wykonywane w rzeźni

oraz opłaty ponoszone przez podmiot prowadzący rzeźnię zgodnie z art. 31 ust. 4, jeżeli

w tej rzeźni w poprzednim roku kalendarzowym poddano ubojowi nie więcej niż

1)

1000 jednostek przeliczeniowych zwierząt gospodarskich kopytnych lub kopytnych zwierząt

dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych,

2)

150 000 sztuk drobiu,

3)

100 sztuk ptaków bezgrzebieniowych

- pobiera się w wysokości obniżonej o 75%, jednak nie niższej niż 40 zł.

4.

Opłaty za nadzór, o którym mowa w art. 31 ust. 1 pkt 6 lit. a-c, sprawowany w zakładzie,

w którym jest prowadzona wyłącznie działalność w zakresie produkcji mięsa bez kości,

mięsa z kością, mięsa mielonego lub surowych wyrobów mięsnych, jeżeli w tym zakładzie

w poprzednim roku kalendarzowym w tygodniu średnio wyprodukowano nie więcej niż 5

ton mięsa bez kości lub równoważną ilość mięsa z kością lub nie więcej niż 7,5 tony

łącznie mięsa mielonego i surowych wyrobów mięsnych, pobiera się w wysokości obniżonej

o 75%, jednak nie niższej niż 40 zł.

5.

Opłaty za nadzór, o którym mowa w art. 31 ust. 1 pkt 6 lit. a-e oraz j, sprawowany

w zakładzie, w którym jest prowadzona produkcja wyłącznie gwarantowanych tradycyjnych

specjalności wpisanych do rejestru, o którym mowa w art. 22 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21

listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(Dz. Urz. UE L 343 z 14.12.2012, str. 1, z późn. zm., lub produktów tradycyjnych wpisanych na listę, o której mowa w art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń

produktów rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 224 oraz z 2022 r. poz. 1370), pobiera się w wysokości obniżonej o 75%, jednak nie niższej niż 40 zł.

6.

Jednostka przeliczeniowa, o której mowa w ust. 3 pkt 1, oznacza

1)

sztukę bydła powyżej 3. miesiąca życia albo konia - stanowiącą 1 jednostkę przeliczeniową;

2)

sztukę bydła do 3. miesiąca życia albo kopytnego zwierzęcia dzikiego utrzymywanego

w warunkach fermowych - stanowiącą 0,5 jednostki przeliczeniowej;

3)

świnię

a)

powyżej 100 kilogramów żywej wagi - stanowiącą 0,20 jednostki przeliczeniowej,

b)

od 15 do 100 kilogramów żywej wagi - stanowiącą 0,15 jednostki przeliczeniowej,

c)

poniżej 15 kilogramów żywej wagi - stanowiącą 0,05 jednostki przeliczeniowej;

4)

owcę albo kozę powyżej 15 kilogramów żywej wagi - stanowiącą 0,10 jednostki przeliczeniowej;

5)

owcę albo kozę do 15 kilogramów żywej wagi - stanowiącą 0,05 jednostki przeliczeniowej.

Opłaty, o których mowa w art. 30 ust. 1 i art. 31 ust. 1, są uiszczane

1)

gotówką w miejscu i czasie wykonywania czynności będących przedmiotem opłaty, z wyłączeniem

opłat określonych w art. 31 ust. 1 pkt 3 i pkt 6 lit. a, albo

2)

przelewem na rachunek bankowy inspektoratu kierowanego przez organ Inspekcji, w imieniu

którego czynności będące przedmiotem opłaty zostały wykonane, w terminie 14 dni od

dnia wykonania tych czynności, a opłaty, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 3 i pkt

6 lit. a, za czynności wykonane w danym miesiącu kalendarzowym - w terminie 14 dni

od ostatniego dnia tego miesiąca.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat, o których mowa

w art. 31 ust. 1, nie wyższe jednak niż 10 000 zł, mając na względzie zapewnienie,

aby kwota pobieranej opłaty odpowiadała średnim kosztom ponoszonym przez Inspekcję

na wykonanie czynności, za które jest pobierana dana opłata, a w przypadku opłat określonych

w art. 31 ust. 1 pkt 6 lit. l, n oraz p - aby kwota pobieranej opłaty odpowiadała

25% średnich kosztów czynności wymienionych w tych przepisach, a także aby wysokość

tych kwot nie była niższa niż 40 zł.

2.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rolnictwa

1)

uwzględnia jako koszty ponoszone przez Inspekcję koszty określone w art. 81 rozporządzenia

2017/625, a w odniesieniu do czynności innych niż kontrole urzędowe określone w tym

przepisie - koszty wykonywania takich czynności odpowiadające kategoriom kosztów określonym

w art. 81 rozporządzenia 2017/625;

2)

może zróżnicować wysokość stawek opłat w ramach poszczególnych rodzajów czynności

określonych w art. 31 ust. 1, mając na względzie zapewnienie, aby kwota opłaty odpowiadała

średnim kosztom ponoszonym przez Inspekcję na wykonanie czynności, za które jest pobierana

dana opłata;

3)

uwzględnia wpływ, jaki na koszty ponoszone przez Inspekcję mają rodzaj i rozmiar działalności

oraz czynniki ryzyka, o których mowa w art. 82 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2017/625.

Główny Lekarz Weterynarii

1)

udostępnia na stronie internetowej administrowanej przez urząd obsługujący ten organ

w terminie do dnia 30 czerwca za poprzedni rok informacje, o których mowa w art. 85

ust. 2 rozporządzenia 2017/625, dotyczące organów, o których mowa w art. 5 ust. 1;

2)

przeprowadza konsultacje, o których mowa w art. 85 ust. 3 rozporządzenia 2017/625.

Wojewódzkie inspektoraty weterynarii mogą pozyskiwać środki finansowe z tytułu sprzedaży

usług zleconych, zwłaszcza w zakresie badań laboratoryjnych przeprowadzanych w celu

zapewnienia ochrony zdrowia publicznego.

Opłaty, o których mowa w art. 30 ust. 1 i art. 31 ust. 1, oraz świadczenia pieniężne

z tytułu sprzedaży usług zleconych, o których mowa w art. 34b, stanowią dochód budżetu

państwa.

Do należności pieniężnych z tytułu opłat, o których mowa w art. 30 ust. 1 i art. 31

ust. 1, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

1.

Kto

1)

udaremnia lub utrudnia działalność organów Inspekcji lub osób, o których mowa w art.

5 ust. 2,

2)

będąc obowiązanym do złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 16 ust. 2c lub 5b,

nie składa takiego oświadczenia

- podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

2.

Kto

1)

będąc obowiązanym do wykonania nakazu określonego w art. 18 ust. 1, nie wykonuje tego

nakazu,

2)

będąc podmiotem odpowiedzialnym za przesyłkę zwierząt albo towarów, z wyłączeniem

produktów pochodzenia zwierzęcego, produktów złożonych i produktów uzyskanych z produktów

ubocznych pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 2019/2122,

oraz małych przesyłek tych produktów, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2019/2122

a)

nie informuje o zamiarze przywozu lub tranzytu zwierząt albo towarów przez punkt kontroli

granicznej zgodnie z wymaganiami, o których mowa w art. 56 ust. 4 rozporządzenia 2017/625,

b)

nie udostępnia dokumentów i nie składa wyjaśnień związanych z przeprowadzaniem kontroli

urzędowej lub wykonywaniem innych czynności urzędowych w punkcie kontroli granicznej

zgodnie z art. 49 ust. 1 rozporządzenia 2017/625 lub w uznanych składach zgodnie z

przepisami sekcji 2 rozdziału IV rozporządzenia 2019/2124,

c)

nie wprowadza przesyłki zwierząt albo towarów do zadeklarowanego miejsca przeznaczenia

wskazanego w dokumentach, o których mowa w art. 50 rozporządzenia 2017/625

- podlega karze grzywny.

3.

Orzekanie w sprawach o czyny określone w ust. 1 i 2 następuje w trybie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1124).

Kto, przywożąc lub dokonując tranzytu przesyłki zwierząt albo towarów, nie przedstawia

takiej przesyłki do kontroli urzędowej lub w celu wykonania innych czynności urzędowych

w punkcie kontroli granicznej zgodnie z art. 47 ust. 5 rozporządzenia 2017/625 lub

w uznanych składach zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia 2019/2124, podlega grzywnie,

karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Do podmiotu będącego odbiorcą zwierząt akwakultury przemieszczanych na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej z innych państw członkowskich Unii Europejskiej, który został

wskazany w świadectwie zdrowia lub innym dokumencie towarzyszącym przesyłce zwierząt

akwakultury jako odbiorca tych zwierząt, stosuje się przepis art. 23a.

1.

Posiadacze zwierząt, z których lub od których pozyskuje się żywność, prowadzą w systemie

teleinformatycznym udostępnionym przez Głównego Lekarza Weterynarii dokumentację określoną

w

1)

art. 108 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/6 z dnia

11 grudnia 2018 r. w sprawie weterynaryjnych produktów leczniczych i uchylającego

dyrektywę 2001/82/WE

(Dz. Urz. UE L 4 z 07.01.2019, str. 43), zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/6”, która oprócz danych wymienionych w art.

108 ust. 2 lit. a-d oraz f-i rozporządzenia 2019/6 zawiera

a)

numer serii podanego zwierzętom produktu leczniczego,

b)

nazwy substancji czynnych podanego zwierzętom produktu leczniczego,

c)

w odniesieniu do podanych zwierzętom weterynaryjnych produktów leczniczych zaliczonych

zgodnie z art. 34 rozporządzenia 2019/6 do produktów wydawanych na receptę weterynaryjną

- dodatkowo

-

postać farmaceutyczną i moc tego produktu,

-

liczbę i wielkość opakowań tego produktu,

-

zastosowany schemat dawek tego produktu,

-

ostrzeżenia niezbędne do zapewnienia właściwego stosowania tego produktu, w tym -

jeżeli to konieczne - niezbędne do prawidłowego stosowania środków przeciwdrobnoustrojowych,

-

informację o zastosowaniu tego produktu zgodnie z art. 107 ust. 3 albo 4, art. 113

albo art. 114 rozporządzenia 2019/6 - w przypadku takiego zastosowania tego produktu,

-

potwierdzenie przez posiadacza zwierząt, że przepisane lub nabyte weterynaryjne produkty

lecznicze zostaną zastosowane zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii;

2)

art. 102 ust. 1 lit. e oraz f rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniającego

i uchylającego niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”)

(Dz. Urz. UE L 84 z 31.03.2016, str. 1, z późn. zm., która zawiera

a)

datę i godzinę wykonania czynności lekarsko-weterynaryjnych,

b)

rozpoznanie albo wstępne rozpoznanie choroby zwierząt,

c)

zabiegi lecznicze lub zalecenia lekarskie,

d)

zabiegi profilaktyczne,

e)

wyniki badań.

2.

Wpisu w dokumentacji, o której mowa w ust. 1, danych wymienionych w

1)

art. 108 ust. 2 lit. a-d oraz f-i rozporządzenia 2019/6 i w ust. 1 pkt 1 - dokonuje

a)

lekarz weterynarii w dniu podania zwierzętom produktu leczniczego, a posiadacz zwierząt

zatwierdza ten wpis - w przypadku gdy weterynaryjny produkt leczniczy został podany

przez lekarza weterynarii świadczącego usługi weterynaryjne w ramach działalności

zakładu leczniczego dla zwierząt,

b)

posiadacz zwierząt w dniu podania zwierzętom produktu leczniczego - w przypadku innym

niż określony w lit. a;

2)

ust. 1 pkt 2

a)

lit. a-c - dokonuje lekarz weterynarii w dniu wykonania dokumentowanej czynności,

a posiadacz zwierząt zatwierdza ten wpis,

b)

lit. d oraz e - dokonuje

-

lekarz weterynarii w terminie 5 dni od dnia wykonania zabiegu profilaktycznego albo

uzyskania przez niego wyniku badania, a posiadacz zwierząt zatwierdza ten wpis - w

przypadku zabiegów profilaktycznych, które zostały wykonane przez lekarza weterynarii

świadczącego usługi weterynaryjne w ramach działalności zakładu leczniczego dla zwierząt,

oraz badań, które zostały zlecone przez takiego lekarza weterynarii,

-

posiadacz zwierząt w terminie 5 dni od dnia wykonania zabiegu profilaktycznego albo

uzyskania przez niego wyniku badania - w przypadku innym niż określony w tiret pierwszym.

3.

Główny Lekarz Weterynarii udostępnia nieodpłatnie system teleinformatyczny, o którym

mowa w ust. 1

1)

posiadaczom zwierząt, z których lub od których pozyskuje się żywność;

2)

lekarzom weterynarii posiadającym prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii w Rzeczypospolitej

Polskiej lub w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej

lub w państwie członkowskim Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - stronie

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;

3)

podmiotom prowadzącym zakłady lecznicze dla zwierząt.

4.

Podmiot prowadzący zakład leczniczy dla zwierząt wskazuje w systemie teleinformatycznym,

o którym mowa w ust. 1, jacy lekarze weterynarii świadczą usługi w ramach tego zakładu

leczniczego dla zwierząt.

5.

Podmioty, o których mowa w ust. 3, uzyskują dostęp do systemu teleinformatycznego,

o którym mowa w ust. 1, po potwierdzeniu przez nich swojej tożsamości przy użyciu

indywidualnych loginu i hasła.

6.

Główny Lekarz Weterynarii nadaje każdemu z podmiotów, o których mowa w ust. 3, indywidualne

login i hasło, o których mowa w ust. 5.

7.

Główny Lekarz Weterynarii

1)

obsługuje system teleinformatyczny, o którym mowa w ust. 1, pod względem technicznym

i organizacyjnym oraz zapewnia funkcjonowanie tego systemu;

2)

jest administratorem danych zgromadzonych w systemie teleinformatycznym, o którym

mowa w ust. 1, w rozumieniu art. 4 pkt 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i

Rady (UE) 2016/679 w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych

osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy

95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016,

str. 1, z późn. zm.