Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 lipca 2022 r. w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej

Rozporządzenie określa

1)

tryb postępowania w sprawie ustalania okoliczności i przyczyn wypadków przez właściwe

organy, w tym tryb zgłaszania przez osoby zainteresowane zastrzeżeń do ustaleń tych

organów, jak również tryb postępowania w przypadku ujawnienia choroby powstałej w

związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej;

2)

tryb przyznawania i wypłaty odszkodowań, terminy postępowania w tych sprawach oraz

przypadki, w których postępowanie w sprawie odszkodowania prowadzi się z urzędu, jak

również sposób doręczeń decyzji dotyczących odszkodowań;

3)

wzory dokumentów sporządzanych w toku postępowania w sprawie ustalania okoliczności

i przyczyn wypadków oraz postępowania o przyznanie i wypłatę odszkodowania;

4)

tryb postępowania w sprawach przyznawania żołnierzom albo członkom ich rodzin przez

Ministra Obrony Narodowej jednorazowych odszkodowań, o których mowa w art. 520 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, zwanej dalej „ustawą”.

Obowiązki dowódcy jednostki wojskowej wynikające z przepisów rozporządzenia wypełniają

odpowiednio

1)

kierownik komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej w zakresie

sprawowania nadzoru nad przestrzeganiem zasad bezpieczeństwa, higieny pracy i służby

w resorcie obrony narodowej - jeżeli wypadkowi uległ żołnierz, o którym mowa w art.

527 ust. 2 ustawy;

2)

kierownik komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej w zakresie

wykonywania zadań służby bezpieczeństwa i higieny pracy w urzędzie obsługującym Ministra

Obrony Narodowej, jeżeli wypadkowi uległ żołnierz zawodowy lub ujawniła się choroba

pozostająca w związku z pełnieniem przez żołnierza zawodowego czynnej służby wojskowej

a)

w komórce organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej,

b)

w polskich przedstawicielstwach wojskowych przy organizacjach międzynarodowych i międzynarodowych

strukturach wojskowych,

c)

bezpośrednio w strukturach organizacji międzynarodowych i międzynarodowych strukturach

wojskowych,

d)

w ataszatach obrony w przedstawicielstwach dyplomatycznych i w stałych przedstawicielstwach

przy organizacjach międzynarodowych, podległych ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych,

mających siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej,

e)

przy siłach zbrojnych albo przy innych strukturach obronnych państw obcych,

f)

jako obserwator wojskowy lub osoba posiadająca status obserwatora wojskowego misji

organizacji międzynarodowych lub sił wielonarodowych,

g)

w dyspozycji.

1.

Żołnierz, który uległ wypadkowi, jeżeli stan jego zdrowia na to pozwala, niezwłocznie

informuje swojego przełożonego o zaistniałym wypadku.

2.

Przełożony po powzięciu wiadomości o wypadku informuje o tym pisemnie dowódcę jednostki

wojskowej, w której żołnierz pełni służbę.

1.

Do czasu ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku dowódca jednostki wojskowej zabezpiecza

miejsce wypadku w sposób wykluczający

1)

dopuszczenie do miejsca wypadku osób niepowołanych;

2)

uruchamianie bez koniecznej potrzeby maszyn i innych urządzeń technicznych, których

ruch został wstrzymany w związku z wypadkiem;

3)

dokonywanie zmiany położenia maszyn i innych urządzeń technicznych, jak również innych

przedmiotów, które spowodowały wypadek lub których położenie pozwala odtworzyć okoliczności

wypadku.

2.

Zgodę na uruchomienie maszyn i innych urządzeń technicznych lub dokonanie zmian na

miejscu wypadku wyraża dowódca jednostki wojskowej, w uzgodnieniu z pracownikiem służby

do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy, po dokonaniu oględzin miejsca wypadku oraz

po sporządzeniu, jeżeli zachodzi taka potrzeba, szkicu lub zdjęcia miejsca wypadku.

3.

Jeżeli wypadek był śmiertelny lub gdy w wyniku wypadku żołnierz doznał ciężkiego uszkodzenia

ciała albo gdy w wyniku tego samego zdarzenia co najmniej dwóch żołnierzy uległo wypadkowi,

zgodę, o której mowa w ust. 2, wyraża dowódca jednostki wojskowej, w uzgodnieniu z

właściwym prokuratorem do spraw wojskowych.

4.

Dokonywanie zmian w miejscu wypadku bez uzyskania zgody, o której mowa w ust. 2 lub

3, jest dopuszczalne, jeżeli zachodzi konieczność ratowania osób lub mienia albo zapobiegania

grożącemu niebezpieczeństwu.

1.

Komisja powypadkowa w celu ustalenia czasu, miejsca oraz okoliczności i przyczyny

wypadku

1)

dokonuje oględzin miejsca wypadku, stanu technicznego maszyn i urządzeń technicznych

oraz bada warunki pełnienia służby i inne okoliczności, które mogły mieć wpływ na

powstanie wypadku lub mają z nim związek;

2)

w razie potrzeby sporządza szkice lub wykonuje fotografie miejsca wypadku;

3)

przyjmuje wyjaśnienia od poszkodowanego żołnierza oraz świadków wypadku lub odbiera

od nich pisemne oświadczenia;

4)

zasięga opinii lekarza, a w razie potrzeby opinii innych specjalistów, w zakresie

niezbędnym do oceny rodzaju i skutków wypadku;

5)

zapoznaje się z dokumentacją medyczną przekazaną przez poszkodowanego żołnierza na

potrzeby prowadzonego postępowania powypadkowego;

6)

zapoznaje się z aktami postępowania karnego i innych postępowań oraz innymi dokumentami

dotyczącymi wypadku i jego następstw, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z odrębnych

przepisów;

7)

zbiera inne dowody dotyczące wypadku.

2.

W skład komisji powypadkowej, o której mowa w art. 524 ust. 1 ustawy, wchodzą co najmniej

3 osoby, w tym

1)

przewodniczący - zastępca dowódcy jednostki wojskowej; jeżeli w etacie jednostki nie

ma stanowiska zastępcy dowódcy, w skład komisji powypadkowej wchodzi jako przewodniczący

osoba wyznaczona przez dowódcę jednostki wojskowej;

2)

członkowie - pracownik służby do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy oraz, odpowiednio

do potrzeb, specjalista z zakresu dziedziny, w jakiej nastąpił wypadek, lub lekarz.

3.

W skład komisji powypadkowej nie mogą wchodzić osoby, które są zainteresowane wynikiem

działania komisji, zwłaszcza gdy może mieć on wpływ na ich odpowiedzialność, oraz

osoby będące świadkami wypadku.

4.

Jeżeli wypadkowi uległ dowódca jednostki wojskowej, komisję powypadkową powołuje jego

bezpośredni przełożony.

1.

Z oględzin miejsca wypadku, z wyjaśnień poszkodowanego żołnierza oraz z wyjaśnień

świadków wypadku sporządza się protokoły. Wzór protokołu

1)

oględzin miejsca wypadku - jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia;

2)

wyjaśnień poszkodowanego żołnierza - jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia;

3)

wyjaśnień świadka wypadku - jest określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

2.

Wzór oświadczenia

1)

poszkodowanego żołnierza - jest określony w załączniku nr 4 do rozporządzenia;

2)

świadka wypadku - jest określony w załączniku nr 5 do rozporządzenia.

1.

Jeżeli wypadek zdarzył się na terenie jednostki wojskowej stacjonującej w innym garnizonie,

przewodniczący komisji powypadkowej może zwrócić się do dowódcy tej jednostki o dokonanie

czynności określonych w § 5 ust. 1 pkt 1-3 i 7 oraz przekazanie zebranych materiałów.

2.

Dowódca jednostki wojskowej, na której terenie zdarzył się wypadek, w którym został

poszkodowany żołnierz niebędący jego podwładnym, dokonuje w szczególności następujących

czynności

1)

zapewnia udzielenie pomocy poszkodowanemu;

2)

zabezpiecza miejsce wypadku;

3)

zawiadamia niezwłocznie o wypadku dowódcę poszkodowanego żołnierza.

3.

Przepisy § 4 stosuje się odpowiednio.

1.

Komisja powypadkowa sporządza protokół powypadkowy, który zawiera

1)

skład komisji powypadkowej;

2)

stopień wojskowy, imię i nazwisko oraz numer PESEL żołnierza, który uległ wypadkowi;

3)

datę i miejsce wypadku;

4)

opis okoliczności wypadku;

5)

przyczyny wypadku;

6)

opis obrażeń ciała, jakich doznał żołnierz, a jeżeli poniósł on śmierć - stwierdzenie

faktu śmierci;

7)

wnioski i środki profilaktyczne;

8)

pouczenie o prawie zgłoszenia zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole;

9)

podpisy członków komisji.

2.

Dane dotyczące obrażeń ciała, jakich doznał żołnierz, wpisuje się do protokołu powypadkowego

na podstawie dokumentacji medycznej lub opinii lekarza.

3.

Jeżeli komisja powypadkowa ustali, że

1)

wyłączną przyczyną wypadku było umyślne lub rażąco niedbałe działanie albo zaniechanie

żołnierza naruszające obowiązujące przepisy lub rozkazy,

2)

do wypadku w znacznym stopniu przyczyniło się zachowanie żołnierza spowodowane jego

stanem nietrzeźwości albo zażyciem przez niego środków odurzających lub substancji

psychotropowych,

3)

obrażenia ciała lub śmierć żołnierza zostały spowodowane przez niego umyślnie

- informację o tym wraz z opisem wskazujących na to okoliczności i dowodów podaje

się w protokole powypadkowym.

4.

Jeżeli komisja powypadkowa ustali, że wyłączną przyczyną wypadku były okoliczności

wymienione w ust. 3 pkt 1, w protokole powypadkowym podaje się

1)

przepis lub rozkaz naruszony przez żołnierza;

2)

czy i w jaki sposób przełożeni żołnierza zapewnili mu warunki zgodne z właściwymi

przepisami lub rozkazami i czy sprawowali nadzór nad ich przestrzeganiem;

3)

informację, czy żołnierz miał umiejętności potrzebne do wykonywania czynności związanych

z wypadkiem, oraz informację o przeszkoleniu żołnierza w zakresie znajomości odpowiednich

przepisów lub rozkazów.

5.

Protokoły wyjaśnień lub oświadczenia poszkodowanego żołnierza i świadków wypadku,

a także inne dokumenty zebrane w toku postępowania powypadkowego, w szczególności

pisemną opinię lekarza lub innych specjalistów, protokół oględzin miejsca wypadku,

szkice lub fotografie oraz inne dokumenty wskazujące okoliczności i przyczyny wypadku,

dołącza się do protokołu powypadkowego.

6.

Jeżeli w związku z wypadkiem żołnierz poniósł szkodę wskutek utraty, całkowitego zniszczenia

lub uszkodzenia przedmiotów osobistego użytku lub przedmiotów służących do wykonywania

zawodu, komisja powypadkowa ustala i wpisuje do protokołu powypadkowego

1)

jakie to były przedmioty;

2)

stan tych przedmiotów przed wypadkiem (stopień zużycia) i ich przybliżoną wartość;

3)

czy przedmioty te żołnierz utracił, czy też uległy one całkowitemu zniszczeniu lub

tylko uszkodzeniu i w jakim stopniu.

7.

Protokół powypadkowy sporządza się w 3 jednobrzmiących egzemplarzach. Jeżeli wypadkowi

uległ żołnierz objęty ochroną ubezpieczeniową od następstw nieszczęśliwych wypadków

zaistniałych w czasie pełnienia służby poza granicami państwa, o którym mowa w przepisach

wydanych na podstawie art. 203 ust. 8 ustawy, protokół sporządza się w 4 egzemplarzach.

8.

Wzór protokołu powypadkowego jest określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia.

1.

W przypadku niezgodności stanowisk członków komisji powypadkowej co do okoliczności

lub przyczyn wypadku w protokole powypadkowym zamieszcza się stanowisko większości

członków komisji, przy czym przy równej liczbie głosów decyduje głos przewodniczącego.

2.

Członek komisji powypadkowej, który nie zgadza się ze stanowiskiem większości, może

dołączyć do protokołu powypadkowego zdanie odrębne wraz z uzasadnieniem swojego stanowiska.

W takim przypadku w protokole powypadkowym czyni się wzmiankę o zdaniu odrębnym.

1.

Po ustaleniu okoliczności i przyczyn wypadku komisja powypadkowa sporządza protokół

powypadkowy nie później niż w terminie 14 dni od dnia jej powołania.

2.

Jeżeli protokół powypadkowy został sporządzony w terminie późniejszym niż termin określony

w ust. 1, w treści protokołu podaje się przyczynę tego opóźnienia.

1.

Protokół powypadkowy przedstawia się niezwłocznie dowódcy jednostki wojskowej, który

1)

w terminie 5 dni od dnia przedstawienia protokołu ustosunkowuje się do ustaleń w nim

zawartych;

2)

może polecić dokonanie dodatkowych ustaleń, gdy uzna, że okoliczności i przyczyny

wypadku nie zostały dostatecznie wyjaśnione.

2.

Jeżeli w toku dodatkowych ustaleń wyjdą na jaw nowe okoliczności istotne dla sprawy,

sporządza się nowy protokół powypadkowy, który ponownie przedstawia się dowódcy jednostki

wojskowej. Poprzedni protokół powypadkowy włącza się do materiałów postępowania powypadkowego.

3.

Dowódca jednostki wojskowej podpisuje protokół powypadkowy, zamieszczając w nim swoje

stanowisko wobec ustaleń komisji powypadkowej.

1.

Egzemplarz protokołu powypadkowego podpisanego przez dowódcę jednostki wojskowej doręcza

się, za pisemnym potwierdzeniem odbioru, poszkodowanemu żołnierzowi, a jeżeli żołnierz

poniósł śmierć w wypadku - jego małżonkowi. Jeżeli żołnierz nie ma małżonka, protokół

doręcza się pełnoletniemu dziecku żołnierza lub opiekunowi dziecka małoletniego albo

rodzicom lub innemu członkowi rodziny, o którym mowa w art. 510 ustawy.

2.

Jeżeli w protokole powypadkowym są zawarte informacje stanowiące tajemnicę państwową,

doręcza się wyciąg z protokołu z pominięciem tych informacji, o czym czyni się wzmiankę

w doręczanym wyciągu.

3.

Żołnierz, który uległ wypadkowi, a w razie jego śmierci osoba, o której mowa w art.

510 ustawy, ma prawo wglądu do akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

1.

Żołnierzowi poszkodowanemu w wypadku, a w przypadku jego śmierci - osobie, o której

mowa w art. 510 ustawy, przysługuje prawo zgłoszenia pisemnych zastrzeżeń do ustaleń

zawartych w protokole powypadkowym w terminie 7 dni od dnia doręczenia protokołu.

2.

Zastrzeżenia wnosi się do Szefa Centralnego Wojskowego Centrum Rekrutacji, zwanego

dalej „Szefem CWCR”, za pośrednictwem dowódcy jednostki wojskowej, w której został

sporządzony protokół powypadkowy.

3.

W przypadku rozformowania jednostki wojskowej, w której żołnierz poszkodowany w wypadku

pełnił służbę poza granicami państwa, zastrzeżenia wnosi się za pośrednictwem dowódcy

jednostki, z której żołnierz został skierowany do pełnienia służby poza granicami

państwa.

1.

Niezwłocznie po upływie terminu, o którym mowa w § 13 ust. 1, dowódca jednostki wojskowej

przekazuje po jednym egzemplarzu protokołu powypadkowego

1)

Szefowi CWCR;

2)

ubezpieczającemu, o którym mowa w ust. 2, jeżeli wypadek dotyczy żołnierza objętego

ubezpieczeniem od następstw nieszczęśliwych wypadków zaistniałych w czasie pełnienia

służby poza granicami państwa;

3)

do kancelarii jednostki wojskowej.

2.

Przez ubezpieczającego należy rozumieć dowódcę (szefa, komendanta) jednostki organizacyjnej

podległej Ministrowi Obrony Narodowej oraz kierownika komórki organizacyjnej Ministerstwa

Obrony Narodowej odpowiedzialnego za zawarcie umowy ubezpieczenia od następstwa nieszczęśliwych

wypadków, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 203 ust. 8 ustawy.

3.

Dowódca jednostki wojskowej przekazuje Szefowi CWCR protokół powypadkowy, do którego

dołącza

1)

zastrzeżenia zgłoszone do protokołu powypadkowego wraz ze swoim stanowiskiem dotyczącym

tych zastrzeżeń;

2)

informację o miejscu zamieszkania poszkodowanego żołnierza, a w razie jego śmierci

- posiadane informacje o stanie rodzinnym żołnierza, ze wskazaniem imion, nazwisk,

dat urodzenia oraz miejsc zamieszkania osób, o których mowa w art. 510 ustawy;

3)

pisemną informację, o której mowa w § 3 ust. 2;

4)

inne materiały zebrane w toku postępowania powypadkowego;

5)

informację wskazującą właściwą dla danego żołnierza wojskową komisję lekarską.

4.

Dowódca jednostki wojskowej niezwłocznie na piśmie powiadamia Szefa CWCR o zwolnieniu

żołnierza ze służby wojskowej albo o jego przeniesieniu do innej jednostki wojskowej.

1.

W razie ujawnienia u żołnierza choroby wymienionej w wykazie ustalonym na podstawie

art. 512 ustawy dowódca jednostki wojskowej kieruje żołnierza, z urzędu lub na jego

wniosek, do wojskowej komisji lekarskiej w celu stwierdzenia, czy choroba ta powstała

w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej, oraz ustalenia

uszczerbku na zdrowiu. Dowódca jednostki wojskowej przekazuje jednocześnie komisji

posiadaną dokumentację medyczną i opis warunków, w jakich żołnierz pełnił służbę wojskową.

2.

Przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej przesyła orzeczenie w sprawie ustalenia

związku choroby ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej i stopnia

uszczerbku na zdrowiu żołnierza Szefowi CWCR, zainteresowanemu żołnierzowi oraz dowódcy

jednostki wojskowej, w której żołnierz ten pełni służbę.

1.

Szef CWCR wszczyna postępowanie w sprawie ustalenia prawa do odszkodowania z urzędu

lub na wniosek żołnierza, a w razie śmierci żołnierza - na wniosek członka jego rodziny,

o którym mowa w art. 510 ustawy.

2.

Szef CWCR wszczyna postępowanie z urzędu w razie otrzymania

1)

protokołu powypadkowego;

2)

orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej stwierdzającego uszczerbek na zdrowiu.

3.

Szef CWCR może wszcząć postępowanie z urzędu również przed otrzymaniem protokołu powypadkowego,

w razie powzięcia wiadomości o wypadku, którego okoliczności i przyczyny nie budzą

wątpliwości, jeżeli żołnierz poniósł śmierć w tym wypadku lub doznał ciężkiego uszkodzenia

ciała.

1.

Szef CWCR ustala, czy zdarzenie, któremu uległ żołnierz, jest wypadkiem, w rozumieniu

art. 508 ustawy, i czy nie zachodzą okoliczności określone w art. 513 ustawy.

2.

W przypadku śmierci żołnierza Szef CWCR ustala w szczególności, czy oprócz członków

rodziny wymienionych w informacji nadesłanej przez dowódcę jednostki wojskowej nie

ma innych osób uprawnionych do odszkodowania.

3.

W razie potrzeby Szef CWCR może przeprowadzić postępowanie uzupełniające. Przepisy

§ 5 ust. 1 i § 6 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

1.

W razie ustalenia, że wypadek, jakiemu uległ żołnierz, jest wypadkiem pozostającym

w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej oraz że nie zachodzą okoliczności,

o których mowa w art. 513 ustawy, Szef CWCR po zakończeniu leczenia, nie wcześniej

jednak niż po 6 miesiącach od dnia wypadku, z zastrzeżeniem ust. 2, kieruje żołnierza

bezpośrednio, a jeżeli pełni on nadal służbę - za pośrednictwem dowódcy jednostki

wojskowej, do wojskowej komisji lekarskiej w celu ustalenia, czy uszczerbek na zdrowiu

żołnierza jest skutkiem tego wypadku, oraz w celu ustalenia stopnia uszczerbku na

zdrowiu doznanego wskutek tego wypadku. W razie śmierci żołnierza wskutek wypadku

Szef CWCR zwraca się do wojskowej komisji lekarskiej o ustalenie, czy śmierć żołnierza

jest następstwem tego wypadku.

2.

W razie powzięcia wiadomości o zwolnieniu żołnierza ze służby wojskowej Szef CWCR

niezwłocznie kieruje żołnierza do wojskowej komisji lekarskiej w celu, o którym mowa

w ust. 1.

3.

Szef CWCR przesyła wojskowej komisji lekarskiej posiadaną dokumentację medyczną oraz

protokół powypadkowy.

1.

Jeżeli wniosek o przyznanie odszkodowania żołnierz złożył po zwolnieniu z czynnej

służby wojskowej, a Szef CWCR nie posiada protokołu powypadkowego, Szef ten niezwłocznie

zwraca się do dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz pełnił służbę, a w przypadku

rozformowania tej jednostki wojskowej - do jego bezpośredniego przełożonego, o nadesłanie

tego protokołu, a następnie niezwłocznie kieruje żołnierza do wojskowej komisji lekarskiej

w celu dokonania ustaleń, o których mowa w § 18 ust. 1. Przepis § 18 ust. 3 stosuje

się odpowiednio.

2.

W przypadku niesporządzenia protokołu powypadkowego w jednostce rozformowanej, w której

żołnierz pełnił służbę, protokół sporządza komisja powołana przez dowódcę jednostki

wojskowej będącej następcą prawnym tej jednostki. Przepisy § 5-13 i § 14 ust. 1-3

stosuje się odpowiednio.

Jeżeli wniosek o przyznanie odszkodowania w związku z doznaniem uszczerbku na zdrowiu

wskutek choroby żołnierz złożył po zwolnieniu z czynnej służby wojskowej, Szef CWCR

niezwłocznie kieruje go do wojskowej komisji lekarskiej w celu ustalenia, czy uszczerbek

na zdrowiu jest następstwem choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami

lub warunkami służby wojskowej, oraz w celu ustalenia stopnia tego uszczerbku.

Jeżeli żołnierz złożył wniosek o zwiększenie przyznanego mu odszkodowania wskutek

pogorszenia stanu zdrowia pozostającego w związku z wypadkiem lub chorobą, Szef CWCR

niezwłocznie kieruje żołnierza bezpośrednio, a jeżeli pełni on nadal służbę - za pośrednictwem

dowódcy jednostki wojskowej, do wojskowej komisji lekarskiej w celu ustalenia, czy

ustalony poprzednio uszczerbek na zdrowiu żołnierza uległ powiększeniu.

W przypadku złożenia wniosku o odszkodowanie przez członka rodziny zmarłego żołnierza

Szef CWCR niezwłocznie zwraca się do wojskowej komisji lekarskiej o ustalenie, czy

śmierć żołnierza jest następstwem wypadku pozostającego w związku z pełnieniem czynnej

służby wojskowej albo choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub

warunkami tej służby.

Jeżeli w sprawie wypadku, któremu uległ żołnierz, jest prowadzone postępowanie karne

lub inne postępowanie, a wynik tego postępowania może mieć wpływ na uprawnienia żołnierza

lub członków jego rodziny do odszkodowania, Szef CWCR może odroczyć wydanie decyzji

w tej sprawie do czasu zakończenia właściwego postępowania.

1.

Decyzję w sprawie prawa do odszkodowania Szef CWCR wydaje nie później niż w terminie

14 dni od dnia zebrania wszystkich niezbędnych dokumentów.

2.

Wzór decyzji, o której mowa w ust. 1, jest określony w załączniku nr 7 do rozporządzenia.

1.

Decyzję, o której mowa w § 24 ust. 1, doręcza się niezwłocznie poszkodowanemu żołnierzowi

za potwierdzeniem odbioru, a gdy decyzja dotyczy innych osób również tym osobom.

2.

Jeżeli żołnierz pełni czynną służbę wojskową, decyzję doręcza się również dowódcy

jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę.

3.

W razie wypadku żołnierza objętego ubezpieczeniem od następstw nieszczęśliwych wypadków

zaistniałych w czasie pełnienia służby poza granicami państwa, decyzję doręcza się

również ubezpieczającemu, o którym mowa w § 14 ust. 1 pkt 2.

Szef CWCR zawiadamia dowódcę jednostki wojskowej, w której poszkodowany żołnierz pełnił

służbę, czy wypadek, któremu uległ żołnierz, jest wypadkiem w rozumieniu art. 508

ustawy; jeżeli jest tym wypadkiem, ponadto zawiadamia, czy zachodzą okoliczności określone

w art. 513 ustawy.

1.

Wypłaty odszkodowania dokonuje się w formie bezgotówkowej lub gotówkowej, zgodnie

z dyspozycją uprawnionego, w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji o jego przyznaniu.

2.

Odszkodowanie przysługujące osobom małoletnim wypłaca się do rąk ich prawnego przedstawiciela.

W razie wstępnego ustalenia przez wojskową komisję lekarską stałego lub długotrwałego

uszczerbku na zdrowiu żołnierza dowódca jednostki wojskowej, na którego zaopatrzeniu

pozostaje Szef CWCR, może wypłacić zaliczkę na poczet odszkodowania.

1.

Postępowanie w sprawie odszkodowań, o których mowa w art. 520 pkt 1-3 ustawy, wszczyna

się na wniosek.

2.

Wniosek składa się za pośrednictwem Szefa CWCR.

3.

Szef CWCR niezwłocznie przekazuje wniosek do Ministra Obrony Narodowej wraz z opinią

co do zasadności i wysokości przyznania odszkodowania osobom, o których mowa w art.

520 pkt 1 ustawy, albo co do zasadności przyznania odszkodowania w przypadku osób,

o których mowa w art. 520 pkt 2 lub 3 ustawy.

4.

W przypadku gdy wniosek zostanie złożony bezpośrednio do Ministra Obrony Narodowej,

podlega on zaopiniowaniu przez Szefa CWCR.

5.

Złożenie wniosku do Ministra Obrony Narodowej nie wstrzymuje wydania decyzji, o której

mowa w § 24.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia

stosuje się przepisy niniejszego rozporządzenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.