Ustawa z dnia 26 maja 2022 r. o zmianie ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego

niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1801) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 i 6 w brzmieniu

„

5)

stażysta - lekarz i lekarz dentysta odbywający staż podyplomowy, o którym mowa w ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty

(Dz. U. z 2021 r. poz. 790, z późn. zm.;

6)

rezydent - lekarz i lekarz dentysta odbywający specjalizację w ramach rezydentury

na zasadach określonych w ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty.”

2)

w art. 3

a)

w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „Do dnia 1 lipca 2021 r.” zastępuje się wyrazami „Do dnia 1 lipca 2022 r.”,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Do wynagrodzeń zasadniczych stażystów i rezydentów nie stosuje się warunków określonych

w ust. 1.

1b.

Wynagrodzenia zasadnicze stażystów i rezydentów, o których mowa w ust. 1a, określa

minister właściwy do spraw zdrowia na podstawie art. 15i ust. 4 oraz art. 16j ust. 5 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza

i lekarza dentysty, zapewniając podwyższenie wynagrodzenia zasadniczego stażysty i rezydenta do poziomu

najniższego wynagrodzenia zasadniczego ustalonego w sposób określony w ust. 1.

”

,

c)

uchyla się ust. 3,

d)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Od dnia 2 lipca 2022 r. wynagrodzenie zasadnicze pracownika wykonującego zawód medyczny

oraz pracownika działalności podstawowej, innego niż pracownik wykonujący zawód medyczny,

nie może być niższe niż najniższe wynagrodzenie zasadnicze ustalone w sposób określony

w ust. 1 na dzień 1 lipca 2022 r.

”

;

3)

w art. 3a po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Do wynagrodzeń zasadniczych stażystów i rezydentów nie stosuje się warunków określonych

w ust. 1.

1b.

Wynagrodzenia zasadnicze stażystów i rezydentów, o których mowa w ust. 1a, określa

minister właściwy do spraw zdrowia na podstawie art. 15i ust. 4 oraz art. 16j ust. 5 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza

i lekarza dentysty, zapewniając podwyższenie wynagrodzenia zasadniczego stażysty i rezydenta do poziomu

najniższego wynagrodzenia zasadniczego ustalonego w sposób określony w ust. 1.

”

;

4)

w art. 4 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Kontrolę wykonywania przepisów art. 3, art. 3a i art. 5 przeprowadza

”

;

5)

art. 5 otrzymuje brzmienie

„

Art. 5.

W porozumieniu albo zarządzeniu określa się również zasady podwyższania wynagrodzenia

osoby zatrudnionej w ramach stosunku pracy w podmiocie leczniczym, niewykonującej

zawodu medycznego, tak aby wynagrodzenie to

1)

odpowiadało w szczególności rodzajowi wykonywanej pracy i kwalifikacjom wymaganym

przy jej wykonywaniu;

2)

uwzględniało ilość i jakość świadczonej pracy;

3)

uwzględniało wysokość wynagrodzenia odpowiadającą adekwatnemu średniemu wzrostowi

wynagrodzenia w danym podmiocie w ustalonym okresie.

”

;

6)

po art. 5 dodaje się art. 5a-5c w brzmieniu

„

Art. 5a.

Od dnia 1 lipca 2022 r. w umowie o pracę pracowników wykonujących zawód medyczny lub

pracowników działalności podstawowej, innych niż pracownicy wykonujący zawód medyczny,

wskazuje się, do której grupy zawodowej określonej w załączniku do ustawy jest zaliczone

zajmowane przez pracownika stanowisko pracy.

Art. 5b.

W podmiotach leczniczych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 7 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, utworzonych przez Ministra Obrony Narodowej na podstawie art. 83 tej ustawy, oraz

w art. 22b ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 195 oraz z 2022 r. poz. 655), przepisy art. 5 i art. 5a stosuje się wyłącznie do pracowników zatrudnionych w komórkach

wewnętrznych, które w ramach struktury organizacyjnej tych podmiotów udzielają świadczeń

zdrowotnych, oraz pracowników wykonujących zadania Wojskowej Inspekcji Sanitarnej.

Art. 5c.

W przypadku osoby niewykonującej zawodu medycznego zatrudnionej w ramach stosunku

pracy w podmiocie leczniczym, o którym mowa w art. 5b, adekwatny średni wzrost wynagrodzenia

w ustalonym okresie realizuje się na zasadach określonych dla pracowników resortu

obrony narodowej w ramach środków finansowych przeznaczonych na wzrost wynagrodzeń

tych pracowników w danym roku budżetowym, od dnia 1 stycznia danego roku kalendarzowego.

”

;

7)

uchyla się art. 6;

8)

załącznik do ustawy otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszej ustawy.

W ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty

(Dz. U. z 2021 r. poz. 790, z późn. zm. w art. 16j ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wysokość zasadniczego

wynagrodzenia miesięcznego, z podziałem na wynagrodzenie w poszczególnych dziedzinach

medycyny, w których jest odbywane szkolenie specjalizacyjne w ramach rezydentury,

kierując się koniecznością zapewnienia dostępności świadczeń specjalistycznych dla

pacjentów oraz biorąc pod uwagę wysokość najniższego wynagrodzenia zasadniczego określanego

przepisami ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego

niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych.

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1285, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 31h dodaje się art. 31ha w brzmieniu

„

Art. 31ha.

1.

Prezes Agencji po otrzymaniu zlecenia ministra właściwego do spraw zdrowia, o którym

mowa w art. 31n pkt 2c, dokonuje analizy dotyczącej zmiany sposobu lub poziomu finansowania

świadczeń opieki zdrowotnej w związku z nadzwyczajnym wzrostem kosztów udzielania

tych świadczeń oraz przygotowuje raport w sprawie zmiany sposobu lub poziomu finansowania

świadczeń opieki zdrowotnej i wydaje rekomendację.

2.

Raport w sprawie zmiany sposobu lub poziomu finansowania świadczeń opieki zdrowotnej

zawiera

1)

analizę danych kosztowych pozyskanych od świadczeniodawców;

2)

sposób uwzględnienia w systemie finansowania świadczeń opieki zdrowotnej zmiany kosztów

udzielania tych świadczeń, w szczególności związanych ze wzrostem najniższego wynagrodzenia

zasadniczego określonego przepisami ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego

niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1801 oraz z 2022 r. poz. 1352);

3)

analizę skutków finansowych dla systemu ochrony zdrowia, w tym dla podmiotów obowiązanych

do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych.

3.

Prezes Agencji, w terminie 21 dni od dnia otrzymania zlecenia, o którym mowa w art.

31n pkt 2c, przekazuje ministrowi właściwemu do spraw zdrowia rekomendację wraz z

raportem w sprawie zmiany sposobu lub poziomu finansowania świadczeń opieki zdrowotnej.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia po zapoznaniu się z raportem w sprawie zmiany sposobu

lub poziomu finansowania świadczeń opieki zdrowotnej oraz rekomendacją Prezesa Agencji

zatwierdza tę rekomendację oraz przekazuje ją Prezesowi Agencji w celu opublikowania,

w formie obwieszczenia, w Biuletynie Informacji Publicznej Agencji lub wnosi do niej

uwagi.

”

;

2)

w art. 31lc

a)

w ust. 2 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 i 5 w brzmieniu

„

4)

stanowisko pracy osoby zatrudnionej u świadczeniodawców, o których mowa w ust. 4,

na podstawie umowy o pracę lub świadczącej usługi na podstawie umowy cywilnoprawnej,

lub w ramach podwykonawstwa, w zakresie, w jakim dane te dotyczą osób biorących udział

w realizacji świadczeń udzielanych w ramach umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej;

5)

zanonimizowane dane o wysokości poszczególnych składowych wynagrodzenia i wymiarze

zatrudnienia osoby, o której mowa w pkt 4, oraz kosztów zatrudnienia ponoszonych przez

świadczeniodawcę, w zakresie, w jakim dane te dotyczą osób biorących udział w realizacji

świadczeń udzielanych w ramach umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a-4d w brzmieniu

„

4a.

Świadczeniodawca, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, udostępnia

Agencji nieodpłatnie, w terminie wskazanym przez Prezesa Agencji, nie krótszym niż

14 dni od dnia otrzymania wniosku o udostępnienie danych, dane dotyczące wszystkich

osób zatrudnionych u niego na podstawie umowy o pracę lub świadczących usługi na podstawie

umowy cywilnoprawnej, lub w ramach podwykonawstwa, obejmujące informacje o wymiarze

zatrudnienia i wysokości poszczególnych składowych wynagrodzenia, oraz kosztów zatrudnienia

ponoszonych przez świadczeniodawcę, a także dane dotyczące udzielania oraz finansowania

świadczeń opieki zdrowotnej.

4b.

Dane, o których mowa w ust. 4a, obejmują

1)

stanowisko pracy;

2)

zanonimizowane dane o wysokości poszczególnych składowych wynagrodzenia i wymiarze

zatrudnienia oraz kosztów zatrudnienia ponoszonych przez świadczeniodawcę, w zakresie,

w jakim dane te dotyczą osób biorących udział w realizacji świadczeń udzielanych w

ramach umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej;

3)

dane dotyczące udzielania oraz finansowania świadczeń opieki zdrowotnej.

4c.

Wytyczne dotyczące sposobu przekazywania danych, o których mowa w ust. 4a, określa

Prezes Agencji i publikuje je w Biuletynie Informacji Publicznej Agencji.

4d.

Dane, o których mowa w ust. 4a, są wykorzystywane przez Agencję w celu realizacji

zadań określonych w art. 31n pkt 1a i 2c.

”

;

3)

w art. 31n po pkt 2b dodaje się pkt 2c w brzmieniu

„

2c)

przygotowywanie raportu w sprawie zmiany sposobu lub poziomu finansowania świadczeń

opieki zdrowotnej oraz wydawanie, na zlecenie ministra właściwego do spraw zdrowia,

rekomendacji Prezesa Agencji w zakresie zmiany sposobu lub poziomu finansowania świadczeń

opieki zdrowotnej w związku z nadzwyczajnym wzrostem kosztów udzielania tych świadczeń,

w szczególności wzrostem najniższego wynagrodzenia zasadniczego określanego przepisami

ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego

niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych;

”

.

1.

Porozumienie, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, zawiera się w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, z mocą od dnia 1 lipca 2022 r.

2.

Jeżeli porozumienie nie zostanie zawarte w terminie określonym w ust. 1, sposób podwyższania

wynagrodzenia zasadniczego ustala, w terminie 7 dni od dnia upływu terminu, o którym

mowa w ust. 1, w drodze zarządzenia w sprawie podwyższenia wynagrodzenia, z mocą od

dnia 1 lipca 2022 r.

1)

kierownik podmiotu leczniczego;

2)

podmiot tworzący, o którym mowa w art. 4 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą - w przypadku podmiotów leczniczych działających w formie

jednostek budżetowych i jednostek wojskowych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 7 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. z 2022 r. poz. 633, 655, 974 i 1079).

3.

Strony umowy o pracę, o której mowa w art. 5a ustawy zmienianej w art. 1, dostosują

umowy o pracę pracowników wykonujących zawód medyczny lub pracowników działalności

podstawowej, innych niż pracownicy wykonujący zawód medyczny, zawarte przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy do wymogów określonych w tym przepisie, w terminie

6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

W porozumieniu albo zarządzeniu określa się również zasady podwyższania wynagrodzenia

osoby zatrudnionej w ramach stosunku pracy w podmiocie leczniczym, niewykonującej

zawodu medycznego, tak aby wynagrodzenie to

1)

odpowiadało w szczególności rodzajowi wykonywanej pracy i kwalifikacjom wymaganym

przy jej wykonywaniu;

2)

uwzględniało ilość i jakość świadczonej pracy;

3)

uwzględniało wysokość wynagrodzenia odpowiadającą adekwatnemu średniemu wzrostowi

wynagrodzenia w danym podmiocie w ustalonym okresie.

Prezes Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji w terminie 21 dni od dnia

wejścia w życie niniejszej ustawy wyda rekomendację, o której mowa w art. 31n pkt

2c ustawy zmienianej w art. 3, w związku ze wzrostem najniższego wynagrodzenia wprowadzanym

niniejszą ustawą.

Od dnia 1 lipca 2022 r. w umowie o pracę pracowników wykonujących zawód medyczny lub

pracowników działalności podstawowej, innych niż pracownicy wykonujący zawód medyczny,

wskazuje się, do której grupy zawodowej określonej w załączniku do ustawy jest zaliczone

zajmowane przez pracownika stanowisko pracy.

W podmiotach leczniczych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 7 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, utworzonych przez Ministra Obrony Narodowej na podstawie art. 83 tej ustawy, oraz

w art. 22b ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 195 oraz z 2022 r. poz. 655), przepisy art. 5 i art. 5a stosuje się wyłącznie do pracowników zatrudnionych w komórkach

wewnętrznych, które w ramach struktury organizacyjnej tych podmiotów udzielają świadczeń

zdrowotnych, oraz pracowników wykonujących zadania Wojskowej Inspekcji Sanitarnej.

W przypadku osoby niewykonującej zawodu medycznego zatrudnionej w ramach stosunku

pracy w podmiocie leczniczym, o którym mowa w art. 5b, adekwatny średni wzrost wynagrodzenia

w ustalonym okresie realizuje się na zasadach określonych dla pracowników resortu

obrony narodowej w ramach środków finansowych przeznaczonych na wzrost wynagrodzeń

tych pracowników w danym roku budżetowym, od dnia 1 stycznia danego roku kalendarzowego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

1.

Prezes Agencji po otrzymaniu zlecenia ministra właściwego do spraw zdrowia, o którym

mowa w art. 31n pkt 2c, dokonuje analizy dotyczącej zmiany sposobu lub poziomu finansowania

świadczeń opieki zdrowotnej w związku z nadzwyczajnym wzrostem kosztów udzielania

tych świadczeń oraz przygotowuje raport w sprawie zmiany sposobu lub poziomu finansowania

świadczeń opieki zdrowotnej i wydaje rekomendację.

2.

Raport w sprawie zmiany sposobu lub poziomu finansowania świadczeń opieki zdrowotnej

zawiera

1)

analizę danych kosztowych pozyskanych od świadczeniodawców;

2)

sposób uwzględnienia w systemie finansowania świadczeń opieki zdrowotnej zmiany kosztów

udzielania tych świadczeń, w szczególności związanych ze wzrostem najniższego wynagrodzenia

zasadniczego określonego przepisami ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego

niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1801 oraz z 2022 r. poz. 1352);

3)

analizę skutków finansowych dla systemu ochrony zdrowia, w tym dla podmiotów obowiązanych

do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych.

3.

Prezes Agencji, w terminie 21 dni od dnia otrzymania zlecenia, o którym mowa w art.

31n pkt 2c, przekazuje ministrowi właściwemu do spraw zdrowia rekomendację wraz z

raportem w sprawie zmiany sposobu lub poziomu finansowania świadczeń opieki zdrowotnej.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia po zapoznaniu się z raportem w sprawie zmiany sposobu

lub poziomu finansowania świadczeń opieki zdrowotnej oraz rekomendacją Prezesa Agencji

zatwierdza tę rekomendację oraz przekazuje ją Prezesowi Agencji w celu opublikowania,

w formie obwieszczenia, w Biuletynie Informacji Publicznej Agencji lub wnosi do niej

uwagi.