Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 26 maja 2022 r. w sprawie urlopów żołnierzy niebędących żołnierzami zawodowymi

Rozporządzenie określa

1)

sposób i tryb udzielania urlopów żołnierzom niebędącym żołnierzami zawodowymi;

2)

sposób i tryb odwoływania żołnierza niebędącego żołnierzem zawodowym z urlopu lub

przedłużania mu tego urlopu;

3)

wymiar urlopu okolicznościowego.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

żołnierz - żołnierza pełniącego czynną służbę wojskową, o której mowa w art. 130 ust. 1 pkt 1-3 i 5 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, zwanej dalej „ustawą”;

2)

żołnierz ZSW - żołnierza odbywającego zasadniczą służbę wojskową;

3)

żołnierz OT - żołnierza pełniącego terytorialną służbę wojskową;

4)

żołnierz MOB - żołnierza pełniącego służbę wojskową w razie ogłoszenia mobilizacji

i w czasie wojny.

1.

Urlopu wypoczynkowego udziela się na pisemny wniosek żołnierza lub z urzędu.

2.

Udzielając urlopu na wniosek żołnierza, dowódca jednostki wojskowej uwzględnia zadania

służbowe zaplanowane do realizacji przez pododdział, w którym żołnierz pełni służbę.

3.

W celu usprawnienia procesu udzielania urlopów dowódca pododdziału opracowuje plan

urlopów, uwzględniając w miarę możliwości wnioski żołnierzy. Plan urlopów podaje się

do wiadomości żołnierzy.

4.

Żołnierzowi, który w czasie przebywania na urlopie wypoczynkowym nie mógł korzystać

z tego urlopu z powodu przebywania na zwolnieniu lekarskim, dowódca jednostki wojskowej

przedłuża urlop wypoczynkowy na okres bezpośrednio przypadający po zakończeniu choroby

na czas równy liczbie dni, w czasie których żołnierz pozostawał na zwolnieniu lekarskim.

5.

Dowódca jednostki wojskowej może - na wniosek żołnierza - przedłużyć urlop wypoczynkowy

żołnierza o czas niezbędny na przejazd do miejsca pobytu na urlopie i z powrotem.

1.

Urlopu dodatkowego, o którym mowa w art. 331 ust. 1 pkt 2 ustawy, udziela dowódca

jednostki wojskowej z urzędu.

2.

Urlopu, o którym mowa w ust. 1, udziela się w jednym terminie dla całego stanu osobowego

poddziału, jeżeli nie koliduje to z zaplanowanymi zadaniami realizowanymi przez ten

pododdział, w szczególności gdy nie prowadzi się działań o charakterze bojowym.

Podstawą udzielenia żołnierzowi ZSW oraz żołnierzowi MOB urlopu zdrowotnego jest orzeczenie

wojskowej komisji lekarskiej w tej sprawie.

1.

Urlopu okolicznościowego udziela się żołnierzowi na jego udokumentowany wniosek

1)

w wymiarze od 3 do 5 dni roboczych - w przypadku

a)

zgonu i pogrzebu lub ciężkiej choroby najbliższego członka rodziny, za którego uważa

się małżonka, dziecko, ojca, matkę, byłego opiekuna prawnego, siostrę, brata, babkę

lub dziadka żołnierza, a także dziecko, ojca, matkę lub byłego opiekuna prawnego małżonka

żołnierza,

b)

zawarcia związku małżeńskiego przez żołnierza,

c)

urodzenia się dziecka żołnierza,

d)

potrzeby odwiedzenia małżonka lub dziecka żołnierza,

e)

potrzeby załatwienia spraw rodzinnych i osobistych;

2)

w wymiarze do 14 dni roboczych - w przypadku konieczności usunięcia skutków wystąpienia

stanu klęski żywiołowej, która dotknęła jego rodzinę, lub w związku z pracami sezonowymi

w prowadzonym osobiście lub wraz ze współmałżonkiem gospodarstwie rolnym.

2.

Żołnierzom MOB można udzielić urlopu okolicznościowego również w przypadku czasowego

niewykonywania przez nich zadań bojowych - w wymiarze od 7 do 14 dni roboczych.

Urlopu, o którym mowa w art. 331 ust. 5 ustawy, udziela się na czas trwania kampanii

wyborczej po przedstawieniu przez żołnierza ZSW oraz żołnierza OT kopii protokołu

rejestracji kandydata lub kopii protokołu rejestracji listy, na której umieszczony

jest kandydat, wydanego przez właściwą komisję wyborczą.

1.

Urlopu nagrodowego udziela się w terminie i w wymiarze określonych przez przełożonego

żołnierza, ogłoszonych w rozkazie dziennym dowódcy jednostki wojskowej.

2.

Urlopu nagrodowego można udzielić żołnierzowi łącznie z innym urlopem.

Podstawę do udzielenia żołnierzowi ZSW urlopu z tytułu honorowego krwiodawstwa stanowi

zaświadczenie jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi. Przepis § 8 ust. 2

stosuje się.

1.

Udzielenie żołnierzowi urlopu, o którym mowa w art. 331 ust. 1 pkt 1-4 i 6 ustawy,

ogłasza się w rozkazie dziennym dowódcy jednostki wojskowej.

2.

W rozkazie, o którym mowa w ust. 1, podaje się rodzaj urlopu, jego wymiar, termin

rozpoczęcia i zakończenia oraz miejsce przebywania żołnierza na urlopie, a także sposób

powiadamiania żołnierza w razie potrzeby odwołania go z urlopu.

3.

Odwołanie żołnierza z urlopu stwierdza się w rozkazie dziennym dowódcy jednostki wojskowej.

Odwołanie powinno być uzasadnione i mieć wyjątkowy charakter.

4.

Odwołanie żołnierza z urlopu następuje w formie pisemnego zawiadomienia lub w formie

powiadomienia, którego dokonuje osobiście żołnierz (pracownik) jednostki wojskowej

uprawniony przez dowódcę (komendanta) garnizonu (dowódcę jednostki wojskowej) właściwego

dla miejsca przebywania żołnierza w czasie urlopu, telefonicznie lub w każdy inny

możliwy i dostępny sposób.

5.

Żołnierz odwołany z urlopu niezwłocznie stawia się w miejscu pełnienia służby.

6.

Żołnierzowi odwołanemu z urlopu przysługuje ponownie ten urlop w pełnym wymiarze,

jeżeli żołnierz przebywał na nim nie dłużej niż 3 dni kalendarzowe. W pozostałych

przypadkach żołnierzowi przysługuje urlop w wymiarze niewykorzystanym.

7.

Żołnierzowi odwołanemu z urlopu udziela się ponownie tego urlopu po ustaniu przyczyny,

z powodu której został on z niego odwołany.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.