Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 marca 2022 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie klasyfikacji śródlądowych dróg wodnych

Przepisy rozporządzenia określają

1)

szczegółowy sposób klasyfikacji śródlądowych dróg wodnych;

2)

podział śródlądowych dróg wodnych na klasy;

3)

śródlądowe drogi wodne o znaczeniu regionalnym i międzynarodowym;

4)

warunki eksploatacyjne i projektowe dla poszczególnych klas śródlądowych dróg wodnych.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Śródlądowe drogi wodne klasyfikuje się według wielkości statków lub zestawów pchanych,

jakie mogą być dopuszczone do żeglugi na określonej drodze wodnej, przyjmując jako

kryterium określenia klasy drogi wodnej

1)

największą długość i największą szerokość statku lub zestawu pchanego,

2)

minimalny prześwit pod mostami, rurociągami i innymi urządzeniami krzyżującymi się

z drogą wodną

- zwane dalej „parametrami klasyfikacyjnymi”.

2.

Najniższą klasą drogi wodnej jest klasa Ia, a najwyższą klasą jest klasa Vb.

3.

Śródlądowe drogi wodne klasy Ia, Ib, II i III są drogami wodnymi o znaczeniu regionalnym,

a śródlądowe drogi wodne klasy IV, Va i Vb - drogami wodnymi o znaczeniu międzynarodowym.

4.

Szczegółowy sposób klasyfikacji śródlądowych dróg wodnych, na podstawie parametrów

klasyfikacyjnych, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

Podział śródlądowych dróg wodnych na klasy określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

1.

Dla śródlądowych dróg wodnych lub ich odcinków, które nie odpowiadają w pełni ustalonej

klasie, ustala się ograniczenia parametrów klasyfikacyjnych, określając faktyczne

ich wartości. Ograniczenie parametrów klasyfikacyjnych może dotyczyć największej długości

i szerokości oraz zanurzenia statku albo zestawu pchanego lub minimalnego prześwitu

pod mostami, rurociągami i innymi urządzeniami krzyżującymi się z drogą wodną.

2.

Dla dróg wodnych lub ich odcinków, na których występuje zmienny poziom zwierciadła

wody, określa się faktyczną wartość zanurzenia statku lub zestawu pchanego, odniesioną

do ustalonej wartości parametru klasyfikacyjnego, która nie powinna być mniejsza od

wartości zanurzenia występującego w okresie 240 dni lub więcej, w roku przeciętnym

z wielolecia.

3.

Wysokość minimalnego prześwitu pod mostami, rurociągami i innymi urządzeniami krzyżującymi

się z drogą wodną ustala się ponad poziom najwyższej wody żeglownej, z uwzględnieniem

bezpiecznej odległości, nie mniejszej niż 30 cm, między najwyższym punktem konstrukcji

statku lub jego ładunku a dolną krawędzią konstrukcji mostu, rurociągu lub innego

urządzenia krzyżującego się z drogą wodną. Ograniczenie tej wysokości odnosi się do

najniższego mostu, rurociągu lub innego urządzenia nad śródlądową drogą wodną lub

jej odcinkiem.

4.

Ograniczenia, o których mowa w ust. 1, określa w przepisach prawa miejscowego dyrektor

urzędu żeglugi śródlądowej, właściwy dla odcinka drogi wodnej, w porozumieniu z administracją

tej drogi wodnej.

5.

Ograniczenia parametrów klasyfikacyjnych śródlądowej drogi wodnej lub jej odcinka

uwzględnia się na mapach śródlądowych dróg wodnych, uzupełniając oznaczenie klasy

drogi wodnej (symbol graficzny na mapie) faktycznymi wartościami minimalnego prześwitu

(h) i zanurzenia (d), przedstawionymi w postaci ułamkowej d, za którymi następują faktyczne wartości długości statku lub zestawu pchanego (L)

i ich szerokości (B).

1.

Warunki eksploatacyjne dla śródlądowych dróg wodnych poszczególnych klas określa się

minimalnymi wymiarami szlaku żeglownego i śluz oraz wysokością prześwitu pod mostami,

rurociągami i innymi urządzeniami krzyżującymi się z drogą wodną, zwanymi dalej „parametrami

eksploatacyjnymi”.

2.

Parametry eksploatacyjne śródlądowych dróg wodnych określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

3.

Czasowe zmiany w parametrach eksploatacyjnych są podawane w komunikatach o aktualnych

warunkach żeglugowych, ogłaszanych przez administrację drogi wodnej.

1.

Na śródlądowych drogach wodnych klasy IV i Va, dla których parametr maksymalnej długości

zestawów pchanych jest odpowiednio mniejszy niż dla drogi wodnej klasy III, mogą być

dopuszczone do żeglugi zestawy pchane o długości przewidzianej dla drogi wodnej klasy

III, o ile warunki eksploatacyjne na drogach wodnych tych klas pozwalają na bezpieczną

żeglugę takich zestawów pchanych.

2.

Odcinki śródlądowych dróg wodnych o znaczeniu regionalnym mogą być użytkowane przez

statki o długościach i szerokościach większych od parametrów klasyfikacyjnych, przewidzianych

dla tych klas, jeżeli warunki eksploatacyjne na to pozwalają.

3.

Maksymalne długości zestawów pchanych, o których mowa w ust. 1, oraz maksymalne długości

i szerokości statków, o których mowa w ust. 2, określa w przepisach prawa miejscowego

dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej, właściwy dla tych odcinków dróg wodnych.

1.

Przy rozbudowie śródlądowych dróg wodnych o znaczeniu regionalnym klasy Ia, Ib i II

- jako warunki projektowe przyjmuje się wielkości odpowiadające co najmniej maksymalnym

wartościom parametrów klasyfikacyjnych i warunków eksploatacyjnych, przewidzianych

dla klasy bezpośrednio wyższej.

2.

Przy rozbudowie lub modernizacji śródlądowych dróg wodnych o znaczeniu regionalnym

klasy III i o znaczeniu międzynarodowym klasy IV - jako warunki projektowe przyjmuje

się wielkości odpowiadające co najmniej maksymalnym wartościom parametrów klasyfikacyjnych

i warunków eksploatacyjnych, przewidzianych dla klasy Va.

3.

Przy modernizacji śródlądowych dróg wodnych o znaczeniu międzynarodowym, innych klas

niż określone w ust. 2, przyjmuje się, jako warunki projektowe, wielkości nie niższe

niż odpowiadające maksymalnym wartościom parametrów klasyfikacyjnych i warunków eksploatacyjnych,

przewidzianych dla klasy Vb, umożliwiające żeglugę statków o zanurzeniu nie mniejszym

niż 2,80 m.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się przy projektowaniu nowych dróg wodnych o znaczeniu międzynarodowym.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia