Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 22 grudnia 2021 r. w sprawie postępowania w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego oraz ich rodzin

Przepisy rozporządzenia określają

1)

tryb postępowania i właściwość organu w sprawach zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy

Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego, zwanych dalej „funkcjonariuszami”,

oraz uprawnionych członków ich rodzin, w tym

a)

elementy wniosku o ustalenie prawa do zaopatrzenia,

b)

dowody niezbędne do ustalenia prawa do świadczenia,

c)

sposób i terminy wypłaty świadczeń;

2)

podmiot uprawniony do wypłaty zasiłku pogrzebowego i tryb jego refundacji;

3)

wzór i tryb wydawania legitymacji emeryta-rencisty policyjnego, uwzględniając organ

uprawniony do wydawania, wymiany i dokonywania wpisów, w tym wpisu o niezdolności

do samodzielnej egzystencji, oraz przypadki wymiany legitymacji.

Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w Warszawie, zwany dalej „wojskowym organem

emerytalnym”, jest organem właściwym do ustalania prawa do zaopatrzenia emerytalnego,

wysokości świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia, zwanych dalej „świadczeniami”,

oraz ich wypłaty, jak również wypłaty zaopatrzenia emerytalnego przyznanego w drodze

wyjątku przez Ministra Obrony Narodowej.

1.

Wojskowy organ emerytalny wszczyna postępowanie w sprawie ustalenia prawa do zaopatrzenia

emerytalnego lub wysokości świadczeń z tego tytułu na wniosek zainteresowanego lub

jego pełnomocnika.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się na piśmie lub ustnie do protokołu sporządzonego

w siedzibie wojskowego organu emerytalnego, z wyjątkiem wniosku o wznowienie postępowania,

który składa się wyłącznie na piśmie.

1.

Jeżeli przedstawiciel ustawowy lub opiekun prawny nie zgłaszają wniosku, o którym

mowa w § 3 ust. 1, wniosek ten może zgłosić w imieniu zainteresowanego osoba, która

sprawuje nad nim faktyczną opiekę. W takich przypadkach wojskowy organ emerytalny

sporządza adnotację w aktach sprawy.

2.

Wojskowy organ emerytalny może uznać za skuteczne czynności, które są podejmowane

na rzecz zainteresowanego przez osobę sprawującą nad nim faktyczną opiekę, jeżeli

nie wymagają osobistego działania zainteresowanego.

1.

Wniosek o ustalenie prawa do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokości świadczenia z

tego tytułu, zwany dalej „wnioskiem”, zawiera następujące dane zainteresowanego

1)

imię i nazwisko;

2)

datę urodzenia;

3)

numer PESEL, a jeżeli nie nadano tego numeru - serię i numer dowodu osobistego lub

paszportu;

4)

numer NIP, jeżeli jest to jego numer identyfikacyjny;

5)

adres miejsca zamieszkania i adres do korespondencji, jeżeli jest inny niż adres miejsca

zamieszkania;

6)

wskazanie rodzaju świadczenia, o jakie ubiega się zainteresowany;

7)

wskazanie sposobu wypłaty świadczenia wraz z podaniem danych niezbędnych do jego wypłaty;

8)

podpis zainteresowanego, jego pełnomocnika, osoby sprawującej faktyczną opiekę, o

której mowa w § 4, albo osoby upoważnionej przez zainteresowanego, o której mowa w

§ 20.

2.

Do wniosku załącza się dokumenty niezbędne do ustalenia prawa do zaopatrzenia emerytalnego

lub wysokości świadczenia z tego tytułu.

3.

W przypadku doręczania wniosku za pośrednictwem przedsiębiorcy prowadzącego działalność

w zakresie doręczania przesyłek do wniosku załącza się wypis z dowodu osobistego lub

kserokopię tego dokumentu, poświadczone przez organ administracji rządowej, organ

samorządu terytorialnego, notariusza albo konsula Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Wniosek, o którym mowa w § 5 ust. 1, oraz wniosek o wznowienie postępowania lub wniosek

o wznowienie wypłaty świadczenia składa się do organu emerytalnego.

2.

Wniosek o emeryturę, rentę inwalidzką lub rentę rodzinną może być złożony również

w jednostce organizacyjnej właściwej do spraw kadr organu Służby Kontrwywiadu Wojskowego

lub Służby Wywiadu Wojskowego, właściwego ze względu na ostatnie miejsce pełnienia

służby lub miejsce zamieszkania zainteresowanego. Organ ten przekazuje wniosek wraz

z załączonymi dokumentami wojskowemu organowi emerytalnemu nie później, niż w terminie

7 dni od dnia jego złożenia.

1.

Za datę złożenia wniosku, o którym mowa w § 5 ust. 1, wniosku o wznowienie postępowania

lub wniosku o wznowienie wypłaty świadczenia, o których mowa w § 6, uważa się datę

jego wpływu do wojskowego organu emerytalnego, datę ustnego złożenia wniosku do protokołu

sporządzonego w siedzibie wojskowego organu emerytalnego lub datę złożenia wniosku

w jednostce organizacyjnej właściwej do spraw kadr organu Służby Kontrwywiadu Wojskowego

lub Służby Wywiadu Wojskowego.

2.

Wniosek, o którym mowa w § 5 ust. 1, wniosek o wznowienie postępowania lub wniosek

o wznowienie wypłaty świadczenia, o których mowa w § 6, złożony do niewłaściwego organu

emerytalnego organ ten niezwłocznie przesyła do wojskowego organu emerytalnego.

1.

Zainteresowany, który ubiega się o emeryturę lub rentę inwalidzką, załącza do wniosku

dokumenty stwierdzające

1)

datę i podstawę prawną zwolnienia ze służby;

2)

okresy służby;

3)

istnienie inwalidztwa;

4)

wysokość uposażenia dla celów emerytalnych;

5)

okresy składkowe i nieskładkowe - w przypadku funkcjonariusza ubiegającego się o emeryturę,

pozostającego w służbie przed dniem 2 stycznia 1999 r.

2.

Zainteresowany, o którym mowa w ust. 1, składa oświadczenie pisemne, czy

1)

pobiera uposażenie po zwolnieniu ze służby lub świadczenie pieniężne o takim samym

charakterze;

2)

pobiera świadczenie pieniężne z ubezpieczenia emerytalnego lub rentowego lub innego

zaopatrzenia emerytalnego albo świadczenie pieniężne finansowane z Funduszu Pracy,

albo uposażenie w stanie spoczynku lub uposażenie rodzinne, które są przewidziane

w odrębnych przepisach;

3)

jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego - w przypadku funkcjonariusza ubiegającego

się o emeryturę, pozostającego w służbie przed dniem 2 stycznia 1999 r.;

4)

osiąga przychód z tytułu działalności, która podlega obowiązkowi ubezpieczenia społecznego.

1.

Zainteresowany, który ubiega się o rentę rodzinną załącza do wniosku dokumenty stwierdzające

1)

dane osoby, po której ma być ustalone prawo do renty rodzinnej, w tym

a)

imię, nazwisko oraz datę urodzenia,

b)

datę i podstawę prawną zwolnienia ze służby,

c)

okresy służby,

d)

okresy składkowe i nieskładkowe - w przypadku ubiegającego się o rentę rodzinną po

funkcjonariuszu pozostającym w służbie przed dniem 2 stycznia 1999 r.,

e)

wysokość uposażenia,

f)

datę zgonu;

2)

datę zawarcia związku małżeńskiego - w przypadku ubiegania się o rentę rodzinną po

małżonku;

3)

datę urodzenia zainteresowanego;

4)

niezdolność zainteresowanego do pracy - jeżeli ustalenie prawa do renty rodzinnej

jest uzależnione od tej niezdolności;

5)

posiadanie prawa do świadczeń alimentacyjnych, ustalonego wyrokiem sądu lub ugodą

sądową - w przypadku ubiegania się o rentę rodzinną

a)

przez małżonka rozwiedzionego,

b)

po małżonku, jeżeli w chwili śmierci małżonka nie istniała pomiędzy małżonkami wspólność

małżeńska;

6)

związek śmierci funkcjonariusza ze służbą - w przypadku gdy śmierć była następstwem

czynu karalnego;

7)

informację o uczestnictwie w zorganizowanym szkoleniu, którego celem jest uzyskanie

kwalifikacji do wykonywania pracy zarobkowej - jeżeli prawo do renty rodzinnej po

małżonku jest uzależnione od uczestnictwa w takim szkoleniu.

2.

Zainteresowany, który ubiega się o rentę rodzinną, składa ponadto oświadczenie pisemne,

czy

1)

istniała wspólność małżeńska - w przypadku ubiegania się o rentę rodzinną po małżonku;

2)

osiąga przychód z tytułu służby lub działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia

społecznego;

3)

pobiera świadczenie pieniężne z ubezpieczenia emerytalnego lub rentowego lub innego

zaopatrzenia emerytalnego albo świadczenie pieniężne finansowane z Funduszu Pracy,

albo uposażenie w stanie spoczynku lub uposażenie rodzinne, które jest przewidziane

w odrębnych przepisach.

3.

Jeżeli wniosek dotyczy renty rodzinnej po emerycie lub renciście, to organ emerytalny

ustala okoliczności na podstawie dowodów, które znajdują się w aktach emerytalno-rentowych

zmarłego.

1.

Dzieci własne, dzieci drugiego małżonka oraz dzieci przysposobione, które ukończyły

16 lat i które ubiegają się o rentę rodzinną, poza dokumentami i oświadczeniami wymienionymi

w § 9 ust. 1 pkt 1, 3 i 4 oraz ust. 2 pkt 2 i 3 przedstawiają dokumenty potwierdzające

fakt pobierania nauki w szkole.

2.

Wnuki, rodzeństwo i inne dzieci przyjęte na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem

pełnoletności, z wyłączeniem dzieci przyjętych na wychowanie i utrzymanie w ramach

rodziny zastępczej lub rodzinnego domu dziecka, które ubiegają się o rentę rodzinną,

poza dokumentami i oświadczeniami wymienionymi w § 9 ust. 1 pkt 1, 3 i 4 oraz ust.

2 pkt 2 i 3

1)

przedstawiają postanowienie sądu - w przypadku gdy zmarły funkcjonariusz, emeryt lub

rencista albo jego małżonek był ich opiekunem ustanowionym przez sąd;

2)

oświadczają, czy

a)

zostały przyjęte na wychowanie i utrzymanie co najmniej na rok przed zaginięciem funkcjonariusza

albo przed śmiercią funkcjonariusza, emeryta lub rencisty, chyba że śmierć była następstwem

wypadku,

b)

posiadają prawo do renty rodzinnej po zmarłych rodzicach, a gdy rodzice żyją - czy

nie mogą zapewnić im utrzymania.

3.

Przepis § 9 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Rodzice ubiegający się o rentę rodzinną, poza złożeniem dokumentów i oświadczeń wymienionych

w § 9 ust. 1 pkt 1, 3 i 4 oraz ust. 2 pkt 2 i 3 oświadczają, czy funkcjonariusz, emeryt

lub rencista bezpośrednio przed śmiercią przyczyniał się do ich utrzymania.

1.

Zainteresowany, który ubiega się o zasiłek pogrzebowy z tytułu śmierci emeryta, rencisty

lub członka rodziny przedstawia dokumenty potwierdzające

1)

datę zgonu;

2)

fakt pokrycia kosztów pogrzebu.

2.

Zainteresowany, o którym mowa w ust. 1, oświadcza

1)

czy zasiłku pogrzebowego po zmarłym nie pobrał w innym organie uprawnionym na podstawie

odrębnych przepisów do wypłaty tego zasiłku;

2)

w jakiej części pokrył koszty pogrzebu.

1.

Dowodem potwierdzającym imię i nazwisko, datę urodzenia oraz numer PESEL jest pełny

odpis aktu urodzenia, skrócony odpis aktu urodzenia, dowód osobisty albo paszport.

2.

Skrócony odpis odpowiedniego aktu stanu cywilnego jest dowodem potwierdzającym datę

zgonu, datę zawarcia związku małżeńskiego oraz stopień pokrewieństwa, a orzeczenie

sądu lub jego odpis są dowodami potwierdzającymi rozwód, unieważnienie małżeństwa

lub separację. Dowodem potwierdzającym fakt przysposobienia jest orzeczenie sądu opiekuńczego

lub jego odpis.

3.

Rachunki dokumentujące pokrycie kosztów związanych z pogrzebem są dowodem potwierdzającym

fakt pokrycia kosztów pogrzebu.

1.

Dowodem potwierdzającym

1)

datę i podstawę zwolnienia ze służby albo wygaśnięcia stosunku służbowego oraz okres

służby jest zaświadczenie o przebiegu służby, sporządzone na podstawie akt osobowych

funkcjonariusza, wystawione przez właściwe organy Służby Kontrwywiadu Wojskowego i

Służby Wywiadu Wojskowego;

2)

okresy służby zaliczane w wyższym wymiarze jest zaświadczenie sporządzone na podstawie

akt osobowych funkcjonariusza, wystawione przez właściwe organy Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony

Państwa, Krajowej Administracji Skarbowej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży

Pożarnej lub Biura Ochrony Rządu;

3)

okresy służby pełnionej w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury

jest zaświadczenie o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie

emerytury, sporządzone na podstawie akt osobowych funkcjonariusza lub innych dokumentów

potwierdzających pełnienie służby w tych warunkach, wystawione przez właściwe organy

Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Policji, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,

Służby Ochrony Państwa, Krajowej Administracji Skarbowej, Straży Marszałkowskiej,

Państwowej Straży Pożarnej lub Biura Ochrony Rządu;

4)

wysokość uposażenia, stanowiącego podstawę wymiaru emerytury lub renty inwalidzkiej,

o którym mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży

Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej,

Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, zwanej dalej „ustawą”, jest zaświadczenie o uposażeniu i nagrodzie rocznej dla celów

emerytalnych lub rentowych, wystawione przez organy Służby Kontrwywiadu Wojskowego

lub Służby Wywiadu Wojskowego właściwe ze względu na ostatnie miejsce pełnienia służby

przez funkcjonariusza;

5)

wysokość uposażenia, stanowiącego podstawę wymiaru emerytury, o którym mowa w art.

18f ustawy, jest zaświadczenie o uposażeniu i nagrodzie rocznej dla celów emerytalnych

z kolejnych 10 lat kalendarzowych wystawione przez organy Służby Kontrwywiadu Wojskowego

lub Służby Wywiadu Wojskowego właściwe ze względu na ostatnie miejsce pełnienia służby

przez funkcjonariusza;

6)

inwalidztwo jest orzeczenie właściwej wojskowej komisji lekarskiej, zwanej dalej „komisją

lekarską”, o niezdolności funkcjonariusza do służby i zaliczeniu do jednej z grup

inwalidztwa;

7)

niezdolność do pracy jest orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

albo komisji lekarskiej o stopniu niezdolności do pracy;

8)

związek śmierci funkcjonariusza ze służbą, w przypadku gdy śmierć była następstwem

czynu karalnego, jest

a)

orzeczenie komisji lekarskiej o związku śmierci funkcjonariusza ze służbą,

b)

protokół powypadkowy sporządzony przez właściwe organy Służby Kontrwywiadu Wojskowego

lub Służby Wywiadu Wojskowego,

c)

prawomocne orzeczenie sądu lub postanowienie prokuratora o umorzeniu albo odmowie

wszczęcia postępowania karnego, z wyjątkiem umorzenia albo odmowy wszczęcia postępowania

na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. z 2021 r. poz. 534, 1023 i 2447);

9)

fakt zaginięcia funkcjonariusza jest decyzja Ministra Obrony Narodowej.

2.

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 5, wydaje się z urzędu, a zaświadczenie,

o którym mowa w ust. 1 pkt 3 i ust. 4, na żądanie funkcjonariusza.

3.

W zaświadczeniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, aby organ emerytalny mógł ustalić podstawę

wymiaru emerytury, wykazuje się w szczególności sumę kwot uposażeń należnych w poszczególnych

latach kalendarzowych z wybranych przez funkcjonariusza kolejnych 10 lat kalendarzowych,

a jeżeli funkcjonariusz nie wskaże tych lat, to wykazuje się w szczególności sumę

kwot uposażeń należnych w poszczególnych latach kalendarzowych, z kolejnych 10 lat

kalendarzowych, poprzedzających rok zwolnienia ze służby.

4.

Jeżeli organ Służby Kontrwywiadu Wojskowego lub Służby Wywiadu Wojskowego, właściwy

ze względu na ostatnie miejsce pełnienia służby przez funkcjonariusza, nie posiada

informacji o uposażeniu należnym temu funkcjonariuszowi w poszczególnych latach kalendarzowych,

o których mowa w ust. 3, to zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, za te okresy

wystawiają organ Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego

Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Służby Celno-Skarbowej,

Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej lub Krajowej Administracji Skarbowej,

w której funkcjonariusz pełnił służbę w tym okresie, lub dowódca jednostki wojskowej,

na której zaopatrzeniu finansowym pozostawał żołnierz w tym okresie.

1.

Okresy służby zaliczane do wysługi emerytalnej ustala się na podstawie zaświadczeń

o przebiegu służby funkcjonariusza.

2.

Okresy służby wojskowej w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz w armiach

sojuszniczych zalicza się do wysługi emerytalnej na podstawie odpisu przebiegu służby

wojskowej, która wynika z akt personalnych żołnierza lub innych dokumentów przedstawionych

przez zainteresowanego.

3.

Okresy służby wojskowej pełnionej w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie

emerytury ustala się na podstawie odpisów lub wyciągów z dokumentów, które uzasadniają

to podwyższenie.

4.

Inne okresy służby zaliczane do wysługi emerytalnej ustala się na podstawie dokumentów

wydanych przez właściwe organy.

5.

Okresy działalności kombatanckiej oraz okresy zaliczone do tej działalności zalicza

się do wysługi emerytalnej na podstawie dokumentów, które stwierdzają przyznanie uprawnień

kombatanckich, zgodnie z ustawą z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących

ofiarami represji wojennych i okresu powojennego

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1858).

6.

Okresy składkowe i nieskładkowe oraz okresy opłacania składek na ubezpieczenia emerytalne

i rentowe po dniu 31 grudnia 1998 r. dolicza się do wysługi emerytalnej, jeżeli zostały

udowodnione w sposób określony w art. 117 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 291, z późn. zm..

7.

W razie braku informacji na indywidualnym koncie ubezpieczonego okresy opłacania składek

na ubezpieczenia emerytalne i rentowe po dniu 31 grudnia 1998 r. dolicza się do wysługi

emerytalnej na podstawie zaświadczenia wydanego przez płatnika składek, zawierającego

informację o okresach ubezpieczenia oraz o okresach nieopłacania składek lub o braku

takich okresów.

1.

W przypadku udowadniania okresów składkowych lub nieskładkowych za pomocą zeznań świadków

zainteresowany lub jego pełnomocnik oświadcza, że okresów tych nie może potwierdzić

odpowiednimi dokumentami.

2.

Zeznania świadków złożone w formie pisemnej lub ustnej do protokołu sporządzonego

w siedzibie organu emerytalnego zawierają w szczególności

1)

dane osobowe świadka: imię i nazwisko, datę urodzenia, adres miejsca zamieszkania,

serię i numer dowodu osobistego, nazwę i adres pracodawcy albo numer pobieranej emerytury

lub renty;

2)

oświadczenie, czy i jaki stosunek pokrewieństwa lub powinowactwa łączy świadka z zainteresowanym;

3)

określenie celu złożenia zeznania;

4)

dane dotyczące okoliczności objętych zeznaniem, a w szczególności: w jakim okresie

i w którym obozie przebywał w niewoli, obozie dla internowanych, obozie pracy przymusowej,

gdzie i w jakich okresach oraz w jakim charakterze był zatrudniony, czy zatrudnienie

było wykonywane w pełnym wymiarze czasu pracy, ciągle, dorywczo lub sezonowo, ile

dni trwało w tygodniu, ile miesięcy w roku;

5)

oświadczenie, skąd świadkowi są znane okoliczności objęte zeznaniem, a jeżeli współpracował

z zainteresowanym, to czy posiada dowody własnej pracy w tym okresie;

6)

własnoręczny podpis świadka.

3.

W przypadku doręczenia pisemnych zeznań świadków za pośrednictwem przedsiębiorcy prowadzącego

działalność w zakresie doręczania przesyłek własnoręczność podpisów świadków na zeznaniach

powinna być poświadczona przez organ administracji rządowej, organ samorządu terytorialnego,

notariusza lub konsula Rzeczypospolitej Polskiej. Jeżeli świadkiem jest funkcjonariusz,

to własnoręczność jego podpisu może być potwierdzona przez przełożonego w jednostce

organizacyjnej, w której pełni służbę.

1.

Dokumenty potwierdzające okresy służby lub inne okresy zaliczane do wysługi emerytalnej,

o których mowa w § 14 i 15, oraz pisemne zeznania świadków, o których mowa w § 16

ust. 2 i 3, składa się w oryginale.

2.

Wojskowy organ emerytalny po wydaniu decyzji w sprawie świadczenia, na wniosek zainteresowanego

zwraca mu przedłożone dokumenty, po sporządzeniu ich kopii, z wyłączeniem legitymacji

ubezpieczeniowych, zaświadczeń o przebiegu służby, zaświadczeń o wysokości uposażenia,

zaświadczeń stwierdzających okresy służby zaliczane w wyższym wymiarze i zaświadczeń

stwierdzających okresy służby pełnionej w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie

emerytury, które są przyjmowane do ustalenia prawa i wysokości podstawy wymiaru świadczeń,

rachunków poniesionych kosztów pogrzebu oraz pisemnych zeznań świadków i oświadczeń

zainteresowanego stwierdzających okoliczności uzasadniające prawo do zaopatrzenia

emerytalnego lub wysokości świadczenia z tego tytułu.

Wojskowy organ emerytalny jest obowiązany informować o warunkach i dowodach wymaganych

do ustalenia prawa do zaopatrzenia emerytalnego oraz do udzielania pomocy przy ubieganiu

się o ustalenie tego prawa.

1.

Zainteresowany może wycofać wniosek nie później niż do dnia uprawomocnienia się decyzji.

2.

Wycofanie wniosku jest skuteczne, jeśli nastąpiło na piśmie lub zostało zgłoszone

ustnie do protokołu sporządzonego w siedzibie organu emerytalnego.

1.

Jeżeli przy dokonywaniu czynności przed wojskowym organem emerytalnym zainteresowany

albo świadek, mający pełną zdolność do czynności prawnych nie mogą złożyć podpisu,

to podpis składa inna upoważniona przez nich osoba, nieograniczona w zdolności do

czynności prawnych.

2.

Osoba, która składa podpis za zainteresowanego albo świadka, składa oświadczenie o

przyczynach uniemożliwiających złożenie podpisu przez zainteresowanego lub świadka,

podając swoje dane identyfikacyjne: imię i nazwisko, datę urodzenia, numer PESEL,

a jeżeli nie nadano tego numeru - serię i numer dowodu osobistego lub paszportu, adres

miejsca zamieszkania i adres do korespondencji, jeżeli jest inny, niż adres miejsca

zamieszkania.

Jeżeli zainteresowany nie przedłożył dowodów niezbędnych do ustalenia lub potwierdzenia

prawa do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokości świadczenia z tego tytułu, organ

emerytalny wzywa go pismem, za zwrotnym poświadczeniem odbioru, do przedłożenia tych

dowodów we wskazanym przez wojskowy organ emerytalny terminie, nie dłuższym niż 60

dni, pod rygorem wydania decyzji na podstawie posiadanych dowodów.

1.

Jeżeli zainteresowany złożył wniosek o ustalenie prawa do renty inwalidzkiej lub do

dodatku pielęgnacyjnego albo ma wyznaczony termin kontrolnego badania lekarskiego,

wojskowy organ emerytalny kieruje go na badanie przez komisję lekarską w celu wydania

orzeczenia o zaliczeniu zainteresowanego do jednej z grup inwalidztwa lub wydania

orzeczenia o niezdolności do samodzielnej egzystencji, i dołącza zaświadczenie o stanie

zdrowia zainteresowanego, sporządzone przez lekarza, pod którego opieką lekarską znajduje

się zainteresowany.

2.

Jeżeli warunkiem ustalenia prawa do renty rodzinnej jest uznanie za osobę niezdolną

do pracy członka rodziny zmarłego emeryta lub rencisty albo członka rodziny zmarłego

lub zaginionego funkcjonariusza, to wojskowy organ emerytalny na wniosek zainteresowanego

zwraca się do właściwego oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o skierowanie wskazanej

we wniosku osoby na badanie przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,

w celu wydania orzeczenia o niezdolności do pracy i dołącza zaświadczenie o stanie

zdrowia zainteresowanego, sporządzone przez lekarza, pod którego opieką lekarską znajduje

się zainteresowany.

3.

Jeżeli zainteresowany nie zgłosił się w wyznaczonym terminie na badanie przez komisję

lekarską lub lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych albo na dodatkowe

badanie specjalistyczne zarządzone przez tę komisję lub tego lekarza, to wojskowy

organ emerytalny wzywa go pismem, za zwrotnym poświadczeniem odbioru, do wyjaśnienia

w terminie 30 dni od dnia doręczenia pisma przyczyn niezgłoszenia się na badanie,

pod rygorem wydania decyzji na podstawie posiadanych dowodów.

1.

Wojskowy organ emerytalny wydaje na piśmie decyzję w sprawie ustalenia prawa do zaopatrzenia

emerytalnego lub wysokości świadczenia z tego tytułu, nie później niż w terminie 60

dni od dnia zgłoszenia wniosku lub powstania obowiązku wszczęcia postępowania z urzędu.

2.

W razie przeprowadzania postępowania, o którym mowa w § 21 lub § 22, decyzję określoną

w ust. 1 wydaje się nie później niż w terminie 30 dni od dnia wyjaśnienia ostatniej

okoliczności niezbędnej do wydania tej decyzji, lub od daty prawomocnego orzeczenia

komisji lekarskiej albo lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

3.

Za datę wyjaśnienia ostatniej okoliczności, o której mowa w ust. 2, uważa się datę

końcową dodatkowego terminu do przedstawienia niezbędnych dowodów, który został wyznaczony

przez wojskowy organ emerytalny albo datę przedstawienia tych dowodów.

1.

Decyzja o ustaleniu prawa do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokości świadczenia z

tego tytułu oraz o zmianie tego prawa lub wysokości świadczenia zawiera

1)

określenie wojskowego organu emerytalnego;

2)

datę jej wydania;

3)

wskazanie osoby, której dotyczy;

4)

powołanie podstawy prawnej;

5)

rodzaj i numer świadczenia;

6)

sposób wyliczenia świadczenia oraz jego wysokość;

7)

datę, od której przysługuje świadczenie;

8)

uzasadnienie faktyczne i prawne;

9)

pouczenie o terminie i trybie odwołania;

10)

pouczenie o okolicznościach, o których zainteresowany jest obowiązany powiadomić wojskowy

organ emerytalny na podstawie przepisów prawa;

11)

podpis i stanowisko osoby upoważnionej do wydania decyzji.

2.

Decyzja o zmianie wysokości świadczenia z tytułu zaopatrzenia emerytalnego w wyniku

bieżącej waloryzacji nie musi zawierać pouczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 10.

1.

Decyzja o odmowie ustalenia prawa do zaopatrzenia emerytalnego zawiera elementy określone

w § 24 ust. 1 pkt 1-5 i 8-11.

2.

W przypadku wydania decyzji, w której nie ustalono prawa do zaopatrzenia emerytalnego,

wojskowy organ emerytalny poucza zainteresowanego o możliwości ubiegania się o ustalenie

prawa do świadczeń przewidzianych w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych lub w przepisach odrębnych.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, po uprawomocnieniu się wydanej decyzji, organ

emerytalny przekazuje odpowiednie dokumenty właściwemu organowi na wniosek tego organu

lub zainteresowanego. Nieprzekazane dokumenty zwraca się zainteresowanemu na jego

wniosek.

1.

Przy obliczaniu wysługi emerytalnej dodaje się poszczególne okresy o jednakowym wskaźniku

procentowym, które obejmują lata, miesiące i dni.

2.

Okresy niepełnych miesięcy oblicza się w dniach. Sumę dni zamienia się na miesiące,

przyjmując, że miesiąc to 30 dni kalendarzowych. Sumę miesięcy zamienia się na lata,

przyjmując, że 1 rok to pełne 12 miesięcy.

3.

Okresy rozpoczynające się pierwszym, a kończące się ostatnim dniem miesiąca, oblicza

się jak pełne miesiące, niezależnie od faktycznej liczby dni przypadającej w danym

miesiącu.

4.

Jeżeli w zaświadczeniu stwierdzającym okresy zatrudnienia są podane dni robocze, a

nie okresy zatrudnienia, to sumę dni zamienia się na miesiące, przyjmując, że miesiąc

to 22 dni robocze lub 25 dni roboczych w odniesieniu do okresów zatrudnienia wykonywanego

przed dniem 1 stycznia 1981 r.

5.

Jeżeli z dowodów wynika tylko miesiąc rozpoczęcia lub zakończenia zatrudnienia, to

za początek lub koniec tego okresu przyjmuje się 15 dzień miesiąca.

Postępowanie w sprawie ustalenia prawa do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokości

świadczenia z tego tytułu umarza się, jeżeli zainteresowany

1)

zmarł przed wydaniem decyzji, a osoby uprawnione do udziału w niezakończonym postępowaniu

nie złożyły wniosku o jego kontynuowanie;

2)

wycofał wniosek.

1.

Emerytury i renty wraz z dodatkami, zasiłkami i innymi świadczeniami pieniężnymi wypłaca

się miesięcznie z góry, w dziesiątym dniu każdego miesiąca kalendarzowego, za który

przysługują te świadczenia.

2.

Świadczenia, o których mowa w ust. 1, przysługujące osobom zamieszkałym za granicą

w państwach, z którymi zostały zawarte umowy międzynarodowe o wzajemnym przekazywaniu

pracowniczych świadczeń emerytalno-rentowych, wypłaca się kwartalnie z dołu w pierwszym

dniu miesiąca przypadającego po upływie każdego kwartału.

3.

Jeżeli dzień wypłaty jest dniem wolnym od pracy, to wypłaty dokonuje się w dniu roboczym

poprzedzającym ten dzień.

1.

Jeżeli do renty rodzinnej, jest uprawniona więcej niż jedna osoba, to części renty

przysługujące

1)

osobie małoletniej,

2)

osobie pełnoletniej, nad którą została ustanowiona opieka albo kuratela

- wypłaca się osobom sprawującym opiekę lub kuratelę nad tymi osobami.

2.

Część renty rodzinnej, która przysługuje osobie pełnoletniej innej niż wymieniona

w ust. 1 pkt 2, wypłaca się tej osobie lub na jej wniosek innej osobie pełnoletniej

uprawnionej do części tej renty rodzinnej albo osobie, która sprawowała opiekę nad

zainteresowanym przed osiągnięciem przez niego pełnoletności, po uprzednim pouczeniu

o okolicznościach, o których mowa w art. 49 ust. 1 ustawy.

3.

W przypadku pobytu sieroty zupełnej w zakładzie specjalnym lub w placówce opiekuńczo-wychowawczej

rentę rodzinną wraz z dodatkiem dla sieroty zupełnej wpłaca się na rachunek w banku,

wskazanym przez kierownika zakładu lub placówki albo opiekuna ustanowionego przez

sąd.

4.

W przypadku pobytu w zakładzie specjalnym lub w placówce opiekuńczo-wychowawczej więcej

niż jednej sieroty zupełnej, uprawnionych do jednej renty rodzinnej, każdej z nich

wypłaca się przysługującą jej część renty oraz dodatek dla sieroty zupełnej. Przepis

ust. 3 stosuje się odpowiednio.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio przy wypłacaniu świadczeń należnych członkom

rodziny pozostałym po osobie, która zmarła po zgłoszeniu wniosku o te świadczenia,

a przed ustaleniem prawa do nich.

1.

Jeżeli dla zainteresowanego ustanowiono opiekuna albo kuratora, emeryturę lub rentę

wypłaca się do rąk tego opiekuna albo kuratora.

2.

Jeżeli z akt sprawy wynika konieczność ustanowienia dla zainteresowanego opiekuna

albo kuratora, to do czasu jego ustanowienia te świadczenia wypłaca się do rąk osoby,

która pełni faktyczną opiekę, wskazanej przez właściwy organ gminy.

3.

Podstawę wypłaty świadczenia do rąk opiekuna albo kuratora może stanowić również kopia

wniosku o ustanowienie opieki albo kurateli, złożonego w sądzie opiekuńczym.

Wypłaty zasiłku pogrzebowego dokonuje wojskowy organ emerytalny.

Kwoty przypadające do wypłaty zaokrągla się według zasad przyjętych dla świadczeń

wypłacanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Legitymacja emeryta - rencisty policyjnego, zwana dalej „legitymacją”, jest ważna

tylko wraz z dokumentem potwierdzającym tożsamość, który zawiera zdjęcie emeryta lub

rencisty.

Wojskowy organ emerytalny wydaje i wymienia legitymację oraz dokonuje w niej wpisów.

Legitymację wydaje się wraz z decyzją o ustaleniu prawa do emerytury lub renty inwalidzkiej.

1.

Legitymacja zawiera

1)

imię i nazwisko emeryta albo rencisty;

2)

numer PESEL, a jeżeli nie nadano tego numeru - serię i numer dowodu osobistego lub

paszportu;

3)

numer świadczenia;

4)

wpis o niezdolności do samodzielnej egzystencji;

5)

datę ważności;

6)

datę wydania;

7)

nazwę wojskowego organu emerytalnego wydającego legitymację.

2.

Wzór legitymacji jest określony w załączniku do rozporządzenia.

Legitymacja podlega wymianie w przypadku

1)

zmiany nazwiska lub imienia emeryta lub rencisty;

2)

utraty, uszkodzenia lub zniszczenia;

3)

upływu okresu ważności;

4)

zmiany orzeczenia o niezdolności do samodzielnej egzystencji.

Do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i

niezakończonych do tego dnia, stosuje się przepisy niniejszego rozporządzenia.

Legitymacje wydane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zachowują

ważność do upływu terminu w nich wskazanych.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.