Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 kwietnia 2021 r. w sprawie zasad zapewnienia bezpłatnego zakwaterowania sędziom Sądu Najwyższego stale zamieszkałym poza Warszawą oraz wysokości i warunków wypłacania im zwrotu poniesionych kosztów przejazdu oraz dodatku za rozłąkę

Rozporządzenie określa

1)

zasady zapewnienia bezpłatnego zakwaterowania sędziom Sądu Najwyższego stale zamieszkałym

poza Warszawą, zwanym dalej „uprawnionymi sędziami Sądu Najwyższego”;

2)

wysokość i warunki wypłacania uprawnionym sędziom Sądu Najwyższego zwrotu poniesionych

kosztów przejazdu;

3)

wysokość i warunki wypłacania uprawnionym sędziom Sądu Najwyższego dodatku za rozłąkę.

1.

Bezpłatne zakwaterowanie uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego w związku z wykonywaniem

obowiązków sędziego Sądu Najwyższego zapewnia się w

1)

samodzielnym lokalu mieszkalnym będącym w trwałym zarządzie Sądu Najwyższego, albo

w jednej z kilku izb w takim lokalu, jeżeli uprawniony sędzia Sądu Najwyższego może

używać jej z wyłączeniem innych osób;

2)

pokojach mieszkalnych zlokalizowanych w budynkach będących w trwałym zarządzie Sądu

Najwyższego.

2.

Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego na wniosek uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego

dokonuje wyboru sposobu zapewnienia uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego bezpłatnego

zakwaterowania, o którym mowa w ust. 1, mając na względzie potrzebę zapewnienia przestrzegania

zasad celowego i oszczędnego dokonywania wydatków ze środków publicznych oraz racjonalnego

wykorzystania lokali mieszalnych będących w dyspozycji Sądu Najwyższego.

3.

Bezpłatne zakwaterowanie uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego traktowane jest jako

nocleg na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 77

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1320) według zasad obowiązujących przy podróżach służbowych na obszarze kraju.

4.

Sąd Najwyższy ponosi opłaty za korzystanie przez uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego

z lokalu mieszkalnego, a także z pokoju mieszkalnego oraz pomieszczeń do nich przynależnych

lub związanych z ich użytkowaniem.

1.

Jeżeli nie jest możliwe zapewnienie bezpłatnego zakwaterowania w sposób określony

w § 2 ust. 1, zapewnienie takiego zakwaterowania następuje przez

1)

zapewnienie uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego noclegu w pokoju jednoosobowym

w hotelu o kategorii co najmniej trzech gwiazdek w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek

i przewodników turystycznych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 2211), wynajętym w tym celu przez Sąd Najwyższy;

2)

zwrot kosztów najmu lokalu mieszkalnego w Warszawie poniesionych przez uprawnionego

sędziego Sądu Najwyższego.

2.

Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego na wniosek uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego

dokonuje wyboru sposobu zapewnienia uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego zakwaterowania,

o którym mowa w ust. 1, mając na względzie potrzebę zapewnienia przestrzegania zasad

celowego i oszczędnego dokonywania wydatków ze środków publicznych.

3.

Zwrot kosztów najmu lokalu mieszkalnego poniesionych przez uprawnionego sędziego Sądu

Najwyższego następuje do wysokości kwoty odpowiadającej 72,5% podstawy ustalenia wynagrodzenia

zasadniczego sędziego Sądu Najwyższego.

4.

Zwrot kosztów najmu lokalu mieszkalnego następuje w terminie 14 dni od dnia złożenia

przez uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego dowodu ich poniesienia za dany miesiąc.

Uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego przysługuje zwrot kosztów przejazdu z miejsca

stałego zamieszkania do Warszawy i z powrotem, bez względu na częstotliwość odbywanych

przejazdów, na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 77ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy według zasad obowiązujących przy podróżach służbowych na obszarze kraju.

1.

Dodatek za rozłąkę przysługuje uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego za dni w które

przebywa Warszawie w związku z pełnieniem obowiązków sędziego Sądu Najwyższego, jeżeli

w miejscu stałego zamieszkania pozostawia małżonka, dzieci lub inne osoby prowadzące

z nim wspólne gospodarstwo domowe.

2.

Wysokość dodatku za rozłąkę, za każdy dzień rozłąki, wynosi

1)

w przypadku korzystania przez uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego z noclegu, o

którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 - 70% stawki diety określonej w przepisach w sprawie

szczegółowych zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikowi

z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju;

2)

w pozostałych przypadkach - 95% stawki diety określonej w przepisach w sprawie szczegółowych

zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży

służbowej na obszarze kraju.

3.

Stawkę dodatku zaokrągla się do 1 grosza w górę.

4.

Przy obliczaniu wysokości dodatku za rozłąkę nie uwzględnia się

1)

nieusprawiedliwionej nieobecności;

2)

zwolnień od pracy bez prawa do wynagrodzenia;

3)

urlopu wypoczynkowego lub urlopu dla poratowania zdrowia;

4)

podróży służbowej, z tytułu której uprawniony sędzia Sądu Najwyższego otrzymywał diety

w pełnej wysokości;

5)

pobytu w szpitalu.

Zwrot kosztów przejazdu oraz wypłata dodatku za rozłąkę następuje w terminie 14 dni

od dnia złożenia przez uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego rozliczenia obejmującego

zestawienie udokumentowanych kosztów przejazdów w danym miesiącu oraz oświadczenia

o liczbie dni rozłąki w tym okresie.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 2 maja 2021 r.