Umowa międzynarodowa Porozumienie Administracyjne w sprawie stosowania Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Turcji o zabezpieczeniu społecznym, podpisane w Warszawie dnia 17 października 2017 r.

Pojęcia użyte w niniejszym Porozumieniu Administracyjnym mają takie samo znaczenie

jak w Umowie.

1.

Instytucjami łącznikowymi, o których mowa w artykule 19 ustęp 2 punkt 2 Umowy są

(1)

w Republice Turcji

1)

Zakład Zabezpieczeń Społecznych (SGK) w Ankarze, w zakresie stosowania ustawodawstwa

dotyczącego ubezpieczeń społecznych,

2)

Generalna Dyrekcja Tureckiej Agencji ds. Zatrudnienia (ISKUR) w Ankarze, w zakresie

zasiłków dla bezrobotnych;

(2)

w Rzeczypospolitej Polskiej

1)

Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), Centrala w Warszawie, w zakresie stosowania

ustawodawstwa dotyczącego ubezpieczeń społecznych, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego

rolników,

2)

Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (KRUS), Centrala w Warszawie, w zakresie

stosowania ustawodawstwa dotyczącego ubezpieczenia społecznego rolników,

3)

Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, w zakresie zasiłków dla bezrobotnych

i świadczeń rodzinnych.

2.

Instytucje łącznikowe wymienione w ustępie 1 uzgodnią wspólne procedury i formularze

niezbędne do stosowania Umowy i niniejszego Porozumienia Administracyjnego.

3.

Władza właściwa każdej z Umawiających się Stron może wyznaczyć inne, niż te, o których

mowa w ustępie 1, instytucje łącznikowe. O takiej zmianie zobowiązana jest powiadomić

niezwłocznie władzę właściwą drugiej Umawiającej się Strony.

Instytucjami właściwymi, o których mowa w artykule 19 ustęp 2 punkt 2 Umowy, są

(1)

w Republice Turcji

1)

Zakład Zabezpieczeń Społecznych (SGK), w zakresie stosowania ustawodawstwa dotyczącego

ubezpieczeń społecznych,

2)

Generalna Dyrekcja Tureckiej Agencji ds. Zatrudnienia (ISKUR) w Ankarze, w zakresie

zasiłków dla bezrobotnych;

(2)

w Rzeczypospolitej Polskiej

1)

Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), w zakresie stosowania ustawodawstwa dotyczącego

ubezpieczeń społecznych, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników,

2)

Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (KRUS), w zakresie stosowania ustawodawstwa

dotyczącego ubezpieczenia społecznego rolników,

3)

Wojewódzkie Urzędy Pracy (WUP), w zakresie zasiłków dla bezrobotnych,

4)

gminy, w zakresie świadczeń rodzinnych.

1.

Jeżeli ustawodawstwo jednej z Umawiających się Stron, o którym mowa w artykule 2 Umowy,

jest stosowane zgodnie z postanowieniami części II Umowy, instytucja właściwa tej

Umawiającej się Strony, określona w ustępie 2, na wniosek pracodawcy lub osoby pracującej

na własny rachunek, wydaje zaświadczenie potwierdzające, że pracownik lub osoba pracująca

na własny rachunek podlega temu ustawodawstwu, ze wskazaniem okresu ważności takiego

zaświadczenia. Zaświadczenie to jest dowodem, że pracownik lub osoba pracująca na

własny rachunek jest wyłączona spod ustawodawstwa drugiej Umawiającej się Strony dotyczącego

obowiązkowego ubezpieczenia.

2.

Zaświadczenie, o którym mowa w ustępie 1, jest wydawane

(1)

w Republice Turcji, przez Zakład Zabezpieczeń Społecznych (SGK), w zakresie stosowania

ustawodawstwa dotyczącego ubezpieczeń społecznych;

(2)

w Rzeczypospolitej Polskiej, przez

1)

Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), w zakresie stosowania ustawodawstwa dotyczącego

ubezpieczeń społecznych, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników,

2)

Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (KRUS), w zakresie stosowania ustawodawstwa

dotyczącego ubezpieczenia społecznego rolników.

3.

Instytucja właściwa Umawiającej się Strony, która wydaje zaświadczenie, o którym mowa

w ustępie 1, dostarcza kopię tego zaświadczenia pracownikowi lub osobie pracującej

na własny rachunek, pracodawcy i instytucji łącznikowej lub instytucji właściwej drugiej

Umawiającej się Strony.

4.

Wniosek o zgodę, o której mowa w artykule 7 ustęp 1 punkt 1 Umowy, powinien być złożony

do instytucji łącznikowej przed końcem 24 -miesięcznego okresu delegowania. W przypadku

otrzymania wniosku o przedłużenie okresu delegowania po dniu utraty ważności zaświadczenia

instytucja łącznikowa Umawiającej się Strony, która otrzymała wniosek, sprawdza przyczyny

opóźnienia i w razie stwierdzenia, że opóźnienie jest uzasadnione, przesyła wniosek

instytucji łącznikowej drugiej Umawiającej się Strony w celu uzyskania zgody.

5.

Do stosowania artykułu 7 ustęp 2 Umowy wyznacza się

(1)

w Republice Turcji, Zakład Zabezpieczeń Społecznych (SGK) w Ankarze;

(2)

w Rzeczypospolitej Polskiej, Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), Centrala w Warszawie.

1.

W celu stosowania artykułu 8 Umowy, wnioskodawca przedkłada instytucji właściwej Umawiającej

się Strony, gdzie ubiega się o zasiłek dla bezrobotnych, zaświadczenie, na uzgodnionym

formularzu, potwierdzające okresy ubezpieczenia przebyte na terytorium drugiej Umawiającej

się Strony.

2.

Na formularzu, o którym mowa w ustępie 1, potwierdza się również okresy pobierania

zasiłku dla bezrobotnych zgodnie z ustawodawstwem drugiej Umawiającej się Strony.

1.

Instytucja właściwa Umawiającej się Strony, która otrzyma wniosek o świadczenia przysługujące

zgodnie z ustawodawstwem drugiej Umawiającej się Strony przesyła, na odpowiednim formularzu,

wniosek do instytucji właściwej drugiej Umawiającej się Strony, zgodnie z artykułem

21 Umowy, wraz ze wszystkimi dostępnymi dokumentami i informacjami, których instytucja

właściwa drugiej Umawiającej się Strony wymaga do ustalenia uprawnień wnioskodawcy.

2.

Instytucje właściwe obu Umawiających się Stron, wymieniają się niezwłocznie, przy

wykorzystaniu odpowiednich formularzy, dostępnymi dokumentami i informacjami, wymaganymi

do podjęcia ostatecznej decyzji w sprawie wniosku o świadczenia, oraz informują się

wzajemnie o okolicznościach mających wpływ na prawo, wysokość lub wypłatę świadczeń.

3.

Instytucja właściwa Umawiającej się Strony, do której złożono wniosek o świadczenia

weryfikuje informacje dotyczące wnioskodawcy i członków jego rodziny. Rodzaj informacji,

które są weryfikowane, uzgadniają instytucje łącznikowe obu Umawiających się Stron.

1.

Instytucja właściwa każdej z Umawiających się Stron przekazuje, na własny koszt, instytucji

właściwej drugiej Umawiającej się Strony, na jej wniosek, wszelkie informacje, dokumenty

i posiadaną dokumentację lekarską, odnoszącą się do niezdolności do pracy wnioskodawcy

lub świadczeniobiorcy.

2.

Jeżeli instytucja właściwa Umawiającej się Strony wymaga, aby wnioskodawca lub świadczeniobiorca,

który zamieszkuje lub przebywa na terytorium drugiej Umawiającej się Strony został

poddany badaniu lekarskiemu, instytucja właściwa tej drugiej Umawiającej się Strony,

na wniosek instytucji właściwej pierwszej Umawiającej się Strony, podejmie działania

w celu przeprowadzenia takiego badania na koszt instytucji właściwej, która wnosi

o badanie lekarskie.

3.

Instytucja właściwa Umawiającej się Strony niezwłocznie zwraca kwoty należne zgodnie

z ustępem 2, po przedstawieniu zestawienia wydatków przez instytucję właściwą drugiej

Umawiającej się Strony.

Instytucje łącznikowe Umawiających się Stron wymieniają co roku dane statystyczne,

na dzień 31 grudnia, o liczbie zaświadczeń wydanych zgodnie z artykułem 4 oraz o płatnościach

udzielonych świadczeniobiorcom zgodnie z Umową. Te dane statystyczne obejmują liczbę

świadczeniobiorców i łączną kwotę świadczeń, z wyszczególnieniem rodzaju świadczenia

wypłacanego zgodnie z Umową. Dane statystyczne są dostarczane na formularzach uzgodnionych

przez instytucje łącznikowe.

Niniejsze Porozumienie Administracyjne wchodzi w życie w dniu wejścia w życie Umowy

i pozostaje w mocy przez okres obowiązywania Umowy.