Umowa międzynarodowa Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Turcji o zabezpieczeniu społecznym, sporządzona w Warszawie dnia 17 października 2017 r.

1.

W niniejszej Umowie poniższe pojęcia oznaczają

(1)

„ustawodawstwo” - ustawy i inne przepisy prawne dotyczące zabezpieczenia społecznego,

o których mowa w artykule 2 niniejszej Umowy;

(2)

„władza właściwa”

1)

w Republice Turcji - ministerstwo pracy i zabezpieczenia społecznego,

2)

w Rzeczypospolitej Polskiej - ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego;

(3)

„instytucja właściwa” - instytucję odpowiedzialną za stosowanie ustawodawstwa;

(4)

„instytucja łącznikowa” - instytucję zapewniającą koordynację i wymianę informacji

między instytucjami każdej z Umawiających się Stron, uczestniczącą w stosowaniu niniejszej

Umowy, jak również w informowaniu zainteresowanych odnośnie praw i obowiązków z niej

wynikających;

(5)

„zamieszkanie” - miejsce stałego pobytu;

(6)

„pobyt” - miejsce czasowego pobytu;

(7)

„świadczenia” - emerytury, renty i inne świadczenia pieniężne przewidziane przez ustawodawstwo

Umawiającej się Strony, w tym wszelkie dodatki i podwyżki dotyczące tych emerytur,

rent i innych świadczeń pieniężnych;

(8)

„okres ubezpieczenia” - okresy składkowe, okresy zatrudnienia lub pracy na własny

rachunek oraz okresy z nimi zrównane, zgodnie z ustawodawstwem Umawiającej się Strony;

(9)

„ubezpieczony” - osobę, która jest lub była ubezpieczona zgodnie z ustawodawstwem;

(10)

„członek rodziny” - osobę określaną jako członek rodziny przez ustawodawstwo stosowane

przez instytucję właściwą.

2.

Inne pojęcia nie zdefiniowane w niniejszej Umowie mają znaczenie, jakie im nadało

ustawodawstwo każdej z Umawiających się Stron.

1.

Niniejszą Umowę stosuje się do ustawodawstwa dotyczącego

(1)

w odniesieniu do Republiki Turcji

1)

ubezpieczeń z tytułu inwalidztwa, starości, śmierci, wypadków przy pracy i chorób

zawodowych, bezrobocia oraz, w ramach powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego, ubezpieczeń

z tytułu choroby i macierzyństwa dla osób zatrudnionych przez jednego lub więcej pracodawców

na podstawie stosunku pracy,

2)

ubezpieczeń z tytułu inwalidztwa, starości, śmierci, wypadków przy pracy i chorób

zawodowych oraz, w ramach powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego, ubezpieczeń z tytułu

choroby i macierzyństwa dla osób pracujących na własny rachunek, nie związanych umową

o pracę,

3)

ubezpieczeń z tytułu inwalidztwa, starości, śmierci oraz, w ramach powszechnego ubezpieczenia

zdrowotnego, ubezpieczeń z tytułu choroby i macierzyństwa dla urzędników państwowych,

4)

ubezpieczeń z tytułu inwalidztwa, starości, śmierci, wypadków przy pracy i chorób

zawodowych, bezrobocia oraz, w ramach powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego, ubezpieczeń

z tytułu choroby i macierzyństwa dla osób pracujących w funduszach, określonych przepisami

przejściowymi artykułu 20 ustawy o ubezpieczeniu społecznym nr 506;

(2)

w odniesieniu do Rzeczypospolitej Polskiej, obowiązkowego ubezpieczenia i następujących

świadczeń z zabezpieczenia społecznego

1)

zasiłków dla bezrobotnych,

2)

świadczeń rodzinnych, oprócz jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka; oraz

z ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia społecznego rolników,

3)

świadczeń z tytułu choroby i macierzyństwa,

4)

emerytur, rent z tytułu niezdolności do pracy oraz rent rodzinnych,

5)

świadczeń z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych,

6)

zasiłków pogrzebowych.

2.

Niniejszą Umowę stosuje się również do ustawodawstwa, które zmienia, uzupełnia lub

kodyfikuje ustawodawstwo wymienione w ustępie 1.

Niniejszą Umowę stosuje się do

(1)

osób, które podlegają lub podlegały ustawodawstwu jednej lub każdej z Umawiających

się Stron;

(2)

członków rodziny lub innych osób, w takim zakresie, w jakim ich prawa pochodzą od

praw osób, o których mowa w punkcie 1

Jeżeli niniejsza Umowa nie stanowi inaczej, osoby, o których mowa w artykule 3, które

zamieszkują na terytorium Umawiającej się Strony, podlegają ustawodawstwu tej Umawiającej

się Strony i są uprawnione do świadczeń przewidzianych przez to ustawodawstwo na równi

z obywatelami tej Umawiającej się Strony.

1.

Jeżeli niniejsza Umowa nie stanowi inaczej, świadczenia nabyte zgodnie z ustawodawstwem

jednej Umawiającej się Strony, nie mogą być zmniejszane, zmieniane, zawieszane ani

wstrzymywane z tego powodu, że osoba uprawniona zamieszkuje na terytorium drugiej

Umawiającej się Strony.

2.

Postanowień ustępu 1 nie stosuje się

(1)

w Republice Turcji do zasiłków dla bezrobotnych;

(2)

w Rzeczypospolitej Polskiej do zasiłków dla bezrobotnych, świadczeń rodzinnych, oraz

świadczeń przyznawanych w szczególnym trybie lub w drodze wyjątku.

Jeżeli niniejsza Umowa nie stanowi inaczej

(1)

pracownik zatrudniony na terytorium Umawiającej się Strony podlega, w odniesieniu

do tego zatrudnienia, wyłącznie ustawodawstwu tej Umawiającej się Strony;

(2)

osoba pracująca na własny rachunek na terytorium Umawiającej się Strony podlega wyłącznie

ustawodawstwu tej Umawiającej się Strony, nawet jeżeli zamieszkuje na terytorium drugiej

Umawiającej się Strony;

(3)

urzędnicy państwowi i osoby z nimi zrównane każdej z Umawiającej się Stron podlegają

ustawodawstwu tej Umawiającej się Strony, której administracja ich zatrudnia.

1.

W odniesieniu do zasad określonych w artykule 6 ustanawia się następujące zasady szczególne

(1)

pracownik zatrudniony przez pracodawcę, którego siedziba znajduje się na terytorium

jednej Umawiającej się Strony, delegowany przez tego pracodawcę na terytorium drugiej

Umawiającej się Strony w celu wykonywania pracy o charakterze przejściowym na rzecz

tego pracodawcy, podlega ustawodawstwu pierwszej Umawiającej się Strony przez okres

delegowania, nie dłużej jednak niż 24 miesiące. Okres ten może zostać przedłużony

do 60 miesięcy, po uprzednim wyrażeniu zgody przez władzę właściwą drugiej Umawiającej

się Strony lub instytucję upoważnioną przez tę władzę;

(2)

osoba pracująca na własny rachunek na terytorium jednej Umawiającej się Strony, która

przenosi się na terytorium drugiej Umawiającej się Strony w celu czasowego wykonywania

swojej pracy, nadal podlega ustawodawstwu pierwszej Umawiającej się Strony przez okres

wykonywania tej pracy, nie dłużej jednak niż 24 miesiące;

(3)

pracownik wchodzący w skład podróżującego personelu przedsiębiorstwa dokonującego

na własny lub na cudzy rachunek międzynarodowych przewozów osób lub towarów koleją,

drogą lądową, powietrzną lub rzeczną, podlega ustawodawstwu tej Umawiającej się Strony,

na której terytorium ma siedzibę przedsiębiorstwo;

(4)

pracownik wykonujący pracę na pokładzie statku podlega ustawodawstwu tej Umawiającej

się Strony, pod której banderą statek pływa; jeżeli jednak ten pracownik jest wynagradzany

za tę pracę przez przedsiębiorstwo lub osobę mającą siedzibę na terytorium drugiej

Umawiającej się Strony, podlega ustawodawstwu tej Umawiającej się Strony, jeżeli zamieszkuje

na jej terytorium;

(5)

członkowie personelu misji dyplomatycznych oraz urzędów konsularnych podlegają postanowieniom

Konwencji Wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych z dnia 18 kwietnia 1961 roku oraz

Konwencji Wiedeńskiej o stosunkach konsularnych z dnia 24 kwietnia 1963 roku;

(6)

członkowie personelu administracyjnego, technicznego oraz pomocniczego misji dyplomatycznych

i urzędów konsularnych każdej z Umawiających się Stron delegowani na terytorium drugiej

Umawiającej się Strony podlegają ustawodawstwu Umawiającej się Strony delegującej.

2.

Władze właściwe Umawiających się Stron lub instytucje przez nie wyznaczone mogą, za

obopólną zgodą, ustanowić inne wyjątki lub zmienić te, które zostały przewidziane

w ustępie 1.

1.

Okresy ubezpieczenia przebyte zgodnie z ustawodawstwem jednej z Umawiających się Stron,

są uwzględniane, jeżeli jest to niezbędne, przy ustalaniu prawa do zasiłków dla bezrobotnych

zgodnie z ustawodawstwem drugiej Umawiającej się Strony, jeżeli osoba zainteresowana

posiada okresy ubezpieczenia przebyte bezpośrednio przed utratą pracy zgodnie z ustawodawstwem

tej Umawiającej się Strony.

2.

Okres otrzymywania zasiłku podlega skróceniu o okres, w którym bezrobotny otrzymywał

zasiłek dla bezrobotnych na terytorium drugiej Umawiającej się Strony w okresie ostatnich

12 miesięcy przed dniem złożenia wniosku o zasiłek.

3.

Wysokość, okres i sposób wypłaty zasiłku ustala się zgodnie z ustawodawstwem stosowanym

przez instytucję właściwą.

1.

Prawo do świadczeń rodzinnych zgodnie z niniejszą Umową, ustalają i wypłacają instytucje

właściwe każdej z Umawiających się Stron zgodnie ze stosowanym przez nie ustawodawstwem.

2.

Jeżeli prawo do świadczeń rodzinnych przysługuje zgodnie z ustawodawstwem obu Umawiających

się Stron, są one wypłacane tylko przez instytucję właściwą tej Umawiającej się Strony,

na której terytorium osoba uprawniona do tych świadczeń wraz z dziećmi zamieszkuje.

Jeżeli ustawodawstwo jednej Umawiającej się Strony uzależnia nabycie, zachowanie lub

przywrócenie prawa do świadczeń z tytułu choroby i macierzyństwa od przebycia okresów

ubezpieczenia, to instytucja właściwa tej Umawiającej się Strony uwzględnia, w niezbędnym

zakresie, okresy ubezpieczenia przebyte zgodnie z ustawodawstwem drugiej Umawiającej

się Strony, tak jakby były okresami ubezpieczenia przebytymi zgodnie ze stosowanym

przez nią ustawodawstwem, jeżeli okresy te się nie pokrywają.

1.

Świadczenia z tytułu choroby i macierzyństwa są wypłacane bezpośrednio przez instytucję

właściwą tej Umawiającej się Strony, której ustawodawstwu podlegał ubezpieczony w

chwili nabycia prawa do tych świadczeń nawet, jeżeli ubezpieczony przebywa na terytorium

drugiej Umawiającej się Strony.

2.

Świadczenia z tytułu choroby i macierzyństwa są wypłacane bezpośrednio osobie uprawnionej

przez instytucję właściwą, zgodnie z artykułem 25 niniejszej Umowy.

1.

Jeżeli ustawodawstwo jednej z Umawiających się Stron uzależnia nabycie, zachowanie

lub przywrócenie prawa do emerytury lub renty od przebycia określonego okresu ubezpieczenia,

instytucja właściwa tej Umawiającej się Strony uwzględnia, jeżeli to konieczne, okresy

ubezpieczenia przebyte zgodnie z ustawodawstwem drugiej Umawiającej się Strony tak,

jakby zostały przebyte zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem, pod warunkiem

że okresy te się nie pokrywają.

2.

Jeżeli ustawodawstwo jednej z Umawiających się Stron uzależnia nabycie prawa do emerytury

lub renty od przebycia określonego okresu ubezpieczenia w zawodzie objętym ubezpieczeniem

w systemie specjalnym lub od wykonywania określonego zatrudnienia, to okresy ubezpieczenia

przebyte w tym zawodzie lub w tym zatrudnieniu zgodnie z ustawodawstwem drugiej Umawiającej

się Strony są uwzględniane przy ustalaniu prawa do tych świadczeń.

3.

Jeżeli po uwzględnieniu okresów, o których mowa w ustępie 1, ubezpieczony nie nabywa

prawa do emerytury lub renty, instytucja właściwa Umawiającej się Strony uwzględnia

okres ubezpieczenia przebyty w państwie trzecim, z którym obie Umawiające się Strony

są związane umową przewidującą sumowanie okresów ubezpieczenia.

1.

Jeżeli okres ubezpieczenia, przebyty zgodnie z ustawodawstwem jednej Umawiającej się

Strony jest krótszy niż 12 miesięcy i na jego podstawie nie powstaje prawo do świadczenia,

instytucja właściwa tej Umawiającej się Strony nie jest zobowiązana do przyznania

świadczenia za ten okres.

2.

Nie naruszając postanowień ustępu 1, okresy ubezpieczenia krótsze niż 12 miesięcy,

przebyte zgodnie z ustawodawstwem każdej z Umawiających się Stron, są uwzględniane

przez instytucję właściwą tej Umawiającej się Strony, w której po zsumowaniu tych

okresów powstanie prawo do świadczenia.

1.

Jeżeli zgodnie z ustawodawstwem Umawiającej się Strony prawo do emerytury lub renty

powstaje bez uwzględnienia okresów ubezpieczenia przebytych zgodnie z ustawodawstwem

drugiej Umawiającej się Strony, to instytucja właściwa ustala prawo do emerytury lub

renty i oblicza jej wysokość tylko na podstawie okresów ubezpieczenia przebytych zgodnie

z ustawodawstwem pierwszej Umawiającej się Strony, chyba że wysokość emerytury lub

renty obliczonej zgodnie z postanowieniami ustępu 2 będzie korzystniejsza dla osoby

uprawnionej.

2.

Jeżeli zgodnie z ustawodawstwem Umawiającej się Strony prawo do emerytury lub renty

powstaje po zastosowaniu postanowień artykułu 12 niniejszej Umowy, to instytucja właściwa;

(1)

ustala teoretyczną kwotę emerytury lub renty, jaka przysługiwałaby w przypadku, gdyby

wszystkie okresy ubezpieczenia zostały przebyte zgodnie z ustawodawstwem, które stosuje;

(2)

na podstawie teoretycznej kwoty emerytury lub renty, o której mowa w punkcie 1, ustala

rzeczywistą kwotę emerytury lub renty w oparciu o proporcję okresów ubezpieczenia

przebytych zgodnie z ustawodawstwem, które stosuje, do sumy wszystkich okresów ubezpieczenia

przebytych zgodnie z ustawodawstwem obu Umawiających się Stron i, jeżeli było to konieczne,

zgodnie z ustawodawstwem państwa trzeciego.

3.

Jeżeli ustawodawstwo jednej z Umawiających się Stron uzależnia przyznanie emerytury

lub renty od warunku podlegania pracownika lub osoby pracującej na własny rachunek

temu ustawodawstwu w momencie, w którym miało miejsce zdarzenie powodujące nabycie

prawa do emerytury lub renty, warunek ten uważa się za spełniony, jeżeli pracownik

lub osoba pracująca na własny rachunek podlegały w tym momencie ubezpieczeniu, zgodnie

z ustawodawstwem drugiej Umawiającej się Strony.

4.

Przy ustalaniu podstawy wymiaru emerytury lub renty instytucja właściwa każdej z Umawiających

się Stron uwzględnia wyłącznie uzyskane wynagrodzenie oraz odprowadzone składki zgodnie

ze stosowanym przez nią ustawodawstwem.

1.

Prawo do świadczeń z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej ustala się zgodnie

z ustawodawstwem, które miało zastosowanie w chwili zaistnienia wypadku albo w czasie

wykonywania pracy, w wyniku której powstała choroba zawodowa.

2.

W przypadku świadczeń z tytułu czasowej niezdolności do pracy stosuje się odpowiednio

artykuł 11 niniejszej Umowy.

1.

Jeżeli przyznanie świadczeń z tytułu choroby zawodowej zgodnie z ustawodawstwem jednej

Umawiającej się Strony jest uzależnione od stwierdzenia choroby zawodowej po raz pierwszy

na terytorium tej Umawiającej się Strony, warunek ten uważa się za spełniony, nawet

jeżeli choroba ta została stwierdzona po raz pierwszy na terytorium drugiej Umawiającej

się Strony.

2.

Jeżeli prawo do świadczeń z tytułu choroby zawodowej zgodnie z ustawodawstwem jednej

Umawiającej się Strony jest uzależnione od określonego czasu wykonywania pracy, która

chorobę spowodowała, instytucja właściwa tej Umawiającej się Strony uwzględnia także

okres wykonywania tego samego rodzaju pracy zgodnie z ustawodawstwem drugiej Umawiającej

się Strony.

3.

Jeżeli praca powodująca powstanie choroby zawodowej była wykonywana na terytoriach

obu Umawiających się Stron świadczenia z tytułu tej choroby są przyznawane wyłącznie

zgodnie z ustawodawstwem tej Umawiającej się Strony, na której terytorium praca ta

była wykonywana ostatnio, jeżeli ubezpieczony spełnia warunki przewidziane w tym ustawodawstwie.

Jeżeli zgodnie z tym ustawodawstwem nie posiada on prawa do świadczeń, prawo do świadczeń

ustala się zgodnie z ustawodawstwem drugiej Umawiającej się Strony.

1.

Jeżeli prawo do świadczeń z tytułu choroby zawodowej powstało zgodnie z ustawodawstwem

jednej Umawiającej się Strony, instytucja właściwa tej Umawiającej się Strony ponosi

odpowiedzialność za wypłatę świadczenia z tytułu pogłębienia się choroby zawodowej,

nawet, jeżeli nastąpiło to w chwili, gdy osoba ta podlegała ustawodawstwu drugiej

Umawiającej się Strony, jeżeli nie wykonywała tam pracy narażającej ją na chorobę

zawodową.

2.

W przypadku pogłębienia się choroby zawodowej u osoby otrzymującej świadczenia z tytułu

choroby zawodowej zgodnie z ustawodawstwem pierwszej Umawiającej się Strony, podczas

wykonywania pracy, która może spowodować chorobę zawodową na terytorium drugiej Umawiającej

się Strony

(1)

instytucja właściwa pierwszej Umawiającej się Strony nadal wypłaca przyznane świadczenie

nie uwzględniając pogłębienia się choroby zawodowej;

(2)

instytucja właściwa drugiej Umawiającej się Strony, której ustawodawstwu podlegała

osoba w czasie wykonywania pracy mogącej spowodować pogłębienie się choroby zawodowej,

przyznaje świadczenie w wysokości różnicy między wysokością świadczenia, do którego

ta osoba ma prawo po pogłębieniu się choroby zawodowej, a wysokością świadczenia,

które przysługiwałoby przed pogłębieniem się choroby zawodowej, zgodnie ze stosowanym

przez nią ustawodawstwem.

1.

Prawo do zasiłku pogrzebowego ustala instytucja właściwa Umawiającej się Strony, której

ustawodawstwo stosuje się do pracownika, osoby pracującej na własny rachunek, emeryta

lub rencisty w chwili jego śmierci.

2.

Jeżeli w wyniku śmierci emeryta lub rencisty, otrzymującego świadczenia na podstawie

ustawodawstwa obu Umawiających się Stron, prawo do zasiłku pogrzebowego przysługuje

zgodnie z ustawodawstwem każdej z Umawiających się Stron, prawo do zasiłku pogrzebowego

ustala instytucja właściwa Umawiającej się Strony, na której terytorium emeryt lub

rencista zamieszkiwał w chwili śmierci.

3.

Jeżeli emeryt lub rencista, o którym mowa w ustępie 2, nie zamieszkiwał w chwili śmierci

na terytorium żadnej z Umawiających się Stron, prawo do zasiłku pogrzebowego ustala

instytucja właściwa tej Umawiającej się Strony, na której terytorium zostały przebyte

ostatnie okresy ubezpieczenia.

1.

Władze właściwe obu Umawiających się Stron określają środki administracyjne niezbędne

dla stosowania niniejszej Umowy.

2.

Władze właściwe

(1)

uzgodnią w porozumieniu administracyjnym sposoby stosowania niniejszej Umowy;

(2)

wyznaczą instytucje łącznikowe i instytucje właściwe w celu ułatwienia bezpośredniej

komunikacji między instytucjami Umawiających się Stron;

(3)

informują się wzajemnie o zmianach wprowadzanych do ustawodawstwa każdej z Umawiających

się Stron, jeżeli zmiany te mają wpływ na stosowanie niniejszej Umowy.

1.

Władze właściwe, instytucje łącznikowe i instytucje właściwe Umawiających się Stron

udzielają sobie wzajemnej pomocy przy wykonywaniu postanowień niniejszej Umowy w taki

sposób jakby stosowały własne przepisy prawne. Pomoc ta jest bezpłatna.

2.

Władze właściwe, instytucje łącznikowe i instytucje właściwe Umawiających się Stron

mogą bezpośrednio kontaktować się ze sobą, jak również z każdą zainteresowaną osobą

lub jej przedstawicielem prawnym.

1.

Wnioski, skargi, odwołania od decyzji i oświadczenia składane władzy właściwej, instytucji

łącznikowej lub instytucji właściwej jednej Umawiającej się Strony są uważane za złożone

w tym samym terminie władzy właściwej, instytucji łącznikowej lub instytucji właściwej

drugiej Umawiającej się Strony.

2.

Wniosek o przyznanie świadczeń zgodnie z ustawodawstwem jednej Umawiającej się Strony

jest uważany za wniosek o przyznanie odpowiednich świadczeń zgodnie z ustawodawstwem

drugiej Umawiającej się Strony, chyba że wnioskodawca wystąpi o odroczenie ustalenia

prawa do emerytury zgodnie z ustawodawstwem drugiej Umawiającej się Strony.

1.

Jeżeli ustawodawstwo jednej Umawiającej się Strony przewiduje całkowite lub częściowe

zwolnienie od opłat, zaświadczeń lub innych dokumentów, składanych zgodnie z ustawodawstwem

tej Umawiającej się Strony, zwolnienie to ma zastosowanie do wszelkich zaświadczeń

lub innych dokumentów składanych zgodnie z ustawodawstwem drugiej Umawiającej się

Strony w celu stosowania niniejszej Umowy.

2.

Umawiające się Strony wzajemnie uznają wszystkie dokumenty lub zaświadczenia dowolnego

rodzaju, niezbędne w celu stosowania niniejszej Umowy, tak jakby zostały one wystawione

przez stosowne władze. Dokumenty i zaświadczenia nie wymagają uwierzytelnienia przez

władze dyplomatyczne i konsularne.

3.

Kopie dokumentów poświadczone za zgodność z oryginałem przez instytucję właściwą jednej

Umawiającej się Strony są akceptowane jako kopie zgodne z oryginałem przez instytucję

właściwą drugiej Umawiającej się Strony, bez dalszego uwierzytelniania.

1.

Badania lekarskie osób zamieszkałych lub przebywających na terytorium drugiej Umawiającej

się Strony przeprowadza instytucja miejsca zamieszkania lub pobytu na wniosek i na

koszt instytucji właściwej.

2.

Koszty badań lekarskich nie są zwracane, jeżeli są one wykonywane dla instytucji obu

Umawiających się Stron.

1.

Władze właściwe, instytucje łącznikowe i instytucje właściwe każdej z Umawiających

się Stron mogą przekazać sobie wszelkie dane osobowe niezbędne do stosowania niniejszej

Umowy.

2.

Dane osobowe przekazane władzy właściwej, instytucji łącznikowej i instytucji właściwej

jednej z Umawiających się Stron, w ramach stosowania niniejszej Umowy, mogą być wykorzystywane

tylko w celu stosowania niniejszej Umowy.

3.

Dla celów stosowania niniejszego artykułu, wyrażenie „przepisy prawne” oznacza przepisy

dotyczące ochrony danych osobowych w prawie wewnętrznym każdej z Umawiających się

Stron.

4.

Wszelkie informacje umożliwiające identyfikację osoby fizycznej stanowią dane osobowe.

Dane osobowe podlegają ochronie przez przepisy prawne.

5.

Dane osobowe przekazane, w związku ze stosowaniem niniejszej Umowy, władzy właściwej,

instytucji łącznikowej i instytucji właściwej jednej z Umawiających się Stron mogą

zostać przekazane innej instytucji tej Umawiającej się Strony tylko dla stosowania

niniejszej Umowy.

6.

Władze właściwe, instytucje łącznikowe, instytucje właściwe i inne instytucje każdej

z Umawiających się Stron gwarantują w trakcie przekazywania danych, o których mowa

w ustępie 1, stosowanie środków zapewniających ochronę tych danych.

7.

Władza właściwa, instytucja łącznikowa, instytucja właściwa i inna instytucja Umawiającej

się Strony, której przekazano dane, o których mowa w ustępie 1, chroni je przed nieuprawnionym

dostępem, zmianami i przekazywaniem.

8.

Władza właściwa, instytucja łącznikowa, instytucja właściwa i inna instytucja Umawiającej

się Strony, której przekazano dane osobowe, o których mowa w ustępie 1, podejmuje

niezbędne środki, aby dane te były aktualne, pełne i dokładne dla realizacji celów,

dla których je zgromadzono. W miarę potrzeby, dane te są korygowane, a dane zgromadzone

lub przechowywane w sposób nieuprawniony w świetle stosowanych przepisów prawnych

są niszczone. Na wniosek niszczone są również dane, których przekazanie jest zabronione

na mocy przepisów prawnych Umawiającej się Strony, która je przekazała.

9.

Z zastrzeżeniem przepisów prawnych Umawiającej się Strony, dane uzyskane przez Umawiającą

się Stronę w związku ze stosowaniem niniejszej Umowy, zostają zniszczone po osiągnięciu

celów, dla których je zgromadzono lub wykorzystano. Władze właściwe, instytucje łącznikowe,

instytucje właściwe i inne instytucje każdej z Umawiających się Stron stosują bezpieczne

środki umożliwiające całkowite zniszczenie danych i zapewniają ochronę danych osobowych

przeznaczonych do zniszczenia.

10.

Na wniosek zgłoszony władzy właściwej, instytucji łącznikowej i instytucji właściwej

Umawiającej się Strony, osoba zainteresowana ma prawo zostać poinformowana o przekazaniu

danych osobowych, o których mowa w ustępie 1. Osoba zainteresowana może również uzyskać

dostęp do danych osobowych jej dotyczących i dokonać ich korekty, z zastrzeżeniem

wyjątków przewidzianych przez przepisy prawne Umawiającej się Strony, na której terytorium

znajdują się te dane.

11.

Władze właściwe Umawiających się Stron lub instytucje przez nie upoważnione informują

się wzajemnie o wszelkich zmianach w przepisach prawnych dotyczących ochrony danych

osobowych, jeżeli zmiany te mają wpływ na stosowanie niniejszej Umowy.

Instytucja właściwa każdej z Umawiających się Stron wypłaca świadczenia na mocy niniejszej

Umowy bezpośrednio osobom uprawnionym, które mają miejsce zamieszkania na terytorium

drugiej Umawiającej się Strony w walucie urzędowej swojego państwa, a w przypadku

braku wymienialności tej waluty w innej walucie swobodnie wymienialnej.

1.

Dla stosowania niniejszej Umowy władze właściwe, instytucje łącznikowe i instytucje

właściwe Umawiających się Stron kontaktują się między sobą w języku urzędowym każdej

z Umawiających się Stron.

2.

Wniosek, skarga, odwołanie, oświadczenie lub inny dokument nie zostanie odrzucony

na tej podstawie, że jest sporządzony w języku urzędowym drugiej Umawiającej się Strony.

Władze właściwe rozstrzygają w drodze negocjacji wszelkie spory powstałe w związku

z interpretacją lub stosowaniem niniejszej Umowy.

Niniejsza Umowa, w zakresie jej stosowania, pozostaje bez uszczerbku dla praw i obowiązków

osób ubezpieczonych, w tym tych, które są lub były legalnie zamieszkałe i zatrudnione

na terytorium jednej z Umawiających się Stron, wynikających z Układu ustanawiającego

Stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją, podpisanego w Ankarze

dnia 12 września 1963 roku, jego Protokołu dodatkowego, podpisanego w Brukseli dnia

23 listopada 1970 roku i Decyzji Rady Stowarzyszenia, w zakresie, w jakim są stosowane.

1.

Niniejsza Umowa nie stanowi podstawy uznania roszczeń o wypłatę świadczeń za okres

przed dniem jej wejścia w życie.

2.

Okresy ubezpieczenia przebyte zgodnie z ustawodawstwem każdej z Umawiających się Stron

przed dniem wejścia w życie niniejszej Umowy są uwzględniane przy ustalaniu prawa

i wysokości świadczeń przyznawanych na mocy tej Umowy.

3.

Z zastrzeżeniem postanowień ustępu 1, niniejsza Umowa odnosi się także do zdarzeń

ubezpieczeniowych, które wystąpiły przed dniem jej wejścia w życie pod warunkiem,

że zobowiązania z nich wynikające nie zostały uregulowane wcześniej w formie świadczeń

skapitalizowanych.

1.

Niniejsza Umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony. Każda z Umawiających się Stron

może, w drodze notyfikacji dyplomatycznej, wypowiedzieć niniejszą Umowę nie później

jednak niż na sześć miesięcy przed upływem roku kalendarzowego.

2.

Niniejsza Umowa traci moc z dniem 1 stycznia roku następującego bezpośrednio po roku,

w którym została wypowiedziana.

3.

W przypadku wypowiedzenia niniejszej Umowy wszystkie prawa nabyte na mocy jej postanowień

zostają zachowane.

4.

Władze właściwe uzgodnią sposób uregulowania wszelkich praw będących w trakcie nabywania

na mocy tych postanowień.

1.

Niniejsza Umowa podlega ratyfikacji zgodnie z krajowym ustawodawstwem każdej z Umawiających

się Stron, co zostanie stwierdzone w drodze wymiany not dyplomatycznych.

2.

Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia trzeciego miesiąca następującego po

miesiącu, w którym została otrzymana ostatnia notyfikacja dotycząca zakończenia procesu

ratyfikacji Umowy.