Obwieszczenie Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu z dnia 20 listopada 2020 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w sprawie prowadzenia rejestru zabytków, krajowej, wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków oraz krajowego wykazu zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicę niezgodnie z prawem

Rozporządzenie określa sposób prowadzenia rejestru zabytków, krajowej ewidencji zabytków,

wojewódzkich ewidencji zabytków, gminnych ewidencji zabytków oraz krajowego wykazu

zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicę niezgodnie z prawem.

1.

Przepisy rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem,

stosuje się do zdarzeń, które następują po dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

2.

Dotychczas wykonane karty ewidencyjne zabytku stają się kartami ewidencyjnymi zabytku

w rozumieniu niniejszego rozporządzenia.

3.

Dotychczas wykonane karty adresowe zabytku nieruchomego stają się kartami adresowymi

zabytku nieruchomego w rozumieniu niniejszego rozporządzenia.

1.

Rejestr zabytków, zwany dalej „rejestrem”, jest prowadzony w formie ksiąg, o wymiarach

46 cm na 30 cm, posiadających 200 kart z wydrukowanym kolejnym numerem strony, oznaczonych

literami

1)

„A” - dla zabytków nieruchomych;

2)

„B” - dla zabytków ruchomych;

3)

„C” - dla zabytków archeologicznych.

2.

Wzory ksiąg, o których mowa w ust. 1, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

3.

Dla każdej księgi prowadzi się alfabetyczny skorowidz miejscowości z wykazem zabytków

znajdujących się na ich terenie.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Księga zawiera następujące rubryki

1)

numer rejestru;

2)

wpis do rejestru;

3)

przedmiot ochrony;

4)

zakres ochrony;

5)

miejsce położenia lub przechowywania zabytku;

6)

numer księgi wieczystej - dla zabytków nieruchomych i archeologicznych;

7)

numer katastru nieruchomości - dla zabytków nieruchomych i archeologicznych;

8)

właściciel zabytku;

9)

posiadacz zabytku;

10)

skreślenie z rejestru;

11)

uwagi.

2.

W księdze należy czarnym atramentem wpisać w rubrykach

1)

numer rejestru - numer kolejny pozycji w księdze rejestru, pod którą jest wpisany

zabytek;

2)

wpis do rejestru - oznaczenie organu, który wydał decyzję w postępowaniu o wpisanie

do rejestru, datę wydania decyzji i jej numer;

3)

przedmiot ochrony - rodzaj zabytku, określenie otoczenia zabytku lub nazwę zabytku;

4)

zakres ochrony - treść rozstrzygnięcia zawartego w decyzji;

5)

miejsce położenia lub przechowywania zabytku - adres miejsca położenia lub przechowywania

zabytku, z podaniem nazwy miejscowości, nazwy ulicy i numeru posesji, oraz nazwy gminy

i powiatu;

6)

numer księgi wieczystej - numer księgi wieczystej, o ile księga taka została założona;

7)

numer katastru nieruchomości - nazwę własną jednostki ewidencyjnej oraz jej identyfikator

w krajowym rejestrze urzędowym podziału terytorialnego kraju, nazwę obrębu lub jego

numer oraz numer działki;

8)

właściciel zabytku - imię, nazwisko i adres osoby fizycznej lub nazwę i adres siedziby

osoby prawnej będącej właścicielem zabytku bądź użytkownikiem wieczystym gruntu w

dniu, w którym decyzja o wpisie do rejestru zabytków stała się ostateczna, a w przypadku

współwłasności dane wszystkich współwłaścicieli; w razie zmiany danych właściciela,

współwłaściciela lub użytkownika wieczystego - w rubryce umieszcza się adnotację odsyłającą

do zbioru dokumentów;

9)

posiadacz zabytku - imię, nazwisko i adres osoby fizycznej lub nazwę i adres siedziby

osoby prawnej będącej posiadaczem zabytku w dniu, w którym decyzja o wpisie do rejestru

zabytków stała się ostateczna; w razie zmiany danych posiadacza - w rubryce umieszcza

się adnotację odsyłającą do zbioru dokumentów;

10)

skreślenie z rejestru - oznaczenie organu, datę i numer decyzji o skreśleniu zabytku

z rejestru;

11)

uwagi - inne dane dotyczące zabytku, w tym informacje o przeniesieniu wpisu z poprzedniej

księgi.

3.

Poszczególne wpisy w księdze oddziela się poziomą linią przechodzącą przez wszystkie

rubryki, wykonaną czarnym atramentem.

1.

Wojewódzki konserwator zabytków dokonuje wpisu w księdze, jeżeli decyzja o wpisie

zabytku do rejestru stała się ostateczna.

2.

Niezależnie od doręczenia stronom postępowania decyzji i pouczenia o skutkach wpisu

do rejestru, wojewódzki konserwator zabytków przesyła potwierdzoną kopię decyzji o

wpisie zabytku do rejestru do Narodowego Instytutu Dziedzictwa oraz właściwemu, ze

względu na miejsce położenia zabytku, wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta),

w przypadku gdy gmina nie jest stroną tego postępowania.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do decyzji o skreśleniu zabytku z rejestru.

1.

Skreślenie zabytku z rejestru odnotowuje się w księdze w rubryce „skreślenie z rejestru”,

a następnie cały wpis przekreśla się linią biegnącą od lewego górnego narożnika rubryki

„numer rejestru” do prawego dolnego narożnika rubryki „skreślenie z rejestru”, wykonaną

czerwonym atramentem.

2.

W przypadku gdy w księdze dokonano omyłkowego wpisu lub postępowanie w sprawie wpisu

do rejestru zostało umorzone na skutek uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji

przez właściwy organ lub na podstawie orzeczenia sądu, cały wpis przekreśla się linią

biegnącą od lewego górnego narożnika rubryki „numer rejestru” do prawego dolnego narożnika

rubryki „skreślenie z rejestru”, wykonaną zielonym atramentem.

Jeżeli dokonano skreślenia z rejestru części zabytku, w rubryce „zakres ochrony” niebieskim

atramentem odnotowuje się przedmiot skreślenia wraz z podaniem oznaczenia organu,

daty i numeru decyzji o tym skreśleniu.

1.

Jeżeli zabytek ruchomy został przeniesiony na stałe do innego województwa, informacje,

o których mowa w § 3 ust. 2, wpisuje się do właściwej księgi w województwie, w którym

znajduje się obecne miejsce przechowywania zabytku.

2.

Przeniesienie na stałe zabytku ruchomego do innego województwa odnotowuje się w księdze,

w której zabytek był uprzednio wpisany w rubryce „miejsce położenia lub przechowywania

zabytku”.

3.

Jeżeli zabytek ruchomy został przeniesiony czasowo do innego województwa, wojewódzki

konserwator zabytków czyni odpowiednią wzmiankę w księdze, w której zabytek jest wpisany

w rubryce „miejsce położenia lub przechowywania zabytku”.

1.

W zbiorze dokumentów zabytku wpisanego do rejestru każdy dokument oznacza się odpowiednim

numerem rejestru.

2.

Zbiór dokumentów zabytku zawiera w szczególności jego dokumentację prawną, finansową,

konserwatorską, historyczną, ikonograficzną i inwentaryzacyjną.

3.

Jeżeli wojewódzki konserwator zabytków gromadzi oddzielnie dokumentację konserwatorską,

historyczną, ikonograficzną lub inwentaryzacyjną, w zbiorze dokumentów zabytku umieszcza

się adnotację informującą o tym fakcie.

1.

Karta ewidencyjna zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru zawiera następujące rubryki

1)

nazwa;

2)

czas powstania;

3)

miejscowość;

4)

adres;

5)

przynależność administracyjna;

6)

współrzędne geograficzne;

7)

poprzednie nazwy miejscowości;

8)

właściciel i jego adres;

9)

użytkownik i jego adres;

10)

formy ochrony;

11)

materiały graficzne;

12)

historia;

13)

opis;

14)

kubatura;

15)

powierzchnia użytkowa;

16)

przeznaczenie pierwotne;

17)

użytkowanie obecne;

18)

stan zachowania;

19)

istniejące zagrożenia, najpilniejsze postulaty konserwatorskie;

20)

akta archiwalne;

21)

uwagi;

22)

adnotacje o inspekcjach, informacje o zmianach;

23)

bibliografia;

24)

opracowanie karty ewidencyjnej;

25)

źródła ikonograficzne i miejsce ich przechowywania;

26)

załączniki.

2.

Dane, które nie mieszczą się na karcie ewidencyjnej zabytku nieruchomego wpisanego

do rejestru, umieszcza się na załączniku do karty ewidencyjnej zabytku nieruchomego

wpisanego do rejestru.

3.

Załącznik do karty ewidencyjnej zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru zawiera

następujące rubryki

1)

miejscowość;

2)

gmina;

3)

powiat;

4)

województwo;

5)

nazwa zabytku, adres;

6)

zawartość załącznika;

7)

opracowanie załącznika.

4.

Wzór karty ewidencyjnej zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru określa załącznik

nr 2 do rozporządzenia.

1.

Karta ewidencyjna zabytku nieruchomego niewpisanego do rejestru zawiera następujące

rubryki

1)

nazwa;

2)

czas powstania;

3)

miejscowość;

4)

adres;

5)

przynależność administracyjna;

6)

współrzędne geograficzne;

7)

użytkowanie obecne;

8)

stan zachowania;

9)

materiały graficzne;

10)

istniejące zagrożenia, najpilniejsze postulaty konserwatorskie;

11)

adnotacje o inspekcjach, informacje o zmianach;

12)

opracowanie karty ewidencyjnej.

2.

Wzór karty ewidencyjnej zabytku nieruchomego niewpisanego do rejestru określa załącznik

nr 3 do rozporządzenia.

1.

Karta ewidencyjna zabytku ruchomego zawiera następujące rubryki

1)

nazwa;

2)

materiał, technika;

3)

miejscowość;

4)

adres i miejsce przechowywania;

5)

przynależność administracyjna;

6)

właściciel i jego adres;

7)

forma ochrony;

8)

opracowanie karty ewidencyjnej;

9)

styl;

10)

czas powstania;

11)

autor, szkoła, warsztat;

12)

wymiary;

13)

liczba obiektów;

14)

fotografia;

15)

opis, znaki, sygnatury, napisy;

16)

historia;

17)

stan zachowania i najpilniejsze postulaty konserwatorskie;

18)

akta archiwalne, źródła ikonograficzne;

19)

adnotacje o inspekcjach, informacje o zmianach;

20)

uwagi.

2.

Wzór karty ewidencyjnej zabytku ruchomego określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.

1.

Karta ewidencyjna zabytku archeologicznego lądowego zawiera następujące rubryki

1)

lokalizacja;

2)

położenie fizycznogeograficzne;

3)

utwór geologiczny;

4)

dostępność terenu;

5)

klasyfikacja funkcjonalno-kulturowo-chronologiczna stanowiska;

6)

opis obszaru stanowiska;

7)

zagrożenia;

8)

wnioski konserwatorskie;

9)

aktualna ochrona;

10

wykonanie karty;

11)

weryfikacja konserwatorska;

12)

zbiory i numer inwentarza;

13

mapa w skali 1:10 000;

14)

historia badań stanowiska;

15)

dokumentacja;

16)

literatura;

17)

inne dane.

2

Wzór karty ewidencyjnej zabytku archeologicznego lądowego określa załącznik nr 5 do

rozporządzenia.

1.

Karta ewidencyjna zabytku archeologicznego podwodnego śródlądowego zawiera następujące

rubryki

1)

lokalizacja;

2)

położenie fizycznogeograficzne;

3)

cechy akwenu;

4)

cechy strefy nadbrzeżnej;

5)

klasyfikacja funkcjonalno-kulturowo-chronologiczna stanowiska;

6)

opis obszaru stanowiska;

7)

warunki eksploracji;

8)

zagrożenia;

9)

wnioski konserwatorskie;

10)

aktualna ochrona;

11)

wykonanie karty;

12)

weryfikacja konserwatorska;

13)

zbiory i numer inwentarza;

14)

mapa w skali 1:10 000;

15)

historia badań stanowiska;

16)

dokumentacja;

17)

literatura;

18)

inne dane.

2.

Wzór karty ewidencyjnej zabytku archeologicznego podwodnego śródlądowego określa załącznik

nr 5a do rozporządzenia.

1.

Karta ewidencyjna zabytku archeologicznego podwodnego morskiego zawiera następujące

rubryki

1)

lokalizacja;

2)

położenie fizycznogeograficzne;

3)

cechy akwenu;

4)

cechy strefy nadbrzeżnej;

5)

klasyfikacja funkcjonalno-kulturowo-chronologiczna stanowiska;

6)

opis obszaru stanowiska;

7)

warunki eksploracji;

8)

zagrożenia;

9)

wnioski konserwatorskie;

10)

aktualna ochrona;

11)

wykonanie karty;

12)

weryfikacja konserwatorska;

13)

zbiory i numer inwentarza;

14)

dostępna mapa nawigacyjna;

15)

historia badań stanowiska;

16)

dokumentacja;

17)

literatura;

18)

inne dane.

2.

Wzór karty ewidencyjnej zabytku archeologicznego podwodnego morskiego określa załącznik

nr 5b do rozporządzenia.

Kartę ewidencyjną zabytku sporządza się co najmniej w 2 egzemplarzach, z których jeden

jest włączany do wojewódzkiej ewidencji zabytków, a drugi do krajowej ewidencji zabytków.

1.

Wojewódzki konserwator zabytków włącza kartę ewidencyjną zabytku do wojewódzkiej ewidencji

zabytków po sprawdzeniu, czy dane zawarte w karcie ewidencyjnej zabytku są wyczerpujące

i zgodne ze stanem faktycznym, a także czy dokumentacja fotograficzna zabytku umożliwia

jego identyfikację.

2.

Generalny Konserwator Zabytków włącza kartę ewidencyjną zabytku do krajowej ewidencji

zabytków po otrzymaniu tej karty od wojewódzkiego konserwatora zabytków.

1.

W przypadku stwierdzenia konieczności zastąpienia niezgodnych ze stanem faktycznym

lub prawnym danych zawartych w karcie ewidencyjnej zabytku włączonej do wojewódzkiej

ewidencji zabytków odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym,

ujawnienia nowych danych lub usunięcia błędnych danych wojewódzki konserwator zabytków

sporządza nową kartę ewidencyjną zabytku zawierającą dane zgodne ze stanem faktycznym

i prawnym.

2.

Pierwotną kartę ewidencyjną zabytku pozostawia się w wojewódzkiej ewidencji zabytków,

łącząc ją trwale z nową kartą ewidencyjną zabytku.

3.

Generalny Konserwator Zabytków włącza nową kartę ewidencyjną zabytku do krajowej ewidencji

zabytków po otrzymaniu tej karty od wojewódzkiego konserwatora zabytków. Przepis ust.

2 stosuje się odpowiednio.

1.

O zamiarze włączenia karty ewidencyjnej zabytku do wojewódzkiej ewidencji zabytków,

o włączeniu tej karty, o sporządzeniu nowej karty ewidencyjnej zabytku, o zamiarze

wyłączenia karty ewidencyjnej zabytku z wojewódzkiej ewidencji zabytków lub o wyłączeniu

tej karty wojewódzki konserwator zabytków zawiadamia niezwłocznie właściciela lub

posiadacza zabytku albo nieruchomości lub rzeczy ruchomej, która przestała być zabytkiem.

2.

Zawiadomienia o zamiarze włączenia karty ewidencyjnej zabytku będącego historycznym

układem urbanistycznym lub ruralistycznym, historycznym zespołem budowlanym, terenem,

na którym znajduje się znaczna ilość zabytków archeologicznych, lub nieruchomością

o nieuregulowanym stanie prawnym do wojewódzkiej ewidencji zabytków, o włączeniu tej

karty, o sporządzeniu nowej karty ewidencyjnej takiego zabytku, o zamiarze wyłączenia

karty ewidencyjnej takiego zabytku z wojewódzkiej ewidencji zabytków lub o wyłączeniu

tej karty dokonuje się w drodze obwieszczenia umieszczanego na stronie podmiotowej

Biuletynu Informacji Publicznej.

3.

Zawiadomienie o zamiarze włączenia karty ewidencyjnej zabytku, o sporządzeniu nowej

karty ewidencyjnej zabytku albo o zamiarze wyłączenia karty ewidencyjnej zabytku z

wojewódzkiej ewidencji zabytków umieszcza się na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji

Publicznej do czasu zamieszczenia informacji odpowiednio o włączeniu karty ewidencyjnej

zabytku, o włączeniu nowej karty ewidencyjnej zabytku do wojewódzkiej ewidencji zabytków

albo o wyłączeniu karty ewidencyjnej zabytku z wojewódzkiej ewidencji zabytków.

4.

Wojewódzki konserwator zabytków o zamiarze włączenia karty ewidencyjnej zabytku do

wojewódzkiej ewidencji zabytków, o sporządzeniu nowej karty ewidencyjnej zabytku albo

o zamiarze wyłączenia karty ewidencyjnej zabytku z wojewódzkiej ewidencji zabytków

zawiadamia właściciela lub posiadacza zabytku albo nieruchomości lub rzeczy ruchomej,

która przestała być zabytkiem, na co najmniej 14 dni przed planowanym terminem włączenia

karty ewidencyjnej zabytku do wojewódzkiej ewidencji zabytków albo wyłączenia tej

karty z wojewódzkiej ewidencji zabytków.

5.

O włączeniu karty ewidencyjnej zabytku nieruchomego do wojewódzkiej ewidencji zabytków

albo sporządzeniu nowej karty ewidencyjnej zabytku wojewódzki konserwator zabytków

zawiadamia niezwłocznie także właściwego wójta (burmistrza, prezydenta miasta), w

celu ujęcia tego zabytku w gminnej ewidencji zabytków albo włączenia nowej karty adresowej

zabytku do gminnej ewidencji zabytków.

6.

Przed włączeniem karty ewidencyjnej zabytku ruchomego niewpisanego do rejestru do

wojewódzkiej ewidencji zabytków wojewódzki konserwator zabytków występuje do właściciela

zabytku o wyrażenie pisemnej zgody na włączenie karty ewidencyjnej tego zabytku do

wojewódzkiej ewidencji zabytków.

7.

Do zawiadomienia o włączeniu karty ewidencyjnej zabytku do wojewódzkiej ewidencji

zabytków, o którym mowa w ust. 1 i 5, lub o sporządzeniu nowej karty ewidencyjnej

zabytku dołącza się odpowiednio potwierdzoną kopię karty ewidencyjnej zabytku albo

nowej karty ewidencyjnej zabytku.

1.

Kartę ewidencyjną nieruchomości lub rzeczy ruchomej, która przestała być zabytkiem,

wyłącza się z krajowej i wojewódzkiej ewidencji zabytków oraz przechowuje w archiwum

zakładowym Narodowego Instytutu Dziedzictwa oraz wojewódzkiego urzędu ochrony zabytków.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do karty adresowej zabytku, o której mowa w

§ 17, z tym że karta ta jest przechowywana w archiwum zakładowym urzędu gminy.

3.

Zbiór dokumentów nieruchomości lub rzeczy ruchomej, o których mowa w ust. 1, przechowuje

się w archiwum zakładowym wojewódzkiego urzędu ochrony zabytków.

1.

Karta adresowa zabytku nieruchomego zawiera następujące rubryki

1)

nazwa;

2)

czas powstania;

3)

miejscowość;

4)

adres;

5)

przynależność administracyjna;

6)

formy ochrony;

7

fotografia z opisem wskazującym orientację w stosunku do sąsiednich terenów lub stron

świata albo mapa z zaznaczonym stanowiskiem archeologicznym;

8

historia, opis i wartości;

9

stan zachowania i postulaty dotyczące konserwacji;

10

wykonanie karty;

11

zatwierdzenie karty.

2.

Wzór karty adresowej zabytku nieruchomego określa załącznik nr 6 do rozporządzenia.

1.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) włącza kartę adresową zabytku nieruchomego wpisanego

do rejestru zabytków lub znajdującego się w wojewódzkiej ewidencji zabytków do gminnej

ewidencji zabytków po zweryfikowaniu, że dane zawarte w karcie adresowej są wyczerpujące

i zgodne z danymi zawartymi odpowiednio w decyzji o wpisie zabytku do rejestru lub

w karcie ewidencyjnej zabytku.

2.

W przypadku zabytku nieruchomego innego niż zabytki określone w ust. 1 wójt (burmistrz,

prezydent miasta) włącza kartę adresową tego zabytku do gminnej ewidencji zabytków

po osiągnięciu porozumienia z wojewódzkim konserwatorem zabytków co do zasadności

ujęcia tego zabytku w gminnej ewidencji zabytków oraz najpilniejszych postulatów konserwatorskich.

1.

W przypadku stwierdzenia konieczności zastąpienia niezgodnych ze stanem faktycznym

lub prawnym danych zawartych w karcie adresowej zabytku włączonej do gminnej ewidencji

zabytków odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym, ujawnienia

nowych danych lub usunięcia błędnych danych wójt (burmistrz, prezydent miasta) sporządza

nową kartę adresową zabytku zawierającą dane zgodne ze stanem faktycznym i prawnym.

2.

Pierwotną kartę adresową zabytku pozostawia się w gminnej ewidencji zabytków, łącząc

ją trwale z nową kartą adresową zabytku.

1.

O zamiarze włączenia karty adresowej zabytku do gminnej ewidencji zabytków, o włączeniu

tej karty, o sporządzeniu nowej karty adresowej zabytku, o zamiarze wyłączenia karty

adresowej zabytku z gminnej ewidencji zabytków lub o wyłączeniu tej karty wójt (burmistrz,

prezydent miasta) zawiadamia niezwłocznie właściciela lub posiadacza zabytku albo

nieruchomości, która przestała być zabytkiem.

2.

Zawiadomienia o zamiarze włączenia karty adresowej zabytku będącego historycznym układem

urbanistycznym lub ruralistycznym, historycznym zespołem budowlanym, terenem, na którym

znajduje się znaczna ilość zabytków archeologicznych, lub nieruchomością o nieuregulowanym

stanie prawnym do gminnej ewidencji zabytków, o włączeniu tej karty, o sporządzeniu

nowej karty adresowej takiego zabytku, o zamiarze wyłączenia karty adresowej takiego

zabytku z gminnej ewidencji zabytków lub o wyłączeniu tej karty dokonuje się w drodze

obwieszczenia umieszczonego na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej.

3.

Zawiadomienie o zamiarze włączenia karty adresowej zabytku, o sporządzeniu nowej karty

adresowej zabytku albo o zamiarze wyłączenia karty adresowej zabytku z gminnej ewidencji

zabytków umieszcza się na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej do czasu

zamieszczenia informacji odpowiednio o włączeniu karty adresowej zabytku, o włączeniu

nowej karty adresowej zabytku do gminnej ewidencji zabytków albo o wyłączeniu karty

adresowej zabytku z gminnej ewidencji zabytków.

4.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) o zamiarze włączenia karty adresowej zabytku do

gminnej ewidencji zabytków, o sporządzeniu nowej karty adresowej zabytku albo o zamiarze

wyłączenia karty adresowej zabytku z gminnej ewidencji zabytków zawiadamia właściciela

lub posiadacza zabytku albo nieruchomości lub rzeczy ruchomej, która przestała być

zabytkiem, na co najmniej 14 dni przed planowanym terminem włączenia karty adresowej

zabytku do gminnej ewidencji zabytków albo wyłączenia tej karty z gminnej ewidencji

zabytków.

5.

Do zawiadomienia o włączeniu karty adresowej zabytku do gminnej ewidencji zabytków

lub o sporządzeniu nowej karty adresowej zabytku dołącza się odpowiednio potwierdzoną

kopię karty adresowej zabytku albo nowej karty adresowej zabytku.

Dokumenty dotyczące zabytku uzasadniające treść w karcie adresowej zabytku rubryki

„czas powstania” oraz rubryki „historia, opis i wartość” gromadzi się w sposób zapewniający

ich kompletność i ochronę przed nieuprawnionym dostępem.

1.

W karcie informacyjnej wykazu zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicę niezgodnie

z prawem umieszcza się w szczególności następujące dane

1)

określenie rodzaju i nazwy własnej zabytku;

2)

opis zabytku z podaniem wymiarów oraz materiałów i technik użytych do jego wykonania;

3)

określenie właściciela lub posiadacza zabytku;

4)

wskazanie miejsca kradzieży zabytku;

5)

określenie daty kradzieży lub wywiezienia za granicę zabytku niezgodnie z prawem;

6)

informację, czy zabytek jest wpisany do rejestru zabytków lub czy znajduje się w krajowej

ewidencji zabytków.

2.

Jeżeli jest to możliwe, do karty informacyjnej zabytku dołącza się jego zdjęcie.

Z dniem wejścia w życie rozporządzenia

1)

dotychczas prowadzone księgi rejestru zabytków stają się księgami rejestru w rozumieniu

niniejszego rozporządzenia;

2)

dotychczas wykonane karty ewidencyjne zabytku stają się kartami ewidencyjnymi zabytku

w rozumieniu niniejszego rozporządzenia;

3)

dotychczas wykonane karty adresowe zabytku nieruchomego stają się kartami adresowymi

zabytku nieruchomego w rozumieniu niniejszego rozporządzenia;

4)

dotychczas prowadzony krajowy wykaz zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicę

niezgodnie z prawem staje się krajowym wykazem zabytków skradzionych lub wywiezionych

za granicę niezgodnie z prawem w rozumieniu niniejszego rozporządzenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia