Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 3 marca 2021 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie świadczeń przysługujących funkcjonariuszom Agencji Wywiadu za podróże służbowe, przeniesienia lub oddelegowania
Table of Provisions (42)
Statutory Text (42 Articles)
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają
1)
„ustawa” - ustawę z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu;
2)
„Szef AW” - Szefa Agencji Wywiadu;
3)
„AW” - Agencję Wywiadu;
4)
„jednostki organizacyjne” - jednostki organizacyjne, o których mowa w § 3 ust. 1 i
2 statutu Agencji Wywiadu stanowiącego załącznik do zarządzenia nr 74 Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie nadania
statutu Agencji Wywiadu
(M. P. z 2019 r. poz. 744 oraz z 2020 r. poz. 710);
5)
„funkcjonariusz” - funkcjonariusza AW;
6)
„kierownik jednostki organizacyjnej” - funkcjonariusza pełniącego obowiązki kierownika
jednostki organizacyjnej;
7)
„krajowa podróż służbowa” - wyjazd funkcjonariusza poza stałe miejsce pełnienia służby
w celu wykonywania czynności służbowych, w terminie i miejscu na terenie kraju określonych
w poleceniu wyjazdu służbowego;
8)
„zagraniczna podróż służbowa” - wyjazd funkcjonariusza poza stałe miejsce pełnienia
służby w celu wykonywania czynności służbowych poza granicami państwa, w terminie
i miejscu określonych w poleceniu odbycia zagranicznej podróży służbowej;
9)
„przeniesienie do pełnienia służby w innej miejscowości” - skierowanie funkcjonariusza
na stanowisko służbowe w miejscowości określonej w rozkazie o przeniesieniu, innej
niż miejscowość, w której dotychczas pełnił służbę;
10)
„delegowanie do czasowego pełnienia służby poza stałe miejsce pełnienia służby” -
wyznaczenie funkcjonariuszowi określonych w rozkazie o delegowaniu czasu oraz miejsca
wykonywania obowiązków służbowych w miejscu innym niż jego dotychczasowe stałe miejsce
pełnienia służby;
11)
„właściwy przełożony” - przełożonego właściwego w sprawach
a
krajowych podróży służbowych - kierownika jednostki organizacyjnej,
b)
zagranicznych podróży służbowych - Szefa AW albo upoważnionego przez niego zastępcę
Szefa AW;
12)
„uposażenie” - uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, przysługujące
funkcjonariuszowi od dnia przeniesienia do pełnienia służby w innej miejscowości.
Zwrot kosztów za nocleg w sposób określony w § 1 pkt 3 lit. a niniejszego rozporządzenia
stosuje się do zwrotu kosztów za nocleg określonego w § 9 rozporządzenia, o którym
mowa w § 1 niniejszego rozporządzenia, począwszy od dnia 15 listopada 2002 r.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1.
W przypadku funkcjonariusza zamieszkałego poza stałym miejscem pełnienia służby właściwy
przełożony może uznać, w celu rozliczenia kosztów podróży służbowej, miejscowość zamieszkania
jako stałe miejsce pełnienia służby, jeżeli
1)
funkcjonariusz wykonuje stale czynności służbowe poza stałym miejscem pełnienia służby
albo
2)
spowoduje to zmniejszenie kosztów podróży służbowej.
2.
Czas krajowej podróży służbowej, określony w poleceniu wyjazdu służbowego, obejmuje
czas między wyjazdem ze stałego miejsca pełnienia służby i z powrotem do tego miejsca.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Z tytułu krajowej podróży służbowej funkcjonariuszowi, z zastrzeżeniem ust. 2, przysługują
1)
dieta stanowiąca ekwiwalent pieniężny na pokrycie zwiększonych kosztów wyżywienia
w czasie podróży służbowej;
2)
zwrot kosztów
a)
przejazdów na trasie od stałego miejsca pełnienia służby do miejscowości stanowiącej
cel podróży służbowej i z powrotem,
b)
noclegów bądź ryczałt za nocleg,
c)
dojazdów środkami komunikacji miejscowej w formie ryczałtu;
3)
zwrot innych niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
2.
Funkcjonariuszowi, którego zwykłe obowiązki służbowe polegają na stałym wykonywaniu
czynności służbowych na obszarze właściwości terytorialnej jednostki organizacyjnej,
w przypadku odbywania krajowej podróży służbowej w tym obszarze przysługuje jedynie
zwrot kosztów przejazdów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a. Właściwość terytorialną
Ośrodka Szkolenia AW określa województwo, w którym ośrodek ten ma swoją siedzibę.
1
Kwotę diety ustala się w wysokości określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz
warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej
lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze
kraju.
2.
Jeżeli krajowa podróż służbowa trwa
1)
nie dłużej niż dobę i wynosi
a)
mniej niż 8 godzin - dieta nie przysługuje,
b)
od 8 do 12 godzin - przysługuje 1/2 diety,
c)
ponad 12 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości;
2)
dłużej niż jedną dobę - za każdą dobę przysługuje dieta w pełnej wysokości, a za niepełną,
ale rozpoczętą dobę
a)
do 8 godzin - przysługuje 1/2 diety,
b)
ponad 8 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości.
3.
Dieta nie przysługuje
1)
za czas pobytu w stałym miejscu pełnienia służby, miejscu zamieszkania lub na leczeniu
w zakładzie leczniczym, a także za okresy przerw w krajowej podróży służbowej;
2)
jeżeli na podstawie odrębnych przepisów funkcjonariusz z tytułu odbywania krajowej
podróży służbowej otrzymał nieodpłatnie wyżywienie lub równoważnik pieniężny w zamian
za wyżywienie.
1.
Publiczny środek transportu odpowiedni do odbycia krajowej podróży służbowej, z zastrzeżeniem
ust. 2, określa właściwy przełożony, uwzględniając posiadane przez funkcjonariusza
uprawnienia do przejazdów ulgowych, dogodność połączeń na danej trasie oraz pilność
załatwianej sprawy.
2.
W przypadku funkcjonariusza wykonującego czynności operacyjno-rozpoznawcze właściwy
przełożony może nie uwzględniać uprawnień, o których mowa w ust. 1.
3.
Właściwy przełożony może wyrazić zgodę na przejazd w krajowej podróży służbowej pojazdem
pozostającym w dyspozycji AW.
4.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach, na wniosek funkcjonariusza, właściwy przełożony
może wyrazić zgodę na przejazdy w krajowej podróży służbowej pojazdem niepozostającym
w dyspozycji AW.
1.
Zwrot kosztów przejazdu obejmuje cenę biletu określonego środka transportu, z uwzględnieniem
posiadanej przez funkcjonariusza ulgi na dany środek transportu, bez względu na to,
z jakiego tytułu ulga przysługuje.
2.
Zwrotu kosztów przejazdu wagonem sypialnym, z miejscem do leżenia lub opłat dodatkowych
za przejazd oraz przelot samolotem dokonuje się funkcjonariuszowi w wysokości udokumentowanej
biletami lub rachunkami.
3
Funkcjonariuszowi odbywającemu, za zgodą właściwego przełożonego, przejazdy w krajowej
podróży służbowej pojazdem prywatnym przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości
stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę za jeden kilometr przebiegu,
w najwyższej dopuszczalnej wysokości ustalonej w przepisach w sprawie wysokości oraz
warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej
lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze
kraju.
Funkcjonariuszowi przebywającemu w krajowej podróży służbowej przysługuje zwrot kosztów
przejazdu do miejscowości zamieszkania w czasie wolnym od służby tylko wtedy, gdy
spowoduje to zmniejszenie łącznych kosztów tej podróży. Przepisy § 5 i 6 stosuje się
odpowiednio.
1.
Za każdą rozpoczętą dobę odbywania krajowej podróży służbowej funkcjonariuszowi przysługuje
ryczałt na pokrycie kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej w wysokości 20%
diety.
2.
Ryczałt, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, jeżeli funkcjonariusz odbywa krajową
podróż służbową pojazdem służbowym oraz w przypadku, o którym mowa w § 6 ust. 3.
1
Za nocleg w hotelu lub innym obiekcie świadczącym usługi hotelarskie funkcjonariuszowi
przysługuje zwrot kosztów w wysokości potwierdzonej rachunkiem, nie więcej jednak
niż 50% minimalnego wynagrodzenia za pracę za 1 dobę hotelową.
2.
Funkcjonariuszowi, który wobec braku możliwości skorzystania z noclegu w miejscowości
stanowiącej cel podróży służbowej korzystał z noclegu w miejscowości, do której czas
dojazdu nie przekracza jednej godziny, przysługuje również zwrot kosztów przejazdu
publicznymi środkami komunikacji z miejscowości stanowiącej cel podróży służbowej
do miejscowości, w której funkcjonariusz korzystał z noclegu, i z powrotem.
3
Funkcjonariuszowi, któremu w czasie krajowej podróży służbowej nie zapewniono bezpłatnego
noclegu lub zakwaterowania albo który nie przedstawił rachunku za nocleg w hotelu
lub innym obiekcie świadczącym usługi hotelarskie, przysługuje ryczałt za każdy nocleg
w wysokości 150% diety.
4.
Ryczałt za nocleg przysługuje wówczas, gdy nocleg trwał co najmniej 6 godzin przypadających
między godziną 22
5.
Zwrot kosztów noclegu w krajowej podróży służbowej lub ryczałt za nocleg nie przysługuje
funkcjonariuszowi
1)
za czas przejazdu wagonem sypialnym lub z miejscami do leżenia oraz za czas pobytu
w stałym miejscu pełnienia służby, miejscowości zamieszkania lub zameldowania na pobyt
stały;
2)
w przypadku gdy z miejscowości stanowiącej cel podróży służbowej istnieje dogodne
połączenie komunikacyjne umożliwiające codzienny powrót do stałego miejsca pełnienia
służby, miejscowości zamieszkania lub zameldowania na pobyt stały.
W przypadku braku możliwości zapewnienia noclegu w miejscowości stanowiącej cel podróży
służbowej lub w miejscowości, od której czas dojazdu do miejscowości stanowiącej cel
podróży służbowej nie przekracza jednej godziny, funkcjonariuszowi przysługuje zwrot
kosztów noclegu w wysokości poniesionych kosztów noclegu, stwierdzonych rachunkiem.
1.
Funkcjonariuszowi odbywającemu krajową podróż służbową, na jego wniosek, właściwy
przełożony przyznaje zaliczkę na niezbędne koszty podróży, w wysokości wynikającej
ze wstępnej kalkulacji tych kosztów.
2.
Funkcjonariusz jest zobowiązany rozliczyć się z pobranej zaliczki nie później niż
przed upływem 7 dni od dnia powrotu z podróży służbowej.
3.
Wypłaty należności z tytułu krajowej podróży służbowej dokonuje się na podstawie rachunku
kosztów podróży sporządzonego przez funkcjonariusza.
4.
Fakt zapewnienia funkcjonariuszowi będącemu w krajowej podróży służbowej bezpłatnego
noclegu lub zakwaterowania albo nieodpłatnego wyżywienia w naturze potwierdza kierownik
jednostki organizacyjnej zapewniającej te świadczenia lub funkcjonariusz, oświadczeniem
złożonym na poleceniu wyjazdu służbowego.
Czas zagranicznej podróży służbowej liczy się w razie odbywania jej środkami komunikacji
1)
lądowej - od chwili przekroczenia granicy państwowej w drodze za granicę do chwili
przekroczenia jej w drodze powrotnej do kraju;
2)
lotniczej - od chwili startu samolotu w drodze za granicę z ostatniego lotniska w
kraju do chwili lądowania samolotu w drodze powrotnej na pierwszym lotnisku w kraju;
3)
morskiej - od chwili wyjścia statku z portu polskiego do chwili wejścia statku w drodze
powrotnej do portu polskiego.
Z tytułu zagranicznej podróży służbowej funkcjonariuszowi przysługują
1)
diety;
2)
zwrot kosztów noclegów lub ryczałt za nocleg;
3)
zwrot kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej w formie ryczałtu;
4)
zwrot kosztów leczenia oraz innych niezbędnych wydatków zaakceptowanych przez Szefa
AW.
1.
Dieta, o której mowa w § 13 pkt 1, przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego
państwa podróży służbowej.
2.
Jeżeli zagraniczna podróż służbowa trwa
1)
nie dłużej niż dobę i wynosi
a)
do 8 godzin - przysługuje 1/3 diety,
b)
ponad 8 do 12 godzin - przysługuje 1/2 diety,
c)
ponad 12 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości;
2)
dłużej niż dobę
a)
za każdą pełną dobę przysługuje dieta w pełnej wysokości,
b)
za niepełną, ale rozpoczętą dobę - przysługuje dieta w wysokości, o której mowa w
pkt 1.
3.
Kwotę diety zmniejsza się o koszt otrzymanego za granicą bezpłatnego wyżywienia, przyjmując,
że każdy bezpłatny posiłek stanowi odpowiednio
1)
śniadanie - 15% diety;
2)
obiad - 30% diety;
3)
kolacja - 30% diety.
4.
Za każdą dobę pobytu w szpitalu lub innym zakładzie leczniczym za granicą funkcjonariuszowi
przysługuje 25% kwoty diety.
1.
Za nocleg funkcjonariuszowi przysługuje zwrot poniesionych kosztów w wysokości potwierdzonej
rachunkiem hotelowym, w granicach ustalonego na ten cel limitu.
2.
W uzasadnionych przypadkach właściwy przełożony może wyrazić zgodę na zwrot kosztów
noclegu stwierdzonych rachunkiem, w wysokości przekraczającej limit, o którym mowa
w ust. 1.
3.
W przypadkach uzasadnionych interesem wykonywanych zadań właściwy przełożony może
wyrazić zgodę na niekorzystanie przez funkcjonariusza z noclegu w hotelu i przyznać
ryczałt za każdy nocleg w wysokości 25% limitu, o którym mowa w ust. 1.
4.
Zwrot kosztów noclegu lub ryczałt za nocleg nie przysługują za czas przejazdu oraz
gdy funkcjonariuszowi zapewniono bezpłatny nocleg.
Wysokość diet, o których mowa w § 14, oraz limitów na pokrycie kosztów noclegu, o
których mowa w § 15 ust. 1-3, określają przepisy w sprawie wysokości oraz warunków
ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej
jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju.
Do przejazdów odbywanych w czasie zagranicznych podróży służbowych stosuje się odpowiednio
przepisy § 5 i 6.
1.
Funkcjonariuszowi przysługuje ryczałt na pokrycie poniesionych kosztów dojazdu z dworca
i do dworca kolejowego, autobusowego, portu lotniczego lub morskiego w miejscowości
docelowej za granicą oraz w każdej innej miejscowości, w której funkcjonariusz korzystał
z noclegu, w wysokości jednej diety.
2.
Funkcjonariuszowi korzystającemu za granicą z dojazdów środkami komunikacji miejscowej
przysługuje ryczałt na pokrycie ich kosztów w wysokości 10% diety za każdą rozpoczętą
dobę pobytu w zagranicznej podróży służbowej.
Sumę należności pieniężnych przysługujących funkcjonariuszowi z tytułu zagranicznej
podróży służbowej zmniejsza się o kwotę środków pieniężnych otrzymanych od strony
zagranicznej na cele związane z finansowaniem kosztów tej podróży.
Jeżeli zagraniczna podróż służbowa trwa ponad 30 dni lub gdy państwem docelowym jest
państwo pozaeuropejskie, Szef AW może wyrazić zgodę na zwrot kosztów przewozu samolotem
bagażu osobistego o wadze do 30 kg, liczonej łącznie z wagą bagażu opłacanego w cenie
biletu.
1.
W razie choroby funkcjonariuszowi przysługuje zwrot udokumentowanych kosztów leczenia
za granicą oraz lekarstw.
2.
Nie podlegają zwrotowi koszty lekarstw, których nabycie za granicą nie było konieczne,
koszty leczenia z zakresu kosmetyki oraz nabycia protez ortopedycznych, dentystycznych
i zakupu okularów.
3.
Koszty leczenia za granicą oraz lekarstw pokrywa AW.
4.
W przypadku śmierci funkcjonariusza za granicą koszty transportu zwłok do kraju pokrywa
AW.
1.
Funkcjonariusz odbywający zagraniczną podróż służbową otrzymuje zaliczkę w walucie
polskiej lub wymienialnej, według średniego kursu złotego w stosunku do walut obcych
Narodowego Banku Polskiego z dnia wypłaty zaliczki, na pokrycie niezbędnych kosztów
podróży i pobytu poza granicami kraju, a także szczepień ochronnych zalecanych przez
służbę sanitarno-epidemiologiczną dla osób udających się do określonego państwa.
2.
Rozliczenia kosztów zagranicznej podróży służbowej należy dokonać w walucie otrzymanej
zaliczki, według kursu z dnia jej wypłacenia, w terminie 14 dni od dnia zakończenia
podróży.
3.
Do rozliczenia należy załączyć dokumenty (rachunki) potwierdzające poszczególne wydatki;
nie dotyczy to diet oraz wydatków objętych ryczałtami. Jeżeli uzyskanie dokumentu
lub rachunku nie było możliwe, funkcjonariusz jest obowiązany złożyć pisemne oświadczenie
o dokonanym wydatku i przyczynach braku jego udokumentowania.
4.
Obsługę finansową zagranicznej podróży służbowej, w zakresie wynikającym z ust. 1
i 2, realizuje jednostka organizacyjna, w której funkcjonariusz odbywający podróż
służbową pełni służbę.
Funkcjonariuszowi przeniesionemu z urzędu do pełnienia służby w innej miejscowości
przysługują
1
diety - dla niego i członków rodziny, o których mowa w art. 91 ust. 1 ustawy, za czas
przejazdu i pierwszą dobę pobytu w nowym miejscu pełnienia służby;
2)
zwrot kosztów przejazdu do nowego miejsca zamieszkania osób, o których mowa w pkt
1;
3)
ryczałt z tytułu przeniesienia;
4)
(uchylony);
5)
(uchylony);
6
zwrot kosztów przejazdów raz w miesiącu, w celu odwiedzenia rodziny, publicznym środkiem
transportu albo ekwiwalent pieniężny w wysokości równej cenie biletu za przejazd tym
środkiem transportu, w przypadku gdy członkowie rodziny, o których mowa w art. 91
ust. 1 ustawy, nie przesiedlają się wraz z nim.
Wysokość diet, o których mowa w § 23 pkt 1, ustala się według stawek obowiązujących
w dniu przejazdu do nowego miejsca pełnienia służby. Przepisy § 4 ust. 1 i 2 stosuje
się odpowiednio.
1.
Wysokość kosztów, o których mowa w § 23 pkt 2, ustala się według cen biletów obowiązujących
w dniu przejazdu do nowego miejsca pełnienia służby, z zastrzeżeniem ust. 2. Przepis
§ 6 ust. 1 stosuje się odpowiednio.
2.
Wysokość kosztów ustala się z uwzględnieniem ceny biletu za przejazd publicznym środkiem
transportu na podstawie tabeli przewoźnika i najkrótszej odległości między dotychczasowym
a nowym miejscem zamieszkania osób, o których mowa w § 23 pkt 1.
1
Ryczałt z tytułu przeniesienia przysługuje w wysokości 50% uposażenia.
2.
W celu obliczenia ryczałtu, o którym mowa w ust. 1, w przypadku funkcjonariusza objętego
obowiązkowym ubezpieczeniem emerytalnym i rentowym, kwotę uposażenia pomniejsza się
o składkę na obowiązkowe ubezpieczenie emerytalne i rentowe, jeżeli na podstawie odrębnych
przepisów ryczałt nie stanowi podstawy wymiaru tych składek.
(uchylony).
(uchylony).
1.
W razie zbiegu uprawnień obojga małżonków będących funkcjonariuszami do należności,
o których mowa w § 23, należności te wypłaca się tylko z jednego tytułu, w wysokości
wyższej. Jeżeli pobrano je w wysokości niższej, wypłaca się odpowiednie wyrównanie.
2.
W sytuacji, o której mowa w ust. 1, należności określone w § 23 wypłaca się funkcjonariuszowi,
któremu należności przysługują w wysokości wyższej.
1.
Należności, o których mowa w § 23, wypłaca, na pisemny wniosek funkcjonariusza, jednostka
organizacyjna, do której został przeniesiony.
2.
(uchylony).
Na wniosek funkcjonariusza przeniesionego z urzędu do pełnienia służby w innej miejscowości
i nieprzesiedlającego się, jeżeli jest możliwy codzienny dojazd do nowego miejsca
pełnienia służby, kierownik jednostki organizacyjnej może przyznać zwrot kosztów biletu
miesięcznego na dojazd publicznym środkiem transportu.
1.
Funkcjonariuszowi przeniesionemu z urzędu do pełnienia służby w innej miejscowości,
któremu nie przydzielono lokalu mieszkalnego, zapewnia się na koszt AW zastępcze pomieszczenie
mieszkalne.
2.
Funkcjonariuszowi, o którym mowa w ust. 1, przysługują świadczenia, o których mowa
w § 23 pkt 3 i 6.
(uchylony).
1.
Funkcjonariuszowi przeniesionemu z urzędu do pełnienia służby w innej miejscowości,
który przesiedlił się na pobyt stały do nowego miejsca pełnienia służby, w przypadku
gdy członkowie rodziny, o których mowa w art. 91 ust. 1 ustawy, nie przesiedlili się
wraz z nim, przysługuje raz w miesiącu, w celu odwiedzenia rodziny, zwrot kosztów
przejazdu publicznym środkiem transportu określonym przez kierownika jednostki organizacyjnej
albo ekwiwalent pieniężny w wysokości równej cenie biletu za przejazd tym środkiem
transportu.
2.
Zwrot kosztów lub ekwiwalent, o których mowa w ust. 1, nie przysługują funkcjonariuszowi
w przypadku
1)
nieusprawiedliwionej nieobecności w służbie;
2)
korzystania z pojazdu służbowego.
W uzasadnionych przypadkach Szef AW, na wniosek funkcjonariusza przeniesionego do
pełnienia służby w innej miejscowości na własną prośbę, może przyznać, stosując odpowiednio
przepisy § 23-34, należności przysługujące z tytułu przeniesienia z urzędu do pełnienia
służby w innej miejscowości.
Funkcjonariuszowi delegowanemu do czasowego pełnienia służby poza stałe miejsce pełnienia
służby, z zastrzeżeniem § 37, przysługują
1)
należności, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a oraz c;
2)
bezpłatne zakwaterowanie, a w razie niezapewnienia bezpłatnego zakwaterowania - zwrot
kosztów zakwaterowania w wysokości stwierdzonej rachunkiem.
1.
Na wniosek funkcjonariusza w służbie stałej delegowanego do czasowego pełnienia służby
poza stałe miejsce pełnienia służby, który codziennie powraca do miejsca stałego zamieszkania
(zakwaterowania), przysługują
1)
zwrot kosztów przejazdów, na trasie od stałego miejsca pełnienia służby do miejscowości
stanowiącej cel podróży służbowej i z powrotem, publicznym środkiem komunikacji określonym
przez kierownika jednostki organizacyjnej w czasowym miejscu pełnienia służby lub
bezpłatny przejazd w razie dojazdu pojazdem pozostającym w dyspozycji AW, bez względu
na czas dojazdu;
2)
zwrot kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej w formie ryczałtu;
3)
równoważnik za brak lokalu mieszkalnego, na zasadach określonych w przepisach w sprawie
wysokości oraz szczegółowych zasad przyznawania i zwracania równoważników pieniężnych
funkcjonariuszom AW za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i za brak lokalu mieszkalnego.
2.
Funkcjonariuszowi w służbie przygotowawczej delegowanemu do czasowego pełnienia służby
w innej miejscowości, który ma możliwość codziennego powrotu do miejsca stałego zamieszkania
lub zakwaterowania, przysługują świadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2.
Należności określone w § 36 i 37 wypłaca się funkcjonariuszowi w jednostce organizacyjnej,
do której został czasowo delegowany.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia