Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 20 grudnia 2021 r. w sprawie używania psów i koni w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

Rozporządzenie określa

1)

jednostki organizacyjne właściwe do prowadzenia specjalistycznego szkolenia, zwanego

dalej „szkoleniem”, kandydatów na przewodników psów służbowych, przewodników psów

służbowych i psów służbowych, właścicieli psów kontraktowych i psów kontraktowych

oraz kandydatów na żołnierzy -jeźdźców, żołnierzy -jeźdźców i koni służbowych, a także

rodzaje szkoleń i sposób szkolenia, termin ważności upoważnienia do wykonywania czynności

z użyciem psa służbowego i upoważnienia do wykonywania czynności z użyciem psa kontraktowego,

atestu psa służbowego i atestu psa kontraktowego oraz sposób ich przedłużania;

2)

wymagania zdrowotne i użytkowe psów i koni zapewniające przydatność do użycia w Siłach

Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zwanych dalej „Siłami Zbrojnymi”;

3)

tryb nabywania, przekazywania i wycofywania z użycia w Siłach Zbrojnych psów służbowych

i koni służbowych, podmiot właściwy do nabywania lub pokrywania kosztów tego nabycia

oraz sposób prowadzenia ewidencji psów służbowych i ewidencji koni służbowych;

4)

tryb pozyskiwania psów kontraktowych oraz sposób prowadzenia ewidencji psów kontraktowych;

5)

sposób znakowania zakwalifikowanych do służby psów służbowych, psów kontraktowych

i koni służbowych oraz wzory dowodu tożsamości psa służbowego, psa kontraktowego oraz

dowodu tożsamości konia służbowego;

6)

sposób utrzymania i używania psów służbowych, psów kontraktowych i koni służbowych

w Siłach Zbrojnych;

7)

zakres opieki lekarsko -weterynaryjnej nad psami służbowymi, psami kontraktowymi,

końmi służbowymi, psami służbowymi wycofanymi z użycia, psami kontraktowymi wycofanymi

z użycia, które przez okres co najmniej pięciu lat trwania kontraktu były używane

w jednostce wojskowej i końmi służbowymi wycofanymi z użycia i tryb udzielania zgody

na leczenie tych zwierząt w zakładach leczniczych dla zwierząt innych niż zakłady

podległe Ministrowi Obrony Narodowej;

8)

sposób sprawowania nadzoru nad psami służbowymi, psami kontraktowymi, końmi służbowymi

oraz psami służbowymi wycofanymi z użycia, psami kontraktowymi wycofanymi z użycia,

które przez okres co najmniej pięciu lat trwania kontraktu były używane w jednostce

wojskowej i końmi służbowymi wycofanymi z użycia;

9)

tryb odbierania psa służbowego, konia służbowego, psa służbowego wycofanego z użycia

i konia służbowego wycofanego z użycia opiekunowi oraz organizacji społecznej, której

statutowym celem działania jest ochrona zwierząt;

10)

sposób żywienia, wysokość normy wyżywienia dla psa służbowego, psa kontraktowego i

konia służbowego oraz normy wyżywienia dla psa służbowego wycofanego z użycia, psa

kontraktowego wycofanego z użycia, który przez okres co najmniej pięciu lat trwania

kontraktu był używany w jednostce wojskowej i konia służbowego wycofanego z użycia,

w tym maksymalną wysokość normy w przypadku jej podwyższenia, jak również wysokość

dziennej stawki pieniężnej na żywienie zwierząt;

11)

tryb przyznawania, wypłacania oraz zwrotu ryczałtu na pokrycie kosztów wyżywienia

psa służbowego, psa kontraktowego lub konia służbowego, psa służbowego wycofanego

z użycia, psa kontraktowego wycofanego z użycia, który przez okres co najmniej pięciu

lat trwania kontraktu był używany w jednostce wojskowej i konia służbowego wycofanego

z użycia, a także sposób ustalania wysokości tego ryczałtu;

12)

tryb pokrywania kosztów zabiegów profilaktycznych i leczenia psa służbowego, psa kontraktowego,

konia służbowego, psa służbowego wycofanego z użycia, psa kontraktowego wycofanego

z użycia, który przez okres co najmniej pięciu lat trwania kontraktu był używany w

jednostce wojskowej, lub konia służbowego wycofanego z użycia, w tym kosztów produktów

leczniczych;

13)

wzór kontraktu zawieranego między żołnierzem pełniącym czynną służbę wojskową a jednostką

wojskową, w której psy kontraktowe są używane w trakcie trwania tego kontraktu i znajdują

się na stanie jednostki wojskowej, w której są używane;

14)

wzór upoważnienia do wykonywania czynności z użyciem psa służbowego i upoważnienia

do wykonywania czynności z użyciem psa kontraktowego oraz wzór atestu psa służbowego

i atestu psa kontraktowego;

15)

wzór protokołu odebrania opiekunowi lub organizacji społecznej, której statutowym

celem działania jest ochrona zwierząt, psa służbowego, konia służbowego, psa służbowego

wycofanego z użycia lub konia służbowego wycofanego z użycia;

16)

wzory protokołów wycofania psa służbowego i wycofania konia służbowego z użycia w

Siłach Zbrojnych.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

ustawa - ustawę z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej;

2)

dysponent środków budżetu państwa - kierownika jednostki budżetowej ustanowionego

przez Ministra Obrony Narodowej w sposób określony w przepisach w sprawie szczegółowego

sposobu wykonywania budżetu państwa wydanych na podstawie art. 198 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 305, z późn. zm.;

3)

opieka lekarsko -weterynaryjna - badania diagnostyczne, zabiegi profilaktyczne i lecznicze

wykonywane przez wojskowego lekarza weterynarii lub lekarza weterynarii zakładu leczniczego

dla zwierząt innego niż podległy Ministrowi Obrony Narodowej;

4)

organizacja - organizację społeczną, której statutowym celem działania jest ochrona

zwierząt;

5)

szkolenie doskonalące - czynności realizowane przez przewodnika psa w formie ćwiczeń

przeprowadzanych cyklicznie w celu podniesienia sprawności użytkowej psa;

6)

szkolenie uzupełniające - czynności realizowane przez przewodnika psa w formie ćwiczeń

przeprowadzanych doraźnie w celu usunięcia niedociągnięć w szkoleniu przewodnika i

psa;

7)

wojskowy lekarz weterynarii - oficera lekarza weterynarii wojskowego ośrodka medycyny

prewencyjnej, Wojskowego Ośrodka Farmacji i Techniki Medycznej w Celestynowie, zwanego

dalej „Wojskowym Ośrodkiem Farmacji i Techniki Medycznej” lub innej jednostki wojskowej.

1.

Jednostką organizacyjną właściwą do prowadzenia szkolenia kandydatów na przewodników

psów służbowych, przewodników psów służbowych i psów służbowych, właścicieli psów

kontraktowych i psów kontraktowych jest Wojskowy Ośrodek Farmacji i Techniki Medycznej.

2.

W przypadkach uzasadnionych potrzebami Sił Zbrojnych szkolenie kandydatów na przewodników

psów służbowych, przewodników psów służbowych i psów służbowych, właścicieli psów

kontraktowych i psów kontraktowych może być realizowane w innych specjalistycznych

ośrodkach w kraju i poza jego granicami.

1.

Podstawowym sposobem szkolenia, o którym mowa w § 3 ust. 1, jest szkolenie stacjonarne

prowadzone w formie kursu specjalistycznego.

2.

Ukończenie kursu specjalistycznego przez kandydata na przewodnika psa służbowego,

przewodnika psa służbowego i psa służbowego z wynikiem pozytywnym potwierdza się wydaniem

przewodnikowi upoważnienia do wykonywania czynności z użyciem psa służbowego.

3.

Wzór upoważnienia do wykonywania czynności z użyciem psa służbowego jest określony

w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

4.

Wzór atestu psa służbowego jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

5.

Ukończenie kursu specjalistycznego przez właściciela psa kontraktowego i psa kontraktowego

z wynikiem pozytywnym potwierdza się wydaniem temu właścicielowi upoważnienia do wykonywania

czynności z użyciem psa kontraktowego.

6.

Wzór upoważnienia do wykonywania czynności z użyciem psa kontraktowego jest określony

w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

7.

Wzór atestu psa kontraktowego jest określony w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

8.

Upoważnienia, o których mowa w ust. 3 i 6, oraz atesty, o których mowa w ust. 4 i

7, wydaje się na okres 12 miesięcy.

9.

Przedłużenie ważności upoważnień, o których mowa w ust. 3 i 6, i atestów, o których

mowa w ust. 4 i 7, na kolejny okres 12 miesięcy następuje po pozytywnym zaliczeniu

egzaminu weryfikującego umiejętności przewodnika psa służbowego i psa służbowego,

właściciela psa kontraktowego i psa kontraktowego przed komisją powołaną przez komendanta

Wojskowego Ośrodka Farmacji i Techniki Medycznej.

10.

Stwierdzenie przez komisję, o której mowa w ust. 9, utraty sprawności użytkowej psa

służbowego lub psa kontraktowego daje podstawę do skierowania przewodnika psa służbowego

wraz z psem lub właściciela psa kontraktowego wraz z psem na szkolenie uzupełniające.

11.

W przypadku otrzymania oceny negatywnej po odbyciu szkolenia uzupełniającego oraz

braku możliwości przekwalifikowania psa służbowego lub psa kontraktowego na inną specjalność

komisja, o której mowa w ust. 9, wydaje orzeczenie o braku przydatności psa do użycia

w Siłach Zbrojnych.

Podnoszenie sprawności użytkowej psa służbowego i psa kontraktowego może odbywać się

w postaci szkoleń doskonalących, będących formą specjalistycznego szkolenia, prowadzonych

w jednostkach wojskowych, na których stanie znajdują się psy, Wojskowym Ośrodku Farmacji

i Techniki Medycznej lub innych specjalistycznych ośrodkach w kraju i poza jego granicami.

Szkolenie kandydatów na przewodników psów służbowych, przewodników psów służbowych

i psów służbowych, właścicieli psów kontraktowych i psów kontraktowych, jest prowadzone

w sposób mający na celu uzyskanie i podnoszenie umiejętności pracy z psem oraz uzyskanie

przez psa służbowego i psa kontraktowego specjalności przydatnej w Siłach Zbrojnych

i w oparciu o program szkolenia jednostki organizacyjnej, o której mowa w § 3 ust.

1, oraz ośrodków, o których mowa w § 3 ust. 2.

Jednostką organizacyjną właściwą do prowadzenia szkolenia kandydatów na żołnierzy

-jeźdźców, żołnierzy -jeźdźców oraz koni służbowych jest Szwadron Kawalerii Wojska

Polskiego, który jest pododdziałem Pułku Reprezentacyjnego Wojska Polskiego.

1.

Kandydaci na żołnierzy -jeźdźców, żołnierze -jeźdźcy oraz konie służbowe odbywają

następujące rodzaje szkoleń

1)

szkolenie podstawowe;

2)

szkolenie uzupełniające.

2.

Szkolenia, o których mowa w ust. 1, są realizowane w obiektach przydzielonych dowódcy

Pułku Reprezentacyjnego Wojska Polskiego lub w innych miejscach, jeżeli wymaga tego

specyfika szkolenia.

3.

W trakcie szkolenia podstawowego kandydat na żołnierza -jeźdźca zdobywa wiedzę z podstaw

jeździectwa oraz zasad sprawowania należytej opieki i właściwego użytkowania konia

służbowego, natomiast szkolenie konia polega na osiągnięciu podstawowej zdolności

ujeżdżeniowej, ze szczególnym uwzględnieniem właściwego zachowania się w ruchu ulicznym.

W trakcie szkolenia podstawowego należy przestrzegać zasady nieprzydzielania kandydatowi

na żołnierza -jeźdźca nowo nabytego konia.

4.

Szkolenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dotyczy żołnierzy -jeźdźców i koni używanych

w Siłach Zbrojnych i jest szkoleniem cyklicznym, długookresowym, wieloetapowym oraz

opartym na programie szkolenia pododdziałów reprezentacyjnych. Szkolenie to obejmuje

1)

szkolenie kawaleryjskie;

2)

szkolenie jeździeckie w dyscyplinach

a)

skoki,

b)

ujeżdżanie.

5.

Szkolenie kandydatów na żołnierzy -jeźdźców, żołnierzy -jeźdźców oraz koni służbowych

jest prowadzone w sposób mający na celu podnoszenie umiejętności jeździeckich kandydatów

na żołnierzy -jeźdźców, żołnierzy -jeźdźców oraz zdolności ujeżdżeniowych koni, w

oparciu o program szkolenia Szwadronu Kawalerii Wojska Polskiego.

Sposób prowadzonych szkoleń, o których mowa w § 8, nie może mieć negatywnego wpływu

na stan zdrowia i dobrostan szkolonych koni ani też nie może powodować u tych zwierząt

zbędnego stresu.

1.

Do użycia w Siłach Zbrojnych przyjmuje się psy spełniające następujące wymagania zdrowotne

1)

klinicznie zdrowe, w wieku od 14 do 30 miesięcy;

2)

z prawidłową budową anatomiczną i odpowiednią kondycją psychofizyczną;

3)

wolne od chorób układowych, nabytych, wrodzonych, dziedzicznych lub innych mogących

mieć negatywny wpływ na ich efektywność w pracy;

4)

posiadające zdrowe, kompletne uzębienie, bez implantów, wad zgryzu i uszkodzeń powierzchni

zębów uniemożliwiających prawidłowe gryzienie oraz niewykazujące objawów chorób przyzębia;

5)

mające prawidłową postawę zgodną ze wzorcem rasy.

2.

Do użycia w Siłach Zbrojnych przyjmuje się psy spełniające następujące wymagania użytkowe

1)

okazujące pewność siebie podczas odbierania różnych bodźców pochodzących ze środowiska;

2)

okazujące zauważalny poziom ciekawości i socjalizacji;

3)

wykazujące chęć współpracy z przewodnikiem;

4)

posiadające wrodzoną predyspozycję do pracy.

1.

Do użycia w Siłach Zbrojnych przyjmuje się konie, spełniające następujące wymagania

zdrowotne

1)

klinicznie zdrowe oraz niepochodzące z gospodarstw zapowietrzonych chorobami zaraźliwymi

koni, w dobrej kondycji i w wieku od 3 do 8 lat;

2)

wolne od wad głównych, takich jak dychawica świszcząca, łykawość, wartogłowienie,

przewlekłe schorzenie wewnętrznej części oka powstałe na tle nieurazowym;

3)

mające prawidłową budowę ciała.

2.

Do użycia w Siłach Zbrojnych przyjmuje się konie spełniające następujące wymagania

użytkowe

1)

ujeżdżone i przygotowane do pracy pod siodłem;

2)

pokonujące pod jeźdźcem swobodnie pojedyncze przeszkody parkurowe;

3)

pozbawione narowów, niezłośliwe, o spokojnym zrównoważonym charakterze, prawidłowo

znoszące transport w koniowozach.

Nabywanie psów służbowych i koni służbowych na potrzeby Sił Zbrojnych jest dokonywane

na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1129, 1598, 2054 i 2269).

1.

Nabywanie psów służbowych na potrzeby Sił Zbrojnych jest dokonywane przez komisję

powołaną przez komendanta Wojskowego Ośrodka Farmacji i Techniki Medycznej.

2.

W przypadkach uzasadnionych potrzebami Sił Zbrojnych nabywanie psów służbowych może

być dokonywane przez komisję powołaną przez właściwych dysponentów środków budżetu

państwa

1)

dowódcę Jednostki Wojskowej Nr 2305;

2)

dowódcę Jednostki Wojskowej Nr 4101;

3)

Szefa Oddziału Zabezpieczenia Żandarmerii Wojskowej.

3.

Nabywanie koni służbowych na potrzeby Sił Zbrojnych jest dokonywane przez komisję

powołaną przez dysponenta środków budżetu państwa, w którego ewidencji ujęte są konie

służbowe.

Koszty nabycia psa służbowego lub konia służbowego pokrywa się ze środków będących

w dyspozycji właściwego dysponenta środków budżetu państwa, w którego ewidencji ujęte

są psy służbowe i konie służbowe.

1.

W skład komisji, o których mowa w § 13 ust. 1 i 2, wchodzą co najmniej

1)

przewodniczący;

2)

członek;

3)

wojskowy lekarz weterynarii.

2.

Do składu komisji, o których mowa w ust. 1, może być włączony jako obserwator przedstawiciel

jednostki wojskowej, na potrzeby której pies służbowy jest nabywany.

3.

W skład komisji, o której mowa w § 13 ust. 3, wchodzi co najmniej pięciu członków,

w tym

1)

przewodniczący;

2)

trzech członków;

3)

wojskowy lekarz weterynarii.

4.

Do składu komisji, o którym mowa w ust. 3, może być powołany lekarz weterynarii z

zakładu leczniczego dla zwierząt specjalizującego się w chorobach koni, inny niż zakład

podległy Ministrowi Obrony Narodowej, z którym dowódca jednostki wojskowej będący

dysponentem środków budżetu państwa i posiadający konie na ewidencji głównej zawarł

umowę o opiekę lekarsko-weterynaryjną.

1.

Nabyciu podlegają wyłącznie psy zdrowe, które przeszły pozytywnie kwalifikacje sprawnościowe

oraz psychologiczne.

2.

Nabytym psom służbowym wystawia się dowód tożsamości psa służbowego, którego wzór

jest określony w załączniku nr 5 do rozporządzenia.

3.

Pozyskanym do użycia w Siłach Zbrojnych psom kontraktowym wystawia się dowód tożsamości

psa kontraktowego, którego wzór jest określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia.

4.

Nabyciu podlegają wyłącznie konie zdrowe, które przeszły pozytywnie kwalifikacje sprawnościowe.

5.

Nabytym koniom wystawia się dowód tożsamości konia służbowego, którego wzór jest określony

w załączniku nr 7 do rozporządzenia.

1.

Nabytym koniom po przewiezieniu do jednostki wojskowej należy zapewnić 21-dniowy okres

obserwacji i adaptacji. W okresie tym konie podlegają obserwacji w celu wyeliminowania

koni z wadami głównymi, określonymi w § 11 ust. 1 pkt 2, jak również z wadami zwrotnymi,

których nieistnienie dostawca poświadczył w zawartej umowie.

2.

Podczas obserwacji i adaptacji jest możliwe umiarkowane użytkowanie koni w celu wykluczenia

wad ukrytych.

1.

Przekazywanie psa służbowego między jednostkami wojskowymi odbywa się komisyjnie na

podstawie protokołu zdawczo -odbiorczego psa służbowego.

2.

Psa służbowego przekazuje się wraz z dowodem tożsamości psa służbowego i wyposażeniem.

3.

Wzór protokołu zdawczo -odbiorczego psa służbowego jest określony w załączniku nr

8 do rozporządzenia.

1.

W przypadku przekazania psa służbowego przewodnikowi albo kandydatowi na przewodnika

posiadającemu wyszkolenie inne niż przekazywany pies służbowy, przewodnika lub kandydata

na przewodnika kieruje się niezwłocznie na najbliższy kurs specjalistyczny do Wojskowego

Ośrodka Farmacji i Techniki Medycznej wraz z przekazanym psem.

2.

W przypadku gdy pies służbowy jest przekazywany przewodnikowi, który ukończył kurs

specjalistyczny w Wojskowym Ośrodku Farmacji i Techniki Medycznej w tej samej specjalności

co przekazywany pies służbowy, kieruje się go niezwłocznie wraz z przekazanym psem

na najbliższy kurs uzupełniający tej samej specjalności.

1.

Przekazywanie konia służbowego między jednostkami wojskowymi odbywa się komisyjnie

na podstawie protokołu zdawczo -odbiorczego konia służbowego. Wraz z koniem przekazuje

się dowód tożsamości konia służbowego, paszport konia, rząd jeździecki oraz sprzęt

do pielęgnacji.

2.

Wzór protokołu zdawczo -odbiorczego konia służbowego jest określony w załączniku nr

9 do rozporządzenia.

Dowódca jednostki wojskowej przekazującej konia służbowego jest odpowiedzialny za

należyte przygotowanie konia do transportu.

1.

Wycofania psa służbowego z użycia w Siłach Zbrojnych dokonuje komisja powołana przez

dowódcę jednostki wojskowej, na której stanie znajduje się zwierzę.

2.

W skład komisji wchodzą

1)

przedstawiciel komórki ds. szkolenia jednostki wojskowej, a w Żandarmerii Wojskowej

przedstawiciel pionu dochodzeniowo -śledczego;

2)

wojskowy lekarz weterynarii;

3)

inne osoby wyznaczone przez dowódcę jednostki wojskowej.

3.

Komisja

1)

kompletuje dokumentację stanowiącą podstawę wycofania, w tym orzeczenie lekarsko -weterynaryjne

o stanie zdrowia psa służbowego sporządzone przez wojskowego lekarza weterynarii,

wyniki badań diagnostycznych i laboratoryjnych oraz orzeczenie komisji, o której mowa

w § 4 ust. 9, w przypadku trwałej utraty sprawności użytkowej lub braku postępów w

szkoleniu rokujących osiągnięcie odpowiedniego poziomu wyszkolenia zwierzęcia;

2)

sporządza protokół wycofania psa służbowego z użycia w Siłach Zbrojnych.

4.

Protokół wycofania psa służbowego z użycia zatwierdza dowódca jednostki wojskowej,

na której stanie znajduje się zwierzę.

5.

Wzór protokołu wycofania psa służbowego z użycia w Siłach Zbrojnych jest określony

w załączniku nr 10 do rozporządzenia.

1.

W przypadku padnięcia psa służbowego lub upływu 6 miesięcy od dnia utraty albo zaginięcia

psa służbowego dowódca jednostki wojskowej, na której stanie znajduje się zwierzę,

powołuje komisję w celu ustalenia okoliczności straty psa służbowego.

2.

Komisja

1)

w przypadku padnięcia psa służbowego

a)

sporządza protokół padnięcia zwierzęcia służbowego, którego wzór jest określony w

załączniku nr 11 do rozporządzenia,

b)

kompletuje i dołącza do protokołu padnięcia zwierzęcia służbowego

-

protokół sekcji zwłok,

-

wyniki dodatkowych badań laboratoryjnych

-

w sytuacji gdy ich wykonanie jest niezbędne do wyjaśnienia przyczyny padnięcia;

2)

w przypadku upływu 6 miesięcy od dnia utraty albo zaginięcia psa służbowego ustala

przyczynę utraty lub zaginięcia oraz wysokość szkody;

3)

sporządza protokół wycofania psa służbowego z użycia w Siłach Zbrojnych.

1.

Wycofania konia służbowego z użycia w Siłach Zbrojnych dokonuje komisja powołana przez

dowódcę jednostki wojskowej będącego dysponentem środków budżetu państwa, w ewidencji

którego ujęty jest koń, składająca się z co najmniej czterech członków.

2.

W skład komisji wchodzą

1)

przewodniczący;

2)

przedstawiciel komórki ds. szkolenia jednostki wojskowej;

3)

wojskowy lekarz weterynarii;

4)

inna osoba albo inne osoby wyznaczone przez dowódcę jednostki wojskowej.

3.

W skład komisji może również wchodzić lekarz weterynarii z zakładu leczniczego dla

zwierząt specjalizującego się w chorobach koni, innego niż zakład podległy Ministrowi

Obrony Narodowej, z którym dowódca jednostki wojskowej będący dysponentem środków

budżetu państwa, posiadający konie na ewidencji głównej zawarł umowę o opiekę lekarsko

-weterynaryjną.

4.

Komisja

1)

kompletuje dokumentację stanowiącą podstawę wycofania konia służbowego, w tym orzeczenie

lekarsko -weterynaryjne o stanie zdrowia konia służbowego sporządzone przez wojskowego

lekarza weterynarii, wyniki badań diagnostycznych i laboratoryjnych, negatywny wynik

testu wartości użytkowej konia, według karty testu wartości użytkowej konia, której

wzór jest określony w załączniku nr 12 do rozporządzenia, przeprowadzony przez komisję

powołaną przez dowódcę jednostki wojskowej posiadającego konie na stanie, w przypadku

trwałej utraty sprawności użytkowej lub braku postępów w szkoleniu rokujących osiągnięcie

odpowiedniego poziomu wyszkolenia zwierzęcia;

2)

sporządza protokół wycofania konia służbowego z użycia w Siłach Zbrojnych.

5.

Protokół wycofania konia służbowego z użycia zatwierdza dowódca jednostki wojskowej,

na której stanie znajduje się zwierzę.

6.

Wzór protokołu wycofania konia służbowego z użycia w Siłach Zbrojnych jest określony

w załączniku nr 13 do rozporządzenia.

1.

W przypadku padnięcia konia służbowego lub upływu 6 miesięcy od dnia utraty albo zaginięcia

konia służbowego dowódca jednostki wojskowej będący dysponentem środków budżetu państwa,

na stanie którego znajduje się zwierzę, powołuje komisję w celu ustalenia okoliczności

straty konia służbowego.

2.

Komisja

1)

w przypadku padnięcia konia służbowego

a)

sporządza protokół padnięcia zwierzęcia służbowego,

b)

kompletuje i dołącza do protokołu padnięcia konia służbowego

-

protokół sekcji zwłok,

-

wyniki dodatkowych badań laboratoryjnych

-

w sytuacji gdy ich wykonanie jest niezbędne do wyjaśnienia przyczyny padnięcia;

2)

w przypadku upływu 6 miesięcy od dnia utraty albo zaginięcia konia służbowego ustala

przyczynę utraty lub zaginięcia oraz wysokość szkody;

3)

sporządza protokół wycofania konia służbowego z użycia w Siłach Zbrojnych.

1.

W przypadku wystąpienia przesłanek uzasadniających uśmiercenie psa służbowego albo

konia służbowego, określonych w art. 6 ust. 1 pkt 3, 4 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt

(Dz. U. z 2020 r. poz. 638 oraz z 2021 r. poz. 1718 i 1728), potrzebę taką stwierdza w pisemnej opinii - w stosunku do psów służbowych - wojskowy

lekarz weterynarii, a w stosunku do koni służbowych - wojskowy lekarz weterynarii

lub lekarz weterynarii z zakładu leczniczego dla zwierząt specjalizującego się w chorobach

koni, innego niż zakład podległy Ministrowi Obrony Narodowej, z którym dowódca jednostki

wojskowej będący dysponentem środków budżetu państwa, w którego ewidencji ujęte są

konie, zawarł umowę o opiekę lekarsko -weterynaryjną.

2.

Opinia, o której mowa w ust. 1, stanowi podstawę do sporządzenia protokołu wycofania

psa służbowego albo konia służbowego z użycia w Siłach Zbrojnych.

1.

Ewidencję psów służbowych używanych w Siłach Zbrojnych prowadzi komendant Wojskowego

Ośrodka Farmacji i Techniki Medycznej i Szef Służby Weterynaryjnej - Inspektor Weterynaryjny

Wojska Polskiego.

2.

Ewidencję koni służbowych używanych w Siłach Zbrojnych prowadzi dysponent środków

budżetu państwa, który posiada konie na ewidencji głównej i Szef Służby Weterynaryjnej

- Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego.

Wojskowy lekarz weterynarii prowadzi

1)

książkę ewidencji i przeglądów psów służbowych i kontraktowych, której wzór jest określony

w załączniku nr 14 do rozporządzenia;

2)

książkę ewidencji i przeglądów koni służbowych, której wzór jest określony w załączniku

nr 15 do rozporządzenia;

3)

dokumentację lekarsko -weterynaryjną z wykonanych zabiegów leczniczych i profilaktycznych

oraz stosowanych produktów leczniczych i pasz leczniczych u psów służbowych oraz koni

służbowych, o której mowa w art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu

chorób zakaźnych zwierząt

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1421).

1.

Psy kontraktowe są pozyskiwane na podstawie kontraktu zawieranego między jednostką

wojskową, w której pies będzie używany, a właścicielem psa kontraktowego, żołnierzem

pełniącym czynną służbę wojskową, na okres od roku do pięciu lat.

2.

Decyzję o zawarciu kontraktu, zawarciu kolejnego kontraktu albo rozwiązaniu kontraktu

podejmuje dowódca jednostki wojskowej, w której pies kontraktowy będzie lub jest używany.

3.

Przed zawarciem kontraktu dowódca jednostki wojskowej zasięga opinii wojskowego lekarza

weterynarii o stanie zdrowia psa.

4.

Wymagania zdrowotne, jakie powinien spełniać pies kontraktowy, określone w § 10 stosuje

się, z tym że w przypadku psów kontraktowych o specjalności ratowniczej wiek przyjęcia

do użycia w Siłach Zbrojnych wynosi do 72 miesięcy.

5.

Wzór kontraktu na pozyskanie psa kontraktowego do użycia w Siłach Zbrojnych jest określony

w załączniku nr 16 do rozporządzenia.

Przyjęcie psa kontraktowego na stan jednostki wojskowej i wycofanie psa kontraktowego

z użycia w Siłach Zbrojnych następuje na podstawie protokołu zdawczo -odbiorczego.

Przepisy § 18, § 22 ust. 3 i § 23 stosuje się odpowiednio.

1.

Ewidencję psów kontraktowych używanych w Siłach Zbrojnych prowadzi Dowódca Wojsk Obrony

Terytorialnej i Szef Służby Weterynaryjnej - Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego.

2.

Wojskowy lekarz weterynarii prowadzi

1)

książkę ewidencji i przeglądów psów służbowych i kontraktowych, o której mowa w §

28 pkt 1;

2)

dokumentację lekarsko -weterynaryjną z wykonanych zabiegów leczniczych i profilaktycznych

oraz stosowanych produktów leczniczych u psów kontraktowych, o której mowa w art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu

chorób zakaźnych zwierząt.

1.

Zakwalifikowane do służby psy, jeżeli nie były wcześniej oznakowane, znakuje się przez

wszczepienie elektronicznego identyfikatora (mikroczipu), spełniającego wymagania

normy ISO 11784 i wykorzystującego technologię HDX lub FDX -B, który może być odczytany

przez czytnik zgodny z normą ISO 11785.

2.

Numer elektronicznego identyfikatora, o którym mowa w ust. 1, wpisuje się odpowiednio

do dowodu tożsamości psa służbowego lub dowodu tożsamości psa kontraktowego.

1.

Zakwalifikowane do służby konie, jeżeli nie były wcześniej oznakowane, znakuje się

przy użyciu elektronicznego identyfikatora (transpondera).

2.

Numery identyfikatora, o którym mowa w ust. 1, wpisuje się do dowodu tożsamości konia

służbowego.

1.

Przewodnik i kandydat na przewodnika psa służbowego oraz właściciel psa kontraktowego

są odpowiedzialni za używanie psa zgodnie z przeznaczeniem, pielęgnowanie i utrzymanie

zapewniające dobrostan zwierzęcia.

2.

Dowódca jednostki wojskowej, na której stanie znajdują się psy, może wyrazić zgodę

na przebywanie psa wraz z przewodnikiem albo właścicielem w miejscu zamieszkania przewodnika

albo właściciela.

3.

Lokalizacja oraz parametry techniczne pomieszczeń dla psów służbowych i psów kontraktowych

spełniają minimalne warunki określone w przepisach wydanych na podstawie art. 17 ust. 8 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt.

1.

Przewodnicy i kandydaci na przewodników psów służbowych oraz właściciele psów kontraktowych

przeprowadzają zabiegi pielęgnacyjne psów dwa razy dziennie, na otwartym powietrzu,

w przeznaczonym do tego celu miejscu, oddalonym od bud i wybiegów.

2.

Zabiegi pielęgnacyjne psa polegają na

1)

czesaniu;

2)

dokonania przeglądu skóry, oczu, przewodów usznych, otworów nosowych, opuszek łap

i pazurów;

3)

czyszczeniu oczu, nozdrzy i uszu.

1.

Przewodnicy psów służbowych i kandydaci na przewodników psów służbowych oraz właściciele

psów kontraktowych po zakończonej pracy z psem wykonują następujące czynności

1)

przeprowadzają oględziny psa, ze szczególnym zwróceniem uwagi na stan opuszek palcowych,

małżowin usznych, błony śluzowej nosa, spojówek oczu;

2)

w przypadku stwierdzenia skaleczeń, urazów lub odmrożenia tych części ciała, udzielają

pierwszej pomocy, kontaktują się z wojskowym lekarzem weterynarii lub niezwłocznie

kierują psa do wojskowego gabinetu weterynaryjnego;

3)

oczyszczają, osuszają i konserwują wyposażenie psa.

2.

Przewodnikowi psa służbowego i kandydatowi na przewodnika psa służbowego oraz właścicielowi

psa kontraktowego przysługują co najmniej 2 godziny dziennie, wliczone do czasu pracy,

przeznaczone na żywienie i pielęgnację psa oraz wykonanie czynności porządkowych.

1.

Czas pracy psa uzależniony jest od taktyki i techniki użycia psa oraz od strefy klimatycznej

i rodzaju terenu, w którym pracuje.

2.

Psu po wykonaniu każdej pracy należy zapewnić odpowiedni odpoczynek w zależności od

rodzaju pracy i czasu jej trwania.

Żołnierz-jeździec, kandydat na żołnierza -jeźdźca jest odpowiedzialny za

1)

dbałość o stan zdrowia konia;

2)

należyty dogląd i obrządek;

3)

właściwe żywienie, czyszczenie, pielęgnację, kontrolę stanu podkucia, stan rzędu jeździeckiego;

4)

prawidłowe i racjonalne używanie konia w pracy.

Konie utrzymuje się w warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 12 ust. 8 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt.

1.

Pomieszczenia dla koni muszą spełniać wymagania określone w przepisach wydanych na

podstawie art. 12 ust. 8 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt.

2.

Stajnie, budynki gospodarskie i ich wyposażenie oraz specjalistyczne środki transportu

przeznaczone do transportu koni poddaje się dezynfekcji, dezynsekcji i deratyzacji

przynajmniej raz na kwartał oraz każdorazowo w razie potrzeby.

Konie podkuwa się, a stan podkucia sprawdza codziennie przed i po jeździe żołnierz

-kandydat na jeźdźca, żołnierz - -jeździec.

1.

Dowódca jednostki wojskowej, na stanie której znajdują się konie, jest odpowiedzialny

za ich racjonalne używanie oraz ochronę przed nadmierną eksploatacją.

2.

Konie przed jazdą poi się, karmi i czyści. Jazdy nie wolno rozpoczynać wcześniej niż

1,5 godziny po nakarmieniu koni.

3.

Nie używa się do jazdy koni chorych, zwolnionych przez wojskowego lekarza weterynarii,

jak również koni wykazujących objawy chorobowe przed zbadaniem ich przez wojskowego

lekarza weterynarii.

4.

W razie zachorowania konia podczas jazdy żołnierz -kandydat na jeźdźca, żołnierz -jeździec

udziela mu pierwszej pomocy i zapewnia pomoc lekarsko -weterynaryjną. Szkolenia ze

sposobu udzielania koniom pierwszej pomocy prowadzi wojskowy lekarz weterynarii.

5.

Po zakończeniu zajęć żołnierz -kandydat na jeźdźca, żołnierz -jeździec sprawdza stan

podkucia koni oraz stan rzędu i usuwa zauważone niedociągnięcia.

Psy służbowe, psy kontraktowe, psy służbowe wycofane z użycia i psy kontraktowe wycofane

z użycia, które przez okres co najmniej pięciu lat trwania kontraktu były używane

w jednostce wojskowej, poddaje się następującym zabiegom profilaktycznym według wskazań

wojskowego lekarza weterynarii

1)

szczepieniom przeciwko chorobom zakaźnym;

2)

zwalczaniu pasożytów wewnętrznych i zewnętrznych;

3)

okresowym badaniom stanu zdrowia, których wyniki wpisuje się odpowiednio do dowodu

tożsamości psa służbowego lub dowodu tożsamości psa kontraktowego oraz do książki

ewidencji i przeglądów psów służbowych i kontraktowych;

4)

innym zabiegom profilaktycznym.

1.

Zakres zabiegów profilaktycznych wobec psa służbowego kierowanego do służby poza granicami

państwa określa wojskowy lekarz weterynarii w oparciu o zagrożenia występujące w rejonie

operacji.

2.

Psa służbowego powracającego do kraju z rejonu operacji poddaje się 14-dniowej kwarantannie

i badaniu lekarsko - -weterynaryjnemu. Kierunek i zakres badań określa wojskowy lekarz

weterynarii.

3.

Po zakończeniu kwarantanny i przeprowadzeniu badania wojskowy lekarz weterynarii wydaje

orzeczenie o zdolności psa do dalszego użycia w Siłach Zbrojnych.

1.

Konie służbowe i konie służbowe wycofane z użycia poddaje się następującym zabiegom

profilaktycznym według wskazań wojskowego lekarza weterynarii

1)

szczepieniom przeciwko grypie dwa razy w roku;

2)

szczepieniom przeciwko tężcowi jeden raz w roku;

3)

szczepieniom przeciwko innym chorobom zakaźnym;

4)

badaniu parazytologicznemu kału nie rzadziej niż dwa razy w roku;

5)

odrobaczaniu minimum dwa razy w roku;

6)

okresowym badaniom stanu zdrowia, których wyniki wpisuje się do dowodu tożsamości

konia służbowego oraz do książki ewidencji i przeglądów koni służbowych.

2.

Zabiegi profilaktyczne są wykonywane przez wojskowego lekarza weterynarii.

1.

Zgodę na profilaktykę i leczenie psów służbowych, psów kontraktowych, koni służbowych,

psów służbowych wycofanych z użycia, psów kontraktowych wycofanych z użycia, które

przez okres co najmniej pięciu lat trwania kontraktu były używane w jednostce wojskowej,

lub koni służbowych wycofanych z użycia w zakładach leczniczych dla zwierząt innych

niż podległe Ministrowi Obrony Narodowej wydaje dowódca jednostki wojskowej, na której

stanie znajduje się zwierzę.

2.

Zgoda nie jest wymagana w przypadkach, o których mowa w art. 136h ust. 2 ustawy.

Dowódca jednostki wojskowej, na której stanie znajdują się psy służbowe lub psy kontraktowe,

sprawuje nadzór nad tymi zwierzętami obejmujący sprawy związane z

1)

optymalnym i racjonalnym używaniem psa służbowego lub psa kontraktowego zgodnie z

jego przeznaczeniem;

2)

zatwierdzaniem planu szkolenia doskonalącego przewodnika i psa służbowego oraz właściciela

i psa kontraktowego;

3)

zapewnieniem przewodnikowi i właścicielowi czasu niezbędnego na szkolenie, opiekę,

pielęgnację, żywienie i utrzymanie higieny psa;

4)

zaopatrzeniem przewodnika i właściciela w sprzęt i środki materiałowe potrzebne do

realizacji zadań, prowadzenia szkolenia doskonalącego i uzupełniającego, żywienia

i pielęgnacji psa;

5)

budową i remontem pomieszczeń dla psów służbowych oraz zaplecza gospodarczego.

Dowódca jednostki wojskowej, na której stanie znajdują się psy służbowe wycofane z

użycia, psy kontraktowe wycofane z użycia, które przez okres co najmniej pięciu lat

trwania kontraktu były używane w jednostce wojskowej, lub osoba przez niego wyznaczona

przeprowadza dwa razy w roku nadzór nad tymi zwierzętami obejmujący

1)

ocenę ogólnego stanu zdrowia;

2)

ocenę kondycji, utrzymania, pielęgnacji i odżywienia.

Dowódca jednostki wojskowej, na której stanie znajdują się konie służbowe, sprawuje

nadzór nad tymi zwierzętami obejmujący sprawy związane z

1)

optymalnym i racjonalnym używaniem konia służbowego zgodnie z jego przeznaczeniem;

2)

opracowaniem i przestrzeganiem planu szkolenia i treningu konia pod siodłem z założeniem,

że musi on odbywać się minimum pięć dni w tygodniu dla każdego konia z wyjątkiem tych,

które zostały zwolnione przez wojskowego lekarza weterynarii;

3)

zapewnieniem żołnierzowi-jeźdźcy czasu niezbędnego na szkolenie, opiekę, pielęgnację,

żywienie i utrzymanie higieny konia służbowego;

4)

zapewnieniem należytego wyposażenia koni w sprzęt do pielęgnacji i treningów jeździeckich;

5)

doborem rzędu jeździeckiego oraz jego należytej konserwacji;

6)

właściwym podkuwaniem konia.

Dowódca jednostki wojskowej, na której stanie znajdują się konie służbowe wycofane

z użycia, lub osoba przez niego wyznaczona przeprowadza dwa razy w roku nadzór nad

tymi zwierzętami obejmujący

1)

ocenę ogólnego stanu zdrowia;

2)

ocenę kondycji, utrzymania, pielęgnacji i odżywienia.

1.

Wojskowy lekarz weterynarii przeprowadza raz na kwartał kontrolę warunków utrzymania

i używania psów służbowych, psów kontraktowych, psów służbowych wycofanych z użycia

i psów kontraktowych wycofanych z użycia, które przez okres co najmniej pięciu lat

trwania kontraktu były używane w jednostce wojskowej. W czasie kontroli sprawdza

1)

stan ewidencji psów, prawidłowość zapisów w książce ewidencji i przeglądów psów służbowych

i kontraktowych oraz w dowodach tożsamości psa służbowego i dowodach tożsamości psa

kontraktowego oraz zgodności stanu ewidencyjnego ze stanem faktycznym;

2)

stan zdrowia zwierząt;

3)

stan pielęgnacji psów oraz stan wyposażenia w przedmioty do pielęgnacji;

4)

stan pomieszczeń dla psów, warunki zdrowotne, stan wyposażenia pomieszczeń i utrzymanie

porządku;

5)

stan odżywienia, stosowane należności żywnościowe, warunki żywienia, stan zapasów

karmy i jej jakość oraz warunki przechowywania;

6)

warunki pracy psów służbowych i psów kontraktowych oraz stan ekwipunku;

7)

realizację szkolenia doskonalącego i uzupełniającego.

2.

Do psów służbowych wycofanych z użycia oraz psów kontraktowych wycofanych z użycia,

które przez okres co najmniej pięciu lat trwania kontraktu były używane w jednostce

wojskowej, nie ma zastosowania ust. 1 pkt 6 i 7.

3.

Wojskowy lekarz weterynarii każdorazowo po dokonaniu kontroli, o której mowa w ust.

1, sporządza protokół kontroli i przedstawia go dowódcy jednostki wojskowej wraz z

wnioskami o usunięcie nieprawidłowości oraz wpisuje uwagi pokontrolne do książki ewidencji

i przeglądów psów służbowych i kontraktowych.

1.

Wojskowy lekarz weterynarii przeprowadza nie rzadziej niż raz na kwartał kontrolę

warunków utrzymania i używania koni służbowych i koni służbowych wycofanych z użycia.

W czasie kontroli sprawdza

1)

stan ewidencyjny koni, prawidłowość zapisów w książce ewidencji i przeglądów koni

służbowych i w dowodach tożsamości konia służbowego oraz zgodności stanu ewidencyjnego

ze stanem faktycznym;

2)

stan pomieszczeń dla koni, warunki zdrowotne, stan wyposażenia pomieszczeń i utrzymanie

porządku;

3)

stan odżywienia zwierząt, stosowane należności żywnościowe, warunki żywienia, stan

zapasów paszy, jej jakość oraz warunki przechowywania;

4)

stan pielęgnacji zwierząt oraz stan wyposażenia w przedmioty do pielęgnacji;

5)

stan podkucia koni;

6)

warunki pracy konia służbowego, jakość, stan i dopasowanie rzędu jeździeckiego;

7)

stan zdrowia zwierząt.

2.

Wojskowy lekarz weterynarii każdorazowo po dokonaniu kontroli, o której mowa w ust.

1, sporządza protokół kontroli i przedstawia go dowódcy jednostki wojskowej wraz z

wnioskami o usunięcie nieprawidłowości oraz wpisuje uwagi pokontrolne do książki ewidencji

i przeglądów koni służbowych.

1.

W celu zweryfikowania informacji wskazujących na wystąpienie okoliczności uzasadniających

odebranie opiekunowi lub organizacji psa służbowego, konia służbowego, psa służbowego

wycofanego z użycia lub konia służbowego wycofanego z użycia dowódca jednostki wojskowej,

na stanie której znajduje się zwierzę, na wniosek wojskowego lekarza weterynarii lub

osób, o których mowa w § 48 i § 50, powołuje komisję.

2.

W skład komisji wchodzą co najmniej trzy osoby, w tym wojskowy lekarz weterynarii.

3.

Z prac komisji sporządza się protokół odebrania opiekunowi psa służbowego lub konia

służbowego lub odebrania opiekunowi albo organizacji psa służbowego wycofanego z użycia

lub konia służbowego wycofanego z użycia, który zatwierdza dowódca jednostki wojskowej,

na której stanie znajduje się zwierzę.

4.

Wzór protokołu odebrania opiekunowi psa służbowego lub konia służbowego lub opiekunowi

albo organizacji psa służbowego wycofanego z użycia lub konia służbowego wycofanego

z użycia jest określony w załączniku nr 17 do rozporządzenia.

1.

Za prawidłowe żywienie psa służbowego, psa kontraktowego, psa służbowego wycofanego

z użycia i psa kontraktowego wycofanego z użycia, który przez okres co najmniej pięciu

lat trwania kontraktu był używany w jednostce wojskowej, odpowiada jego opiekun.

2.

Psy żywi się wysokogatunkowymi, pełnowartościowymi karmami

1)

konserwami dla psów;

2)

suchymi karmami;

3)

specjalistycznymi karmami weterynaryjnymi (dietetycznymi, leczniczymi), według wskazań

wojskowego lekarza weterynarii.

3.

Psom w miarę potrzeb podaje się dodatki do wyżywienia w postaci specjalistycznych

olejów oraz karm mięsnych mających na celu zwiększenie wydolności i odporności organizmu.

1.

Psy służbowe, psy kontraktowe, psy służbowe wycofane z użycia i psy kontraktowe wycofane

z użycia, które przez okres co najmniej pięciu lat trwania kontraktu były używane

w jednostce wojskowej, żywi tylko opiekun lub osoba do tego przeszkolona.

2.

Przed podaniem psom karmy kontroluje się jej wygląd i zapach.

3.

Psy karmi się dwa razy dziennie o stałej porze, w miejscu stałego wypoczynku, chyba

że wojskowy lekarz weterynarii zaleci inaczej.

4.

Dzienną normę karmy dla psów dzieli się na dwie części, przy czym 1/3 normy dziennej

podaje się na godzinę przed rozpoczęciem pracy psa, a 2/3 normy po zakończeniu pracy,

po godzinnym odpoczynku.

5.

Jeżeli pora karmienia koliduje z czasem pełnienia służby, opiekun karmi psa w innym

dogodnym momencie.

6.

Psom zapewnia się stały, nieograniczony dostęp do wody.

1.

Norma wyżywienia psa służbowego, psa kontraktowego, psa służbowego wycofanego z użycia

i psa kontraktowego wycofanego z użycia, który przez okres co najmniej pięciu lat

trwania kontraktu był używany w jednostce wojskowej, zapewnia pokrycie dziennego zapotrzebowania

energetycznego zwierzęcia.

2.

Normy zapotrzebowania energetycznego psów, o których mowa w ust. 1, będące podstawą

do obliczenia normy wyżywienia tych zwierząt, są określone załączniku nr 18 do rozporządzenia.

3.

Maksymalna wysokość normy wyżywienia dla psa w trakcie odbywania szkolenia może wynosić

125% normy wyżywienia przysługującej psu.

1.

Dzienna stawka pieniężna na żywienie psa służbowego oraz psa kontraktowego stanowi

równowartość normy wyżywienia i wynosi

1)

dla psa o wadze do 20 kg

a)

w okresie letnim - 9 zł,

b)

w okresie zimowym - 13 zł;

2)

dla psa o wadze powyżej 20 kg

a)

w okresie letnim - 13 zł,

b)

w okresie zimowym - 16 zł.

2.

Dzienna stawka pieniężna na żywienie psa służbowego wycofanego z użycia i psa kontraktowego

wycofanego z użycia, który przez okres co najmniej pięciu lat trwania kontraktu był

używany w jednostce wojskowej, stanowi równowartość normy wyżywienia i wynosi

1)

dla psa o wadze do 20 kg

a)

w okresie letnim - 7 zł,

b)

w okresie zimowym - 10 zł;

2)

dla psa o wadze powyżej 20 kg

a)

w okresie letnim - 10 zł,

b)

w okresie zimowym - 13 zł.

3.

Okres zimowy trwa od dnia 1 listopada do dnia 31 marca.

4.

Stawkę pieniężną, o której mowa w ust. 1 i 2, zwiększa się w przypadku zalecenia przez

wojskowego lekarza weterynarii stosowania w żywieniu specjalistycznych karm weterynaryjnych

(dietetycznych, leczniczych) do wartości ceny zakupu, jednak nie może ona przekroczyć

1/30 minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

(Dz. U. z 2020 r. poz. 2207).

1.

Za prawidłowe żywienie konia służbowego i konia służbowego wycofanego z użycia odpowiada

jego opiekun.

2.

Zasadniczą paszą dla koni jest owies i siano z dodatkiem witamin i mieszanek mineralnych

oraz mieszanek pełnoporcjowych w razie konieczności. Dopuszcza się stosowanie gotowej,

zbilansowanej karmy przemysłowej.

3.

Konie karmi się regularnie 3 razy dziennie, o stałych porach.

4.

Koniom podaje się owies 3 razy dziennie wraz z ustaloną ilością dodatku paszowego

oraz mineralno -witaminowego do każdej porcji owsa i sól w formie lizawki.

5.

Dzienną należność siana dla konia dzieli się na 3 części w stosunku 1: 1: 4, przy

czym mniejsze porcje siana podaje się koniom rano i w południe przed pojeniem, a większą

porcję po napojeniu i zjedzeniu owsa.

6.

Po nakarmieniu owsem konia nie używa się do pracy wcześniej niż po upływie 1,5 godziny.

7.

Jeżeli pora karmienia konia służbowego koliduje z czasem pełnienia służby, opiekun

karmi zwierzę w innym dogodnym momencie.

8.

Koniom zapewnia się nieograniczony dostęp do wody.

1.

Normę wyżywienia konia służbowego i konia służbowego wycofanego z użycia określa załącznik

nr 19 do rozporządzenia.

2.

Dzienna stawka pieniężna na wyżywienie konia służbowego stanowi równowartość normy

wyżywienia i wynosi 30 zł.

3.

Norma wyżywienia konia służbowego wycofanego z użycia stanowi 75% normy wyżywienia

konia służbowego. Dzienna stawka pieniężna na wyżywienie konia służbowego wycofanego

z użycia wynosi 23 zł.

4.

Stawkę pieniężną, o której mowa w ust. 2 i 3, zwiększa się w przypadku zalecenia przez

wojskowego lekarza weterynarii stosowania w żywieniu specjalistycznych karm weterynaryjnych

(dietetycznych, leczniczych) do wartości ceny zakupu, jednak nie może ona przekroczyć

1/30 minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

5.

Maksymalna wysokość normy wyżywienia konia w trakcie odbywania szkolenia może wynosić

125% normy wyżywienia przysługującej dla konia.

1.

Ryczałt na pokrycie kosztów wyżywienia psa służbowego, psa kontraktowego lub konia

służbowego, psa służbowego wycofanego z użycia, psa kontraktowego wycofanego z użycia,

który przez okres co najmniej pięciu lat trwania kontraktu był używany w jednostce

wojskowej, i konia służbowego wycofanego z użycia przyznaje się opiekunowi zwierzęcia

lub organizacji na podstawie wniosku złożonego do dowódcy jednostki wojskowej, na

której stanie znajduje się zwierzę.

2.

Ryczałt, o którym mowa w ust. 1, wypłaca się, co miesiąc z góry, przy czym w pierwszym

miesiącu sprawowania opieki nie później niż w dniu rozpoczęcia żywienia zwierzęcia,

a w kolejnych miesiącach nie później niż w pierwszym dniu roboczym danego miesiąca.

1.

Wysokość ryczałtu na pokrycie kosztów wyżywienia psa służbowego i psa kontraktowego

oblicza się jako iloczyn dni w danym miesiącu kalendarzowym i dziennej stawki pieniężnej

na żywienie psa służbowego i psa kontraktowego, o której mowa w § 57 ust. 1.

2.

Wysokość ryczałtu na pokrycie kosztów wyżywienia psa służbowego wycofanego z użycia

i psa kontraktowego wycofanego z użycia, który przez okres co najmniej pięciu lat

trwania kontraktu był używany w jednostce wojskowej, oblicza się jako iloczyn dni

w danym miesiącu kalendarzowym i dziennej stawki pieniężnej na żywienie psa służbowego

wycofanego z użycia i psa kontraktowego wycofanego z użycia, który przez okres co

najmniej pięciu lat trwania kontraktu był używany w jednostce wojskowej, o której

mowa w § 57 ust. 2.

3.

Wysokość ryczałtu na pokrycie kosztów wyżywienia konia służbowego i konia służbowego

wycofanego z użycia oblicza się jako iloczyn dni w danym miesiącu kalendarzowym i

dziennej stawki pieniężnej na żywienie konia służbowego lub konia służbowego wycofanego

z użycia, o której mowa w § 59 ust. 2 i 3.

Zwrot nadpłaconego ryczałtu, o którym mowa w § 61, powstały z przyczyn, o których

mowa w art. 136f ust. 6 ustawy, następuje na wniosek dowódcy jednostki wojskowej,

na której stanie znajduje się zwierzę.

Wypłaty należności, o których mowa w § 61, i egzekucja ich zwrotu są realizowane przez

właściwego dla jednostki wojskowej, na której stanie znajdują się psy służbowe, psy

kontraktowe lub konie służbowe, psy służbowe wycofane z użycia, psy kontraktowe wycofane

z użycia, które przez okres co najmniej pięciu lat trwania kontraktu były używane

w jednostce wojskowej, i konie służbowe wycofane z użycia, dysponenta środków budżetu

państwa.

1.

Koszty zabiegów profilaktycznych i leczenia psa służbowego, psa kontraktowego, konia

służbowego, psa służbowego wycofanego z użycia, psa kontraktowego wycofanego z użycia,

który przez okres co najmniej pięciu lat trwania kontraktu był używany w jednostce

wojskowej, lub konia służbowego wycofanego z użycia, w tym koszty produktów leczniczych,

w przypadku zabiegów wykonywanych w zakładach leczniczych dla zwierząt innych niż

podległe Ministrowi Obrony Narodowej, pokrywa się na podstawie wniosku o zwrot poniesionych

kosztów z tytułu opieki lekarsko -weterynaryjnej, składanego przez opiekuna zwierzęcia

lub organizację do dowódcy jednostki wojskowej, na której stanie znajduje się zwierzę.

2.

Do wniosku dołącza się fakturę za wykonane zabiegi.

3.

Wniosek podlega weryfikacji przez wojskowego lekarza weterynarii pod kątem zasadności

wykonanych zabiegów profilaktycznych i leczenia, a następnie jest przekazywany do

właściwego dysponenta środków budżetu państwa w celu realizacji płatności.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.