Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2021 r. w sprawie prowadzenia ewidencji przychodów i wykazu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

Rozporządzenie określa sposób prowadzenia przez podatników, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym

od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, zwanej dalej „ustawą”

1)

ewidencji przychodów, zwanej dalej „ewidencją”, oraz szczegółowe warunki, jakim powinna

odpowiadać ewidencja, aby stanowiła dowód w postępowaniu podatkowym, a także sposób

dokumentowania przychodów oraz obliczania należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych;

2)

wykazu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

1.

Podatnicy są obowiązani prowadzić ewidencję według wzoru określonego w załączniku

do rozporządzenia.

2.

Wspólną ewidencję prowadzą podatnicy wykonujący działalność w formie spółki, o której

mowa w art. 6 ust. 1 ustawy.

3.

Podatnik jest obowiązany zbroszurować ewidencję i kolejno ponumerować jej karty.

1.

Zapisy w ewidencji są dokonywane na podstawie faktur, faktur VAT RR, rachunków oraz

dokumentów celnych, zwanych dalej „fakturami”, wystawionych zgodnie z odrębnymi przepisami,

jeżeli sprzedaż jest udokumentowana fakturami, a w przypadku sprzedaży bez faktur

- na podstawie wystawionego na koniec dnia dowodu wewnętrznego, w którym w jednej

kwocie jest wykazana wysokość tych przychodów za ten dzień z podziałem na przychody

objęte poszczególnymi stawkami ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

2.

Podatnicy, którzy ewidencjonują sprzedaż przy użyciu kas rejestrujących w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. z 2021 r. poz. 685, z późn. zm., zwanej dalej „ustawą o podatku od towarów i usług”, dokonują zapisów w ewidencji

na podstawie danych wynikających z raportów fiskalnych dobowych skorygowanych o kwoty

mające wpływ na wysokość przychodów. Na odwrocie raportu fiskalnego dobowego podatnik

wpisuje łączną wysokość przychodów wynikającą z tego raportu z podziałem na przychody

objęte poszczególnymi stawkami ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

3.

Podatnicy, o których mowa w ust. 2, mogą dokonywać zapisów w ewidencji na koniec każdego

miesiąca, w terminie określonym w § 6, na podstawie danych wynikających z raportów

fiskalnych miesięcznych skorygowanych o kwoty mające wpływ na wysokość przychodu.

Na odwrocie raportu fiskalnego miesięcznego podatnik wpisuje łączną wysokość przychodów

wynikającą z tego raportu z podziałem na przychody objęte poszczególnymi stawkami

ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

4.

Korygowania danych wynikających z raportów fiskalnych dobowych lub miesięcznych, o

których mowa w ust. 2 i 3, dokonuje się na podstawie odrębnych ewidencji. Korekty,

które nie podlegają ujęciu w odrębnych ewidencjach, podatnik opisuje na odwrocie raportu

fiskalnego dobowego lub miesięcznego.

5.

Podatnicy, o których mowa w ust. 2 i 3, nie wpisują do ewidencji kwot wynikających

z faktur dokumentujących dokonanie sprzedaży uprzednio zaewidencjonowanej przy użyciu

kas rejestrujących, natomiast są obowiązani do połączenia w sposób trwały zwróconych

oryginałów paragonów fiskalnych z kopiami wystawionych faktur.

W przypadku osiągania przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm., zwanej dalej „ustawą o podatku dochodowym”, zapisów dokonuje się na podstawie dowodów

potwierdzających faktyczne uzyskanie tych przychodów.

1.

Zapisy dotyczące przychodów mogą być również dokonywane na podstawie dziennego zestawienia

faktur.

2.

Zestawienie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać co najmniej

1)

datę;

2)

numer zestawienia;

3)

numery faktur objętych zestawieniem;

4)

daty faktur objętych zestawieniem;

5)

łączną wysokość przychodów wynikającą z faktur objętych zestawieniem z podziałem na

przychody objęte poszczególnymi stawkami ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Zapisy w ewidencji są dokonywane w porządku chronologicznym na podstawie dowodów,

o których mowa w § 3-5, nie później niż do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni.

Podatnicy, o których mowa w art. 84 ustawy o podatku od towarów i usług, mogą ewidencjonować przychody w ewidencji łącznie z podatkiem od towarów i usług,

z tym że na koniec miesiąca przychód pomniejsza się o należny podatek od towarów i

usług.

1.

W przypadku prowadzenia ewidencji w systemie teleinformatycznym warunkiem uznania

ewidencji za prawidłową jest

1)

określenie na piśmie szczegółowej instrukcji obsługi programu komputerowego używanego

do prowadzenia ewidencji;

2)

używanie programu komputerowego zapewniającego bezzwłoczny wgląd w treść dokonywanych

zapisów oraz umożliwiającego wydrukowanie wszystkich danych w porządku chronologicznym,

zgodnie ze wzorem ewidencji;

3)

przechowywanie zapisanych danych na informatycznych nośnikach danych, w sposób chroniący

je przed zniszczeniem lub zniekształceniem, naruszeniem ustalonych zasad ich przetwarzania

lub ich modyfikacją w sposób nieuprawniony.

2.

Podatnik posługujący się programem komputerowym, który nie zapewnia wydrukowania ewidencji

według wzoru określonego w załączniku do rozporządzenia, jest obowiązany założyć ewidencję.

Po zakończeniu miesiąca należy sporządzić wydruk komputerowy zawierający podsumowanie

zapisów za dany miesiąc i wpisać do odpowiednich kolumn ewidencji sumy miesięczne

wynikające z tego wydruku.

Jeżeli podatnik prowadzi ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 1 lub 3 ustawy o podatku od towarów i usług, może zrezygnować z prowadzenia ewidencji w sposób określony w rozporządzeniu, pod

warunkiem że

1)

dane wykazane w tej ewidencji pozwolą na wyodrębnienie ze sprzedaży, w rozumieniu

przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, przychodów dla celów ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych;

2)

po zakończeniu każdego miesiąca, w terminie, o którym mowa w § 6, sporządzi zestawienie,

w którym wykaże przychody na podstawie danych zawartych w tej ewidencji, według poszczególnych

stawek ryczałtu, z uwzględnieniem różnic między sprzedażą, w rozumieniu przepisów

ustawy o podatku od towarów i usług, a przychodem w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.

1.

Jeżeli podatnik dokonuje odliczeń od przychodów, jest obowiązany wykazać te odliczenia

w odrębnych pozycjach ewidencji i zmniejszyć o te odliczenia wysokość przychodu stanowiącego

podstawę obliczenia ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

2.

Po zakończeniu miesiąca, w terminie, o którym mowa w § 6, należy podsumować zapisy,

obliczyć i wpisać do ewidencji wysokość ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

a także wysokość przysługujących odliczeń od tego ryczałtu. W przypadku prowadzenia

więcej niż jednej ewidencji sumy miesięczne zapisów z poszczególnych ewidencji należy

przenieść do jednej z nich i podsumować.

3.

Jeżeli wystąpią okoliczności powodujące obowiązek dokonania doliczeń, podatnik jest

obowiązany wykazać w ewidencji te doliczenia i zwiększyć o te doliczenia odpowiednio

wysokość przychodu objętego ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych lub należny

ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio w przypadku prowadzenia ewidencji, o których

mowa w § 8 i § 9.

1.

Podatnik jest obowiązany prowadzić ewidencję rzetelnie i w sposób niewadliwy.

2.

Za niewadliwą uznaje się ewidencję prowadzoną zgodnie z przepisami ustawy i rozporządzenia.

Za rzetelną uznaje się ewidencję, jeżeli dokonywane w niej zapisy odzwierciedlają

stan rzeczywisty.

3.

Ewidencję uznaje się za rzetelną i niewadliwą, również gdy

1)

niewpisane lub błędnie wpisane kwoty przychodów łącznie nie przekraczają 0,5% przychodu

wykazanego w ewidencji za dany rok podatkowy lub przychodu wykazanego w roku podatkowym

do dnia, w którym organ podatkowy stwierdził te błędy, lub

2)

brak właściwych zapisów jest związany z nieszczęśliwym wypadkiem lub zdarzeniem losowym,

które uniemożliwiło podatnikowi prowadzenie ewidencji, lub

3)

podatnik uzupełnił zapisy lub dokonał korekty błędnych zapisów w ewidencji przed rozpoczęciem

kontroli przez organ podatkowy lub w terminie, w którym podatnikowi przysługuje uprawnienie

do skorygowania deklaracji na podstawie art. 62 ust. 4 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm., lub

4)

błędne zapisy są skutkiem oczywistej omyłki, a podatnik posiada dowody określone w

§ 3-5.

1.

Wykaz środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zwany dalej „wykazem”,

zawiera co najmniej następujące dane

1)

liczbę porządkową;

2)

datę nabycia;

3)

datę przyjęcia do używania;

4)

określenie dokumentu stwierdzającego nabycie;

5)

określenie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej;

6)

symbol Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) wydanej na podstawie odrębnych przepisów;

7)

wartość początkową;

8)

stawkę amortyzacyjną;

9)

zaktualizowaną wartość początkową;

10)

datę likwidacji oraz przyczynę likwidacji albo datę zbycia środka trwałego lub wartości

niematerialnej i prawnej.

2.

Za środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne uznaje się składniki majątkowe,

o których mowa w art. 22a-22o ustawy o podatku dochodowym.

3.

Zapisów dotyczących środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonuje

się w wykazie najpóźniej w miesiącu przyjęcia ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia

do wykazu uznaje się za ujawnienie środka trwałego, o którym mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym.

4.

Podatnik jest obowiązany zbroszurować wykaz i kolejno ponumerować jego karty.

5.

Nie podlegają objęciu wykazem

1)

budynki mieszkalne, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, grunty lub

prawo użytkowania wieczystego gruntu, związane z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielcze

własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni

mieszkaniowej;

2)

spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego, którego wartość początkową ustala się zgodnie

z art. 22g ust. 10 ustawy o podatku dochodowym.

6.

W razie zmiany formy opodatkowania, jeżeli podatnik prowadził ewidencję środków trwałych

oraz wartości niematerialnych i prawnych, o której mowa w art. 22n ustawy o podatku dochodowym, może kontynuować prowadzenie tej ewidencji, w sposób określony w przepisach rozporządzenia,

pod warunkiem że ewidencja ta odpowiadać będzie wymogom określonym w ust. 1.

Wykaz może być prowadzony w systemie teleinformatycznym. Przepis § 8 stosuje się odpowiednio.

Przepisy niniejszego rozporządzenia stosuje się do przychodów osiągniętych od dnia

1 stycznia 2022 r.

Traci moc rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie prowadzenia ewidencji

przychodów i wykazu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 701 oraz z 2020 r. poz. 2389).

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.