Ustawa z dnia 17 listopada 2021 r. o zmianie ustawy o ochronie zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych lub edukacyjnych

W ustawie z dnia 15 stycznia 2015 r. o ochronie zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych

lub edukacyjnych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1331) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2

a)

w ust. 1

-

w pkt 2

-

- w lit. a wyrazy „świnka morska” zastępuje się wyrazami „kawia domowa”,

-

- w lit. b po wyrazach „w niewoli” dodaje się wyrazy „albo pozyskiwane z kolonii samowystarczalnych”,

-

- uchyla się lit. c,

-

pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

hodowca - osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej, która hoduje zwierzęta laboratoryjne w celu wykorzystania ich

w procedurach lub aby wykorzystać ich narządy lub tkanki do celów określonych w art.

3 lub która hoduje inne zwierzęta głównie w tych celach;

”

,

-

w pkt 11

-

- po wyrazach „w procedurach” dodaje się wyrazy „lub uśmierca zwierzęta, aby wykorzystać ich narządy lub tkanki do celów określonych

w art. 3”,

-

- kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 12 w brzmieniu

„

12)

kolonia samowystarczalna - kolonię, w której zwierzęta z rzędu naczelnych są hodowane

wyłącznie w ramach kolonii lub są pozyskiwane z innych kolonii, ale nie są zwierzętami

dzikimi, oraz w której zwierzęta są utrzymywane w sposób zapewniający ich przyzwyczajenie

do ludzi.

”

,

b)

uchyla się ust. 3;

2)

po art. 3 dodaje się art. 3a i art. 3b w brzmieniu

„

Art. 3a.

Hodowca, dostawca i użytkownik zapewniają

1)

stosowanie - zawsze, gdy jest to możliwe, zamiast danej procedury - metody lub strategii

badawczej, która jest zadowalająca pod względem naukowym i nie obejmuje wykorzystywania

zwierząt (zasada zastąpienia);

2)

zredukowanie do minimum liczby zwierząt wykorzystywanych w procedurach, bez uszczerbku

dla celów tych procedur (zasada ograniczenia);

3)

udoskonalenie hodowli zwierząt, ich utrzymywania, opieki nad nimi i metod stosowanych

w procedurach tak, aby u zwierząt zostały wyeliminowane lub ograniczone do minimum

potencjalne: ból, cierpienie, dystres lub trwałe uszkodzenie ich organizmu (zasada

udoskonalenia).

Art. 3b.

1.

W przypadku konieczności uśmiercenia zwierzęcia przez hodowcę, dostawcę lub użytkownika

zwierzę uśmierca osoba spełniająca wymagania określone w art. 20 ust. 2, wyłącznie

z zastosowaniem metod określonych w załączniku nr IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/63/UE z dnia 22 września 2010 r. w

sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych

(Dz. Urz. UE L 276 z 20.10.2010, str. 33, z późn. zm.)

2.

Zwierzę uśmierca się w ośrodku. Zwierzę może zostać uśmiercone poza ośrodkiem jedynie

wtedy, gdy procedura jest wykonywana poza ośrodkiem.

3.

Zwierzę uśmierca się w sposób ograniczający do minimum jego ból, cierpienie i dystres.

4.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w przypadku nagłej konieczności uśmiercenia zwierzęcia

ze względu na jego dobrostan lub zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub środowiska

naturalnego.

5.

Krajowa Komisja Etyczna do Spraw Doświadczeń na Zwierzętach może ustanawiać odstępstwa

od wymagania uśmiercania zwierząt wyłącznie z zastosowaniem metod określonych w załączniku

nr IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/63/UE z dnia 22 września 2010 r. w

sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych i dopuścić stosowanie innej metody, jeżeli na podstawie dowodów naukowych uzna, że

ta metoda jest co najmniej równie humanitarna.

”

;

3)

w art. 5

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Procedury są wykonywane zgodnie z zasadami zastąpienia, ograniczenia i udoskonalenia.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Niedopuszczalne jest wykonanie procedury, jeżeli na mocy prawodawstwa Unii Europejskiej,

w szczególności w zakresie pasz, produktów biobójczych, produktów leczniczych, substancji

chemicznych, środków ochrony roślin, wyrobów medycznych lub żywności, jest uznawana

inna metoda lub strategia testowania, która pozwala na uzyskanie odpowiednich wyników

bez wykorzystywania zwierząt.

”

;

4)

w art. 6

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Procedury planuje się i wykonuje tak, aby w największym możliwym zakresie unikać w

ich wyniku śmierci zwierząt i zastępować ją wczesnym i humanitarnym zakończeniem tych

procedur polegającym na jak najwcześniejszym uśmiercaniu zwierząt w przypadkach występowania

objawów bólu, cierpienia lub dystresu, których nie można złagodzić, a których trwanie

nie jest uzasadnione z naukowego i etycznego punktu widzenia.

”

,

b)

uchyla się ust. 3;

5)

w art. 7 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Lokalna komisja etyczna do spraw doświadczeń na zwierzętach może, na podstawie uzasadnienia

naukowego przedstawionego przez użytkownika, udzielić zgody na wykorzystanie w procedurze

zwierząt

”

;

6)

w art. 8

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Lokalna komisja etyczna do spraw doświadczeń na zwierzętach, na podstawie uzasadnienia

naukowego przedstawionego przez użytkownika, może

1)

udzielić zgody na wykorzystanie w procedurze zwierząt, o których mowa w ust. 1 pkt

2, jeżeli celów określonych w art. 3 nie można osiągnąć z wykorzystaniem zwierząt

laboratoryjnych;

2)

udzielić, w wyjątkowych przypadkach, zgody na wykorzystanie w procedurze zwierząt,

o których mowa w ust. 1 pkt 3, jeżeli celem procedury jest zbadanie zdrowia i dobrostanu

tych zwierząt lub zapobieżenie poważnemu zagrożeniu powodowanemu przez te zwierzęta

dla zdrowia ludzi lub zwierząt lub dla środowiska i cel ten można osiągnąć wyłącznie

z wykorzystaniem tych zwierząt.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

Pozyskiwania zwierząt, o których mowa w ust. 1 pkt 2, dokonują osoby posiadające doświadczenie

w zakresie pozyskiwania zwierząt dzikich z gatunków zaplanowanych do wykorzystania

w procedurze za pomocą metod niepowodujących u zwierząt możliwych do uniknięcia: bólu,

cierpienia, dystresu lub trwałego uszkodzenia ich organizmu.

4.

Zwierzęta, o których mowa w ust. 1 pkt 2, u których w trakcie pozyskiwania lub po

jego zakończeniu stwierdzono zranienie lub zły stan zdrowia, są poddawane badaniu

przez lekarza weterynarii lub przez inną osobę posiadającą kwalifikacje w zakresie

znajomości anatomii, fizjologii i zachowań właściwych dla gatunków tych zwierząt,

a następnie czynnościom minimalizującym u zwierząt ból, cierpienie, dystres lub trwałe

uszkodzenie ich organizmu. Lokalna komisja etyczna do spraw doświadczeń na zwierzętach

może, na podstawie uzasadnienia naukowego przedstawionego przez użytkownika, udzielić

zgody na niepodejmowanie tych czynności.

”

;

7)

w art. 9

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Lokalna komisja etyczna do spraw doświadczeń na zwierzętach może, na podstawie uzasadnienia

naukowego przedstawionego przez użytkownika, udzielić zgody na wykonanie procedury

w

1)

miejscu innym niż określone w ust. 1 pkt 2, jeżeli celu procedury nie da się osiągnąć,

gdy wykonuje się ją w ośrodku użytkownika;

2)

środowisku życia zwierzęcia dzikiego, jeżeli cel procedury może zostać osiągnięty

przez jej wykonanie w tym środowisku i zmniejsza to stres zwierzęcia związany z jej

wykonaniem.

”

,

b)

uchyla się ust. 3;

8)

w art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Procedury kwalifikuje się do kategorii wymienionych w ust. 1 zgodnie z załącznikiem

nr VIII do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/63/UE z dnia 22 września 2010 r. w

sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych.

”

;

9)

w art. 13 w ust. 3

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, procedura może być wykonywana bez zastosowania

znieczuleń, produktów lub metod, o których mowa w tym przepisie, jedynie wtedy, gdy

ich zastosowanie

”

,

b)

część wspólna otrzymuje brzmienie

„

-

po uzyskaniu zgody lokalnej komisji etycznej do spraw doświadczeń na zwierzętach,

na podstawie przedstawionego przez użytkownika uzasadnienia naukowego dla odstąpienia

od zastosowania takiego znieczulenia, takiego produktu lub takiej metody.

”

;

10)

w art. 15 w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Hodowca, dostawca lub użytkownik może przywrócić zwierzę wykorzystane lub przeznaczone

do wykorzystania w procedurze do właściwego dla gatunku tego zwierzęcia siedliska

przyrodniczego albo miejsca chowu lub hodowli albo znaleźć dla niego nowego opiekuna

jedynie wtedy, gdy

”

;

11)

uchyla się art. 16;

12)

po art. 16 dodaje się art. 16a w brzmieniu

„

Art. 16a.

Lokalna komisja etyczna do spraw doświadczeń na zwierzętach może, na podstawie uzasadnienia

naukowego przedstawionego przez użytkownika, udzielić zgody na zastosowanie innej

metody uśmiercenia zwierzęcia wykorzystywanego w procedurze niż metody

1)

określone w załączniku nr IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/63/UE z dnia 22 września 2010 r. w

sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych,

2)

dopuszczone do stosowania zgodnie z art. 3b ust. 5

- jeżeli cel procedury nie może zostać osiągnięty przez zastosowanie metod, o których

mowa w pkt 1 i 2.

”

;

13)

w art. 17 w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „Podmiot prowadzący działalność w zakresie wykorzystywania zwierząt od celów naukowych

lub edukacyjnych” zastępuje się wyrazami „Hodowca, dostawca i użytkownik”;

14)

w art. 18

a)

we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „Podmiot prowadzący działalność w zakresie wykorzystywania zwierząt od celów naukowych

lub edukacyjnych jako użytkownik” zastępuje się wyrazem „Użytkownik”,

b)

w pkt 2 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

zapewnić uzyskiwanie wiarygodnych wyników procedur z wykorzystaniem jak najmniejszej

liczby zwierząt,

”

;

15)

art. 19 otrzymuje brzmienie

„

Art. 19.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, minimalne wymagania

1)

jakie musi spełniać ośrodek,

2)

w zakresie opieki nad zwierzętami utrzymywanymi w ośrodku, w tym pozyskanymi zwierzętami

dzikimi,

3)

w zakresie transportu zwierząt dzikich

- biorąc pod uwagę potrzeby fizjologiczne i etologiczne gatunków zwierząt pozyskiwanych

lub utrzymywanych w ośrodku oraz konieczność zapewnienia utrzymywanym w nim zwierzętom

dobrostanu i prawidłowego stanu zdrowia, a także właściwych warunków opieki.

”

;

16)

w art. 20

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy

„Podmiot, o którym mowa w art. 17 ust. 1,” zastępuje się wyrazami „Hodowca, dostawca i użytkownik”,

b)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Hodowca, dostawca i użytkownik wyznaczają do uśmiercania zwierząt osobę, która

1)

ma wykształcenie co najmniej zasadnicze zawodowe, zasadnicze branżowe, średnie lub

średnie branżowe;

2)

odbyła szkolenie w zakresie metod uśmiercania zwierząt wykorzystywanych lub przeznaczonych

do wykorzystania do celów naukowych lub edukacyjnych;

3)

odbyła 3-miesięczną praktykę w zakresie wykonywania czynności związanych z uśmiercaniem

zwierząt wykorzystywanych lub przeznaczonych do wykorzystania do celów naukowych lub

edukacyjnych, pod nadzorem lekarza weterynarii lub osoby, która uśmierca te zwierzęta.

”

;

17)

art. 21 otrzymuje brzmienie

„

Art. 21.

1.

Użytkownik wyznacza osobę odpowiedzialną za planowanie procedur i doświadczeń oraz

za ich przeprowadzanie, która ma wiedzę na temat gatunków zwierząt wykorzystywanych

w tych procedurach i posiada co najmniej stopień naukowy doktora w zakresie nauk

1)

biologicznych, nauk farmaceutycznych, nauk medycznych, rolnictwa i ogrodnictwa, technologii

żywności i żywienia, weterynarii lub zootechniki i rybactwa, ukończone szkolenie w

zakresie przeprowadzania doświadczeń na zwierzętach oraz co najmniej 3-letni staż

pracy umożliwiający uzyskanie praktycznych umiejętności w tym zakresie albo

2)

innych niż wymienione w pkt 1 albo dyplom ukończenia studiów na kierunku w zakresie

nauk wymienionych w pkt 1, ukończone studia podyplomowe lub szkolenie w zakresie przeprowadzania

doświadczeń na zwierzętach oraz co najmniej 4-letni staż pracy umożliwiający uzyskanie

praktycznych umiejętności w tym zakresie.

2.

Użytkownik wyznacza do wykonywania procedur osobę, która posiada

1)

dyplom ukończenia studiów na kierunku w zakresie nauk wymienionych w ust. 1 pkt 1

i ukończone szkolenie w zakresie przeprowadzania doświadczeń na zwierzętach oraz która

co najmniej przez rok uczestniczyła w wykonywaniu procedur pod nadzorem osoby wyznaczonej

przez użytkownika i uzyskała praktyczne umiejętności w tym zakresie albo

2)

dyplom ukończenia studiów na kierunku w zakresie innym niż wymieniony w pkt 1 i ukończone

studia podyplomowe lub szkolenie w zakresie przeprowadzania doświadczeń na zwierzętach

oraz która co najmniej przez 2 lata uczestniczyła w wykonywaniu procedur pod nadzorem

osoby wyznaczonej przez użytkownika i uzyskała praktyczne umiejętności w tym zakresie,

albo

3)

wykształcenie średnie lub średnie branżowe, przygotowanie zawodowe zgodne z zakresem

wykonywanych procedur, ukończone szkolenie w zakresie przeprowadzania doświadczeń

na zwierzętach oraz która co najmniej przez 2 lata uczestniczyła w wykonywaniu procedur

pod nadzorem osoby wyznaczonej przez użytkownika i uzyskała praktyczne umiejętności

w tym zakresie.

3.

Użytkownik wyznacza do uczestniczenia w wykonywaniu procedur osobę, która

1)

jest studentem albo doktorantem lub

2)

wykonuje czynności techniczne związane z obsługą zwierząt

- i odbyła szkolenie w zakresie postępowania ze zwierzętami przeznaczonymi do wykorzystania

lub wykorzystywanymi w procedurach.

”

;

18)

po art. 21 dodaje się art. 21a i art. 21b w brzmieniu

„

Art. 21a.

1.

Szkolenia, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art. 21 oraz art.

24 ust. 2 pkt 2, można odbyć w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska.

2.

Zgodność programu szkolenia odbytego w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska z

zakresem programu szkolenia określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 22

i zakres, w jakim jest konieczne uzupełnienie odbytego szkolenia, ustala hodowca,

dostawca lub użytkownik.

3.

W przypadku konieczności uzupełnienia szkolenia odbytego w państwie innym niż Rzeczpospolita

Polska osoba, która odbyła to szkolenie, jest obowiązana do jego uzupełnienia w zakresie

ustalonym zgodnie z ust. 2.

4.

Hodowca, dostawca lub użytkownik potwierdza zgodność programu szkolenia odbytego w

państwie innym niż Rzeczpospolita Polska z zakresem programu szkolenia określonym

w przepisach wydanych na podstawie art. 22, a także uzupełnienie szkolenia w przypadku,

o którym mowa w ust. 3. Potwierdzenie może dotyczyć więcej niż jednego szkolenia.

Art. 21b.

1.

Hodowca, dostawca i użytkownik wyznaczają co najmniej jedną osobę odpowiedzialną za

nadzór nad osobami, o których mowa w art. 20 i art. 21 ust. 2 i 3, podczas wykonywania

przez nie czynności, o których mowa w tych przepisach.

2.

Do wykonywania nadzoru, o którym mowa w ust. 1, wyznacza się osobę, która spełnia

wymagania określone w art. 21 ust. 1 lub art. 24 ust. 2.

3.

Nadzór, o którym mowa w ust. 1, jest wykonywany do czasu, aż osoba odpowiedzialna

za nadzór stwierdzi, że osoba nadzorowana wykazuje się wymaganymi umiejętnościami

praktycznymi niezbędnymi do prawidłowego wykonywania czynności, o których mowa odpowiednio

w art. 20 i art. 21 ust. 2 i 3.

4.

Osoba odpowiedzialna za nadzór, o którym mowa w ust. 1, potwierdza pisemnie, że osoba

nadzorowana wykazuje się umiejętnościami praktycznymi niezbędnymi do prawidłowego

wykonywania czynności, o których mowa odpowiednio w art. 20 i art. 21 ust. 2 i 3,

oraz przekazuje to potwierdzenie osobie nadzorowanej oraz hodowcy, dostawcy lub użytkownikowi.

”

;

19)

art. 22-24 otrzymują brzmienie

„

Art. 22.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki określi, w drodze rozporządzenia

1)

zakres programów szkoleń i praktyk oraz zakres staży pracy, o których mowa w art.

20 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2 pkt 2 i 3, art. 21 oraz art. 24 ust. 2 pkt 2 i 3,

2)

wzory dokumentów potwierdzających ukończenie szkolenia i praktyki oraz posiadany staż

pracy, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2 pkt 2 i 3, art. 21 oraz

art. 24 ust. 2 pkt 2 i 3,

3)

wzór dokumentu potwierdzającego zgodność programu szkolenia odbytego w państwie innym

niż Rzeczpospolita Polska z zakresem, o którym mowa w pkt 1, a także uzupełnienie

szkolenia w przypadku, o którym mowa w art. 21a ust. 3

- mając na względzie potrzebę zapewnienia osobom, o których mowa w art. 20, art. 21

i art. 24 ust. 2, możliwości uzyskania wiedzy i umiejętności praktycznych niezbędnych

do prawidłowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 20 i art. 21, zadań,

o których mowa w art. 24 ust. 1, a także potrzebę zapewnienia jednolitego dokumentowania

ukończonych szkoleń i praktyk oraz posiadanego stażu pracy.

Art. 23.

Hodowca, dostawca i użytkownik zawierają z lekarzem weterynarii umowę o świadczenie

usług weterynaryjnych w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o zakładach leczniczych dla zwierząt lub, jeżeli jest to uzasadnione specyfiką działalności hodowcy, dostawcy lub użytkownika,

w szczególności polegającą na przeprowadzaniu doświadczeń na zwierzętach dzikich,

umowę o świadczenie usług doradczych w zakresie dobrostanu i leczenia zwierząt utrzymywanych

lub wykorzystywanych w ramach działalności hodowcy, dostawcy lub użytkownika z ekspertem

posiadającym doświadczenie niezbędne do świadczenia takich usług w odniesieniu do

gatunków tych zwierząt.

Art. 24.

1.

Hodowca, dostawca i użytkownik wyznaczają osobę odpowiedzialną za

1)

nadzór nad dobrostanem zwierząt utrzymywanych w ośrodku i opieką nad tymi zwierzętami;

2)

zapewnienie osobom, o których mowa w art. 20 i art. 21, dostępu do informacji dotyczących

gatunków zwierząt utrzymywanych w ośrodku lub wykorzystywanych do celów naukowych

lub edukacyjnych;

3)

organizację szkoleń dla osób, o których mowa w art. 20 i art. 21;

4)

zapewnienie, aby osoby, o których mowa w art. 20 i art. 21, posiadały wykształcenie,

praktykę i staż pracy oraz odbyły szkolenia, zgodne z wymaganiami określonymi w tych

przepisach oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 22 pkt 1, a także posiadały

oraz stale doskonaliły wiedzę i umiejętności praktyczne niezbędne do prawidłowego

wykonywania czynności, o których mowa w art. 20 i art. 21.

2.

Do wykonywania zadań, o których mowa w ust. 1, wyznacza się osobę, która

1)

posiada

a)

wykształcenie wyższe albo

b)

co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe oraz tytuł zawodowy technika

lub dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe albo dyplom zawodowy - w zawodach

związanych z chowem lub hodowlą zwierząt;

2)

odbyła szkolenie w zakresie niezbędnym do sprawowania nadzoru nad dobrostanem zwierząt

utrzymywanych w ośrodku i opieką nad tymi zwierzętami;

3)

ma co najmniej 2-letni staż pracy na stanowisku związanym ze sprawowaniem opieki nad

zwierzętami.

”

;

20)

po art. 24 dodaje się art. 24a w brzmieniu

„

Art. 24a.

Hodowca, dostawca i użytkownik, w zakresie uzasadnionym rodzajem prowadzonej przez

siebie działalności w zakresie wykorzystywania zwierząt do celów naukowych lub edukacyjnych,

opracowują programy

1)

znajdowania nowego opiekuna dla zwierząt, w tym przeprowadzenia przez hodowcę, dostawcę

i użytkownika socjalizacji tych zwierząt w sposób odpowiedni dla ich gatunku;

2)

prowadzenia rehabilitacji zwierząt dzikich przed przywróceniem ich do siedliska przyrodniczego.

”

;

21)

art. 25 otrzymuje brzmienie

„

Art. 25.

1.

Hodowca, dostawca i użytkownik ustanawiają zespół do spraw dobrostanu zwierząt, w

którego skład wchodzą co najmniej osoba spełniająca albo osoby spełniające wymagania

określone w art. 24 ust. 2, a w przypadku użytkownika - ponadto pracownik naukowy

spełniający wymagania określone w art. 21 ust. 1.

2.

Do zadań zespołu do spraw dobrostanu zwierząt należy

1)

udzielanie porad

a)

w sprawach

-

związanych z zapewnieniem dobrostanu zwierząt,

-

znalezienia nowego opiekuna dla zwierząt, w tym ich właściwej socjalizacji,

-

prowadzenia rehabilitacji zwierząt dzikich przed przywróceniem ich do siedliska przyrodniczego,

-

związanych z organizowanymi szkoleniami,

b)

dotyczących stosowania zasad zastąpienia, ograniczenia i udoskonalenia, a także przekazywanie

na bieżąco informacji o osiągnięciach technicznych i naukowych związanych ze stosowaniem

tych zasad;

2)

opracowywanie i dokonywanie przeglądu wewnętrznych zasad postępowania ze zwierzętami

utrzymywanymi w ośrodku;

3)

monitorowanie przypadków uśmiercania zwierząt w celu pozyskania narządów lub tkanek

oraz ułatwianie wzajemnego udostępniania pozyskanych narządów lub tkanek między hodowcami,

dostawcami i użytkownikami;

4)

monitorowanie dobrostanu zwierząt utrzymywanych w ośrodku lub wykorzystywanych do

celów naukowych lub edukacyjnych;

5)

zgłaszanie hodowcy, dostawcy lub użytkownikowi przypadków naruszenia dobrostanu zwierząt

i określanie czynności, które należy podjąć w celu przywrócenia tego dobrostanu;

6)

kontrola przeprowadzania doświadczeń i ich wyników, z uwzględnieniem wpływu tych doświadczeń

na wykorzystywane w nich zwierzęta, oraz ocena zgodności przeprowadzanych doświadczeń

z treścią uchwały o udzieleniu zgody na przeprowadzenie doświadczenia oraz z zasadami

zastąpienia, ograniczenia i udoskonalenia;

7)

opiniowanie lub zatwierdzanie wniosków o wyrażenie zgody na przeprowadzenie doświadczenia

przed ich złożeniem do lokalnej komisji etycznej do spraw doświadczeń na zwierzętach.

3.

Hodowca, dostawca i użytkownik, ustanawiając zespół do spraw dobrostanu zwierząt

1)

wyznaczają osobę albo osoby do składu tego zespołu lub

2)

zawierają z osobami wchodzącymi w skład tego zespołu umowę o wykonywanie zadań, o

których mowa w ust. 2, w ramach tego zespołu.

4.

Umowę, o której mowa w ust. 3 pkt 2, z tą samą osobą albo z tymi samymi osobami może

zawrzeć nie więcej niż pięciu hodowców, dostawców lub użytkowników, którzy utrzymują

zwierzęta w pomieszczeniach do ich utrzymywania o powierzchni nieprzekraczającej łącznie

100 m

5.

Zespół do spraw dobrostanu zwierząt przy wykonywaniu zadań określonych w ust. 2 współpracuje

z lekarzem weterynarii i ekspertem, o których mowa w art. 23.

6.

Lekarz weterynarii i ekspert, o których mowa w art. 23, przekazują zespołowi do spraw

dobrostanu zwierząt informacje dotyczące dobrostanu zwierząt utrzymywanych w ośrodku

lub wykorzystywanych do celów naukowych lub edukacyjnych.

7.

Zespół do spraw dobrostanu zwierząt sporządza dokumentację z realizacji zadań, o których

mowa w ust. 2, obejmującą w szczególności wskazanie działań podjętych w celu usunięcia

stwierdzonych nieprawidłowości, i przekazuje ją hodowcy, dostawcy lub użytkownikowi.

8.

Hodowca, dostawca i użytkownik

1)

przechowują dokumentację, o której mowa w ust. 7, przez 3 lata od dnia dokonania w

niej ostatniego wpisu;

2)

przekazują Krajowej Komisji Etycznej do Spraw Doświadczeń na Zwierzętach corocznie,

w terminie do dnia 31 marca, informacje dotyczące wykonywania zadań, o których mowa

w ust. 2.

”

;

22)

w art. 27

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Powiatowy lekarz weterynarii, w drodze decyzji administracyjnej, stwierdza

1)

spełnienie wymagań niezbędnych do prowadzenia działalności, o której mowa w art. 26,

jeżeli są spełnione wymagania określone w art. 17, art. 18, art. 20, art. 21, art.

21b ust. 1 i 2, art. 23-24a, art. 25 ust. 1 i 3 oraz w przepisach wydanych na podstawie

art. 19;

2)

niespełnienie wymagań niezbędnych do prowadzenia działalności, o której mowa w art.

26, jeżeli nie są spełnione wymagania określone w art. 17, art. 18, art. 20, art.

21, art. 21b ust. 1 i 2, art. 23-24a, art. 25 ust. 1 lub 3 lub w przepisach wydanych

na podstawie art. 19.

”

,

b)

w ust. 3 pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3)

imię i nazwisko lekarza weterynarii lub eksperta, o których mowa w art. 23;

4)

imię i nazwisko osoby, o której mowa w art. 24 ust. 1, oraz imię i nazwisko osoby

albo imiona i nazwiska osób, o których mowa w art. 25 ust. 1;

”

;

23)

w art. 28

a)

w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

wykreśla hodowcę, dostawcę lub użytkownika z rejestru

a)

na wniosek powiatowego lekarza weterynarii w terminie 14 dni od dnia otrzymania ostatecznej

decyzji stwierdzającej

-

niespełnianie wymagań do prowadzenia działalności objętej wpisem, wraz z wnioskiem

o wykreślenie, o których mowa w art. 59 ust. 2,

-

rażące naruszenie wymagań określonych dla wykonywania danego rodzaju działalności

objętej wpisem, wraz z wnioskiem o wykreślenie, o których mowa w art. 60a ust. 2,

b)

na wniosek hodowcy, dostawcy lub użytkownika - w przypadku zaprzestania wykonywania

działalności objętej wpisem,

c)

z urzędu w przypadku

-

uzyskania informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej,

Krajowego Rejestru Sądowego albo rejestru instytutów naukowych Polskiej Akademii Nauk

o wykreśleniu z nich podmiotu, który był hodowcą, dostawcą lub użytkownikiem,

-

uzyskania od powiatowego lekarza weterynarii informacji o stwierdzeniu zaprzestania

wykonywania działalności objętej wpisem w przypadku innym niż zawieszenie wykonywania

tej działalności,

-

prawomocnego orzeczenia przez sąd zakazu na podstawie art. 35 ust. 4 lub 4a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt,

-

prawomocnego orzeczenia przez sąd zakazu

-

- zajmowania stanowiska,

-

- wykonywania zawodu,

-

- prowadzenia działalności gospodarczej

-

które są związane z wykorzystywaniem zwierząt lub oddziaływaniem na nie.

”

,

b)

uchyla się ust. 2;

24)

po art. 28 dodaje się art. 28a w brzmieniu

„

Art. 28a.

Hodowca, dostawca lub użytkownik, który został wykreślony z rejestru na podstawie

art. 28 ust. 1 pkt 2 lit. a tiret drugie, może uzyskać ponowny wpis do rejestru nie

wcześniej niż po upływie roku od dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 60a

ust. 1, stała się ostateczna i prawomocna.

”

;

25)

w art. 29

a)

w ust. 3 wyrazy „art. 27 ust. 3 pkt 3 i 4” zastępuje się wyrazami „art. 27 ust. 3 pkt 1 i 3-5”,

b)

w ust. 4 po wyrazach „wykorzystywanych w procedurach” dodaje się wyrazy „w ośrodku”,

c)

dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki udostępnia w formie dokumentu

elektronicznego za pomocą elektronicznej platformy usług administracji publicznej

dane zawarte w rejestrze, o których mowa w art. 27 ust. 3 pkt 3 i 4, powiatowemu lekarzowi

weterynarii na jego wniosek w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia przez niego kontroli

hodowcy, dostawcy lub użytkownika.

”

;

26)

w art. 30 w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

informacje o liczbie i gatunkach zwierząt, które padły albo zostały uśmiercone, z

wyodrębnieniem zwierząt uśmiercanych wyłącznie w celu pozyskania narządów lub tkanek,

a w przypadku zwierząt padłych - także o przyczynie śmierci, chyba że nie jest znana;

”

;

27)

art. 32 otrzymuje brzmienie

„

Art. 32.

1.

Krajowa Komisja Etyczna do Spraw Doświadczeń na Zwierzętach, zwana dalej „Komisją”,

i lokalne komisje etyczne do spraw doświadczeń na zwierzętach, zwane dalej „lokalnymi

komisjami”, są organami właściwymi w sprawach zgód na przeprowadzanie doświadczeń.

2.

Lokalne komisje tworzy się w liczbie nie większej niż 18.

3.

Komisja wskazuje ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego i nauki podmioty,

o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, które będą zapewniały obsługę lokalnych komisji. Podmioty te są administratorami

danych osobowych przetwarzanych przez lokalne komisje w związku z realizacją zadań.

”

;

28)

w art. 33

a)

w ust. 1

-

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

przedstawianie ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego i nauki opinii

w zakresie, o którym mowa w art. 70 ust. 2 pkt 2;

”

,

-

pkt 7 i 8 otrzymują brzmienie

„

7)

przedstawianie organom administracji publicznej oraz osobie albo osobom, o których

mowa w art. 25 ust. 1, opinii w sprawach związanych z pozyskiwaniem, hodowlą, utrzymywaniem

i wykorzystywaniem w procedurach zwierząt oraz opieką nad tymi zwierzętami, a także

zapewnianie wzajemnego udostępniania między tymi podmiotami dobrych praktyk w tym

zakresie;

8)

wymiana informacji z właściwymi organami innych państw członkowskich Unii Europejskiej

w zakresie zadań należących do Komisji i lokalnych komisji oraz w zakresie dotyczącym

wykonywania zadań określonych w art. 25 ust. 2, a także udostępniania dobrych praktyk

w tym zakresie;

”

,

-

dodaje się pkt 9 w brzmieniu

„

9)

ustanawianie odstępstw, o których mowa w art. 3b ust. 5.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W przypadku spraw, o których mowa w ust. 1 pkt 7, Komisja przedstawia lokalnej komisji

opinie wyłącznie w tych sprawach, w których nie jest w stosunku do niej organem wyższego

stopnia w rozumieniu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), zwanej dalej „Kodeksem postępowania administracyjnego”.

”

,

c)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Komisja przekazuje ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego i nauki corocznie,

w terminie do dnia 30 czerwca, informacje o realizacji zadań lokalnych komisji, o

których mowa w art. 36 ust. 1.

”

,

d)

w ust. 3 skreśla się wyrazy „w sprawach udzielania zgód, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1,”,

e)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Dobre praktyki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, informacje o metodach alternatywnych,

sprawozdanie z przeprowadzonych kontroli, o którym mowa w art. 62, oraz uchwały ustanawiające

odstępstwa, o których mowa w art. 3b ust. 5, są udostępniane w Biuletynie Informacji

Publicznej na stronie podmiotowej ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego

i nauki.

”

;

29)

w art. 34

a)

w ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

9 osób posiadających co najmniej stopień naukowy doktora w zakresie nauk medycznych,

nauk farmaceutycznych, nauk o zdrowiu, inżynierii biomedycznej, rolnictwa i ogrodnictwa,

technologii żywności i żywienia, weterynarii, zootechniki i rybactwa, nauk biologicznych,

nauk chemicznych, nauk fizycznych lub nauk o Ziemi i środowisku oraz wiedzę lub doświadczenie

w zakresie wykorzystywania zwierząt do celów naukowych lub edukacyjnych;

2)

3 osoby posiadające co najmniej tytuł zawodowy magistra i dorobek naukowy lub zawodowy

z zakresu filozofii, etyki lub prawa, w szczególności związany z etycznymi lub prawnymi

aspektami wykorzystywania zwierząt do celów naukowych lub edukacyjnych;

”

,

b)

w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

”

,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2e w brzmieniu

„

2a.

Zgłoszenie kandydata na członka Komisji, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, składa

kandydat albo podmiot systemu szkolnictwa wyższego i nauki, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

2b.

Zgłoszenie kandydata na członka Komisji, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, składa organizacja

społeczna, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt.

2c.

Zgłoszenie kandydata na członka Komisji obejmuje

1)

imię i nazwisko oraz datę urodzenia kandydata;

2)

adres do korespondencji kandydata;

3)

adres poczty elektronicznej lub numer telefonu kandydata;

4)

stopień naukowy, tytuł profesora lub tytuł zawodowy kandydata;

5)

opis wiedzy, doświadczenia, dorobku naukowego lub zawodowego kandydata lub opis działalności

w zakresie ochrony zwierząt;

6)

podpis kandydata;

7)

dane zgłaszającej organizacji społecznej lub zgłaszającego podmiotu wraz z podpisem

osoby uprawnionej do ich reprezentacji - w przypadku, gdy zgłoszenia dokonuje ta organizacja

lub ten podmiot.

2d.

Do zgłoszenia kandydata na członka Komisji dołącza się oświadczenie kandydata na członka

Komisji o

1)

wyrażeniu zgody na kandydowanie;

2)

braku okoliczności, o których mowa w ust. 2.

2e.

Organizacja społeczna, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, do

zgłoszenia kandydata na członka Komisji dołącza statut i aktualny odpis z Krajowego

Rejestru Sądowego.

”

,

d)

w ust. 6 po wyrazie „członków” dodaje się wyrazy „oraz udostępnia w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej informację

o powołanych członkach Komisji, podając ich imiona i nazwiska”;

30)

po art. 35 dodaje się art. 35a w brzmieniu

„

Art. 35a.

1.

Obsługę Komisji zapewnia urząd obsługujący ministra właściwego do spraw szkolnictwa

wyższego i nauki.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki jest administratorem danych

osobowych przetwarzanych przez Komisję w związku z realizacją ustawowych zadań.

”

;

31)

w art. 36

a)

w ust. 1

-

w pkt 1 w lit. a

-

- tiret drugie otrzymuje brzmienie

„

-

wykonanie procedury bez zastosowania znieczulenia ogólnego lub miejscowego, produktów

leczniczych lub produktów leczniczych weterynaryjnych o działaniu przeciwbólowym lub

innych metod, w szczególności środków uspokajających, zapewniających zmniejszenie

do minimum bólu, cierpienia lub dystresu - w przypadku, o którym mowa w art. 13 ust.

3,

”

,

-

- dodaje się tiret od piątego do ósmego w brzmieniu

„

-

wykonanie procedury w miejscu innym niż ośrodek użytkownika - w przypadku, o którym

mowa w art. 9 ust. 2 pkt 1,

-

wykonanie procedury w środowisku życia zwierzęcia dzikiego - w przypadku, o którym

mowa w art. 9 ust. 2 pkt 2,

-

zastosowanie innej metody uśmiercenia zwierzęcia wykorzystywanego w procedurze niż

metody określone w załączniku nr IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/63/UE z dnia 22 września 2010 r. w

sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych - w przypadku, o którym mowa w art. 16a,

-

niepodejmowanie czynności minimalizujących u zwierząt ból, cierpienie, dystres lub

trwałe uszkodzenie ich organizmu - w przypadku, o którym mowa w art. 8 ust. 4,

”

,

-

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

przedkładanie Komisji Europejskiej nietechnicznych streszczeń doświadczeń i ich aktualizacji.

”

,

b)

w ust. 2

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

Komisji informacje o realizacji zadań lokalnej komisji, o których mowa w ust. 1;

”

,

-

w pkt 2 skreśla się wyrazy „oraz Komisji”,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Lokalna komisja przedkłada Komisji Europejskiej nietechniczne streszczenia doświadczeń

i ich aktualizacje zgodnie z art. 43 ust. 2-4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/63/UE z dnia 22 września

2010 r. w sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych oraz art. 53 ust. 4 pkt 2.

”

,

d)

w ust. 4 po wyrazach „nietechnicznych streszczeń doświadczeń” dodaje się wyrazy „i ich aktualizacji”;

32)

w art. 37

a)

w ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

6 osób posiadających co najmniej stopień naukowy doktora w zakresie nauk wymienionych

w art. 34 ust. 1 pkt 1 lub tytuł zawodowy lekarza weterynarii oraz wiedzę lub doświadczenie

w zakresie wykorzystywania zwierząt do celów naukowych lub edukacyjnych;

2)

3 osób posiadających co najmniej tytuł zawodowy magistra i dorobek naukowy lub zawodowy

z zakresu filozofii, etyki lub prawa, w szczególności związany z etycznymi lub prawnymi

aspektami wykorzystywania zwierząt do celów naukowych lub edukacyjnych;

”

,

b)

dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

Kadencja członka lokalnej komisji wygasa również w przypadku powołania go do Komisji,

z dniem rozpoczęcia jego kadencji.

4.

Komisja udostępnia w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej ministra

właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki informację o powołanych członkach

lokalnych komisji, podając ich imiona i nazwiska.

”

;

33)

w art. 38 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Członkowie Komisji i lokalnych komisji w wykonywaniu swoich obowiązków są niezależni

od organów administracji publicznej, hodowców, dostawców i użytkowników oraz organizacji,

których statutowym celem jest ochrona zwierząt.

2.

Poza przypadkami określonymi w Kodeksie postępowania administracyjnego członek Komisji lub lokalnej komisji podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu

w sprawach, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1-3, jeżeli jest osobą, która

1)

zaplanowała i jest lub była odpowiedzialna za przeprowadzenie doświadczenia objętego

postępowaniem w tych sprawach;

2)

wykonuje lub wykonywała doświadczenie objęte postępowaniem w tych sprawach albo uczestniczy

lub uczestniczyła w przeprowadzaniu takiego doświadczenia.

”

;

34)

po art. 38 dodaje się art. 38a w brzmieniu

„

Art. 38a.

Wnioski składane do lokalnych komisji w sprawach, o których mowa w art. 36 ust. 1

pkt 1, oraz protokoły z posiedzeń Komisji i lokalnych komisji nie stanowią informacji

publicznej.

”

;

35)

w art. 39

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Członkom Komisji i lokalnych komisji przysługuje

1)

wynagrodzenie za udział w posiedzeniu tych komisji;

2)

zwrot kosztów podróży związanych z realizacją zadań tych komisji na zasadach określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 77

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1320 oraz z 2021 r. poz. 1162).

”

,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Finansowanie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje koszty związane z realizacją zadań

Komisji i lokalnych komisji, w tym koszty wynagrodzeń i podróży, o których mowa w

ust. 2, oraz koszty obsługi Komisji i lokalnych komisji.

”

;

36)

art. 40 i art. 41 otrzymują brzmienie

„

Art. 40.

W zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą do postępowań administracyjnych prowadzonych

przez Komisję i przez lokalne komisje w sprawach, o których mowa w art. 36 ust. 1

pkt 1 i 2, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 41.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki określi, w drodze rozporządzenia

1)

liczbę lokalnych komisji, ich siedziby i właściwość miejscową, mając na uwadze potrzebę

zapewnienia sprawnej realizacji zadań tych komisji, liczbę i lokalizację użytkowników,

a także liczbę przeprowadzanych przez nich doświadczeń;

2)

tryb zgłaszania kandydatów na członków Komisji i lokalnych komisji oraz powoływania

ich członków, mając na uwadze wymagania określone dla kandydatów na członków tych

komisji;

3)

wzór zgłoszenia kandydata na członka Komisji i lokalnej komisji, mając na uwadze potrzebę

ujednolicenia informacji zawartych w tym zgłoszeniu;

4)

tryb funkcjonowania Komisji i lokalnych komisji, mając na uwadze zakres zadań tych

komisji oraz potrzebę zapewnienia warunków do sprawnego wykonywania tych zadań;

5)

sposób finansowania działalności Komisji i lokalnych komisji, mając na uwadze potrzebę

zapewnienia ich sprawnego działania;

6)

wysokość wynagrodzenia członków Komisji i lokalnych komisji oraz sposób jego wypłacania,

mając na uwadze funkcje pełnione przez członków tych komisji oraz potrzebę zapewnienia

sprawnej wypłaty wynagrodzeń.

”

;

37)

w art. 43 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku doświadczenia przeprowadzanego w więcej niż jednym ośrodku lub poza ośrodkiem

użytkownik składa wniosek do lokalnej komisji właściwej ze względu na lokalizację

siedziby lub miejsca zamieszkania użytkownika, zatrudniającego osobę, która zaplanowała

doświadczenie i jest odpowiedzialna za jego przeprowadzenie.

”

;

38)

w art. 44

a)

w ust. 1

-

pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11)

uzasadnienie naukowe dla odstąpienia od zastosowania znieczulenia ogólnego lub miejscowego,

produktów leczniczych lub produktów leczniczych weterynaryjnych o działaniu przeciwbólowym

lub innych metod, w szczególności środków uspokajających, zapewniających zmniejszenie

do minimum bólu, cierpienia lub dystresu - w przypadku, o którym mowa w art. 13 ust.

3;

”

,

-

po pkt 14 dodaje się pkt 14a w brzmieniu

„

14a)

uzasadnienie naukowe wyboru metody uśmiercenia - w przypadku, o którym mowa w art.

16a;

”

,

b)

w ust. 2 w pkt 1

-

lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

we wniosku podaje się imię i nazwisko oraz opis doświadczenia osoby, która pozyska

te zwierzęta, oraz metody ich pozyskania,

”

,

-

w lit. b średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. c w brzmieniu

„

c)

do wniosku dołącza się uzasadnienie naukowe dla niepodejmowania czynności minimalizujących

u zwierząt ból, cierpienie, dystres lub trwałe uszkodzenie ich organizmu - w przypadku,

o którym mowa w art. 8 ust. 4;

”

;

39)

w art. 45

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Nietechniczne streszczenie doświadczenia i jego aktualizację sporządza się

1)

w sposób zrozumiały dla osoby nieposiadającej wiedzy i doświadczenia w zakresie wykorzystywania

zwierząt do celów naukowych lub edukacyjnych;

2)

zgodnie ze wzorem określonym przez Komisję Europejską w przepisach wydanych na podstawie

art. 43 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/63/UE z dnia 22 września

2010 r. w sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wzór nietechnicznego streszczenia doświadczenia i jego aktualizacji, o którym mowa

w ust. 1a pkt 2, jest udostępniany w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej

ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki.

”

;

40)

w art. 46 w ust. 2 pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

informacje, o których mowa w art. 44 ust. 1 pkt 5 i 8-17.

”

;

41)

po art. 46 dodaje się art. 46a w brzmieniu

„

Art. 46a.

1.

Lokalna komisja niezwłocznie potwierdza użytkownikowi złożenie wniosku o udzielenie

zgody na przeprowadzenie doświadczenia.

2.

Potwierdzenie złożenia wniosku o udzielenie zgody na przeprowadzenie doświadczenia

zawiera wskazanie

1)

daty wpływu wniosku;

2)

numeru wniosku;

3)

terminu rozpatrzenia wniosku, z zastrzeżeniem że termin ten może ulec przedłużeniu

w przypadku stwierdzenia, że złożony wniosek zawiera braki formalne.

”

;

42)

w art. 47

a)

w ust. 1 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 i 8 w brzmieniu

„

7)

doświadczenie jest zaplanowane tak, aby umożliwić wykonywanie procedur w sposób możliwie

najbardziej humanitarny i przyjazny dla środowiska;

8)

informacje zawarte w nietechnicznym streszczeniu doświadczenia są zgodne z informacjami

zawartymi we wniosku o wyrażenie zgody na przeprowadzenie doświadczenia oraz czy nietechniczne

streszczenie doświadczenia zostało sporządzone zgodnie z art. 45 ust. 1a.

”

,

b)

w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

dziedzin nauki, w ramach których jest planowane przeprowadzenie doświadczenia, w tym

stosowania zasad zastąpienia, ograniczenia i udoskonalenia w tych dziedzinach;

”

,

c)

uchyla się ust. 3;

43)

w art. 50 po wyrazach „produkcyjnych lub diagnostycznych” dodaje się wyrazy „za pomocą ustalonych metod”;

44)

w art. 51

a)

w ust. 2 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Do wniosku dołącza się nietechniczne streszczenie doświadczenia uwzględniające zmiany

planowane w doświadczeniu.

”

,

b)

w ust. 3 wyrazy „art. 47 ust. 3” zastępuje się wyrazami „art. 52a”;

45)

po art. 51 dodaje się art. 51a i art. 51b w brzmieniu

„

Art. 51a.

1.

Członek lokalnej komisji, który przy podejmowaniu uchwały w sprawie zgody na przeprowadzenie

albo zmianę doświadczenia zgłaszał zastrzeżenia i nie zgodził się z większością, może

zgłosić zawierające te zastrzeżenia pisemne zdanie odrębne i, w terminie 3 dni roboczych

od dnia podjęcia uchwały, dołączyć jego pisemne uzasadnienie. Zdanie odrębne może

być zgłoszone wspólnie przez członków lokalnej komisji.

2.

Uzasadnienie zdania odrębnego obejmuje wskazanie przyczyn jego zgłoszenia i przepisów,

które w ocenie zgłaszającego zdanie odrębne zostały naruszone przez podjęcie uchwały

w sprawie zgody na przeprowadzenie albo zmianę doświadczenia.

Art. 51b.

1.

Lokalna komisja, na wniosek powiatowego lekarza weterynarii, o którym mowa w art.

60, podejmuje uchwałę o cofnięciu udzielonej zgody na przeprowadzenie doświadczenia.

2.

W przypadku cofnięcia udzielonej zgody na przeprowadzenie doświadczenia do zwierząt

wykorzystywanych lub przeznaczonych do wykorzystania w tym doświadczeniu stosuje się

przepisy art. 3b, art. 11 ust. 2 i 3, art. 12 i art. 15.

3.

Zwierzęta, o których mowa w ust. 2, mogą być przeznaczone do wykorzystania w innych

doświadczeniach.

”

;

46)

w art. 52 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Użytkownik prowadzi dokumentację dotyczącą doświadczenia, w tym

1)

wniosek o udzielenie zgody na jego przeprowadzenie, wniosek, o którym mowa w art.

51 ust. 1, uchwałę o udzieleniu zgody na przeprowadzenie doświadczenia, uchwałę o

udzieleniu zgody na zmianę doświadczenia oraz uchwałę o odmowie udzielenia zgody na

zmianę doświadczenia - i przechowuje tę dokumentację przez 3 lata od dnia wygaśnięcia

zgody na przeprowadzenie doświadczenia, a w przypadku dokumentacji dotyczącej przeprowadzenia

doświadczenia, które podlega ocenie retrospektywnej - do czasu zakończenia tej oceny,

nie krócej jednak niż przez 3 lata od dnia wygaśnięcia zgody na jego przeprowadzenie;

2)

uchwałę o cofnięciu zgody na przeprowadzenie doświadczenia i uchwałę o odmowie udzielenia

zgody na przeprowadzenie doświadczenia - i przechowuje je przez 3 lata od dnia ich

wydania.

”

;

47)

po art. 52 dodaje się art. 52a w brzmieniu

„

Art. 52a.

Lokalna komisja przechowuje dokumentację rozpatrywanych spraw, w tym wyniki oceny,

o której mowa w art. 47, uchwały o udzieleniu zgody na przeprowadzenie doświadczenia,

uchwały o udzieleniu zgody na zmianę doświadczenia, uchwały o odmowie udzielenia zgody

na zmianę doświadczenia i uchwały o cofnięciu zgody na przeprowadzenie doświadczenia,

przez 3 lata od dnia wygaśnięcia zgody na przeprowadzenie doświadczenia, a w przypadku

niewydania zgody na przeprowadzenie doświadczenia - od dnia zakończenia postępowania

w sprawie jej udzielenia.

”

;

48)

w art. 53

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W ramach oceny retrospektywnej lokalna komisja ocenia

1)

czy zostały zrealizowane cele naukowe lub edukacyjne doświadczenia;

2)

szkody wyrządzone wykorzystanym zwierzętom, uwzględniając liczby i gatunki tych zwierząt

oraz dotkliwość procedur;

3)

czy wnioski wynikające z przeprowadzonego doświadczenia mogą przyczynić się do dalszego

wdrażania zasad zastąpienia, ograniczenia i udoskonalenia.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Lokalna komisja może wystąpić do użytkownika o przedstawienie wyjaśnień dotyczących

przekazanej dokumentacji, o której mowa w art. 52 ust. 1, w zakresie niezbędnym do

przeprowadzenia oceny retrospektywnej.

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Lokalna komisja

1)

niezwłocznie po przeprowadzeniu oceny retrospektywnej

a)

przekazuje użytkownikowi wyniki tej oceny,

b)

zwraca użytkownikowi dokumentację, o której mowa w ust. 1;

2)

przedkłada Komisji Europejskiej aktualizację nietechnicznego streszczenia ocenionego

doświadczenia nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia przeprowadzenia oceny

retrospektywnej.

”

;

49)

w art. 54

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W przypadku gdy hodowca, dostawca ani użytkownik nie posiadają ośrodka, ich kontrolę

przeprowadza powiatowy lekarz weterynarii właściwy ze względu na siedzibę albo miejsce

zamieszkania hodowcy, dostawcy lub użytkownika.

”

,

b)

w ust. 3 wyrazy „w ust. 1 i 2” zastępuje się wyrazami „w ust. 1-2”;

50)

art. 55 otrzymuje brzmienie

„

Art. 55.

1.

Kontrolę użytkownika w zakresie doświadczeń powiatowy lekarz weterynarii może przeprowadzić

z udziałem eksperta wybranego z listy ekspertów, o której mowa w ust. 6, posiadającego

wykształcenie i wiedzę lub doświadczenie w zakresie ochrony zwierząt, psychologii

zwierząt, dobrostanu zwierząt lub wykorzystywania zwierząt do celów naukowych lub

edukacyjnych, które pozwolą na efektywne i prawidłowe przeprowadzenie kontroli. Do

udziału eksperta w kontroli stosuje się przepisy art. 19 ust. 3 pkt 4 i 5 oraz ust. 4 i 5 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji

Weterynaryjnej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 306).

2.

Ekspertem, o którym mowa w ust. 1, może być osoba, która posiada co najmniej stopień

naukowy doktora.

3.

Ekspertem, o którym mowa w ust. 1, nie może być osoba

1)

skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

2)

ukarana prawomocnym orzeczeniem komisji dyscyplinarnej lub sądu orzekającego w przedmiocie

odpowiedzialności zawodowej.

4.

Kandydat na eksperta, o którym mowa w ust. 1, składa ministrowi właściwemu do spraw

szkolnictwa wyższego i nauki zgłoszenie zgodne ze wzorem określonym w przepisach wydanych

na podstawie ust. 11 pkt 4 i dołącza do niego oświadczenie o braku okoliczności, o

których mowa w ust. 3.

5.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki wpisuje na listę ekspertów

biorących udział w kontrolach osobę, która spełnia wymagania określone w ust. 1-3

oraz złoży zgłoszenie zgodnie z ust. 4.

6.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki prowadzi listę ekspertów biorących

udział w kontrolach, zawierającą następujące dane eksperta

1)

imię i nazwisko;

2)

określenie wykształcenia i wiedzy lub doświadczenia w zakresie ochrony zwierząt, psychologii

zwierząt, dobrostanu zwierząt lub wykorzystywania zwierząt do celów naukowych lub

edukacyjnych;

3)

adres poczty elektronicznej lub numer telefonu.

7.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki udostępnia listę, o której

mowa w ust. 6, w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej, z

wyłączeniem danych eksperta, o których mowa w ust. 6 pkt 3. Dane eksperta, o których

mowa w ust. 6 pkt 3, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki udostępnia

wyłącznie powiatowemu lekarzowi weterynarii, na jego wniosek, w celu przeprowadzenia

kontroli użytkownika.

8.

Ekspert wpisany na listę, o której mowa w ust. 6, niezwłocznie informuje ministra

właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki o zaistnieniu którejkolwiek z okoliczności,

o których mowa w ust. 3, oraz o zmianie danych, o których mowa w ust. 6.

9.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki wykreśla eksperta z listy,

o której mowa w ust. 6, na jego wniosek albo w przypadku uzyskania informacji o zaistnieniu

którejkolwiek z okoliczności, o których mowa w ust. 3, lub o jego śmierci.

10.

Ekspertowi za udział w kontroli przysługuje wynagrodzenie oraz zwrot kosztów podróży

na zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 11 oraz art. 77. Koszty związane z udziałem eksperta w kontroli są finansowane z budżetu państwa

z części będącej w dyspozycji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i

nauki.

11.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób prowadzenia listy, o której mowa w ust. 6, mając na uwadze potrzebę zapewnienia

jej aktualności;

2)

wysokość wynagrodzenia ekspertów, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę

uwzględnienia ich kwalifikacji i nakładu pracy;

3)

sposób finansowania kosztów związanych z udziałem eksperta w kontroli, mając na uwadze

potrzebę właściwego udokumentowania tych kosztów i przejrzystości ich finansowania;

4)

wzór zgłoszenia kandydata na eksperta, o którym mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę

zapewnienia prawidłowości i kompletności informacji zamieszczanych w zgłoszeniu.

”

;

51)

po art. 55 dodaje się art. 55a w brzmieniu

„

Art. 55a.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki lub Komisja może wystąpić

do powiatowego lekarza weterynarii z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli, o której

mowa w art. 54 ust. 1.

”

;

52)

art. 58 otrzymuje brzmienie

„

Art. 58.

W przypadku gdy hodowca, dostawca lub użytkownik prowadzi działalność niezgodnie z

wymaganiami określonymi w art. 17, art. 18, art. 20, art. 21, art. 21b, art. 23-25

lub w przepisach wydanych na podstawie art. 19, powiatowy lekarz weterynarii wyznacza

termin na usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.

”

;

53)

po art. 60 dodaje się art. 60a i art. 60b w brzmieniu

„

Art. 60a.

1.

Powiatowy lekarz weterynarii, w drodze decyzji administracyjnej, stwierdza rażące

naruszenie wymagań określonych dla wykonywania danego rodzaju działalności objętej

wpisem do rejestru, jeżeli w wyniku kontroli ustali

1)

trzy naruszenia wymagań określonych w art. 17, art. 18 lub w przepisach wydanych na

podstawie art. 19 stwierdzone w czasie jednej kontroli albo w czasie co najmniej dwóch

kontroli, mające znaczący negatywny wpływ na dobrostan zwierząt, lub

2)

niespełnianie wymagania określonego w art. 23 przez co najmniej trzy miesiące w okresie

objętym kontrolą, lub

3)

przeprowadzenie doświadczenia bez uzyskania zgody na jego przeprowadzenie.

2.

Powiatowy lekarz weterynarii niezwłocznie przekazuje ostateczną i prawomocną decyzję,

o której mowa w ust. 1, ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego i nauki

wraz z wnioskiem o wykreślenie hodowcy, dostawcy lub użytkownika z rejestru.

Art. 60b.

Powiatowy lekarz weterynarii przekazuje ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa

wyższego i nauki informację o zaprzestaniu wykonywania działalności przez hodowcę,

dostawcę lub użytkownika w przypadku innym niż zawieszenie wykonywania tej działalności.

”

;

54)

w art. 61 wyrazy „art. 69 ust. 1, 2 i 4” zastępuje się wyrazami „art. 69 ust. 1 i 4”;

55)

art. 65 otrzymuje brzmienie

„

Art. 65.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki, na podstawie informacji przekazanych

przez Komisję, lokalne komisje, hodowców, dostawców, użytkowników i Głównego Lekarza

Weterynarii, przekazuje Komisji Europejskiej informacje, o których mowa w art. 54 ust. 1-3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/63/UE z dnia 22 września

2010 r. w sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych, zgodnie z tymi przepisami i przepisami wydanymi na podstawie art. 54 ust. 4 tej

dyrektywy.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki corocznie, w terminie do dnia

31 sierpnia, po zasięgnięciu opinii Komisji, zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej

na swojej stronie podmiotowej informacje dotyczące

1)

liczby, gatunków i pochodzenia zwierząt wykorzystywanych w procedurach;

2)

celów i rodzajów doświadczeń, w których były wykorzystywane zwierzęta;

3)

przypadków ponownego wykorzystania zwierząt w procedurach;

4)

kategorii procedur i liczby zmian w zakresie ich kwalifikacji z podaniem przyczyny

tych zmian.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki corocznie określa oraz zamieszcza

w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej

1)

nie później niż przed rozpoczęciem okresu sprawozdawczego - szczegółowy zakres informacji,

o których mowa w ust. 1,

2)

nie później niż przed zakończeniem okresu sprawozdawczego - tryb przekazywania informacji,

o których mowa w ust. 1, i wzory formularzy, na których te informacje będą przekazywane

- mając na uwadze potrzebę zapewnienia prawidłowości i kompletności informacji przekazywanych

Komisji Europejskiej, a także przepisy wydane na podstawie art. 54 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/63/UE z dnia 22 września

2010 r. w sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych.

”

;

56)

w art. 69

a)

w ust. 1

-

pkt 4-7 otrzymują brzmienie

„

4)

wbrew obowiązkowi określonemu w art. 23 nie zawiera z lekarzem weterynarii umowy o

świadczenie usług weterynaryjnych lub z ekspertem posiadającym doświadczenie niezbędne

do świadczenia usług doradczych w zakresie dobrostanu i leczenia zwierząt utrzymywanych

lub wykorzystywanych w ramach działalności hodowcy, dostawcy lub użytkownika umowy

o świadczenie takich usług w odniesieniu do gatunków tych zwierząt;

5)

wbrew obowiązkowi określonemu w art. 25 ust. 1 nie ustanawia zespołu do spraw dobrostanu

zwierząt albo wyznacza do tego zespołu osobę niespełniającą albo osoby niespełniające

wymagań określonych w art. 21 ust. 1 lub art. 24 ust. 2, albo z takimi osobami zawiera

umowę o wykonywanie zadań w ramach zespołu;

6)

nie zapewnia sporządzenia lub przekazania dokumentacji, o której mowa w art. 25 ust.

7;

7)

nie przechowuje dokumentacji, o której mowa w art. 25 ust. 7, przez okres wskazany

w art. 25 ust. 8 pkt 1;

”

,

-

w pkt 9 na końcu kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 10-12 w brzmieniu

„

10)

wbrew obowiązkowi określonemu w art. 25 ust. 8 pkt 2 nie przekazuje Komisji informacji

dotyczących wykonywania zadań określonych w art. 25 ust. 2;

11)

wbrew obowiązkom określonym w art. 30 ust. 4 albo 5 nie przekazuje ministrowi właściwemu

do spraw szkolnictwa wyższego i nauki informacji, o których mowa w tych przepisach;

12)

uśmierca zwierzę niezgodnie z wymaganiami określonymi w art. 3b albo zgodą lokalnej

komisji, o której mowa w art. 16a.

”

,

b)

uchyla się ust. 2 i 3;

57)

w art. 70 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki przy ustalaniu wysokości kary

może zasięgnąć opinii Komisji w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2.

”

;

58)

w art. 72 wyrazy „art. 69 ust. 1, 2 i 4” zastępuje się wyrazami „art. 69 ust. 1 i 4”.

Do dnia 10 listopada 2022 r. zwierzęta z rzędu naczelnych niestanowiące potomstwa

zwierząt z rzędu naczelnych hodowanych w niewoli albo niepozyskiwane z kolonii samowystarczalnych,

należące do gatunków wymienionych w załączniku nr II do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/63/UE z dnia 22 września 2010 r. w

sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych, z wyłączeniem marmozety zwyczajnej (Callithrix jacchus), są zwierzętami laboratoryjnymi

w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1.

Do postępowań w sprawach

1)

stwierdzania spełniania wymagań niezbędnych do prowadzenia działalności polegającej

na hodowli, dostarczaniu zwierząt lub wykonywaniu procedur, o których mowa w art.

27 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1,

2)

udzielania zgody na przeprowadzenie doświadczenia, o którym mowa w art. 36 ust. 1

pkt 1 lit. a ustawy zmienianej w art. 1,

3)

udzielania zgody na zmianę doświadczenia, o którym mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1 lit.

b ustawy zmienianej w art. 1,

4)

cofania udzielonej zgody na przeprowadzenie doświadczenia, o którym mowa w art. 36

ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1

- wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje

się przepisy dotychczasowe.

Hodowca, dostawca i użytkownik zapewniają

1)

stosowanie - zawsze, gdy jest to możliwe, zamiast danej procedury - metody lub strategii

badawczej, która jest zadowalająca pod względem naukowym i nie obejmuje wykorzystywania

zwierząt (zasada zastąpienia);

2)

zredukowanie do minimum liczby zwierząt wykorzystywanych w procedurach, bez uszczerbku

dla celów tych procedur (zasada ograniczenia);

3)

udoskonalenie hodowli zwierząt, ich utrzymywania, opieki nad nimi i metod stosowanych

w procedurach tak, aby u zwierząt zostały wyeliminowane lub ograniczone do minimum

potencjalne: ból, cierpienie, dystres lub trwałe uszkodzenie ich organizmu (zasada

udoskonalenia).

1.

W przypadku konieczności uśmiercenia zwierzęcia przez hodowcę, dostawcę lub użytkownika

zwierzę uśmierca osoba spełniająca wymagania określone w art. 20 ust. 2, wyłącznie

z zastosowaniem metod określonych w załączniku nr IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/63/UE z dnia 22 września 2010 r. w

sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych

(Dz. Urz. UE L 276 z 20.10.2010, str. 33, z późn. zm.)

2.

Zwierzę uśmierca się w ośrodku. Zwierzę może zostać uśmiercone poza ośrodkiem jedynie

wtedy, gdy procedura jest wykonywana poza ośrodkiem.

3.

Zwierzę uśmierca się w sposób ograniczający do minimum jego ból, cierpienie i dystres.

4.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w przypadku nagłej konieczności uśmiercenia zwierzęcia

ze względu na jego dobrostan lub zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub środowiska

naturalnego.

5.

Krajowa Komisja Etyczna do Spraw Doświadczeń na Zwierzętach może ustanawiać odstępstwa

od wymagania uśmiercania zwierząt wyłącznie z zastosowaniem metod określonych w załączniku

nr IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/63/UE z dnia 22 września 2010 r. w

sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych i dopuścić stosowanie innej metody, jeżeli na podstawie dowodów naukowych uzna, że

ta metoda jest co najmniej równie humanitarna.

Do ocen retrospektywnych, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej

w art. 1, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

stosuje się przepisy dotychczasowe.

Wnioski o udostępnienie informacji publicznej złożone przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy rozpatruje się na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zespoły doradcze do spraw dobrostanu zwierząt

ustanowione na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 stają się zespołami

do spraw dobrostanu zwierząt w rozumieniu niniejszej ustawy.

Kadencja Krajowej Komisji Etycznej do Spraw Doświadczeń na Zwierzętach, o której mowa

w art. 32 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, rozpoczęta przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy trwa do dnia jej zakończenia.

Lokalne komisje etyczne do spraw doświadczeń na zwierzętach utworzone na podstawie

art. 32 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, działają do

dnia zakończenia ich kadencji.

Kadencji Krajowej Komisji Etycznej do Spraw Doświadczeń na Zwierzętach i kadencji

lokalnych komisji etycznych do spraw doświadczeń na zwierzętach rozpoczętych przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nie wlicza się do liczby kadencji, o której

mowa w art. 34 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1.

Dokumentacja, o której mowa w art. 52 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, dotycząca

doświadczeń, na których przeprowadzenie uzyskano zgodę przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy, jest prowadzona i przechowywana na zasadach dotychczasowych.

1.

Kontrole, o których mowa w art. 54 ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 1, wszczęte

i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przeprowadza się na

zasadach dotychczasowych.

2.

Do eksperta biorącego udział w kontroli, o której mowa w art. 55 ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 1, wszczętej i niezakończonej do dnia wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy

dotychczasowe.

Listę ekspertów biorących udział w przeprowadzaniu kontroli, o której mowa w art.

55 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia

udostępnienia przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki w Biuletynie

Informacji Publicznej na jego stronie podmiotowej listy, o której mowa w art. 55 ust.

6 ustawy zmienianej w art. 1.

Hodowcy i dostawcy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 9 i 10 ustawy zmienianej w art.

1 są obowiązani do spełnienia wymagań, o których mowa w art. 3b ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 1, nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Hodowcy, dostawcy i użytkownicy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 9-11 ustawy zmienianej

w art. 1 opracowują programy, o których mowa w art. 24a ustawy zmienianej w art. 1,

w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 19, art. 22, art. 41 i

art. 55 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 19, art. 22, art. 41 i art. 55 ust. 11 ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez

12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Lokalna komisja etyczna do spraw doświadczeń na zwierzętach może, na podstawie uzasadnienia

naukowego przedstawionego przez użytkownika, udzielić zgody na zastosowanie innej

metody uśmiercenia zwierzęcia wykorzystywanego w procedurze niż metody

1)

określone w załączniku nr IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/63/UE z dnia 22 września 2010 r. w

sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych,

2)

dopuszczone do stosowania zgodnie z art. 3b ust. 5

- jeżeli cel procedury nie może zostać osiągnięty przez zastosowanie metod, o których

mowa w pkt 1 i 2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, minimalne wymagania

1)

jakie musi spełniać ośrodek,

2)

w zakresie opieki nad zwierzętami utrzymywanymi w ośrodku, w tym pozyskanymi zwierzętami

dzikimi,

3)

w zakresie transportu zwierząt dzikich

- biorąc pod uwagę potrzeby fizjologiczne i etologiczne gatunków zwierząt pozyskiwanych

lub utrzymywanych w ośrodku oraz konieczność zapewnienia utrzymywanym w nim zwierzętom

dobrostanu i prawidłowego stanu zdrowia, a także właściwych warunków opieki.

1.

Użytkownik wyznacza osobę odpowiedzialną za planowanie procedur i doświadczeń oraz

za ich przeprowadzanie, która ma wiedzę na temat gatunków zwierząt wykorzystywanych

w tych procedurach i posiada co najmniej stopień naukowy doktora w zakresie nauk

1)

biologicznych, nauk farmaceutycznych, nauk medycznych, rolnictwa i ogrodnictwa, technologii

żywności i żywienia, weterynarii lub zootechniki i rybactwa, ukończone szkolenie w

zakresie przeprowadzania doświadczeń na zwierzętach oraz co najmniej 3-letni staż

pracy umożliwiający uzyskanie praktycznych umiejętności w tym zakresie albo

2)

innych niż wymienione w pkt 1 albo dyplom ukończenia studiów na kierunku w zakresie

nauk wymienionych w pkt 1, ukończone studia podyplomowe lub szkolenie w zakresie przeprowadzania

doświadczeń na zwierzętach oraz co najmniej 4-letni staż pracy umożliwiający uzyskanie

praktycznych umiejętności w tym zakresie.

2.

Użytkownik wyznacza do wykonywania procedur osobę, która posiada

1)

dyplom ukończenia studiów na kierunku w zakresie nauk wymienionych w ust. 1 pkt 1

i ukończone szkolenie w zakresie przeprowadzania doświadczeń na zwierzętach oraz która

co najmniej przez rok uczestniczyła w wykonywaniu procedur pod nadzorem osoby wyznaczonej

przez użytkownika i uzyskała praktyczne umiejętności w tym zakresie albo

2)

dyplom ukończenia studiów na kierunku w zakresie innym niż wymieniony w pkt 1 i ukończone

studia podyplomowe lub szkolenie w zakresie przeprowadzania doświadczeń na zwierzętach

oraz która co najmniej przez 2 lata uczestniczyła w wykonywaniu procedur pod nadzorem

osoby wyznaczonej przez użytkownika i uzyskała praktyczne umiejętności w tym zakresie,

albo

3)

wykształcenie średnie lub średnie branżowe, przygotowanie zawodowe zgodne z zakresem

wykonywanych procedur, ukończone szkolenie w zakresie przeprowadzania doświadczeń

na zwierzętach oraz która co najmniej przez 2 lata uczestniczyła w wykonywaniu procedur

pod nadzorem osoby wyznaczonej przez użytkownika i uzyskała praktyczne umiejętności

w tym zakresie.

3.

Użytkownik wyznacza do uczestniczenia w wykonywaniu procedur osobę, która

1)

jest studentem albo doktorantem lub

2)

wykonuje czynności techniczne związane z obsługą zwierząt

- i odbyła szkolenie w zakresie postępowania ze zwierzętami przeznaczonymi do wykorzystania

lub wykorzystywanymi w procedurach.

1.

Szkolenia, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art. 21 oraz art.

24 ust. 2 pkt 2, można odbyć w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska.

2.

Zgodność programu szkolenia odbytego w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska z

zakresem programu szkolenia określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 22

i zakres, w jakim jest konieczne uzupełnienie odbytego szkolenia, ustala hodowca,

dostawca lub użytkownik.

3.

W przypadku konieczności uzupełnienia szkolenia odbytego w państwie innym niż Rzeczpospolita

Polska osoba, która odbyła to szkolenie, jest obowiązana do jego uzupełnienia w zakresie

ustalonym zgodnie z ust. 2.

4.

Hodowca, dostawca lub użytkownik potwierdza zgodność programu szkolenia odbytego w

państwie innym niż Rzeczpospolita Polska z zakresem programu szkolenia określonym

w przepisach wydanych na podstawie art. 22, a także uzupełnienie szkolenia w przypadku,

o którym mowa w ust. 3. Potwierdzenie może dotyczyć więcej niż jednego szkolenia.

1.

Hodowca, dostawca i użytkownik wyznaczają co najmniej jedną osobę odpowiedzialną za

nadzór nad osobami, o których mowa w art. 20 i art. 21 ust. 2 i 3, podczas wykonywania

przez nie czynności, o których mowa w tych przepisach.

2.

Do wykonywania nadzoru, o którym mowa w ust. 1, wyznacza się osobę, która spełnia

wymagania określone w art. 21 ust. 1 lub art. 24 ust. 2.

3.

Nadzór, o którym mowa w ust. 1, jest wykonywany do czasu, aż osoba odpowiedzialna

za nadzór stwierdzi, że osoba nadzorowana wykazuje się wymaganymi umiejętnościami

praktycznymi niezbędnymi do prawidłowego wykonywania czynności, o których mowa odpowiednio

w art. 20 i art. 21 ust. 2 i 3.

4.

Osoba odpowiedzialna za nadzór, o którym mowa w ust. 1, potwierdza pisemnie, że osoba

nadzorowana wykazuje się umiejętnościami praktycznymi niezbędnymi do prawidłowego

wykonywania czynności, o których mowa odpowiednio w art. 20 i art. 21 ust. 2 i 3,

oraz przekazuje to potwierdzenie osobie nadzorowanej oraz hodowcy, dostawcy lub użytkownikowi.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki określi, w drodze rozporządzenia

1)

zakres programów szkoleń i praktyk oraz zakres staży pracy, o których mowa w art.

20 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2 pkt 2 i 3, art. 21 oraz art. 24 ust. 2 pkt 2 i 3,

2)

wzory dokumentów potwierdzających ukończenie szkolenia i praktyki oraz posiadany staż

pracy, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2 pkt 2 i 3, art. 21 oraz

art. 24 ust. 2 pkt 2 i 3,

3)

wzór dokumentu potwierdzającego zgodność programu szkolenia odbytego w państwie innym

niż Rzeczpospolita Polska z zakresem, o którym mowa w pkt 1, a także uzupełnienie

szkolenia w przypadku, o którym mowa w art. 21a ust. 3

- mając na względzie potrzebę zapewnienia osobom, o których mowa w art. 20, art. 21

i art. 24 ust. 2, możliwości uzyskania wiedzy i umiejętności praktycznych niezbędnych

do prawidłowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 20 i art. 21, zadań,

o których mowa w art. 24 ust. 1, a także potrzebę zapewnienia jednolitego dokumentowania

ukończonych szkoleń i praktyk oraz posiadanego stażu pracy.

Hodowca, dostawca i użytkownik zawierają z lekarzem weterynarii umowę o świadczenie

usług weterynaryjnych w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o zakładach leczniczych dla zwierząt lub, jeżeli jest to uzasadnione specyfiką działalności hodowcy, dostawcy lub użytkownika,

w szczególności polegającą na przeprowadzaniu doświadczeń na zwierzętach dzikich,

umowę o świadczenie usług doradczych w zakresie dobrostanu i leczenia zwierząt utrzymywanych

lub wykorzystywanych w ramach działalności hodowcy, dostawcy lub użytkownika z ekspertem

posiadającym doświadczenie niezbędne do świadczenia takich usług w odniesieniu do

gatunków tych zwierząt.

1.

Hodowca, dostawca i użytkownik wyznaczają osobę odpowiedzialną za

1)

nadzór nad dobrostanem zwierząt utrzymywanych w ośrodku i opieką nad tymi zwierzętami;

2)

zapewnienie osobom, o których mowa w art. 20 i art. 21, dostępu do informacji dotyczących

gatunków zwierząt utrzymywanych w ośrodku lub wykorzystywanych do celów naukowych

lub edukacyjnych;

3)

organizację szkoleń dla osób, o których mowa w art. 20 i art. 21;

4)

zapewnienie, aby osoby, o których mowa w art. 20 i art. 21, posiadały wykształcenie,

praktykę i staż pracy oraz odbyły szkolenia, zgodne z wymaganiami określonymi w tych

przepisach oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 22 pkt 1, a także posiadały

oraz stale doskonaliły wiedzę i umiejętności praktyczne niezbędne do prawidłowego

wykonywania czynności, o których mowa w art. 20 i art. 21.

2.

Do wykonywania zadań, o których mowa w ust. 1, wyznacza się osobę, która

1)

posiada

a)

wykształcenie wyższe albo

b)

co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe oraz tytuł zawodowy technika

lub dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe albo dyplom zawodowy - w zawodach

związanych z chowem lub hodowlą zwierząt;

2)

odbyła szkolenie w zakresie niezbędnym do sprawowania nadzoru nad dobrostanem zwierząt

utrzymywanych w ośrodku i opieką nad tymi zwierzętami;

3)

ma co najmniej 2-letni staż pracy na stanowisku związanym ze sprawowaniem opieki nad

zwierzętami.

Hodowca, dostawca i użytkownik, w zakresie uzasadnionym rodzajem prowadzonej przez

siebie działalności w zakresie wykorzystywania zwierząt do celów naukowych lub edukacyjnych,

opracowują programy

1)

znajdowania nowego opiekuna dla zwierząt, w tym przeprowadzenia przez hodowcę, dostawcę

i użytkownika socjalizacji tych zwierząt w sposób odpowiedni dla ich gatunku;

2)

prowadzenia rehabilitacji zwierząt dzikich przed przywróceniem ich do siedliska przyrodniczego.

1.

Hodowca, dostawca i użytkownik ustanawiają zespół do spraw dobrostanu zwierząt, w

którego skład wchodzą co najmniej osoba spełniająca albo osoby spełniające wymagania

określone w art. 24 ust. 2, a w przypadku użytkownika - ponadto pracownik naukowy

spełniający wymagania określone w art. 21 ust. 1.

2.

Do zadań zespołu do spraw dobrostanu zwierząt należy

1)

udzielanie porad

a)

w sprawach

-

związanych z zapewnieniem dobrostanu zwierząt,

-

znalezienia nowego opiekuna dla zwierząt, w tym ich właściwej socjalizacji,

-

prowadzenia rehabilitacji zwierząt dzikich przed przywróceniem ich do siedliska przyrodniczego,

-

związanych z organizowanymi szkoleniami,

b)

dotyczących stosowania zasad zastąpienia, ograniczenia i udoskonalenia, a także przekazywanie

na bieżąco informacji o osiągnięciach technicznych i naukowych związanych ze stosowaniem

tych zasad;

2)

opracowywanie i dokonywanie przeglądu wewnętrznych zasad postępowania ze zwierzętami

utrzymywanymi w ośrodku;

3)

monitorowanie przypadków uśmiercania zwierząt w celu pozyskania narządów lub tkanek

oraz ułatwianie wzajemnego udostępniania pozyskanych narządów lub tkanek między hodowcami,

dostawcami i użytkownikami;

4)

monitorowanie dobrostanu zwierząt utrzymywanych w ośrodku lub wykorzystywanych do

celów naukowych lub edukacyjnych;

5)

zgłaszanie hodowcy, dostawcy lub użytkownikowi przypadków naruszenia dobrostanu zwierząt

i określanie czynności, które należy podjąć w celu przywrócenia tego dobrostanu;

6)

kontrola przeprowadzania doświadczeń i ich wyników, z uwzględnieniem wpływu tych doświadczeń

na wykorzystywane w nich zwierzęta, oraz ocena zgodności przeprowadzanych doświadczeń

z treścią uchwały o udzieleniu zgody na przeprowadzenie doświadczenia oraz z zasadami

zastąpienia, ograniczenia i udoskonalenia;

7)

opiniowanie lub zatwierdzanie wniosków o wyrażenie zgody na przeprowadzenie doświadczenia

przed ich złożeniem do lokalnej komisji etycznej do spraw doświadczeń na zwierzętach.

3.

Hodowca, dostawca i użytkownik, ustanawiając zespół do spraw dobrostanu zwierząt

1)

wyznaczają osobę albo osoby do składu tego zespołu lub

2)

zawierają z osobami wchodzącymi w skład tego zespołu umowę o wykonywanie zadań, o

których mowa w ust. 2, w ramach tego zespołu.

4.

Umowę, o której mowa w ust. 3 pkt 2, z tą samą osobą albo z tymi samymi osobami może

zawrzeć nie więcej niż pięciu hodowców, dostawców lub użytkowników, którzy utrzymują

zwierzęta w pomieszczeniach do ich utrzymywania o powierzchni nieprzekraczającej łącznie

100 m

5.

Zespół do spraw dobrostanu zwierząt przy wykonywaniu zadań określonych w ust. 2 współpracuje

z lekarzem weterynarii i ekspertem, o których mowa w art. 23.

6.

Lekarz weterynarii i ekspert, o których mowa w art. 23, przekazują zespołowi do spraw

dobrostanu zwierząt informacje dotyczące dobrostanu zwierząt utrzymywanych w ośrodku

lub wykorzystywanych do celów naukowych lub edukacyjnych.

7.

Zespół do spraw dobrostanu zwierząt sporządza dokumentację z realizacji zadań, o których

mowa w ust. 2, obejmującą w szczególności wskazanie działań podjętych w celu usunięcia

stwierdzonych nieprawidłowości, i przekazuje ją hodowcy, dostawcy lub użytkownikowi.

8.

Hodowca, dostawca i użytkownik

1)

przechowują dokumentację, o której mowa w ust. 7, przez 3 lata od dnia dokonania w

niej ostatniego wpisu;

2)

przekazują Krajowej Komisji Etycznej do Spraw Doświadczeń na Zwierzętach corocznie,

w terminie do dnia 31 marca, informacje dotyczące wykonywania zadań, o których mowa

w ust. 2.

Hodowca, dostawca lub użytkownik, który został wykreślony z rejestru na podstawie

art. 28 ust. 1 pkt 2 lit. a tiret drugie, może uzyskać ponowny wpis do rejestru nie

wcześniej niż po upływie roku od dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 60a

ust. 1, stała się ostateczna i prawomocna.

1.

Krajowa Komisja Etyczna do Spraw Doświadczeń na Zwierzętach, zwana dalej „Komisją”,

i lokalne komisje etyczne do spraw doświadczeń na zwierzętach, zwane dalej „lokalnymi

komisjami”, są organami właściwymi w sprawach zgód na przeprowadzanie doświadczeń.

2.

Lokalne komisje tworzy się w liczbie nie większej niż 18.

3.

Komisja wskazuje ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego i nauki podmioty,

o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, które będą zapewniały obsługę lokalnych komisji. Podmioty te są administratorami

danych osobowych przetwarzanych przez lokalne komisje w związku z realizacją zadań.

1.

Obsługę Komisji zapewnia urząd obsługujący ministra właściwego do spraw szkolnictwa

wyższego i nauki.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki jest administratorem danych

osobowych przetwarzanych przez Komisję w związku z realizacją ustawowych zadań.

Wnioski składane do lokalnych komisji w sprawach, o których mowa w art. 36 ust. 1

pkt 1, oraz protokoły z posiedzeń Komisji i lokalnych komisji nie stanowią informacji

publicznej.

W zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą do postępowań administracyjnych prowadzonych

przez Komisję i przez lokalne komisje w sprawach, o których mowa w art. 36 ust. 1

pkt 1 i 2, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki określi, w drodze rozporządzenia

1)

liczbę lokalnych komisji, ich siedziby i właściwość miejscową, mając na uwadze potrzebę

zapewnienia sprawnej realizacji zadań tych komisji, liczbę i lokalizację użytkowników,

a także liczbę przeprowadzanych przez nich doświadczeń;

2)

tryb zgłaszania kandydatów na członków Komisji i lokalnych komisji oraz powoływania

ich członków, mając na uwadze wymagania określone dla kandydatów na członków tych

komisji;

3)

wzór zgłoszenia kandydata na członka Komisji i lokalnej komisji, mając na uwadze potrzebę

ujednolicenia informacji zawartych w tym zgłoszeniu;

4)

tryb funkcjonowania Komisji i lokalnych komisji, mając na uwadze zakres zadań tych

komisji oraz potrzebę zapewnienia warunków do sprawnego wykonywania tych zadań;

5)

sposób finansowania działalności Komisji i lokalnych komisji, mając na uwadze potrzebę

zapewnienia ich sprawnego działania;

6)

wysokość wynagrodzenia członków Komisji i lokalnych komisji oraz sposób jego wypłacania,

mając na uwadze funkcje pełnione przez członków tych komisji oraz potrzebę zapewnienia

sprawnej wypłaty wynagrodzeń.

1.

Lokalna komisja niezwłocznie potwierdza użytkownikowi złożenie wniosku o udzielenie

zgody na przeprowadzenie doświadczenia.

2.

Potwierdzenie złożenia wniosku o udzielenie zgody na przeprowadzenie doświadczenia

zawiera wskazanie

1)

daty wpływu wniosku;

2)

numeru wniosku;

3)

terminu rozpatrzenia wniosku, z zastrzeżeniem że termin ten może ulec przedłużeniu

w przypadku stwierdzenia, że złożony wniosek zawiera braki formalne.

1.

Członek lokalnej komisji, który przy podejmowaniu uchwały w sprawie zgody na przeprowadzenie

albo zmianę doświadczenia zgłaszał zastrzeżenia i nie zgodził się z większością, może

zgłosić zawierające te zastrzeżenia pisemne zdanie odrębne i, w terminie 3 dni roboczych

od dnia podjęcia uchwały, dołączyć jego pisemne uzasadnienie. Zdanie odrębne może

być zgłoszone wspólnie przez członków lokalnej komisji.

2.

Uzasadnienie zdania odrębnego obejmuje wskazanie przyczyn jego zgłoszenia i przepisów,

które w ocenie zgłaszającego zdanie odrębne zostały naruszone przez podjęcie uchwały

w sprawie zgody na przeprowadzenie albo zmianę doświadczenia.

1.

Lokalna komisja, na wniosek powiatowego lekarza weterynarii, o którym mowa w art.

60, podejmuje uchwałę o cofnięciu udzielonej zgody na przeprowadzenie doświadczenia.

2.

W przypadku cofnięcia udzielonej zgody na przeprowadzenie doświadczenia do zwierząt

wykorzystywanych lub przeznaczonych do wykorzystania w tym doświadczeniu stosuje się

przepisy art. 3b, art. 11 ust. 2 i 3, art. 12 i art. 15.

3.

Zwierzęta, o których mowa w ust. 2, mogą być przeznaczone do wykorzystania w innych

doświadczeniach.

Lokalna komisja przechowuje dokumentację rozpatrywanych spraw, w tym wyniki oceny,

o której mowa w art. 47, uchwały o udzieleniu zgody na przeprowadzenie doświadczenia,

uchwały o udzieleniu zgody na zmianę doświadczenia, uchwały o odmowie udzielenia zgody

na zmianę doświadczenia i uchwały o cofnięciu zgody na przeprowadzenie doświadczenia,

przez 3 lata od dnia wygaśnięcia zgody na przeprowadzenie doświadczenia, a w przypadku

niewydania zgody na przeprowadzenie doświadczenia - od dnia zakończenia postępowania

w sprawie jej udzielenia.

1.

Kontrolę użytkownika w zakresie doświadczeń powiatowy lekarz weterynarii może przeprowadzić

z udziałem eksperta wybranego z listy ekspertów, o której mowa w ust. 6, posiadającego

wykształcenie i wiedzę lub doświadczenie w zakresie ochrony zwierząt, psychologii

zwierząt, dobrostanu zwierząt lub wykorzystywania zwierząt do celów naukowych lub

edukacyjnych, które pozwolą na efektywne i prawidłowe przeprowadzenie kontroli. Do

udziału eksperta w kontroli stosuje się przepisy art. 19 ust. 3 pkt 4 i 5 oraz ust. 4 i 5 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji

Weterynaryjnej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 306).

2.

Ekspertem, o którym mowa w ust. 1, może być osoba, która posiada co najmniej stopień

naukowy doktora.

3.

Ekspertem, o którym mowa w ust. 1, nie może być osoba

1)

skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

2)

ukarana prawomocnym orzeczeniem komisji dyscyplinarnej lub sądu orzekającego w przedmiocie

odpowiedzialności zawodowej.

4.

Kandydat na eksperta, o którym mowa w ust. 1, składa ministrowi właściwemu do spraw

szkolnictwa wyższego i nauki zgłoszenie zgodne ze wzorem określonym w przepisach wydanych

na podstawie ust. 11 pkt 4 i dołącza do niego oświadczenie o braku okoliczności, o

których mowa w ust. 3.

5.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki wpisuje na listę ekspertów

biorących udział w kontrolach osobę, która spełnia wymagania określone w ust. 1-3

oraz złoży zgłoszenie zgodnie z ust. 4.

6.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki prowadzi listę ekspertów biorących

udział w kontrolach, zawierającą następujące dane eksperta

1)

imię i nazwisko;

2)

określenie wykształcenia i wiedzy lub doświadczenia w zakresie ochrony zwierząt, psychologii

zwierząt, dobrostanu zwierząt lub wykorzystywania zwierząt do celów naukowych lub

edukacyjnych;

3)

adres poczty elektronicznej lub numer telefonu.

7.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki udostępnia listę, o której

mowa w ust. 6, w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej, z

wyłączeniem danych eksperta, o których mowa w ust. 6 pkt 3. Dane eksperta, o których

mowa w ust. 6 pkt 3, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki udostępnia

wyłącznie powiatowemu lekarzowi weterynarii, na jego wniosek, w celu przeprowadzenia

kontroli użytkownika.

8.

Ekspert wpisany na listę, o której mowa w ust. 6, niezwłocznie informuje ministra

właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki o zaistnieniu którejkolwiek z okoliczności,

o których mowa w ust. 3, oraz o zmianie danych, o których mowa w ust. 6.

9.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki wykreśla eksperta z listy,

o której mowa w ust. 6, na jego wniosek albo w przypadku uzyskania informacji o zaistnieniu

którejkolwiek z okoliczności, o których mowa w ust. 3, lub o jego śmierci.

10.

Ekspertowi za udział w kontroli przysługuje wynagrodzenie oraz zwrot kosztów podróży

na zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 11 oraz art. 77. Koszty związane z udziałem eksperta w kontroli są finansowane z budżetu państwa

z części będącej w dyspozycji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i

nauki.

11.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób prowadzenia listy, o której mowa w ust. 6, mając na uwadze potrzebę zapewnienia

jej aktualności;

2)

wysokość wynagrodzenia ekspertów, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę

uwzględnienia ich kwalifikacji i nakładu pracy;

3)

sposób finansowania kosztów związanych z udziałem eksperta w kontroli, mając na uwadze

potrzebę właściwego udokumentowania tych kosztów i przejrzystości ich finansowania;

4)

wzór zgłoszenia kandydata na eksperta, o którym mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę

zapewnienia prawidłowości i kompletności informacji zamieszczanych w zgłoszeniu.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki lub Komisja może wystąpić

do powiatowego lekarza weterynarii z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli, o której

mowa w art. 54 ust. 1.

W przypadku gdy hodowca, dostawca lub użytkownik prowadzi działalność niezgodnie z

wymaganiami określonymi w art. 17, art. 18, art. 20, art. 21, art. 21b, art. 23-25

lub w przepisach wydanych na podstawie art. 19, powiatowy lekarz weterynarii wyznacza

termin na usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.

1.

Powiatowy lekarz weterynarii, w drodze decyzji administracyjnej, stwierdza rażące

naruszenie wymagań określonych dla wykonywania danego rodzaju działalności objętej

wpisem do rejestru, jeżeli w wyniku kontroli ustali

1)

trzy naruszenia wymagań określonych w art. 17, art. 18 lub w przepisach wydanych na

podstawie art. 19 stwierdzone w czasie jednej kontroli albo w czasie co najmniej dwóch

kontroli, mające znaczący negatywny wpływ na dobrostan zwierząt, lub

2)

niespełnianie wymagania określonego w art. 23 przez co najmniej trzy miesiące w okresie

objętym kontrolą, lub

3)

przeprowadzenie doświadczenia bez uzyskania zgody na jego przeprowadzenie.

2.

Powiatowy lekarz weterynarii niezwłocznie przekazuje ostateczną i prawomocną decyzję,

o której mowa w ust. 1, ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego i nauki

wraz z wnioskiem o wykreślenie hodowcy, dostawcy lub użytkownika z rejestru.

Powiatowy lekarz weterynarii przekazuje ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa

wyższego i nauki informację o zaprzestaniu wykonywania działalności przez hodowcę,

dostawcę lub użytkownika w przypadku innym niż zawieszenie wykonywania tej działalności.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki, na podstawie informacji przekazanych

przez Komisję, lokalne komisje, hodowców, dostawców, użytkowników i Głównego Lekarza

Weterynarii, przekazuje Komisji Europejskiej informacje, o których mowa w art. 54 ust. 1-3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/63/UE z dnia 22 września

2010 r. w sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych, zgodnie z tymi przepisami i przepisami wydanymi na podstawie art. 54 ust. 4 tej

dyrektywy.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki corocznie, w terminie do dnia

31 sierpnia, po zasięgnięciu opinii Komisji, zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej

na swojej stronie podmiotowej informacje dotyczące

1)

liczby, gatunków i pochodzenia zwierząt wykorzystywanych w procedurach;

2)

celów i rodzajów doświadczeń, w których były wykorzystywane zwierzęta;

3)

przypadków ponownego wykorzystania zwierząt w procedurach;

4)

kategorii procedur i liczby zmian w zakresie ich kwalifikacji z podaniem przyczyny

tych zmian.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki corocznie określa oraz zamieszcza

w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej

1)

nie później niż przed rozpoczęciem okresu sprawozdawczego - szczegółowy zakres informacji,

o których mowa w ust. 1,

2)

nie później niż przed zakończeniem okresu sprawozdawczego - tryb przekazywania informacji,

o których mowa w ust. 1, i wzory formularzy, na których te informacje będą przekazywane

- mając na uwadze potrzebę zapewnienia prawidłowości i kompletności informacji przekazywanych

Komisji Europejskiej, a także przepisy wydane na podstawie art. 54 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/63/UE z dnia 22 września

2010 r. w sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych.