Ustawa z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo energetyczne

W ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2021 r. poz. 716, z późn. zm. po art. 62e dodaje się art. 62f w brzmieniu

„

Art. 62f.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu

paliwami gazowymi może do dnia 30 czerwca 2022 r. przedłożyć Prezesowi URE do zatwierdzenia

taryfę skalkulowaną na podstawie części kosztów uzasadnionych zakupu paliwa gazowego

planowanych do poniesienia w okresie obowiązywania taryfy. W przypadku gdy ta taryfa

została skalkulowana zgodnie z ust. 2, koszty uzasadnione zakupu paliw gazowych w

części, w jakiej nie zostały pokryte w zatwierdzonej taryfie, są uwzględniane przez

przedsiębiorstwo energetyczne w kolejnych taryfach tego przedsiębiorstwa na zasadach

określonych w ust. 3-9.

2.

Koszty uzasadnione zakupu paliwa gazowego, przyjęte do kalkulacji taryfy przedłożonej

do zatwierdzenia zgodnie z ust. 1, ustala się jako iloczyn ilości paliw gazowych planowanych do dostarczenia

w okresie obowiązywania tej taryfy oraz średniego jednostkowego kosztu ich zakupu,

ustalanego na poziomie odpowiadającym średniej cenie rozliczeniowej ważonej wolumenem

z wszystkich notowań produktów terminowych z dostawą w roku 2022 dostępnych na giełdzie

towarowej w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych.

3.

Prezes URE wydając decyzję w sprawie zatwierdzenia taryfy na wniosek przedsiębiorstwa

energetycznego, o którym mowa w ust. 1, określa średni jednostkowy koszt zakupu paliwa

gazowego, o którym mowa w ust. 2, wyrażony w złotych na megawatogodzinę, przyjęty

do kalkulacji tej taryfy. Wartość średniego jednostkowego kosztu ustala się w odniesieniu

do całkowitego wolumenu paliwa gazowego planowanego do dostarczenia przez przedsiębiorstwo

energetyczne w okresie obowiązywania taryfy, o której mowa w ust. 1.

4.

W przypadku zatwierdzenia przez Prezesa URE taryfy skalkulowanej przez przedsiębiorstwo

energetyczne, o którym mowa w ust. 1, zgodnie z ust. 1, przy zatwierdzeniu kolejnych

taryf tego przedsiębiorstwa uwzględnia się, jako koszty uzasadnione zakupu paliw gazowych,

wartość korekty kosztów zakupu paliw gazowych, ustaloną w sposób określony w ust.

5.

5.

Wartość korekty, o której mowa w ust. 4, ustala się jako iloczyn ilości dostarczonych

paliw gazowych za okres objęty korektą (megawatogodzin) i różnicy pomiędzy faktycznie

poniesionymi przez przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, średnimi

jednostkowymi kosztami ich zakupu wyrażonymi w złotych na megawatogodzinę, udokumentowanymi

zgodnie z prowadzoną przez to przedsiębiorstwo energetyczne ewidencją księgową, o

której mowa w art. 44 ust. 1, a średnim jednostkowym kosztem zakupu paliw gazowych,

o którym mowa w ust. 3, przyjętym przy zatwierdzeniu taryfy. Wartość korekty powiększa

się o koszty uzasadnione finansowania wartości tej korekty.

6.

Wartość faktycznie poniesionego średniego jednostkowego kosztu zakupu paliwa gazowego,

o którym mowa w ust. 5, ustala się w odniesieniu do całkowitego wolumenu paliwa gazowego

dostarczonego przez przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, wszystkim

odbiorcom w okresie stosowania taryfy, o której mowa w ust. 1.

7.

Uwzględnienie wartości korekty, o której mowa w ust. 4, możliwe jest również po upływie

terminu, o którym mowa w art. 62b ust. 1 pkt 2, w kolejnych wprowadzanych przez przedsiębiorstwo

energetyczne, o którym mowa w ust. 1, do stosowania: taryfach lub cenach i stawkach

opłat ustalonych na rynkach konkurencyjnych.

8.

Wzrost średniej ceny sprzedaży paliwa gazowego spowodowany uwzględnieniem rozliczenia

części korekty, o której mowa w ust. 4, w kolejnej taryfie ustalonej na zasadach określonych

w ust. 4-6, w okresie 12 miesięcy następujących po okresie stosowania taryfy, o której

mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 25% poziomu średniej ceny, która zostałaby ustalona

bez rozliczania tej korekty.

9.

Korektę, o której mowa w ust. 4, uwzględnia się w okresie nieprzekraczającym 36 miesięcy

począwszy od dnia 1 stycznia 2023 r.

”

.

Do taryf na obrót paliwami gazowymi zatwierdzonych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy oraz do wniosków o zatwierdzenie taryf na obrót paliwami gazowymi złożonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i do tego dnia nierozpatrzonych stosuje

się art. 62f ustawy zmienianej w art. 1 pod warunkiem złożenia przez przedsiębiorstwo

energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi

1)

wniosku o zmianę takiej taryfy,

2)

korekty wniosku o zatwierdzenie taryfy

- w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu

paliwami gazowymi może do dnia 30 czerwca 2022 r. przedłożyć Prezesowi URE do zatwierdzenia

taryfę skalkulowaną na podstawie części kosztów uzasadnionych zakupu paliwa gazowego

planowanych do poniesienia w okresie obowiązywania taryfy. W przypadku gdy ta taryfa

została skalkulowana zgodnie z ust. 2, koszty uzasadnione zakupu paliw gazowych w

części, w jakiej nie zostały pokryte w zatwierdzonej taryfie, są uwzględniane przez

przedsiębiorstwo energetyczne w kolejnych taryfach tego przedsiębiorstwa na zasadach

określonych w ust. 3-9.

2.

Koszty uzasadnione zakupu paliwa gazowego, przyjęte do kalkulacji taryfy przedłożonej

do zatwierdzenia zgodnie z ust. 1, ustala się jako iloczyn ilości paliw gazowych planowanych do dostarczenia

w okresie obowiązywania tej taryfy oraz średniego jednostkowego kosztu ich zakupu,

ustalanego na poziomie odpowiadającym średniej cenie rozliczeniowej ważonej wolumenem

z wszystkich notowań produktów terminowych z dostawą w roku 2022 dostępnych na giełdzie

towarowej w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych.

3.

Prezes URE wydając decyzję w sprawie zatwierdzenia taryfy na wniosek przedsiębiorstwa

energetycznego, o którym mowa w ust. 1, określa średni jednostkowy koszt zakupu paliwa

gazowego, o którym mowa w ust. 2, wyrażony w złotych na megawatogodzinę, przyjęty

do kalkulacji tej taryfy. Wartość średniego jednostkowego kosztu ustala się w odniesieniu

do całkowitego wolumenu paliwa gazowego planowanego do dostarczenia przez przedsiębiorstwo

energetyczne w okresie obowiązywania taryfy, o której mowa w ust. 1.

4.

W przypadku zatwierdzenia przez Prezesa URE taryfy skalkulowanej przez przedsiębiorstwo

energetyczne, o którym mowa w ust. 1, zgodnie z ust. 1, przy zatwierdzeniu kolejnych

taryf tego przedsiębiorstwa uwzględnia się, jako koszty uzasadnione zakupu paliw gazowych,

wartość korekty kosztów zakupu paliw gazowych, ustaloną w sposób określony w ust.

5.

5.

Wartość korekty, o której mowa w ust. 4, ustala się jako iloczyn ilości dostarczonych

paliw gazowych za okres objęty korektą (megawatogodzin) i różnicy pomiędzy faktycznie

poniesionymi przez przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, średnimi

jednostkowymi kosztami ich zakupu wyrażonymi w złotych na megawatogodzinę, udokumentowanymi

zgodnie z prowadzoną przez to przedsiębiorstwo energetyczne ewidencją księgową, o

której mowa w art. 44 ust. 1, a średnim jednostkowym kosztem zakupu paliw gazowych,

o którym mowa w ust. 3, przyjętym przy zatwierdzeniu taryfy. Wartość korekty powiększa

się o koszty uzasadnione finansowania wartości tej korekty.

6.

Wartość faktycznie poniesionego średniego jednostkowego kosztu zakupu paliwa gazowego,

o którym mowa w ust. 5, ustala się w odniesieniu do całkowitego wolumenu paliwa gazowego

dostarczonego przez przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, wszystkim

odbiorcom w okresie stosowania taryfy, o której mowa w ust. 1.

7.

Uwzględnienie wartości korekty, o której mowa w ust. 4, możliwe jest również po upływie

terminu, o którym mowa w art. 62b ust. 1 pkt 2, w kolejnych wprowadzanych przez przedsiębiorstwo

energetyczne, o którym mowa w ust. 1, do stosowania: taryfach lub cenach i stawkach

opłat ustalonych na rynkach konkurencyjnych.

8.

Wzrost średniej ceny sprzedaży paliwa gazowego spowodowany uwzględnieniem rozliczenia

części korekty, o której mowa w ust. 4, w kolejnej taryfie ustalonej na zasadach określonych

w ust. 4-6, w okresie 12 miesięcy następujących po okresie stosowania taryfy, o której

mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 25% poziomu średniej ceny, która zostałaby ustalona

bez rozliczania tej korekty.

9.

Korektę, o której mowa w ust. 4, uwzględnia się w okresie nieprzekraczającym 36 miesięcy

począwszy od dnia 1 stycznia 2023 r.