Obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2021 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie postępowania ze zwłokami i szczątkami ludzkimi

Rozporządzenie określa pojęcie zwłok, sposób postępowania ze zwłokami i szczątkami,

warunki ekshumacji oraz przewozu zwłok i szczątków.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Za zwłoki uważa się ciała osób zmarłych i dzieci martwo urodzonych, bez względu na

czas trwania ciąży.

1.

Niezwłocznie po zgonie zwłoki umieszcza się w miejscu możliwie chłodnym i zabezpiecza

przed możliwością uszkodzenia.

2.

W miejscowościach, w których znajdują się domy przedpogrzebowe lub kostnice, składanie

zwłok w budynkach kościołów i innych związków wyznaniowych, położonych poza cmentarzem,

jest dozwolone tylko na okres poprzedzający pogrzeb. Nie dotyczy to sytuacji, gdy

budynki te posiadają oddzielne pomieszczenia do składania zwłok aż do chwili pogrzebu.

3.

W celu wstrzymania rozkładu zwłok dozwolone jest stosowanie zabiegów utrwalających.

1.

Zwłoki osób zmarłych na choroby zakaźne określone w wykazie, o którym mowa w art. 9 ust. 3a ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych, zwanej dalej „ustawą”, niezwłocznie po stwierdzeniu zgonu zawija się w płótno nasycone

płynem dezynfekcyjnym, składa w trumnie, a trumnę szczelnie się zamyka i obmywa z

zewnątrz płynem dezynfekcyjnym. Następnie na trumnę zakłada się worek foliowy z nieprzepuszczalnego

tworzywa sztucznego, odpornego na uszkodzenia mechaniczne. Zwłoki zawozi się bezpośrednio

z miejsca zgonu na cmentarz i dokonuje pochowania w ciągu 24 godzin od chwili zgonu.

Po dostarczeniu trumny na cmentarz worek zdejmuje się i spala.

2.

W razie zgonu na choroby zakaźne, o których mowa w art. 9 ust. 3a ustawy, stosuje

się ponadto następujące środki ostrożności

1)

w pomieszczeniu, w którym leżą zwłoki, nie mogą zbierać się ludzie;

2)

dotykanie zwłok jest niedozwolone poza czynnościami wymienionymi w ust. 1;

3)

na dnie trumny umieszcza się warstwę substancji płynochłonnej o grubości 5 cm;

4)

pomieszczenie, w którym osoba zmarła przebywała, oraz wszystkie przedmioty, z którymi

była w styczności, jak też środek transportu, którym zwłoki były przewożone, poddaje

się odkażaniu.

W razie zgonu na chorobę zakaźną, nieobjętą wykazem, o którym mowa w art. 9 ust. 3a

ustawy, lecz powodującą obowiązek przymusowej hospitalizacji, zgodnie z przepisami

o zwalczaniu chorób zakaźnych - do postępowania ze zwłokami stosuje się odpowiednio

przepisy § 4 ust. 2 pkt 3 i 4, a ponadto

1)

dotykanie zwłok jest niedozwolone poza czynnościami związanymi z obmyciem, ubraniem

i ułożeniem zwłok w trumnie;

2)

do obmywania zwłok używa się płynu dezynfekcyjnego;

3)

niezwłocznie po złożeniu zwłok w trumnie, trumnę zamyka się szczelnie i obmywa z zewnątrz

płynem dezynfekcyjnym.

1.

W przypadku zwłok osób zmarłych na chorobę wywołaną wirusem SARS-CoV-2 (COVID-19)

należy

1)

przeprowadzić dezynfekcję zwłok płynem odkażającym o spektrum działania wirusobójczym;

2)

odstąpić od standardowych procedur mycia zwłok, a w przypadku zaistnienia takiej konieczności

należy zachować szczególne środki ostrożności;

3)

unikać ubierania zwłok do pochówku oraz okazywania zwłok;

4)

umieścić zwłoki w ochronnym, szczelnym worku, wraz z ubraniem lub okryciem szpitalnym,

a w przypadku przekazania zwłok do spopielenia umieścić pierwszy worek ze zwłokami

w drugim worku;

5)

zdezynfekować powierzchnię zewnętrzną kolejno każdego worka przez spryskanie płynem

odkażającym o spektrum działania wirusobójczym;

6)

zwłoki zabezpieczone w sposób, o którym mowa w pkt 1, 4 i 5, umieścić w

a)

kapsule transportowej, w przypadku przekazywania zwłok do krematorium, wykonanej z

materiału umożliwiającego jej mycie i dezynfekcję, która po przekazaniu zwłok do spalarni

podlega standardowej dekontaminacji środkami powierzchniowoczynnymi, albo

b)

trumnie do pochówku, w przypadku bezpośredniego pochowania na cmentarzu;

7)

umieścić na dnie trumny do pochówku warstwę substancji płynochłonnej o grubości 5

cm;

8)

niezwłocznie po złożeniu zwłok w trumnie lub kapsule transportowej trumnę lub kapsułę

transportową zamknąć szczelnie i spryskać płynem odkażającym o spektrum działania

wirusobójczym;

9)

transport zwłok, jeżeli jest to możliwe, prowadzić jednym zespołem przewozowym.

2.

Pomieszczenia, w których osoba zmarła przebywała, oraz wszystkie przedmioty, z którymi

była w styczności, poddaje się odkażaniu.

1.

Czynności, o których mowa w § 5a ust. 1 pkt 1-5, w przypadku zgonu w szpitalu są wykonywane

przez osoby zatrudnione przez szpital, a w przypadku zgonu poza szpitalem przez odpowiednio

przeszkolone osoby zatrudnione w zakładach pogrzebowych.

2.

Czynności, o których mowa w § 5a ust. 1 pkt 6-9, są wykonywane przez odpowiednio przeszkolone

osoby zatrudnione w zakładach pogrzebowych.

1.

Osoby bezpośrednio zaangażowane w proces dekontaminacji ciała i jego otoczenia oraz

przygotowania do przewozu zwłok zmarłego zakażonego wirusem SARS-CoV-2 oraz mające

bezpośredni kontakt ze zwłokami są zabezpieczane w następujące środki ochrony indywidualnej

1)

kombinezon albo długi fartuch ochronny i czepek na głowę;

2)

jednorazową maskę zakrywającą otwory oddechowe, a do czasu umieszczenia zwłok w ochronnym,

szczelnym worku maskę z filtrem co najmniej klasy N95/FFP2;

3)

gogle lub przyłbicę ochronną - jednorazową lub poddaną uprzednio procedurze dekontaminacyjnej;

4)

jednorazowe rękawice nitrylowe (optymalnie długie).

2.

Środki ochrony indywidualnej wielorazowego użytku myje się i dezynfekuje po zakończeniu

czynności, o których mowa w ust. 1.

1.

W trumnie przeznaczonej dla zwłok osoby dorosłej składa się zwłoki tylko jednej osoby

dorosłej albo zwłoki matki z dzieckiem nowo narodzonym lub zwłoki dwojga dzieci w

wieku do 6 lat. Trumna musi mieć dno i ściany boczne nieprzepuszczalne oraz szczelnie

przylegające wieko. Zwłoki składa się w trumnie na warstwie substancji płynochłonnej

o grubości 5 cm.

2.

Po złożeniu zwłok w trumnie i przymocowaniu wieka trumny nie wolno otwierać.

3

Zakaz, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy otwarcia w krematorium trumny ze zwłokami

sprowadzonymi z zagranicy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które będą podlegały

spopieleniu, celem ich pochowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zwłoki dzieci martwo urodzonych są chowane przez osoby uprawnione, o których mowa

w art. 10 ust. 1 ustawy; na wniosek osób uprawnionych zwłoki te mogą być spopielone

przez zakłady opieki zdrowotnej dysponujące odpowiednimi urządzeniami do tego celu.

1.

Do postępowania ze szczątkami ludzkimi będącymi

1)

popiołami powstałymi w wyniku spopielenia zwłok,

2)

pozostałościami zwłok, wydobytych przy kopaniu grobu lub w innych okolicznościach,

3)

częściami ciała ludzkiego, odłączonymi od całości

- stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postępowania ze zwłokami, z zastrzeżeniem

ust. 2-6.

2.

Do pochowania szczątków, o których mowa w ust. 1 pkt 1, wymagana jest karta zgonu,

z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

Do pochowania szczątków, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, oraz szczątków będących

popiołami powstałymi w wyniku spopielenia zwłok dzieci martwo urodzonych wymagane

jest zaświadczenie stwierdzające ich pochodzenie, wystawione odpowiednio przez

1)

zarząd cmentarza - w przypadku szczątków, o których mowa w ust. 1 pkt 2,

2)

lekarza zakładu opieki zdrowotnej lub lekarza wykonującego zawód w ramach indywidualnej

praktyki lekarskiej, indywidualnej specjalistycznej praktyki lekarskiej lub grupowej

praktyki lekarskiej - w przypadkach dotyczących szczątków niewymienionych w pkt 1.

4.

Pochowanie sprowadzonych z zagranicy szczątków, o których mowa w ust. 1 pkt 1, następuje

na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 14 ust. 3 ustawy.

5.

Szczątki, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, chowa się w miejscach wskazanych przez

zarząd cmentarza.

6.

Szczątki, o których mowa w ust. 1 pkt 3, mogą być również spopielone przez zakłady

opieki zdrowotnej dysponujące odpowiednimi urządzeniami do tego celu.

1.

Przy ponownym użyciu grobu szczątki poprzednio pochowanych zwłok lub resztki trumny

należy wydobyć i pochować na tym samym cmentarzu na miejscu wskazanym przez zarząd

cmentarza.

2.

Na wniosek osoby uprawnionej do pochowania zwłok, o której mowa w art. 10 ust. 1 ustawy,

można szczątków nie wydobywać.

Przewożenie zwłok jest dozwolone specjalnie do tego celu przeznaczonymi środkami przewozowymi.

1.

Zwłoki przewożone na obszarze państwa na odległość większą niż 60 km składa się w

szczelnej drewnianej trumnie, wypełnionej warstwą substancji płynochłonnej o grubości

5 cm. Trumnę zamyka się w obecności powiatowego lub portowego inspektora sanitarnego,

który następnie dokonuje jej opieczętowania. Trumnę umieszcza się na czas przewozu

w szczelnie zamkniętym worku z nieprzepuszczalnego tworzywa sztucznego, odpornego

na uszkodzenia mechaniczne. Po dostarczeniu trumny na miejsce przeznaczenia worek

zdejmuje się i spala.

2.

Zwłoki wywożone za granicę Rzeczypospolitej Polskiej składa się w trumnie drewnianej

wybitej blachą lub posiadającej wkład metalowy albo w trumnie metalowej. Dno trumny

wypełnia się warstwą substancji płynochłonnej o grubości 5 cm. Trumnę umieszcza się

w szczelnej skrzyni drewnianej, uniemożliwiającej przemieszczanie się trumny, lub

w innym pojemniku, wykonanym z nieprzepuszczalnego materiału. Powiatowy lub portowy

inspektor sanitarny może nakazać zastosowanie ponadto innych środków ostrożności przy

przewozie zwłok, a w razie uznania, że podjęte środki są dostateczne, dokonuje opieczętowania

trumny.

3.

Po przewiezieniu zwłok na miejsce przeznaczenia zwłoki chowa się niezwłocznie bez

otwierania trumny.

4.

Szczątki pozostałe w wyniku spopielenia zwłok, przewożone na odległości określone

w ust. 1 i 2, umieszcza się w urnie.

5.

Przystosowaniem do przewozu zwłok i szczątków na odległość ponad 60 km zajmują się

wyspecjalizowane podmioty.

1.

Ekshumacja zwłok i szczątków jest dopuszczalna w okresie od 16 października do 15

kwietnia, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 2; przeprowadza się ją we wczesnych godzinach

rannych.

2.

O zamierzonej ekshumacji należy zawiadomić właściwego powiatowego lub portowego inspektora

sanitarnego, który

1)

wykonuje nadzór nad ekshumacją oraz

2)

może dopuścić wykonanie ekshumacji w innym czasie niż określony w ust. 1, przy zachowaniu

ustalonych przez niego środków ostrożności.

3.

Zwłoki ekshumowane przed upływem okresu mineralizacji wydobywa się wraz z trumną,

którą bez otwierania umieszcza się, na czas przewozu na obszarze państwa, w skrzyni

szczelnie wybitej blachą.

4.

Na miejscu ponownego pochowania trumnę wydobywa się ze skrzyni i chowa się bezzwłocznie

na cmentarzu bez jej otwierania.

5.

W przypadku ekshumacji wykonywanej po upływie okresu mineralizacji wydobyte szczątki

wraz z resztkami trumny umieszcza się w nowej trumnie i przygotowuje do przewozu zgodnie

z wymaganiami określonymi w § 11 ust. 1.

6.

Zwłoki lub szczątki wywożone po ekshumacji za granicę Rzeczypospolitej Polskiej zamyka

się w nowej trumnie i przygotowuje się do przewozu zgodnie z wymaganiami określonymi

w § 11 ust. 2.

7.

O zamierzonej ekshumacji na cmentarzu zawiadamia się na piśmie zarząd cmentarza.

W zakresie uregulowanym niniejszym rozporządzeniem traci moc rozporządzenie Ministrów Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska oraz Zdrowia i

Opieki Społecznej z dnia 20 października 1972 r. w sprawie urządzania cmentarzy, prowadzenia

ksiąg cmentarnych oraz chowania zmarłych

(Dz. U. poz. 299).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia