Orzeczenie Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 października 2021 r. sygn. akt K 3/21

Wyrok Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 7 października 2021 r.

Treść wyroku

Trybunał Konstytucyjny w składzie

Julia Przyłębska - przewodniczący,

Zbigniew Jędrzejewski,

Mariusz Muszyński,

Krystyna Pawłowicz,

Stanisław Piotrowicz,

Justyn Piskorski,

Piotr Pszczółkowski,

Bartłomiej Sochański - sprawozdawca,

Michał Warciński,

Rafał Wojciechowski,

Jarosław Wyrembak,

Andrzej Zielonacki,

protokolant: Grażyna Szałygo, Krzysztof Zalecki,

po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,

Sejmu, Ministra Spraw Zagranicznych, Prokuratora Generalnego i Rzecznika Praw Obywatelskich,

na rozprawie w dniach 13 lipca, 31 sierpnia, 22 i 30 września oraz 7 października

2021 r., wniosku Prezesa Rady Ministrów o zbadanie zgodności

1)

art. 1 akapit pierwszy i drugi w związku z art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej

(Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/30, ze zm.), rozumianego w ten sposób, że uprawnia

lub zobowiązuje organ stosujący prawo do odstąpienia od stosowania Konstytucji RP lub nakazuje stosować przepisy prawa w sposób niezgodny z Konstytucją RP, z art. 2, art. 7, art. 8 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 2, art. 90 ust. 1 i art. 91 ust. 2 oraz art. 178 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej

Polskiej,

2)

art. 19 ust. 1 akapit drugi w związku z art. 4 ust. 3 traktatu powołanego w punkcie

1, rozumianego w ten sposób, że ze względu na zapewnienie skutecznej ochrony prawnej

organ stosujący prawo jest uprawniony lub zobowiązany stosować przepisy prawa w sposób

niezgodny z Konstytucją, w tym stosować przepis, który na mocy orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego utracił

moc obowiązującą jako niezgodny z ustawą zasadniczą, z art. 2, art. 7, art. 8 ust.

1 w związku z art. 8 ust. 2 i art. 91 ust. 2, art. 90 ust. 1, art. 178 ust. 1 oraz art. 190 ust.

1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

3)

art. 19 ust. 1 akapit drugi w związku z art. 2 traktatu powołanego w punkcie 1, rozumianego

jako uprawniający sąd do przeprowadzenia kontroli niezawisłości sędziów powołanych

przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz kontroli uchwały Krajowej Rady Sądownictwa

dotyczącej wystąpienia z wnioskiem do Prezydenta RP o mianowanie sędziego, z art. 8 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 2, art. 90 ust. 1 i art. 91 ust. 2, art. 144

ust. 3 pkt 17 oraz art. 186 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

orzeka

1.

Art. 1 akapit pierwszy i drugi w związku z art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej

(Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/30, ze zm.) w zakresie, w jakim Unia Europejska

ustanowiona przez równe i suwerenne państwa, tworząca „coraz ściślejszy związek między

narodami Europy”, których integracja - odbywająca się na podstawie prawa unijnego

oraz poprzez jego wykładnię dokonywaną przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

- osiąga „nowy etap”, w którym

a)

organy Unii Europejskiej działają poza granicami kompetencji przekazanych przez Rzeczpospolitą

Polską w traktatach,

b)

Konstytucja nie jest najwyższym prawem Rzeczypospolitej Polskiej, mającym pierwszeństwo obowiązywania

i stosowania,

c)

Rzeczpospolita Polska nie może funkcjonować jako państwo suwerenne i demokratyczne

- jest niezgodny z art. 2, art. 8 i art. 90 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej w zakresie, w jakim - w celu

zapewnienia skutecznej ochrony prawnej w dziedzinach objętych prawem Unii - przyznaje

sądom krajowym (sądom powszechnym, sądom administracyjnym, sądom wojskowym i Sądowi

Najwyższemu) kompetencje do

a)

pomijania w procesie orzekania przepisów Konstytucji, jest niezgodny z art. 2, art. 7, art. 8 ust. 1, art. 90 ust. 1 i art. 178 ust. 1 Konstytucji,

b)

orzekania na podstawie przepisów nieobowiązujących, uchylonych przez Sejm lub uznanych

przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodne z Konstytucją, jest niezgodny z art. 2, art. 7 i art. 8 ust. 1, art. 90 ust. 1, art. 178 ust. 1 i art. 190 ust. 1

Konstytucji.

3.

Art. 19 ust. 1 akapit drugi i art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej w zakresie, w jakim

- w celu zapewnienia skutecznej ochrony prawnej w dziedzinach objętych prawem Unii

oraz zapewnienia niezawisłości sędziowskiej - przyznają sądom krajowym (sądom powszechnym,

sądom administracyjnym, sądom wojskowym i Sądowi Najwyższemu) kompetencje do

a)

kontroli legalności procedury powołania sędziego, w tym badania zgodności z prawem

aktu powołania sędziego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, są niezgodne z

art. 2, art. 8 ust. 1, art. 90 ust. 1 i art. 179 w związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji,

b)

kontroli legalności uchwały Krajowej Rady Sądownictwa zawierającej wniosek do Prezydenta

o powołanie sędziego, są niezgodne z art. 2, art. 8 ust. 1, art. 90 ust. 1 i art. 186 ust. 1 Konstytucji,

c)

stwierdzania przez sąd krajowy wadliwości procesu nominacji sędziego i w jego efekcie

odmowy uznania za sędziego osoby powołanej na urząd sędziowski zgodnie z art. 179 Konstytucji, są niezgodne z art. 2, art. 8 ust. 1, art. 90 ust. 1 i art. 179 w związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji.

Ponadto postanawia

umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie.

Orzeczenie zapadło większością głosów.

Pokaż całość