Ustawa z dnia 29 września 2021 r. o rekompensacie w związku z wprowadzeniem stanu wyjątkowego na obszarze części województwa podlaskiego oraz części województwa lubelskiego w 2021 r.

1.

Przedsiębiorcy oraz rolnicy świadczący usługi hotelarskie w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek

i przewodników turystycznych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 2211) oraz przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą w zakresie gastronomii, na

obszarze obejmującym obręby ewidencyjne wymienione w załączniku do rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 września 2021 r. w sprawie

wprowadzenia stanu wyjątkowego na obszarze części województwa podlaskiego oraz części

województwa lubelskiego

(Dz. U. poz. 1612), którzy prowadzą działalność w czasie stanu wyjątkowego wprowadzonego tym rozporządzeniem,

za okres obowiązywania stanu wyjątkowego mogą otrzymać rekompensatę z budżetu państwa,

zwaną dalej „rekompensatą”.

2.

Rekompensata przysługuje także przedsiębiorcom prowadzącym działalność organizatora

turystyki lub podmiotu ułatwiającego nabywanie powiązanych usług turystycznych w rozumieniu

ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach

turystycznych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 2139 oraz z 2021 r. poz. 1641) oraz przedsiębiorcom prowadzącym działalność pilota wycieczek lub przewodnika turystycznego

w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek

i przewodników turystycznych, a także przedsiębiorcom prowadzącym działalność w zakresie wypożyczania i dzierżawy

sprzętu turystycznego i rekreacyjnego, którzy prowadzą działalność na obszarze obejmującym

obręby ewidencyjne wymienione w załączniku do rozporządzenia, o którym mowa w ust.

1, w czasie stanu wyjątkowego.

1.

Rekompensatę ustala się za okres 30 dni trwania stanu wyjątkowego w wysokości 65%

średniego miesięcznego przychodu podmiotu, o którym mowa w art. 1, zwanego dalej „wnioskodawcą”,

z prowadzonej przez niego działalności, o której mowa w art. 1, na obszarze obejmującym

obręby ewidencyjne wymienione w załączniku do rozporządzenia, o którym mowa w art.

1 ust. 1, w okresie obejmującym czerwiec, lipiec i sierpień 2021 r.

2.

W przypadku przedłużenia stanu wyjątkowego, o którym mowa w art. 1 ust. 1, albo jego

zniesienia przed upływem czasu, na jaki został wprowadzony, wysokość rekompensaty

ustala się proporcjonalnie do czasu jego trwania.

1.

Rekompensata jest udzielana na wniosek składany do właściwego wojewody.

2.

Wniosek o rekompensatę zawiera dane, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1, 2 i 5 ustawy z dnia 22 listopada 2002 r. o wyrównywaniu strat

majątkowych wynikających z ograniczenia w czasie stanu nadzwyczajnego wolności i praw

człowieka i obywatela

(Dz. U. poz. 1955), oraz informacje o przychodzie, o którym mowa w art. 2 ust. 1.

3.

Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające informacje o przychodzie, o którym

mowa w art. 2 ust. 1.

4.

Wojewoda wydaje decyzję w sprawie rekompensaty niezwłocznie, nie później jednak niż

w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Decyzja ta jest ostateczna i prawomocna.

5.

W celu weryfikacji danych zawartych we wniosku wojewoda może przeprowadzać kontrole

lub zlecać ich przeprowadzenie. Jeżeli kwota rekompensaty przekracza kwotę 65 000

zł, przeprowadzenie kontroli ma charakter obligatoryjny.

6.

Przepisy art. 5 ust. 1-3 i 5 oraz art. 6-9 ustawy z dnia 22 listopada 2002 r. o wyrównywaniu

strat majątkowych wynikających z ograniczenia w czasie stanu nadzwyczajnego wolności

i praw człowieka i obywatela stosuje się odpowiednio.

7.

Nie pobiera się opłat od pozwu o rekompensatę wniesionego przez wnioskodawcę.

Przychód z tytułu rekompensaty nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów o podatku

dochodowym od osób fizycznych oraz przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wnioskodawcy, któremu wypłacono rekompensatę, nie przysługuje roszczenie o odszkodowanie

od Skarbu Państwa za

1)

stratę majątkową poniesioną w związku z prowadzeniem działalności, o której mowa w

art. 1, powstałej na skutek stanu wyjątkowego wprowadzonego rozporządzeniem, o którym

mowa w art. 1 ust. 1, oraz

2)

utracone korzyści, które wnioskodawca mógłby osiągnąć, gdyby strata, o której mowa

w pkt 1, nie powstała.

Rekompensata stanowi pomoc de minimis i może być udzielana w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących

aktach prawa unijnego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis .

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.