Ustawa z dnia 21 stycznia 2021 r. o zmianie ustawy o Służbie Więziennej, ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi oraz ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

W ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej

(Dz. U. z 2020 r. poz. 848, 1610, 2112 i 2320) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 195a w ust. 6 wyrazy „art. 272a ust. 1” zastępuje się wyrazami „art. 272a ust. 1a”;

2)

w art. 272a po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W latach 2022-2031 maksymalny limit wydatków budżetu państwa na świadczenie, o którym

mowa w art. 195a, wynosi 96 923 tys. zł, z tym że w poszczególnych latach limit wynosi

w

1)

2022 r. - 8 651 tys. zł;

2)

2023 r. - 8 867 tys. zł;

3)

2024 r. - 9 089 tys. zł;

4)

2025 r. - 9 316 tys. zł;

5)

2026 r. - 9 549 tys. zł;

6)

2027 r. - 9 788 tys. zł;

7)

2028 r. - 10 033 tys. zł;

8)

2029 r. - 10 284 tys. zł;

9)

2030 r. - 10 541 tys. zł;

10)

2031 r. - 10 805 tys. zł.

”

.

W ustawie z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

u ludzi

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1845, 2112 i 2401 oraz z 2021 r. poz. 159) w art. 47

1)

w ust. 4b po pkt 7 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 8 w brzmieniu

„

8)

funkcjonariuszy Służby Więziennej - po uzyskaniu pozytywnej opinii Dyrektora Generalnego

Służby Więziennej.

”

;

2)

ust. 10c otrzymuje brzmienie

„

10c.

Wobec policjanta, funkcjonariusza Straży Granicznej, strażaka pełniącego służbę w

Państwowej Straży Pożarnej, funkcjonariusza Służby Więziennej, funkcjonariusza Służby

Ochrony Państwa, żołnierza zawodowego, funkcjonariusza Służby Kontrwywiadu Wojskowego

oraz funkcjonariusza Służby Wywiadu Wojskowego skierowanego do pracy na podstawie

decyzji, o której mowa w ust. 2, nie stosuje się odpowiednio przepisu art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia

1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2020 r. poz. 360, 956, 1610, 2112 i 2320), art. 67 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. z 2020 r. poz. 305, 1610, 2112 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 11), art. 57a ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1123, 1610 i 2112), art. 160 ust. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej

(Dz. U. z 2020 r. poz. 848, 1610, 2112 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 180), art. 138 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa

(Dz. U. z 2020 r. poz. 384, 695, 1610, 2112 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 11), art. 56 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 860, 2112 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 159) oraz art. 39 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu

Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1221 i 2112).

”

.

W ustawie z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem,

przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych

nimi sytuacji kryzysowych

(Dz. U. poz. 1842, z późn. zm. po art. 14e dodaje się art. 14ea w brzmieniu

„

Art. 14ea.

1.

W okresie stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu

COVID-19, Dyrektor Generalny Służby Więziennej może określić, w drodze zarządzenia,

czasowe cele, strukturę organizacyjną i zadania podmiotu leczniczego dla osób pozbawionych

wolności, o którym mowa w art. 37 ust. 4 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Wydając zarządzenie, Dyrektor Generalny Służby Więziennej powinien określić zadania

podmiotów leczniczych w taki sposób, aby zapewnić osobom pozbawionym wolności dostęp

do opieki medycznej.

2.

W przypadku określonym w ust. 1 statut podmiotu leczniczego określony na podstawie

art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej ulega zawieszeniu.

3.

W okresie stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu

COVID-19, badaniom kontrolnym podmiotowym (wywiad chorobowy) i przedmiotowym (fizykalnym)

poddaje się osobę pozbawioną wolności przed jej zwolnieniem z zakładu karnego, a osobę

pozbawioną wolności przed jej przetransportowaniem tylko wtedy, gdy według oceny personelu

medycznego stan zdrowia osoby pozbawionej wolności tego wymaga lub osoba pozbawiona

wolności zgłasza dolegliwości zdrowotne.

4.

W okresie stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu

COVID-19, lekarz podmiotu leczniczego dla osób pozbawionych wolności może udzielić

porady lekarskiej oraz zlecić wykonanie badania (w tym badania kontrolnego), nie mając

bezpośredniego kontaktu z pacjentem.

5.

W okresie stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu

COVID-19, przygotowane przez uprawniony personel medyczny jednorazowe dawki leków,

także w podmiotach zapewniających całodobową opiekę pielęgniarską, mogą być przekazane

osobie pozbawionej wolności za pośrednictwem funkcjonariusza lub pracownika Służby

Więziennej w sposób uniemożliwiający niewłaściwe wydanie.

”

.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

1, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.

1.

W okresie stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu

COVID-19, Dyrektor Generalny Służby Więziennej może określić, w drodze zarządzenia,

czasowe cele, strukturę organizacyjną i zadania podmiotu leczniczego dla osób pozbawionych

wolności, o którym mowa w art. 37 ust. 4 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Wydając zarządzenie, Dyrektor Generalny Służby Więziennej powinien określić zadania

podmiotów leczniczych w taki sposób, aby zapewnić osobom pozbawionym wolności dostęp

do opieki medycznej.

2.

W przypadku określonym w ust. 1 statut podmiotu leczniczego określony na podstawie

art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej ulega zawieszeniu.

3.

W okresie stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu

COVID-19, badaniom kontrolnym podmiotowym (wywiad chorobowy) i przedmiotowym (fizykalnym)

poddaje się osobę pozbawioną wolności przed jej zwolnieniem z zakładu karnego, a osobę

pozbawioną wolności przed jej przetransportowaniem tylko wtedy, gdy według oceny personelu

medycznego stan zdrowia osoby pozbawionej wolności tego wymaga lub osoba pozbawiona

wolności zgłasza dolegliwości zdrowotne.

4.

W okresie stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu

COVID-19, lekarz podmiotu leczniczego dla osób pozbawionych wolności może udzielić

porady lekarskiej oraz zlecić wykonanie badania (w tym badania kontrolnego), nie mając

bezpośredniego kontaktu z pacjentem.

5.

W okresie stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu

COVID-19, przygotowane przez uprawniony personel medyczny jednorazowe dawki leków,

także w podmiotach zapewniających całodobową opiekę pielęgniarską, mogą być przekazane

osobie pozbawionej wolności za pośrednictwem funkcjonariusza lub pracownika Służby

Więziennej w sposób uniemożliwiający niewłaściwe wydanie.