Rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 5 sierpnia 2021 r. w sprawie obiektów i pomieszczeń magazynowych do przechowywania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym

Rozporządzenie określa

1)

klasyfikację rodzajów obiektów magazynowych, w których są przechowywane materiały

wybuchowe, broń, amunicja oraz wyroby i technologia o przeznaczeniu wojskowym lub

policyjnym;

2)

wymagania organizacyjne i techniczne obiektów magazynowych, w których są przechowywane

materiały wybuchowe, broń, amunicja oraz wyroby i technologia o przeznaczeniu wojskowym

lub policyjnym, w tym szczegółowe wymogi prowadzenia kart kwalifikacyjnych takich

obiektów;

3)

szczegółowe wymagania dla pomieszczeń, w których są przechowywane materiały wybuchowe,

broń, amunicja oraz wyroby i technologia o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym,

w tym warunki lokalizacyjne i niezbędne zabezpieczenie techniczne tych pomieszczeń

oraz ich zabezpieczenie przed dostępem osób nieuprawnionych wraz z zapewnieniem kontroli

i ewidencjonowania dostępu do tych pomieszczeń.

Kartę kwalifikacyjną, o której mowa w § 9 ust. 1 rozporządzenia, sporządza zespół

specjalistów posiadających odpowiednie uprawnienia budowlane, kwalifikacje w dziedzinie

bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej, powoływany przez przedsiębiorcę.

1.

Magazyn bazowy, w którym są przechowywane materiały wybuchowe i amunicja zaklasyfikowane

do podklasy 1.1 i 1.5 oraz do klas 3 i 4.1, lokalizuje się wyłącznie w wolnostojącym

obiekcie budowlanym, usytuowanym w bezpiecznej odległości od innych obiektów znajdujących

się w jego otoczeniu.

2.

Magazyn bazowy, w którym są przechowywane materiały wybuchowe i amunicja zaklasyfikowane

do podklasy 1.1 i 1.5 oraz do podklasy 4.1, lokalizuje się w jednokondygnacyjnym obiekcie

budowlanym.

3.

Magazyn bazowy stanowi odrębną strefę pożarową, oddzieloną od innych budynków lub

innych części budynku elementami oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności

ogniowej co najmniej REI 120 lub pasami wolnego terenu o szerokości nie mniejszej

niż 20 m.

4.

Bezpieczna odległość, o której mowa w ust. 1, oznacza minimalną dopuszczalną odległość

(Ld) między magazynem bazowym a innymi obiektami w jego otoczeniu, przy której nadciśnienie

fali uderzeniowej (Pf) powstającej przy wybuchu zgromadzonych w magazynie materiałów wybuchowych i amunicji

o masie (M) nie przekracza wielkości dopuszczalnych dla tych obiektów, określonych

liczbowo w ust. 18 w tabeli 1.

5.

Minimalna dopuszczalna odległość, o której mowa w ust. 4, jest nie mniejsza niż odległość

od innych budynków usytuowanych w otoczeniu magazynu bazowego wynikająca ze względów

bezpieczeństwa pożarowego, określona w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie

art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

6.

Minimalną dopuszczalną odległość, o której mowa w ust. 4, określa się z uwzględnieniem

1)

masy netto przechowywanego w magazynie bazowym materiału wybuchowego, w tym materiału

wybuchowego zawartego w amunicji, oraz zdolności do generowania fali uderzeniowej

w otoczeniu w przypadku wybuchu tego materiału wybuchowego;

2)

konstrukcji magazynu bazowego, w tym istniejących osłon i obwałowań;

3)

ewentualnych uwarunkowań propagacji fali uderzeniowej wokół magazynu bazowego;

4)

wrażliwości materiału wybuchowego i amunicji znajdujących się w magazynie bazowym,

w stosunku do którego jest wyznaczana minimalna dopuszczalna odległość;

5)

zastosowanych dodatkowych zabezpieczeń magazynu bazowego i obiektów znajdujących się

w jego otoczeniu.

7.

Wzorcowy materiał wybuchowy, przyjmowany jako materiał odniesienia do określenia parametrów

innych materiałów wybuchowych zdolnych w przypadku ich wybuchu do generowania fali

uderzeniowej w otoczeniu, stanowi heksogen krystaliczny.

8.

Zdolność danego materiału wybuchowego i amunicji do generowania fali uderzeniowej

w otoczeniu, o której mowa w ust. 6 pkt 1, określa się porównawczo w stosunku do heksogenu

krystalicznego, o którym mowa w ust. 7, za pomocą współczynnika zagrożenia (Rz).

Współczynnik zagrożenia Rz wyznacza się doświadczalnie w drodze badań modelowych lub oblicza według wzoru

[wzór]

gdzie poszczególne symbole oznaczają

Q - ciepło właściwe wybuchu danego materiału wybuchowego w kJ/kg,

V - objętość właściwą produktów wybuchu danego materiału wybuchowego w dm

9.

Wrażliwość materiału wybuchowego, o której mowa w ust. 6 pkt 4, określa współczynnik

wrażliwości (Rw) obliczany według wzoru

[wzór]

gdzie poszczególne symbole oznaczają

RM - współczynnik wrażliwości mechanicznej danego materiału wybuchowego,

RT - współczynnik wrażliwości termicznej danego materiału wybuchowego.

10.

Współczynniki RM i RT, o których mowa w ust. 9, oblicza się według wzorów

1)

[wzór]

gdzie poszczególne symbole oznaczają

St - dolną granicę wrażliwości na tarcie danego materiału wybuchowego, wyrażoną w niutonach

(N), oznaczoną według Polskiej Normy zharmonizowanej,

Si - dolną granicę wrażliwości na uderzenie danego materiału wybuchowego, wyrażoną w

dżulach (J), oznaczoną według Polskiej Normy zharmonizowanej;

2)

[wzór]

gdzie TR oznacza temperaturę rozkładu danego materiału wybuchowego, wyrażoną w kelwinach (K),

oznaczoną według Polskiej Normy zharmonizowanej.

11.

Do obliczenia współczynnika Rw, o którym mowa w ust. 9, dodatkowo stosuje się następujące zasady

1)

jeżeli materiał wybuchowy ma współczynnik wrażliwości mechanicznej (RM) mniejszy lub równy 1, współczynnik wrażliwości oprócz wartości liczbowej otrzymuje

znak „M”;

2)

jeżeli materiał wybuchowy charakteryzuje się wrażliwością na uderzenie wyższą od 50

J i jednocześnie wrażliwością na tarcie wyższą od 353 N, do obliczenia współczynnika

wrażliwości mechanicznej według wzoru, o którym mowa w ust. 10 pkt 1, przyjmuje się

wartości Si = 50 J i St = 353 N;

3)

jeżeli materiał wybuchowy nie ulega rozkładowi podczas ogrzewania do temperatury 673

K, do obliczania współczynnika wrażliwości termicznej według wzoru, o którym mowa

w ust. 10 pkt 2, przyjmuje się wartość TR = 673 K.

12.

Równoważnik masy heksogenu (G) przechowywanego w magazynie bazowym materiału wybuchowego

zdolnego w przypadku wybuchu do generowania fali uderzeniowej w otoczeniu, zwany dalej

równoważnikiem heksogenowym, wyznacza się doświadczalnie, w drodze badań modelowych,

lub określa według wzoru

[wzór]

gdzie M oznacza masę netto materiału wybuchowego przechowywanego w magazynie, wyrażoną

w kg.

W przypadku przechowywania w magazynie bazowym kilku różnych materiałów wybuchowych

do obliczeń według powyższego wzoru przyjmuje się sumę równoważników heksogenowych

tych materiałów.

13.

Nadciśnienie fali uderzeniowej (Pf), wyrażone w kilopaskalach (kPa), stanowiące funkcję odległości czoła fali (L) od

miejsca ewentualnego wybuchu oraz równoważnika heksogenowego (G) przechowywanych materiałów

wybuchowych określa się według wzoru

[wzór]

lub wyznacza się doświadczalnie, przeprowadzając badania modelowe.

14.

W przypadku łącznego przechowywania materiałów wybuchowych zaklasyfikowanych do podklasy

1.1 lub 1.5 z innymi materiałami wybuchowymi lub amunicją, przy wyznaczaniu minimalnej

dopuszczalnej odległości (Ld) uwzględnia się sumę równoważników heksogenowych przechowywanych materiałów wybuchowych.

15.

Magazyn bazowy, w którym jest przechowywany materiał wybuchowy w stanie niewybuchowym,

zaklasyfikowany do klasy 3 lub 4.1, uznaje się za niestwarzający zagrożenia z powodu

generowania fali uderzeniowej, jeżeli spełnione są następujące warunki

1)

lokalizacja i konstrukcja magazynu bazowego wykluczają możliwość wybuchu przechowywanego

materiału wybuchowego i amunicji w przypadku wybuchu materiału wybuchowego lub amunicji

przechowywanych w sąsiednim obiekcie;

2)

w trakcie przechowywania materiałów wybuchowych i amunicji w magazynie bazowym są

przestrzegane specjalne warunki bezpieczeństwa określone przez wytwórcę tych materiałów

wybuchowych i amunicji, uniemożliwiające wybuch przechowywanego materiału wybuchowego

lub amunicji w przypadku pożaru w obiekcie magazynowym.

16.

Magazyny bazowe dzieli się na

1)

nieobwałowane;

2)

obwałowane.

17.

Na równi z magazynem bazowym obwałowanym traktuje się magazyn bazowy

1)

osłonięty murami lub innymi osłonami, w tym wynikającymi z ukształtowania terenu,

o podobnej skuteczności;

2)

posiadający elementy konstrukcyjne, które zapewniają zlokalizowanie skutków ewentualnego

wybuchu przechowywanego materiału wybuchowego lub amunicji w obrębie tego obiektu,

w tym zabezpieczają przed przeniesieniem detonacji na materiały wybuchowe znajdujące

się w sąsiednich pomieszczeniach lub obiektach magazynowych, jeżeli są osłonięte odpowiednimi

osłonami od strony przegród odciążających.

18.

Dopuszczalne wielkości nadciśnienia fali uderzeniowej (Pf) dla różnych obiektów, w stosunku do których jest wyznaczana minimalna dopuszczalna

odległość od magazynu bazowego, określa tabela 1.

Tabela 1.

Dopuszczalne wielkości nadciśnienia fali uderzeniowej dla różnych obiektów

patrz oryginał

19.

Minimalną dopuszczalną odległość (Ld) od nieobwałowanego magazynu bazowego do innych zagrożonych obiektów znajdujących

się w jego otoczeniu, wyrażoną w metrach (m), określa się według wzoru

[wzór]

lub wyznacza się doświadczalnie, przeprowadzając badania modelowe, uwzględniając kryteria

określone w ust. 18 w tabeli 1.

20.

Minimalną dopuszczalną odległość (Ld) od obwałowanego magazynu bazowego do innych zagrożonych obiektów znajdujących się

w jego otoczeniu, wyrażoną w metrach, określa się według wzorów

1)

przy odległości od 10 m do 80 m

[wzór]

2)

przy odległości od 80 m do 500 m

[wzór]

3)

przy odległości powyżej 500 m - według wzoru określonego w ust. 19 lub wyznacza doświadczalnie,

przeprowadzając badania modelowe, uwzględniając kryteria określone w ust. 18 w tabeli

1.

21.

Za odległość między magazynem bazowym a wymienionymi w ust. 18 w tabeli 1 w wierszach

oznaczonych liczbami porządkowymi 1-4 zagrożonymi obiektami przyjmuje się najmniejszą

odległość między ścianami obiektów lub między ścianą magazynu a poboczem drogi.

22.

Dla zagrożonych obiektów wymienionych w ust. 18 w tabeli 1 w wierszach oznaczonych

liczbami porządkowymi 1-3, w których przechowuje się materiał wybuchowy o współczynniku

wrażliwości (Rw) nie większym niż 2 lub nie większym niż 5 ze znakiem „M”, minimalna dopuszczalna

odległość od magazynu stwarzającego zagrożenie wynosi

1)

co najmniej 20 m, jeżeli równoważnik heksogenowy (G) przechowywanych materiałów wybuchowych

wynosi nie mniej niż 10 kg i nie więcej niż 1000 kg;

2)

co najmniej 60 m, jeżeli równoważnik heksogenowy (G) przechowywanych materiałów wybuchowych

wynosi ponad 1000 kg, lecz nie więcej niż 5000 kg;

3)

odległość obliczoną według wzorów podanych w ust. 19 i 20, jeżeli równoważnik heksogenowy

(G) przechowywanych materiałów wybuchowych wynosi ponad 5000 kg.

23.

W przypadku gdy obiekty, o których mowa w ust. 18 w tabeli 1 w wierszach oznaczonych

liczbami porządkowymi 1-3, są obwałowane, z uwzględnieniem ust. 17 pkt 1, obliczoną

w stosunku do tych obiektów minimalną dopuszczalną odległość można zmniejszyć o 30%.

24.

W przypadku przechowywania materiału wybuchowego w wydzielonych pomieszczeniach (komorach)

magazynu bazowego, między którymi nie może nastąpić przeniesienie detonacji, minimalną

dopuszczalną odległość oblicza się dla pomieszczenia, w którym przechowywany jest

materiał wybuchowy o największym równoważniku heksogenowym (G).

25.

W przypadku gdy w wyniku wybuchu materiału wybuchowego lub amunicji przechowywanych

w magazynie bazowym jest możliwy rozrzut odłamków o dużej masie, minimalna dopuszczalna

odległość tego magazynu od obiektów wymienionych w ust. 18 w tabeli 1 w wierszach

oznaczonych liczbami porządkowymi 1-3 wynosi co najmniej 180 m, w przypadku obiektów

wymienionych w wierszu oznaczonym liczbą porządkową 4 - co najmniej 275 m, a w przypadku

obiektów wymienionych w wierszu oznaczonym liczbą porządkową 5 - co najmniej 400 m.

Za odłamek o dużej masie uznaje się odłamek o masie powyżej 1 kg, który uderzając

w zagrożony obiekt, jest w stanie naruszyć jego konstrukcję.

1.

Magazyn bazowy, w którym są przechowywane materiały wybuchowe i amunicja zaklasyfikowane

do podklasy 1.2 i 1.3, lokalizuje się w jednokondygnacyjnym obiekcie budowlanym, natomiast

w przypadku przechowywania materiałów wybuchowych i amunicji zaklasyfikowanych do

podklasy 1.4 i 1.6 oraz klasy 9 dopuszcza się zlokalizowanie magazynu bazowego w wielokondygnacyjnym

obiekcie budowlanym.

2.

Minimalną dopuszczalną odległość (Ld) magazynu bazowego od obiektów znajdujących się w jego otoczeniu, z zastrzeżeniem

ust. 3, wyznacza się lub oblicza z uwzględnieniem masy netto przechowywanego materiału

wybuchowego, zgodnie z kryteriami określonymi w tabeli 1.

Tabela 1.

Kryteria lokalizacji magazynu bazowego nieobwałowanego w stosunku do innych obiektów

wymienionych w tabeli

patrz oryginał

3.

Minimalna dopuszczalna odległość, o której mowa w ust. 2, jest nie mniejsza niż odległość

od innych budynków usytuowanych w otoczeniu magazynu bazowego wynikająca ze względów

bezpieczeństwa pożarowego, określona w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie

art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

4.

Przy ustalaniu lokalizacji magazynu bazowego przeznaczonego do przechowywania materiałów

wybuchowych zaklasyfikowanych do klasy 9 nie jest wymagane wyznaczanie minimalnej

dopuszczalnej odległości.

5.

W przypadku przechowywania materiałów wybuchowych i amunicji w magazynie bazowym obwałowanym,

minimalną dopuszczalną odległość, wyznaczoną stosownie do ust. 2, można zmniejszyć

o 30%. Jeżeli obiekt zagrożony, w stosunku do którego wyznaczana jest minimalna dopuszczalna

odległość, jest obwałowany, osłonięty dodatkowymi murami lub innymi osłonami, w tym

wynikającymi z ukształtowania terenu, minimalną dopuszczalną odległość można zmniejszyć

o 50%.

6.

W przypadku gdy magazyn bazowy składa się z dwóch lub więcej wyodrębnionych wewnętrznych

pomieszczeń lub komór, między którymi nie może nastąpić przeniesienie detonacji, przy

obliczaniu minimalnej dopuszczalnej odległości, o której mowa w ust. 2, bierze się

pod uwagę to pomieszczenie lub komorę, które wymaga największej odległości.

Magazyn podręczny, w którym prowadzi się sprzedaż materiałów wybuchowych, broni i

amunicji, lokalizuje się wyłącznie w budynku, w pomieszczeniu murowanym o ścianach

grubości co najmniej 25 cm, wykonanych z cegły pełnej na zaprawie cementowo-wapiennej

i stropach o podobnej wytrzymałości na ściskanie. Dopuszcza się stosowanie ścian i

stropów wykonanych z innych materiałów budowlanych o podobnej wytrzymałości na ściskanie.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

załączniku A - należy przez to rozumieć załącznik A do Umowy dotyczącej międzynarodowego

przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia 30 września

1957 r. (Dz. U. z 2021 r. poz. 874 i 1307), zwanej dalej „Umową ADR”;

2)

klasach materiałów niebezpiecznych - należy przez to rozumieć grupy materiałów niebezpiecznych

wydzielone na podstawie zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi, mienia oraz środowiska,

określone w załączniku A; grupy materiałów niebezpiecznych, o których mowa w niniejszym

rozporządzeniu, obejmują

a)

w klasie 1 „Materiały wybuchowe i przedmioty zawierające materiały wybuchowe” - materiały

wybuchowe oraz przedmioty zawierające materiały wybuchowe, zaklasyfikowane do podklas

1.1, 1.2, 1.3, 1.4, 1.5 i 1.6,

b)

w klasie 3 „Materiały zapalne ciekłe” - roztwory odczulone nitrogliceryny o stężeniu

do 30%,

c)

w klasie 4.1 „Materiały zapalne stałe, materiały samoreaktywne, materiały polimeryzujące

i materiały wybuchowe odczulone stałe” - materiały wybuchowe w stanie niewybuchowym,

zaklasyfikowane do klasy 4.1 materiałów niebezpiecznych, jeśli przez wysuszenie lub

przemycie mogą być im przywrócone właściwości wybuchowe,

d)

w klasie 9 „Różne materiały i przedmioty niebezpieczne” - przedmioty ratownicze zaklasyfikowane

do klasy 9 materiałów niebezpiecznych, jeżeli zawierają materiały wybuchowe;

3)

podklasach materiałów wybuchowych i przedmiotów zawierających materiały wybuchowe

- należy przez to rozumieć wydzielone w klasie 1 „Materiały wybuchowe i przedmioty

zawierające materiały wybuchowe” podklasy materiałów wybuchowych oraz przedmiotów

zawierających materiały wybuchowe o podobnym zachowaniu przy spalaniu, deflagracji

lub detonacji, określone w załączniku A;

4)

grupach zgodności - należy przez to rozumieć oznaczone literowo grupy zgodności materiałów

wybuchowych i przedmiotów zawierających materiały wybuchowe, określone w załączniku

A;

5)

obiekcie magazynowym - należy przez to rozumieć

a)

budynek lub inny obiekt budowlany lub jego wydzieloną część, przeznaczone do przechowywania

materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu

wojskowym lub policyjnym,

b)

wydzielone pomieszczenie magazynowe w budynku lub innym obiekcie budowlanym lub jego

wydzielonej części, przeznaczone do przechowywania materiałów wybuchowych, broni,

amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym,

c)

wydzielony, oznaczony i chroniony teren, przeznaczony do przechowywania broni oraz

wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym.

Zatwierdzona przez przedsiębiorcę karta kwalifikacyjna stanowi załącznik do książki

obiektu budowlanego, o której mowa w art. 64 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo

budowlane.

1.

W magazynie podręcznym przechowuje się materiał wybuchowy oraz amunicję zaklasyfikowane

do podklasy 1.1 i 1.5 oraz klas 3 i 4.1 w ilościach netto nieprzekraczających wielkości

podanych w tabeli 2.

Tabela 2.

Ilość materiału wybuchowego netto dopuszczona do przechowywania w magazynie podręcznym

patrz oryginał

2.

W przypadku jednoczesnego przechowywania materiałów wybuchowych zaklasyfikowanych

do różnych grup zgodności z zachowaniem zasad przechowywania razem materiałów wybuchowych

i amunicji określonych w Umowie ADR, dopuszczalna ilość materiałów wybuchowych obliczona

zgodnie z poniższym wzorem

[wzór]

gdzie poszczególne symbole oznaczają

gn - masę równoważnika heksogenowego przechowywanego materiału wybuchowego danej grupy

zgodności w kg,

Gn - dopuszczalną masę równoważnika heksogenowego dla danej grupy zgodności, wyrażoną

w kg, wyliczoną z dopuszczalnej masy netto przechowywanego materiału wybuchowego,

podanej w ust. 1 w tabeli 2,

n - liczbę porządkową (lp.) w ust. 1 w tabeli 2.

3.

W przypadku gdy magazyn podręczny składa się z dwóch lub więcej wyodrębnionych pomieszczeń

wewnętrznych albo komór, których konstrukcja zabezpiecza przed przeniesieniem detonacji

pomiędzy tymi pomieszczeniami lub komorami, dopuszcza się przechowywanie w tym magazynie

większej ilości materiału wybuchowego niż określono to w ust. 1 w tabeli 2, z tym

że ilość ta nie może przekroczyć czterokrotności dopuszczalnej masy netto przechowywanego

materiału wybuchowego wskazanej w ust. 1 w tabeli 2.

4.

Magazyn podręczny, o którym mowa w ust. 1, spełnia następujące wymagania

1)

jest zlokalizowany wyłącznie w wydzielonym pomieszczeniu lub zespole funkcjonalnie

powiązanych pomieszczeń w obiekcie budowlanym wykorzystywanym w celach przemysłowych

lub laboratoryjnych bez stałej obsady albo w odrębnym obiekcie budowlanym bez stałej

obsady;

2)

w obiekcie budowlanym, o którym mowa w pkt 1, dopuszcza się stałą obecność osób zapewniających

bezpośrednią ochronę fizyczną tego obiektu;

3)

konstrukcja pomieszczenia lub pomieszczeń, w których zlokalizowany jest magazyn podręczny,

oraz konstrukcja wewnętrznych komór w tym pomieszczeniu lub pomieszczeniach, o ile

takie komory występują, a także wyposażenie magazynu podręcznego zapewniają zlokalizowanie

i ograniczenie w istotny sposób skutków ewentualnego zapłonu lub wybuchu przechowywanego

w magazynie materiału wybuchowego dla obiektów usytuowanych w otoczeniu tego magazynu;

4)

stanowi strefę pożarową oddzieloną elementami oddzielenia przeciwpożarowego o klasie

odporności ogniowej co najmniej REI 120 lub pasami wolnego terenu o szerokości co

najmniej 20 m;

5)

posiada powierzchnie odciążające oraz osłony przed tymi powierzchniami, ograniczające

rozrzut odłamków, wyrzut produktów gazowych spalania i oddziaływanie fali uderzeniowej.

5.

Magazynu podręcznego, o którym mowa w ust. 1, nie lokalizuje się w budynkach mieszkalnych,

budynkach zamieszkania zbiorowego oraz w budynkach użyteczności publicznej.

1.

Materiały wybuchowe i amunicja zaklasyfikowane do podklasy 1.2, 1.3, 1.4 i 1.6 mogą

być przechowywane w magazynie podręcznym w ilości podanej w tabeli 2.

Tabela 2.

Ilości materiałów wybuchowych zaklasyfikowanych do podklasy 1.2, 1.3, 1.4 i 1.6 dopuszczone

do przechowywania w magazynie podręcznym

patrz oryginał

2.

Magazyn podręczny spełnia następujące wymagania organizacyjne i techniczne

1)

jest zlokalizowany wyłącznie w wydzielonym pomieszczeniu lub zespole funkcjonalnie

powiązanych pomieszczeń w obiekcie budowlanym użytkowanym w celach przemysłowych lub

laboratoryjnych bez stałej obsady albo w odrębnym obiekcie budowlanym bez stałej obsady;

2)

elementy konstrukcyjne oraz dodatkowe wyposażenie magazynu w istotny sposób ograniczają

skutki ewentualnego zapłonu lub wybuchu przechowywanych materiałów wybuchowych i amunicji

dla obiektów usytuowanych w otoczeniu tego magazynu;

3)

jest wydzielony przeciwpożarowo ścianami wewnętrznymi i stropami o klasie odporności

ogniowej co najmniej EI 60 i REI 60 oraz zamykany drzwiami o klasie odporności ogniowej

co najmniej EI 30.

3.

Dopuszcza się zlokalizowanie magazynu podręcznego, w którym przechowuje się przedmioty

ratownicze zaklasyfikowane do klasy 9 materiałów niebezpiecznych, w wydzielonym pomieszczeniu

lub zespole funkcjonalnie powiązanych pomieszczeń w obiekcie budowlanym użytkowanym

w celach przemysłowych lub w odrębnym obiekcie bez stałej obsady.

4.

W obiekcie budowlanym, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 oraz w ust. 3, dopuszcza się stałą

obecność osób zajmujących się bezpośrednią ochroną fizyczną tego obiektu.

5.

Dopuszcza się zlokalizowanie magazynu podręcznego, w którym prowadzona jest sprzedaż

materiałów wybuchowych, broni i amunicji, w wydzielonej jako odrębna strefa pożarowa

części obiektu budowlanego, przeznaczonej do prowadzenia działalności handlowej, jeżeli

magazyn ten spełnia wymagania określone w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

Magazyn podręczny, o którym mowa w § 1, lokalizuje się w pomieszczeniu wydzielonym

ścianami wewnętrznymi i stropami o klasie odporności ogniowej odpowiednio co najmniej

EI 60 i REI 60 oraz zamykanymi drzwiami o klasie odporności ogniowej co najmniej EI

30.

Materiały wybuchowe, broń, amunicję oraz wyroby i technologię o przeznaczeniu wojskowym

lub policyjnym przechowuje się w następujących rodzajach obiektów magazynowych

1)

magazynie bazowym - stanowiącym budynek lub inny obiekt budowlany lub jego wydzieloną

jako odrębna strefa pożarowa część, przeznaczone do przechowywania materiałów wybuchowych,

broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym,

które z uwagi na ich rodzaj lub ilość mogą podczas przechowywania stworzyć potencjalne

zagrożenie dla życia lub zdrowia wielu ludzi, a także powstania szkody w wielkich

rozmiarach w mieniu oraz środowisku, w przypadku wybuchu, pożaru, utraty określonych

parametrów technicznych lub innych niepożądanych zdarzeń;

2)

magazynie podręcznym - stanowiącym pomieszczenie w budynku lub jego wydzieloną jako

odrębna strefa pożarowa część, używane w celach przemysłowych, laboratoryjnych lub

handlowych, lub pomieszczenie w rusznikarni, przeznaczone do przechowywania materiałów

wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym

lub policyjnym, które z uwagi na ich rodzaj lub ilość nie mogą podczas przechowywania

stworzyć potencjalnego zagrożenia dla życia lub zdrowia wielu ludzi, a także powstania

szkody w wielkich rozmiarach w mieniu oraz środowisku, w przypadku wybuchu, pożaru,

utraty określonych parametrów technicznych lub innych niepożądanych zdarzeń;

3)

magazynie polowym - stanowiącym wydzielony, zabezpieczony i chroniony teren, przeznaczony

do przechowywania broni lub wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym o rozmiarach

uniemożliwiających lub znacząco utrudniających ich przechowywanie w zamkniętym obiekcie

magazynowym.

Karta kwalifikacyjna zawiera

1)

oznaczenie przedsiębiorcy posiadającego obiekt magazynowy, w tym: nazwę przedsiębiorcy,

numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy, adres siedziby przedsiębiorcy

albo miejsca wykonywania działalności gospodarczej, albo miejsca zamieszkania (w przypadku

przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną), dane kontaktowe przedsiębiorcy, a także nazwę

obiektu magazynowego, numer obiektu nadany przez przedsiębiorcę oraz adres obiektu;

2)

schemat obiektu magazynowego uwzględniający w szczególności: podział na pomieszczenia,

usytuowanie dróg dojazdowych, pożarowych, ewakuacyjnych, głównych ciągów ruchu pieszego,

wyjść awaryjnych, instalacji technologicznych, obwałowań, powierzchni odciążających,

osłon oraz sztolni;

3)

informacje o

a)

przeznaczeniu obiektu magazynowego oraz poszczególnych pomieszczeń w tym obiekcie,

jeśli występują,

b)

maksymalnej ilości materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii

o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym przechowywanych w obiekcie magazynowym lub

w jego pomieszczeniach,

c)

dopuszczalnej liczbie osób, które jednocześnie mogą przebywać w obiekcie magazynowym,

z podziałem na pomieszczenia pracy stałej lub czasowej;

4)

opis obiektu magazynowego uwzględniający

a)

typ konstrukcji obiektu,

b)

parametry obwałowań, osłon i sztolni,

c)

przegrody odciążające,

d)

rodzaj okien, drzwi i szyb okiennych,

e)

rodzaj wykończenia ścian i podłóg,

f)

lokalizacje i konstrukcje drzwi ewakuacyjnych,

g)

stosowane w obiekcie magazynowym lub w jego pomieszczeniach urządzenia, osprzęt i

instalacje elektryczne oraz inne instalacje energetyczne,

h)

rodzaje i temperatury mediów ogrzewających lub chłodzących stosowanych w obiekcie

magazynowym,

i)

stałe urządzenia gaśnicze oraz inne urządzenia przeciwpożarowe, lokalizację punktów

sygnalizacji oraz uruchamiania tych urządzeń;

5)

informacje o innych elementach określonych w związku ze specyfiką obiektu magazynowego

i rodzajem przechowywanych materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i

technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, o ile występują.

Dopuszcza się zlokalizowanie magazynu podręcznego, o którym mowa w § 1, w obiektach

i pomieszczeniach przeznaczonych do prowadzenia działalności handlowej, jeżeli spełnia

wymagania określone w niniejszym załączniku.

1.

Wymagania organizacyjne w obiekcie magazynowym, w którym są przechowywane materiały

wybuchowe, broń, amunicja oraz wyroby i technologia o przeznaczeniu wojskowym lub

policyjnym, spełnia się przez

1)

dostosowanie ilości i rodzaju przechowywanych materiałów wybuchowych, broni, amunicji

oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym do wielkości,

konstrukcji i wyposażenia obiektu magazynowego, zgodnie z wymaganiami określonymi

w karcie kwalifikacyjnej obiektu magazynowego, o której mowa w § 9 ust. 1;

2)

przechowywanie materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii

o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, według rodzajów i typów, w sposób umożliwiający

dokładną kontrolę stanu ilościowego tych wyrobów;

3)

zapewnienie warunków przechowywania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów

i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym uwzględniających wymagania

w tym zakresie, określone przez wytwórców tych wyrobów;

4)

przestrzeganie terminów dopuszczalnego okresu używania przechowywanych materiałów

wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym

zgodnie z ich przeznaczeniem, ustalonych przez wytwórców tych wyrobów lub uprawnione

instytucje na podstawie odrębnych przepisów;

5)

zapewnienie w obiekcie magazynowym transportu wewnątrzmagazynowego umożliwiającego

bezpieczne przemieszczanie przechowywanych materiałów wybuchowych, broni, amunicji

oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz opakowań

z tymi wyrobami;

6)

przechowywanie i używanie w obiekcie magazynowym wyłącznie wyposażenia i narzędzi

określonych w instrukcjach technicznych przechowywania oraz stanowiskowych instrukcjach

bezpieczeństwa i higieny pracy w tym obiekcie;

7)

wykonywanie w obiekcie magazynowym prac remontowych oraz prac związanych z używaniem

otwartego ognia lub mogących doprowadzić do pożaru lub wybuchu przechowywanych materiałów

wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym

lub policyjnym dopiero po uprzednim usunięciu przechowywanych wyrobów z obiektu magazynowego

i uzyskaniu pisemnej zgody przedsiębiorcy przechowującego te wyroby na podjęcie wskazanych

wyżej prac;

8)

zabezpieczenie obiektu magazynowego wraz z przechowywanymi materiałami wybuchowymi,

bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym

przed kradzieżą i dostępem osób nieuprawnionych, poprzez zapewnienie bezpośredniej

ochrony fizycznej stałej lub doraźnej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia

(Dz. U. z 2020 r. poz. 838 oraz z 2021 r. poz. 469);

9)

umieszczenie w widocznym miejscu na granicy strefy ochrony obiektu magazynowego, o

której mowa w przepisach wykonawczych wydanych przez ministra właściwego do spraw

gospodarki na podstawie art. 237

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1320 oraz z 2021 r. poz. 1162), lub na drzwiach wejściowych do obiektu magazynowego czytelnego napisu o zakazie

palenia i używania otwartego ognia w tym obiekcie, a także związanego z tym zakazem

oznakowania w formie graficznej;

10)

utrzymywanie obiektu magazynowego w czystości i porządku.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 4 nie stosuje się w przypadku przechowywania amunicji i przedmiotów

zawierających materiał wybuchowy w celu ich deelaboracji lub utylizacji w sytuacji,

gdy ta amunicja i przedmioty są pozbawione własnych środków inicjujących (zapalników

i zapłonników) lub są przechowywane przez okres nie dłuższy niż 12 miesięcy.

W przypadku gdy w obiekcie magazynowym są przechowywane materiały wybuchowe oraz amunicja,

karta kwalifikacyjna zawiera także informacje o

1)

podklasie materiałów wybuchowych i amunicji, które są przechowywane w obiekcie magazynowym

i poszczególnych pomieszczeniach w tym obiekcie, jeśli występują;

2)

zakwalifikowaniu obiektu magazynowego i jego pomieszczeń do kategorii zagrożeń MW1

lub MW2, określonych w przepisach wykonawczych wydanych przez ministra właściwego

do spraw gospodarki na podstawie art. 237

3)

zakwalifikowaniu obiektu magazynowego do klas UZ lub MDO w związku z ryzykiem jego

zniszczenia w przypadku wybuchu lub pożaru przechowywanego materiału wybuchowego oraz

amunicji, określonych w przepisach wykonawczych wydanych przez ministra właściwego

do spraw gospodarki na podstawie art. 237

4)

występowaniu w obiekcie magazynowym lub jego pomieszczeniach zagrożenia wybuchem mieszanin

substancji palnych z powietrzem oraz wyznaczeniu związanych z tym stref zagrożeń wybuchem,

ustalonych zgodnie z obowiązującymi przepisami o ochronie przeciwpożarowej;

5)

zasięgu strefy ochrony obiektu magazynowego, o której mowa w przepisach wykonawczych

wydanych przez ministra właściwego do spraw gospodarki na podstawie art. 237

6)

minimalnej dopuszczalnej odległości obiektu magazynowego od innych obiektów usytuowanych

w jego otoczeniu, wyznaczonej zgodnie z wymaganiami określonymi w załącznikach nr

2 i 3 do rozporządzenia.

Magazyn podręczny, o którym mowa w § 1, posiada

1)

zabezpieczenie okien szybami o podwyższonej odporności na przebicie i rozbicie lub

zamontowanymi trwale kratami stalowymi (wewnętrznymi lub zewnętrznymi) wykonanymi

z prętów stalowych o średnicy co najmniej 16 mm (lub o innym przekroju, pod warunkiem

że pole powierzchni przekroju nie jest mniejsze od pola przekroju pręta o średnicy

16 mm) o oczku 15 cm × 15 cm; dopuszcza się zastosowanie w miejsce kraty zamykanych

stalowych żaluzji wykonanych z profili pełnych z blachy o grubości co najmniej 1,25

mm;

2)

drzwi antywłamaniowe co najmniej w klasie RC-4 według Polskiej Normy zharmonizowanej

lub inne drzwi, zabezpieczone kratami albo żaluzjami określonymi w pkt 1, wyposażone

w zamek lub kłódkę w klasie A Polskiej Normy zharmonizowanej;

3)

jedno wejście stanowiące jednocześnie wyjście albo odrębne wejście i wyjście, jeżeli

są one przystosowane wyłącznie do ruchu jednokierunkowego.

Wymagania techniczne w obiekcie magazynowym, w którym są przechowywane materiały wybuchowe,

broń, amunicja oraz wyroby i technologia o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym,

spełnia się przez

1)

zastosowanie odpowiedniej konstrukcji i wyposażenia obiektu magazynowego w celu zabezpieczenia

przechowywanych materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii

o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym przed

a)

oddziaływaniem czynników, które mogłyby doprowadzić przechowywane materiały wybuchowe,

broń, amunicję oraz wyroby i technologię o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym

do wybuchu, pożaru, utraty określonych parametrów technicznych lub innych niepożądanych

zdarzeń,

b)

zachodzeniem w przechowywanych materiałach wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobach

i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym niekorzystnych przemian chemicznych

lub fizycznych mogących mieć wpływ na bezpieczeństwo przechowywania i używania tych

wyrobów,

c)

dostawaniem się wód gruntowych,

d)

opadami lub innymi niebezpiecznymi zjawiskami atmosferycznymi,

e)

przekroczeniem podczas przechowywania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz

wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym dopuszczalnego zakresu

temperatur i wilgotności powietrza określonych w instrukcji przechowywania tych wyrobów;

2)

wyposażenie obiektu magazynowego w urządzenia elektryczne, sygnalizacyjne, chroniące

od wyładowań atmosferycznych oraz inne instalacje spełniające wymagania właściwej

Polskiej Normy zharmonizowanej; stan techniczny tych urządzeń i instalacji podlega

kontroli przed dopuszczeniem obiektu magazynowego do eksploatacji, a następnie co

najmniej raz w roku; wyniki kontroli są dokumentowane w formie protokołu przechowywanego

u przedsiębiorcy;

3)

zastosowanie w obiekcie magazynowym zabezpieczeń technicznych, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia, służących zabezpieczeniu tego obiektu magazynowego wraz z przechowywanymi materiałami

wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym

lub policyjnym przed kradzieżą i dostępem osób nieuprawnionych;

4)

utrzymywanie obiektu magazynowego w dobrym stanie technicznym.

W magazynie podręcznym, o którym mowa w § 1, dopuszcza się przechowywanie

1)

prochu czarnego, prochu bezdymnego i spłonek kapsułkowych w ilościach określonych

w załączniku nr 2 do rozporządzenia w § 2 ust. 1 w tabeli 2 lub w załączniku nr 3

do rozporządzenia w § 2 ust. 1 w tabeli 2;

2)

amunicji do broni strzeleckiej w podklasie 1.4S i 1.4G w ilościach określonych w załączniku

nr 3 do rozporządzenia w § 2 ust. 1 w tabeli 2;

3)

broni strzeleckiej.

Wymagania organizacyjne w obiekcie magazynowym, w którym są przechowywane materiały

wybuchowe oraz amunicja, spełnia się dodatkowo przez

1)

przechowywanie materiałów wybuchowych oraz amunicji w opakowaniach i oznakowanych

stosownie do wymagań określonych w Umowie ADR lub w Polskich Normach zharmonizowanych,

o ile takie opakowanie i oznakowanie jest wymagane na podstawie Umowy ADR lub Polskich

Norm zharmonizowanych;

2)

przechowywanie materiałów wybuchowych oraz amunicji posiadających certyfikaty klasyfikacyjne

dla celów przewozu, o ile posiadanie takich certyfikatów jest wymagane na podstawie

Umowy ADR;

3)

przestrzeganie zasad przechowywania razem materiałów wybuchowych oraz amunicji zaklasyfikowanych

do różnych podklas i grup zgodności, określonych w Umowie ADR;

4)

wyznaczenie i oznaczenie wokół każdego obiektu magazynowego strefy ochrony, w której

nie mogą występować czynniki zwiększające ryzyko wybuchu lub pożaru przechowywanych

materiałów wybuchowych oraz amunicji.

1.

Proch czarny, proch bezdymny i spłonki kapsułkowe przechowuje się w szafach do przechowywania

wartości w klasie co najmniej I według Polskiej Normy zharmonizowanej.

2.

Broń i amunicję przechowuje się w szafach metalowych wykonanych z blachy stalowej

grubości co najmniej 3 mm, zamykanych mechanizmem ryglowym blokowanym zamkiem w klasie

A według Polskiej Normy zharmonizowanej, lub w szafach do przechowywania wartości

w klasie co najmniej I według Polskiej Normy zharmonizowanej.

3.

Dopuszcza się przechowywanie broni i amunicji w gablotach szklanych w klasie co najmniej

FB2 zgodnie z Polską Normą zharmonizowaną, posiadających co najmniej jeden zamek w

klasie A zgodnie z Polską Normą zharmonizowaną.

4.

Szafy metalowe i gabloty szklane, o których mowa w ust. 1-3, posiadają certyfikaty

zgodności identyfikujące odpowiednio dany wyrób z certyfikatem.

1.

W jednym obiekcie magazynowym, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, nie przechowuje się jednocześnie

1)

materiałów wybuchowych oraz amunicji zaklasyfikowanych do różnych grup zgodności w

ramach klasy 1;

2)

materiałów wybuchowych oraz amunicji zaklasyfikowanych do klasy 1 z materiałami wybuchowymi

zaklasyfikowanymi do klas 3, 4.1 i 9.

2.

Materiały wybuchowe oraz amunicja zaklasyfikowane do grup zgodności C, D, E, G i S

mogą być przechowywane razem.

3.

Dopuszcza się jednoczesne przechowywanie w tym samym obiekcie magazynowym materiałów

wybuchowych oraz amunicji - zaklasyfikowanych do grup zgodności A lub B oraz materiałów

wybuchowych i amunicji zaklasyfikowanych do pozostałych grup zgodności, pod warunkiem

przechowywania materiałów wybuchowych oraz amunicji zaklasyfikowanych do grupy zgodności

A lub B w oddzielnym pomieszczeniu zamkniętym i skonstruowanym w sposób uniemożliwiający

przeniesienie detonacji z tego pomieszczenia na pozostałe pomieszczenia obiektu magazynowego.

4.

W magazynie podręcznym materiały wybuchowe oraz amunicja zaklasyfikowane do grupy

zgodności A lub B mogą być jednocześnie przechowywane w tym samym pomieszczeniu magazynowym

z materiałami wybuchowymi oraz amunicją, które zostały zaklasyfikowane do pozostałych

grup zgodności, pod warunkiem umieszczenia ich w skrzyni, szafie lub specjalnym pojemniku,

wykonanych z metalu, zamykanych oraz skonstruowanych w sposób uniemożliwiający przeniesienie

detonacji z wnętrza skrzyni, szafy lub pojemnika na inne materiały wybuchowe oraz

amunicję znajdujące się w pomieszczeniu magazynowym.

W pomieszczeniu sklepowym znajdującym się w magazynie podręcznym, o którym mowa w

§ 1, dopuszcza się przechowywanie wyłącznie amunicji zawierającej materiał wybuchowy

zaklasyfikowany do podklasy 1.4S o łącznej masie ładunku nieprzekraczającej 100 kg

brutto.

Wymagania techniczne w obiekcie magazynowym, w którym są przechowywane materiały wybuchowe

oraz amunicja, spełnia się dodatkowo przez

1)

konstrukcję i wyposażenie obiektu magazynowego, które zabezpieczają przechowywane

materiały wybuchowe oraz amunicję przed ogrzaniem do temperatury powyżej 348 K (75°C),

chyba że przechowywanie tych wyrobów w wyższej temperaturze jest dopuszczone w instrukcji

technicznej ich przechowywania;

2)

wykonanie obiektu magazynowego z wyrobów budowlanych o klasie reakcji na ogień co

najmniej B oraz zapewnienie elementom budynku odpowiedniej klasy odporności ogniowej

według wymagań dla budynków produkcyjno-magazynowych, określonych w przepisach wykonawczych

wydanych na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1333, z późn. zm.;

3)

zapewnienie, że

a)

powierzchnie ścian, podłóg i sufitów w obiekcie magazynowym są trwałe i gładkie, bez

szpar i pęknięć, w których gromadzić się mogą trudne do usunięcia drobiny materiałów

wybuchowych,

b)

okładziny sufitów oraz sufity podwieszone są wykonane z wyrobów o klasie reakcji na

ogień co najmniej B-d0),

c)

okładziny ścienne oraz stałe elementy wyposażenia obiektu magazynowego są wykonane

z wyrobów o klasie reakcji na ogień co najmniej D-s1,

d)

posadzki, w tym wykładziny podłogowe, są wykonane z wyrobów o klasie reakcji na ogień

co najmniej Cfl-s2,

e)

podłogi i stałe elementy wyposażenia obiektu magazynowego są wykonane w sposób uniemożliwiający

gromadzenie się ładunków elektrostatycznych, zgodnie z wymaganiami Polskiej Normy

zharmonizowanej w zakresie ochrony przed elektrycznością statyczną;

282 i 784.

4)

zainstalowanie w obiekcie magazynowym drzwi, które otwierają się na zewnątrz obiektu

i posiadają zamki rolkowe działające w wyniku pchnięcia, lub drzwi, które rozsuwają

się; w przypadku zainstalowania okien służących za dodatkowe wyjścia awaryjne otwierają

się one na zewnątrz, a otwory okienne posiadają wymiary nie mniejsze niż 0,75 m x

0,75 m i umożliwiają ewakuację w sposób bezpieczny bezpośrednio na zewnątrz obiektu

magazynowego; różnica wysokości pomiędzy dolną krawędzią okien służących za dodatkowe

wyjścia awaryjne a poziomem powierzchni, na którą następować będzie ewakuacja, nie

przekracza 0,9 m;

5)

wyposażenie obiektu magazynowego w

a)

urządzenia gaśnicze określone w karcie kwalifikacyjnej obiektu magazynowego, o której

mowa w § 9 ust. 1, jeżeli wynika to z właściwości i zagrożeń stwarzanych przez przechowywane

materiały wybuchowe i amunicję,

b)

system wentylacji określony w karcie kwalifikacyjnej obiektu magazynowego, o której

mowa w § 9 ust. 1,

c)

instalację chroniącą od wyładowań atmosferycznych spełniającą wymagania Polskich Norm

zharmonizowanych dotyczących ochrony odgromowej dla obiektów zagrożonych wybuchem,

d)

urządzenia do pomiaru temperatury i wilgotności powietrza wewnątrz obiektu magazynowego,

jeśli tego wymaga instrukcja techniczna przechowywania materiałów wybuchowych i amunicji,

e)

instalację grzewczą, w której temperatura elementów i przewodów grzewczych jest co

najmniej o 50°C niższa od temperatury rozkładu przechowywanego materiału wybuchowego,

jednak nie wyższa niż 120°C (393 K), jeżeli wyposażenie w taką instalację jest konieczne

ze względu na właściwości przechowywanych materiałów wybuchowych i amunicji;

6)

doprowadzenie do obiektu magazynowego drogi o utwardzonej nawierzchni, przebiegającej

od innej strony niż miejsca lokalizacji powierzchni odciążających, umożliwiającej

dojazd pojazdów jednostek ochrony przeciwpożarowej, niezależnie od pory roku i warunków

atmosferycznych, spełniającej wymagania określone w przepisach wykonawczych wydanych

na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 869);

7)

zapewnienie przeciwpożarowego zaopatrzenia obiektu magazynowego w wodę do zewnętrznego

gaszenia pożaru obiektu magazynowego w ilości co najmniej 10 dmart. 13 ust. 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej.

W celu skutecznego zabezpieczenia przechowywanych materiałów wybuchowych, broni i

amunicji przed osobami nieuprawnionymi zabrania się stosowania w magazynie podręcznym,

o którym mowa w § 1, systemu samoobsługowego.

1.

Dla każdego obiektu magazynowego, w którym są przechowywane materiały wybuchowe, broń,

amunicja oraz wyroby i technologia o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, prowadzi

się kartę kwalifikacyjną obiektu magazynowego.

2.

Szczegółowe wymogi prowadzenia karty kwalifikacyjnej, o której mowa w ust. 1, określa

załącznik nr 1 do rozporządzenia.

3.

W przypadku gdy w obiekcie magazynowym są przechowywane materiały wybuchowe, do karty

kwalifikacyjnej dołącza się aktualne karty oceny materiału wybuchowego pod względem

bezpieczeństwa, określone w przepisach wykonawczych wydanych przez ministra właściwego

do spraw gospodarki na podstawie art. 237, wystawione dla wszystkich przechowywanych w obiekcie magazynowym materiałów wybuchowych.

Wymagania w zakresie lokalizacji oraz warunków technicznych obiektu magazynowego,

w którym są przechowywane materiały wybuchowe i amunicja, a także dopuszczalnej ilości

materiałów wybuchowych przechowywanych w obiekcie magazynowym w przypadku

1)

materiałów wybuchowych i amunicji zaklasyfikowanych do podklasy 1.1 i 1.5 oraz klas

3 i 4.1 - określa załącznik nr 2 do rozporządzenia;

2)

materiałów wybuchowych i amunicji zaklasyfikowanych do podklasy 1.2, 1.3, 1.4, 1.6

oraz klasy 9 - określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

Wymagania organizacyjne w pomieszczeniu magazynowym, w którym są przechowywane materiały

wybuchowe, broń, amunicja oraz wyroby i technologia o przeznaczeniu wojskowym lub

policyjnym, spełnia się przez

1)

przechowywanie materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii

o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym w sposób uporządkowany według rodzajów i

typów, zapewniający łatwy dostęp do znajdujących się na tych wyrobach lub ich opakowaniach

oznaczeń lub etykiet;

2)

układanie materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu

wojskowym lub policyjnym, a także opakowań z tymi wyrobami w sposób uniemożliwiający

przypadkowe ich przemieszczanie się, przewracanie, deformowanie pod wpływem nadmiernego

ciężaru w przypadku umieszczenia jednego wyrobu lub opakowania na drugim, a także

w sposób umożliwiający łatwe manewrowanie wyrobami lub opakowaniami zgodnie z potrzebami

oraz wymaganiami bezpieczeństwa i higieny pracy w pomieszczeniu magazynowym;

3)

przestrzeganie dopuszczalnego obciążenia regałów lub poszczególnych ich półek, na

których są przechowywane materiały wybuchowe, broń, amunicja oraz wyroby i technologia

o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, określonego przez wytwórców tych regałów;

4)

zapewnienie, że przestrzenie między ustawionymi na podłodze pomieszczenia magazynowego

materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu

wojskowym lub policyjnym, a także opakowaniami z tymi wyrobami, jak również przestrzenie

między regałami, na których umieszczone są przechowywane materiały wybuchowe, broń,

amunicja oraz wyroby i technologia o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, umożliwiają

swobodne poruszanie się pracowników oraz operowanie środkami transportu wewnątrzmagazynowego,

jeżeli stosowanie takich środków jest konieczne;

5)

umieszczenie na ścianie lub drzwiach pomieszczenia magazynowego w sposób trwały napisów

określających

a)

podklasy i grupy zgodności przechowywanych materiałów wybuchowych i amunicji,

b)

dopuszczalną ilość materiałów wybuchowych i amunicji przechowywanych jednocześnie

w pomieszczeniu magazynowym,

c)

dopuszczalną liczbę pracowników, którzy mogą jednocześnie przebywać w pomieszczeniu

magazynowym.

1.

Pomieszczenie magazynowe wraz z przechowywanymi materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją

oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym skutecznie zabezpiecza

się przed dostępem osób nieuprawnionych oraz zapewnia się kontrolę i ewidencjonowanie

dostępu do tego pomieszczenia.

2.

Każdorazowe wejście osoby do pomieszczenia magazynowego, w którym przechowuje się

materiały wybuchowe, broń, amunicję oraz wyroby i technologię o przeznaczeniu wojskowym

lub policyjnym, bezzwłocznie odnotowuje się w ewidencji osób wchodzących do tego pomieszczenia,

z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

Ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie prowadzi się w magazynie podręcznym, w którym

prowadzi się sprzedaż materiałów wybuchowych, broni i amunicji, o którym mowa w załączniku

nr 4 do rozporządzenia.

4.

Ewidencja, o której mowa w ust. 2, zawiera

1)

oznaczenie przedsiębiorcy, do którego należy pomieszczenie magazynowe, oraz jego adres;

2)

przeznaczenie pomieszczenia magazynowego;

3)

numer, którym przedsiębiorca oznaczył pomieszczenie magazynowe, określony w karcie

kwalifikacyjnej obiektu magazynowego, o której mowa w § 9 ust. 1;

4)

datę założenia ewidencji;

5)

datę zakończenia prowadzenia ewidencji;

6)

imiona i nazwiska osób upoważnionych do wchodzenia do pomieszczenia magazynowego oraz

funkcje pełnione przez te osoby w przedsiębiorstwie;

7)

datę udzielenia przez przedsiębiorcę, o którym mowa w pkt 1, upoważnienia do wchodzenia

do pomieszczenia magazynowego.

5.

W ewidencji, o której mowa w ust. 2, zapisuje się każdorazowo

1)

imię i nazwisko osoby upoważnionej wchodzącej do pomieszczenia magazynowego;

2)

datę i godzinę wejścia do pomieszczenia magazynowego osoby upoważnionej;

3)

datę i godzinę wyjścia z pomieszczenia magazynowego osoby upoważnionej;

4)

imię i nazwisko osoby nieposiadającej upoważnienia wchodzącej do pomieszczenia magazynowego

z osobą upoważnioną.

6.

Ewidencję, o której mowa w ust. 2, prowadzi się w postaci papierowej lub elektronicznej.

7.

Przepisy ust. 2 oraz ust. 4-6 stosuje się odpowiednio do magazynu polowego, o którym

mowa w § 3 pkt 3.

W zakresie warunków lokalizacyjnych, jakie muszą spełniać pomieszczenia magazynowe,

w których są przechowywane materiały wybuchowe i amunicja, stosuje się odpowiednio

przepisy załączników nr 2 i 3 do rozporządzenia.

Wymagania w zakresie lokalizacji, niezbędnych warunków technicznych oraz zabezpieczenia

przed dostępem osób nieuprawnionych dotyczące magazynu podręcznego, w którym prowadzi

się sprzedaż materiałów wybuchowych, broni i amunicji, określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.

Obiekty magazynowe, w których są przechowywane materiały wybuchowe, broń, amunicja

oraz wyroby i technologia o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, funkcjonujące

w dniu wejścia w życie rozporządzenia, dostosowuje się do wymagań rozporządzenia w

okresie nie dłuższym niż 36 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia