Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2021 r. w sprawie wskaźników pozwalających na wyznaczenie dawek promieniowania jonizującego stosowanych przy ocenie narażenia na promieniowanie jonizujące

Rozporządzenie określa wskaźniki pozwalające na wyznaczenie dawek promieniowania jonizującego

stosowane przy ocenie narażenia oraz sposób i częstotliwość dokonywania oceny narażenia

1)

pracowników;

2)

osób z ogółu ludności.

1.

Narażenie pracowników i osób z ogółu ludności ocenia się przez wyznaczenie dawek skutecznych

(efektywnych) i równoważnych, z uwzględnieniem wielkości i wartości wskaźników pozwalających

na wyznaczenie dawek promieniowania jonizującego stosowanych przy ocenie narażenia

na promieniowanie jonizujące.

2.

Wielkości i wartości wskaźników pozwalających na wyznaczenie dawek promieniowania

jonizującego stosowanych przy ocenie narażenia na promieniowanie jonizujące określa

załącznik do rozporządzenia.

3.

Wyznaczając dawki skuteczne (efektywne) i równoważne, o których mowa w ust. 1, zmniejsza

się je o dawki promieniowania jonizującego wynikające z naturalnego tła promieniowania

jonizującego występującego na danym terenie, uwzględniając rzeczywisty czas narażenia

na promieniowanie jonizujące. Jeżeli naturalne tło promieniowania jonizującego nie

jest znane, za jego wartość przyjmuje się 2,4 mSv dla dawki skutecznej (efektywnej)

w ciągu roku kalendarzowego.

4.

Wyznaczanie dawek promieniowania jonizującego dla pracowników jest dokonywane na podstawie

pomiarów dozymetrycznych.

5.

Wyznaczanie dawek promieniowania jonizującego dla osób z ogółu ludności obejmuje

1)

oszacowanie dawek promieniowania jonizującego związanych z napromieniowaniem zewnętrznym,

z uwzględnieniem rodzaju i energii promieniowania jonizującego;

2)

oszacowanie wniknięcia substancji promieniotwórczych do organizmu, z uwzględnieniem

rodzaju izotopów, ich aktywności i stężenia oraz - tam, gdzie jest to konieczne -

ich stanu fizycznego i chemicznego.

6.

W przypadku działalności mogących prowadzić do uwolnień substancji promieniotwórczych

do środowiska wyznacza się dawki promieniowania jonizującego dla grup osób z ogółu

ludności, których narażenie od źródła promieniowania jonizującego związanego z działalnością

ze sztucznymi lub naturalnymi źródłami promieniowania jonizującego można uznać za

reprezentatywne dla ludności najbardziej narażonej od tego źródła promieniowania jonizującego,

zwanych dalej „grupami odniesienia”.

7.

Przy wyznaczaniu dawek promieniowania jonizującego dla grupy odniesienia bierze się

pod uwagę zachowania typowe dla osób z tej grupy.

8.

Określając kryteria wyboru grup odniesienia, cechy charakterystyczne tych grup oraz

częstotliwość wyznaczania dawek promieniowania jonizującego dla grup odniesienia,

bierze się pod uwagę przewidywaną wielkość dawek promieniowania jonizującego osób

z grup odniesienia oraz drogi ich narażenia.

9.

Dokonując oceny narażenia, o której mowa w art. 24 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe, rejestruje się wyniki oceny dawek promieniowania jonizującego dla grup odniesienia

oraz kryteria wyboru grup odniesienia i cechy charakterystyczne tych grup, o których

mowa w ust. 8.

1.

Oceny narażenia pracowników na promieniowanie jonizujące dokonuje się dla każdego

roku kalendarzowego przez wyznaczenie dawek promieniowania jonizującego na podstawie

pomiarów dozymetrycznych, o których mowa w § 2 ust. 4, wykonywanych w okresach nie

dłuższych niż trzymiesięczne, a jeżeli okres zatrudnienia w warunkach narażenia jest

krótszy niż trzy miesiące - po zakończeniu tego okresu.

2.

Oceny narażenia osób z ogółu ludności na promieniowanie jonizujące dokonuje się raz

w roku.

3.

W warunkach zdarzenia radiacyjnego ocena narażenia pracowników i osób z ogółu ludności

na promieniowanie jonizujące jest dokonywana z częstotliwością umożliwiającą określenie

środków oraz działań niezbędnych do ochrony zdrowia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.