Rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 6 lipca 2021 r. w sprawie osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych

Rozporządzenie określa

1)

organizację, tryb i standardy techniczne zakładania i utrzymywania podstawowych osnów

geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz szczegółowych osnów geodezyjnych;

2)

szczegółowy zakres informacji gromadzonych w bazie danych państwowego rejestru podstawowych

osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz w bazie danych szczegółowych

osnów geodezyjnych;

3)

standardy techniczne dotyczące tworzenia, aktualizacji i udostępniania baz, o których

mowa w pkt 2.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

rodzaju osnowy - rozumie się przez to wynik podziału osnów ze względu na ich funkcjonalność;

2)

klasie osnowy - rozumie się przez to wspólną cechę, wyróżniającą punkty osnowy ze

względu na dokładność ustalania położenia lub wielkości fizycznej charakterystycznej

dla określonego rodzaju osnowy;

3)

punkcie osnowy - rozumie się przez to punkt w terenie, oznaczony odpowiednim znakiem,

dla którego wyznaczono współrzędne w państwowym systemie odniesień przestrzennych

lub wielkość fizyczną charakterystyczną dla określonego rodzaju osnowy;

4)

wysokości normalnej - rozumie się przez to iloraz liczby geopotencjalnej przez przeciętną

wartość przyspieszenia normalnego wzdłuż linii pionu pola normalnego siły ciężkości;

5)

wysokości elipsoidalnej - rozumie się przez to odległość od powierzchni elipsoidy

odniesienia, mierzoną wzdłuż normalnej do tej elipsoidy.

Prace geodezyjne dotyczące zakładania lub utrzymywania podstawowych osnów geodezyjnych,

grawimetrycznych i magnetycznych oraz szczegółowych osnów geodezyjnych realizuje się

pod kierownictwem osób posiadających uprawnienia zawodowe w zakresie, o którym mowa

w art. 43 pkt 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Geodezyjną dokumentację techniczną sporządzoną w związku z zakładaniem lub utrzymywaniem

podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz szczegółowych

osnów geodezyjnych przekazuje się do właściwego organu Służby Geodezyjnej i Kartograficznej.

1.

Punkty osnów stabilizuje się w terenie znakami w sposób zapewniający ich wieloletnią

trwałość oraz możliwość wykorzystywania do pomiarów. Znak może pełnić funkcję punktu

osnowy dla więcej niż jednego rodzaju osnowy.

2.

Punkt osnowy może mieć trwale stabilizowane punkty ekscentryczne, zabezpieczające

funkcjonowanie tego punktu, które zalicza się do tej samej klasy osnowy.

Standardy techniczne zakładania i utrzymywania podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych

i magnetycznych oraz szczegółowych osnów geodezyjnych określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

1.

Podstawowe osnowy geodezyjne, grawimetryczne i magnetyczne klasyfikuje się zgodnie

z rodzajami osnów jako

1)

podstawową osnowę geodezyjną poziomą;

2)

podstawową osnowę geodezyjną wysokościową;

3)

osnowę grawimetryczną;

4)

osnowę magnetyczną.

2.

Osnowy, o których mowa w ust. 1, ze względu na ich dokładność dzielą się na klasy

1)

fundamentalną;

2)

bazową.

1.

Punkty osnów fundamentalnych, o których mowa w § 7 ust. 2 pkt 1, przenoszą na obszar

Rzeczypospolitej Polskiej europejski układ odniesienia odpowiedni dla danego rodzaju

osnowy.

2.

Punkty osnów bazowych, o których mowa w § 7 ust. 2 pkt 2, rozmieszczone równomiernie

na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, realizują układy odniesienia odpowiednie dla

danego rodzaju osnowy.

Podstawowe osnowy geodezyjne, grawimetryczne i magnetyczne zakłada się i utrzymuje,

zapewniając zagęszczenie punktów określone zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia.

1.

Utrzymywanie podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych polega

na przeprowadzaniu okresowych przeglądów osnów, a w razie potrzeby - ich uzupełnieniu

i pomiarze.

2.

Terminy dokonywania przeglądów podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i

magnetycznych określa się zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia.

Szczegółową osnowę geodezyjną stanowią punkty nawiązane do podstawowej osnowy geodezyjnej.

W ramach szczegółowej osnowy geodezyjnej wyróżnia się

1)

szczegółową osnowę geodezyjną poziomą;

2)

szczegółową osnowę geodezyjną wysokościową.

Zagęszczenie punktów szczegółowej osnowy geodezyjnej jest uzależnione od potrzeb wynikających

z rozwoju gospodarczego obszaru, przy czym nie powinno być mniejsze niż określone

w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

1.

Utrzymywanie szczegółowych osnów geodezyjnych polega na przeprowadzaniu okresowych

przeglądów tych osnów, a w razie potrzeby ich uzupełnieniu i pomiarze.

2.

Przegląd szczegółowej osnowy geodezyjnej przeprowadza się w miarę potrzeb wynikających

z lokalnego rozwoju gospodarczego.

1.

W bazie danych państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych

i magnetycznych gromadzi się dane dotyczące punktów odpowiednich osnów oraz zbiory

obserwacji wykonanych w celu wyznaczenia wartości charakterystycznych dla tych punktów

wraz z wynikami ich opracowania.

2.

W bazie danych szczegółowych osnów geodezyjnych gromadzi się dane dotyczące punktów

tych osnów oraz zbiory obserwacji wykonanych w celu wyznaczenia współrzędnych punktów

wraz z wynikami ich opracowania.

1.

Dane dotyczące punktów osnów gromadzone w bazie danych, o której mowa w § 15 ust.

1, obejmują co najmniej

1)

numer;

2)

współrzędne geodezyjne (φ i λ) w układzie PL-ETRF2000-GRS80h oraz wysokość elipsoidalną

(h), jeżeli została wyznaczona;

3)

współrzędne płaskie prostokątne (x, y) w układzie PL-ETRF2000-1992 oraz wysokość normalną

(H) z podaniem oznaczenia układu wysokościowego, jeżeli została wyznaczona;

4)

opisy topograficzne;

5)

typ stabilizacji;

6)

stan znaku;

7)

błędy średnie współrzędnych płaskich prostokątnych po wyrównaniu - w przypadku osnowy

geodezyjnej poziomej;

8)

błędy średnie wysokości po wyrównaniu - w przypadku osnowy geodezyjnej wysokościowej;

9)

wartość przyspieszenia siły ciężkości - w przypadku osnowy grawimetrycznej;

10)

wartości elementów pola magnetycznego Ziemi - w przypadku osnowy magnetycznej.

2.

Dane dotyczące punktów osnów gromadzone w bazie danych, o której mowa w § 15 ust.

2, obejmują co najmniej

1)

numer;

2)

współrzędne płaskie prostokątne (x, y) w układzie PL-2000 z podaniem oznaczenia układu

odniesienia oraz wysokość normalną (H) z podaniem oznaczenia układu wysokościowego,

jeżeli została wyznaczona;

3)

opisy topograficzne;

4)

typ stabilizacji;

5)

stan znaku;

6)

błędy średnie współrzędnych płaskich prostokątnych po wyrównaniu - w przypadku osnowy

poziomej;

7)

błędy średnie wysokości po wyrównaniu - w przypadku osnowy wysokościowej.

3.

Typy stabilizacji, o których mowa w ust. 1 pkt 5 i ust. 2 pkt 4, a także oznaczenia

stanu znaku, o których mowa w ust. 1 pkt 6 i ust. 2 pkt 5, określa się zgodnie z załącznikiem

nr 1 do rozporządzenia.

Tworzenie i aktualizację baz danych, o których mowa w § 15 ust. 1 i 2, realizuje się

na podstawie geodezyjnej dokumentacji technicznej, o której mowa w § 4, a także dokumentacji

geodezyjnej będącej w posiadaniu właściwego organu Służby Geodezyjnej i Kartograficznej.

Aktualizacja może być realizowana także na podstawie informacji o stanie znaku geodezyjnego,

grawimetrycznego lub magnetycznego sprawdzonej przez właściwy organ Służby Geodezyjnej

i Kartograficznej.

Udostępnianie informacji lub danych z baz danych, o których mowa w § 15 ust. 1 i 2,

odbywa się z wykorzystaniem usług sieciowych i portali internetowych.

Standardy techniczne udostępniania informacji lub danych z baz danych, o których mowa

w § 15 ust. 1 i 2, z wykorzystaniem usług sieciowych, o których mowa w § 18, określa

załącznik nr 2 do rozporządzenia.

1.

Baza danych państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych

i magnetycznych utworzona na podstawie dotychczasowych przepisów staje się bazą danych,

o której mowa w § 15 ust. 1, z zachowaniem dotychczasowej numeracji punktów.

2.

Bazy danych szczegółowych osnów geodezyjnych utworzone na podstawie dotychczasowych

przepisów stają się bazami danych, o których mowa w § 15 ust. 2, z zachowaniem dotychczasowej

numeracji punktów.

Właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej w ciągu 3 miesięcy od dnia wejścia

w życie rozporządzenia dostosowuje dane w zakresie typu stabilizacji do wymagań określonych

w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 31 lipca 2021 r.