Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 czerwca 2021 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie chorób zawodowych

W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1367) wprowadza się następujące zmiany

1)

w § 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podejrzenie choroby zawodowej zgłasza się

1)

właściwemu państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu, właściwemu państwowemu

granicznemu inspektorowi sanitarnemu, właściwemu państwowemu wojewódzkiemu inspektorowi

sanitarnemu, właściwemu komendantowi wojskowego ośrodka medycyny prewencyjnej albo

właściwemu wojskowemu inspektorowi sanitarnemu wojskowego ośrodka medycyny prewencyjnej,

zwanym dalej „właściwym państwowym inspektorem sanitarnym”,

2)

właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy

- których właściwość ustala się według miejsca, w którym praca jest lub była wykonywana

przez pracownika, gdy dokumentacja dotycząca narażenia zawodowego jest gromadzona

w tym miejscu, a w przypadku braku takiej możliwości - według miejsca, na terenie

którego było ostatnie narażenie zawodowe.

”

;

2)

w § 4

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Właściwy państwowy inspektor sanitarny, który otrzymał zgłoszenie podejrzenia choroby

zawodowej, wszczyna postępowanie, w szczególności przeprowadza ocenę narażenia zawodowego

oraz sporządza kartę oceny narażenia zawodowego, którą wraz ze skierowaniem na badania

przekazuje do jednostki orzeczniczej I stopnia. W przypadku gdy zgłoszenie podejrzenia

choroby zawodowej jest w sposób oczywisty bezzasadne, właściwy państwowy inspektor

sanitarny, który otrzymał zgłoszenie, wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania,

o którym mowa w zdaniu pierwszym.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Ocenę narażenia zawodowego sporządza się na formularzu określonym w przepisach wydanych

na podstawie art. 237 § 4 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, przy wykorzystaniu dokumentacji gromadzonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

art. 298 przez pracodawców i jednostki organizacyjne Państwowej Inspekcji Sanitarnej, a jeżeli

postępowanie dotyczy aktualnego zatrudnienia, w przypadku wątpliwości dotyczącej zgromadzonej

dokumentacji, na podstawie oceny przeprowadzonej bezpośrednio u pracodawcy z uwzględnieniem

oceny ryzyka zawodowego.

”

,

c)

w ust. 2 wyrazy „do jednostki orzeczniczej, o której mowa w § 5 ust. 2,” zastępuje się wyrazami „na badania do jednostki orzeczniczej I stopnia”,

d)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Lekarz, o którym mowa w art. 235 § 2, albo właściwy państwowy inspektor sanitarny wydaje skierowanie na badania do jednostki

orzeczniczej I stopnia zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 237 § 4 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

”

,

e)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

W przypadku śmierci pracownika albo byłego pracownika zgłoszenie podejrzenia choroby

zawodowej jest równoznaczne z wnioskiem o wydanie orzeczenia w sprawie rozpoznania

choroby zawodowej.

”

;

3)

w § 5 w ust. 2 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

poradnie chorób zawodowych wojewódzkich ośrodków medycyny pracy,

2)

kliniki i poradnie chorób zawodowych uniwersytetów medycznych (akademii medycznych)

- w zakresie wszystkich chorób zawodowych;

”

;

4)

w § 6

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Lekarz, o którym mowa w § 5 ust. 1, wydaje orzeczenie o rozpoznaniu choroby zawodowej

albo o braku podstaw do jej rozpoznania, zwane dalej „orzeczeniem lekarskim”, na podstawie

wyników przeprowadzonych badań lekarskich i pomocniczych, dokumentacji medycznej pracownika

lub byłego pracownika, dokumentacji przebiegu zatrudnienia oraz oceny narażenia zawodowego.

W przypadkach uznanych przez lekarza za uzasadnione stanem zdrowia pracownika, byłego

pracownika albo w przypadku śmierci pracownika albo byłego pracownika lekarz, o którym

mowa w § 5 ust. 1, wydaje orzeczenie lekarskie na podstawie dokumentacji medycznej,

dokumentacji przebiegu zatrudnienia oraz oceny narażenia zawodowego.

”

,

b)

uchyla się ust. 3 i 4,

c)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Orzeczenie lekarskie przesyła się właściwemu państwowemu inspektorowi sanitarnemu,

zainteresowanemu pracownikowi, byłemu pracownikowi oraz lekarzowi kierującemu na badania,

a w przypadku gdy orzeczenie lekarskie zostało wydane przez lekarza zatrudnionego

w jednostce orzeczniczej II stopnia - również jednostce orzeczniczej I stopnia. W

przypadku śmierci pracownika albo byłego pracownika orzeczenie lekarskie wydaje się

również osobie uprawnionej do świadczeń po zmarłym, o której mowa w przepisach o ubezpieczeniu

społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, zwanej dalej „osobą uprawnioną”,

na jej wniosek.

”

;

5)

w § 7

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W przypadku śmierci pracownika albo byłego pracownika osoba uprawniona może złożyć

wniosek o ponowną analizę przez jednostkę orzeczniczą II stopnia dokumentacji medycznej

pracownika albo byłego pracownika, dokumentacji przebiegu zatrudnienia oraz oceny

narażenia zawodowego, stanowiących podstawę do wydania orzeczenia przez jednostkę

orzeczniczą I stopnia.

”

,

b)

w ust. 2 wyrazy „Wniosek o przeprowadzenie ponownego badania” zastępuje się wyrazami „Wniosek, o którym mowa w ust. 1 albo 1a,”,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W przypadku gdy pracownik, były pracownik albo osoba uprawniona wystąpi z wnioskiem,

o którym mowa w ust. 1 albo 1a, jednostka orzecznicza I stopnia powiadamia o tym właściwego

państwowego inspektora sanitarnego.

”

;

6)

w § 8

a)

w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

zainteresowanemu pracownikowi, byłemu pracownikowi albo osobie uprawnionej - na jej

wniosek;

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Właściwy państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, Główny Inspektor Sanitarny albo

Główny Inspektor Sanitarny Wojska Polskiego przesyła decyzję wydaną na skutek odwołania

podmiotom, o których mowa w ust. 3.

”

;

7)

w § 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Właściwy państwowy inspektor sanitarny, Główny Inspektor Sanitarny albo Główny Inspektor

Sanitarny Wojska Polskiego w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o stwierdzeniu

choroby zawodowej stała się ostateczna, sporządza kartę stwierdzenia choroby zawodowej

i przesyła ją do Centralnego Rejestru Chorób Zawodowych prowadzonego przez Instytut

Medycyny Pracy im. prof. dr. med. Jerzego Nofera w Łodzi.

”

;

8)

w załączniku do rozporządzenia w tabeli w kolumnie „Choroby zawodowe” lp. 5 otrzymuje

brzmienie

„

5.

Przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli, które spowodowało trwałe upośledzenie sprawności

wentylacyjnej płuc ze stosunkiem procentowym natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej

(FEV1) do pojemności życiowej (VC) wynoszącym 0,7 po leku rozszerzającym oskrzela

”

.

Do postępowań w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób

zawodowych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia

stosuje się przepisy rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym

rozporządzeniem, z uwzględnieniem dokumentacji sporządzonej lub przekazanej w ramach

tych postępowań na podstawie przepisów dotychczasowych, w tym zgłoszenia podejrzenia

choroby zawodowej, oceny narażenia zawodowego, karty oceny narażenia zawodowego oraz

skierowania na badania.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.